Adhyaya 73

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यमभागे तृतीय उपोद्धातपादे स्तवसमाप्तिर्नाम द्विसप्ततितमो ऽध्यायः // ७२// सूत उवाच एवमाराध्य देवेशमीशानं नीललोहितम् / प्रह्वो ऽतिप्रणतस्तस्मै प्राञ्जलिर्वाक्यमब्रवीत्

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ ಮಹಾಪುರಾಣದ ವಾಯುಪ್ರೋಕ್ತ ಮಧ್ಯಮಭಾಗದ ತೃತೀಯ ಉಪೋದ್ದಾತಪಾದದಲ್ಲಿ ‘ಸ್ತವಸಮಾಪ್ತಿ’ ಎಂಬ ಎಪ್ಪತ್ತೆರಡನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು. ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಹೀಗೆ ದೇವೇಶನಾದ ಈಶಾನ ನೀಲಲೋಹಿತನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿ, ಪ್ರಹ್ವನು ಅತ್ಯಂತ ವಿನಯದಿಂದ ಕೈಜೋಡಿಸಿ ಅವನಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದನು.

Verse 2

काव्यस्य गात्रं संस्पृश्य हस्तेन प्रीतिमान्भवः / निकामं दर्शनं दत्त्वा तत्रैवान्तरधाद्धरः

ಕಾವ್ಯನ ದೇಹವನ್ನು ಕೈಯಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ ಅವರು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು; ಇಷ್ಟದ ದರ್ಶನವನ್ನು ನೀಡಿ ಹರಿ ಅಲ್ಲೀಯೇ ಅಂತರ್ಧಾನರಾದರು।

Verse 3

ततः सो ऽतर्हिते तास्मिन्देवे सानुचरे तदा / तिष्ठन्तीं प्राजलिर्भूत्वा जयन्तीमिदमब्रवीत्

ಆ ದೇವನು ಅನುಚರರೊಡನೆ ಅಂತರ್ಧಾನವಾದ ಬಳಿಕ, ಅವನು ಕೈಜೋಡಿಸಿ ನಿಂತ ಜಯಂತಿಗೆ ಹೀಗೆಂದನು।

Verse 4

कस्य त्वं सुभगे का वा दुःखिते मयि दुःखिता / सहता तपसा युक्तं किमर्थं मां जिगीष्सि

ಓ ಸುಭಗೇ! ನೀನು ಯಾರದು, ಅಥವಾ ನೀನು ಯಾರು? ನಾನು ದುಃಖಿತನಾಗಿದ್ದರೆ ನೀನೂ ದುಃಖಿತೆಯಾಗುತ್ತೀ. ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಯುಕ್ತಳಾಗಿ ಸಹನಶೀಲಳಾಗಿ ನೀನು ಏಕೆ ನನ್ನನ್ನು ಜಯಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತೀ?

Verse 5

अनया सततं भक्त्या प्रश्रयेण दमेन च / स्नेहेन चैव सुश्रोणि प्रीतो ऽस्मि वरवर्णिनि

ಓ ಸುಶ್ರೋಣಿ, ಓ ಶ್ರೇಷ್ಠವರ್ಣಿನಿ! ನಿನ್ನ ನಿರಂತರ ಭಕ್ತಿ, ವಿನಯ, ದಮ (ಸಂಯಮ) ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹದಿಂದ ನಾನು ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿದ್ದೇನೆ।

Verse 6

किमिच्छसि वरारोहे कस्ते कामः समृद्ध्यताम् / तं ते संपूरयाम्यद्य यद्यपि स्यात्सुदुर्लभः

ಓ ವರಾರೋಹೇ! ನೀನು ಏನು ಬಯಸುತ್ತೀ? ನಿನ್ನ ಯಾವ ಆಸೆ ನೆರವೇರಲಿ? ಅದು ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಲಭವಾದರೂ, ಇಂದು ನಾನು ಅದನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತೇನೆ।

Verse 7

एवमुक्ताब्रवीदेनं तपसा ज्ञातुमर्हसि / चिकीर्षितं मे ब्रह्मिष्ठ त्वं हि वेत्थ यथातथम्

ಇಂತೆ ಹೇಳಿ ಅವಳು ಅವನಿಗೆ ನುಡಿದಳು—ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಇದನ್ನು ತಿಳಿಯುವುದು ನಿನಗೆ ಯೋಗ್ಯ. ಹೇ ಬ್ರಹ್ಮನಿಷ್ಠ! ನಾನು ಮಾಡಲು ಬಯಸುವುದನ್ನು ನೀನು ಯಥಾತಥವಾಗಿ ತಿಳಿದಿರುವೆ.

Verse 8

एवमुक्तो ऽब्रवीदेनां दृष्ट्वा दिव्येन चक्षुषा / माहेन्द्री त्वं वरारोहे मद्धितार्थमिहागता

ಇಂತೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಅವನು ದಿವ್ಯಚಕ್ಷುವಿನಿಂದ ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿ ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ವರಾರೋಹೆ! ನೀನು ಮಾಹೇಂದ್ರಿ; ನನ್ನ ಹಿತಾರ್ಥವಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವೆ.

Verse 9

मया सह त्वं सुश्रोणि दशवर्षाणि भामिनि / अदृश्यं सर्वभूतैस्तु संप्रयोगमिहेच्छसि

ಹೇ ಸುಶ್ರೋಣಿ, ಹೇ ಭಾಮಿನಿ! ನೀನು ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳು—ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಅದೃಶ್ಯಳಾಗಿ—ಇಲ್ಲಿ ಸಂಗಮವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೀಯೆ.

Verse 10

देवीन्द्रनीलवर्णाभेवरारोहे सुलोचने / इमं वृणीष्व कामं त्वं मत्तो वै वल्गुभाषिणि

ಹೇ ವರಾರೋಹೆ, ಹೇ ಸುಲೋಚನೆ, ದೇವೇಂದ್ರನೀಲವರ್ಣದಂತೆ ಕಾಂತಿಯುಳ್ಳವಳೇ! ಹೇ ಮಧುರಭಾಷಿಣಿ! ನನ್ನಿಂದ ಈ ಕಾಮವನ್ನು ವರವಾಗಿ ಆಯ್ಕೆಮಾಡು.

Verse 11

एवं भवतु गच्छावो गृहान्मत्तेभगामिनि / ततः स्वगृहमागम्य जयत्या सहितः प्रभुः

ಹೇ ಮತ್ತೇಭಗಾಮಿನಿ! ‘ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ’ ಎಂದು ಬನ್ನಿ, ಮನೆಗೆ ಹೋಗೋಣ. ನಂತರ ಪ್ರಭು ಜಯತಿಯೊಂದಿಗೆ ತನ್ನ ಗೃಹಕ್ಕೆ ಮರಳಿದನು.

Verse 12

स तया चावसद्देव्या दश वर्षाणि भार्गवः / अदृश्यः सर्वभूतानां मायया संवृतस्तदा

ಭಾರ್ಗವನು ಆ ದೇವಿಯೊಂದಿಗೆ ಹತ್ತು ವರ್ಷ ವಾಸಿಸಿದನು; ಆಗ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಆವೃತನಾಗಿ ಸರ್ವಭೂತಗಳಿಗೆ ಅದೃಶ್ಯನಾದನು।

Verse 13

कृतार्थमामतं ज्ञातवा काव्यं सर्वे दितेः सुताः / अभिजग्सुर्गृहं तस्य मुदितास्तं दिदृक्षवः

ಕಾವ್ಯನು ಕೃತಾರ್ಥನಾದನೆಂದು ತಿಳಿದು ದಿತಿಯ ಎಲ್ಲಾ ಪುತ್ರರು ಹರ್ಷಿತರಾದರು; ಅವನನ್ನು ನೋಡಲು ಬಯಸಿ ಅವನ ಮನೆಗೆ ಹೋದರು।

Verse 14

गता यदा न पश्यन्ति जयत्या संवृतं गुरुम् / लक्षमं तस्य तद् बुद्ध्वा प्रतिजग्मुर्यथागतम्

ಅವರು ಹೋದಾಗ ಜಯಂತಿಯಿಂದ ಆವೃತನಾದ ಗುರುವನ್ನವರು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ; ಅವನು ಕಾಣದಿರುವುದನ್ನು ತಿಳಿದು ಬಂದಂತೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದರು।

Verse 15

बृहस्पतिस्तु संरुद्धं ज्ञात्वा काव्यं वरेण ह / प्रीत्यर्थे दश वर्षाणि जयन्त्या हितकाम्यया

ಬೃಹಸ್ಪತಿಗೆ ವರದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಕಾವ್ಯನು ನಿರೋಧಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆಂದು ತಿಳಿದು, ಹಿತಕಾಮಿನಿಯಾದ ಜಯಂತಿಯ ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ ಹತ್ತು ವರ್ಷ (ಅಲ್ಲಿ) ವಾಸಿಸಿದನು।

Verse 16

बुद्ध्वा तदन्तरं सो ऽथ देवानां मन्त्रचोदितः / काव्यस्य रूपमास्थाय सो ऽसुरान्समभाषत

ಆ ಮಧ್ಯಂತರವನ್ನು ತಿಳಿದು, ದೇವರ ಮಂತ್ರಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಅವನು ಕಾವ್ಯದ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಅಸುರರೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದನು।

Verse 17

ततः सो ऽभ्यागतान्दृष्ट्वा बृहस्पतिरुवाच तान् / स्वागतं मम याज्यानां संप्राप्तो ऽस्मि हिताय च

ಆಗ ಬಂದವರನ್ನು ನೋಡಿ ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಿದರು— ನನ್ನ ಯಾಜ್ಯರೇ, ಸ್ವಾಗತ; ನಿಮ್ಮ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.

Verse 18

अहं वो ऽध्यापयिष्यामि प्राप्ता विद्या मया हि याः / ततस्ते हृष्टमनसो विद्यार्थमुपपेदिरे

ನಾನು ಪಡೆದಿರುವ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ನಿಮಗೆ ಬೋಧಿಸುತ್ತೇನೆ; ಆಗ ಅವರು ಹರ್ಷಿತಮನದಿಂದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥವಾಗಿ ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಸೇರಿದರು.

Verse 19

पूर्णे काव्यस्तदा तस्मिन्समये दशवार्षिके / समयान्ते देवयाजी सद्यो जातमतिस्तदा

ಆ ದಶವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಪೂರ್ಣವಾದಾಗ, ಅವಧಿಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ದೇವಯಾಜಿಯ ಬುದ್ಧಿ ತಕ್ಷಣವೇ ಜಾಗೃತವಾಯಿತು.

Verse 20

बुद्धिं चक्रे ततश्चापि याज्यानां प्रत्यवेक्षणे / शुक्र उवाच देवि गच्छाम्यहं द्रष्टुं तव याज्याञ्छुचिस्मिते

ನಂತರ ಯಾಜ್ಯರನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸುವ ಬುದ್ಧಿ ಉಂಟಾಯಿತು. ಶುಕ್ರನು ಹೇಳಿದನು— ದೇವಿ, ಶುಚಿಸ್ಮಿತೆ, ನಿನ್ನ ಯಾಜ್ಯರನ್ನು ನೋಡಲು ನಾನು ಹೋಗುತ್ತೇನೆ.

Verse 21

विभ्रान्तप्रेक्षिते साध्वि त्रिवर्णायतलोचने / एवमुक्ताब्रवीद्देवी भज भक्तां महाव्रत / एष ब्रह्मन्सतां धर्मो न धर्मं लोपयामि ते

ಹೇ ಸಾಧ್ವಿ, ಅಲೆಯುವ ದೃಷ್ಟಿಯವಳೆ, ತ್ರಿವರ್ಣ ದೀರ್ಘಲೋಚನೆ! ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ದೇವಿ ಹೇಳಿದರು— ಹೇ ಮಹಾವ್ರತ, ಭಕ್ತರನ್ನು ಸೇವಿಸು; ಹೇ ಬ್ರಹ್ಮನ್, ಇದೇ ಸತ್ಪುರುಷರ ಧರ್ಮ, ನಿನ್ನ ಧರ್ಮವನ್ನು ನಾನು ಲೋಪಗೊಳಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 22

सूत उवाच ततो गत्वा सुरान्दृष्ट्वा देवाचार्येण धीमता

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ನಂತರ ಅವನು ಹೋಗಿ ದೇವರನ್ನು ನೋಡಿ, ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ದೇವಾಚಾರ್ಯನೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದನು.

Verse 23

वञ्चितान्काव्यरूपेण वचसा पुनरब्रवीत् / काव्यं मामनुजानीध्वमेष ह्याङ्गिरसो मुनिः

ಕಾವ್ಯರೂಪದ ಮಾತಿನಿಂದ ವಂಚಿತರಾದವರಿಗೆ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಹೇಳಿದನು—“ನನ್ನನ್ನು ಕಾವ್ಯನೆಂದು ಅನುಮತಿಸಿರಿ; ಇವನು ಆಂಗಿರಸ ಮುನಿ.”

Verse 24

वञ्चिता बत यूयं वै मयि सक्ते तु दानवाः / श्रुत्वा तथा ब्रुवाणं तं संभ्रान्ता दितिजास्ततः

ಅವನು ಹೇಳಿದನು—“ಓ ದಾನವರೇ, ನನ್ನಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತರಾಗಿದ್ದರಿಂದ ನೀವು ವಂಚಿತರಾದಿರಿ.” ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ದಿತಿಜರು ಗಾಬರಿಯಾದರು.

Verse 25

संप्रैक्षन्तावुभौ तत्र स्थिरासीनौ शुचिस्मितौ / संप्रमूढाः स्थिताः सर्वे प्रापद्यन्त न किञ्चन

ಅಲ್ಲಿ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಕುಳಿತು, ಶುದ್ಧ ನಗುವಿನಿಂದ ಪರಸ್ಪರ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು; ಎಲ್ಲರೂ ಗೊಂದಲಗೊಂಡು ನಿಂತು, ಏನನ್ನೂ ಮಾಡಲಾರದೆ ಹೋದರು.

Verse 26

ततस्तेषु प्रमूढेषु काव्यस्तान्पुनरब्रवीत् / आचार्यो यो ह्ययं काव्यो देवायार्यो ऽयमङ्गिराः

ಅವರು ಗೊಂದಲದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಕಾವ್ಯನು ಮತ್ತೆ ಹೇಳಿದನು—“ಇವನೇ ಕಾವ್ಯ ಎಂಬ ಆಚಾರ್ಯ; ದೇವರಿಗೆ ಇವನು ಆರ್ಯ ಅಂಗಿರಾ.”

Verse 27

अनुगच्छत मां सर्वे त्यजतैनं बृहस्पतिम् / एवमुक्ते तु ते सर्वे तावुभौ समवेक्ष्य च

“ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ ನನ್ನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ; ಈ ಬೃಹಸ್ಪತಿಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ.” ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ ಅವರು ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ನೋಡಿದರು.

Verse 28

तदासुरा विशेष तु न व्यजानंस्तयोर्द्वयोः / बृहस्पतिरुवाचैनामं भ्रातो ऽयमङ्गिराः

ಆಗ ಅಸುರರು ಆ ಇಬ್ಬರಲ್ಲಿನ ಭೇದವನ್ನು ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಅವರಿಗೆ—“ಸಹೋದರರೇ, ಇವನು ಅಂಗಿರಾ” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

Verse 29

काव्यो ऽहं वो गुरुर्दैत्या मद्रूपो ऽयं बृहस्पतिः / संमोहयति रूपेण मामकेनैष वो ऽसुराः

“ಹೇ ದೈತ್ಯರೇ, ನಾನು ಕಾವ್ಯ (ಶುಕ್ರ) ನಿಮ್ಮ ಗುರು; ಈ ಬೃಹಸ್ಪತಿ ನನ್ನ ರೂಪವನ್ನೇ ಧರಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಹೇ ಅಸುರರೇ, ನನ್ನ ರೂಪದಿಂದ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ.”

Verse 30

श्रुत्वा तस्य वचस्ते वै संमन्त्र्याथ वचो ऽब्रुवन् / अयं नो दशवर्षाणि सततं शास्ति वै प्रभुः

ಅವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಅವರು ಸಮಾಲೋಚಿಸಿ ಹೇಳಿದರು—“ಈ ಪ್ರಭುವೇ ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ನಿರಂತರವಾಗಿ ನಮಗೆ ಉಪದೇಶಿಸಿ ಶಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.”

Verse 31

एष वै गुरुरस्माकमन्तरेप्सुरयं द्विजाः / ततस्तेदानवाः सर्वे प्रणिपत्याभिवाद्य च

“ಇವನೇ ನಮ್ಮ ಗುರು; ಈ ದ್ವಿಜನು ಒಳಗೆ ನುಗ್ಗಲು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ.” ನಂತರ ಆ ದಾನವರು ಎಲ್ಲರೂ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ವಂದಿಸಿದರು.

Verse 32

वचनं जगृहुस्तस्य विद्याभ्यासेन मोहिताः / ऊचुस्तमसुराः सर्वे क्रुद्धाः संरक्तलोचनाः

ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸದಿಂದ ಮೋಹಿತರಾಗಿ ಅವರು ಅವನ ವಚನವನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿದರು. ಆಗ ಕ್ರೋಧದಿಂದ ರಕ್ತನೇತ್ರರಾದ ಎಲ್ಲಾ ಅಸುರರು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು.

Verse 33

अयं गुरुर्हितो ऽस्माकं गच्छ त्वं नासि नो गुरुः / भार्गवो ऽगिरसो वायं भवत्वेषैव नो गुरुः

ಈ ಗುರು ನಮ್ಮ ಹಿತೈಷಿ; ನೀನು ಹೋಗು, ನೀನು ನಮ್ಮ ಗುರು ಅಲ್ಲ. ಈ ಭಾರ್ಗವನು, ಅಂಗಿರಸ ವಂಶಜನು, ಇವನೇ ನಮ್ಮ ಗುರು ಆಗಲಿ.

Verse 34

स्थिता वयं निदेशे ऽस्य गच्छ त्वं साधु मा चिरम् / एवमुक्त्वा सुराः सर्वे प्रापद्यन्त बृहस्पतिम्

ನಾವು ಅವನ ಆದೇಶದಲ್ಲೇ ಸ್ಥಿರರಾಗಿದ್ದೇವೆ; ನೀನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹೋಗು, ತಡ ಮಾಡಬೇಡ. ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಎಲ್ಲಾ ದೇವರುಗಳು ಬೃಹಸ್ಪತಿಯನ್ನು ಶರಣಾದರು.

Verse 35

यदा न प्रतिपद्यन्ते तेनोक्तं तन्महद्धितम् / चुकोप भार्गवस्ते षामवलेपेन वै तदा

ಅವನು ಹೇಳಿದ ಆ ಮಹತ್ತಾದ ಹಿತವನ್ನು ಅವರು ಅಂಗೀಕರಿಸದಾಗ, ಅವರ ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಭಾರ್ಗವನು ಕೋಪಗೊಂಡನು.

Verse 36

बोधितापि मया यस्मान्न मां भजत दानवाः / तस्मात्प्रणष्टसंज्ञा वै पराभवमवाप्स्यथ

ನಾನು ಬೋಧಿಸಿದರೂ ದಾನವರು ನನ್ನನ್ನು ಭಜಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ನೀವು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸಂಜ್ಞೆ ಕಳೆದು ಪರಾಭವವನ್ನು ಪಡೆಯುವಿರಿ.

Verse 37

इति व्याहृत्य तान्काव्यो जगामाथ यथागतम् / शप्तांस्तानसुराञ्ज्ञात्वा काव्येन तु बृहस्पतिः

ಇಂತೆಂದು ಹೇಳಿ ಕಾವ್ಯನು (ಶುಕ್ರಾಚಾರ್ಯನು) ಬಂದಂತೆಲೇ ಹಿಂದಿರುಗಿ ಹೋದನು. ಆ ಅಸುರರು ಶಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆಂದು ತಿಳಿದು ಬೃಹಸ್ಪತಿಯು ಕಾವ್ಯನ ವಿಷಯವಾಗಿ ಚಿಂತಿಸಿದನು.

Verse 38

कृतार्थः स तदा हृष्टः स्वरूपं प्रत्यपद्यत / बुद्ध्वासुरांस्तदा ब्रष्टान्कृतार्थोंऽतर्द्धिमागमत्

ಆಗ ಅವನು ಕೃತಾರ್ಥನಾಗಿ ಹರ್ಷಗೊಂಡು ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆದನು. ಅಸುರರು ಆಗ ಭ್ರಷ್ಟರಾದರೆಂದು ತಿಳಿದು, ಕಾರ್ಯಸಿದ್ಧನಾಗಿ ಅವನು ಅಂತರ್ಧಾನವಾಯಿತು.

Verse 39

ततः प्रनष्टे तस्मिंस्ते विभ्रान्ता दानवास्तदा / अहो धिग्वञ्चिताः स्नेहात्परस्परमथाब्रुवन्

ಅವನು ಅಂತರಧಾನವಾದ ಬಳಿಕ ಆ ದಾನವರು ಗೊಂದಲಗೊಂಡರು. ಅವರು ಪರಸ್ಪರ—‘ಅಯ್ಯೋ! ಛೀ, ಸ್ನೇಹದಿಂದ ನಾವು ಮೋಸಹೋದೆವು’ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

Verse 40

धर्मतो ऽविमुखाश्चैव कारिता वेधसा वयम् / दग्धाश्चैवोपधायोगात्स्वेस्वे कार्ये तु मायया

ವೇಧಸನು (ವಿಧಾತ) ನಮ್ಮನ್ನು ಧರ್ಮದಿಂದ ವಿಮುಖರಾಗದಂತೆ ನಡೆಸಿದನು; ಆದರೆ ಉಪಾಯ-ಕಪಟದ ಸಂಯೋಗದಿಂದ ನಾವು ನಮ್ಮದೇ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಯೆಯಿಂದ ದಗ್ಧರಾದೆವು.

Verse 41

ततो ऽसुराः परित्रस्ता देवेभ्यस्त्वरिता ययुः / प्रह्लादमग्रतः कृत्वा काव्यस्यानुगमं पुनः

ಆಮೇಲೆ ಅಸುರರು ಭಯಭೀತರಾಗಿ ದೇವತೆಗಳ ಬಳಿಗೆ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಹೋದರು; ಪ್ರಹ್ಲಾದನನ್ನು ಮುಂಚೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಮತ್ತೆ ಕಾವ್ಯನ (ಶುಕ್ರಾಚಾರ್ಯನ) ಹಿಂದೆ ಹೋದರು.

Verse 42

ततः काव्यं समासाद्य ह्यभितस्थु रवाङ्मुखाः / तानागतान्पुनर्दृष्ट्वा काव्यो याज्यानुवाच ह

ಬಳಿಕ ಕಾವ್ಯರ (ಶುಕ್ರಚಾರ್ಯರ) ಬಳಿ ಹೋಗಿ ಅವರು ತಲೆತಗ್ಗಿಸಿ ನಿಂತರು. ಮರಳಿ ಬಂದ ಅವರನ್ನು ನೋಡಿ ಕಾವ್ಯರು ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯರನ್ನು ಕುರಿತು ಹೇಳಿದರು.

Verse 43

मया संबोधिताः काले यतो मां नाभ्यनन्दथ / ततस्तेनावलेपेन गता यूयं पराभवम्

ನಾನು ಸರಿಯಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಿಮಗೆ ಎಚ್ಚರಿಸಿದ್ದೆ, ಆದರೆ ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ಆದರಿಸಲಿಲ್ಲ. ಆ ಅಹಂಕಾರದಿಂದಲೇ ನೀವು ಸೋಲನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದೀರಿ.

Verse 44

प्रह्लादस्तमथोवाच मानस्त्वं त्यज भार्गव / स्वान्याज्यान्भजमानांश्च भक्तांश्चैव विशेषतः

ಆಗ ಪ್ರಹ್ಲಾದನು ಅವರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಓ ಭಾರ್ಗವನೇ! ನಿನ್ನ ಕೋಪವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸು. ನಿನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವ ನಿನ್ನ ಶಿಷ್ಯರನ್ನು ಮತ್ತು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನಿನ್ನ ಭಕ್ತರನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು.

Verse 45

त्वय्यदृष्टे वयं तेन देवाचार्येण मोहिताः / भक्तानर्हसि नस्त्रातुं ज्ञात्वा दीर्घेण चक्षुषा

ನೀನು ಇಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ ಆ ದೇವಾಚಾರ್ಯನು (ಬೃಹಸ್ಪತಿ) ನಮ್ಮನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸಿದನು. ನಿನ್ನ ದಿವ್ಯದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಇದನ್ನು ಅರಿತು, ನಿನ್ನ ಭಕ್ತರಾದ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದು ನಿನಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿದೆ.

Verse 46

यदि नस्त्वं न कुरुषे प्रसादं भृगुनन्दन / अपध्यातास्त्वया ह्यद्य प्रवेक्ष्यामोरसातलम्

ಓ ಭೃಗುನಂದನನೇ! ನೀನು ನಮಗೆ ಅನುಗ್ರಹಿಸದಿದ್ದರೆ, ನಿನ್ನಿಂದ ತಿರಸ್ಕೃತರಾಗಿ ನಾವು ಇಂದೇ ರಸಾತಳವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತೇವೆ.

Verse 47

सूत उवाच ज्ञात्वा काव्यो यथातत्त्वं कारुण्येन महीयसा / एवं शुक्रो ऽनुनीतः संस्ततः कोपं न्यवर्त्तयत्

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು—ಕಾವ್ಯನು (ಶುಕ್ರಾಚಾರ್ಯ) ಯಥಾತತ್ತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿದು ಮಹಾಕರುಣೆಯಿಂದ; ಹೀಗೆ ಸಮಾಧಾನಗೊಂಡು ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಶುಕ್ರನು ಕೋಪವನ್ನು ನಿವರ್ತಿಸಿದನು।

Verse 48

उवाचेदं न भेतव्यं गन्तव्यं न रसातलम् / अवश्यंभावीह्यर्थो ऽयं प्राप्तो वो मयि जाग्रति

ಅವನು ಹೇಳಿದನು—ಭಯಪಡಬೇಡಿ; ರಸಾತಲಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಇದು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿದ್ದ ವಿಷಯ; ನಾನು ಜಾಗೃತನಾಗಿರುವಾಗಲೇ ಇದು ನಿಮಗೆ ಸಂಭವಿಸಿದೆ।

Verse 49

न शक्यमन्यथाकर्त्तुं दिष्टं हि बलवत्तरम् / संज्ञा प्रनष्टा या चेयं कामं तां प्रतिलप्स्यथ

ಇದನ್ನು ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಡುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ವಿಧಿಯೇ ಹೆಚ್ಚು ಬಲಿಷ್ಠ. ನಾಶವಾದ ಈ ಸಂಜ್ಞೆ (ಚೇತನ)ವನ್ನು ನೀವು ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಪಡೆಯುವಿರಿ।

Verse 50

प्राप्तः पर्यायकालो वा इति ब्रह्माभ्यभाषत / मत्प्रसादाच्च युष्माभिर्भुक्तं त्रैलोक्यमूर्ज्जितम्

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದನು—‘ನಿಮ್ಮ ಪರ್ಯಾಯಕಾಲ (ಆಡಳಿತದ ಪಾಳಿ) ಬಂದಿದೆ.’ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದಲೇ ನೀವು ಶಕ್ತಿಮತ್ತಾದ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ್ದೀರಿ।

Verse 51

युगाख्या दश संपूर्णा देवानाक्रम्य मूर्द्धनि / तावन्तमेव कालं वै ब्रह्मा राज्यमभाषत

ದೇವರ ಶಿರಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಏರಿ ‘ಯುಗ’ವೆನ್ನುವ ಹತ್ತು ಪೂರ್ಣವಾದವು; ಅಷ್ಟೇ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಬ್ರಹ್ಮನು ರಾಜ್ಯಾಧಿಕಾರವನ್ನು ನಿಗದಿಪಡಿಸಿದನು।

Verse 52

सावर्णिके पुनस्तुभ्यं राज्यं किल भविष्यति / लोकानामीश्वरो भावी पौत्रस्तव पुनर्बलिः

ಸಾವರ್ಣಿಕ ಮನ್ವಂತರದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ನಿನಗೆ ರಾಜ್ಯವು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಉಂಟಾಗುವುದು. ಲೋಕಗಳ ಅಧೀಶ್ವರನಾಗಿ ನಿನ್ನ ಮೊಮ್ಮಗ ಪುನಃ ಬಲಿ ಆಗುವನು.

Verse 53

एवं कालमयं प्रोक्तः पौत्रस्ते ब्रह्मणा स्वयम् / तथाहृतेषु लोकेषु न शोको न किलाभवत्

ಈ ರೀತಿ ಕಾಲನಿಯತವಾದ ವಚನವನ್ನು ನಿನ್ನ ಮೊಮ್ಮಗನ ಕುರಿತು ಸ್ವಯಂ ಬ್ರಹ್ಮನೇ ಹೇಳಿದರು. ಲೋಕಗಳು ಹರಣವಾದಾಗ ಶೋಕವೆಂಬುದು ಇರಲಿಲ್ಲ.

Verse 54

यस्मात्प्रवृत्तयश्चास्य न कामैरभिसंधिताः / तस्मादजेन प्रीतेन दत्तं सावर्णिके ऽन्तरे

ಯಾಕೆಂದರೆ ಅವನ ಪ್ರವೃತ್ತಿಗಳು ಕಾಮಗಳಿಂದ ಪ್ರೇರಿತವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ಪ್ರಸನ್ನನಾದ ಅಜ (ಬ್ರಹ್ಮ) ಸಾವುರ್ಣಿಕ ಅಂತರದಲ್ಲಿ ಈ ವರವನ್ನು ದತ್ತನು.

Verse 55

देवराज्यं बलेर्भाव्यमिति मामीश्वरो ऽब्रवीत् / तस्माददृश्यो भूतानां कालाकाङ्क्षी स तिष्ठति

ಈಶ್ವರನು ನನಗೆ—‘ಬಲಿಗೆ ದೇವರಾಜ್ಯವು ಆಗಬೇಕು’ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ಭೂತಗಳಿಗೆ ಅದೃಶ್ಯನಾಗಿ ಕಾಲವನ್ನು ಕಾಯುತ್ತ ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ.

Verse 56

प्रीतेन चामरत्वं वै दत्तं तुभ्यं स्वयंभुवा / तस्मान्निरुत्सुकस्त्वं वै पर्यायं सहसाकुलः

ಪ್ರಸನ್ನನಾದ ಸ್ವಯಂಭುವು ನಿನಗೆ ಅಮರತ್ವವನ್ನೂ ದತ್ತನು. ಆದ್ದರಿಂದ ನೀನು ನಿರಾಸಕ್ತನಾಗಿದ್ದರೂ, ನಿನ್ನ ಕ್ರಮವನ್ನು ಕಾಯುತ್ತ, ಏಕಾಏಕಿ ಅಕುಲಗೊಳ್ಳುತ್ತೀ.

Verse 57

न च शक्यं मया तुभ्यं पुर स्ताद्वै विसर्पितुम् / ब्रह्मणा प्रतिषिद्धो ऽस्मि भविष्यं जानता प्रभो

ಪ್ರಭೋ, ನಿನ್ನ ಮುಂದೆಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಮುಂದೆ ಸಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿದ ಬ್ರಹ್ಮನು ನನಗೆ ನಿಷೇಧ ವಿಧಿಸಿದ್ದಾನೆ.

Verse 58

इमौ च शिष्यौ द्वौ मह्यं तुल्यावेतौ बृहस्पतेः / दैवतैः सह संरब्धान्सर्वान्वो धारयिष्यतः

ಇವರು ನನ್ನ ಇಬ್ಬರು ಶಿಷ್ಯರು, ಬೃಹಸ್ಪತಿಗೆ ಸಮಾನರು; ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಕೋಪಗೊಂಡಿರುವ ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರನ್ನು ಇವರು ತಡೆದು ಹಿಡಿಯುವರು.

Verse 59

सूत उवाच एवमुक्तास्तु दैतेया काव्येनाक्लिष्टकर्मणा / ततस्ताभ्यां ययुः सार्द्धं प्रह्लादप्रमुखास्तदा

ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಕ್ಲೇಶರಹಿತ ಕರ್ಮವಂತನಾದ ಕಾವ್ಯನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ ದೈತ್ಯರು; ಆಗ ಪ್ರಹ್ಲಾದ ಮೊದಲಾದವರು ಆ ಇಬ್ಬರೊಂದಿಗೆ ಹೊರಟರು.

Verse 60

अवश्यभाव्यमर्थं तं श्रुत्वा दैतेयदानवाः / सहसा शंसमानास्ते जयं काव्येन भाषितम्

ಅವಶ್ಯ ಸಂಭವಿಸುವ ಆ ವಿಷಯವನ್ನು ಕೇಳಿ ದೈತ್ಯ-ದಾನವರು, ಕಾವ್ಯನು ಹೇಳಿದ ‘ಜಯ’ವನ್ನು ತಕ್ಷಣವೇ ಹೊಗಳುತ್ತಾ ಘೋಷಿಸಿದರು.

Verse 61

दंशिताः सायुधाः सर्वे ततो देवान्समाह्वयन् / अथ देवासुरान्दृष्ट्वा संग्रामे समुपस्थितान्

ಆಮೇಲೆ ಎಲ್ಲರೂ ಕವಚಧಾರಿಗಳಾಗಿ ಆಯುಧಸಜ್ಜರಾಗಿ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಸವಾಲು ಹಾಕಿದರು; ನಂತರ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಹಾಜರಾದ ದೇವರು-ಅಸುರರನ್ನು ನೋಡಿ…

Verse 62

ततः संवृतसन्नाहा देवास्तान्समयोधयन् / देवासुरे ततस्तस्मिन्वर्त्तमाने शतं समाः / अजयन्तासुरा देवान्नग्रा देवा अमन्त्रयन्

ಆಮೇಲೆ ಕವಚಧಾರಿಗಳಾದ ದೇವರುಗಳು ಅವರೊಂದಿಗೆ ಭಯಂಕರ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದರು. ದೇವ–ಅಸುರ ಸಮರವು ನೂರು ವರ್ಷ ನಡೆಯಿತು. ಕೊನೆಗೆ ಅಸುರರು ದೇವರನ್ನು ಜಯಿಸಿದರು; ದೇವರುಗಳು ದಿಕ್ಕಿಲ್ಲದೆ ನಿರುಪಾಯರಾದರು।

Verse 63

देवा ऊचुः शण्डामर्कप्रभावेण जिताः स्मस्त्वसुरैर्वयम् / तस्माद्यज्ञं समुद्दिश्य कार्यं चात्महितं च यत्

ದೇವರುಗಳು ಹೇಳಿದರು— ಶಂಡ ಮತ್ತು ಅಮರ್ಕರ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ನಾವು ಅಸುರರಿಂದ ಸೋಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ಆತ್ಮಹಿತಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 64

यज्ञेनोपाह्वयिष्यामस्ततो जेष्यामहे ऽसुरान् / अथोपामन्न्रयन्देवाः शण्डामकारै तु तावुभौ

ಯಜ್ಞದ ಮೂಲಕ ನಾವು ದೇವಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತೇವೆ; ನಂತರ ಅಸುರರನ್ನು ಜಯಿಸುತ್ತೇವೆ. ಎಂದು ಹೇಳಿ ದೇವರುಗಳು ಶಂಡ ಮತ್ತು ಅಮರ್ಕ— ಆ ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ಕರೆದು ವಿನಯದಿಂದ ಮಾತಾಡಿದರು।

Verse 65

यज्ञे चाहूय तौ प्रोक्तौ त्यजन्तामसुरा द्विजौ

ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಕರೆದು ದೇವರುಗಳು ಹೇಳಿದರು— ಹೇ ದ್ವಿಜರೇ, ಅಸುರರನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿರಿ।

Verse 66

ग्रहं तु वां ग्रहीष्यामो ह्यनुजित्य तु दानवान् / एवं तत्यजतुस्तौ तु षण्डामकारै तदा सुरान्

ದಾನವರನ್ನು ಜಯಿಸಿದ ಬಳಿಕ ನಾವು ನಿಮಗೆ ಯೋಗ್ಯ ಗೌರವ ಮತ್ತು ಸ್ಥಾನ ನೀಡುತ್ತೇವೆ. ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಶಂಡ ಮತ್ತು ಅಮರ್ಕರು ಆಗ ದೇವರನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದರು।

Verse 67

ततो देवा जयं प्राप्ता दानवाश्च पराभवम् / देवासुरान्पराभाव्य शण्डामर्कावुपागमन्

ಆಗ ದೇವರುಗಳು ಜಯವನ್ನು ಪಡೆದರು, ದಾನವರು ಪರಾಭವಗೊಂಡರು. ದೇವಾಸುರರನ್ನು ಸೋಲಿಸಿ ಅವರು ಶಂಡಾಮರ್ಕರ ಬಳಿಗೆ ಹೋದರು.

Verse 68

काव्यशापभिभूताश्च अनाधाराश्च ते पुनः / बाध्यमानास्तदा देवैर्विविशुस्ते रसातलम्

ಕಾವ್ಯನ ಶಾಪದಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಅವರು ಮತ್ತೆ ಆಧಾರವಿಲ್ಲದವರಾದರು. ದೇವರಿಂದ ಬಾಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಆಗ ಅವರು ರಸಾತಲಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು.

Verse 69

एवं निरुद्यमास्ते वै कृता शक्रेण दानवाः / ततः प्रभृति शापेन भृगुनैमित्तिकेन च

ಈ ರೀತಿ ಶಕ್ರನು (ಇಂದ್ರನು) ದಾನವರನ್ನು ಪ್ರಯತ್ನರಹಿತರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದನು. ಆ ಬಳಿಕದಿಂದ ಭೃಗು-ನಿಮಿತ್ತವಾದ ಆ ಶಾಪದ ಕಾರಣದಿಂದ (ಇದು ನಡೆಯಿತು).

Verse 70

यज्ञे पुनः पुनर्विष्णुर्यज्ञे ऽथ शिथिले प्रभुः / कर्तुं धर्मव्यवस्थान मधर्मस्य प्रणाशनम्

ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಪುನಃ ಪುನಃ ವಿಷ್ಣುವೇ ಪ್ರಕಟನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಯಜ್ಞ ಶಿಥಿಲವಾದಾಗ ಪ್ರಭು ಧರ್ಮವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಅಧರ್ಮವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಬರುತ್ತಾನೆ.

Verse 71

प्रह्नादस्य निदेशे तु ये ऽसुरा न व्यवस्थिताः / मनुष्यवध्यांस्तान्सर्वान्ब्रह्मा व्याहरत प्रभुः

ಪ್ರಹ್ಲಾದನ ಆದೇಶದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರದ ಅಸುರರನ್ನು ಪ್ರಭು ಬ್ರಹ್ಮನು ‘ಮಾನವರಿಂದ ವಧಿಸಲ್ಪಡಬೇಕಾದವರು’ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದನು.

Verse 72

धर्मान्नारायणस्तस्मात्संभूतश्चाक्षुषे ऽन्तरे / यज्ञं प्रवर्त्तयामास वैन्यो वैवस्वते ऽन्तरे

ಆದಕಾರಣ ಧರ್ಮದಿಂದ ನಾರಾಯಣನು ಚಾಕ್ಷುಷ ಮನ್ವಂತರದಲ್ಲಿ ಅವತರಿಸಿದನು; ವೈವಸ್ವತ ಮನ್ವಂತರದಲ್ಲಿ ವೈನ್ಯನು ಯಜ್ಞವನ್ನು ಪ್ರವರ್ತಿಸಿದನು।

Verse 73

प्रादुर्भावे तु वैन्यस्य ब्रह्मैवासीत्पुरोहितः / चतुर्थ्यां तु युगाख्यायामापन्नेषु सुरेष्वथ

ವೈನ್ಯನ ಪ್ರಾದುರ್ಭಾವದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನೇ ಪುರೋಹಿತನಾಗಿದ್ದನು; ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕನೆಯ ಯುಗವೆನ್ನಲ್ಪಟ್ಟ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಸಂಕಟಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದಾಗ.

Verse 74

संभुतः स समुद्रान्तर्हिरण्यकशिपोर्वधे / द्वितीयो नरसिंहो ऽभूद्रौद्रः सुतपुरस्सरः

ಅವನು ಸಮುದ್ರದ ಒಳಗೇ ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುವಧಕ್ಕಾಗಿ ಉದ್ಭವಿಸಿದನು; ಅವನು ಎರಡನೆಯ ನರಸಿಂಹ—ರೌದ್ರಸ್ವರೂಪ, ಪುತ್ರರಲ್ಲಿ ಮುಂಚೂಣಿ.

Verse 75

यजमानं तु दैत्येन्द्रमदित्याः कुलनन्दनः / द्विजो भूत्वा शुभे काले बलिं वैरोचनं जगौ

ಯಜಮಾನನಾದ ದೈತ್ಯೇಂದ್ರನ ಬಳಿಗೆ ಅದಿತಿಕುಲನಂದನ (ವಿಷ್ಣು) ಶುಭಕಾಲದಲ್ಲಿ ದ್ವಿಜರೂಪ ಧರಿಸಿ ವೈರೋಚನ ಬಲಿಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು.

Verse 76

त्रैलोक्यस्य भवान्राजा त्वयि सर्वं प्रतिष्ठितम् / दातुमर्हसि मे राजन्विक्रमांस्त्रीनिति प्रभुः

ಪ್ರಭು ಹೇಳಿದರು—‘ಓ ರಾಜನೇ! ನೀನು ತ್ರೈಲೋಕ್ಯದ ರಾಜನು; ಎಲ್ಲವೂ ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತವಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನನಗೆ ಮೂರು ಹೆಜ್ಜೆಗಳಷ್ಟು ಭೂಮಿಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡು.’

Verse 77

ददामीत्येव तं राजा बलिर्वैरोचनो ऽब्रवीत् / वामनं तं च विज्ञाय ततो ऽदान्मुदितः स्वयम्

ರಾಜ ಬಲಿ ವೈರೋಚನನು “ನಾನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ” ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಆ ವಾಮನನನ್ನು ಅರಿತು ಹರ್ಷದಿಂದ ಸ್ವತಃ ದಾನ ನೀಡಿದನು.

Verse 78

स वामनो दिवं खं च पृथिवीं च द्विजोत्तमाः / त्रिभिः क्रमैर्विश्वमिदं जगदाक्रामत प्रभुः

ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ! ಆ ವಾಮನ ಪ್ರಭು ಮೂರು ಹೆಜ್ಜೆಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವರ್ಗ, ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯೊಡನೆ ಈ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಿದನು.

Verse 79

अत्यरिच्यत भूतात्मा भास्करं स्वेन तेजसा / प्रकाशयन्दिशः सर्वाः प्रदिशश्च महायशाः

ಮಹಾಯಶಸ್ವೀ ಭೂತಾತ್ಮನು ತನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಸೂರ್ಯನನ್ನೂ ಮೀರಿಸಿ, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನೂ ಉಪದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನೂ ಪ್ರಕಾಶಮಾಡಿದನು.

Verse 80

शुशुभे स महाबाहुः सर्वलोकान्प्रकाशयन् / आसुरीं श्रियमाहृत्य त्रींल्लोकांश्च जनार्द्दनः

ಮಹಾಬಾಹು ಜನಾರ್ದನನು ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಮಾಡುತ್ತಾ ದೀಪ್ತನಾದನು; ಅಸುರರ ಶ್ರೀಯನ್ನು ಹರಣಮಾಡಿ ತ್ರಿಲೋಕವನ್ನೂ ತನ್ನ ವಶಕ್ಕೆ ತಂದನು.

Verse 81

स पुत्रपौत्रानसुरान्पातालतलमानयन् / नमुचिः शंबरश्चैव प्रह्रादश्चैव विष्णुना

ವಿಷ್ಣುವು ಪುತ್ರ-ಪೌತ್ರರೊಡನೆ ಅಸುರರನ್ನು ಪಾತಾಳತಲಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ದನು; ನಮುಚಿ, ಶಂಬರ ಮತ್ತು ಪ್ರಹ್ಲಾದನನ್ನೂ ಸಹ.

Verse 82

क्रूरा हता विनिर्दूता दिशः संप्रतिपेदिरे / महाभूतानि भूतात्मा सविशेषाणि माधवः

ಕ್ರೂರರು ಹತರಾಗಿ ಓಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ದಿಕ್ಕುಗಳು ಶಾಂತವಾದವು; ಭೂತಾತ್ಮನಾದ ಮಾಧವನು ವಿಶೇಷಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಹಾಭೂತಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದನು।

Verse 83

बलिं चं सबलं विप्रास्तत्राद्भुतमदर्शयत् / तस्य गात्रे जगत्सर्वमात्मानमनुपश्यति

ವಿಪ್ರರು ಅಲ್ಲಿ ಬಲಿಯನ್ನು ಅವನ ಸೇನೆಯೊಡನೆ ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ತೋರಿಸಿದರು; ಅವನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತು ತನ್ನ ಆತ್ಮವನ್ನೇ ಕಾಣುತ್ತದೆ।

Verse 84

न किञ्चिदस्ति लोकेषु यदव्याप्तं महात्मना / तद्वै रूपमुपेन्द्रस्य देवादानवमानवाः

ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಆ ಮಹಾತ್ಮನಿಂದ ವ್ಯಾಪಿಸದದ್ದೇನೂ ಇಲ್ಲ; ಅದೇ ಉಪೇಂದ್ರನ ಸ್ವರೂಪ—ಓ ದೇವರು, ದಾನವರು, ಮಾನವರು।

Verse 85

दृष्ट्वा संमुमुहुः सर्वे विष्णुतेजोविमोहिताः / बलिः सितो महापाशैः सबन्धुः ससुत्दृद्गणः

ವಿಷ್ಣುವಿನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಮೋಹಿತರಾಗಿ ಎಲ್ಲರೂ ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ಮೂರ್ಚಿತರಾದರು; ಬಲಿ ಬಂಧುಗಳೂ ಪುತ್ರರೂ ಜೊತೆಗೆ ಮಹಾಪಾಶಗಳಿಂದ ಬಂಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು।

Verse 86

विरोचनकुलं सर्वं पाताले सन्निवेशितम् / ततः सर्वामरैश्वर्यं दत्त्वेन्द्राय महात्मने

ವಿರೋಚನನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಕುಲವು ಪಾತಾಳದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ನಂತರ ಸಮಸ್ತ ಅಮರೈಶ್ವರ್ಯವು ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಇಂದ್ರನಿಗೆ ನೀಡಲಾಯಿತು।

Verse 87

मानुषेषु महाबाहुः प्रादुरास जनार्द्दनः / एतास्तिस्रः समृतास्तस्य दिव्याः संभूतयः शुभाः

ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಮಹಾಬಾಹು ಜನಾರ್ದನನು ಪ್ರಾದುರ್ಭವಿಸಿದನು. ಅವನ ಈ ಮೂರು ದಿವ್ಯ ಹಾಗೂ ಶುಭ ಅವತಾರ-ಸಂಭವಗಳು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿವೆ.

Verse 88

मानुष्यः सप्त यास्तस्य साग्रगास्ता निबोधत / त्रेतायुगे तु दशमे दत्तात्रेयो बभूव ह

ಅವನ ಮಾನವ ರೂಪದ ಏಳು ಅಗ್ರಗಣ್ಯ ಅವತಾರಗಳನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಿರಿ. ತ್ರೇತಾಯುಗದ ದಶಮದಲ್ಲಿ ದತ್ತಾತ್ರೇಯನು ಅವತರಿಸಿದನು.

Verse 89

नष्टे धर्मे चतुर्थश्च मार्कण्डेयपुः सरः / पञ्चमः पञ्चदश्यां तु त्रेतायां संबभूव ह

ಧರ್ಮ ನಾಶವಾದಾಗ ನಾಲ್ಕನೇ ರೂಪವಾಗಿ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಅಗ್ರಗಣ್ಯನಾದನು. ತ್ರೇತಾಯುಗದ ಹದಿನೈದನೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಐದನೇ ಅವತಾರ ಸಂಭವಿಸಿತು.

Verse 90

मान्धाता चक्रवर्त्तित्वे तस्योतथ्यः पुरस्सरः / एकोनविंशयां त्रेतायां सर्वक्षत्रान्तकृद्विभुः

ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಮಾಂಧಾತನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಮುಂಚಿತನಾಗಿ ಉತಥ್ಯನು ಇದ್ದನು. ತ್ರೇತಾಯುಗದ ಹತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಆ ವಿಭು ‘ಸರ್ವಕ್ಷತ್ರಾಂತಕೃತ್’ ಎಂದು ಅವತರಿಸಿದನು.

Verse 91

जामदग्न्यस्तदा षष्ठे विश्पामित्रपुरस्सरः / चतुर्विंशे युगे रामो वसिष्ठेन पुरोधसा

ಆಗ ಆರನೇ ರೂಪವಾಗಿ ಜಾಮದಗ್ನ್ಯ (ಪರಶುರಾಮ) ಅವತರಿಸಿದನು; ಅವನಿಗೆ ಮುಂಚಿತನಾಗಿ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನು ಇದ್ದನು. ಇಪ್ಪತ್ತನಾಲ್ಕನೇ ಯುಗದಲ್ಲಿ ರಾಮನು ಅವತರಿಸಿದನು; ಅವನ ಪುರೋಹಿತನು ವಸಿಷ್ಠನು.

Verse 92

सप्तमो रावणस्यार्थे जज्ञे दशरथात्मजः / अष्टमो द्वापरे विष्णुरष्टाविंशे पराशरात्

ರಾವಣನ ಕಾರ್ಯಾರ್ಥವಾಗಿ ಏಳನೇ ಅವತಾರದಲ್ಲಿ ದಶರಥಾತ್ಮಜನು ಜನ್ಮಿಸಿದನು. ದ್ವಾಪರಯುಗದಲ್ಲಿ ಎಂಟನೇ ರೂಪವಾಗಿ ವಿಷ್ಣು, ಹಾಗೆಯೇ ಇಪ್ಪತ್ತೆಂಟನೇ ಅವತಾರದಲ್ಲಿ ಪರಾಶರರಿಂದ ಪ್ರಾದುರ್ಭವಿಸಿದನು.

Verse 93

वेदव्यासस्ततो जज्ञे जातूकर्ण्यपुरस्सरः / तथैव नवमे विष्णुरदित्याः कश्यपात्मजः

ನಂತರ ಜಾತೂಕರ್ಣ್ಯನ ಮುಂಚೂಣಿಯಾಗಿ ವೇದವ್ಯಾಸನು ಜನ್ಮಿಸಿದನು. ಹಾಗೆಯೇ ಒಂಬತ್ತನೇ ಅವತಾರದಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣು, ಅದಿತಿಯ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕಶ್ಯಪನ ಪುತ್ರನಾಗಿ ಪ್ರಾದುರ್ಭವಿಸಿದನು.

Verse 94

देवक्यां वसुदेवात्तु जातो गार्ग्यपुरस्सरः / अप्रमेयो नियोगश्च यतकामवरो वशी

ದೇವಕಿಯ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ವಸುದೇವನಿಂದ ಅವರು ಜನ್ಮಿಸಿದರು, ಗಾರ್ಗ್ಯನ ಮುಂಚೂಣಿಯಾಗಿ. ಅವರು ಅಪ್ರಮೇಯರು; ಅವತರಣವು ನಿಯೋಗದಿಂದ; ಇಚ್ಛಿತ ವರ ನೀಡುವವರು, ಸರ್ವವಶರು.

Verse 95

क्रीडते भगवांल्लोके बालः क्रीडनकेरिव / न प्रमातुं महाबाहुं शक्यो ऽसौ मधुसूदनः

ಭಗವಾನ್ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಬಾಲಕನಂತೆ, ಆಟಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಆಡುವ ಶಿಶುವಿನಂತೆ ಲೀಲೆಯಿಂದ ಕ್ರೀಡಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆ ಮಹಾಬಾಹು ಮಧುಸೂದನನನ್ನು ಅಳೆಯಲು ಅಥವಾ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಳಿಯಲು ಯಾರಿಗೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

Verse 96

परं ह्यवरमेतस्माद्विश्वरूपान्न विद्यते / अष्टाविंशतिके तद्वद्द्वापरस्याथ संक्षये

ಈ ವಿಶ್ವರೂಪಕ್ಕಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವೂ ಹೀನವೂ ಮತ್ತೊಂದಿಲ್ಲ. ಇಪ್ಪತ್ತೆಂಟನೇ (ಅವತಾರಕ್ರಮ)ದಲ್ಲಿಯೂ ಹಾಗೆಯೇ, ಆಗ ದ್ವಾಪರಯುಗವು ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

Verse 97

नष्टे धर्मे तदा जज्ञे विष्णुर्वृष्णिकुले प्रभुः / कर्तुं धर्मव्यवस्थानमसुराणां प्रणाशनम् / माहयन्सर्वभूतानि योगात्मा योगमायया

ಧರ್ಮ ನಾಶವಾದಾಗ ಆಗ ಪ್ರಭು ವಿಷ್ಣು ವೃಷ್ಣಿಕುಲದಲ್ಲಿ ಅವತರಿಸಿದರು. ಧರ್ಮವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಅಸುರರ ವಿನಾಶಕ್ಕಾಗಿ, ಯೋಗಾತ್ಮನು ಯೋಗಮಾಯೆಯಿಂದ ಸರ್ವಭೂತಗಳನ್ನು ಮಹಿಮಾಪಡಿಸಿದನು.

Verse 98

प्रविष्टो मानुषीं योनिं प्रच्छन्नश्चरते महीम्

ಅವನು ಮಾನವ ಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 99

विहारार्थं मनुष्येषु सांदीपनिपुरस्सरः / यत्र कंसं च शाल्वं च द्विविदं च महासुरम्

ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಲೀಲಾವಿಹಾರಾರ್ಥವಾಗಿ ಅವನು ಸಾಂದೀಪನಿಪುರದ ಕಡೆಗೆ ಮುಂದಾದನು; ಅಲ್ಲಿ ಕಂಸ, ಶಾಲ್ವ ಮತ್ತು ದ್ವಿವಿದ ಎಂಬ ಮಹಾಸುರನಿದ್ದನು.

Verse 100

अरिष्ठं वृषभं चैव पूतनां केशिनं हयम् / नागं कुवलयापीडं मल्लं राजगृहाधिपम्

ಅವನು ಅರಿಷ್ಟ ಎಂಬ ವೃಷಭನನ್ನೂ, ಪೂತನೆಯನ್ನು, ಕೇಶಿ ಎಂಬ ಕುದುರೆಯನ್ನೂ, ಕುವಲಯಾಪೀಡ ಎಂಬ ಆನೆಯನ್ನು, ಮಲ್ಲನನ್ನೂ ಹಾಗೂ ರಾಜಗೃಹದ ಅಧಿಪತಿಯನ್ನು ಕೂಡ (ಜಯಿಸಿದನು).

Verse 101

दैत्यान्मानुषदेहस्थान्सूदयामास वीर्यवान् / छिन्नं बाहुसहस्रं च बाणस्याद्भुतकर्मणा

ವೀರ್ಯವಂತನಾದ ಭಗವಂತನು ಮಾನವದೇಹದಲ್ಲಿದ್ದ ದೈತ್ಯರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದನು; ಹಾಗೆಯೇ ಅದ್ಭುತ ಕರ್ಮದಿಂದ ಬಾಣಾಸುರನ ಸಹಸ್ರ ಭುಜಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು.

Verse 102

नरकश्च हतः संख्ये यवनश्च महाबलः / हृतानि च महीपानां सर्वरत्नानि तेजसा

ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನರಕನೂ ಮಹಾಬಲಿಯಾದ ಯವನನೂ ಹತರಾದರು; ತೇಜಸ್ಸಿನ ಬಲದಿಂದ ರಾಜರ ಎಲ್ಲಾ ರತ್ನಗಳು ಅಪಹರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು.

Verse 103

कुरुवीराश्च निहताः पार्थिवा ये रसातले / एते लोकहितार्थाय प्रादुर्भावा महात्मनः

ರಸಾತಲದಲ್ಲಿದ್ದ ಪಾರ್ಥಿವ ಕುರುವೀರರೂ ಸಹ ನಿಹತರಾದರು; ಈ ಮಹಾತ್ಮರು ಲೋಕಹಿತಾರ್ಥವಾಗಿಯೇ ಪ್ರಾದುರ್ಭವಿಸಿದರು.

Verse 104

अस्मिन्नेव युगे क्षीणे संध्याशिष्टे भविष्यति / कल्किर्विष्णुयशा नाम पाराशर्यः प्रतापवान्

ಈ ಯುಗ ಕ್ಷೀಣಿಸಿ ಸಂಧ್ಯಾಕಾಲ ಮಾತ್ರ ಉಳಿದಾಗ, ವಿಷ್ಣುಯಶಾ ಎಂಬ ಪ್ರತಾಪವಂತ ಪಾರಾಶರ್ಯನು ಕಲ್ಕಿಯಾಗಿ ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗುವನು.

Verse 105

दशमो भाव्यसंभूतो याज्ञवल्क्यपुरस्सरः / अनुकर्षन्स वै सेनां हस्त्यश्वरथसंकुलाम्

ಅವನು ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸುವ ದಶಮ ಅವತಾರ; ಯಾಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯನನ್ನು ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು, ಆನೆ-ಕುದುರೆ-ರಥಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಸೇನೆಯನ್ನು ಜೊತೆಗೂಡಿಸಿಕೊಂಡು ಸಾಗುವನು.

Verse 106

प्रगृहीतायुधैर्विप्रैर्वृतः शतसहस्रशः / नात्यर्थं धार्मिका ये च ये च धर्मद्विषः क्वचित्

ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದ ಲಕ್ಷಾಂತರ ವಿಪ್ರರಿಂದ ಅವನು ಆವರಿಸಲ್ಪಡುವನು; ಮತ್ತು ಅತಿಯಾಗಿ ಧಾರ್ಮಿಕರಲ್ಲದವರೂ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಧರ್ಮದ್ವೇಷಿಗಳೂ (ಅದರೊಳಗೆ ಇರುವರು).

Verse 107

उदीच्यान्मध्यदेशांश्च तथा विन्ध्या परान्तिकान् / तथैव दाक्षिणात्यांश्च द्रविडान्सिंहलैः सह

ಆ ಪ್ರಭುವು ಉತ್ತರದೇಶೀಯರನ್ನೂ, ಮಧ್ಯದೇಶೀಯರನ್ನೂ, ಹಾಗೆಯೇ ವಿಂಧ್ಯ ಪರ್ವತಗಳ ಪರಾಂತ ಪ್ರದೇಶದವರನ್ನೂ; ಹಾಗೆಯೇ ದಕ್ಷಿಣಾತ್ಯರನ್ನೂ, ದ್ರಾವಿಡರನ್ನೂ ಸಿಂಹಲರೊಂದಿಗೆ (ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡನು).

Verse 108

गान्धारान्पारदांश्चैव पह्लवान्पवनाञ्छकान् / तुबराञ्छबरांश्चैव पुलिन्दान्बरदान् वसान्

ಅವನು ಗಾಂಧಾರರು, ಪಾರದರು, ಪಹ್ಲವರು, ಪವನರು, ಶಕರು; ಹಾಗೆಯೇ ತುಬರರು, ಛಬರರು, ಪುಲಿಂದರು, ಬರದರು, ವಸರು—ಇವರೆಲ್ಲರನ್ನೂ (ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡನು).

Verse 109

लंपाकानाङ्घ्रकान्पुण्ड्रान्किरातांश्चैव स प्रभुः / प्रवृत्तचक्रो बलवान्म्लेच्छानामन्तकृद्बली

ಆ ಪ್ರಭುವು ಲಂಪಾಕರು, ಆಂಧ್ರರು, ಪುಂಡ್ರರು ಮತ್ತು ಕಿರಾತರನ್ನೂ (ವಶಪಡಿಸಿ), ಚಕ್ರಪ್ರವರ್ತಕನಾಗಿ ಬಲಿಷ್ಠನಾದನು; ಮ್ಲೇಚ್ಛರ ಅಂತ್ಯಕಾರಿಯಾದ ಪರಾಕ್ರಮಶಾಲಿಯಾದನು.

Verse 110

अदृश्यः सर्वभूतानां पृथिवीं विचरिष्यति / मानवः स तु संजज्ञे देवसेनस्य धीमतः

ಅವನು ಸರ್ವಭೂತಗಳಿಗೆ ಅದೃಶ್ಯನಾಗಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸಂಚರಿಸುವನು. ಆ ಧೀಮಂತ ದೇವಸೇನನ ಗೃಹದಲ್ಲಿ ಅವನು ಮಾನವರೂಪವಾಗಿ ಜನಿಸಿದನು.

Verse 111

पूर्वजन्मनि विष्णुर्यः प्रमितिर्नाम वीर्यवान् / गोत्रेण वै चन्द्रमसः पूर्णे कलियुगे ऽभवत्

ಪೂರ್ವಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುರೂಪನಾಗಿ ವೀರ್ಯವಂತನಾದ ‘ಪ್ರಮಿತಿ’ ಎಂಬವನು, ಚಂದ್ರಮಸ ಗೋತ್ರದಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣ ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ (ಮತ್ತೆ) ಪ್ರकटನಾದನು.

Verse 112

इत्येतास्तस्य देवस्य दक्षसंभूतयः स्म-ताः / तन्तं कालं च कायं च तत्तदुद्दिश्य कारणम्

ಹೀಗೆ ಆ ದೇವನ ದಕ್ಷಸಂಭೂತವಾದ ಈ ಎಲ್ಲ ಉತ್ಪತ್ತಿಗಳು ಸ್ಮೃತವಾಗಿವೆ; ತಂತು, ಕಾಲ ಮತ್ತು ಕಾಯ—ಇವುಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸಿ ಕಾರಣವನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 113

अंशेन त्रिषु लोकेषु तास्ता योनीः प्रपत्स्यते / पञ्चविंशे स्थितः कल्पे पञ्चविंशत्स वै समाः

ಅವನು ತನ್ನ ಅಂಶದಿಂದ ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಆ ಆ ಯೋನಿಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಇಪ್ಪತ್ತೈದನೇ ಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತನಾಗಿ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ವರ್ಷಗಳಿರುತ್ತಾನೆ.

Verse 114

विनिघ्नन्सर्वभूतानि मानुषानेव सर्वशः / कृत्वा बीजावशेषां तु महीं क्रूरेण कर्मणा

ಅವನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಎಲ್ಲಾ ಭೂತಗಳನ್ನು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮಾನವರನ್ನೇ, ಸಂಹರಿಸುತ್ತಾ; ಕ್ರೂರ ಕರ್ಮದಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಬೀಜಮಾತ್ರ ಉಳಿಯುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 115

शान्तयित्वा तु वृषलान्प्रायशस्तान धार्मिकान् / ततः स वै तदा कल्किश्चरितार्थः ससैनिकः

ಆದರೆ ಬಹುಪಾಲು ಧಾರ್ಮಿಕರಾದ ವೃಷಲರನ್ನು ಶಾಂತಗೊಳಿಸಿ; ಆಗ ಕಲ್ಕಿ ಸೇನೆಯೊಡನೆ ಕೃತಾರ್ಥನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 116

कर्मणा निहता ये तु सिद्धास्ते तु पुनः स्वयम् / अकस्मात्कुपितान्योन्यं भविष्यन्ति च मोहिताः

ಅವನ ಕರ್ಮದಿಂದ ನಿಹತರಾದ ಸಿದ್ಧರು ಮತ್ತೆ ತಾವೇ; ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಮೋಹಿತರಾಗಿ ಪರಸ್ಪರ ಕೋಪಗೊಳ್ಳುವರು.

Verse 117

क्षपयित्वा तु तान्सर्वान्भाविनार्थेन चोदितः / गङ्गायमुनयोर्मध्ये निष्ठां प्राप्स्यति सानुगः

ಅವರನ್ನೆಲ್ಲ ಕ್ಷಯಗೊಳಿಸಿ, ಭವಿಷ್ಯದ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ, ಅವನು ಅನುಚರರೊಂದಿಗೆ ಗಂಗಾ–ಯಮುನೆಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುವನು।

Verse 118

ततो व्यतीते कल्पे तु समाप्ते सहसैनिके / नृपेष्वथ विनिष्टेषु तदा त्वप्रग्रहाः प्रजाः

ನಂತರ ಆ ಕಲ್ಪವು ಕಳೆದ ಮೇಲೆ, ಸಹಸೈನ್ಯ ಸಹಿತವಾಗಿ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡು, ರಾಜರು ನಾಶವಾದಾಗ, ಆಗ ಪ್ರಜೆಗಳು ನಿಯಂತ್ರಣವಿಲ್ಲದವರಾಗುವರು।

Verse 119

रक्षणे विनिपृत्ते तु हत्वा चान्योन्यमाहवे / परस्परत्दृतस्वाश्च निरानन्दाः सुदुःखिताः

ರಕ್ಷಣೆಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಕುಸಿದಾಗ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರರನ್ನು ಕೊಂದು, ಒಬ್ಬರ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಕಸಿದುಕೊಂಡು, ಅವರು ಆನಂದವಿಲ್ಲದೆ ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಿತರಾಗುವರು।

Verse 120

पुराणि हित्वा ग्रामांश्च तुल्यास्ता निष्परिग्रहाः / प्रनष्टश्रुतिधर्माश्चनष्टधर्माश्रमास्तथा

ಅವರು ಹಳೆಯ ಪಟ್ಟಣಗಳನ್ನೂ ಗ್ರಾಮಗಳನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸುವರು; ಎಲ್ಲರೂ ಸಮಾನವಾಗಿ, ಸ್ವತ್ತು-ಪರಿಗ್ರಹವಿಲ್ಲದವರಾಗುವರು. ಶ್ರುತಿ-ಧರ್ಮ ನಾಶವಾಗುವುದು; ಧರ್ಮಾಶ್ರಮಗಳ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೂ ಕಳೆದುಹೋಗುವುದು।

Verse 121

ह्रस्वा अल्पायुषश्चैव भविष्यन्ति वनौकसः / सरित्पर्वतसेविन्यः पत्रमूलफलाशनाः

ಅರಣ್ಯವಾಸಿಗಳು ಕುಗ್ಗಿದ ದೇಹದವರಾಗಿ, ಅಲ್ಪಾಯುಷಿಗಳಾಗಿ ಇರುವರು; ಅವರು ನದಿಗಳನ್ನೂ ಪರ್ವತಗಳನ್ನೂ ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ಎಲೆ, ಕಂದ-ಮೂಲ ಮತ್ತು ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತಿಂದು ಬದುಕುವರು।

Verse 122

चीरपत्राजिनघराः संकरं घोरमास्थिताः / अल्पायुषो नष्टवार्ता बह्वाबाधाः सुदुःखिताः

ಅವರು ಚೀರ, ಎಲೆ ಮತ್ತು ಮೃಗಚರ್ಮದ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ ಭಯಂಕರ ಸಂಕರಧರ್ಮವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸುವರು. ಅಲ್ಪಾಯುಷ್ಕರು, ಸದಾಚಾರದ ವಾರ್ತೆ ನಾಶವಾದವರು, ಅನೇಕ ಉಪದ್ರವಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಿತರಾಗುವರು.

Verse 123

एवं काष्ठामनुप्राप्ताः कलिसंध्यांशके तदा / प्रजाः क्षयं प्रयास्यन्ति सार्द्धं कलियुगेन तु

ಹೀಗೆ ಕಲಿಸಂಧ್ಯದ ಅಂಶದಲ್ಲಿ ಅವರು ಆ ಪರಾಕಾಷ್ಠೆಯನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ, ಪ್ರಜೆಗಳು ಕಲಿಯುಗದ ಜೊತೆಯಲ್ಲೇ ಕ್ಷಯವನ್ನು ಹೊಂದುವರು.

Verse 124

क्षीणे कलियुगे तस्मिन्प्रवृत्ते च कृते पुनः / प्रपत्स्यन्ते यथान्यायं स्वभावादेव नान्यथा

ಆ ಕಲಿಯುಗ ಕ್ಷೀಣಿಸಿ ಮತ್ತೆ ಕೃತಯುಗ ಪ್ರಾರಂಭವಾದಾಗ, ಜನರು ಸ್ವಭಾವದಿಂದಲೇ—ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಅಲ್ಲ—ನ್ಯಾಯಾನುಸಾರವಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವರು.

Verse 125

इत्येतत्कीर्त्तितं सर्वं देवासुरविचेष्टितम् / यदुवंशप्रसंगेन महद्वो वैष्मवं यशः

ಹೀಗೆ ದೇವರುಗಳೂ ಅಸುರರೂ ಮಾಡಿದ ಎಲ್ಲ ಚೇಷ್ಟೆಗಳು ವರ್ಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು; ಯದುವಂಶದ ಪ್ರಸಂಗದಿಂದ ನಿಮಗಾಗಿ ಮಹತ್ತಾದ ವೈಷ್ಣವ ಯಶಸ್ಸು ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು.

Verse 126

तुर्वसोस्तु प्रवक्ष्यामि पूरोर्द्रुह्योरनोस्तथा

ಈಗ ನಾನು ತುರ್ವಸು, ಹಾಗೆಯೇ ಪೂರು, ದ್ರುಹ್ಯು ಮತ್ತು ಅನು ಇವರನ್ನೂ ವಿವರಿಸುವೆನು.