Adhyaya 41

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यमभागे तृतीय उपोद्धातपादे भार्गवचरिते कार्त्तवीर्यवधो नाम चत्वारिंशत्तमो ऽध्यायः // ४०// वसिष्ठ उवाच दृष्ट्वा पितुर्वधं घोरं तत्पुत्रास्ते शतं त्वरा / वारयामासुरत्युग्रं भार्गवं स्वबलेः पृथक्

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ ಮಹಾಪುರಾಣದಲ್ಲಿ, ವಾಯುಪ್ರೋಕ್ತ ಮಧ್ಯಮಭಾಗದ ತೃತೀಯ ಉಪೋದ್ದಾತಪಾದದಲ್ಲಿ, ಭಾರ್ಗವಚರಿತದ ‘ಕಾರ್ತ್ತವೀರ್ಯವಧ’ ಎಂಬ ನಲವತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯ. ವಸಿಷ್ಠರು ಹೇಳಿದರು—ತಂದೆಯ ಭೀಕರ ವಧವನ್ನು ಕಂಡು ಅವನ ನೂರು ಪುತ್ರರು ತಕ್ಷಣ, ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ, ಅತಿಉಗ್ರ ಭಾರ್ಗವನನ್ನು ತಡೆಯಲು ಮುಂದಾದರು.

Verse 2

एकैकाक्षैहिणीयुक्ताः सर्वे ते युद्धदुर्मदाः / संग्रामं तुमुलं चक्रुः संरब्धास्तु पितुर्वधात्

ಅವರು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಒಂದೊಂದು ಅಕ್ಷೌಹಿಣೀ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ಯುಕ್ತರಾಗಿದ್ದು, ಯುದ್ಧಮದದಿಂದ ಉನ್ಮತ್ತರಾಗಿದ್ದರು. ತಂದೆಯ ವಧದಿಂದ ಕೋಪಗೊಂಡು ಭೀಕರ ಸಮರವನ್ನು ನಡೆಸಿದರು.

Verse 3

रामस्तु दृष्ट्वा तत्पुत्राञ्छूरान्रणविशारदान् / परश्वधं समादाय युयुधे तैश्च संगरे

ರಾಮನು ಆ ಪುತ್ರರನ್ನು—ಶೂರರೂ ರಣವಿಶಾರದರೂ—ನೋಡಿ, ಪರಶುವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಸಮರದಲ್ಲಿ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧಮಾಡಿದನು.

Verse 4

तां सेनां भगवान्रामः शताक्षौहिणिसंमिताम् / निजघान त्वरायुक्तो मुहुर्त्तद्वयमात्रतः

ಭಗವಾನ್ ರಾಮನು ಶತ ಅಕ್ಷೌಹಿಣಿಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಆ ಸೇನೆಯನ್ನು ತ್ವರಿತದಿಂದ ಕೇವಲ ಎರಡು ಮುಹೂರ್ತಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಹರಿಸಿದನು।

Verse 5

निःशेषितं स्वसैन्यं तु कुठारेणैव लीलया / दृष्ट्वा रामेण तेसर्वे युयुधुर्वीर्यसंमताः

ಕುಠಾರದಿಂದಲೇ ಲೀಲೆಯಂತೆ ತಮ್ಮ ಸೇನೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ನಾಶವಾದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಶೌರ್ಯಪ್ರಸಿದ್ಧರಾದ ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ರಾಮನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಇಳಿದರು।

Verse 6

नानाविधानि दिव्यानि प्रहरन्तो महोजसः / परितो मण्डलं चक्रुर्भार्गवस्य महात्मनः

ಮಹೋಜಸ್ವಿಗಳು ನಾನಾವಿಧ ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸುತ್ತಾ, ಮಹಾತ್ಮ ಭಾರ್ಗವನ ಸುತ್ತಲೂ ವಲಯವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದರು।

Verse 7

अथ रामो ऽपि बलवांस्तेषां मण्डलमध्यगः / विरेजे भगवान्साक्षाद्यथा नाभिस्तु चक्रगा

ಆಮೇಲೆ ಬಲವಂತನಾದ ರಾಮನು ಅವರ ವಲಯದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ಸాక్షಾತ್ ಭಗವಾನನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದನು; ಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ನಾಭಿ ಹೇಗೆ ಶೋಭಿಸುವದೋ ಹಾಗೆ।

Verse 8

नृत्यन्निवाचौ विरराज रामः शतं पुनस्ते परितो भ्रमन्तः / रेजुश्च गोपी गणमध्यसंस्थः कृष्णो यथा ताः परितो भ्रमन्त्यः

ನೃತ್ಯಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ರಾಮನು ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ವಿರಾಜಿಸಿದನು; ಅವರು ಮತ್ತೆ ನೂರಾರು ಆಗಿ ಅವನ ಸುತ್ತಲು ತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಗೋಪೀಗಣದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನು ಶೋಭಿಸುವಂತೆ, ಗೋಪಿಯರು ಅವನ ಸುತ್ತ ತಿರುಗುವಂತೆ।

Verse 9

तदा तु सर्वे द्रुहिणप्रधानाः समागताः स्वस्वविमानसंस्थाः / समाकिरन्नन्दनमाल्यवर्षैः समन्ततो राममहीनवीर्यम्

ಆಗ ದ್ರುಹಿಣ (ಬ್ರಹ್ಮ) ಪ್ರಧಾನ ದೇವರುಗಳು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಸೇರಿ, ನಂದನವನದ ಮಾಲ್ಯವರ್ಷಗಳಿಂದ ಸುತ್ತಲೂ ರಾಮನ ಅತೀವ ವೀರ್ಯವನ್ನು ಆವರಿಸಿದರು।

Verse 10

यः शस्त्रपादादुदतिष्ठत ध्वनिर् हुंकारगर्भो दिवमस्पृशन्स वै / तौर्यत्रिकस्येव शरक्षतानि भान्तीव यद्वन्नखदन्तपाताः

ಶಸ್ತ್ರಪ್ರಹಾರದಿಂದ ಎದ್ದ ಹೂಂಕಾರಗರ್ಭ ಧ್ವನಿ ಆಕಾಶವನ್ನೇ ತಾಕಿದಂತೆ; ನಖದಂತಗಳ ಪಾತಗಳು ತೌರ್ಯತ್ರಯದ ನಾದದಲ್ಲಿ ಬಾಣಕ್ಷತಗಳು ಮಿನುಗುವಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದವು।

Verse 11

क्रन्दन्ति शस्त्रैः क्षतविक्षताङ्गा गायन्ति यद्वत्किल गीतविज्ञाः / एवं प्रवृत्तं नृपयुद्धमण्डलं पश्यन्ति देवा भृशविस्मिताक्षः

ಶಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡು ಚಿದ್ರವಾದ ಅಂಗಗಳವರು ಅಳಲುತ್ತಾರೆ, ಆದರೂ ಗೀತವಿಜ್ಞರಂತೆ ಹಾಡುತ್ತಾರೆ; ಹೀಗೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ನೃಪಯುದ್ಧಮಂಡಲವನ್ನು ದೇವರುಗಳು ಅತ್ಯಂತ ವಿಸ್ಮಯಭರಿತ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡುತ್ತಾರೆ।

Verse 12

ततस्तु रामो ऽवनिपालपुत्राञ्जिघांसुराजौ विविधास्त्रपूगैः / पृथक्चकारातिब लांस्तु मण्डलद्विच्छिद्य पङ्क्तिं प्रभुरात्तचापः

ನಂತರ ಪ್ರಭು ರಾಮನು ರಾಜಪುತ್ರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಲು ಉತ್ಸುಕನಾಗಿ, ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ವಿವಿಧ ಅಸ್ತ್ರಸಮೂಹಗಳಿಂದ ಯುದ್ಧಮಂಡಲವನ್ನು ಎರಡು ಭಾಗವಾಗಿ ಚೀರಿ, ಅತಿಬಲಿಷ್ಠರ ಪಂಕ್ತಿಯನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸಿದನು।

Verse 13

एकैकशस्तान्निजघान वीराञ्छतं तदा पञ्च ततः पलायिताः / शूरो वृषास्यो वृषशूरसेनौ जयध्वजश्चापि विभिन्नधैर्याः

ಆಗ ಅವನು ಒಂದೊಂದೇ ಪ್ರಹಾರದಿಂದ ನೂರು ವೀರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದನು; ನಂತರ ಧೈರ್ಯ ಭಂಗವಾಗಿ ಐವರು—ಶೂರ, ವೃಷಾಸ್ಯ, ವೃಷ, ಶೂರಸೇನ ಮತ್ತು ಜಯಧ್ವಜ—ಪಲಾಯನ ಮಾಡಿದರು।

Verse 14

महाभयेनाथ परीतचिता हिमाद्रिपादान्तरकाननं च / पृथग्गतास्ते सुपरीप्सवो नृपा न को ऽपि कांस्विद्ददृशे भृशार्त्तः

ಮಹಾಭಯದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಕಲುಷಿತಗೊಂಡ ಆ ರಾಜರು ಹಿಮಾದ್ರಿಯ ಪಾದಾಂತರದ ಕಾನನದಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಚದುರಿದರು; ತೀವ್ರ ವೇದನೆಯಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಯಾರನ್ನೂ ಎಲ್ಲಿಯೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ।

Verse 15

रामो ऽपि हत्वा नृपचक्रमाजौ राज्ञः सहायर्थमुपागतं च / समन्वितो ऽसावकृतव्रणेन सस्नौ मुदागत्य च नर्मदायाम्

ರಾಮನೂ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ರಾಜರ ಸೇನಾ ವಲಯವನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ರಾಜನ ಸಹಾಯಾರ್ಥ ಬಂದವರೊಂದಿಗೆ, ಗಾಯವಿಲ್ಲದೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ನರ್ಮದೆಯಲ್ಲಿ ಬಂದು ಸ್ನಾನಮಾಡಿದನು।

Verse 16

स्रात्वा नित्यक्रियां कृत्वा संपूज्य वृषभध्वजम् / प्रतस्थे द्रष्टुमुर्वीश शिवं कैलासवासिनम्

ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ನಿತ್ಯಕರ್ಮಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ವೃಷಭಧ್ವಜನಾದ ಭಗವಂತನನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ಪೂಜಿಸಿ, ಆ ಭೂಪತಿ ಕೈಲಾಸವಾಸಿ ಶಿವನ ದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು।

Verse 17

गुरुपत्नीमुमां चापि सुतौ स्कन्दविनायकौ / मनोयायी महात्मासावकृतव्रणसंयुतः

ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಗುರುಪತ್ನಿ ಉಮೆಯನ್ನೂ, ಪುತ್ರರಾದ ಸ್ಕಂದ-ವಿನಾಯಕನನ್ನೂ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾ, ಗಾಯವಿಲ್ಲದೆ ಮನೋವೇಗದಿಂದ ಸಾಗಿದನು।

Verse 18

कृतकार्यो मुदा युक्तः कैलासं प्राप्य तत्क्षणम् / ददर्श तत्र नगरीं महतीमलकाभिधम्

ಕಾರ್ಯಸಿದ್ಧನಾಗಿ ಆನಂದದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಅವನು ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಕೈಲಾಸವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಅಲ್ಲಿ ‘ಅಲಕಾ’ ಎಂಬ ಮಹಾನಗರಿಯನ್ನು ಕಂಡನು।

Verse 19

नानामणिगणाकीर्णभवनैरुपशोभिताम् / नानारुपधरैर्यक्षैः शोभितां चित्रभूषणैः

ಆ ನಗರವು ನಾನಾಮಣಿಗಳ ಗುಂಪಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಭವನಗಳಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿತ್ತು; ನಾನಾರೂಪಧಾರಿಗಳಾದ ಯಕ್ಷರು ಹಾಗೂ ವಿಚಿತ್ರ ಆಭರಣಗಳಿಂದಲೂ ಶೋಭಿತವಾಗಿತ್ತು।

Verse 20

नानावृक्षसमाकीणैर्वनैश्चोपवनैर्युताम् / दीर्घिकाभिः सुदीर्घाभिस्तडागैश्चोपशोभिताम्

ಆ ನಗರವು ನಾನಾವೃಕ್ಷಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ವನಗಳೂ ಉಪವನಗಳೂ ಹೊಂದಿತ್ತು; ಅತ್ಯಂತ ದೀರ್ಘವಾದ ದೀರ್ಘಿಕೆಗಳು ಮತ್ತು ತಡಾಗಗಳು ಅದನ್ನು ಶೋಭಿಸುತ್ತಿದ್ದವು।

Verse 21

सर्वतो ऽप्यावृतां बाह्ये सीतयालकनन्दया / तत्र देवाङ्गनास्नानमुक्तकुङ्कुमपिञ्जरम्

ಆ ನಗರವು ಹೊರಭಾಗದಲ್ಲಿಯೂ ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಶ್ವೇತ ಅಲಕನಂದಾ ನದಿಯಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿತ್ತು; ಅಲ್ಲಿ ದೇವಾಂಗನರ ಸ್ನಾನದಿಂದ ಕರಗಿದ ಕುಂಕುಮ ನೀರನ್ನು ಕೆಂಪು-ಹಳದಿ ಛಾಯೆಯಿಂದ ರಂಜಿಸುತ್ತಿತ್ತು।

Verse 22

तृषाविर हिताश्चांभः पिबन्ति करिणो मुदा / यत्र संगीतसंनादा श्रूयन्ते तत्रतत्र ह

ದಾಹ ತೀರಿದ ಮೇಲೆ ಆನೆಗಳು ಸಂತೋಷದಿಂದ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದವು; ಮತ್ತು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೆ ಸಂಗೀತದ ನಾದಗಳು ಕೇಳಿಬರುತ್ತವೋ, ಅಲ್ಲಲ್ಲೆ ಅವೇ ಮಧುರ ಧ್ವನಿಗಳು ಹರಡುತ್ತಿದ್ದವು।

Verse 23

गन्धर्वैरप्सरोभिश्च सततं सहकारिभिः / तां दृष्ट्वा भार्गवो राजन्मुदा परमया युतः

ಗಂಧರ್ವರು ಮತ್ತು ಅಪ್ಸರಸರು ಸದಾ ಸಹಕಾರಿಗಳಾಗಿ ಇರುವ ಆ ನಗರವನ್ನು ನೋಡಿ, ಓ ರಾಜನೇ, ಭಾರ್ಗವನು ಪರಮ ಆನಂದದಿಂದ ತುಂಬಿಬಿಟ್ಟನು।

Verse 24

ययौ तदूर्ध्वं शिखरं यत्र शेवपरं गृहम् / ततो ददर्श राजेन्द्र स्निग्धच्छायं महावटम्

ಅವನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಆ ಶಿಖರಕ್ಕೆ ಹೋದನು; ಅಲ್ಲಿ ಶಿವಪರವಾದ ಗೃಹವಿತ್ತು. ಆಗ, ಹೇ ರಾಜೇಂದ್ರ, ಅವನು ಮೃದುವಾದ ನೆರಳಿನ ಮಹಾವಟವೃಕ್ಷವನ್ನು ಕಂಡನು.

Verse 25

तस्याधस्ताद्वरावासं सुसेव्यं सिद्धसंयुतम् / ददर्ंश तत्र प्राकारं शतयोजनमण्डलम्

ಅದರ ಕೆಳಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ನಿವಾಸವಿತ್ತು; ಅದು ಸೇವನೀಯವಾಗಿದ್ದು ಸಿದ್ಧರಿಂದ ಯುಕ್ತವಾಗಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ಶತಯೋಜನ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯ ಪ್ರಾಕಾರಮಂಡಲವನ್ನು ಕಂಡನು.

Verse 26

नानारत्नाचितं रम्यं चतुर्द्वारं गणावृतम् / नन्दीश्वरं महाकालं रक्ताक्षं विकटोदरम्

ಅದು ನಾನಾರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ रम್ಯವಾದುದು, ನಾಲ್ಕು ದ್ವಾರಗಳಿದ್ದು ಗಣಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿತ್ತು—ನಂದೀಶ್ವರ, ಮಹಾಕಾಲ, ರಕ್ತಾಕ್ಷ, ವಿಕಟೋದರ।

Verse 27

पिङ्गलाक्षं विशालाक्षं विरूपाक्षं घटोदरम् / मन्दारं भैरवं बाणं रुरुं भैरवमेव च

ಪಿಂಗಲಾಕ್ಷ, ವಿಶಾಲಾಕ್ಷ, ವಿರೂಪಾಕ್ಷ, ಘಟೋದರ; ಮಂದಾರ, ಭೈರವ, ಬಾಣ, ರುರು ಮತ್ತು ಭೈರವನೇ ಸಹ.

Verse 28

वीरकं वीरभद्रं च चण्डं भृङ्गिं रिटिं मुखम् / सिद्धेन्द्रनाथरुद्रांश्च विद्याधरमहोरगान्

ವೀರಕ, ವೀರಭದ್ರ, ಚಂಡ, ಭೃಂಗಿ, ರಿಟಿ, ಮುಖ; ಹಾಗೆಯೇ ಸಿದ್ಧೇಂದ್ರ, ನಾಥರುದ್ರ, ವಿದ್ಯಾಧರ ಮತ್ತು ಮಹೋರಗರು.

Verse 29

भूतप्रेतपिशाचांश्च कूष्माण्डान्ब्रह्मराक्षसान् / वेतालान्दानवेन्द्रांश्च योगीन्द्रांश्च जटाधरान्

ಅವನು ಭೂತ, ಪ್ರೇತ, ಪಿಶಾಚ, ಕೂಷ್ಮಾಂಡ, ಬ್ರಹ್ಮರಾಕ್ಷಸ, ವೇತಾಳ, ದಾನವೇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಜಟಾಧಾರಿ ಯೋಗೀಂದ್ರರನ್ನು ಕಂಡನು।

Verse 30

यक्षकिंपुरुषांश्चैव डाकिनीयो गिनीस्तथा / दृष्ट्वा नन्द्या५या तत्र प्रविष्टो ऽन्तर्मुदान्वितः

ಅವನು ಯಕ್ಷರು, ಕಿಂಪುರುಷರು, ಡಾಕಿನಿಯರು ಮತ್ತು ಗಿನಿಯರನ್ನೂ ಕಂಡನು; ನಂದಿಯ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಒಳಗಿನ ಆನಂದದಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು।

Verse 31

ददर्श तत्र भुवनैरावृतं शिवमन्दिरम् / चतुर्योजनविस्तीर्णं तत्र प्राग्द्वारसंस्थितौ

ಅವನು ಅಲ್ಲಿ ಲೋಕಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಶಿವಮಂದಿರವನ್ನು ಕಂಡನು; ಅದು ನಾಲ್ಕು ಯೋಜನ ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿದ್ದು, ಅಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವದ್ವಾರದಲ್ಲಿ ಅವರು ನಿಂತಿದ್ದರು।

Verse 32

दृष्ट्वा वामे कार्त्तिकेय दक्ष चैव विनायकम् / ननाम भार्गवस्तौ द्वौ शिवतुल्यपराक्रमौ

ಎಡಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕಾರ್ತ್ತಿಕೇಯನನ್ನೂ ಬಲಭಾಗದಲ್ಲಿ ವಿನಾಯಕನನ್ನೂ ಕಂಡು, ಶಿವಸಮಾನ ಪರಾಕ್ರಮವಿರುವ ಆ ಇಬ್ಬರಿಗೆ ಭಾರ್ಗವನು ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು।

Verse 33

पार्षदप्रवरास्तत्र क्षेत्रपालाश्च संस्थिताः / रत्नसिंहासनस्थाश्च रत्नभूषमभूषिताः

ಅಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪಾರ್ಷದರು ಮತ್ತು ಕ್ಷೇತ್ರಪಾಲರು ನೆಲೆಸಿದ್ದರು; ಅವರು ರತ್ನಸಿಂಹಾಸನಗಳ ಮೇಲೆ ಆಸೀನರಾಗಿ, ರತ್ನಾಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತರಾಗಿದ್ದರು।

Verse 34

भार्गवं प्रविशन्तं तु ह्यपृच्छञ्शिवमन्दिरम् / विनायको महाराज क्षणं तिष्ठेत्युवाच ह

ಆಗ ಶಿವಮಂದಿರಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಭಾರ್ಗವನನ್ನು ನೋಡಿ ವಿನಾಯಕನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿ— “ಮಹಾರಾಜ, ಕ್ಷಣಮಾತ್ರ ನಿಲ್ಲಿರಿ” ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.

Verse 35

निद्रितो ह्युमया युक्तो महादेवो ऽधुनेति च / ईश्वराज्ञां गृहीत्वाहमत्रागत्यक्षणान्तरे

ಈಗ ಮಹಾದೇವನು ಉಮೆಯೊಂದಿಗೆ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ; ಈಶ್ವರನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಪಡೆದು ನಾನು ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದೆನು.

Verse 36

त्वया सार्द्धं प्रवेक्ष्यामि भ्रातस्तिष्ठात्र सांप्रतम् / विनायकचश्चैवं श्रुत्वा भार्गवनन्दनः

ಸಹೋದರಾ, ನಿನ್ನ ಜೊತೆಯಲ್ಲೇ ನಾನು ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವೆನು; ಈಗ ಇಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲು. ವಿನಾಯಕನ ಮಾತು ಕೇಳಿ ಭಾರ್ಗವನಂದನನು…

Verse 37

प्रवक्तुमुपचक्राम गणेशं त्वरयान्वितः / राम उवाच गत्वा ह्यन्तःपुरं भ्रातः प्रणम्य जगदीश्वरौ

ಅವನು ತ್ವರೆಯಿಂದ ಗಣೇಶನಿಗೆ ಹೇಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು. ರಾಮನು ಹೇಳಿದರು— “ಸಹೋದರಾ, ಅಂತಃಪುರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಜಗದೀಶ್ವರ ದಂಪತಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ…”

Verse 38

पार्वतीशङ्करौ सद्यो यास्यामि निजमन्दिरम् / कार्त्तवीर्यः सुचन्द्रश्च सपुत्रबलबान्धवः

ಪಾರ್ವತಿ-ಶಂಕರರಿಗೆ ತಕ್ಷಣ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ನಾನು ನನ್ನ ಮಂದಿರಕ್ಕೆ ಹೋಗುವೆನು. ಕಾರ್ತ್ತವೀರ್ಯ ಮತ್ತು ಸುಚಂದ್ರರೂ ಪುತ್ರ, ಬಲ, ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ…

Verse 39

अन्ये सहस्रशो भूपाः कांबोजाः पङ्लवाः शाकाः / कान्यकुब्जाः कोशलेशा मायावन्तो महाबलाः

ಇತರ ಸಾವಿರಾರು ರಾಜರು - ಕಾಂಬೋಜರು, ಪಹ್ಲವರು, ಶಕರು, ಕಾನ್ಯಕುಬ್ಜ ಮತ್ತು ಕೋಸಲದ ಅರಸರು - ಮಾಯಾವಿಗಳು ಮತ್ತು ಮಹಾಬಲಿಗಳಾಗಿದ್ದರು.

Verse 40

निहताः समरे सर्वे मया शंभुप्रसादतः / तमिमं प्रणिपत्यैव यास्यामि स्वगृहं प्रति

ಶಂಭುವಿನ (ಶಿವನ) ಕೃಪೆಯಿಂದ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನನ್ನಿಂದ ಹತರಾದರು. ಆ ದೇವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದ ನಂತರವೇ ನಾನು ನನ್ನ ಮನೆಗೆ ಮರಳುತ್ತೇನೆ.

Verse 41

इत्युक्त्वा भार्गवस्तत्र तस्थौ गणपतेः पुरः / प्रोवाच मधुरं वाक्यं भार्गवे स गणाधिपः

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಭಾರ್ಗವನು (ಪರಶುರಾಮ) ಅಲ್ಲಿ ಗಣಪತಿಯ ಮುಂದೆ ನಿಂತನು. ಆಗ ಗಣಾಧಿಪತಿಯು ಭಾರ್ಗವನಿಗೆ ಮಧುರವಾದ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.

Verse 42

विनायक उवाच ज्ञणं तिष्ट महाभाग दर्शनं ते भविष्यति / अद्य विश्वेश्वरो भ्रातर्भवान्या सह वर्त्तते

ವಿನಾಯಕನು ಹೇಳಿದನು: "ಎಲೈ ಮಹಾಭಾಗನೇ! ಕ್ಷಣಕಾಲ ನಿಲ್ಲು, ನಿನಗೆ ದರ್ಶನವಾಗುತ್ತದೆ. ಸಹೋದರನೇ! ಇಂದು ವಿಶ್ವೇಶ್ವರನು ಭವಾನಿಯೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದಾನೆ."

Verse 43

स्त्रीपुंसोर्युक्त योस्तात सहैकासनसंस्थयोः / करोति सुखभङ्गं यो नरकं स व्रजेद्ध्रुवम्

"ಎಲೈ ಪ್ರಿಯನೇ! ಸ್ತ್ರೀ ಮತ್ತು ಪುರುಷರು ಒಂದೇ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಕುಳಿತಿರುವಾಗ, ಅವರ ಸುಖಕ್ಕೆ ಭಂಗ ತರುವವನು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ."

Verse 44

विशेषतस्तु पितरं गुरुं वा भूपतिं द्विजः / र७स्यं समुपासिनं न पश्येदिति निश्चयः

ವಿಶೇಷವಾಗಿ ದ್ವಿಜನು ತಂದೆ, ಗುರು ಅಥವಾ ಭೂಪತಿಯನ್ನು—ರಹಸ್ಯವ್ರತವನ್ನು ಉಪಾಸಿಸುವವನನ್ನು—ನೋಡಬಾರದೆಂದು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿದೆ.

Verse 45

कामतो ऽकामतो वापि पश्येद्यः सुरतोन्मुखम् / स्त्रीविच्छेदो भवेत्तस्य ध्रुवं सप्रसु जन्मसु

ಕಾಮದಿಂದಾಗಲಿ ಅಕಾಮದಿಂದಾಗಲಿ ರತಿಕ್ರೀಡೆಗೆ ಉನ್ಮುಖನಾದವನನ್ನು ಯಾರು ನೋಡುತ್ತಾರೋ, ಅವನಿಗೆ ಅನೇಕ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸ್ತ್ರೀವಿಯೋಗ ನಿಶ್ಚಿತ.

Verse 46

श्रोणिं वक्षः स्थलं वक्त्रं यः पश्यति परस्त्रियः / मातुर्वापि भगिन्या वा दुहितुः स नराधमः

ಪರಸ್ತ್ರೀಯ ಶ್ರೋಣಿ, ವಕ್ಷಸ್ಥಳ ಅಥವಾ ಮುಖವನ್ನು ಯಾರು ನೋಡುತ್ತಾರೋ—ಅವಳು ತಾಯಿ, ಸಹೋದರಿ ಅಥವಾ ಮಗಳೇ ಆಗಿದ್ದರೂ—ಅವನು ನರಾಧಮನು.

Verse 47

भार्गव उवाच अहो श्रुतमपूर्वं किं वचनं तव वक्त्रतः / ब्रान्त्या विनिर्गतं वापि हास्यार्थमथवोदितम्

ಭಾರ್ಗವನು ಹೇಳಿದನು—ಅಹೋ! ನಿನ್ನ ಮುಖದಿಂದ ಇಂತಹ ಅಪೂರ್ವ ವಚನವೇನು ಕೇಳಿದೆ? ಇದು ಭ್ರಾಂತಿಯಿಂದ ಹೊರಬಂದಿತೇ, ಅಥವಾ ಹಾಸ್ಯಾರ್ಥವಾಗಿ ಹೇಳಿದೆಯೇ?

Verse 48

कामिनां सविकाराणामेतच्छास्त्रनिदर्शनम् / निर्विकारास्य च शिशोर्न दोषः कश्चिदेव हि

ಇದು ವಿಕಾರಯುಕ್ತ ಕಾಮಿಗಳಿಗೆ ಶಾಸ್ತ್ರದ ನಿರ್ದೇಶನ; ನಿರ್ವಿಕಾರ ಶಿಶುವಿಗೆ ಯಾವ ದೋಷವೂ ಇಲ್ಲ.

Verse 49

यास्याम्यन्तः पुरं भ्रातस्तव किं तिष्ठ बालक / यथादृष्टं करिष्यामि तत्र यत्समयोचितम्

ಓ ಭ್ರಾತಾ, ನಾನು ಅಂತಃಪುರಕ್ಕೆ ಒಳಗೆ ಹೋಗುವೆನು; ನೀ ಏಕೆ ನಿಂತಿರುವೆ, ಬಾಲಕ? ನಾನು ಕಂಡಂತೆ ಮಾಡುವೆನು; ಅಲ್ಲಿ ಕಾಲೋಚಿತವಾದುದನ್ನು ಮಾಡುವೆನು।

Verse 50

तत्रैव माता तातश्च त्वया नाम निरूपितौ / जगतां पितरौ तौ च पार्वतीपरमेश्वरौ

ಅಲ್ಲಿಯೇ ನೀ ತಾಯಿ ಮತ್ತು ತಂದೆಯನ್ನು ಹೆಸರಿನಿಂದ ನಿರೂಪಿಸಿದೆ; ಅವರು ಜಗತ್ತಿನ ಪಿತಾಮಾತರು—ಪಾರ್ವತಿ ಮತ್ತು ಪರಮೇಶ್ವರ।

Verse 51

इत्युक्त्वा भार्गवो राजन्नन्तर्गन्तुं समुद्यतः / विनायकस्तदोत्थाय वारयामास सत्वरम्

ಇಂತೆಂದು, ಓ ರಾಜನೇ, ಭಾರ್ಗವನು ಒಳಗೆ ಹೋಗಲು ಮುಂದಾದನು; ಆಗ ವಿನಾಯಕನು ಎದ್ದು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಅವನನ್ನು ತಡೆದನು।

Verse 52

वाग्युद्धं च तयोरासीन्मिथो हस्तविकर्षणम् / दृष्ट्वा सकन्दस्तु संभ्रान्तो बोधयामास तौ तदा

ಅವರಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ವಾಗ್ಯುದ್ಧವೂ ಪರಸ್ಪರ ಕೈ ಎಳೆಯುವಿಕೆಯೂ ನಡೆಯಿತು; ಅದನ್ನು ಕಂಡ ಸ್ಕಂದನು ಗಾಬರಿಗೊಂಡು ಆಗ ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ಬೋಧಿಸಿದನು।

Verse 53

बाहुभ्यां द्वौ समुद्गृह्य पृथगुत्सारितौ तथा / अथ क्रुद्धो गणेशाय भार्गवः परवीरहा / परश्वधं समादाय सप्रक्षेप्तुं समुद्यतः

ಅವನು ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ತನ್ನ ಬಾಹುಗಳಿಂದ ಎತ್ತಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ದೂರಸಿಟ್ಟನು; ನಂತರ ಪರವೀರಹಾ ಭಾರ್ಗವನು ಗಣೇಶನ ಮೇಲೆ ಕೋಪಗೊಂಡು ಪರಶುವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಎಸೆಯಲು ಮುಂದಾದನು।

Verse 54

तं दृष्ट्वा गजाननो भृगुवरं क्रोधात्क्षिपन्तं त्वरा स्वात्मार्थं परशुं तदा निजकरेणोद्धृत्य वेगेन तु / भूर्लोकं भुवः स्वरपि तस्योर्ध्वं महर्वैजनं लोकं चापि तपो ऽथ सत्यमपरं वैकुण्ठमप्यानयत्

ಅವನನ್ನು ಕಂಡ ಗಜಾನನನು ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಪರಶುವನ್ನು ಎಸೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಭೃಗುವರನನ್ನು ನೋಡಿ, ಸ್ವರಕ್ಷಣಾರ್ಥವಾಗಿ ತನ್ನ ಕೈಯಿಂದ ಪರಶುವನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ವೇಗವಾಗಿ ಭೂರ್‌ಲೋಕ, ಭುವಃ, ಸ್ವರ್‌ಲೋಕ, ಅದರ ಮೇಲಿನ ಮಹರ್‌ಲೋಕ, ವೈಜನಲೋಕ, ತಪೋಲೋಕ, ಸತ್ಯಲೋಕ ಮತ್ತು ಪರಮ ವೈಕುಂಠಲೋಕಕ್ಕೂ ಕರೆದೊಯ್ದನು।

Verse 55

तस्योर्ध्वं च विदर्शयन्भृगुवरं गोलोकमीशात्मजो निष्पात्याधरलोकसप्तक मपीत्थं दर्शयामास च / उद्धृत्याथ ततो हि गर्भसलिले प्रक्षप्तमात्रं त्वरा भीतं प्राणपरिप्सुमानयदथो तत्रैव यत्रास्थितः

ಅವನ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಭೃಗುವರನಿಗೆ ತೋರಿಸುತ್ತಾ ಈಶ್ವರಪುತ್ರನು ಗೋಲೋಕವನ್ನೂ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದನು; ಹಾಗೆಯೇ ಅಧೋಲೋಕಗಳ ಏಳು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಹೊರತೆಗೆದು ಅದೇ ರೀತಿ ತೋರಿಸಿದನು. ನಂತರ ಗರ್ಭಜಲದಲ್ಲಿ ಎಸೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ತಕ್ಷಣವೇ ಅವನನ್ನು ಅಲ್ಲಿ നിന്ന് ಎತ್ತಿ, ಭಯಗೊಂಡು ಪ್ರಾಣರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಬಯಸಿದವನನ್ನು ತಾನು ನಿಂತಿದ್ದ ಅದೇ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ತ್ವರೆಯಿಂದ ಕರೆತಂದನು।