Adhyaya 8

Verse 1

इति ब्रह्माण्डमहापुराणे उत्तरभागे हयग्रीवागस्त्यसंवादे ललितोपाख्याने स्तेयपानकथनं नाम सप्तमो ऽध्यायः इन्द्र उवाच अगम्यागमनं किं वा को दोषः का च निष्कृतिः / एतन्मे मुनिशार्दूल विस्तराद्वक्तुमर्हसि

ಇಂತೆ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಉತ್ತರಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹಯಗ್ರೀವ–ಅಗಸ್ತ್ಯ ಸಂವಾದದ ಲಲಿತೋಪಾಖ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ‘ಸ್ತೇಯಪಾನಕಥನ’ ಎಂಬ ಏಳನೇ ಅಧ್ಯಾಯ. ಇಂದ್ರನು ಹೇಳಿದನು—ಅಗಮ್ಯಾಗಮನವೆಂದರೆ ಏನು? ಅದರ ದೋಷವೇನು? ಅದರ ನಿಷ್ಕೃತಿ/ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವೇನು? ಹೇ ಮುನಿಶಾರ್ದೂಲ, ಇದನ್ನು ನನಗೆ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳು.

Verse 2

बृहस्पतिरुवाच अगम्यागमनं नाम मातृस्वसृगुरुस्त्रियः / मातुलस्य प्रिया चेति गत्वेमा नास्ति निष्कृतिः

ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಹೇಳಿದರು—‘ಅಗಮ್ಯಾಗಮನ’ ಎಂದರೆ ತಾಯಿ, ತಾಯಿಯ ಸಹೋದರಿ (ಮಾತೃಸ್ವಸ), ಗುರುಪತ್ನಿ, ಮತ್ತು ಮಾವನ ಪ್ರಿಯೆ—ಇವರ ಬಳಿಗೆ ಗಮಿಸುವುದು. ಇವರೊಂದಿಗೆ ಗಮಿಸಿದವನಿಗೆ ನಿಷ್ಕೃತಿ (ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ) ಇಲ್ಲ.

Verse 3

मातृसङ्गे तु यदघं तदेव स्वसृसङ्गमे / गुरुस्त्रीसंगमे तद्वद्गुरवो बहवः स्मृताः

ತಾಯಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಪಾಪವೋ, ಅದೇ ಪಾಪ ಸಹೋದರಿಯೊಂದಿಗೆ (ಸ್ವಸ) ಸಂಗಮದಲ್ಲಿಯೂ. ಗುರುಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಗಮದಲ್ಲಿಯೂ ಹಾಗೆಯೇ; ‘ಗುರು’ಗಳು ಅನೇಕ ವಿಧವೆಂದು ಸ್ಮೃತಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತವೆ.

Verse 4

ब्रह्मोपदेशमारभ्य यावद्वेदान्तदर्शनम् / एकेन वक्ष्यते येन स महागुरुरुच्यते

ಬ್ರಹ್ಮೋಪದೇಶದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ವೇದಾಂತದರ್ಶನದವರೆಗೆ—ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಒಬ್ಬನೇ ಬೋಧಿಸುವವನು ‘ಮಹಾಗುರು’ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 5

ब्रह्मोपदेशमेकत्र वेदशास्त्राण्यथैकतः / आचार्यः स तु विज्ञेयस्तदेकैकास्तु देशिकाः

ಬ್ರಹ್ಮೋಪದೇಶ ಒಂದು ಕಡೆ, ವೇದಶಾಸ್ತ್ರಗಳು ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ—ಇವೆರಡನ್ನೂ ಒಂದಾಗಿ ಬೋಧಿಸುವವನು ‘ಆಚಾರ್ಯ’ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೊಂದನ್ನೇ ಬೋಧಿಸುವವರು ‘ದೇಶಿಕ’ರು ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ.

Verse 6

गुरोरात्मान्तमेव स्यादायार्यस्य प्रियागमे / द्वादशाब्दं चरेत्कृच्छ३मेकैकं तु षडब्दतः

ಗುರುವಿನ ಪ್ರಿಯಸ್ತ್ರೀಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋದರೆ ಆತ್ಮಪತನ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ; ಆಗ ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷ ‘ಕೃಚ್ಛ್ರ’ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು, ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದೋಷಕ್ಕೂ ಆರು-ಆರು ವರ್ಷಗಳ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವಿದೆ.

Verse 7

मातुलस्य प्रियां गत्वा षडब्दं कृच्छ्रमाचरेत् / ब्राह्मणस्तु सजातीयां प्रमदां यदि गच्छति

ಮಾಮನ ಪ್ರಿಯಸ್ತ್ರೀಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋದರೆ ಆರು ವರ್ಷ ‘ಕೃಚ್ಛ್ರ’ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ತನ್ನದೇ ಜಾತಿಯ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು (ಅಧರ್ಮವಾಗಿ) ಸೇರಿದರೆ—

Verse 8

उपोषितस्त्रिरात्रं तु प्राणायामशतं चरेत् / कुलटां तु सजातीयां त्रिरात्रेण विशुध्यति

ಮೂರು ರಾತ್ರಿಗಳು ಉಪವಾಸವಿದ್ದು ನೂರು ಪ್ರಾಣಾಯಾಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ತನ್ನದೇ ಜಾತಿಯ ಕುಲಟೆ ಸ್ತ್ರೀ ಮೂರು ರಾತ್ರಿಗಳಲ್ಲೇ ಶುದ್ಧಳಾಗುತ್ತಾಳೆ.

Verse 9

पञ्चाहात्क्षत्रियाङ्गत्वा सप्ताहा द्वैश्यजामपि / चक्रीकिरातकैवर्तकर्मकारादियोषितः

ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಸ್ತ್ರೀಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಐದು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ವೈಶ್ಯ ಸ್ತ್ರೀಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಏಳು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಚಕ್ರೀ, ಕಿರಾತ, ಕೈವರ್ತ, ಕರ್ಮಕಾರ ಮೊದಲಾದ ವರ್ಗಗಳ ಸ್ತ್ರೀಯರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿಯೂ (ಇದೇ ವಿಧಿ).

Verse 10

शुद्धिः स्याद्द्वादशाहेन धराशक्त्यर्चनेन च / अनन्त्यजां ब्राह्मणो गत्वा प्रमादादब्दतः शुचिः

ಹನ್ನೆರಡು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಧರಾಶಕ್ತಿ (ಭೂದೇವಿ)ಯ ಅರ್ಚನೆಯಿಂದಲೂ ಶುದ್ಧಿ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಅಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ಅಂತ್ಯಜ ಸ್ತ್ರೀಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋದರೆ, ಅವನು ಒಂದು ವರ್ಷದ ನಂತರ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 11

देवदासी ब्रह्मदासी स्वतन्त्राशूद्रदासिका / दासी चतुर्विधा प्रोक्ता द्वे चाद्ये क्षत्रियासमे

ದೇವದಾಸಿ, ಬ್ರಹ್ಮದಾಸಿ, ಸ್ವತಂತ್ರಾ-ಶೂದ್ರದಾಸಿಕಾ—ದಾಸಿಯು ನಾಲ್ಕು ವಿಧವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಮೊದಲ ಎರಡು ಕ್ಷತ್ರಿಯಸಮವೆಂದು ಗಣ್ಯ.

Verse 12

अन्यावेश्याङ्गनातुल्या तदन्या हीनजातिवत् / आत्मदासीं द्विजो मोहादुक्तार्थे दोषमाप्नुयात्

ಒಂದು ವಿಧದ ದಾಸಿಯನ್ನು ವೇಶ್ಯಾ-ಸ್ತ್ರೀಯ ಸಮಾನವೆಂದು, ಇನ್ನೊಂದನ್ನು ಹೀನಜಾತಿಯಂತೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಮೋಹದಿಂದ ದ್ವಿಜನು ಆತ್ಮದಾಸಿಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದಂತೆ ನಡೆದುಕೊಂಡರೆ ದೋಷವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 13

स्वस्त्रीमृतुमतीं गत्वा प्राजापत्यं चरेद्व्रतम् / द्विगुणेन परां नारीं चतुर्भिः क्षत्रियाङ्गनाम्

ಸ್ವಪತ್ನಿ ಮೃತಳಾದ ಬಳಿಕ ಪ್ರಾಜಾಪತ್ಯ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು; ಪರನಾರಿಗಾಗಿ ಅದರ ದ್ವಿಗುಣ, ಕ್ಷತ್ರಿಯಾಂಗನೆಗಾಗಿ ನಾಲ್ಕುಪಟ್ಟು (ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ) ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 14

अष्टभिर्वैश्यनारीं च शूद्रां षौडशभिस्तथा / द्वात्रिंशता संकरजां वेश्यां शूद्रामिवाचरेत्

ವೈಶ್ಯನಾರಿಗಾಗಿ ಎಂಟುಪಟ್ಟು, ಶೂದ್ರೆಯಿಗಾಗಿ ಹದಿನಾರುಪಟ್ಟು; ಸಂಕರಜನ ವೇಶ್ಯೆಗೆ ಮೂವತ್ತೆರಡುಪಟ್ಟು (ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ) ಮಾಡಬೇಕು, ಮತ್ತು ವೇಶ್ಯೆಯನ್ನು ಶೂದ್ರೆಯಂತೆಲೇ ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು.

Verse 15

रजस्वलां तु यो भार्यां मोहतो गन्तुमिच्छति / स्नात्वान्यवस्त्रसंयुक्तमुक्तार्थेनैव शुध्यति

ಮೋಹದಿಂದ ರಜಸ್ವಲೆಯಾದ ಪತ್ನಿಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಲು ಇಚ್ಛಿಸುವವನು, ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಬೇರೆ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದರೆ, ಹೇಳಿದ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತದಿಂದಲೇ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 16

उपोष्य तच्छेषदिनं स्नात्वा कर्म समाचरेत् / तथैवान्याङ्गनां गत्वा तदुक्तार्थं समाचरेत्

ಆ ಉಳಿದ ದಿನ ಉಪವಾಸವಿಟ್ಟು, ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಕರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಸ್ತ್ರೀಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋದರೂ ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತಾರ್ಥದಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

Verse 17

पित्रोरनुज्ञया कन्यां यो गच्छेद्विधिना विना / त्रिरात्रोपोषणाच्छुद्धिस्तामेवोद्वाहयेत्तदा

ತಂದೆತಾಯಿಗಳ ಅನುಮತಿಯಿಂದ, ಆದರೆ ವಿಧಿಯಿಲ್ಲದೆ, ಕನ್ಯೆಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋದವನು—ಮೂರು ರಾತ್ರಿಗಳ ಉಪವಾಸದಿಂದ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಆಗ ಅವಳನ್ನೇ ವಿವಾಹ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 18

कन्यां दत्त्वा तु यो ऽन्यस्मै दत्ता यश्चानुयच्छति / पित्रोरनुज्ञया पाददिनार्धेन विशुध्यति

ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಮತ್ತೊಬ್ಬನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು, ಕೊಟ್ಟವಳನ್ನೇ ಮತ್ತೆ ಅನುಸರಿಸಿ/ಹಿಂತಿರುಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವನು—ತಂದೆತಾಯಿಗಳ ಅನುಮತಿಯಿಂದ ಪಾದದಿನಾರ್ಧ (ಅಂದರೆ ದಿನದ ಎಂಟನೇ ಭಾಗ) ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತದಿಂದ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 19

ज्ञातः पितृभ्यां यो मासं कन्याभावे तु गच्छति / वृषलः स तु विज्ञेयः सर्वकर्मबहिष्कृतः

ತಂದೆತಾಯಿಗಳಿಗೆ ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ, ಕನ್ಯಾಭಾವದಲ್ಲಿ ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಗಮಿಸುವವನು—ಅವನು ‘ವೃಷಲ’ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಎಲ್ಲ ಧಾರ್ಮಿಕ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಬಹಿಷ್ಕೃತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 20

ज्ञातः पितृभ्यां यो गत्वा परोढां तद्विनाशने / विधवा जायते नेयं पूर्वगन्तारमाप्नुयात्

ತಂದೆತಾಯಿಗಳಿಗೆ ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ, ಹೋಗಿ ಪರೋಢಾ (ಇತರನ ಪತ್ನಿ)ಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದುವವನು—ಅವನು ನಾಶವಾದಾಗ ಆ ಸ್ತ್ರೀ ವಿಧವೆಯಾಗುತ್ತಾಳೆ; ಅವಳು ಪೂರ್ವಗಂತಾರನನ್ನು (ಮೊದಲು ಹೋದವನನ್ನು) ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 21

अनुग्रहाद्द्विजातीनामुद्वाहविधिना तथा / त्यागकर्माणि कुर्वीत श्रौतस्मार्तादिकानि च

ದ್ವಿಜಾತಿಗಳ ಮೇಲೆ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ, ವಿವಾಹವಿಧಿಯಂತೆ, ಶ್ರೌತ‑ಸ್ಮಾರ್ತಾದಿ ತ್ಯಾಗಕರ್ಮಗಳನ್ನೂ ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು।

Verse 22

आदावुद्वाहिता वापि तद्विनाशे ऽन्यदः पिता / भोगेच्छोः साधनं सा तु न येग्याखिलकर्मसु

ಮೊದಲು ವಿವಾಹಿತೆಯೇ ಇರಲಿ; ಅವಳು ನಾಶವಾದರೆ ತಂದೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ. ಭೋಗೇಚ್ಛೆಯವನಿಗೆ ಅವಳು ಸಾಧನ; ಆದರೆ ಎಲ್ಲ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅವಳನ್ನು ಸೇರಿಸುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 23

ब्रह्मादिपिपीलकान्तं जगत्स्थावरजङ्गमम् / पञ्चभूतात्मकं प्रोक्तं चतुर्वासनयान्वितम्

ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಹಿಡಿದು ಇರುವೆಯವರೆಗೆ, ಸ್ಥಾವರ‑ಜಂಗಮವಾದ ಈ ಜಗತ್ತು ಪಂಚಭೂತಾತ್ಮಕವೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಅದು ನಾಲ್ಕು ವಾಸನೆಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತವಾಗಿದೆ।

Verse 24

जन्माद्याहारमथननिद्राभीत्यश्च सर्वदा / आहारेण विना जन्तुर्नाहारो मदनात्स्मृतः

ಜನ್ಮದಿಂದಲೇ ಸದಾ ಆಹಾರ, ಮೈಥುನ, ನಿದ್ರೆ ಮತ್ತು ಭಯ ಇರುತ್ತವೆ. ಆಹಾರವಿಲ್ಲದೆ ಜೀವಿ ನಿಲ್ಲದು; ಆಹಾರವೂ ಮದನದಿಂದಲೇ ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 25

दुस्तरो मदनस्तस्मात्सर्वेषां प्राणिनामपि / पुन्नारीरूपवत्कृत्वा मदननेनैव विश्वसृक्

ಆದ್ದರಿಂದ ಮದನನು ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೂ ದಾಟಲಾಗದವನು. ವಿಶ್ವಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು ಪುರುಷ‑ನಾರಿ ರೂಪಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ, ಇದೇ ಮದನಬಾಣದಿಂದ ಜಗತ್ತನ್ನು ಚಲಾಯಿಸಿದ್ದಾನೆ।

Verse 26

प्रवृत्तिमकरोदादौ सृष्टिस्थितिलयात्मिकाम् / तत्प्रवृत्त्या प्रवर्तन्ते तन्निवृत्त्याक्षयां गतिम्

ಆದಿಯಲ್ಲಿ ಅವರು ಸೃಷ್ಟಿ-ಸ್ಥಿತಿ-ಲಯಸ್ವರೂಪವಾದ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು. ಆ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯಿಂದ ಜೀವಿಗಳು ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೃತ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಅದರ ನಿವೃತ್ತಿಯಿಂದ ಅಕ್ಷಯ ಗತಿ (ಮೋಕ್ಷ) ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 27

प्रवृत्त्यैव यथा मुक्तिं प्राप्नुयुर्ये न धीयुताः / तद्रहस्यं तदोपायं शृणु वक्ष्यामि सांप्रतम्

ಧೀರಬುದ್ಧಿಯಿಲ್ಲದವರೂ ಸಹ ಕೇವಲ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯಿಂದಲೇ ಹೇಗೆ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಬಲ್ಲರು—ಆ ರಹಸ್ಯವನ್ನೂ ಆ ಉಪಾಯವನ್ನೂ ಕೇಳು; ನಾನು ಈಗ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

Verse 28

सर्वात्मको वासुदेवः पुरुषस्तु पुरातनः / इयं हि मूलप्रकृतिर्लक्ष्मीः सर्वजगत्प्रसूः

ವಾಸುದೇವನು ಸರ್ವಾತ್ಮಕನಾದ ಸನಾತನ ಪುರುಷನು. ಈ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೇ ಮೂಲಪ್ರಕೃತಿ; ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತಿನ ಜನನಿ.

Verse 29

पञ्चापञ्चात्मतृप्त्यर्थं मथनं क्रियतेतराम् / एवं मन्त्रानुभावात्स्यान्मथनं क्रियते यदि

ಪಂಚ-ಅಪಂಚ ತತ್ತ್ವಗಳ ತೃಪ್ತಿಗಾಗಿ ಮಥನವನ್ನು ಅತ್ಯಂತವಾಗಿ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಮಂತ್ರಾನುಭಾವದಿಂದ ಮಥನ ಮಾಡಿದರೂ ಅದೇ ಫಲ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 30

तावुभौ मन्त्रकर्माणौ न दोषो विद्यते तयोः

ಅವು ಎರಡೂ ಮಂತ್ರಕರ್ಮಗಳೇ; ಅವೆರಡರಲ್ಲಿ ದೋಷವಿಲ್ಲ.

Verse 31

तपोबलवतामेतत्केवलानामधोगतिः / स्वस्त्रीविषय एवेदं तयोरपि विधेर्बलात्

ತಪೋಬಲವಿರುವ ಏಕನಿಷ್ಠರಿಗೂ ಇದೇ ಅಧೋಗತಿ—ಸ್ವಸ್ತ್ರೀವಿಷಯದಲ್ಲೇ ಆಸಕ್ತಿ; ಅವರಿಬ್ಬರ ಮೇಲೂ ವಿಧಿಯ ಬಲ ಕಾರ್ಯಮಾಡುತ್ತದೆ.

Verse 32

परस्परात्म्यैक्यहृदोर्देव्या भक्त्यार्द्रचेतसोः / तयोरपि मनाक्चेन्न निषिद्धदिवसेष्वघम्

ಪರಸ್ಪರ ಆತ್ಮೈಕ್ಯದಿಂದ ಏಕಹೃದಯರಾಗಿದ್ದು, ದೇವೀಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆರ್ದ್ರಚಿತ್ತರಾದ ಅವರಿಬ್ಬರಿಗೂ—ಸ್ವಲ್ಪವಾದರೂ (ಸಂಯಮವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ) ನಿಷಿದ್ಧ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಪ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 33

इयमंबा जगद्धात्री पुरुषो ऽयं सदाशिवः / पञ्चविंशतितत्त्वानां प्रीतये मथ्यते ऽधुना

ಇವಳು ಅಂಬಾ ಜಗದ್ಧಾತ್ರಿ, ಇವನು ಪುರುಷ ಸದಾಶಿವ; ಪಂಚವಿಂಶತಿ ತತ್ತ್ವಗಳ ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ ಈಗ ಈ ಮಥನ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ.

Verse 34

एतन्मन्त्रानुभावाच्च मथनं क्रियते यदि / तावुभौ पुण्यकर्माणौ न दोषो विद्यते तयोः

ಈ ಮಂತ್ರದ ಅನುಭಾವದಿಂದ ಮಥನವನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ, ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಿಗಳು; ಅವರಲ್ಲಿ ದೋಷವಿಲ್ಲ.

Verse 35

इदं च शृणु देवेन्द्र रहस्यं परमं महत् / सर्वेषामेव पापानां यौगपद्येन नाशनम्

ಹೇ ದೇವೇಂದ್ರ, ಈ ಪರಮ ಮಹಾ ರಹಸ್ಯವನ್ನೂ ಕೇಳು—ಇದು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಏಕಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ.

Verse 36

भक्तिश्रद्धासमायुक्तः स्नात्वान्तर्जलसंस्थितः / अष्टोत्तरसहस्रं तु जपेत्पञ्चदशाक्षरीम्

ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಜಲಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿ, ಪಂಚದಶಾಕ್ಷರಿ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಸಾವಿರ ಎಂಟು ಬಾರಿ ಜಪಿಸಬೇಕು.

Verse 37

आराध्य च परां शक्तिं मुच्यते सर्वकिल्बिषैः / तेन नश्यन्ति पापानि कल्पकोटिकृतान्यपि / सर्वापद्भ्यो विमुच्येत सर्वाभीष्टं च विन्दति

ಪರಾಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದವನು ಎಲ್ಲಾ ಕಲ್ಮಷಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಅದರಿಂದ ಕಲ್ಪಕೋಟಿಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಪಾಪಗಳೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ. ಅವನು ಎಲ್ಲ ಆಪತ್ತಿನಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಅಭೀಷ್ಟಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 38

इन्द्र उवाच भगवन्सर्वधर्मज्ञ सर्वभूतहिते रत / संयोगजस्य पापस्य विशेषं वक्तुमर्हसि

ಇಂದ್ರನು ಹೇಳಿದರು— ಭಗವನ್, ನೀವು ಸರ್ವಧರ್ಮಜ್ಞರು ಮತ್ತು ಸರ್ವಭೂತಹಿತದಲ್ಲಿ ರತರು; ಸಂಯೋಗಜನ್ಯ ಪಾಪದ ವಿಶೇಷವನ್ನು ಹೇಳಲು ಕೃಪೆಮಾಡಿ.

Verse 39

बृहस्पतिरुवाच संयोगजं तु यत्पापं तच्चतुर्धा निगद्यते / कर्ता प्रधानः सहकृन्निमित्तो ऽनुमतः क्रमात्

ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಹೇಳಿದರು— ಸಂಯೋಗಜನ್ಯ ಪಾಪವನ್ನು ನಾಲ್ಕು ವಿಧವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಕರ್ತಾ (ಮುಖ್ಯ ಕರ್ತೃ), ಸಹಕೃತ್ (ಸಹಕಾರಿಯು), ನಿಮಿತ್ತ (ಕಾರಣಭೂತ), ಅನುಮತಃ (ಅನುಮೋದಕ)—ಕ್ರಮವಾಗಿ.

Verse 40

क्रमाद्दशांशतो ऽघं स्याच्छुद्धिः पूर्वोक्तमार्गतः

ಕ್ರಮವಾಗಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಪಾಪಭಾಗವು ದಶಾಂಶದಷ್ಟು ಆಗುತ್ತದೆ; ಶುದ್ಧಿ ಮಾತ್ರ ಪೂರ್ವೋಕ್ತ ಮಾರ್ಗದಿಂದಲೇ ಸಿದ್ಧಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 41

मद्यं कलञ्जं निर्यासं छत्राकं गृञ्जनं तथा / लशुनं च कलिङ्गं च महाकोशातकीं तथा

ಮದ್ಯ, ಕಲಂಜ, ನಿರ್ಯಾಸ, ಛತ್ರಾಕ (ಅಣಬೆ), ಗೃಂಜನ, ಲಶುನ, ಕಲಿಂಗ ಮತ್ತು ಮಹಾಕೋಶಾತಕೀ—ಇವೂ (ಉಲ್ಲೇಖಿತ).

Verse 42

बिंबीं च कवकं चैव हस्तिनीं शिशुलंबिकाम् / औदुंबरं च वार्ताकं कतकं बिल्वमल्लिका

ಬಿಂಬೀ, ಕವಕ, ಹಸ್ತಿನೀ, ಶಿಶುಲಂಬಿಕಾ, ಔದುಂಬರ, ವಾರ್ತಾಕ (ಬದನೆಕಾಯಿ), ಕಟಕ ಮತ್ತು ಬಿಲ್ವಮಲ್ಲಿಕಾ—ಇವೂ (ಎಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು).

Verse 43

क्रमाद्दशगुणं न्यूनमघमेषां विनिर्दिशेत् / पुरग्रामाङ्गवैश्याङ्गवेश्योपायनविक्रयी

ಇವರ ಪಾಪವನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಹತ್ತುಪಟ್ಟು ಕಡಿಮೆ ಎಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟಪಡಿಸಲಾಗಿದೆ—ಪುರ-ಗ್ರಾಮಾಂಗ (ಸಹಾಯಕ), ವೈಶ್ಯಾಂಗ, ವೇಶ್ಯಾಂಗ ಮತ್ತು ಉಪಾಯನ (ಭೇಟ್) ಮಾರುವವನು.

Verse 44

सेवकः पुरसंस्थश्च कुग्रामस्थो ऽभिशस्तकः / वैद्यो वैखानसः शैवो नारीजीवो ऽन्नविक्रयी

ಸೇವಕ, ನಗರದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವವನು, ಕುಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿರುವವನು, ಅಭಿಶಸ್ತ (ದೋಷಾರೋಪಿತ), ವೈದ್ಯ, ವೈಖಾನಸ, ಶೈವ, ಸ್ತ್ರೀಯ ಮೇಲೆ ಬದುಕುವವನು, ಮತ್ತು ಅನ್ನ ಮಾರುವವನು.

Verse 45

शस्त्रजीवी परिव्राट् च वैदिकाचारनिन्दकः / क्रमाद्दशगुणान्न्यूनमेषामन्नादने भवेत्

ಶಸ್ತ್ರಜೀವಿ, ಪರಿವ್ರಾಟ್ (ಭಿಕ್ಷುಕ-ಸನ್ಯಾಸಿ), ಮತ್ತು ವೈದಿಕಾಚಾರ ನಿಂದಕ—ಇವರ ಅನ್ನಭಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ (ದೋಷ) ಕ್ರಮವಾಗಿ ಹತ್ತುಪಟ್ಟು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 46

स्वतन्त्रं तैलकॢप्तं तु ह्युक्तार्थं पापमादिशेत् / तैरेव दृष्टं तद्भुक्तमुक्तपापं विनिर्दिशेत्

ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಎಣ್ಣೆಯಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧವಾದ ಆಹಾರವನ್ನು ಶಾಸ್ತ್ರಾರ್ಥದಿಂದ ಪಾಪಕರವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಆದರೆ ಅದೇ ಅವರಿಂದಲೇ ಕಂಡು ನಂತರ ಭುಜಿಸಿದರೆ ಪಾಪಮುಕ್ತವೆಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟಪಡಿಸಲಾಗಿದೆ.

Verse 47

ब्रह्मक्षत्रविशां चैव सशूद्राणां यथौदनम् / तैलपक्वमदृष्टं च भुञ्जन्पादमघं भवेत्

ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಕ್ಷತ್ರಿಯ, ವೈಶ್ಯ ಹಾಗೂ ಶೂದ್ರರಿಗೆ ಯಥಾವಿಧಿ ಅನ್ನದಂತೆ; ಎಣ್ಣೆಯಲ್ಲಿ ಬೇಯಿಸಿದರೂ ಕಾಣದೆ ಇರುವ ಆಹಾರವನ್ನು ಭುಜಿಸಿದರೆ ಪಾಪದ ಒಂದು ಪಾದ (ಚತುರ್ಥಾಂಶ) ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 48

द्विजात्मदासीकॢप्तं च तया दृष्टे तदर्धके / वेश्यायास्तु त्रिपादं स्यात्तथा दृष्टे तदोदने

ದ್ವಿಜನ ದಾಸಿಯು ಮಾಡಿದ ಆಹಾರವನ್ನು ಆಕೆ ನೋಡಿದ್ದರೆ ಪಾಪದ ಅರ್ಧ ಭಾಗ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ವೇಶ್ಯೆಯ ಅನ್ನವನ್ನು ನೋಡಿದ್ದರೆ ಪಾಪದ ಮೂರು ಪಾದಗಳು (ಮೂರು-ಚತುರ್ಥಾಂಶ) ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ.

Verse 49

शूद्रावत्स्यात्तु गोपान्नं विना गव्यचतुष्टयम् / तैलाज्यगुडसंयुक्तं पक्वं वैश्यान्न दुष्यति

ಗೋಪನ ಅನ್ನವು ಗವ್ಯಚತುಷ್ಟಯ (ಗೋಉತ್ಪನ್ನ ನಾಲ್ಕು ದ್ರವ್ಯಗಳು) ಇಲ್ಲದೆ ಇದ್ದರೆ ಶೂದ್ರನ ಅನ್ನದಂತೆ ಎಣಿಸಬೇಕು; ಆದರೆ ಎಣ್ಣೆ, ತುಪ್ಪ ಮತ್ತು ಬೆಲ್ಲ ಸೇರಿಸಿ ಬೇಯಿಸಿದ ವೈಶ್ಯನ ಅನ್ನ ದೂಷಿತವಾಗದು.

Verse 50

वैश्यावद्ब्राह्मणी भ्रष्टा तया दृष्टेन किञ्चन

ಭ್ರಷ್ಟ (ಪತಿತ) ಬ್ರಾಹ್ಮಣಿಯನ್ನು ವೈಶ್ಯೆಯಂತೆ ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು; ಮತ್ತು ಆಕೆ ಕಂಡ ಯಾವುದನ್ನಾದರೂ ಆಹಾರವನ್ನೂ ಅದೇ ನಿಯಮದಂತೆ ತಿಳಿಯಬೇಕು.

Verse 51

ब्रुवस्यान्नं द्विजो भुक्त्वा प्राणायामशतं चरेत् / अथवान्तर्जले जप्त्वाद्रुपदां वा त्रिवारकम्

ಬ್ರುವೆಯ ಅನ್ನವನ್ನು ಭುಂಜಿಸಿದ ದ್ವಿಜನು ನೂರು ಪ್ರಾಣಾಯಾಮಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸಲಿ; ಅಥವಾ ನೀರಿನೊಳಗೆ ದ್ರುಪದಾ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಮೂರ ಬಾರಿ ಜಪಿಸಲಿ.

Verse 52

इदं विष्णुस्त्र्यंबकं वा त्थैवान्तर्जले जपेत् / उपोष्य रजनीमेकां ततः पापाद्विशुध्यति

ಅದೇ ರೀತಿ ‘ವಿಷ್ಣು’ ಅಥವಾ ‘ತ್ರ್ಯಂಬಕ’ ಮಂತ್ರವನ್ನು ನೀರಿನೊಳಗೆ ಜಪಿಸಲಿ; ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿದರೆ ಪಾಪದಿಂದ ವಿಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 53

अथवा प्रोक्षयेदन्नमब्लिङ्गैः पावमानिकैः / अन्नसूक्तं जपित्वा तु भृगुर्वै वारुणीति च

ಅಥವಾ ಪಾವಮಾನ ಅಬ್ಲಿಂಗ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಅನ್ನದ ಮೇಲೆ ಪ್ರೋಕ್ಷಣ ಮಾಡಲಿ; ನಂತರ ಅನ್ನಸೂಕ್ತ ಮತ್ತು ‘ಭೃಗುರ್ವೈ ವಾರುಣೀ’ ಅನ್ನು ಜಪಿಸಲಿ.

Verse 54

ब्रह्मार्पणमिति श्लोकं जप्त्वा नियममाश्रितः / उपोष्य रजनीमेकां ततः शुद्धो भविष्यति

‘ಬ್ರಹ್ಮಾರ್ಪಣಂ’ ಎಂಬ ಶ್ಲೋಕವನ್ನು ಜಪಿಸಿ ನಿಯಮವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿದರೆ, ನಂತರ ಅವನು ಶುದ್ಧನಾಗುವನು.

Verse 55

स्त्री भुक्त्वा तु ब्रुवाद्यन्नमेकाद्यान्भोजये द्द्विजान् / आपदि ब्राह्मणो ह्येषामन्नं भुक्त्वा न दोषभाक्

ಸ್ತ್ರೀ ಬ್ರುವೆಯ ಅನ್ನವನ್ನು ಭುಂಜಿಸಿದರೆ, ಅವಳು ಒಂದು ದಿನ (ವ್ರತದಿಂದ) ದ್ವಿಜರಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಲಿ; ಆಪತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಅವರ ಅನ್ನವನ್ನು ತಿಂದರೂ ದೋಷಭಾಗಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 56

इदं विष्णुरिति मन्त्रेण सप्तवाराभिमन्त्रितम् / सो ऽहंभावेन तद्ध्यात्वा भुक्त्वा दोषैर्न लिप्यते

‘ಇದಂ ವಿಷ್ಣುರಿತಿ’ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಏಳು ಬಾರಿ ಅಭಿಮಂತ್ರಿತವಾದ ಅನ್ನವನ್ನು ‘ಸೋಽಹಂ’ ಭಾವದಿಂದ ಧ್ಯಾನಿಸಿ ಭುಂಜಿಸಿದವನು ದೋಷಗಳಿಂದ ಲಿಪ್ತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 57

अथवा शङ्करं ध्यायञ्जप्त्वा त्रैय्यंबकं मनुम् / सो ऽहंभावेन तज्ज्ञानान्न दोषैः प्रविलिप्यते

ಅಥವಾ ಶಂಕರನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ ತ್ರ್ಯಂಬಕ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಿದರೆ, ‘ಸೋಽಹಂ’ ಭಾವದಿಂದ ಆ ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾದವನು ದೋಷಗಳಿಂದ ಲಿಪ್ತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 58

इदं रहस्यं देवेन्द्र शृणुष्व वचनं मम / ध्यात्वा देवीं परां शक्तिं जप्त्वा पञ्चदशाक्षरीम्

ಹೇ ದೇವೇಂದ್ರ, ನನ್ನ ಈ ರಹಸ್ಯ ವಚನವನ್ನು ಕೇಳು—ಪರಾಶಕ್ತಿ ದೇವಿಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ ಪಂಚದಶಾಕ್ಷರಿ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸು।

Verse 59

तन्निवेदितबुद्ध्यादौ यो ऽश्नाति प्रत्यहं द्विजः / नास्यान्नदोषजं किञ्चिन्न दारिद्रयभयं तथा

ಯಾವ ದ್ವಿಜನು ಪ್ರತಿದಿನ ಬುದ್ಧಿ ಮೊದಲಾದವುಗಳನ್ನು ಅವನಿಗೇ ಅರ್ಪಿಸಿ ಭುಂಜಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನಿಗೆ ಅನ್ನದೋಷದಿಂದ ಏನೂ ಆಗದು; ದಾರಿದ್ರ್ಯದ ಭಯವೂ ಇಲ್ಲ।

Verse 60

न व्याधिजं भयं तस्य न च शत्रुभयं तथा / जपतो मुक्तिरेवास्य सदा सर्वत्र मङ्गलम्

ಅವನಿಗೆ ರೋಗಭಯವಿಲ್ಲ, ಶತ್ರುಭಯವೂ ಇಲ್ಲ; ಜಪಿಸುವವನಿಗೆ ಮುಕ್ತಿಯೇ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ, ಸದಾ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಮಂಗಳವೇ.

Verse 61

एष ते कथितः शक्र पापानामपि विस्तरः / प्रायश्चित्तं तथा तेषां किमन्यच्छ्रोतुमिच्छसि

ಹೇ ಶಕ್ರಾ! ಪಾಪಗಳ ವಿಸ್ತಾರವನ್ನೂ ಅವುಗಳ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನೂ ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದೆನು; ಇನ್ನೇನು ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೀಯ?