Adhyaya 51
Incarnations of Mahādeva in Kali-yuga (Vaivasvata Manvantara) and the Nakulīśa Horizon
ದ್ವಾಪರಯುಗದ ವ್ಯಾಸಾವತಾರಗಳ ಪ್ರಸಂಗವನ್ನು ಮುಗಿಸಿ, ಸೂತನು ವೈವಸ್ವತ ಮನ್ವಂತರದ ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಮಹಾದೇವನ ಅವತಾರ-ಪ್ರಕಟಣೆಗಳನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾನೆ. ಕಲಿಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಶಂಭು ಹಿಮಾಲಯ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ (ಚಗಲ) ಶ್ವೇತರೂಪವಾಗಿ ಪ್ರಾದುರ್ಭವಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅಲ್ಲಿ ತೇಜಸ್ವಿ, ವೇದಸಿದ್ಧ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಋಷಿಗಳು ಶಿಷ್ಯರಾಗಿ ಉದಯಿಸಿ ಆದರ್ಶರಾಗುತ್ತಾರೆ. ನಂತರ ಶ್ವೇತಸಂಬಂಧಿತ ಪ್ರಮುಖರು, ಬಿರುದುಗಳು, ತೀರ್ಥಗಳು ಮತ್ತು ನಾಮಗಳ ಕ್ರಮಬದ್ಧ ಗಣನೆ ಬರುತ್ತದೆ; ವೈವಸ್ವತ ಮನ್ವಂತರದಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟು ಇಪ್ಪತ್ತೆಂಟು ಶೈವಾವತಾರಗಳು ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕಲಿಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಭಗವಾನ್ ಒಂದು ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸాక్షಾತ್ ನಕುಲೀಶ್ವರರೂಪದಲ್ಲಿ ದೇಹಧಾರಿಯಾಗಿ ಪ್ರकटಿಸಿ ಪಾಶುಪತ ಮಾರ್ಗದ ದಿಕ್ಕು ಮತ್ತು ಗುರು-ಶಿಷ್ಯ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾನೆ. ವಿಸ್ತೃತ ಶಿಷ್ಯ/ಋಷಿ ಪಟ್ಟಿಗಳು ತಪಸ್ಸು, ಯೋಗ, ಬ್ರಹ್ಮವಿದ್ಯೆ ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ವೇದಧರ್ಮದ ಪುನಃಸ್ಥಾಪನೆಗೆ ಒತ್ತು ನೀಡುತ್ತವೆ. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಭವಿಷ್ಯದ ಸಾವರ್ಣ ಮನುವಿನ ಸೂಚನೆ, ಸ್ನಾನದ ನಂತರ ದೇವಾಲಯ/ನದಿತೀರದಲ್ಲಿ ಶ್ರವಣ-ಪಠಣದ ಫಲಶ್ರುತಿ, ಮತ್ತು ನಾರಾಯಣ-ವಿಷ್ಣುವಿನ ಕೂರ್ಮರೂಪಕ್ಕೆ ನಮಸ್ಕಾರದಿಂದ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಕ್ತಾಯವಾಗುತ್ತದೆ.
Shlokas
Verse 1
इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायां पूर्वविभागे पञ्चाशो ऽध्यायः सूत उवाच वेदव्यासावताराणि द्वापरे कथितानि तु / महादेवावताराणि कलौ शृणुत सुव्रताः
ಇಂತೆ ಶ್ರೀಕೂರ್ಮಪುರಾಣದ ಷಟ್ಸಾಹಸ್ತ್ರೀ ಸಂಹಿತೆಯ ಪೂರ್ವವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಐವತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು. ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ದ್ವಾಪರಯುಗದಲ್ಲಿ ವೇದವ್ಯಾಸಾವತಾರಗಳು ವರ್ಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ; ಈಗ, ಓ ಸುವ್ರತಿಗಳೇ, ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಮಹಾದೇವನ ಅವತಾರಗಳನ್ನು ಕೇಳಿರಿ।
Verse 2
आद्ये कलियुगे श्वेतो देवदेवो महाद्युतिः / नाम्ना हिताय विप्राणामभूद् वैवस्वते ऽन्तरे
ಕಲಿಯುಗದ ಆದಿಯಲ್ಲಿ ದೇವದೇವನು, ಮಹಾದ್ಯುತಿಯುಳ್ಳ ಪ್ರಭು ‘ಶ್ವೇತ’ ಎಂಬ ನಾಮದಿಂದ ವೈವಸ್ವತ ಮನ್ವಂತರದಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಹಿತಾರ್ಥವಾಗಿ ಪ್ರಾದುರ್ಭವಿಸಿದನು।
Verse 3
हिमवच्छिखरे रम्ये छगले पर्वतोत्तमे / तस्य शिष्याः शिखायुक्ता वभूवुरमितप्रभाः
ಹಿಮವಂತನ ರಮ್ಯ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ—ಛಗಲ ಎಂಬ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ—ಅವನ ಶಿಷ್ಯರು ಶಿಖೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿ ಅಪಾರ ಪ್ರಭೆಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನರಾದರು।
Verse 4
श्वेतः श्वेतशिखश्चैव श्वेतास्यः श्वेतलोहितः / चत्वारस्ते महात्मानो ब्राह्मणा वेदपारगाः
ಶ್ವೇತ, ಶ್ವೇತಶಿಖ, ಶ್ವೇತಾಸ್ಯ, ಶ್ವೇತಲೋಹಿತ—ಈ ನಾಲ್ವರು ಮಹಾತ್ಮ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ವೇದಪಾರಂಗತರಾಗಿದ್ದರು।
Verse 5
सुभानो दमनश्चाथ सुहोत्रः कङ्कणस्तथा / लोकाक्षिरथ योगीन्द्रो जैगीषव्यस्तु सप्तमे
ಏಳನೇ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಸುಭಾನ, ದಮನ, ಸುಹೋತ್ರ, ಕಂಕಣ; ಲೋಕಾಕ್ಷಿರಥ, ಯೋಗೀಂದ್ರ, ಹಾಗೂ ಜೈಗೀಷವ್ಯ—ಇವರು ಎಣಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ.
Verse 6
अष्टमे दधिवाहः स्यान्नवमे वृषभः प्रभुः / भृगुस्तु दशमे प्रोक्तस्तस्मादुग्रः परः स्मृतः
ಎಂಟನೇಯಲ್ಲಿ ದಧಿವಾಹನು ಇರುತ್ತಾನೆ, ಒಂಬತ್ತನೇಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಭು ವೃಷಭನು. ಹತ್ತನೇಯಲ್ಲಿ ಭೃಗು ಎಂದು ಘೋಷಿತ; ಆದ್ದರಿಂದ ಆ ಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ಉಗ್ರನು ಪರಮನೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.
Verse 7
द्वादशे ऽत्रिः समाख्यातो बली चाथ त्रयोदशे / चतुर्दशे गौतमस्तु वेदशीर्षा ततः परम्
ಹನ್ನೆರಡನೇಯಲ್ಲಿ ಅತ್ರಿ ಎಂದು ಘೋಷಿತ, ಹದಿಮೂರನೇಯಲ್ಲಿ ಬಲಿ. ಹದಿನಾಲ್ಕನೇಯಲ್ಲಿ ಗೌತಮನು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟನು; ಅದರ ನಂತರ ವೇದಶೀರ್ಷನು ಬರುತ್ತಾನೆ.
Verse 8
गोकर्णश्चाभवत् तस्माद् गुहावासः शिखण्ड्यथ / जटामाल्यट्टहासश्च दारुको लाङ्गली क्रमात्
ಆ ಕಾರಣದಿಂದ ಆ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ‘ಗೋಕರ್ಣ’ ಎಂಬ ನಾಮವಾಯಿತು; ನಂತರ ‘ಗುಹಾವಾಸ’ ಮತ್ತು ‘ಶಿಖಂಡಿ’ ಎಂಬ ಹೆಸರುಗಳು ಬಂದವು. ಕ್ರಮವಾಗಿ ‘ಜಟಾಮಾಲ್ಯ’, ‘ಅಟ್ಟಹಾಸ’, ‘ದಾರುಕ’, ‘ಲಾಂಗಲಿ’ ಎಂಬುದೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಯಿತು.
Verse 9
श्वेतस्तथा परः शूली डिण्डी मुण्डी च वै क्रमात् / सहिष्णुः सोमशर्मा च नकुलीशो ऽन्तिमे प्रभुः
ಮುಂದೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಶ್ವೇತ, ಪರ, ಶೂಲಿ, ಡಿಂಡಿ, ಮುಂಡಿ; ಹಾಗೆಯೇ ಸಹಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ಸೋಮಶರ್ಮಾ—ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಪ್ರಭು ನಕುಲೀಶನೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟನು.
Verse 10
वैवस्वते ऽन्तरे शंभोरवतारास्त्रिशूलिनः / अष्टाविंशतिराख्याता ह्यन्ते कलियुगे प्रभोः / तीर्थे कायावतारे स्याद् देवेशो नकुलीश्वरः
ವೈವಸ್ವತ ಮನ್ವಂತರದಲ್ಲಿ ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿ ಶಂಭು ಪ್ರಭುವಿನ ಅವತಾರಗಳು ಇಪ್ಪತ್ತೆಂಟು ಎಂದು ಘೋಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಕಲಿಯುಗಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪುಣ್ಯತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ದೇವೇಶ್ವರನು ದೇಹಾವತಾರವಾಗಿ ನಕುಲೀಶ್ವರ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾದುರ್ಭವಿಸುವನು.
Verse 11
तत्र देवादिदेवस्य चत्वारः सुतपोधनाः / शिष्या बभूवुश्चान्येषां प्रत्येकं मुनिपुङ्गवाः
ಅಲ್ಲಿ ದೇವಾದಿದೇವನಿಗೆ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸಮೃದ್ಧರಾದ ನಾಲ್ವರು ಶಿಷ್ಯರಾದರು. ಹಾಗೆಯೇ ಇತರ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಋಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದ ಮುನಿಪುಂಗವರು ಶಿಷ್ಯತ್ವ ಪಡೆದರು.
Verse 12
प्रसन्नमनसो दान्ता ऐश्वरीं भक्तिमाश्रिताः / क्रमेण तान् प्रवक्ष्यामि योगिनो योगवित्तमान्
ಮನಸ್ಸು ಪ್ರಸನ್ನವಾಗಿ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ನಿಯಮಿತವಾಗಿ, ಈಶ್ವರಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದ ಯೋಗವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಜ್ಞಾನಿಗಳಾದ ಆ ಯೋಗಿಗಳನ್ನು ನಾನು ಈಗ ಕ್ರಮವಾಗಿ ವಿವರಿಸುವೆನು.
Verse 13
श्वेतः श्वेतशिखश्चैव श्वेतास्यः श्वेतलोहितः / दुन्दुभिः शतरूपश्च ऋचीकः केतुमांस्तथा / विकेशश्च विशोकश्च विशापश्शापनाशनः
‘ಶ್ವೇತ, ಶ್ವೇತಶಿಖ, ಶ್ವೇತಾಸ್ಯ, ಶ್ವೇತಲೋಹಿತ, ದುಂದುಭಿ, ಶತರೂಪ, ಋಚೀಕ, ಕೇತುಮಾನ್, ವಿಕೇಶ, ವಿಶೋಕ, ವಿಶಾಪ ಮತ್ತು ಶಾಪನಾಶನ’—ಇವು ಅವರ ನಾಮಗಳು.
Verse 14
सुमुखो दुर्मुखश्चैव दुर्दमो दुरतिक्रमः / सनः सनातनश्चैव मुकारश्च सनन्दनः
ಅವನು ಸುಮുഖನೂ ಹೌದು, ದುರ್ಮುಖನೂ ಹೌದು; ದುರ್ಧಮನೂ, ದುರತಿಕ್ರಮಣೀಯನೂ ಹೌದು. ಅವನು ಸನನೂ ಸನಾತನನೂ; ಪವಿತ್ರ ‘ಮು’ ಅಕ್ಷರವೂ, ಸನಂದನನೂ ಹೌದು.
Verse 15
दालभ्यश्च महायोगी धर्मात्मनो महौजसः / सुधामा विरजाश्चैव शङ्खपात्रज एव च
ದಾಲಭ್ಯನು ಮಹಾಯೋಗಿ, ಧರ್ಮಾತ್ಮ, ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ; ಹಾಗೆಯೇ ಸುಧಾಮಾ, ವಿರಜ ಮತ್ತು ಶಂಖಪಾತ್ರಜನೂ (ಅಲ್ಲಿ ಇದ್ದರು)।
Verse 16
सारस्वतस्तथा मेघो घनवाहः सुवाहनः / कपिलश्चासुरिश्चैव वोढुः पञ्चशिखो मुनिः
ಹಾಗೆಯೇ ಸಾರಸ್ವತ, ಮೇಘ, ಘನವಾಹ, ಸುವಾಹನ; ಮತ್ತು ಕಪಿಲ ಹಾಗೂ ಆಸುರಿ; ಜೊತೆಗೆ ವೋಢು ಮತ್ತು ಮುನಿ ಪಂಚಶಿಖ (ಇದ್ದರು)।
Verse 17
पराशरश्च गर्गश्च भार्गवश्चाङ्गिरास्तथा / बलबन्धुर्निरामित्रः केतुशृङ्गस्तपोधनः
ಪರಾಶರ, ಗರ್ಗ, ಭಾರ್ಗವ ಮತ್ತು ಆಂಗಿರಸ ಕೂಡ; ಹಾಗೆಯೇ ಬಲಬಂಧು, ನಿರಾಮಿತ್ರ, ಕೇತುಶೃಂಗ—ಇವರು ತಪೋಧನ ಋಷಿಗಳು (ಆಗಿದ್ದರು)।
Verse 18
लम्बोदरश्च लम्बश्च लाम्बाक्षो लम्बकेशकः / सर्वज्ञः समबुद्धिश्च साध्यः सत्यस्तथैव च
ಅವನು ಲಂಬೋದರ, ಲಂಬ, ಲಾಂಬಾಕ್ಷ, ಲಂಬಕೇಶ; ಅವನು ಸರ್ವಜ್ಞ, ಸಮಬುದ್ಧಿ, ಸಾಧ್ಯ (ಪ್ರಾಪ್ಯ ಗುರಿ) ಮತ್ತು ಸತ್ಯಸ್ವರೂಪನೇ.
Verse 19
शुधामा काश्यपश्चैव वसिष्ठो विरजास्तथा / अत्रिरुग्रस्तथा चैव श्रवणो ऽथ श्रविष्ठकः
ಶುಧಾಮಾ, ಕಾಶ್ಯಪ, ವಸಿಷ್ಠ ಮತ್ತು ವಿರಜಾ; ಹಾಗೆಯೇ ಅತ್ರಿ ಮತ್ತು ಉಗ್ರ; ಜೊತೆಗೆ ಶ್ರವಣ ಮತ್ತು ಶ್ರವಿಷ್ಠಕ—ಇವರು ಇಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿತ ಋಷಿಗಳು।
Verse 20
कुणिश्च कुणिबाहुश्च कुशरीरः कुनेत्रकः / कश्यपोह्युशना चैव च्यवनो ऽथ बृहस्पतिः
ಹಾಗೆಯೇ ಕುಣಿ, ಕುಣಿಬಾಹು, ಕುಶರೀರ, ಕುನೇತ್ರಕ; ಹಾಗೆಯೇ ಕಶ್ಯಪ, ಉಶನಾ (ಶುಕ್ರ), ಚ್ಯವನ ಮತ್ತು ನಂತರ ಬೃಹಸ್ಪತಿ—ಇವರೂ (ಋಷಿಗಳು) ಎಂದು ಗಣಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ.
Verse 21
उतथ्यो वामदेवश्च महाकायो महानिलः / वाचश्रवाः सुपीकश्च श्यावाश्वः सपथीश्वरः
ಉತಥ್ಯ ಮತ್ತು ವಾಮದೇವ; ಮಹಾಕಾಯ ಮತ್ತು ಮಹಾನಿಲ; ವಾಚಶ್ರವಾ ಮತ್ತು ಸುಪೀಕ; ಶ್ಯಾವಾಶ್ವ ಮತ್ತು ಸಪಥೀಶ್ವರ—ಈ ಪೂಜ್ಯ ಮಹರ್ಷಿಗಳೂ ಗಣಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ.
Verse 22
हरिण्यनाभः कौशल्यो लोकाक्षिः कुथुमिस्तथा / सुमन्तुर्वर्चरी विद्वान् कबन्धः कुशिकन्धरः
ಹರಿಣ್ಯನಾಭ, ಕೌಶಲ್ಯ, ಲೋಕಾಕ್ಷಿ ಮತ್ತು ಕುಥುಮಿ; ಸುಮಂತು, ವಿದ್ಯಾವಂತ ವರ್ಚರೀ, ಕಬಂಧ ಮತ್ತು ಕುಶಿಕಂಧರ—ಇವರು ಇಲ್ಲಿ ಎಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಋಷಿಗಳು.
Verse 23
प्लक्षो दार्भायणिश्चैव केतुमान् गौतमस्तथा / भल्लापी मधुपिङ्गश्च श्वेतकेतुस्तपोनिधिः
ಪ್ಲಕ್ಷ ಮತ್ತು ದಾರ್ಭಾಯಣಿ; ಕೇತುಮಾನ ಮತ್ತು ಗೌತಮ; ಭಲ್ಲಾಪೀ, ಮಧುಪಿಂಗ ಮತ್ತು ಶ್ವೇತಕೇತು—ತಪೋನಿಧಿಯೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನು.
Verse 24
उशिजो बृहदुक्थश्च देवलः कपिरेव च / शालिहोत्रो ऽग्निवेश्यश्च युवनाश्वः शरद्वसुः
ಉಶಿಜ, ಬೃಹದುಕ್ಥ, ದೇವಲ ಮತ್ತು ಕಪಿ; ಹಾಗೆಯೇ ಶಾಲಿಹೋತ್ರ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿವೇಶ್ಯ; ಜೊತೆಗೆ ಯುವನಾಶ್ವ ಮತ್ತು ಶರದ್ವಸು—ಇವರೂ ಈ ವಂಶಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.
Verse 25
छगलः कुण्डकर्णश्च कुम्भश्चैव प्रवाहकः / उलूको विद्युतश्चैव शाद्वलो ह्याश्वलायनः
ಛಗಲ, ಕುಂಡಕರ್ಣ, ಕುಂಭ ಮತ್ತು ಪ್ರವಾಹಕ; ಹಾಗೆಯೇ ಉಲೂಕ ಮತ್ತು ವಿದ್ಯುತ್; ಹಾಗೂ ಶಾದ್ವಲ ಮತ್ತು ಆಶ್ವಲಾಯನ—ಇವು ಇಲ್ಲಿ ಗಣಿಸಲಾದ ನಾಮಗಳು.
Verse 26
अक्षपादः कुमारश्च उलूको वत्स एव च / कुशिकश्चैव गर्गश्च मित्रको ऋष्य एव च
ಅಕ್ಷಪಾದ, ಕುಮಾರ, ಉಲೂಕ ಮತ್ತು ವತ್ಸ; ಹಾಗೆಯೇ ಕುಶಿಕ ಮತ್ತು ಗರ್ಗ; ಹಾಗೂ ಮಿತ್ರಕ ಮತ್ತು ಋಷ್ಯ—ಈ ಋಷಿಗಳೂ ಉಲ್ಲೇಖಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ.
Verse 27
शिष्या एते महात्मानः सर्वोवर्तेषु योगिनाम् / विमला ब्रह्मभूयिष्ठा ज्ञानयोगपरायणाः
ಈ ಮಹಾತ್ಮ ಶಿಷ್ಯರು ಯೋಗಿಗಳ ಎಲ್ಲಾ ವ್ರತ-ಆಚಾರಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರು—ಆಚರಣದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಲರು, ಬ್ರಹ್ಮದಲ್ಲಿ ದೃಢಸ್ಥಿತರು, ಜ್ಞಾನಯೋಗಕ್ಕೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪರಾಯಣರು.
Verse 28
कुर्वन्ति चावताराणि ब्राह्मणानां हिताय हि / योगेश्वराणामादेशाद् वेदसंस्थापनाय वै
ಅವರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಅವತಾರಗಳನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಮತ್ತು ಯೋಗೇಶ್ವರರ ಆದೇಶದಿಂದ ವೇದಗಳ ಪುನಃಸ್ಥಾಪನೆಗಾಗಿ ಪ್ರಕಟರಾಗುತ್ತಾರೆ.
Verse 29
ये ब्राह्मणाः संस्मरन्ति नमस्यन्ति च सर्वदा / तर्पयन्त्यर्चयन्त्येतान् ब्रह्मविद्यामवाप्नुयुः
ಯಾವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಸದಾ ಅವರನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ತರ್ಪಣಮಾಡಿ ಅರ್ಚನೆಯಿಂದ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ—ಅವರು ಬ್ರಹ್ಮವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
Verse 30
इदं वैवस्वतं प्रोक्तमन्तरं विस्तरेण तु / भविष्यति च सावर्णो दक्षसावर्ण एव च
ಈ ವೈವಸ್ವತ ಮನ್ವಂತರವನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಮುಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸಾವರ್ಣ ಮನು ಹಾಗೂ ಹಾಗೆಯೇ ದಕ್ಷ-ಸಾವರ್ಣನೂ ಉದ್ಭವಿಸುವನು.
Verse 31
दशमो ब्रह्मसावर्णो धर्मसावर्ण एव च / द्वादशो रुद्रसावर्णो रोचमानस्त्रयोदशः / भौत्यश्चतुर्दशः प्रोक्तो भविष्या मनवः क्रमात्
ಹತ್ತನೇ ಮನು ಬ್ರಹ್ಮ-ಸಾವರ್ಣ, ಹನ್ನೊಂದನೇ ಧರ್ಮ-ಸಾವರ್ಣ. ಹನ್ನೆರಡನೇ ರುದ್ರ-ಸಾವರ್ಣ, ಹದಿಮೂರನೇ ರೋಚಮಾನ; ಹದಿನಾಲ್ಕನೇ ಭೌತ್ಯ—ಇಂತೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಭವಿಷ್ಯದ ಮನುಗಳು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟರು.
Verse 32
अयं वः कथितो ह्यंशः पूर्वो नारायणेरितः / भूतभव्यैर्वर्तमानैराख्यानैरुपबृंहितः
ಈ ಅಂಶವನ್ನು ನಿಮಗೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ—ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ನಾರಾಯಣನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ಪುರಾತನ ಉಪದೇಶ; ಭೂತ-ಭವಿಷ್ಯ-ವರ್ತಮಾನ ಕಥನಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿದೆ.
Verse 33
यः पठेच्छृणुयाद् वापि श्रावयेद् वा द्विजोत्तमान् / स सर्वपापनिर्मुक्तो ब्रह्मणा सह मोदते
ಯಾರು ಇದನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅಥವಾ ಕೇಳುತ್ತಾನೋ, ಅಥವಾ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರಿಗೆ ಕೇಳಿಸುತ್ತಾನೋ—ಅವನು ಸರ್ವಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮನೊಂದಿಗೆ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ.
Verse 34
पठेद् देवालये स्नात्वा नदीतीरेषु चैव हि / नारायणं नमस्कृत्य भावेन पुरुषोत्तमम्
ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿಯೂ, ಹಾಗೆಯೇ ನದಿತೀರಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಇದನ್ನು ಪಠಿಸಬೇಕು; ಭಕ್ತಿಭಾವದಿಂದ ನಾರಾಯಣ—ಪುರುಷೋತ್ತಮ—ನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಬೇಕು.
Verse 35
नमो देवादिदेवाय देवानां परमात्मने / पुरुषाय पुराणाय विष्णवे कूर्मरूपिणे
ದೇವಾದಿದೇವನಾದ, ದೇವತೆಗಳ ಪರಮಾತ್ಮನಾದ ಆದಿಪುರುಷ, ಪುರಾತನ—ಕೂರ್ಮರೂಪ ಧರಿಸಿದ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ।
Frequently Asked Questions
It explicitly transitions from the Dvāpara-age Vyāsa avatāra cycle to the Kali-age manifestations of Mahādeva, preserving the purāṇic pattern of dharma-maintenance through divinely empowered teachers across yugas.
The lists function as a paramparā-map: they authorize Pāśupata Yoga transmission, portray tapas and yogic discipline as vehicles of Vedic re-establishment, and frame devotion/remembering of these figures as a means toward brahmavidyā.
Nakulīśvara is presented as the culminating bodily manifestation of the Lord at the end of Kali-yuga in a sacred tīrtha, signaling the apex of the chapter’s Śaiva avatāra sequence and the Pāśupata teacher horizon.
While foregrounding Śaṃbhu’s incarnations and Pāśupata lineages, the chapter closes with devotion to Nārāyaṇa and salutations to Viṣṇu as Kūrma, reflecting the text’s consistent integration of Śaiva teaching within a broader Vaiṣṇava-purāṇic frame.