Adhyaya 74

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यमभागे तृतीय उपोद्धातपादे विष्णुमाहात्म्यवर्णनं नाम त्रिसप्ततितमो ऽध्यायः // ७३// सूत उवाच तुर्वसोस्तु सुतो वह्निर्वह्नेर्गोभानुरात्मजः / गोभानोस्तु सुतो वीर स्त्रिसानुरपाजितः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ ಮಹಾಪುರಾಣದಲ್ಲಿ, ವಾಯುಪ್ರೋಕ್ತ ಮಧ್ಯಮಭಾಗದ ತೃತೀಯ ಉಪೋದ್ದಾತಪಾದದಲ್ಲಿ ‘ವಿಷ್ಣುಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನ’ ಎಂಬ ಎಪ್ಪತ್ತ್ಮೂರನೇ ಅಧ್ಯಾಯ. ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ತುರ್ವಸುವಿನ ಪುತ್ರ ವಹ್ನಿ; ವಹ್ನಿಯಿಂದ ಗೋಭಾನು ಜನಿಸಿದನು; ಗೋಭಾನುವಿನ ವೀರ ಪುತ್ರ ಸ್ತ್ರಿಸಾನು (ಅಪಾಜಿತ) ಆಗಿದ್ದನು.

Verse 2

करन्धमस्तु त्रैसानो मरुत्तस्तस्य चात्मजः / अन्यस्त्वाविज्ञितो राजा मरुत्तः कथितः पुरा

ತ್ರೈಸಾನು ಎಂಬವನ ಪುತ್ರ ಕರಂಧಮ; ಅವನ ಪುತ್ರ ಮರುತ್ತ. ಪುರಾತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ‘ಮರುತ್ತ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಅಜ್ಞಾತ ರಾಜನೂ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ.

Verse 3

अनपत्यो मरुत्तस्तु स राजासीदिति श्रुतम् / दुष्कन्तं पौरवं चापि स वै पुत्रमकल्पयत्

ರಾಜ ಮರುತ್ತನು ಸಂತಾನರಹಿತನಾಗಿದ್ದನೆಂದು ಕೇಳಲಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ಪೌರವ ವಂಶದ ದುಷ್ಕಂತನನ್ನೇ ತನ್ನ ಪುತ್ರನಾಗಿ ಅಂಗೀಕರಿಸಿದನು.

Verse 4

एवं ययातिशापेन जरासंक्रमणे पुरा / तुर्वसोः पौरवं वंशं प्रविवेश पुरा किल

ಹೀಗೆ ಯಯಾತಿಯ ಶಾಪದಿಂದ, ಪುರಾತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಜರಾಸಂಕ್ರಮಣದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ತುರ್ವಸುವಿನ ವಂಶವು ಪೌರವ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿತು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

Verse 5

दुष्कन्तस्य तु दायादः सरूप्यो नाम पार्थिवः / सरूप्यात्तु तथाण्डीरश्चत्वारस्तस्य चात्मजाः

ದುಷ್ಕಂತನ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿ ‘ಸರೂಪ್ಯ’ ಎಂಬ ರಾಜನು. ಸರೂಪ್ಯನಿಂದ ‘ಅಂಡೀರ’ ಮತ್ತು ಅವನ ನಾಲ್ಕು ಪುತ್ರರು ಜನಿಸಿದರು.

Verse 6

पाण्ड्यश्च केरलश्चैव चोलः कुल्यस्तथैव च / तेषां जनपदाः कुल्याः पाण्ड्याश्चोलाः सकेरलाः

ಪಾಂಡ್ಯ, ಕೇರಳ, ಚೋಳ ಮತ್ತು ಕುಲ್ಯ—ಇವರು ಜನಪದಗಳಾಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧರು; ಅವರ ದೇಶಗಳು ಕುಲ್ಯ, ಪಾಂಡ್ಯ, ಚೋಳ, ಕೇರಳ ಎಂದು ಖ್ಯಾತಿಯಾದವು।

Verse 7

द्रुह्योश्च तनयौ वीरौ बभ्रुः सेतुश्च विश्रुतौ / अरुद्धः सेतुपुत्रस्तु बाब्रवो रिपुरुच्यते

ದ್ರುಹ್ಯುವಿನ ಇಬ್ಬರು ವೀರ ಪುತ್ರರು ಬಭ್ರು ಮತ್ತು ಸೇತು ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧರು; ಸೇತುಪುತ್ರ ಅರುದ್ಧನು ‘ಬಾಬ್ರವ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟು ಶತ್ರುನಾಶಕನೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟನು।

Verse 8

यौवनाश्वेन समितौ कृच्छेण निहतो बली / युद्धं सुमहदासीत्तु मासान्परिचतुर्दश

ಯೌವನಾಶ್ವನೊಂದಿಗೆ ಸಮರದಲ್ಲಿ ಆ ಬಲಿಷ್ಠನು ಕಷ್ಟದಿಂದ ಸಂಹರಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು; ಆ ಯುದ್ಧವು ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ತಾದದ್ದು, ಹದಿನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳು ನಡೆಯಿತು।

Verse 9

अरुद्धस्य तु दायादो गान्धारो नाम पार्थिवः / ख्यायते यस्य नाम्ना तु गान्धारविषयो महान्

ಅರುದ್ಧನ ವಾರಸನು ‘ಗಾಂಧಾರ’ ಎಂಬ ರಾಜನು; ಅವನ ಹೆಸರಿನಿಂದಲೇ ಮಹಾನ್ ಗಾಂಧಾರ ದೇಶವು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಯಿತು।

Verse 10

गान्धारादेशजाश्चापि तुरगा वाजिनां वराः / गान्धारपुत्रो धर्मस्तु धृतस्तस्य सुतो ऽभवत्

ಗಾಂಧಾರ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಕುದುರೆಗಳೂ ವಾಜಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟವು; ಗಾಂಧಾರನ ಪುತ್ರ ‘ಧರ್ಮ’, ಅವನ ಪುತ್ರ ‘ಧೃತ’ ಆಗಿದ್ದನು।

Verse 11

धृतस्य दुर्दमो जज्ञे प्रचेतास्तस्य चात्मजः / प्रचेतसः पुत्रशतं राजानः सर्व एव ते

ಧೃತನಿಗೆ ದುರ್ಧಮನೆಂಬ ಪುತ್ರನು ಜನಿಸಿದನು; ಅವನ ಪುತ್ರ ಪ್ರಚೇತಾ. ಪ್ರಚೇತಸನಿಗೆ ನೂರು ಪುತ್ರರು ಹುಟ್ಟಿದರು; ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ರಾಜರು ಆಗಿದ್ದರು.

Verse 12

म्लेच्छराष्ट्राधिपाः सर्वे ह्युदीचीं दिशमास्थिताः / अनोश्चैव सुता वीरास्त्रयः परमधार्मिकाः

ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಮ್ಲೇಚ್ಛ ರಾಜ್ಯಗಳ ಅಧಿಪತಿಗಳು; ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದರು. ಅನುವಿಗೂ ಮೂರು ವೀರ ಪುತ್ರರು ಇದ್ದರು; ಅವರು ಪರಮಧಾರ್ಮಿಕರು.

Verse 13

सभानरः कालचक्षुः पराक्षस्चेति विश्रुताः / सभानरस्य पुत्रस्तु विद्वान्कालानलो नृपः

ಅವರು ಸಭಾನರ, ಕಾಲಚಕ್ಷು, ಪರಾಕ್ಷ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದರು. ಸಭಾನರನ ಪುತ್ರನು ವಿದ್ಯಾವಂತನಾದ ಕಾಲಾನಲ ಎಂಬ ರಾಜನು.

Verse 14

कालानलस्य धर्मात्मा सृंजयो नाम विश्रुतः / सृंजयस्याभवत्पुत्रो वीरो नाम्ना पुरञ्जयः

ಕಾಲಾನಲನ ಧರ್ಮಾತ್ಮ ಪುತ್ರನು ಸೃಂಜಯ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದನು. ಸೃಂಜಯನಿಗೆ ಪುರಂಜಯ ಎಂಬ ವೀರ ಪುತ್ರನು ಜನಿಸಿದನು.

Verse 15

आसीदिन्द्रसमो राजा प्रतिष्टितयशादिवि / महामनाः सुतस्तस्य महाशालस्य धार्मिकः

ಆ ರಾಜನು ಇಂದ್ರನ ಸಮಾನನಾಗಿದ್ದನು; ಅವನ ಕೀರ್ತಿ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿಯೂ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿತ್ತು. ಅವನ ಧಾರ್ಮಿಕ ಪುತ್ರನು ಮಹಾಮನಾ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ; ಅವನು ಮಹಾಶಾಲನ ಪುತ್ರನು.

Verse 16

सप्तद्वीपेश्वरो राजा चक्रवर्त्ती महायशाः / महामनास्तु द्वौ पुत्रौ जनयामास विश्रुतौ

ಸಪ್ತದ್ವೀಪಗಳ ಅಧಿಪತಿ, ಮಹಾಯಶಸ್ವಿ ಚಕ್ರವರ್ತಿ ರಾಜನು ಮಹಾಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾದ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರರನ್ನು ಜನಿಸಿದನು.

Verse 17

उशीनरं च धर्मज्ञं तितिक्षुं चैव धार्मिकम् / उशीनरस्य पत्न्यस्तु पञ्च राजर्षिवंशजाः

ಉಶೀನರನು ಧರ್ಮಜ್ಞನು, ಸಹನಶೀಲನು, ಧಾರ್ಮಿಕನು. ಉಶೀನರನಿಗೆ ರಾಜರ್ಷಿ ವಂಶಜರಾದ ಐದು ಪತ್ನಿಯರು ಇದ್ದರು.

Verse 18

नृगा कृमी नवा दर्वा पञ्चमी च दृषद्वती / उशीनरस्य पुत्र्यस्तु पञ्च तासु कुलोद्वहाः

ನೃಗಾ, ಕೃಮೀ, ನವಾ, ದರ್ವಾ ಮತ್ತು ಐದನೆಯದು ದೃಷದ್ವತೀ—ಇವರು ಉಶೀನರನ ಐದು ಪುತ್ರಿಯರು; ಅವರಲ್ಲಿಯೇ ಕುಲೋದ್ವಹರಾದ ವಂಶಧಾರಕರು ಹುಟ್ಟಿದರು.

Verse 19

तपस्यतः सुमहतो जाता वृद्धस्य धार्मिकाः / नृगायास्तु नृगः पुत्रो नवाया नव एव तु

ಮಹಾತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದ ವೃದ್ಧನಿಗೆ ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಂತಾನಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು. ನೃಗೆಯಿಂದ ನೃಗ ಎಂಬ ಪುತ್ರನು, ನವೆಯಿಂದ ನವ ಎಂಬ ಪುತ್ರನೇ ಜನಿಸಿದನು.

Verse 20

कृम्याः कृमिस्तु दर्वायाः सुव्रतो नाम धार्मिकः / दृषद्वती सुतश्चापि शिबिरौशीनरो द्विजाः

ಕೃಮಿಯಿಂದ ಕೃಮಿ ಎಂಬ ಪುತ್ರನು ಜನಿಸಿದನು; ದರ್ವೆಯಿಂದ ಧಾರ್ಮಿಕನಾದ ‘ಸುವ್ರತ’ ಎಂಬ ಪುತ್ರನು ಜನಿಸಿದನು. ದೃಷದ್ವತಿಯಿಂದ ಶಿಬಿ ಮತ್ತು ಔಶೀನರ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ದ್ವಿಜಸಮಾನ ಪುತ್ರರೂ ಜನಿಸಿದರು.

Verse 21

शिबे शिवपुरं ख्यातं यौधेयं तु नृगस्य च / नवस्य नवराष्ट्रं तु कृमेस्तु कृमिला पुरी

ಶಿಬೆಗೆ ‘ಶಿವಪುರ’ ಪ್ರಸಿದ್ಧ, ನೃಗನಿಗೆ ‘ಯೌಧೇಯ’; ನವನಿಗೆ ‘ನವರಾಷ್ಟ್ರ’, ಕೃಮಿಗೆ ‘ಕೃಮಿಲಾ’ ಪುರಿ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 22

सुव्रतस्य तथांबष्टा शिबिपुत्रान्निबोधत / शिबेस्तु शिबयः पुत्राश्चत्वारो लोकसंमताः

ಸುವ್ರತನಿಗೆ ‘ಅಂಬಷ್ಟಾ’ (ದೇಶ) ಇದೆ; ಶಿಬಿಯ ಪುತ್ರರನ್ನು ತಿಳಿಯಿರಿ. ಶಿಬೆಗೆ ‘ಶಿಬಯ’ ಎಂಬ ನಾಲ್ಕು ಪುತ್ರರು ಲೋಕಸಮ್ಮತವಾಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧರು।

Verse 23

वृषदर्भः सुवीरस्तु केकयो मद्रकस्तथा / तेषां जनपदाः स्फीताः केकया मद्रकास्तथा

ವೃಷದರ್ಭ, ಸುವೀರ, ಕೇಕಯ, ಮದ್ರಕ—ಇವರು. ಇವರ ಜನಪದಗಳು ಸಮೃದ್ಧಿಯಾದವು; ಕೇಕಯರು ಮತ್ತು ಮದ್ರಕರು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾದರು।

Verse 24

वृषदर्भाः सुवीराश्च तितिक्षोः शृणुत प्रजाः / तितिक्षुरभवद्राजा पूर्वस्यां दिशि विश्रुतः

ವೃಷದರ್ಭರು ಮತ್ತು ಸುವೀರರು—ತಿತಿಕ್ಷುವಿನ ಪ್ರಜೆಗಳು, ಕೇಳಿರಿ. ತಿತಿಕ್ಷು ರಾಜನಾಗಿ, ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು।

Verse 25

उशद्रथो महाबाहुस्तस्य हेमः सुतो ऽभवत् / हेमस्य सुतपा जज्ञे सुतः सुतपसो बलिः

ಮಹಾಬಾಹು ಉಶದ್ರಥ; ಅವನಿಗೆ ಹೇಮ ಎಂಬ ಪುತ್ರನಿದ್ದನು. ಹೇಮನಿಂದ ಸುತಪಾ ಜನಿಸಿದನು; ಸುತಪಾದ ಪುತ್ರನು ಬಲಿ ಆಗಿದ್ದನು।

Verse 26

जातो मनुष्ययोन्यां वै क्षीणे वंशे प्रजेप्सया / महायोगी स तु बलिर्बद्धो यः स महामनाः

ವಂಶ ಕ್ಷೀಣವಾದಾಗ ಪ್ರಜೆಯನ್ನು ಬಯಸಿ ಅವನು ಮಾನವಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದನು; ಬಂಧಿತನಾದ ಆ ಮಹಾಯೋಗಿ ಬಲಿ ಮಹಾಮನಸ್ಸುಳ್ಳವನು.

Verse 27

पुत्रानुत्पादयामास जातुर्वर्ण्यकरान्भुवि / अङ्गं स जनयामास वङ्गं सुह्मं तथैव च

ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಚಾತುರ್ವರ್ಣ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಪುತ್ರರನ್ನು ಅವನು ಹುಟ್ಟಿಸಿದನು; ಅಂಗ, ವಂಗ, ಸುಹ್ಮರನ್ನು ಸಹ ಅವನು ಜನಿಸಿದನು.

Verse 28

युद्धं कलिङ्गं च तथा वालेयं क्षत्रमुच्यते / वालेया ब्राह्मणाश्चैव तस्य वंशकराः प्रभोः

ಯುದ್ಧ, ಕಲಿಂಗ ಮತ್ತು ವಾಲೇಯ—ಇವರು ಕ್ಷತ್ರಿಯರೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ; ವಾಲೇಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೂ ಆ ಪ್ರಭುವಿನ ವಂಶವರ್ಧಕರು.

Verse 29

बलेस्तु ब्रह्मणा दत्ता वराः प्रीतेन धीमतः / महायोगित्वमायुश्च कल्पस्य परिमाणकम्

ಧೀಮಂತನಾದ ಬಲಿಗೆ ಪ್ರಸನ್ನನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು ವರಗಳನ್ನು ನೀಡಿದನು—ಮಹಾಯೋಗಿತ್ವ ಮತ್ತು ಕಲ್ಪದ ಪ್ರಮಾಣದ ಆಯುಷ್ಯ.

Verse 30

संग्रामे वाप्यजेयत्वं धर्मे चैव प्रभावतः / त्रैलोक्यदर्शनं चैव प्राधान्यं प्रसवे तथा

ಸಂಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿಯೂ ಅಜೇಯತ್ವ, ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಪ್ರಭಾವ; ಹಾಗೆಯೇ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯದರ್ಶನ ಮತ್ತು ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಧಾನ್ಯವೂ.

Verse 31

बलेश्चा प्रतिमत्वं वे धर्मतत्त्वार्थदर्शनम् / चतुरो नियतान्वर्णांस्त्वं वै स्थापयितेति वै

ಹೇ ಬಲಿ! ನಿನಗೆ ಧರ್ಮತತ್ತ್ವಾರ್ಥದರ್ಶನವೂ ಆದರ್ಶಪ್ರತಿಮತ್ವವೂ ಲಭಿಸಲಿ; ನೀನೇ ನಿಯತವಾದ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಣಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವೆ—ಎಂದು ಹೇಳಲಾಯಿತು.

Verse 32

इत्युक्तो विभुना राजा बलिः शान्ति पराययौ / कालेन महता विद्वान्स्वं च स्थानमुपागतः

ವಿಭುವು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ ರಾಜ ಬಲಿ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದನು; ಮಹಾಕಾಲ ಕಳೆದ ಬಳಿಕ ಆ ಜ್ಞಾನಿ ತನ್ನ ಸ್ವಸ್ಥಾನವನ್ನು ತಲುಪಿದನು.

Verse 33

तेषां जनपदाः स्फीता अङ्गवङ्गाश्च सुह्मकाः / पुण्ड्राः कलिङ्गश्च तथा तेषां वंशं निबोधत

ಅವರ ಜನಪದಗಳು ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿದ್ದವು—ಅಂಗ, ವಂಗ, ಸುಹ್ಮ; ಹಾಗೆಯೇ ಪುಂಡ್ರ ಮತ್ತು ಕಲಿಂಗ. ಈಗ ಅವರ ವಂಶವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಿರಿ.

Verse 34

तस्य ते तनयाः सर्वे क्षेत्रजा मुनिसंभवाः / संभूता दीर्घतमसः सुदेष्णायां महौजसः

ಅವನ ಆ ಎಲ್ಲಾ ಪುತ್ರರು ಕ್ಷೇತ್ರಜರು, ಮುನಿಸಂಭವರು; ಮಹೌಜಸ್ವಿ ದೀರ್ಘತಮಸನು ಸುದೇಷ್ಣೆಯಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಜನ್ಮಗೊಳಿಸಿದನು.

Verse 35

ऋषय ऊचुः कथं बलेः सुताः पञ्च जनिताः क्षेत्रजाः प्रभो / ऋषिणा दीर्घतमसा ह्येतत्प्रब्रूहि पृच्छताम्

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಪ್ರಭೋ! ಬಲಿಯ ಐದು ಪುತ್ರರು ಕ್ಷೇತ್ರಜರಾಗಿ ಹೇಗೆ ಜನಿಸಿದರು? ಋಷಿ ದೀರ್ಘತಮಸನಿಂದ ಇದು ಹೇಗೆ ಸಂಭವಿಸಿತು, ಕೇಳುವವರಿಗೆ ತಿಳಿಸಿರಿ.

Verse 36

सूत उवाच उशिजो नाम विख्यात आसीद्धीमानृषिः पुरा / भार्या वै ममता नाम बभूवास्य महात्मनः

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಪೂರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ಉಶಿಜನೆಂಬ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಧೀಮಂತ ಋಷಿ ಇದ್ದನು. ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಪತ್ನಿ ಮಮತಾ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನವಳು.

Verse 37

उशिजस्य कनीयांस्तु पुरोधा यो दिवौकसाम् / बृहस्पतिर्बृहत्तेजा ममतां सो ऽभ्यपद्यत

ಉಶಿಜನ ಕಿರಿಯ ಸಹೋದರನು, ದೇವತೆಗಳ ಪುರೋಹಿತನಾದ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಮಮತೆಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಅವಳ ಬಳಿಗೆ ಬಂದನು.

Verse 38

उवाच ममता तं तु बृहस्पतिमनिच्छती / अन्तर्वत्न्यस्मि ते भ्रातुर्ज्येष्ठस्यास्य च भामिनी

ಮಮತೆಯು ಇಚ್ಛೆಯಿಲ್ಲದೆ ಬೃಹಸ್ಪತಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು—ನಾನು ಗರ್ಭಿಣಿ; ನಾನು ನಿನ್ನ ಜ್ಯೇಷ್ಠ ಸಹೋದರನ ಪತ್ನಿ, ಓ ದೀಪ್ತಿಮಾನ್.

Verse 39

अयं हि मे महान्गर्भो रोरवीति बृहस्पते / अजस्रं ब्रह्म चाभ्यस्य षडङ्गं वेदमुद्गिरन्

ಓ ಬೃಹಸ್ಪತೇ! ನನ್ನ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿರುವ ಈ ಮಹಾಗರ್ಭವು ಅಳುತ್ತಾ ಕೂಗುತ್ತದೆ; ನಿರಂತರ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸಮಾಡಿ ಷಡಂಗಸಹಿತ ವೇದವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 40

अमोघरे तास्त्वं चापि न मां भजितुमर्हसि / अस्मिन्नेव यथाकाले यथा वा मन्यसे विभो

ಹೇ ಅಮೋಘರೇತಾ! ನೀನೂ ನನ್ನನ್ನು ಭಜಿಸಲು/ಭೋಗಿಸಲು ಅರ್ಹನಲ್ಲ; ಇದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಯಥಾಕಾಲದಲ್ಲಿ—ನೀನು ಹೇಗೆ ಮನಸಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವೆಯೋ ಹಾಗೆ, ಓ ವಿಭೋ.

Verse 41

एवमुक्तस्तया सम्यग्बृहतेजा बृहस्पतिः / कामात्मानं महात्मापि नात्मानं सो ऽभ्यधारयत्

ಅವಳು ಹೀಗೆ ಸಮ್ಯಕ್‌ವಾಗಿ ಹೇಳಿದರೂ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಬೃಹಸ್ಪತಿ—ಮಹಾತ್ಮನಾದರೂ—ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಸಂಯಮಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ; ಕಾಮಭಾವವೇ ಅವನನ್ನು ಆವರಿಸಿತು.

Verse 42

संबभूवैव धर्मात्मा तया सार्द्धं बृहस्पति / उत्सृजन्तं तदा रेतो गर्भस्थः सो ऽस्य भाषत

ಆಗ ಧರ್ಮಾತ್ಮನಾದ ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಗಮಿಸಿದನು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ವೀರ್ಯವನ್ನು ಹೊರಸೂಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಗರ್ಭಸ್ಥನಾದ ಅವನು ಅವನಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.

Verse 43

शुक्रं त्याक्षीश्च मा जीव द्वयोर्नेहास्ति संभवः / अमोघरेतास्त्वं वापि पूर्वं चाहमिहागतः

ಓ ಜೀವಾ! ನೀನು ಶುಕ್ರವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಬದುಕು; ಇಲ್ಲಿ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರಿಗೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸಂಭವವಿಲ್ಲ. ನೀನು ಅಮೋಘವೀರ್ಯನಾಗಿದ್ದೀಯ, ನಾನೂ ಮೊದಲೇ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.

Verse 44

शशाप तं तदा क्रुद्ध एवमुक्तो बृहस्पतिः / उशिजस्य सुतं भ्रातुर्गर्भस्थं भगवानृषिः

ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಕ್ರುದ್ಧನಾದ ಭಗವಾನ್ ಋಷಿ ಬೃಹಸ್ಪತಿ, ಉಶಿಜನ ಪುತ್ರನಾದ—ತನ್ನ ಸಹೋದರನ ಗರ್ಭಸ್ಥ ಪುತ್ರನಾದ—ಅವನಿಗೆ ಆಗ ಶಾಪವಿಟ್ಟನು.

Verse 45

यस्मात्त्वमीदृशे काले सर्वभूतेप्सिते सति / मामेवमुक्तवान्मोहात्तमो दीर्घं ग्रवेक्ष्यसि

ಎಲ್ಲ ಭೂತಗಳು (ಸಂತಾನವನ್ನು) ಬಯಸುವ ಇಂತಹ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನೀನು ಮೋಹದಿಂದ ನನಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ್ದರಿಂದ, ನೀನು ದೀರ್ಘಕಾಲ ಅಂಧಕಾರವನ್ನೇ ಕಾಣುವೆ.

Verse 46

ततो दीर्घतमा नाम शापादृषिरजायत / अथौशिजो बृहत्कीर्तिर्बृहस्पतिरिबौजसा

ಆಮೇಲೆ ಶಾಪಫಲದಿಂದ ‘ದೀರ್ಘತಮಾ’ ಎಂಬ ಋಷಿ ಜನಿಸಿದನು; ನಂತರ ಔಶಿಜ ವಂಶದ ಬೃಹತ್ಕೀರ್ತಿ, ತೇಜಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಬೃಹಸ್ಪತಿಯಂತೆ, ಪ್ರಾದುರ್ಭವಿಸಿದನು।

Verse 47

ऊर्द्ध्वरेतास्ततश्चापि न्यवसद्भ्रातुराश्रमे / गोधर्मं सौरभेयात्तु वृषभाच्छतवान्प्रभोः

ನಂತರ ಊರ್ಧ್ವರೇತಸನಾಗಿ ಅವನು ತನ್ನ ಸಹೋದರನ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿದನು; ಮತ್ತು ಪ್ರಭುವಿನ ವೃಷಭದಿಂದ ಸೌರಭೇಯ ಗೋಧರ್ಮವನ್ನು ಉಪದೇಶವಾಗಿ ಪಡೆದನು।

Verse 48

तस्य भ्राता पितृव्यस्तु चकार भवनं तदा / तस्मिन्हि तत्र वसति यदृच्छाभ्यागतो वृषः

ಆಗ ಅವನ ಸಹೋದರನು, ಪಿತೃವ್ಯನಂತೆ, ಒಂದು ನಿವಾಸವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು; ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ವಾಸಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ಯಾದೃಚ್ಛಿಕವಾಗಿ ಒಂದು ವೃಷಭ ಬಂದಿತು।

Verse 49

दर्शार्थमास्तृतान्दर्भाञ्चचार सुरभीसुतः / जग्राह तं दीर्घ तमा विस्फुरन्तं तु शृङ्गयोः

ದರ್ಶನಾರ್ಥವಾಗಿ ಹಾಸಿದ ದರ್ಭೆಗಳ ಮೇಲೆ ಸುರಭೀಪುತ್ರನು ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದನು; ಆಗ ದೀರ್ಘತಮಾ, ಕೊಂಬುಗಳು ಕಂಪಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ವೃಷಭವನ್ನು ಹಿಡಿದನು।

Verse 50

स तेन निगृहीतस्तु न चचाल पदात्पदम् / ततो ऽब्रवीद् वृषस्तं वै सुंच मां बलिनां वर

ಅವನು ಹಿಡಿದಿದ್ದರೂ ಆ ವೃಷಭವು ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆಯೂ ಸರಲಿಲ್ಲ; ಆಗ ವೃಷಭನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ಬಲಿಷ್ಠರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ನನ್ನನ್ನು ಬಿಡು.

Verse 51

न मया सादितस्तात बलवांस्तद्विधः क्वचित् / त्र्यंबकं वहता देवं यतो जातो ऽस्मि भूतले

ಓ ತಾತಾ! ನನ್ನಿಂದ ಅಂಥ ಬಲವಂತನೂ ಅವನಂತವನೂ ಎಂದಿಗೂ ಸೋಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ಭೂತಲದಲ್ಲಿ ನಾನು ತ್ರ್ಯಂಬಕ ದೇವನನ್ನು ಹೊತ್ತವನಿಂದ ಜನಿಸಿದ್ದೇನೆ.

Verse 52

सुंच मां बलिनां श्रेष्ठ प्रतिस्नेहं वरं वृणु / एवमुक्तो ऽब्रवीदेनं जीवंस्त्वं मे क्व यास्यसि

ಓ ಬಲವಂತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ನನ್ನನ್ನು ಬಿಡು, ಪ್ರತಿಸ್ನೇಹದ ವರವನ್ನು ಆರಿಸು. ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಅವನು ಅವನಿಗೆ—ನೀನು ಜೀವಂತನಾಗಿ ನನ್ನಿಂದ ಎಲ್ಲಿ ಹೋಗುವೆ? ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.

Verse 53

तेन त्वाहं न मोक्ष्यामि परस्वादं चतुष्पदम् / ततस्तं दीर्घतमसं स वृषः प्रत्युवाच ह

ಆ ಕಾರಣದಿಂದ ಪರರ ರುಚಿಯನ್ನು ಬಯಸುವ ಆ ಚತುಷ್ಪದನಾದ ನಿನ್ನನ್ನು ನಾನು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ. ಆಗ ಆ ವೃಷನು ದೀರ್ಘತಮಸನಿಗೆ ಪ್ರತಿಯುತ್ತರ ನೀಡಿದನು.

Verse 54

नास्माकं विद्यते तात पातकं स्तेयमेव च / भक्ष्याभक्ष्यं न जानीमः पेयापेयं च सर्वशः

ಓ ತಾತಾ! ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಪಾತಕವೂ ಇಲ್ಲ, ಕಳ್ಳತನವೂ ಇಲ್ಲ; ಏನು ಭಕ್ಷ್ಯ ಏನು ಅಭಕ್ಷ್ಯ, ಏನು ಪೇಯ ಏನು ಅಪೇಯ—ಎಲ್ಲವೂ ನಮಗೆ ತಿಳಿಯದು.

Verse 55

कार्या कार्यं च वै विप्र गम्यगम्यं तथैव च / न पाप्मानो वयं विप्र धर्मो ह्येष गवां श्रुतः

ಓ ವಿಪ್ರನೇ! ಏನು ಮಾಡಬೇಕು ಏನು ಮಾಡಬಾರದು, ಎಲ್ಲಿ ಹೋಗಬೇಕು ಎಲ್ಲಿ ಹೋಗಬಾರದು—ಇದೂ; ಓ ವಿಪ್ರನೇ! ನಾವು ಪಾಪಿಗಳು ಅಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಇದು ಗೋವುಗಳ ಶ್ರುತಧರ್ಮವೆಂದು ಕೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 56

गवां नाम स वे श्रुत्वा संभ्रान्तस्त ममुञ्चत / भक्त्या चानुश्रविकया गोसुतं वै प्रसादयन्

ಗೋವುಗಳ ನಾಮವನ್ನು ಕೇಳಿ ಅವನು ಸಂಭ್ರಾಂತನಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಬಿಡಿದನು. ನಂತರ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ಪರಂಪರೆಯಿಂದ ಕೇಳಿದ ಭಕ್ತಿವಚನಗಳಿಂದ ಗೋಪುತ್ರನನ್ನು ಪ್ರಸನ್ನಗೊಳಿಸಿದನು.

Verse 57

प्रसादतो वृषेन्द्रस्य गोधर्मं जगृहे ऽथ सः / मनसैव तदा दध्रे तद्विधस्तत्परायणः

ವೃಷೇಂದ್ರನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಅವನು ಗೋಧರ್ಮವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು. ಆಗ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಅದನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಅದೇ ವಿಧಿಯವನಾಗಿ ಅದಕ್ಕೇ ಪರಾಯಣನಾದನು.

Verse 58

ततो यवीयसः पत्नीमौतथ्यस्याभ्यमन्यत / विचेष्टमानां रुदतीं दैवात्संमूढचेतनः

ನಂತರ ದೈವವಶಾತ್ ಅವನ ಚಿತ್ತವು ಮರುಳಾಗಿ, ಅಳುತ್ತಾ ತೊಳಲಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಔತಥ್ಯನ ಕಿರಿಯ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಲು ಯೋಚಿಸಿದನು.

Verse 59

अवलेपं तु तंमत्वा सुरद्वांस्तस्य नाक्षमत् / गोधर्म वै बलं कृत्वा स्नुषां स ह्यभ्यमन्यत

ಅವನ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ತಿಳಿದು ಸುರದ್ವಾನ್ ಅದನ್ನು ಸಹಿಸಲಿಲ್ಲ. ಗೋಧರ್ಮವನ್ನೇ ಬಲವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಅವನು ತನ್ನ ಸ್ನುಷೆಯನ್ನು (ಸೊಸೆಯನ್ನು) ಅವಮಾನಿಸಲು ಯೋಚಿಸಿದನು.

Verse 60

विपर्ययं तु तं दृष्ट्वा शरद्वान्प्रविचिन्त्य च / भविष्यमर्थं ज्ञात्वा च महात्मा त्ववमत्य तम्

ಆ ವಿಪರ್ಯಾಸವನ್ನು ನೋಡಿ ಶರದ್ವಾನ್ ಚಿಂತನೆ ಮಾಡಿದನು. ಭವಿಷ್ಯದ ಅರ್ಥವನ್ನು ತಿಳಿದು ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಅವನನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿ ಉಪೇಕ್ಷಿಸಿದನು.

Verse 61

प्रोवाच दीर्घतमसं क्रोधात्संरक्तलोचनः / गम्यागम्यं न जानीषे गोधर्मात्प्रार्थयन्स्रुषाम्

ಕೋಪದಿಂದ ಕೆಂಪಾದ ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವನು ದೀರ್ಘತಮಸನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು—ನೀನು ಗಮ್ಯ-ಅಗಮ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿಯದೆ, ಗೋ-ಧರ್ಮವನ್ನು ನೆಪಮಾಡಿ ಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀಯೆ।

Verse 62

दुर्वृत्तं त्वां त्यजाम्येष गच्छ त्वं स्वेन कर्मणा / यस्मात्त्वमन्धो वृद्धश्च भर्त्तव्यो दुरनुष्ठितः

ದುರ್ವೃತ್ತನೇ, ನಿನ್ನನ್ನು ನಾನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತೇನೆ; ನಿನ್ನ ಕರ್ಮದಂತೆ ನೀನು ಹೋಗು. ನೀನು ಕುರುಡನೂ ವೃದ್ಧನೂ ಆಗಿರುವುದರಿಂದ, ದುರುಪಚಾರಿಯಾದರೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಪೋಷಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ.

Verse 63

तेनासि त्वं परित्यक्तो दुराचारो ऽसि मे मतः / सूत उवाच कर्मण्यस्मिंस्ततः क्रूरे तस्य बुद्धिरजायत

ಆದ್ದರಿಂದ ನೀನು ತ್ಯಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟೆ; ನನ್ನ ಮತದಲ್ಲಿ ನೀನು ದುರುಚಾರಿಯೇ. ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಆ ಕ್ರೂರ ಕರ್ಮದ ನಂತರ ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ಯೋಚನೆ ಉದಯವಾಯಿತು.

Verse 64

निर्भर्त्स्य चैव बहुशो बाहुभ्यां परिगृह्य च / कोष्टे समुद्रे प्रक्षिप्य गङ्गांभसि समुत्सृजत्

ಅವನು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಗದರಿಸಿ, ಎರಡೂ ಕೈಗಳಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಒಂದು ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿ ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಎಸೆದು, ಗಂಗೆಯ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ತೇಲಿಬಿಡಿಸಿದನು.

Verse 65

उह्यमानः समुद्रस्तु सप्ताहं श्रोतसा तदा / तं सस्त्रीको बलिर्नाम राजा धर्मार्थतत्त्ववित्

ಆಗ ಅವನು ಸಮುದ್ರದ ಪ್ರವಾಹದಲ್ಲಿ ಏಳು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಹೊಯ್ಯಲ್ಪಟ್ಟನು. ಅವನನ್ನು ಪತ್ನಿಯೊಡನೆ ‘ಬಲಿ’ ಎಂಬ ರಾಜನು—ಧರ್ಮಾರ್ಥತತ್ತ್ವವಿತ್—ಕಂಡುಹಿಡಿದನು.

Verse 66

अपश्यन्मज्जमानं तु स्रोतसोभ्यासमागतम् / तं गृहीत्वा स धर्मात्मा बलिर्वैरोचनस्तदा

ಹೊಳೆಗಳ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ಮುಳುಗುತ್ತಿದ್ದವನನ್ನು ನೋಡಿ ಧರ್ಮಾತ್ಮ ವೈರೋಚನ ಬಲಿ ಆಗ ಅವನನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡನು.

Verse 67

अन्तःपुरे जुगोपैनं भक्ष्यैर्भोज्यैश्च तर्पयन् / प्रीतः स वै वरेणाथ च्छन्दयामास वै बलिम्

ಅಂತಃಪುರದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಕಾಪಾಡಿ, ಭಕ್ಷ್ಯಭೋಜ್ಯಗಳಿಂದ ತೃಪ್ತಿಗೊಳಿಸಿ, ಸಂತೋಷಗೊಂಡು ವರ ನೀಡಿ ಬಲಿಯನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿದನು.

Verse 68

स च तस्माद्वरं वव्रे पुत्रार्थी दानवर्षभः / बलिरुवाच संतानार्थं महाभाग भार्यायां मम मानद

ಪುತ್ರಾರ್ಥಿಯಾದ ದಾನವಶ್ರೇಷ್ಠನು ಅವನಿಂದ ವರವನ್ನು ಬೇಡಿದನು. ಬಲಿ ಹೇಳಿದನು—ಮಹಾಭಾಗ, ಮಾನದಾ! ನನ್ನ ಪತ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಸಂತಾನಕ್ಕಾಗಿ ವರ ನೀಡು.

Verse 69

पुत्रान्धर्मार्थसंयुक्तानुत्पादयितुमर्हसि / एवमुक्तस्तुतेनर्षिस्तथास्त्वित्युक्तवान्हितम्

ಧರ್ಮಾರ್ಥಸಂಯುಕ್ತ ಪುತ್ರರನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸಲು ನೀನು ಯೋಗ್ಯನಾಗಲಿ. ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಋಷಿಯು ‘ತಥಾಸ್ತು’ ಎಂದು ಹಿತಕರ ವಚನ ನೀಡಿದನು.

Verse 70

सुदेष्णां नाम भार्यां स्वां राजास्मै प्राहिणोत्तदा / अन्धं वृद्धं च तं दृष्ट्वा न सा देवी जगाम ह

ಆಗ ರಾಜನು ಸುದೇಷ್ಣಾ ಎಂಬ ತನ್ನ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು. ಆದರೆ ಅವನು ಕುರುಡನೂ ವೃದ್ಧನೂ ಎಂದು ಕಂಡ ಆ ದೇವಿ ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಲಿಲ್ಲ.

Verse 71

स्वां च धात्रेयिकां तस्मै भूषयित्वा व्यसर्जयत् / कक्षीवच्चक्षुषौ तस्यां शूद्रयोन्यामृषिर्वशी

ಅವನು ತನ್ನ ಧಾತ್ರೇಯಿಕೆಯನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿ ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು. ಆ ಶೂದ್ರಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ವಶೀ ಋಷಿಯು ಕಕ್ಷೀವಚ್ಚ ಮತ್ತು ಚಕ್ಷುಷ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರರನ್ನು ಜನಿಸಿದನು.

Verse 72

जनया मास धर्मात्मा पुत्रावेतौ महौजसौ / कक्षीवच्चक्षुषौ तौ तु दृष्ट्वा राजा बलिस्तदा

ಧರ್ಮಾತ್ಮನು ಒಂದು ಮಾಸದಲ್ಲೇ ಈ ಇಬ್ಬರು ಮಹೌಜಸ್ವಿ ಪುತ್ರರು—ಕಕ್ಷೀವಚ್ಚ ಮತ್ತು ಚಕ್ಷುಷ—ಅನ್ನು ಜನಿಸಿದನು. ಅವರನ್ನು ನೋಡಿ ಆಗ ರಾಜ ಬಲಿ ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟನು.

Verse 73

अधीतौ विधिवत्सम्य गीश्वरौ ब्रह्मवादिनौ / सिद्धौ प्रत्यक्षधर्माणौ बुद्धौ श्रेष्ठतमावपि

ಅವರು ಇಬ್ಬರೂ ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಸಮ್ಯಕ್ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದವರು, ವಾಕ್ಸ್ವಾಮಿಗಳು, ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿಗಳು. ಅವರು ಸಿದ್ಧರು, ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಧರ್ಮಿಗಳು, ಬುದ್ಧಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಅತ್ಯುತ್ತಮರು.

Verse 74

ममैताविति होवाच बलिर्वैरोचनस्त्वृषिम् / नेत्युवाच ततस्तं तु ममैताविति चाब्रवीत्

ಆಗ ವೈರೋಚನ ಬಲಿ ಋಷಿಗೆ, “ಈ ಇಬ್ಬರೂ ನನ್ನವರು” ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಋಷಿ “ಇಲ್ಲ” ಎಂದನು. ಆಗ ಬಲಿ ಮತ್ತೆ, “ಈ ಇಬ್ಬರೂ ನನ್ನವರೇ” ಎಂದು ನುಡಿದನು.

Verse 75

उत्पन्नौ शूद्रयोनौ तु भवतः क्ष्मासुरोत्तमौ / अन्धं वृद्धं च मां मत्वा सुदेष्णा महिषी तव

ಹೇ ಭೂಮ್ಯಾಸುರೋತ್ತಮನೇ! ಈ ಇಬ್ಬರೂ ನಿನ್ನ ಶೂದ್ರಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದವರು. ನಿನ್ನ ಮಹಿಷಿ ಸುದೇಷ್ಣಾ ನನ್ನನ್ನು ಅಂಧನೂ ವೃದ್ಧನೂ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ (ಇಂತೆ ಮಾಡಿದಳು).

Verse 76

प्राहिणोदवमानीय शूद्रीं धात्रेयिकां मम / ततः प्रसादयामास पुनस्तमृषिसत्तमम्

ಅವಳು ಅಗೌರವದಿಂದ ನನ್ನ ದಾದಿಯಾದ ಶೂದ್ರ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದಳು. ನಂತರ ರಾಜನು ಆ ಋಷಿಶ್ರೇಷ್ಠನನ್ನು ಪುನಃ ಪ್ರಸನ್ನಗೊಳಿಸಿದನು.

Verse 77

बलिर्भार्यां सुदेष्णा च भर्त्सयामास वै प्रभुः / पुनश्चैनामलङ्कृत्य ऋषये प्रत्यपादयत्

ಪ್ರಭು ಬಲಿಯು ತನ್ನ ಪತ್ನಿ ಸುದೇಷ್ಣಳನ್ನು ಗದರಿಸಿದನು. ನಂತರ ಅವಳನ್ನು ಪುನಃ ಅಲಂಕರಿಸಿ ಋಷಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿದನು.

Verse 78

तां स दीर्घतमा देवीमब्रवीद्यदि मां शुभे / दध्ना लवणमिश्रेण स्वभ्यक्तं नग्नकं तथा

ಆ ದೀರ್ಘತಮ ಋಷಿಯು ದೇವಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಓ ಮಂಗಳಕರಳೆ! ಮೊಸರು ಮತ್ತು ಉಪ್ಪು ಸವರಿದ ನನ್ನ ನಗ್ನ ಶರೀರವನ್ನು...'

Verse 79

लेहिष्यस्यजुगुप्सन्ती ह्यापादतलमस्तकम् / ततस्त्वं प्राप्स्यसे देवि पुत्रांश्च मनसेप्सितान्

'...ಅಸಹ್ಯಪಡದೆ ಪಾದದಿಂದ ತಲೆಯವರೆಗೆ ನೆಕ್ಕಿದರೆ, ಓ ದೇವಿ! ನೀನು ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿಗೊಪ್ಪುವ ಪುತ್ರರನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ.'

Verse 80

तस्य सा तद्वचो देवी सर्वं कृतवती तथा / अपानं च समासाद्य जुगुप्संती ह्यवर्जयत्

ಆ ದೇವಿಯು ಅವನ ಮಾತಿನಂತೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾಡಿದಳು. ಆದರೆ ಅಪಾನ (ಗುದ) ಭಾಗವನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ, ಅಸಹ್ಯಪಟ್ಟು ಅದನ್ನು ಬಿಟ್ಟಳು.

Verse 81

तमुवाच ततः सर्षिर्यस्ते परिहृतं शुभे / विनापानं कुमारं त्वं जनयिष्यसि पूर्वजम्

ಆಮೇಲೆ ಆ ಋಷಿಯು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಶುಭೆ, ನೀನು ತ್ಯಜಿಸಿದದೇ; ನೀನು ಅಪಾನವಾಯುವಿಲ್ಲದೆ ಕೂಡ ಪೂರ್ವಜಸಮಾನ ಕುಮಾರನನ್ನು ಜನ್ಮಕೊಡುವೆ।

Verse 82

ततस्तं दीर्घतमसं सा देवी प्रत्युवाच ह // नार्हसि त्वं महाभाग पुत्रं दातुं ममेदृशम्

ಆಗ ಆ ದೇವಿಯು ದೀರ್ಘತಮಸನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದಳು—ಹೇ ಮಹಾಭಾಗ, ನನ್ನಂತಹವಳಿಗೆ ಇಂತಹ ಪುತ್ರನನ್ನು ನೀಡುವುದು ನಿನಗೆ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ।

Verse 83

ऋषिरुवाच तवापरधो देव्येष नान्यथा भविता तु वै / देवीदृशं च ते पौत्रमहं दास्यामि सुप्रते

ಋಷಿಯು ಹೇಳಿದರು—ದೇವಿ, ಇದು ನಿನ್ನ ಅಪರಾಧವೇ; ಇದು ಬೇರೆ ರೀತಿಯಾಗದು. ಹೇ ಸುಪ್ರತೇ, ದೇವಿಯಂತಿರುವ ನಿನ್ನ ಮೊಮ್ಮಗನನ್ನು ನಾನು ನೀಡುವೆ।

Verse 84

तस्यापानं विना चैव योग्यभावो भविष्यति / तां स दीर्घतमाश्चैव कुक्षौ स्पृष्ट्वदमब्रवीत्

ಅವನಿಗೆ ಅಪಾನವಾಯುವಿಲ್ಲದೆ ಕೂಡ ಯೋಗ್ಯಭಾವ ಉಂಟಾಗುವುದು. ಆಗ ದೀರ್ಘತಮಸನು ಅವಳ ಕುಕ್ಷಿಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ ಹೀಗೆಂದನು।

Verse 85

प्राशितं दधियत्ते ऽद्य ममाङ्गाद्वै शुचिस्मिते / तेन ते पूरितो गर्भः पौर्णमास्यामिवोदधिः

ಹೇ ಶುಚಿಸ್ಮಿತೇ, ಇಂದು ನೀನು ನನ್ನ ಅಂಗದಿಂದ ಬಂದ ಮೊಸರನ್ನು ಸೇವಿಸಿದ್ದೆ; ಅದರಿಂದ ನಿನ್ನ ಗರ್ಭವು ಪೂರ್ಣಿಮೆಯ ಸಮುದ್ರದಂತೆ ತುಂಬಿದೆ।

Verse 86

भविष्यन्ति कुमारास्ते पञ्च देवसुतोपमाः / तेजस्विनः पराक्रान्ता यज्वानो धार्मिकास्तथा

ಆ ಐದು ಕುಮಾರರು ದೇವಸುತರಿಗೆ ಸಮಾನರಾಗುವರು—ತೇಜಸ್ವಿಗಳು, ಪರಾಕ್ರಮಿಗಳು, ಯಜ್ಞಕರ್ತರು, ಧರ್ಮನಿಷ್ಠರು।

Verse 87

ततोंऽगस्तु सुदेष्णाया ज्येष्ठपुत्रो व्यजायत / वङ्गस्तस्मात्कलिङ्गस्तु पुण्ड्रः सुह्मस्तथैव च

ನಂತರ ಸುದೇಷ್ಣೆಯಿಂದ ಜ್ಯೇಷ್ಠಪುತ್ರನಾದ ಅಂಗನು ಜನಿಸಿದನು; ಅವನಿಂದ ವಂಗ, ಕಲಿಂಗ, ಪುಂಡ್ರ ಮತ್ತು ಸುಹ್ಮರೂ ಹುಟ್ಟಿದರು।

Verse 88

वंशभाजस्तु पञ्चैते बलेः क्षेत्रे ऽभवंस्तदा / इत्येते दीर्घतमसा बलेर्दत्ताः सुताः पुरा

ಈ ಐದು ಮಂದಿ ವಂಶದ ಪಾಲುದಾರರಾಗಿ ಆಗ ಬಲಿಯ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದರು; ಹೀಗೆ ಪುರಾತನದಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘತಮಸನು ಇವರನ್ನು ಬಲಿಗೆ ಪುತ್ರರಾಗಿ ನೀಡಿದ್ದನು।

Verse 89

प्रजा ह्युपहतास्तस्य ब्रह्मणा कारणं प्रति / अपत्यमस्य दारेषु स्वेषु माभून्महात्मनः

ಅವನ ಪ್ರಜೆಗಳು ಬ್ರಹ್ಮನ ಕಾರಣದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾದರು; ಆದ್ದರಿಂದ ಆ ಮಹಾತ್ಮನಿಗೆ ತನ್ನ ಸ್ವಪತ್ನಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಂತಾನವಾಗಬಾರದೆಂದು (ನಿಯಮವಾಯಿತು)।

Verse 90

ततो मनुष्ययोन्यां वै जनयामास स प्रजाः / सुरभिर्दीर्घत मसमथ प्रीतो वचो ऽब्रवीत्

ನಂತರ ಅವನು ಮಾನವಯೋನಿಯಲ್ಲೇ ಪ್ರಜೆಯನ್ನು ಜನಿಸಿದನು; ಆಗ ಸುರಭಿ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು ದೀರ್ಘತಮಸನಿಗೆ ವಚನವನ್ನು ಹೇಳಿದಳು।

Verse 91

विचार्य यस्माद्गोधर्मं त्वमेवं कृतवानसि / भक्त्या चानन्ययास्मासु मुने प्रीतास्मि तेन ते

ಓ ಮುನಿಯೇ! ಗೋಧರ್ಮವನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಿ ನೀನು ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದೆಯೆ; ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಅನನ್ಯ ಭಕ್ತಿಯಿದ್ದರಿಂದ ನಾನು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗಿದ್ದೇನೆ.

Verse 92

तस्मात्तव तमो दीर्घं निस्तदाम्यद्य पश्य वै / बार्हस्पत्यं च यत्ते ऽन्यत्पापं संतिष्ठते तनौ

ಆದುದರಿಂದ ನೋಡು, ಇಂದು ನಿನ್ನ ದೀರ್ಘ ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ನಾನು ದೂರಮಾಡುತ್ತೇನೆ; ಹಾಗೆಯೇ ನಿನ್ನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಬಾರ್ಹಸ್ಪತ್ಯ ಸಂಬಂಧದ ಇನ್ನೊಂದು ಪಾಪವನ್ನೂ ನಿವಾರಿಸುತ್ತೇನೆ.

Verse 93

जरामृत्युभयं चैव ह्याघ्राय प्रणुदामि ते / आघ्रातमात्रो ऽसा पश्यत्सद्यस्तमसि नाशिते

ನಿನ್ನ ಜರಾ ಮತ್ತು ಮರಣಭಯವನ್ನೂ ನಾನು ವಾಸನೆ ಹಿಡಿದು ದೂರಮಾಡುತ್ತೇನೆ; ನೋಡು, ಅದು ವಾಸನೆ ಮಾಡಿದ ತಕ್ಷಣವೇ ತಮಸ್ಸು ನಾಶವಾಗಿ ಅವನು ಕೂಡಲೇ ಕಾಣಲಾರಂಭಿಸಿದನು.

Verse 94

आयुष्मांश्च युवा चैव चक्षुष्मांश्च ततो ऽभवत् / गवा हृततमाः सो ऽथ गौतमः समपद्यत

ಆಗ ಅವನು ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯನೂ ಯುವನೂ ದೃಷ್ಟಿವಂತನೂ ಆಯನು; ಗೋವು ಅವನ ತಮಸ್ಸನ್ನು ಹರಣಮಾಡಿದ್ದರಿಂದ ಆ ಗೌತಮನು ಪುನಃ ಸಮಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಂದನು.

Verse 95

कक्षीवांस्तु ततो गत्वा सह पित्रा गिरिव्रजम् / यथोद्दिष्टं हि पित्राथ चचार विपुलं तपः

ನಂತರ ಕಕ್ಷೀವಾನ್ ತನ್ನ ತಂದೆಯೊಂದಿಗೆ ಗಿರಿವ್ರಜಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ; ತಂದೆ ಸೂಚಿಸಿದಂತೆ ಅವನು ಮಹತ್ತಾದ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸಿದನು.

Verse 96

ततः कालेन महता तपसा भावितः स वै / विधूय सानुजो दोषान्ब्राह्मण्यं प्राप्तवान्प्रभुः

ನಂತರ ಮಹಾಕಾಲ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಪರಿಪಕ್ವನಾಗಿ, ಕಿರಿಯನೊಡನೆ ದೋಷಗಳನ್ನು ತೊಳೆದು ಪ್ರಭುವು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದನು।

Verse 97

ततो ऽब्रवीत्पिता त्वेनं पुत्रवानस्म्यहं प्रभो / सुपुत्रेण त्वया तात कृतार्थश्च यशस्विना

ಆಗ ತಂದೆ ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು—ಓ ಪ್ರಭು, ನಾನು ಪುತ್ರವಂತನಾದೆ; ತಾತಾ, ನಿನ್ನಂತಹ ಯಶಸ್ವಿ ಸುಪುತ್ರನಿಂದ ನಾನು ಕೃತಾರ್ಥನಾದೆನು।

Verse 98

युक्तात्मानं ततः सो ऽथ प्राप्तवान्ब्रह्मणः क्षयम् / ब्राह्मण्यं प्राप्य कक्षीवान्सहस्रमसृजत्सुतान्

ನಂತರ ನಿಯತಾತ್ಮನಾಗಿ ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದ ಧಾಮವನ್ನು ಪಡೆದನು; ಬ್ರಾಹ್ಮಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದು ಕಕ್ಷೀವಾನ್ ಸಾವಿರ ಪುತ್ರರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು।

Verse 99

कूष्माण्डा गौतमास्ते वै स्मृताः कक्षीवतः सुताः / इत्येष दीर्घतमसो बलेर्वैरोचनस्य वै

ಕಕ್ಷೀವಾನದ ಆ ಪುತ್ರರು ‘ಕೂಷ್ಮಾಂಡ’ ಮತ್ತು ‘ಗೌತಮ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಹೀಗೆ ದೀರ್ಘತಮಸನ ಮತ್ತು ವೈರೋಚನ ಬಲಿಯ ಈ ಕಥನ.

Verse 100

समागमः समाख्यातः संतानश्चोभयोस्तथा / बलिस्तानभिषिच्येह पञ्च पुत्रानकल्मषान्

ಇಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರ ಸಂಗಮವೂ ಅವರ ಸಂತಾನವೂ ವಿವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಮತ್ತು ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬಲಿಯು ಇಲ್ಲಿ ಐದು ಕಲ್ಮಷರಹಿತ ಪುತ್ರರಿಗೆ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿದನು।

Verse 101

कृतार्थः सो ऽपि योगात्मा योगमाश्रित्य च प्रभुः / अदृश्यः सर्वभूतानां कालाकाक्षी चरत्युत

ಆ ಯೋಗಾತ್ಮನಾದ ಪ್ರಭು ಯೋಗವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಕೃತಾರ್ಥನಾದನು; ಸರ್ವಭೂತಗಳಿಗೆ ಅದೃಶ್ಯನಾಗಿ, ಕಾಲವನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಾ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 102

तत्राङ्गस्य तु राजर्षे राजासीद्दधिवाहनः / सो ऽपराधात्सुदेष्णाया अनपानो ऽभवन्नृपः

ಹೇ ರಾಜರ್ಷಿ! ಅಲ್ಲಿ ಅಂಗದ ರಾಜನು ದಧಿವಾಹನನಾಗಿದ್ದನು; ಸುದೇಷ್ಣೆಯ ಮೇಲಿನ ಅಪರಾಧದಿಂದ ಆ ನೃಪನು ‘ಅನಪಾನ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು.

Verse 103

अनपानस्य पुत्रस्तु राजा दिविरथः स्मृतः / पुत्रो दिविरथस्यासीद्विद्वान्धर्मरथो नृपः

ಅನಪಾನನ ಪುತ್ರನು ‘ದಿವಿರಥ’ ಎಂಬ ರಾಜನೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು; ದಿವಿರಥನ ಪುತ್ರನು ವಿದ್ಯಾವಂತನಾದ ‘ಧರ್ಮರಥ’ ಎಂಬ ನೃಪನಾಗಿದ್ದನು.

Verse 104

एते एक्ष्वाकवः प्रोक्ता भवितारः कलौ युगे / बृहद्बलान्वये जाता महावीर्यपराक्रमाः

ಇವರು ಇಕ್ಷ್ವಾಕು ವಂಶದವರು ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟವರು, ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಉದ್ಭವಿಸುವವರು; ಬೃಹದ್ಬಲ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿ ಮಹಾವೀರ್ಯ-ಪರಾಕ್ರಮ ಹೊಂದಿದವರು.

Verse 105

शूराश्च कृतविद्याश्च सत्यसंधा जितेन्द्रियाः / अत्रानुवंशश्लोको ऽयं भविष्यज्ज्ञैरुदाहृतः

ಅವರು ಶೂರರು, ವಿದ್ಯಾಸಂಪನ್ನರು, ಸತ್ಯಸಂಕಲ್ಪಿಗಳು, ಜಿತೇಂದ್ರಿಯರು; ಇಲ್ಲಿ ಈ ವಂಶಶ್ಲೋಕವನ್ನು ಭವಿಷ್ಯಜ್ಞರು ಉಚ್ಚರಿಸಿದ್ದಾರೆ.

Verse 106

इक्ष्वाकूणामयं वंशः सुमित्रान्तो भविष्यति / सुमित्रं प्राप्य राजानं संस्थां प्राप्स्यति वै कलौ

ಇಕ್ಷ್ವಾಕುಗಳ ಈ ವಂಶವು ಸುಮಿತ್ರನಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುವುದು. ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಸುಮಿತ್ರನೆಂಬ ರಾಜನನ್ನು ಪಡೆದ ಬಳಿಕ ಅದು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸಮಾಪ್ತಿಗೆ ಸೇರುವುದು.

Verse 107

इत्येतन्मानवं क्षत्रमैलं च समुदात्दृतम् / अत ऊर्ध्वं प्रवक्ष्यामि मगधो यो बृहद्रथः

ಇಂತೆ ಮಾನವ ಕ್ಷತ್ರಿಯರೂ ಐಲ ವಂಶವೂ ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟವು. ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಮಗಧದ ಬೃಹದ್ರಥನನ್ನು ನಾನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತೇನೆ.

Verse 108

जरासंधस्य ये वंशे सहदेवान्वये नृपाः / अतीता वर्त्तमानाश्च भविष्याश्च तथा पुनः

ಜರಾಸಂಧನ ವಂಶದಲ್ಲಿ, ಸಹದೇವನ ಅನ್ವಯದಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ರಾಜರು—ಹಿಂದಿನವರು, ಇಂದಿನವರು ಮತ್ತು ಮುಂದಿನವರು—ಅವರನ್ನೂ (ಇಲ್ಲಿ) ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 109

प्राधान्यतः प्रवक्ष्यामि गदतो मे निबोधत / संग्रामे भारते तस्मिन्सहदेवो निपातितः

ನಾನು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ (ಅವರನ್ನು) ಹೇಳುವೆನು; ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಗಮನದಿಂದ ಕೇಳಿರಿ. ಆ ಭಾರತ ಯುದ್ಧದ ಸಮರದಲ್ಲಿ ಸಹದೇವನು ಹತನಾದನು.

Verse 110

सोमापिस्तस्य तनयो राजर्षिः स गिरिव्रजे / पञ्चाशतं तथाष्टौ च समा राज्यमकारयत्

ಅವನ ಪುತ್ರ ಸೋಮಾಪಿ; ಗಿರಿವ್ರಜದಲ್ಲಿ ರಾಜರ್ಷಿಯಾಗಿದ್ದನು. ಅವನು ಐವತ್ತೆಂಟು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ರಾಜ್ಯವಾಡಿದನು.

Verse 111

श्रुतश्रवाः सप्तषष्टिः समास्तस्य सुतो ऽभवत् / अयुतायुस्तु षड्विंशद्राज्यं वर्षाण्यकारयत्

ಶ್ರುತಶ್ರವಾ ಅವನ ಪುತ್ರನಾಗಿ ಅರವತ್ತೇಳು ವರ್ಷ ಬದುಕಿದನು. ಅಯುತಾಯು ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ವರ್ಷ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಆಳಿದನು.

Verse 112

समाः शतं निरामित्रो महीं भुक्त्वा दिवं गतः / पञ्चाशतं समाः षट् च सुक्षत्रः प्राप्तवान्महीम्

ನಿರಾಮಿತ್ರನು ನೂರು ವರ್ಷ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆಳಿ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ನಂತರ ಸುಕ್ಷತ್ರನು ಐವತ್ತಾರು ವರ್ಷ ಭೂಮಿಯ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದನು.

Verse 113

त्रयोविंशद्बृहत्कर्मा राज्यं वर्षाण्यकारयत् / सेनाजित्सांप्रतं चापि एता वै भोक्ष्यते समाः

ಬೃಹತ್ಕರ್ಮನು ಇಪ್ಪತ್ತ್ಮೂರು ವರ್ಷ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಆಳಿದನು. ಈಗ ಸೇನಾಜಿತನೂ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಅಷ್ಟೇ ವರ್ಷ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವನು.

Verse 114

श्रुतञ्जयस्तु वर्षाणि चत्वारिंशद्भविष्यति / रिपुञ्जयो महाबाहुर्महाबुद्धिपराक्रमः

ಶ್ರುತಂಜಯನು ನಲವತ್ತು ವರ್ಷ ರಾಜ್ಯ ಮಾಡುವನು. ರಿಪುಂಜಯನು ಮಹಾಬಾಹು, ಮಹಾಬುದ್ಧಿ-ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿರುವನು.

Verse 115

पञ्जत्रिंशत्तु वर्षाणि महीं पालयिता नृपः / अष्टपञ्जाशतं जाब्दान्राज्ये स्थास्यति वै शुचिः

ಆ ನೃಪನು ಮுப்பತ್ತೈದು ವರ್ಷ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪಾಲಿಸುವನು. ಮತ್ತು ಶುಚಿಯು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಐವತ್ತೆಂಟು ವರ್ಷ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಆಳುವನು.

Verse 116

अष्टाविंशत्समाः पूर्णाः क्षेमो राजा भविष्यति / सुव्रतस्तु चतुःषष्टिं राज्यं प्राप्स्यति वीर्यवान्

ಇಪ್ಪತ್ತೆಂಟು ವರ್ಷಗಳು ಪೂರ್ಣವಾದ ಮೇಲೆ ಕ್ಷೇಮನು ರಾಜನಾಗುವನು. ವೀರ್ಯವಂತನಾದ ಸುವ್ರತನು ಅರವತ್ತನಾಲ್ಕು ವರ್ಷ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುವನು.

Verse 117

पञ्च वर्षाणि पूर्णानि धर्मनेत्रो भविष्यति / भोक्ष्यते नृपतिश्चेमा अष्टपञ्चाशतं समाः

ಐದು ವರ್ಷಗಳು ಪೂರ್ಣವಾದ ಮೇಲೆ ಧರ್ಮನೇತ್ರನು ಆಗುವನು. ಮತ್ತು ನೃಪತಿ ಚೇಮಾ ಐವತ್ತೆಂಟು ವರ್ಷ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಆಳುವನು.

Verse 118

अष्टत्रिंशत्समाराष्ट्रं सुश्रमस्य भविष्यति / चत्वारिंशद्दशाष्टौ च दृढसेनो भविष्यति

ಸುಶ್ರಮನಿಗೆ ಮೂವತ್ತೆಂಟು ವರ್ಷ ರಾಜ್ಯ ಇರುವುದು. ಮತ್ತು ದೃಢಸೇನನು ನಲವತ್ತೆಂಟು ವರ್ಷ ರಾಜನಾಗುವನು.

Verse 119

त्रयस्त्रिंशत्तु वर्षाणि सुमतिः प्राप्स्यते ततः / चत्वारिंशत्समा राजा सुनेत्रो भोक्ष्यते ततः

ಅನಂತರ ಸುಮತಿಗೆ ಮೂವತ್ತಮೂರು ವರ್ಷ ರಾಜ್ಯ ದೊರೆಯುವುದು. ಬಳಿಕ ರಾಜ ಸುನೇತ್ರನು ನಲವತ್ತು ವರ್ಷ ಆಳುವನು.

Verse 120

सत्यजित्पृथिवी राष्ट्रं त्र्यशीतिं भोक्ष्यते समाः / प्राप्येमं विश्वाजिच्चापि पञ्चविंशद्भविष्यति

ಸತ್ಯಜಿತನು ಎಂಭತ್ತಮೂರು ವರ್ಷ ಭೂಮಿಯ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಆಳುವನು. ಇದನ್ನು ಪಡೆದು ವಿಶ್ವಾಜಿತನೂ ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ವರ್ಷ ರಾಜನಾಗುವನು.

Verse 121

अरिञ्जयस्तु वर्षाणां पञ्चाशत्प्राप्यते महीम् / द्वाविंशच्च नृपा ह्येते भवितारो बृहद्रथाः

ಅರಿಂಜಯನು ಐವತ್ತು ವರ್ಷ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆಳುವನು. ಇವರು ಬೃಹದ್ರಥರೆಂಬ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡು ರಾಜರು ಆಗುವರು.

Verse 122

पूर्मं वर्षसहस्रं वै तेषां राज्यं भविष्यति / बृहद्रथेष्वतीतेषु वीरहन्तृष्ववर्त्तिषु

ಅವರ ರಾಜ್ಯವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಾವಿರ ವರ್ಷ ಇರುವುದು; ಬೃಹದ್ರಥರು ಕಳೆದ ಬಳಿಕ ವೀರಹಂತಕರು ಪ್ರವರ್ತಿಸುವರು.

Verse 123

शुनकः स्वामिनं हत्वा पुत्रं समभिषेक्ष्यति / मिषतां क्षत्रियाणां हि प्रद्योतिं नृपतिं बलात्

ಶುನಕನು ತನ್ನ ಸ್ವಾಮಿಯನ್ನು ಕೊಂದು ಅವನ ಪುತ್ರನಿಗೆ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿಸುವನು; ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ನೋಡುತ್ತಿರಲು ಬಲದಿಂದ ಪ್ರದ್ಯೋತನನ್ನು ರಾಜನಾಗಿಸುವನು.

Verse 124

स वै प्रणतसामन्तो भविष्येण प्रवर्त्तितः / त्रयोविंशत्समा राजा भविता स नरोत्तमः

ಅವನು ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ವಂದಿತ ಸಾಮಂತರಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿತನಾಗಿ ಪ್ರವರ್ತಿಸುವನು; ಆ ನರೋತ್ತಮ ರಾಜನು ಇಪ್ಪತ್ತ್ಮೂರು ವರ್ಷ ಆಳುವನು.

Verse 125

चतुर्विंशत्समा राजा पालको भविता ततः / विशाखयूपो भविता नृपः पञ्चाशतं समाः

ನಂತರ ಪಾಲಕನು ಇಪ್ಪತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷ ರಾಜನಾಗಿರುವನು. ಬಳಿಕ ವಿಶಾಖಯೂಪನು ಐವತ್ತು ವರ್ಷ ಆಳುವ ನೃಪನಾಗುವನು.

Verse 126

एकविंशत्समा राज्य मजकस्य भविष्यति / भविष्यति समा विंशत्तत्सुतो नन्दिवर्द्धनः

ಮಜಕನು ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ವರ್ಷ ರಾಜ್ಯಮಾಡುವನು. ಅವನ ಪುತ್ರ ನಂದಿವರ್ಧನನು ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷ ಆಳುವನು.

Verse 127

अष्टत्रिंशच्छतं भाव्याः प्राद्योताः पञ्च ते नृपाः / हत्वा तेषां यशः कृत्स्नं शिशुनागो भविष्यति

ಪ್ರಾದ್ಯೋತ ವಂಶದ ಆ ಐದು ರಾಜರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ನೂರ ಮೂವತ್ತೆಂಟು ವರ್ಷ ಇರುವರು. ಅವರ ಸಂಪೂರ್ಣ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿ ಶಿಶುನಾಗನು ಉದಯಿಸುವನು.

Verse 128

वाराणस्यां सुतस्तस्य संयास्यति गिरिव्रजम् / शिशुनागश्च वर्षाणि चत्वारिंशद्भविष्यति

ವಾರಾಣಸಿಯಲ್ಲಿ ಅವನ ಪುತ್ರನು ಜನಿಸಿ ಗಿರಿವ್ರಜದಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವನು. ಶಿಶುನಾಗನು ನಲವತ್ತು ವರ್ಷ ಆಳುವನು.

Verse 129

काकवर्णः सुतस्तस्य पट्त्रिंशच्च भविष्यति / ततस्तु विंशतिं राजा क्षेमधर्मा भवष्यति

ಅವನ ಪುತ್ರ ಕಾಕವರ್ಣನು ಮೂವತ್ತೈದು ವರ್ಷ ಆಳುವನು. ನಂತರ ಕ್ಷೇಮಧರ್ಮನೆಂಬ ರಾಜನು ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷ ರಾಜ್ಯಮಾಡುವನು.

Verse 130

चत्वारिंशत्समा राष्ट्रं क्षत्रौजाः प्राप्स्यते ततः / अष्टत्रिंशत्समा राजाविधिसारो भविष्यति

ನಂತರ ಕ್ಷತ್ರೌಜನು ನಲವತ್ತು ವರ್ಷ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುವನು. ಆಮೇಲೆ ವಿಧಿಸಾರನೆಂಬ ರಾಜನು ಮೂವತ್ತೆಂಟು ವರ್ಷ ಆಳುವನು.

Verse 131

अजातशत्रुर्भविता पञ्चविंशत्समा नृपः / पञ्चत्रिंशत्समा राजा दर्भकस्तु भविष्यति

ಅಜಾತಶತ್ರು ಎಂಬ ನೃಪನು ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ವರ್ಷ ರಾಜ್ಯಮಾಡುವನು; ಮತ್ತು ದರ್ಭಕನು ಮுப்பತ್ತೈದು ವರ್ಷ ರಾಜನಾಗುವನು.

Verse 132

उदयी भविता तस्मात्त्रयस्त्रिंशत्समा नृपः / स वै पुरवरं राजा वृथिव्यां कुसुमाह्वयम्

ಅನಂತರ ಉದಯೀ ಎಂಬ ನೃಪನು ಮೂವತ್ತಮೂರು ವರ್ಷ ರಾಜ್ಯಮಾಡುವನು; ಅವನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ‘ಕುಸುಮ’ ಎಂಬ ಶ್ರೇಷ್ಠ ನಗರವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವನು.

Verse 133

गगाया दक्षिणे कूले चतुर्थे ऽह्नि कारिष्यति / चत्वारिशत्समा भाव्यो राजा वै नन्दिवर्द्धनः

ಗಂಗೆಯ ದಕ್ಷಿಣ ತೀರದಲ್ಲಿ ಅವನು ನಾಲ್ಕನೇ ದಿನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವನು; ನಂದಿವರ್ಧನ ಎಂಬ ರಾಜನು ನಲವತ್ತು ವರ್ಷ ಆಳುವನು.

Verse 134

चत्वारिशत्त्रयश्चैव सहानन्दिर्भविष्यति / भविष्यन्ति च वर्षाणि षष्ट्युत्तरशतत्रयम्

ಸಹಾನಂದಿಯೂ ನಲವತ್ತಮೂರು ವರ್ಷ ರಾಜನಾಗುವನು; ಮತ್ತು ವರ್ಷಗಳು ಮೂರು ನೂರು ಅರವತ್ತು (360) ಆಗುವವು.

Verse 135

शिशुनागा दशैवैते राजानः क्षत्रबन्धवः / एतैः सार्द्धं भविष्यन्ति तावत्कालं नृपाः परे

ಶಿಶುನಾಗ ವಂಶದ ಈ ಹತ್ತು ರಾಜರು ‘ಕ್ಷತ್ರಬಂಧವ’ರೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವರು; ಇವರೊಂದಿಗೆ ಅಷ್ಟೇ ಕಾಲ ಇತರ ನೃಪರೂ ಇರುವರು.

Verse 136

एक्ष्वाकवश्चतुर्विंशत्पञ्चालाः पञ्चविंशतिः / कालकास्तु चतुर्विंशच्चतुर्विंशत्तु हैहयाः

ಇಕ್ಷ್ವಾಕು ವಂಶದಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತ್ನಾಲ್ಕು, ಪಾಂಚಾಲರಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತೈದು; ಕಾಲಕರು ಇಪ್ಪತ್ತ್ನಾಲ್ಕು, ಹೈಹಯರೂ ಇಪ್ಪತ್ತ್ನಾಲ್ಕು (ರಾಜರು) ಆಗುವರು.

Verse 137

द्वात्रिंशदेकलिङ्गास्तु पञ्चविंशत्तथा शकाः / कुरवश्चापि षट्त्रिंशदष्टाविंशति मैथिलाः

ಏಕಲಿಂಗರು ಮೂವತ್ತೆರಡು, ಶಕರು ಇಪ್ಪತ್ತೈದು; ಕುರುಗಳು ಮೂವತ್ತಾರು, ಮೈಥಿಲರು ಇಪ್ಪತ್ತೆಂಟು (ರಾಜರು) ಆಗುವರು.

Verse 138

शूरसेनास्त्रयोविंशद्वीतिहोत्राश्च विंशतिः / तुल्यकालं भविष्यन्ति सर्वं एव महीक्षितः

ಶೂರಸೇನರು ಇಪ್ಪತ್ತ್ಮೂರು, ವೀತಿಹೋತ್ರರು ಇಪ್ಪತ್ತು; ಓ ಮಹೀಕ್ಷಿತ, ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಸಮಾನ ಕಾಲದವರೆಗೆ (ಆಳ್ವಿಕೆ) ಮಾಡುವರು.

Verse 139

महानन्दिसुतश्चापि शूद्रायाः कालसंवृतः / उत्पत्स्यते महा पद्मः सर्वक्षत्रान्तकृन्नृपः

ಮಹಾನಂದಿಯ ಪುತ್ರನು ಶೂದ್ರಾ ಸ್ತ್ರೀಯಿಂದ, ಕಾಲದಿಂದ ಆವೃತನಾಗಿ; ಮಹಾಪದ್ಮನೆಂಬ ರಾಜನು ಉದ್ಭವಿಸುವನು, ಅವನು ಸಮಸ್ತ ಕ್ಷತ್ರಿಯರ ಅಂತ್ಯಕಾರಕನು.

Verse 140

ततः प्रभृति राजानो भविष्यः शूद्रयोनयः / एकराट् स महापद्म एकच्चत्रो भविष्यति

ಅದರಿಂದ ಮುಂದಿನ ರಾಜರು ಶೂದ್ರಯೋನಿಯವರಾಗುವರು; ಆ ಮಹಾಪದ್ಮನು ಏಕರಾಟನಾಗಿ, ಏಕಚ್ಛತ್ರ (ಸಾಮ್ರಾಟ)ನಾಗಿ ಇರುವನು.

Verse 141

अष्टाशीति तु वर्षाणि पृथिवीं पालयिष्यति / सर्वक्षत्रं समुद्धृत्य भाविनोर्ऽथस्य वै बलात्

ಅವನು ಎಂಭತ್ತೆಂಟು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆಳುವನು. ಭವಿಷ್ಯದ ಕಾರ್ಯಾರ್ಥದ ಬಲದಿಂದ ಸಮಸ್ತ ಕ್ಷತ್ರರನ್ನು ಎತ್ತಿಹಾಕಿ ದಮನ ಮಾಡುವನು.

Verse 142

तत्पश्चात्तत्सुता ह्यष्टौ समाद्वादश ते नृपाः / महापद्मस्य पर्याये भविष्यन्ति नृपाः क्रमात्

ಅನಂತರ ಅವನಿಗೆ ಎಂಟು ಪುತ್ರರು ಇರುವರು; ಅವರಿಂದ ಹನ್ನೆರಡು ರಾಜರು ಉದ್ಭವಿಸುವರು. ಮಹಾಪದ್ಮನ ನಂತರದ ಪರ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಅವರು ಕ್ರಮವಾಗಿ ರಾಜರಾಗುವರು.

Verse 143

उद्धरिष्यति तान्सर्वान्कौटिल्यो वै द्विजर्षभः / भुक्त्वा महीं वर्षशतं नरेद्रः स भविष्यति

ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಕೌಟಿಲ್ಯನು ಅವರನ್ನು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಎತ್ತಿಹಾಕಿ ನಿರ್ಮೂಲ ಮಾಡುವನು. ಅವನು ನೂರು ವರ್ಷ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ ನರೇಂದ್ರನಾಗುವನು.

Verse 144

चन्द्रगुप्तं नृपं राज्ये कौटिल्यः स्थापयिष्यति / चतुर्विंशत्समा राजा चन्द्रगुप्तो भविष्यति

ಕೌಟಿಲ್ಯನು ಚಂದ್ರಗುಪ್ತನನ್ನು ರಾಜ್ಯಸಿಂಹಾಸನದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸುವನು. ರಾಜ ಚಂದ್ರಗುಪ್ತನು ಇಪ್ಪತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷ ಆಳುವನು.

Verse 145

भविता भद्रसारस्तु पञ्चविंशत्समा नृपः / षट्त्रिंशत्तु समा राजा अशोकानां च तृप्तिदः

ಭದ್ರಸಾರನು ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ನೃಪನಾಗಿರುವನು. ಮತ್ತು ಮுப்பತ್ತಾರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ‘ಅಶೋಕ’ರಿಗೆ ತೃಪ್ತಿದಾಯಕನಾದ ರಾಜನಾಗಿರುವನು.

Verse 146

तस्य पुत्रः कुलालस्तु वर्षाण्यष्टौ भविष्यति / कुशालसूनुरष्टौ च भोक्ता वै बन्धुपालितः

ಅವನ ಪುತ್ರ ಕುಲಾಲನು ಎಂಟು ವರ್ಷ ರಾಜ್ಯಮಾಡುವನು. ಕುಶಾಲನ ಪುತ್ರ ಬಂಧುಪಾಲಿತನೂ ಎಂಟು ವರ್ಷ ಆಳುವನು.

Verse 147

बन्धुपालितदायादो भविता चेन्द्रपालितः / भविता सप्त वर्षाणि देववर्मा नराधिपः

ಬಂಧುಪಾಲಿತನ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿ ಇಂದ್ರಪಾಲಿತನಾಗುವನು. ದೇವವರ್ಮನೆಂಬ ನರಾಧಿಪನು ಏಳು ವರ್ಷ ರಾಜ್ಯಮಾಡುವನು.

Verse 148

राजा शतधनुश्चापि तस्य पुत्रो भविष्यति / बृहद्रथश्च वर्षाणि सप्त वै भविता नृपः

ಅವನ ಪುತ್ರ ರಾಜ ಶತಧನು ಆಗುವನು. ಬೃಹದ್ರಥನೆಂಬ ನೃಪನು ಏಳು ವರ್ಷ ರಾಜ್ಯಮಾಡುವನು.

Verse 149

इत्येते नव मौर्या वै भोक्ष्यन्ति च वसुंधराम् / सप्तत्रिंशच्छतं पूर्णं तेभ्यः शुङ्गो गमिष्यति

ಇಂತೆ ಈ ಒಂಬತ್ತು ಮೌರ್ಯರು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆಳುವರು. ಮೂರು ನೂರು ಮೂವತ್ತೇಳು ವರ್ಷಗಳು ಪೂರ್ಣವಾದ ಮೇಲೆ ಅವರ ನಂತರ ಶುಂಗ ವಂಶವು ಉದಯಿಸುವುದು.

Verse 150

पुष्पमित्रस्तु सेनानीरुद्धृत्यतु बृहद्रथम् / कारयिष्यति वै राज्यं समाः षष्टिं स चैव तु

ಸೇನಾನಿ ಪುಷ್ಯಮಿತ್ರನು ಬೃಹದ್ರಥನನ್ನು ದೂರಮಾಡಿ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ನಡೆಸುವನು. ಅವನು ಅರವತ್ತು ವರ್ಷ ಆಳುವನು.

Verse 151

अग्निमित्रो नृपश्चाष्टौ भविष्यति समा नृपः / भविता चापि सुज्येष्टः सप्त वर्षाणि वै ततः

ಅಗ್ನಿಮಿತ್ರನೆಂಬ ರಾಜನು ಎಂಟು ವರ್ಷ ರಾಜ್ಯಮಾಡುವನು. ನಂತರ ಸುಜ್ಯೇಷ್ಠನೂ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಏಳು ವರ್ಷ ಆಳುವನು.

Verse 152

वसुमित्रस्ततो भाव्यो दशवर्षाणि पार्थिवः / ततो भद्रः समे द्वे तु भविष्यति नृपश्च वै

ನಂತರ ವಸುಮಿತ್ರನೆಂಬ ರಾಜನು ಹತ್ತು ವರ್ಷ ಆಳುವನು. ಆಮೇಲೆ ಭದ್ರನು ಎರಡು ವರ್ಷ ರಾಜ್ಯಮಾಡುವನು.

Verse 153

भविष्यति समास्तस्मात्तिस्र एव पुलिन्दकः / राजा घोषस्ततश्चापि वर्षाणि भविता त्रयः

ಅದನಂತರ ಪುಲಿಂದಕನೆಂಬ ರಾಜನು ಮೂರು ವರ್ಷ ಆಳುವನು. ಬಳಿಕ ಘೋಷನೆಂಬ ರಾಜನೂ ಮೂರು ವರ್ಷ ರಾಜ್ಯಮಾಡುವನು.

Verse 154

सप्त वै वज्र मित्रंस्तु समा राजा ततः पुनः / द्वात्रिंशद्भविता वापि समा भागवतो नृपः

ವಜ್ರಮಿತ್ರನೆಂಬ ರಾಜನು ಏಳು ವರ್ಷ ರಾಜ್ಯಮಾಡುವನು. ನಂತರ ಭಾಗವತನೆಂಬ ರಾಜನು ಮೂವತ್ತೆರಡು ವರ್ಷ ಆಳುವನು.

Verse 155

भविष्यति सुतस्तस्य देवभूमिः समा दश / दशैते शुङ्गराजानो भोक्ष्यन्तीमां वसुंधराम्

ಅವನ ಪುತ್ರ ದೇವಭೂಮಿ ಹತ್ತು ವರ್ಷ ರಾಜ್ಯಮಾಡುವನು. ಈ ಹತ್ತು ಶುಂಗ ರಾಜರು ಈ ವಸುಂಧರೆಯನ್ನು ಆಳುವರು.

Verse 156

शतं पूर्मं दश द्वे च तेभ्यः कण्वं गमिष्यति / अमात्यो वसुदेवस्तु बाल्याद्व्यसनिनं नृपम्

ಮೊದಲು ನೂರು, ನಂತರ ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದ ಮೇಲೆ ಕಣ್ವನು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುವನು. ಅವನ ಅಮಾತ್ಯ ವಸುದೇವನು ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೇ ವ್ಯಸನಾಸಕ್ತನಾದ ರಾಜನಾಗಿರುವನು.

Verse 157

देवभूमिं ततो हत्वा शुङ्गेषु भविता नृपः / भविष्यति समा राजा पञ्च कण्वायनस्तु सः

ನಂತರ ದೇವಭೂಮಿಯನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ ಶುಂಗರಲ್ಲಿ ಅವನು ರಾಜನಾಗುವನು. ಆ ಕಣ್ವಾಯನನು ಐದು ವರ್ಷಗಳು ಆಳುವನು.

Verse 158

भूमिमित्रः सुतस्तस्य चतुर्विंशद्भविष्यति / भविता द्वादश समास्तस्मान्नारायणो नृपः

ಅವನ ಪುತ್ರ ಭೂಮಿಮಿತ್ರನು ಇಪ್ಪತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳು ಆಳುವನು. ಅವನ ನಂತರ ನಾರಾಯಣನೆಂಬ ರಾಜನು ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳು ಆಳುವನು.

Verse 159

सुशर्मा तत्सुतश्चापि भविष्यति चतुःसमाः / कण्वायनास्तु चत्वारश्चत्वारिंशच्च पञ्च च

ಅವನ ಪುತ್ರ ಸುಶರ್ಮನೂ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳು ರಾಜನಾಗುವನು. ಕಣ್ವಾಯನರು ನಾಲ್ವರೂ ಸೇರಿ ನಲವತ್ತೈದು ವರ್ಷಗಳು ಆಳುವರು.

Verse 160

समा भोक्ष्यन्ति वृथिवीं पुनरन्ध्रान्गमिष्यति / कण्वायनमथोद्धृत्य सुशर्माणं प्रसह्य तम्

ಅವರು ಆ ವರ್ಷಗಳಷ್ಟು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆಳುವರು; ನಂತರ ರಾಜ್ಯವು ಮತ್ತೆ ಆಂಧ್ರರ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗುವುದು. ಆಗ ಕಣ್ವಾಯನ ವಂಶವನ್ನು ಬೇರುಸಹಿತ ಕಿತ್ತು, ಆ ಸುಶರ್ಮನನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ದೂರಮಾಡುವರು.

Verse 161

सिंधुको ह्यन्ध्रजातीयः प्राप्स्यतीमां वसुंधराम् / त्रयोविंशत्समा राजा सिंधुको भविता त्वथ

ಆಂಧ್ರಜಾತಿಯ ಸಿಂಧುಕನು ಈ ವಸುಂಧರೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುವನು. ಆ ಸಿಂಧುಕನು ಇಪ್ಪತ್ತ್ಮೂರು ವರ್ಷ ರಾಜ್ಯ ಮಾಡುವನು.

Verse 162

कृष्णो भ्रातास्य वर्षाणि सो ऽस्माद्दश भविष्यति / श्रीशान्तकर्णिर्भविता तस्य पुत्रस्तु वै महान्

ಅವನ ಸಹೋದರ ಕೃಷ್ಣನು ಇದರ ನಂತರ ಹತ್ತು ವರ್ಷ ರಾಜ್ಯ ಮಾಡುವನು. ಅವನ ಪುತ್ರನು ಮಹಾನ್ ಶ್ರೀಶಾಂತಕರ್ಣಿ ಆಗುವನು.

Verse 163

पञ्चाशत्तु समाः षट् च शान्तकर्णिर् भविष्यति / आपोलवोद्वादश वै तस्य पुत्रो भविष्यति

ಶಾಂತಕರ್ಣಿ ಐವತ್ತಾರು ವರ್ಷ ರಾಜ್ಯ ಮಾಡುವನು. ಅವನ ಪುತ್ರ ಆಪೋಲವನು ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷ (ರಾಜ) ಆಗುವನು.

Verse 164

चतुर्विंशत्तु वर्षाणि पटुमांश्च भविष्यति / भवितानिष्टकर्मा तु वर्षाणां पञ्चविंशतिम्

ಪಟುಮಾನನು ಇಪ್ಪತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷ ರಾಜ್ಯ ಮಾಡುವನು. ಅನಿಷ್ಟಕರ್ಮನು ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ವರ್ಷ (ರಾಜ) ಆಗುವನು.

Verse 165

ततः संवत्सरं पूर्णं हालो राजा भविष्यति / पञ्चपत्तल्लको नाम भविष्यति महाबलः

ನಂತರ ಪೂರ್ಣ ಒಂದು ವರ್ಷ ಹಾಲೋ ರಾಜನಾಗುವನು. ಬಳಿಕ ಪಂಚಪತ್ತಲ್ಲಕ ಎಂಬ ಮಹಾಬಲಿಷ್ಠ (ರಾಜ) ಆಗುವನು.

Verse 166

भाव्यःपुरीषभीरुस्तु समाः सो ऽप्येकविंशतिम् / शातकर्णिर्वर्षमेकं भविष्यति नराधिपः

ಪುರೀಷಭೀರು ಎಂಬ ಭಾವ್ಯ ರಾಜನು ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ವರ್ಷ ಆಳುವನು; ನಂತರ ಶಾತಕರ್ಣಿ ನರಾಧಿಪನು ಒಂದು ವರ್ಷ ರಾಜ್ಯ ಮಾಡುವನು।

Verse 167

अष्टविंशतिवर्षाणि शिवस्वातिर्भविष्यति / राजा च गौतमी पुत्र एकविंशत्समा नृपः

ಶಿವಸ್ವಾತಿ ಇಪ್ಪತ್ತೆಂಟು ವರ್ಷ ರಾಜ್ಯ ಮಾಡುವನು; ಹಾಗೂ ಗೌತಮೀಪುತ್ರ ರಾಜನು ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ವರ್ಷ ನೃಪನಾಗಿ ಆಳುವನು।

Verse 168

एकोनविंशति राजा यज्ञः श्रीशातकर्ण्यथ / षडेव भविता त्समाद्विजयस्तु समानृपः

ಯಜ್ಞ ಎಂಬ ಶ್ರೀಶಾತಕರ್ಣಿ ರಾಜನು ಹತ್ತೊಂಬತ್ತು ವರ್ಷ ಆಳುವನು; ವಿಜಯ ಎಂಬ ನೃಪನು ಆರು ವರ್ಷ ರಾಜ್ಯ ಮಾಡುವನು।

Verse 169

देडश्रीशातकर्णी च तस्य पुत्रः समास्त्रयः / पुलोमारिः समाः सप्त ततश्चैषां भविष्यति

ದೇಢಶ್ರೀಶಾತಕರ್ಣಿ ಮತ್ತು ಅವನ ಪುತ್ರನು ಮೂರು ವರ್ಷ ಆಳುವರು; ಪುಲೋಮಾರಿ ಏಳು ವರ್ಷ; ನಂತರ ಇವರ ನಂತರದವರು ಆಗುವರು।

Verse 170

इत्येते वै नृपास्त्रिंशदन्ध्रा भोक्ष्यन्ति वै महीम् / समाः शतानि चत्वारि पञ्चाशत्षट् तथैव च

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಈ ಮೂವತ್ತು ಆಂಧ್ರ ನೃಪರು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆಳುವರು—ಒಟ್ಟು ನಾಲ್ಕು ನೂರು ಐವತ್ತಾರು ವರ್ಷಗಳು.

Verse 171

अन्ध्राणां संस्थिताः पञ्च तेषां वंश्याश्च ये पुनः / सप्तैव तु भविष्यन्ति दशाभीरास्ततो नृपाः

ಆಂಧ್ರರಲ್ಲಿ ಐದು ರಾಜರು ಸ್ಥಾಪಿತರಾಗುವರು; ನಂತರ ಅವರ ವಂಶಜರು ಏಳು ಜನರಾಗುವರು. ಆಮೇಲೆ ಹತ್ತು ಆಭೀರ ನೃಪತಿಗಳು ಉದಯಿಸುವರು.

Verse 172

सप्त गर्दभिनश्चापि ततो ऽथ दश वै शकाः / यवनाष्टौ भविष्यन्ति तुषारास्तु चतुर्दश

ನಂತರ ಏಳು ಗರ್ದಭಿನರು; ಆಮೇಲೆ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಹತ್ತು ಶಕರು. ಎಂಟು ಯವನರು ಆಗುವರು, ಮತ್ತು ತುಷಾರರು ಹದಿನಾಲ್ಕು ಜನರಾಗುವರು.

Verse 173

त्रयोदश गुरुण्डाश्च मौना ह्येकादशैव तु / अन्ध्रा भोक्ष्यन्ति वसुधां शते द्वे च शतञ्च वै

ಹದಿಮೂರು ಗುರುಂಡರು; ಮತ್ತು ಮೌನರು ಹನ್ನೊಂದು ಮಾತ್ರ. ಆಂಧ್ರರು ಎರಡು ನೂರು ಮತ್ತು ಒಂದು ನೂರು—ಅಂದರೆ ಮೂರು ನೂರು ವರ್ಷ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆಳುವರು.

Verse 174

सप्तषष्टिं च वर्षाणि दशाभीरास्ततो नृपाः / सप्त गर्दभिनश्चैव भोक्ष्यन्तीमां द्विसप्ततिम्

ನಂತರ ಹತ್ತು ಆಭೀರ ನೃಪತಿಗಳು ಅರವತ್ತೇಳು ವರ್ಷ ಆಳುವರು. ಹಾಗೆಯೇ ಏಳು ಗರ್ದಭಿನರು ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಎಪ್ಪತ್ತೆರಡು ವರ್ಷ ಆಳುವರು.

Verse 175

शतानि त्रीण्यशीतिं च भोक्ष्यन्ति वसुधां शकाः / आशीती द्वे च वर्षाणि भोक्तारो यवना महीम्

ಶಕರು ಮೂರು ನೂರು ಎಂಭತ್ತು ವರ್ಷ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆಳುವರು. ಯವನರು ಎಂಭತ್ತೆರಡು ವರ್ಷ ಈ ಮಹಿಯನ್ನು ಆಳುವರು.

Verse 176

पञ्चवर्षशतानीह तुषाराणां मही स्मृता / शतान्यर्द्धचतुर्थानि भवितारस्त्रयोदश

ಇಲ್ಲಿ ತುಷಾರರ ಭೂಮಿ ಐನೂರು ವರ್ಷಗಳೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗಿದೆ; ಹದಿಮೂರು ರಾಜರು ಮೂರುನರೆ ನೂರು ವರ್ಷ ಆಳುವರು.

Verse 177

गुरुण्डा वृषलैः सार्द्धं भोक्ष्यन्ते म्लेच्छजातयः / शतानि त्रीणि भोक्ष्यन्ते मौना एकादशैव तु

ಗುರುಂಡರು ವೃಷಲರೊಂದಿಗೆ ಮ್ಲೇಚ್ಛ ಜಾತಿಗಳು ಆಳುವರು; ನಂತರ ‘ಮೌನಾ’ ಎಂಬ ಹನ್ನೊಂದು ರಾಜರು ಮೂರು ನೂರು ವರ್ಷ ಆಳುವರು.

Verse 178

तेषु च्छिन्नेषु कालेन ततः किलकिलो नृपः / ततः किलकिलेभ्यश्च विन्ध्यशक्तिर्भविष्यति

ಅವರ ಕಾಲವು ಕ్రమೇಣ ಕಡಿದುಹೋದ ಬಳಿಕ ‘ಕಿಲಕಿಲೋ’ ಎಂಬ ರಾಜನು ಉಂಟಾಗುವನು; ಕಿಲಕಿಲರ ನಂತರ ‘ವಿಂಧ್ಯಶಕ್ತಿ’ ಉದಯಿಸುವನು.

Verse 179

समाः षण्णवतिं चैव पृथिवीं तु समेष्यति / नृपान्वैदिशकांश्चाथ भविष्यांस्तु निबोधत

ಅವನು ತೊಂಬತ್ತಾರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆಳುವನು/ಸಂಚರಿಸುವನು; ಈಗ ವೈದಿಶಕ ರಾಜರು ಮತ್ತು ಮುಂದಿನವರನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಿರಿ.

Verse 180

शेषस्य नागराजस्य पुत्रः सुर पुरञ्जयः / भोगी भविष्यते राजा नृपो नागकुलोद्वहः

ನಾಗರಾಜ ಶೇಷನ ಪುತ್ರ ‘ಸುರಪುರಂಜಯ’; ನಾಗಕುಲದ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ‘ಭೋಗೀ’ ರಾಜನಾಗಿ ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗುವನು.

Verse 181

सदाचन्द्रस्तु चन्द्राशुर्द्वितीयो नखवांस्तथा / धनधर्मा ततश्चापि चतुर्थो वंशजः स्मृतः

ಸದಾಚಂದ್ರ, ಎರಡನೆಯವನು ಚಂದ್ರಾಶು, ಹಾಗೆಯೇ ನಖವಾನ್; ನಂತರ ಧನಧರ್ಮ—ನಾಲ್ಕನೇ ವಂಶಜನೆಂದು ಸ್ಮೃತವಾಗಿದೆ.

Verse 182

भूतिनन्दस्ततश्चापि वैदिशे तु भविष्यति / तस्य भ्राता यवीयांस्तु नाम्ना नन्दियशाः किल

ನಂತರ ವೈದಿಶೆಯಲ್ಲಿ ಭೂತಿನಂದನು ಆಗುವನು; ಅವನ ಕಿರಿಯ ಸಹೋದರನು ನಂದಿಯಶಾ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗುವನು.

Verse 183

तस्यान्वयो भविष्यन्ति राजानस्ते त्रयस्तु वै / दैहित्रः शिशिको नाम पूरिकायां नृपो ऽभवत्

ಅವನ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಮೂರು ರಾಜರು ಆಗುವರು; ದೌಹಿತ್ರ ಶಿಶಿಕ ಎಂಬ ನೃಪನು ಪೂರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ರಾಜನಾದನು.

Verse 184

विन्ध्यशक्तिसुतश्चापि प्रवीरो नाम वीर्यवान् / भोक्ष्यते च समाः षष्टिं पुरीं काञ्चनकां च वै

ವಿಂಧ್ಯಶಕ್ತಿಯ ಪುತ್ರ ಪ್ರವೀರ ಎಂಬ ವೀರ್ಯವಂತನು; ಅವನು ಕಾಂಚನಕಾ ಪುರಿಯನ್ನು ಅರವತ್ತು ವರ್ಷ ಆಳುವನು.

Verse 185

यक्ष्यते वाजपेयैश्च समाप्तवरदक्षिणैः / तस्य पुत्रास्तु चत्वारो भविष्यन्ति नराधिपाः

ಅವನು ಸಮಾಪ್ತವಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದಕ್ಷಿಣೆಗಳೊಂದಿಗೆ ವಾಜಪೇಯ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವನು; ಅವನಿಗೆ ನಾಲ್ಕು ಪುತ್ರರು ರಾಜರಾಗುವರು.

Verse 186

विन्ध्यकानां कुलानां ते नृपा वैवाहिकास्त्रयः / सुप्रतीको गभीरश्च समा भोक्ष्यति विंशतिम्

ವಿಂಧ್ಯಕ ಕುಲಗಳಲ್ಲಿ ವೈವಾಹಿಕ ವಂಶದ ಮೂರು ರಾಜರು ಉಂಟಾಗುವರು. ಅವರಲ್ಲಿ ಸುಪ್ರತೀಕ ಮತ್ತು ಗಭೀರ ಇಪ್ಪತ್ತು ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಭೋಗಿಸುವರು.

Verse 187

शङ्कमानो ऽभवद्राजा महिषीणां महीपतिः / पुष्पमित्रा भविष्यन्ति षट् स्त्रिमित्रास्त्रयोदश

ಶಙ್ಕಮಾನೋ ಎಂಬ ರಾಜನು ಉದಯಿಸಿದನು; ಅವನು ಮಹಿಷಿಗಳಿಗೂ ಅಧಿಪತಿ. ಮುಂದಾಗಿ ಪುಷ್ಪಮಿತ್ರರು ಆರು, ಸ್ತ್ರಿಮಿತ್ರರು ಹದಿಮೂರು ರಾಜರು ಆಗುವರು.

Verse 188

मेकलायां नृपाः सप्त भविष्यन्ति च सप्ततिः / कोमलायां तु राजानो भविष्यन्ति महाबलाः

ಮೇಕಲಾ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಏಳು ಹಾಗೂ ಎಪ್ಪತ್ತು ರಾಜರು ಆಗುವರು. ಕೋಮಲಾ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ರಾಜರು ಉದಯಿಸುವರು.

Verse 189

मेघा इति समाख्याता बुद्धिमन्तो नवैव तु / नैषधाः पार्थिवाः सर्वे भविष्यन्त्यामनुक्षयात्

‘ಮೇಘಾ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಒಂಬತ್ತು ಬುದ್ಧಿವಂತರು ಉಂಟಾಗುವರು. ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ನೈಷಧ ದೇಶದ ಪಾರ್ಥಿವರು, ಅಚ್ಛಿನ್ನ ಪರಂಪರೆಯಿಂದ ಉದಯಿಸುವರು.

Verse 190

नलवंशप्रसूतास्ते वीर्यवन्तो महाबलाः / मगधानां महावीर्यो विश्वस्फाणिर्भविष्यति

ಅವರು ನಲವಂಶದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದವರು, ವೀರ್ಯವಂತರು, ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಗಳು. ಮಗಧದಲ್ಲಿ ಮಹಾವೀರ್ಯನಾದ ವಿಶ್ವಸ್ಫಾಣಿ ಎಂಬ ರಾಜನು ಆಗುವನು.

Verse 191

उत्साद्य पार्थिवान्सर्वान्सो ऽन्यान्वर्णान्करिष्यति / कैवर्त्तान्मद्रकांश्चेव पुलिन्दान्ब्राह्मणांस्तथा

ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ಭೂಪತಿಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮೂಲ ಮಾಡಿ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ವರ್ಣಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಸುವನು; ಕೈವರ್ತರು, ಮದ್ರಕರು, ಪುಲಿಂದರು ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನೂ ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡುವನು।

Verse 192

स्थापयिष्यन्ति गजानो नानादेशेषु ते जनान् / विश्वस्फाणिर्महासत्त्वो युद्धे विष्णुसमप्रभः

ಆ ಗಜಾನರು ಆ ಜನರನ್ನು ನಾನಾ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳಿಸುವರು; ಮಹಾಸತ್ತ್ವ ವಿಶ್ವಸ್ಫಾಣಿ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಸಮಾನ ಪ್ರಭಾವವುಳ್ಳವನು.

Verse 193

विश्वस्फाणिर्नरपतिः क्लीबाकृतिरिवोच्यते / उत्सादयित्वा क्षत्रं तु क्षत्रमन्यत्करिष्यति

ನರಪತಿ ವಿಶ್ವಸ್ಫಾಣಿಯನ್ನು ನಪುಂಸಕಸಮಾನ ರೂಪವಿರುವವನೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಅವನು ಕ್ಷತ್ರವನ್ನು ನಿರ್ಮೂಲ ಮಾಡಿ ಮತ್ತೊಂದು ಕ್ಷತ್ರವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವನು।

Verse 194

नव नागास्तु भोक्ष्यति पुरीं चंपावतीं नृपाः / मथुरां च पुरा रम्यां नागा भोक्ष्यन्ति सप्त वै

ಒಂಬತ್ತು ನಾಗರಾಜರು ಚಂಪಾವತೀ ನಗರಿಯನ್ನು ಆಳುವರು; ಹಾಗೆಯೇ ರಮ್ಯವಾದ ಮಥುರಾ ನಗರಿಯನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ಏಳು ನಾಗರು ಆಳುವರು।

Verse 195

अनुगङ्गाप्रयागं च साकेतं मगधांस्तथा / एताञ्जनपदान्सर्वान्भोक्ष्यन्ते सप्तवंशजाः

ಅನುಗಂಗಾ-ಪ್ರಯಾಗ, ಸಾಕೇತ ಮತ್ತು ಮಗಧವೂ ಸಹ; ಈ ಎಲ್ಲಾ ಜನಪದಗಳನ್ನು ಸಪ್ತವಂಶಜರು ಆಳುವರು।

Verse 196

नैष धान्य दुकांश्चैव शैशीतान् कालतोयकान् / एताञ्जनपदान्सर्वान्भोक्ष्यन्ते मणिधान्यजान्

ಧಾನ್ಯಸಮೃದ್ಧಿಯಾಗಿ, ಶಿಶಿರಕಾಲದ ಕಾಲಜಲದಿಂದ ಸಿಂಚಿತವಾದ ಈ ಎಲ್ಲ ಜನಪದಗಳನ್ನು ಮಣಿಧಾನ್ಯಜ ವಂಶೀಯರು ಭೋಗಿಸುವರು।

Verse 197

कोशलांश्चान्ध्रपैण्ड्रांश्च ताम्रलिप्तान्ससागरान् / चंपां चैव पुरीं रम्यां भोक्ष्यन्ते देवरक्षिताः

ದೇವರಿಂದ ರಕ್ಷಿತರಾದ ಅವರು ಕೋಶಲ, ಆಂಧ್ರ, ಪೈಂಡ್ರ, ಸಮುದ್ರಸಹಿತ ತಾಮ್ರಲಿಪ್ತ ಹಾಗೂ ರಮ್ಯವಾದ ಚಂಪಾ ಪುರಿಯನ್ನು ಭೋಗಿಸುವರು।

Verse 198

कलिङ्गा महिषाश्चैव महेन्द्रनिलयाश्च ये / एताञ्जनपदान्सर्वान् पालयिष्यति वै गुहः

ಕಲಿಂಗರು, ಮಹಿಷರು ಹಾಗೂ ಮಹೇಂದ್ರನಿಲಯದವರು—ಈ ಎಲ್ಲ ಜನಪದಗಳನ್ನು ಗುಹನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಪಾಲಿಸಿ ರಕ್ಷಿಸುವನು।

Verse 199

स्त्रीराष्ट्रभोजकांश्चैव भोक्ष्यते कनकाह्वयः / तुल्यकालं भविष्यन्ति सर्वे ह्यते महीक्षितः

ಕನಕಾಹ್ವಯನು ಸ್ತ್ರೀರಾಷ್ಟ್ರ ಮತ್ತು ಭೋಜಕ ದೇಶಗಳನ್ನೂ ಭೋಗಿಸುವನು; ಮತ್ತು ಈ ಎಲ್ಲ ರಾಜರೂ ಸಮಾನ ಕಾಲದವರೆಗೆ ಆಳುವರು।

Verse 200

अल्पप्रसादा ह्यनृता महाक्रोधा ह्यधार्मिकाः / भविष्यन्तीह यवना धर्मतः कामतोर्ऽथतः

ಇಲ್ಲಿ ಯವನರು ಅಲ್ಪಪ್ರಸಾದಿಗಳು, ಅಸತ್ಯವಂತರು, ಮಹಾಕ್ರೋಧಿಗಳು, ಅಧಾರ್ಮಿಕರು ಆಗುವರು; ಧರ್ಮ, ಕಾಮ, ಅರ್ಥ—ಮೂರರಲ್ಲಿಯೂ ಅವರು ಭ್ರಷ್ಟರಾಗುವರು।