Shloka 82
Śrāddha-vidhi for Pitṛs: Invitations, Purity, Offerings, and Conduct
एष वो विहितः सम्यक् श्राद्धकल्पः सनातनः / आमेन वर्तयेन्नित्यमुदासीनो ऽथ तत्त्ववित्
eṣa vo vihitaḥ samyak śrāddhakalpaḥ sanātanaḥ / āmena vartayennityamudāsīno 'tha tattvavit
ಈ ರೀತಿ ನಿಮಗಾಗಿ ಸನಾತನವಾದ ಮತ್ತು ಸಮ್ಯಕವಾದ ಶ್ರಾದ್ಧವಿಧಾನವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ತತ್ತ್ವಜ್ಞನು ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ಉದಾಸೀನನಾಗಿ, ಸಮಚಿತ್ತನಾಗಿ ನಿತ್ಯ ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಆಚರಿಸಲಿ.
Lord Kūrma (Vishnu) instructing sages (context: dharma-teaching on Śrāddha)
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: vira
FAQs
It implies that ritual action (Śrāddha) should be performed with udāsīnatā—inner non-attachment—reflecting the tattva-vit’s insight that the Self is untouched by action while dharma is upheld in conduct.
The verse stresses a yogic attitude rather than a technique: steady, regular practice (nityam) combined with inner detachment (udāsīna), aligning karma with knowledge—an approach consistent with Purāṇic yoga-dharma synthesis.
Directly it focuses on dharma (Śrāddha), but its teaching—performing prescribed rites with inner renunciation—fits the Kurma Purana’s broader Shaiva–Vaishnava synthesis where devotion and disciplined action culminate in tattva-jñāna beyond sectarian division.