Adhyaya 9

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यभागे तृतीय उपोद्धातपादे ऋषिवंशवर्णनं नामाष्टमो ऽध्यायः // ८// ऋषय ऊचुः कथं द्विवारावुत्पन्ना भवानी प्राक्सती तु या / आसीद्दाक्षायणी पूर्वमुमा कथमजायत

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ ಮಹಾಪುರಾಣದಲ್ಲಿ (ವಾಯುಪ್ರೋಕ್ತ) ಮಧ್ಯಭಾಗದ ತೃತೀಯ ಉಪೋದ್ದಾತಪಾದದಲ್ಲಿ ‘ಋಷಿವಂಶವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯ. ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು— ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಸತಿಯಾಗಿದ್ದ ಭವಾನಿ ಎರಡು ಬಾರಿ ಹೇಗೆ ಉದ್ಭವಿಸಿದಳು? ಹಿಂದೆ ದಾಕ್ಷಾಯಣಿಯಾಗಿದ್ದ ಅವಳು ಉಮೆಯಾಗಿ ಹೇಗೆ ಜನಿಸಿದಳು?

Verse 2

मेनायां पितृकन्यायां जनयञ्छैलराट् स्वयम् / के वै ते पितरो नाम येषां मेना तु मानसी

ಪಿತೃಕನ್ಯೆಯಾದ ಮೇನೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಯಂ ಶೈಲರಾಜನು ಸಂತಾನವನ್ನು ಜನಿಸಿದನು. ಯಾರ ಮಾನಸಪುತ್ರಿಯಾಗಿ ಮೇನಾ ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತಾಳೋ ಆ ಪಿತೃಗಳು ಯಾರು, ಅವರ ಹೆಸರುಗಳು ಏನು?

Verse 3

मैनाकश्चैव दोहित्रो दौहित्री च तथा ह्युमा / एकपर्णा तथा चैव तथा चैवैकपाटला

ಮೈನಾಕನು ದೌಹಿತ್ರನು; ಹಾಗೆಯೇ ದೌಹಿತ್ರಿ ಉಮಾ; ಇನ್ನೂ ಏಕಪರ್ಣಾ ಮತ್ತು ಅದೇ ರೀತಿ ಏಕಪಾಟಲಾ ಕೂಡ.

Verse 4

गङ्गा चापि सरिच्छ्रेष्ठा सर्वासां पूर्वजा तथा / सर्वमेतत्वयोद्दिष्टं निर्देशं तस्य नो वद

ಗಂಗೆಯೂ—ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠೆ—ಮತ್ತು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಪೂರ್ವಜೆಯೂ. ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನೀನು ಹೇಳಿದೆ; ಈಗ ಅದರ ಸ್ಪಷ್ಟ ನಿರ್ದೇಶವನ್ನು ನಮಗೆ ಹೇಳು.

Verse 5

श्रोतुमिच्छामि भद्रं ते श्राद्धस्य च विधिं परम् / पुत्राश्च के स्मृतास्तेषां कथं च पितरस्तु ते

ನಿನಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ; ಶ್ರಾದ್ಧದ ಪರಮ ವಿಧಿಯನ್ನು ನಾನು ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ಅವರ ಪುತ್ರರು ಯಾರು ಎಂದು ಸ್ಮೃತಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ಅವರು ಪಿತೃಗಳಾಗಿ ಹೇಗಿದ್ದಾರೆ?

Verse 6

कथं वा ते समुत्पन्नाः किंना मानः किमात्मकाः / स्वर्गे वै पितरो ह्येते देवानामपि देवताः

ಅವರು ಹೇಗೆ ಉತ್ಪನ್ನರಾದರು, ಅವರ ಮಾನ ಏನು, ಅವರ ಸ್ವರೂಪ ಏನು? ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಈ ಪಿತೃಗಳು ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ದೇವತೆಗಳೇ.

Verse 7

एवं वेदितुमिच्छामि पितॄणां सर्गमुत्तममा / यथा च दत्तमस्माभिः सार्द्धं प्रीणाति वै पितॄन्

ನಾನು ಪಿತೃಗಳ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ತಿಳಿಯಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ; ಹಾಗೆಯೇ ನಾವು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಅರ್ಪಿಸಿದ ದಾನವು ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನೂ ತಿಳಿಯಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ.

Verse 8

यदर्थं ते न दृश्यन्ते तत्र किं कारणं स्मृतम् / स्वर्गे तु के च वर्त्तन्ते पितरो नरके व के

ಅವರು ಏಕೆ ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ—ಅದಕ್ಕೆ ಯಾವ ಕಾರಣವನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ? ಹಾಗೆಯೇ ಪಿತೃಗಳಲ್ಲಿ ಯಾರು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತಾರೆ, ಯಾರು ನರಕದಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತಾರೆ?

Verse 9

अभिसंभाष्य पितरं पितुश्च पितरं तथा / प्रतितामहं तथा चैव त्रिषु पिण्डेषु नामतः

ತಂದೆ, ಪಿತಾಮಹ ಮತ್ತು ಪ್ರಪಿತಾಮಹ—ಈ ಮೂವರನ್ನೂ ಮೂರು ಪಿಂಡಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಸರಿನಿಂದಲೇ ಸಂಬೋಧಿಸಿ (ಆವಾಹನ ಮಾಡಿ) ಅರ್ಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 10

नाम्ना दत्तानि श्राद्धानि कथं गच्छन्ति वै पितॄन् / कथं च शक्तास्ते दातुं नरकस्थाः फलं पुनः

ಹೆಸರಿನಿಂದ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟ ಶ್ರಾದ್ಧಗಳು ಪಿತೃಗಳ ಬಳಿಗೆ ಹೇಗೆ ತಲುಪುತ್ತವೆ? ಮತ್ತು ನರಕದಲ್ಲಿರುವವರು ಮತ್ತೆ ಫಲವನ್ನು ನೀಡಲು ಹೇಗೆ ಶಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ?

Verse 11

के च ते पितरो नाम कान्यजामो वयं पुनः / देवा अपि पितॄन् स्वर्गे यजन्तीति हि नः श्रुतम्

ಆ ಪಿತೃಗಳು ಎಂದರೆ ಯಾರು? ಹಾಗಾದರೆ ನಾವು ಮತ್ತೆ ಯಾರನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು? ದೇವತೆಗಳೂ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಯಜಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ.

Verse 12

एतदिच्छामि वै श्रोतुं विस्तरेण बहुश्रुतम् / स्पष्टाभिधान मपि वै तद्भवान्वक्तुमर्हसि

ನಾನು ಇದನ್ನು ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ, ಬಹುಶ್ರುತವಾಗಿ ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ; ನೀವು ದಯವಿಟ್ಟು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಲು ಅರ್ಹರು।

Verse 13

सूत उवाच अत्र वो कीर्तयिष्यामि यथाप्रज्ञं यथाश्रुतम् / मन्वन्तरेषु जायन्ते पितरो देवसूनवः

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ನಿಮಗೆ ನನ್ನ ಪ್ರಜ್ಞೆಯಂತೆ, ಕೇಳಿದಂತೆ ಕೀರ್ತಿಸುತ್ತೇನೆ; ಮನ್ವಂತರಗಳಲ್ಲಿ ಪಿತೃಗಳು ದೇವಸಂತಾನವಾಗಿ ಜನ್ಮಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 14

अतीतानागताः श्रेष्ठाः कनिष्ठाः क्रमशस्तु वै / देवैः सार्द्धं पुरातीताः पितरो ऽन्येन्तरेषु वै

ಹಿಂದಿನ ಮತ್ತು ಮುಂದಿನ ಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರು ಹಾಗೂ ಕನಿಷ್ಠರು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಇರುತ್ತಾರೆ; ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಅಂತರ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಪುರಾತನದಿಂದಲೇ ಇದ್ದರು।

Verse 15

वर्तन्ते सांप्रतं चे तु तान्वै पक्ष्यामि निश्चयात् / श्राद्धक्रियां मनुश्चैषां श्राद्धदेवः प्रवर्त्तयेत्

ಈಗ ವರ್ತಮಾನದಲ್ಲಿರುವ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ನಾನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಇವರ ಶ್ರಾದ್ಧಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಶ್ರಾದ್ಧದೇವ ಮನು ಪ್ರವರ್ತಿಸುವನು।

Verse 16

देवान्सृजत ब्रह्मा मां यक्ष्यन्तीति च प्रभुः / तमुत्सृज्य तदात्मानमयजंस्ते फलार्थिनः

ಬ್ರಹ್ಮನು ದೇವರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ಪ್ರಭು ‘ಅವರು ನನ್ನನ್ನು ಯಜ್ಞದಿಂದ ಪೂಜಿಸುವರು’ ಎಂದುಕೊಂಡನು. ಆದರೆ ಫಲಾಪೇಕ್ಷಿಗಳು ಆ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪ ಪ್ರಭುವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಬೇರೆವರನ್ನು ಯಜಿಸಿದರು।

Verse 17

ते शप्ता ब्रह्मणा मूढा नष्टसंज्ञा भविष्यथ / तस्मात्किञ्चिन्न जानीत ततो लोकेषु मुह्यत

ನೀವು ಬ್ರಹ್ಮನ ಶಾಪದಿಂದ ಮೂಢರಾಗಿಯೂ ಸಂಜ್ಞಾಹೀನರಾಗಿಯೂ ಆಗುವಿರಿ; ಆದಕಾರಣ ಏನನ್ನೂ ತಿಳಿಯದೆ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಮೋಹಗೊಳ್ಳುವಿರಿ।

Verse 18

ते भूयः प्रणताः सर्वे याचन्ति स्म पितामहम् / अनुग्रहाय लोकानां पुनस्तानब्रवीत्प्रभुः

ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಮತ್ತೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಪಿತಾಮಹ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಬೇಡಿದರು; ಲೋಕಗಳ ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಭು ಪುನಃ ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಿದರು।

Verse 19

प्रायश्चित्तं चरध्वं वै व्यभिचारो हि वः कृतः / पुत्रान्स्वान्परिपृच्छध्वं ततो ज्ञानमवाप्स्यथ

ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿರಿ; ಏಕೆಂದರೆ ನಿಮ್ಮಿಂದ ಧರ್ಮಭ್ರಷ್ಟತೆ ನಡೆದಿದೆ. ನಿಮ್ಮ ಪುತ್ರರನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಿರಿ; ಆಗ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುವಿರಿ।

Verse 20

ततस्त स्वसुतांश्चैव प्रयश्चित्तजि घृक्षवः / अपृच्छन्संयतात्मानो विधिवच्च मिथो मिथः

ನಂತರ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಮಾಡಲು ಬಯಸಿದ, ಸಂಯತಾತ್ಮರಾದ ಅವರು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಪುತ್ರರನ್ನು ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ, ಪರಸ್ಪರವಾಗಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು।

Verse 21

तेभ्यस्ते नियतात्मानः पुत्राः शंसुरनेकधा / प्रयश्चित्तानि धर्मज्ञावाङ्मनः कर्मजानि च

ಅವರಿಗೆ ಸಂಯತಾತ್ಮರಾದ, ಧರ್ಮಜ್ಞ ಪುತ್ರರು ಅನೇಕ ವಿಧದ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸಿದರು—ವಾಣಿ, ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಉಂಟಾದ ದೋಷಗಳಿಗೆ।

Verse 22

ते पुत्रानब्रुवन्प्रीता लब्धसंज्ञा दिवौकसः / यूयं वै पितरो ऽस्माकं यैर्वयं प्रतिबोधिताः

ದಿವ್ಯಲೋಕವಾಸಿಗಳು ಸಂಜ್ಞೆ ಪಡೆದ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಪುತ್ರರಿಗೆ ಹೇಳಿದರು—ನೀವು ನಮ್ಮ ಪಿತೃಗಳು; ನಿಮ್ಮಿಂದಲೇ ನಾವು ಜಾಗೃತರಾದೆವು।

Verse 23

धर्मं ज्ञानं च वैराग्यं को वरो वः प्रदीयताम् / पुस्तानब्रवीद्ब्रह्मा यूयं वै सत्यवादिनः

ಧರ್ಮ, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ವೈರಾಗ್ಯ—ನಿಮಗೆ ಯಾವ ವರವನ್ನು ನೀಡಲಿ? ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗ ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದರು—ನೀವು ಸತ್ಯವಾಡಿಗಳು।

Verse 24

तस्माद्यदुक्तं युष्माभिस्तत्तथा न तदन्यथा / उक्तं च पितरो ऽस्माकं चेति वै तनयाः स्वकाः

ಆದ್ದರಿಂದ ನೀವು ಹೇಳಿದುದು ಹಾಗೆಯೇ ಸತ್ಯ, ಬೇರೆಲ್ಲ; ತಮ್ಮದೇ ಪುತ್ರರು ‘ನೀವು ನಮ್ಮ ಪಿತೃಗಳು’ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು।

Verse 25

पितरस्ते भविष्यन्ति तेभ्यो ऽयं दीयतां वरः / तेनैव वचसा ते वै ब्रह्मणः परमेष्ठिनः

ಅವರು ಪಿತೃಗಳಾಗುವರು; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಈ ವರವನ್ನು ನೀಡಲಿ—ಎಂದು ಪರಮೇಷ್ಠಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಅದೇ ವಚನದಿಂದ ಹೇಳಿದರು।

Verse 26

पुत्राः पितृत्वमाजग्मुः पुत्रत्वं पितरः पुनः / तस्मात्ते पितरः पुत्राः पितृत्वं तेषु तत्स्मृतम्

ಪುತ್ರರು ಪಿತೃತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದರು, ಪಿತೃಗಳು ಮತ್ತೆ ಪುತ್ರತ್ವವನ್ನು; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರು ಪಿತೃಗಳೂ ಪುತ್ರರೂ—ಅವರಲ್ಲಿಯೇ ಆ ಪಿತೃತ್ವ ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ।

Verse 27

एवं स्मृत्वा पितॄन्पुत्राः पुत्रांश्चैव पितॄंस्तथा / व्याजहार पुनर्ब्रह्मा वितॄनात्मविवृद्धये

ಹೀಗೆ ಪಿತೃಗಳನ್ನೂ ಪುತ್ರರನ್ನೂ ಸ್ಮರಿಸಿ, ಬ್ರಹ್ಮನು ಆತ್ಮವೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಪಿತೃವಿಧಾನವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದನು.

Verse 28

यो ह्य निष्टान्पितॄञ्श्राद्धि क्रियां काञ्चितकरिष्यति / राक्षसा दानवाश्बैव फलं प्राप्स्यन्ति तस्य तत्

ಯಾರು ಅಶುದ್ಧ ಭಾವದಿಂದ ಪಿತೃಗಳಿಗಾಗಿ ಯಾವುದಾದರೂ ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡುವನೋ, ಅದರ ಫಲವನ್ನು ರಾಕ್ಷಸರು ಮತ್ತು ದಾನವರು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 29

श्राद्धैराप्यायिताश्चैव पितरः सोममव्ययम् / आप्यायमाना युष्माभिर्वर्द्धयिष्यन्ति नित्यशः

ಶ್ರಾದ್ಧಗಳಿಂದ ತೃಪ್ತರಾದ ಪಿತೃಗಳು ಅಕ್ಷಯ ಸೋಮವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ನಿಮ್ಮಿಂದ ಪೋಷಿತರಾಗಿ ಅವರು ನಿತ್ಯ ನಿಮ್ಮ ವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

Verse 30

श्राद्धैराप्यायितः सोमो लोकानाप्याययिष्यति / कृत्स्नं सपर्वतवनं जङ्गमाजङ्गमैर्वृतम्

ಶ್ರಾದ್ಧಗಳಿಂದ ಪೋಷಿತನಾದ ಸೋಮನು ಸಮಸ್ತ ಲೋಕಗಳನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸುವನು—ಪರ್ವತ-ವನಗಳೊಡನೆ, ಚರಾಚರಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾದ ಈ ಸಂಪೂರ್ಣ ಜಗತ್ತನ್ನು.

Verse 31

श्राद्धानि पुष्टिकामाश्च ये करिष्यन्ति मानवाः / तेभ्यः पुष्टिं प्रजाश्चैव दास्यन्ति पितरः सदा

ಪೋಷಣೆಯನ್ನು ಬಯಸಿ ಯಾರು ಶ್ರಾದ್ಧಗಳನ್ನು ಮಾಡುವರೋ, ಅವರಿಗೆ ಪಿತೃಗಳು ಸದಾ ಪೋಷಣೆಯನ್ನೂ ಸಂತಾನವೃದ್ಧಿಯನ್ನೂ ನೀಡುವರು.

Verse 32

श्राद्धे येभ्यः प्रदास्यन्ति त्रीन्पिण्डान्नामगोत्रतः / सर्वत्र वर्तमानास्ते पितरः प्रपितामहाः

ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೆ ನಾಮ-ಗೋತ್ರಾನುಸಾರ ಮೂರು ಪಿಂಡಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೋ, ಆ ಪಿತೃಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಪಿತಾಮಹರು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವವರಾಗಿದ್ದಾರೆ।

Verse 33

तेषामाप्याययिष्यन्ति श्राद्धदानेन वै प्रजाः / एवमाज्ञा कृता पूर्वं ब्रह्मणा परमेष्ठिना

ಶ್ರಾದ್ಧದಾನದಿಂದ ಪ್ರಜೆಗಳು ಆ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಪೋಷಿಸುವರು—ಇಂತೆಂದು ಪರಮೇಷ್ಠಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಪೂರ್ವದಲ್ಲೇ ಆಜ್ಞೆ ಮಾಡಿದನು।

Verse 34

तेनैतत्सर्वथा सिद्धं दानमध्ययनं तपः / ते तु ज्ञानप्रदातारः पितरो वो न संशयः

ಆದುದರಿಂದ ಇದು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಿದ್ಧ—ದಾನ, ಅಧ್ಯಯನ, ತಪಸ್ಸು; ಪಿತೃಗಳೇ ಜ್ಞಾನಪ್ರದಾತರು, ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ।

Verse 35

इत्येते पितरो देवा देवाश्च पितरः पुनः / अन्योन्यपितरो ह्येते देवाश्च पितरश्च ह

ಹೀಗೆ ಪಿತೃಗಳೇ ದೇವರುಗಳು, ದೇವರುಗಳೇ ಮತ್ತೆ ಪಿತೃಗಳು; ಇವರು ಪರಸ್ಪರ ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಪಿತೃಗಳು—ದೇವರೂ ಪಿತೃಗಳೂ ಹೌದು।

Verse 36

एतद्ब्रह्मवचः श्रुत्वा सूतस्य विदितात्मनः / पप्रच्छुर्मुनयो भूयः सूतं तस्माद्यदुत्तरम्

ವಿದಿತಾತ್ಮನಾದ ಸೂತನಿಂದ ಈ ಬ್ರಹ್ಮವಚನವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಮುನಿಗಳು ಮತ್ತೆ ಸೂತನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು—ಅದರ ಮುಂದಿನ ಉತ್ತರವೇನು ಎಂದು।

Verse 37

ऋषय ऊचुः कियन्तो वै मुनिगणाः कस्मिन्काले च ते गणाः / पूर्वे तु देवप्रवरा देवानां सोमवर्द्धनाः

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು—ಆ ಮುನಿಗಣಗಳು ಎಷ್ಟು? ಯಾವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆ ಗಣಗಳು ಇದ್ದವು? ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಅವರು ದೇವಶ್ರೇಷ್ಠರು, ದೇವರ ಸೋಮವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಪಡಿಸುವವರು.

Verse 38

सूत उवाच एतद्वो ऽहं प्रवक्ष्यामि पितृसर्गमनुत्तमम् / शंयुः पप्रच्छ यत्पूर्वं पितरं वै बृहस्पतिम्

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ನಾನು ನಿಮಗೆ ಪಿತೃಸರ್ಗವೆಂಬ ಅನುತ್ತಮ ವಿಷಯವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಹಿಂದೆ ಶಂಯು ತನ್ನ ತಂದೆ ಬೃಹಸ್ಪತಿಯನ್ನು ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದನು.

Verse 39

बृहस्पतिमुपासीनं सर्वज्ञानार्थकोविदम् / पुत्रः शंयुरिमं प्रश्नं पप्रच्छ विनयान्वितः

ಸರ್ವಜ್ಞಾನಾರ್ಥದಲ್ಲಿ ಪರಿಣತನಾದ ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಆಸನಾರೂಢನಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದನು. ಅವನ ಪುತ್ರ ಶಂಯು ವಿನಯದಿಂದ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದನು.

Verse 40

क एते पितरो नाम कियन्तः के च नामतः / समुद्भूताः कथं चैते पितृत्वं समुपागताः

ಈ ಪಿತರುಗಳು ಯಾರು, ಅವರ ಸಂಖ್ಯೆ ಎಷ್ಟು, ಮತ್ತು ಹೆಸರಿನಂತೆ ಅವರು ಯಾರು ಯಾರು? ಅವರು ಹೇಗೆ ಉದ್ಭವಿಸಿದರು, ಮತ್ತು ಹೇಗೆ ಪಿತೃತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದರು?

Verse 41

कस्माच्च पितरः पूर्वं यज्ञं पुष्णन्ति नित्यशः / क्रियाश्च सर्वा वर्त्तन्ते श्राद्धपूर्वा महात्मनाम्

ಮತ್ತೆ ಯಾವ ಕಾರಣದಿಂದ ಪಿತರುಗಳು ನಿತ್ಯವೂ ಮೊದಲು ಯಜ್ಞವನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತಾರೆ? ಮಹಾತ್ಮರ ಎಲ್ಲಾ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡೇ ನಡೆಯುತ್ತವೆ.

Verse 42

कस्मै श्राद्धानि देयानि किं च दत्ते महाफलम् / केषु चाप्यक्षयं श्राद्धं तीर्थेषु च नदीषु च

ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಯಾರಿಗೆ ನೀಡಬೇಕು, ಮತ್ತು ಏನು ನೀಡಿದರೆ ಮಹಾಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ? ಯಾವ ಯಾವ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ—ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ನದಿಗಳಲ್ಲಿ—ಶ್ರಾದ್ಧ ಅಕ್ಷಯ ಫಲದಾಯಕವಾಗುತ್ತದೆ?

Verse 43

केषु वै सर्वमाप्तोति श्राद्धं कृत्वा द्विजोत्तमः / कश्च कालो भवेच्छ्राद्धे विधिः कश्चानुवर्त्तते

ಯಾರಿಗಾಗಿ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡಿದರೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ? ಶ್ರಾದ್ಧಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯ ಕಾಲ ಯಾವುದು, ಮತ್ತು ಯಾವ ವಿಧಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ?

Verse 44

एतदिच्छामि भगवन्विस्तरेण यथा तथा / व्याख्यातमानुपूर्व्येण यत्र चोदाहृतं मया

ಭಗವನ್, ನಾನು ಬಯಸುವುದು ಇದಷ್ಟೇ—ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದಂತೆ, ಇದನ್ನು ಯಥಾತಥವಾಗಿ ವಿವರವಾಗಿ ಮತ್ತು ಕ್ರಮವಾಗಿ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಿ ಹೇಳಿರಿ.

Verse 45

बृहस्पतिरिदं सम्यगेवं पृष्टो महामतिः / व्याजहारानुपूर्व्येण प्रश्नं प्रश्नविदां वरः

ಈ ರೀತಿ ಕೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಮಹಾಮತಿ ಬೃಹಸ್ಪತಿ, ಪ್ರಶ್ನಾವಿದರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗಿ, ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

Verse 46

बृहस्पतिरुवाच कथ यिष्यामि ते तात यन्मां त्वं परिपृच्छसि / विनयेन यथान्यायं गम्भीरं प्रश्नमुत्तमम्

ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಹೇಳಿದರು—ತಾತಾ, ನೀನು ವಿನಯದಿಂದ ಯಥಾನ್ಯಾಯವಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳಿದ ಈ ಗಂಭೀರವಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ನಾನು ನಿನಗೆ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

Verse 47

द्यौरंरिक्षं पृथिवी नक्षत्राणि दिशस्त था / सूर्याचन्द्रमसौ चैव तथाहोरात्रमेव च

ಆಗ ದ್ಯೌ, ಅಂತರಿಕ್ಷ, ಭೂಮಿ, ನಕ್ಷತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳು; ಹಾಗೆಯೇ ಸೂರ್ಯ-ಚಂದ್ರರು ಹಾಗೂ ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿಯೂ ಪ್ರಕಟವಾದವು।

Verse 48

न बभूवुस्तदा तात तमोभूतमभूज्जगत् / ब्रह्मैको दुश्चरं तत्र तताप परमं तपः

ಆಗ, ಹೇ ತಾತ, ಏನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ; ಜಗತ್ತು ತಮಸ್ಸಿನಿಂದ ಆವೃತವಾಯಿತು. ಅಲ್ಲಿ ಏಕೈಕ ಬ್ರಹ್ಮನು ದುಶ್ಚರ ಪರಮ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸಿದನು।

Verse 49

शंयुस्तमब्रवीद्भूयः पितरं ब्रह्मवित्तमम् / सर्ववेदव्रतस्नातः सर्वज्ञानविदां वरः / कीदृशं सर्वभूतेशस्तपस्तेपे प्रजा पतिः

ಮತ್ತೆ ಶಂಯು ತನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನು—ಬ್ರಹ್ಮವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಪರಮ ಪಂಡಿತ, ಎಲ್ಲಾ ವೇದವ್ರತಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾತ, ಜ್ಞಾನಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ—ಎಂದು ತಿಳಿದು ಕೇಳಿದನು: ‘ಹೇ ಸರ್ವಭೂತೇಶ, ಪ್ರಜಾಪತಿ ಯಾವ ರೀತಿಯ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸಿದನು?’

Verse 50

बृहस्पतिरुवाच सर्वेषां तपसां यत्तत्तपो योगमनुत्तमम् / ध्यायंस्तदा स भगवांस्तेन लोकानवासृजत्

ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಹೇಳಿದರು— ‘ಎಲ್ಲ ತಪಸ್ಸುಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ತಪಸ್ಸು ಅನುತ್ತಮ ಯೋಗವೇ. ಅದನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾ ಭಗವಾನ್ ಆಗ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು।’

Verse 51

ज्ञानानि भूतभव्यानि लोका वेदाश्च सर्वशः / योगामृतास्तदा सृष्टा ब्रह्मणा लोकचक्षुषा

ಭೂತ-ಭವಿಷ್ಯ ಜ್ಞಾನಗಳು, ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ವಿಧದ ವೇದಗಳು; ಹಾಗೆಯೇ ಯೋಗಾಮೃತವೂ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಆಗ ಲೋಕಚಕ್ಷುವಾದ ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು।

Verse 53

लोकाः संतानका नाम यत्र तिष्ठन्ति भास्वराः / वैराजा इति विख्याता देवानां दिवि देवता/ // ५२// योगेन तपसा युक्तः पूर्वमेव तदा प्रभुः / देवानसृजत ब्रह्मा योगयुक्तान्सनातनान्

‘ಸಂತಾನಕ’ ಎಂಬ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಮಾನರು ನೆಲೆಸಿರುವರು; ಅವರು ‘ವೈರಾಜ’ ಎಂದು ಖ್ಯಾತರು—ದೇವಲೋಕದಲ್ಲಿ ದೇವರಿಗೂ ದೇವತೆಗಳು. ಆಗ ಯೋಗತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಯುಕ್ತನಾದ ಪ್ರಭು ಬ್ರಹ್ಮನು ಪೂರ್ವದಲ್ಲೇ ಯೋಗಯುಕ್ತ ಸನಾತನ ದೇವರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

Verse 54

आदिदेवा इति ख्याता महासत्त्वा महौजसः / सर्वकामप्रदाः पूज्या देवादानवमानवैः

ಅವರು ‘ಆದಿದೇವರು’ ಎಂದು ಖ್ಯಾತರು—ಮಹಾಸತ್ತ್ವ, ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಗಳು. ಅವರು ಸರ್ವಕಾಮಪ್ರದರು; ದೇವ, ದಾನವ ಮತ್ತು ಮಾನವರಿಂದ ಪೂಜ್ಯರು.

Verse 55

तेषां सप्त समाख्याता गणास्त्रैलोक्यपूजिताः / अमूर्त्तयस्त्रयस्तेषां चत्वारस्तु समूर्त्तयः

ಅವರಲ್ಲಿ ಏಳು ಗಣಗಳು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ; ಅವು ತ್ರಿಲೋಕದಲ್ಲೂ ಪೂಜಿತ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಮೂರು ಅಮೂರ್ತ, ನಾಲ್ಕು ಸಮೂರ್ತ (ಸಾಕಾರ).

Verse 56

उपरिष्टात् त्रयस्तेषां वर्त्तन्ते भावमूर्त्तयः / तेषामधस्ताद्वर्त्तन्ते चत्वारः सूक्ष्ममूर्त्तयः

ಅವರಲ್ಲಿ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮೂರು ‘ಭಾವಮೂರ್ತಿಗಳು’ ಆಗಿ ವರ್ತಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅವರ ಕೆಳಗೆ ನಾಲ್ಕು ‘ಸೂಕ್ಷ್ಮಮೂರ್ತಿಗಳು’ ಆಗಿ ವರ್ತಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 57

ततो देवास्ततो भूमिरेषा लोकपरंपरा / लोके वर्षन्ति ते ह्यस्मिंस्तेभ्यः पर्जन्यसंभवः

ನಂತರ ಅವರಿಂದ ದೇವರುಗಳು, ನಂತರ ಈ ಭೂಮಿ—ಇದೇ ಲೋಕಪರಂಪರೆ. ಅವರು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮಳೆಯನ್ನೆ ಸುರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅವರಿಂದಲೇ ಪರ್ಜನ್ಯ (ವೃಷ್ಟಿದೇವ) ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 58

अन्नं भवति वै वृष्ट्या लोकानां संभवस्ततः / आप्याययन्ति ते यस्मात्सोमं चान्नं च योगतः

ವೃಷ್ಟಿಯಿಂದಲೇ ಅನ್ನವು ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಅದರಿಂದ ಲೋಕಗಳ ಜೀವನ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ. ಯೋಗಬಲದಿಂದ ಸೋಮವನ್ನೂ ಅನ್ನವನ್ನೂ ಪೋಷಿಸುವವರು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ತೃಪ್ತಿಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 59

ऊचुस्तान्वै पितॄंस्त स्माल्लोकानां लोकसत्तमाः / मनोजवाः स्वधाभक्ष्यः सर्वकामपरिष्कृताः

ಆಗ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರು, ಮನೋವೇಗಿಗಳು, ಸ್ವಧಾಭಕ್ಷ್ಯರು, ಸರ್ವಕಾಮಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧರಾದವರು ಆ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಿದರು.

Verse 60

लोभमोहभयोपेता निश्चिन्ताः शोक वर्जिताः / एते योगं परित्यज्य प्राप्ता लोकान्सुदर्शनान्

ಲೋಭ, ಮೋಹ, ಭಯಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದರೂ ಅವರು ನಿಶ್ಚಿಂತರು, ಶೋಕವರ್ಜಿತರು. ಇವರು ಯೋಗವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಸುಂದರ ದರ್ಶನದ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಡೆದರು.

Verse 61

दिव्याः पुण्या विपाप्मानो महात्मानो भवन्त्युत / ततो युगसहस्रान्ते जायन्ते ब्रह्मवादिनः

ಅವರು ದಿವ್ಯರು, ಪುಣ್ಯರು, ಪಾಪರಹಿತರು, ಮಹಾತ್ಮರು ಆಗುತ್ತಾರೆ. ನಂತರ ಸಹಸ್ರ ಯುಗಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವರು ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿಗಳು (ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನಿಗಳು) ಆಗಿ ಜನ್ಮಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 62

प्रतिलभ्य पुनर्योगं मोक्षं गच्छन्त्यमूर्त्तयः / व्यक्ताव्यक्तं परित्यज्य महायोगबलेन च

ಮತ್ತೆ ಯೋಗವನ್ನು ಪಡೆದು ಅವರು ಅಮೂರ್ತ (ಸೂಕ್ಷ್ಮ) ರೂಪದಲ್ಲಿ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ. ಮಹಾಯೋಗಬಲದಿಂದ ವ್ಯಕ್ತವೂ ಅವ್ಯಕ್ತವೂ ಎರಡನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 63

नश्यन्त्युल्केव गगने क्षणद्विद्युत्प्रभेव च / उत्सृज्य देहजालानि महायोगबलेन च

ಅವರು ಗಗನದಲ್ಲಿನ ಉಲ್ಕೆಯಂತೆ, ಕ್ಷಣಿಕ ವಿದ್ಯುತ್‌ಪ್ರಭೆಯಂತೆ ನಶಿಸುತ್ತಾರೆ; ಮಹಾಯೋಗಬಲದಿಂದ ದೇಹಬಂಧಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 64

निराख्योपास्यता यान्ति सरितं सागरं यथा / क्रियया गुरुपूजाभिर्यागं कुर्वन्ति यत्नतः

ನದಿ ಸಾಗರವನ್ನು ಸೇರುವಂತೆ ಅವರು ನಿರಾಖ್ಯ ಉಪಾಸ್ಯ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ; ಕ್ರಿಯೆಯೂ ಗುರುಪೂಜೆಯೂ ಮೂಲಕ ಯತ್ನದಿಂದ ಯಾಗವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 65

श्राद्धे प्रीतास्ततः सोमं पितरो योगमास्थिताः / आप्याययन्ति योगेन त्रैलोक्यं येन जीवति

ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಯೋಗಸ್ಥ ಪಿತೃಗಳು ನಂತರ ಸೋಮವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಆ ಯೋಗದಿಂದಲೇ ಅವರು ತ್ರಿಲೋಕವನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅದರಿಂದ ಜಗತ್ತು ಜೀವಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 66

तस्माच्छ्राद्धानि देयानि योगानां यत्नतः सदा / पितॄणां हि बलं योगो योगात्सोमः प्रवर्त्तते

ಆದ್ದರಿಂದ ಯೋಗಿಗಳಿಗಾಗಿ ಸದಾ ಯತ್ನದಿಂದ ಶ್ರಾದ್ಧಗಳನ್ನು ನೀಡಬೇಕು; ಪಿತೃಗಳ ಬಲವೇ ಯೋಗ, ಯೋಗದಿಂದಲೇ ಸೋಮ ಪ್ರವಹಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 67

सहस्रशतविप्रान्वै भोजयेद्यावदागतान् / एकस्तानपि मन्त्रज्ञः सर्वानर्हति तच्छृणु

ಬಂದಿರುವ ಸಾವಿರ-ನೂರು ವಿಪ್ರರಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಬಹುದು; ಆದರೆ ಒಬ್ಬ ಮಂತ್ರಜ್ಞನೇ ಅವರ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ಅರ್ಹನು—ಇದನ್ನು ಕೇಳು.

Verse 68

एतानेव च मन्त्रज्ञान्भोजयेद्यः समागतान् / एकस्तान्स्नातकः प्रितः सर्वानर्हति तच्छृणु

ಸಮಾಗತರಾದ ಈ ಮಂತ್ರಜ್ಞರನ್ನು ಯಾರು ಭೋಜನಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೋ, ಪ್ರೀತನಾದ ಒಬ್ಬ ಸ್ನಾತಕನೇ ಅವರ ಎಲ್ಲರ ಸಮಾನ ಫಲಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನು—ಇದನ್ನು ಕೇಳು।

Verse 69

मन्त्रज्ञानां सहस्रेण स्नातकानां शतेन च / योगाचार्येण यद्भुक्तं त्रायते महातो भयात्

ಸಾವಿರ ಮಂತ್ರಜ್ಞರು ಮತ್ತು ನೂರು ಸ್ನಾತಕರ ಸಮಾನವಾಗಿ—ಯೋಗಾಚಾರ್ಯನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ಭೋಜನವು ಮಹಾಭಯದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 70

गृहस्थानां सहस्रेण वानप्रस्थशतेन च / ब्रह्मचारिसहस्रेण योग एव विशिष्यते

ಸಾವಿರ ಗೃಹಸ್ಥರು, ನೂರು ವಾನಪ್ರಸ್ಥರು, ಸಾವಿರ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಗಳು—ಇವರಿಗಿಂತಲೂ ಯೋಗವೇ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ.

Verse 71

नास्तिको वाप्यधर्मो वा संकीर्मस्तस्करो ऽपि वा / नान्यत्र तारणं दानं योगेष्वाह प्रजापतिः

ನಾಸ್ತಿಕನಾಗಲಿ ಅಧರ್ಮಿಯಾಗಲಿ, ಮಿಶ್ರಾಚಾರಿಯೇ ಆಗಲಿ ಕಳ್ಳನಾಗಲಿ—ಪ್ರಜಾಪತಿ ಹೇಳುವಂತೆ, ಯೋಗಿಗಳಿಗೆ ನೀಡುವ ದಾನವೇ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ; ಬೇರೆಲ್ಲಿಲ್ಲ।

Verse 72

पितरस्तस्य तुष्यन्ति सुवृष्टेनैव कर्षकाः / पुत्रो वाप्यथ वा पौत्रो ध्यानिनं भोजयिष्यति

ಉತ್ತಮ ಮಳೆಯಿಂದ ರೈತರು ತೃಪ್ತರಾಗುವಂತೆ ಅವನ ಪಿತೃಗಳು ತೃಪ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಮತ್ತು ಅವನ ಪುತ್ರನೋ ಪೌತ್ರನೋ ಧ್ಯಾನಿಯನ್ನು ಭೋಜನಗೊಳಿಸುವನು।

Verse 73

अलाभे ध्याननिष्ठानां भोजयेद्ब्रह्मचारिणम् / तदलाभे उदसीनं गूहस्थमपि भोजयेत्

ಧ್ಯಾನನಿಷ್ಠ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಯು ದೊರಕದಿದ್ದರೆ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು; ಅದೂ ದೊರಕದಿದ್ದರೆ ಉದಾಸೀನ ಗೃಹಸ್ಥನಿಗೂ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು.

Verse 74

यस्तिष्ठेदेकपादेन वायुभक्षः शतं समाः / ध्यानयोगी परस्तस्मादिति ब्रह्मानुशासनम्

ನೂರು ವರ್ಷಗಳು ಒಂದೇ ಕಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತು ವಾಯುವನ್ನೇ ಆಹಾರಮಾಡುವವನಿಗಿಂತಲೂ ಧ್ಯಾನಯೋಗಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು—ಇದು ಬ್ರಹ್ಮನ ಅನುಶಾಸನ.

Verse 75

आद्य एष गणः प्रोक्तः पितॄणाममितौजसाम् / भावयन्सर्वलोकान्वै स्थित एष गणः सदा

ಅಮಿತ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಪಿತೃಗಣಗಳಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಆದ್ಯ ಗಣವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಈ ಗಣವು ಸದಾ ಸ್ಥಿತನಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪೋಷಿಸಿ ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತಿರುತ್ತದೆ.

Verse 76

अत ऊर्ध्वं प्रवक्ष्यामि सर्वानपि गणान्पुनः / संततिं संस्थितिं चैव भावनां च यथाक्रमम्

ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ನಾನು ಎಲ್ಲಾ ಗಣಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ—ಅವರ ಸಂತತಿ, ಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತು ಭಾವನೆಯನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ.