Adhyaya 34

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यमभागे तृतीय उपोद्धातपादे भार्गवचरिते त्रयस्त्रिंशत्तमो ऽध्यायः सगर उवाच ब्रह्मपुत्र महाभाग महान्मे ऽनुग्रहः कृतः / यदिदं कवचं मह्यं प्रकाशितमनामयम्

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ ಮಹಾಪುರಾಣದಲ್ಲಿ (ವಾಯುಪ್ರೋಕ್ತ), ಮಧ್ಯಮಭಾಗದಲ್ಲಿ, ತೃತೀಯ ಉಪೋದ್ದಾತಪಾದದಲ್ಲಿ, ಭಾರ್ಗವಚರಿತದಲ್ಲಿ ಮுப்பತ್ತಮೂರನೇ ಅಧ್ಯಾಯ. ಸಾಗರನು ಹೇಳಿದನು—ಓ ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರ ಮಹಾಭಾಗ, ನೀನು ನನಗೆ ಮಹಾ ಅನುಗ್ರಹ ಮಾಡಿದೆ; ಈ ನಿರಾಮಯ ಕವಚವನ್ನು ನನಗೆ ಪ್ರಕಟಿಸಿದೆ.

Verse 2

और्वेणानुगृहीतो ऽहं कृतास्त्रो यदनुग्रहात् / भवतस्तु कृपापात्रं जातो ऽहमधुना विभो

ಔರ್ವ ಮುನಿಯ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನಾನು ಅನುಗ್ರಹಿತನಾಗಿ, ಅವರ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಅಸ್ತ್ರಸಂಪನ್ನನಾದೆ. ಓ ವಿಭೋ, ಈಗ ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಕೃಪಾಪಾತ್ರನಾಗಿದ್ದೇನೆ.

Verse 3

रामेण भार्गवेन्द्रेण कार्त्तवीर्यो नृपो गुरो / यथा समापितो वीरस्तन्मे विस्तरतो वद

ಹೇ ಗುರು, ಭಾರ್ಗವೇಂದ್ರ ರಾಮನು ವೀರನಾದ ರಾಜ ಕಾರ್ತ್ತವೀರ್ಯನನ್ನು ಹೇಗೆ ಸಂಹರಿಸಿದನು, ಅದನ್ನು ನನಗೆ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳಿರಿ.

Verse 4

कृपापात्रं स दत्तस्य राजा रामः शिवस्य च / उभौ तौ समरे वीरौ जघटाते कथं गुरो

ಹೇ ಗುರು, ದತ್ತನ ಕೃಪಾಪಾತ್ರನಾದ ಆ ರಾಜ ರಾಮನು ಮತ್ತು ಶಿವನ ಕೃಪಾಪಾತ್ರನು—ಆ ಇಬ್ಬರು ವೀರರು ಸಮರದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಮುಖಾಮುಖಿಯಾದರು?

Verse 5

वसिष्ठ उवाच शृणु राजन्प्रवक्ष्यामि चरितं पापनाशनम् / कार्त्तवीर्यस्य भूपस्य रामस्य च महात्मनः

ವಸಿಷ್ಠರು ಹೇಳಿದರು—ಓ ರಾಜನೇ, ಕೇಳು; ಪಾಪನಾಶಕವಾದ ಚರಿತೆಯನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುವೆ—ಭೂಪ ಕಾರ್ತ್ತವೀರ್ಯನದು ಮತ್ತು ಮಹಾತ್ಮ ರಾಮನದು.

Verse 6

स रामः कवचं लब्ध्वा मन्त्रं चैव गुरोर्मुखात् / चकार माधनं तस्य भक्त्या परमया युतः

ಆ ರಾಮನು ಗುರುಮುಖದಿಂದ ಕವಚವನ್ನೂ ಮಂತ್ರವನ್ನೂ ಪಡೆದು, ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿ, ಅದರ ಮಾಧನ (ಸಾಧನೆ/ಆರಾಧನೆ) ಮಾಡಿದರು.

Verse 7

भूमिशागी त्रिषवण स्नानसध्यापरायणः / उवासपुष्करे राम शतवर्षमतन्द्रितः

ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಶಯನಮಾಡಿ, ತ್ರಿಸಂಧ್ಯಾ ಸ್ನಾನ ಹಾಗೂ ಸಂಧ್ಯಾವಂದನೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತನಾದ ರಾಮನು ಪುಷ್ಕರದಲ್ಲಿ ನೂರು ವರ್ಷ ಅಲಸದೆ ವಾಸಿಸಿದನು.

Verse 8

समित्पुष्पकुशादीनि द्रव्याण्यहरहर्भृगोः / आनीय काननाद्भूप प्रायच्छदकृतव्रणः

ಹೇ ಭೂಪಾ! ಆ ದೋಷರಹಿತ ವ್ರತಧಾರಿ ಪ್ರತಿದಿನ ಕಾನನದಿಂದ ಸಮಿತ್ತು, ಪುಷ್ಪ, ಕುಶ ಮೊದಲಾದ ದ್ರವ್ಯಗಳನ್ನು ತಂದು ಭೃಗುವಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

Verse 9

सततं ध्यानसंयुक्तो रामो मतिमतां वरः / आराधयामास विभुं कृष्णं कल्मषनाशनम्

ನಿತ್ಯ ಧ್ಯಾನಸಂಯುಕ್ತನಾಗಿ, ಬುದ್ಧಿವಂತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ರಾಮನು ಸರ್ವವಿಭುವಾದ, ಪಾಪನಾಶಕ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದನು.

Verse 10

तस्यैवं यजमानस्य रामस्य जगतीपते / गतं वर्षशतं तत्र ध्यानयुक्तस्य नित्यदा

ಹೇ ಜಗತೀಪತೇ! ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿ ನಿತ್ಯ ಧ್ಯಾನಯುಕ್ತನಾದ ರಾಮನಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ನೂರು ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದವು.

Verse 11

एकदा तु महाराज रामः स्नातुं गतो महान् / मध्यमं पुष्करं तत्र ददर्शाश्वर्यमुत्तमम्

ಒಂದು ದಿನ, ಹೇ ಮಹಾರಾಜ! ಮಹಾನ್ ರಾಮನು ಸ್ನಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಅಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯಮ ಪುಷ್ಕರದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಆಶ್ಚರ್ಯವನ್ನು ಕಂಡನು.

Verse 12

मृग एकः समायातो मृग्य युक्तः पलायितः / व्याधस्य मृगयां प्राप्तो धर्मतप्तो ऽतिपीडितः

ಒಂದು ಮೃಗ ಓಡಿಬಂದು, ಬೇಟೆಯ ಭಯದಿಂದ ವ್ಯಾಕುಲವಾಯಿತು. ವ್ಯಾಧನ ಮೃಗಯೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿ ಧರ್ಮತಾಪದಿಂದ ಅತಿಯಾಗಿ ಪೀಡಿತವಾಯಿತು.

Verse 13

पिपासितो महाभाग जलपानसमुत्सुकः / रामस्य पश्यतस्तत्र सरसस्तटमागतः

ಆ ಮಹಾಭಾಗ ಮೃಗವು ದಾಹದಿಂದ, ಜಲಪಾನಕ್ಕೆ ಉತ್ಸುಕವಾಗಿ, ರಾಮನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಅಲ್ಲಿ ಸರೋವರದ ತೀರಕ್ಕೆ ಬಂದಿತು.

Verse 14

पश्चान्मृगी समायाता भीता सा चकितेक्षणा / उभो तौ पिबतस्तत्र जलं शङ्कितमानसौ

ನಂತರ ಒಂದು ಮೃಗೀ ಬಂತು, ಭೀತಳಾಗಿ ಚಕಿತ ದೃಷ್ಟಿಯೊಂದಿಗೆ. ಇಬ್ಬರೂ ಅಲ್ಲಿ ನೀರು ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದರು, ಆದರೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿತ್ತು.

Verse 15

तावत्समागतो व्याधो बाणपाणिर्धनुर्द्धरः / स दृष्ट्वा तत्र संविष्टं रामं भार्गवनन्दनम्

ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಬಾಣ ಕೈಯಲ್ಲಿ, ಧನುಸ್ಸು ಹಿಡಿದ ವ್ಯಾಧನು ಬಂದನು. ಅಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಭಾರ್ಗವನಂದನ ರಾಮನನ್ನು ಅವನು ಕಂಡನು.

Verse 16

अकृतव्रणसंयुक्तं तस्थौ दूरकृतेक्षणः / स चिन्तयामास तदा शङ्कितो भृगुनन्दनात्

ದೂರದಿಂದಲೇ ನೋಡಿ, ಗಾಯವಿಲ್ಲದವನಾಗಿ (ರಾಮನನ್ನು) ಕಂಡು ಅವನು ನಿಂತನು. ಆಗ ಭೃಗು ನಂದನನ ಕುರಿತು ಸಂಶಯಗೊಂಡು ಚಿಂತನೆ ಮಾಡತೊಡಗಿದನು.

Verse 17

अयं रामो महावीरो दुष्टानामन्तकारकः / कथमेतस्य हन्म्येतौ पश्यतो मृगयामृगौ

ಈ ರಾಮನು ಮಹಾವೀರ, ದುಷ್ಟರ ಸಂಹಾರಕ. ಅವನು ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಈ ಎರಡು ಬೇಟೆಯ ಜಿಂಕೆಗಳನ್ನು ನಾನು ಹೇಗೆ ಕೊಲ್ಲಲಿ?

Verse 18

इति चिन्ता समाविष्टो व्याधो राजन्यसत्तम / तस्थौ तत्रैव रामस्य भयात्संत्रस्तमानसः

ಹೀಗೆ ಚಿಂತೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ ಬೇಟೆಗಾರನು, ಓ ರಾಜನ್ಯಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅಲ್ಲೀಯೇ ನಿಂತನು; ರಾಮನ ಭಯದಿಂದ ಅವನ ಮನಸ್ಸು ನಡುಗಿತು.

Verse 19

रामस्तु तौ मृगों दृष्ट्वा पिबन्तौ सभ्यं जलम् / तर्कयामास मेधावी किमत्र भयकारणम्

ರಾಮನು ಆ ಎರಡು ಜಿಂಕೆಗಳು ಶುದ್ಧ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡನು. ಆಗ ಮೇಧಾವಿ ರಾಮನು ಯೋಚಿಸಿದನು—ಇಲ್ಲಿ ಭಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೇನು?

Verse 20

नैवात्र व्याघ्रसेनादो न च व्याधो हि दृश्यते / केनैतौ कारणेनाहो शङ्कितौ चकितेक्षणौ

ಇಲ್ಲಿ ಹುಲಿಗಳ ಗರ್ಜನೆ ಶಬ್ದವೂ ಇಲ್ಲ, ಬೇಟೆಗಾರನೂ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾದರೆ ಯಾವ ಕಾರಣದಿಂದ ಇವರು ಇಬ್ಬರೂ ಸಂಶಯದಿಂದ, ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದ ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದಾರೆ?

Verse 21

अथ वा मृगजातिर्हि निसर्गाच्चकितेक्षणा / चेनैतौ जलपाने ऽपि पश्यतश्चकितेक्षणौ

ಅಥವಾ ಜಿಂಕೆಜಾತಿಯು ಸ್ವಭಾವತಃ ಭಯಚಕಿತ ದೃಷ್ಟಿಯದ್ದೇ. ಆದ್ದರಿಂದ ಇವರು ಇಬ್ಬರೂ ನೀರು ಕುಡಿಯುತ್ತಾ ಇದ್ದರೂ ನೋಡುತ್ತಲೇ ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದಿದ್ದಾರೆ.

Verse 22

नैतावत्कारणं चात्र किन्तु खेदभयातुरौ / लक्षयेते खिन्नसर्वाङ्गौ कम्पयुक्तौ यतस्त्विमौ

ಇಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟೇ ಕಾರಣವಲ್ಲ; ಇವರಿಬ್ಬರೂ ಖೇದಭಯಗಳಿಂದ ಆತುರರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರ ಸರ್ವಾಂಗಗಳು ಕ್ಲಾಂತವಾಗಿ ಕಂಪಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಕಾಣುತ್ತದೆ.

Verse 23

एवं संचिन्त्य मतिमान्स तस्थौ मध्यपुष्करे / शिष्येण संयुतो रामो यावत्तौ चापि संस्थितौ

ಹೀಗೆ ಚಿಂತಿಸಿ ಬುದ್ಧಿವಂತನಾದ ರಾಮನು ಶಿಷ್ಯನೊಂದಿಗೆ ಪುಷ್ಕರದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಂತನು; ಅವರು ಇಬ್ಬರೂ ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವವರೆಗೆ.

Verse 24

पीत्वा जलं ततस्तौ तु वृक्षच्छायासमाश्रितौ / रामं दृष्ट्वा महात्मानं कथां तौ चक्रतुर्मुदा

ನಂತರ ಅವರು ಇಬ್ಬರೂ ನೀರು ಕುಡಿದು ಮರದ ನೆರಳನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದರು. ಮಹಾತ್ಮನಾದ ರಾಮನನ್ನು ನೋಡಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮಾತುಕತೆ ನಡೆಸಿದರು.

Verse 25

मृग्युवाच कान्त चात्रैव तिष्ठावो यावद्रामो ऽत्रसंस्थितः / अस्य वीरस्य सांनिध्ये भयं नैवावयोर्भवेत्

ಮೃಗಿಯು ಹೇಳಿದಳು—ಪ್ರಿಯನೇ, ರಾಮನು ಇಲ್ಲಿ ಇರುವವರೆಗೆ ನಾವು ಇಲ್ಲಿಯೇ ನಿಲ್ಲೋಣ. ಈ ವೀರನ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಭಯವೇ ಇರದು.

Verse 26

अत्राप्यागत्य चैव्द्याधौ ह्यावयोः प्रहरिष्यति / दृष्टमात्रो हि मुनिना भस्मीभूतो भविष्यति

ಆ ವ್ಯಾಧನು ಇಲ್ಲಿಗೂ ಬಂದು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಹೊಡೆಯುವನು; ಆದರೆ ಮುನಿಯ ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಬಿದ್ದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಅವನು ಭಸ್ಮವಾಗುವನು.

Verse 27

इत्युक्ते वचने मृग्या रामर् शनतुष्टया / मृगश्चोवाच हर्षेण समाविष्टः प्रियां स्वकाम्

ಆ ಮಾತು ಕೇಳಿ, ರಾಮದರ್ಶನದಿಂದ ತೃಪ್ತಳಾದ ಮೃಗಿಯ ಕಡೆಗೆ ಆ ಮೃಗವು ಹರ್ಷಾವೇಶದಿಂದ ತನ್ನ ಪ್ರಿಯ, ಮನೋಹಿತ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿತು।

Verse 28

एवमेव महाभागे यद्वै वदसि भामिनि / जाने ऽहमपि रामस्य प्रभावं सुमहात्मनः

ಹೇ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವತೀ ಭಾಮಿನಿ, ನೀನು ಹೇಳುವುದೇ ಸತ್ಯ; ನಾನು ಸಹ ಆ ಸుమಹಾತ್ಮ ರಾಮನ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ।

Verse 29

यो ऽयं संदृश्यते चास्य पार्श्वं शिष्यो ऽकृतव्रणः / सचाने न महाभागस्त्रातो व्याघ्रभयातुरः

ಅವನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುವ ಈ ಶಿಷ್ಯನು ಗಾಯರಹಿತನು; ಇವನನ್ನೂ ಈ ಮಹಾಭಾಗನು ಹುಲಿ ಭಯದಿಂದ ಕಳವಳಗೊಂಡಾಗ ರಕ್ಷಿಸಿದ್ದಾನೆ।

Verse 30

अयं रामो महाभागे जमदग्निसुतो ऽनुजः / पितरं कार्त्तवीर्येण दृष्ट्वा चैव तिरस्कृतम्

ಹೇ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವತೀ, ಈ ರಾಮನು ಜಮದಗ್ನಿಯ ಪುತ್ರ (ಅನುಜ); ಕಾರ್ತ್ತವೀರ್ಯನು ತನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಿದುದನ್ನು ಅವನು ಕಂಡನು।

Verse 31

चकारातितरां क्रुद्धः प्रतिज्ञां नृपघातिनीम् / तत्पूर्तिकामो ह्यगमद्ब्रह्मलोकं पुरा ह्ययम्

ಅತಿಯಾಗಿ ಕ್ರುದ್ಧನಾಗಿ ಅವನು ರಾಜವಧಕ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯನ್ನು ಮಾಡಿದನು; ಅದನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಲು ಬಯಸಿ ಅವನು ಹಿಂದೆ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದನು।

Verse 32

स ब्रह्मा दिष्टवांश्चैनं शिवलोकं व्रजेति ह / तस्य त्वाज्ञां समादाय गतो ऽसौ शिवसन्निधिम्

ಆಗ ಬ್ರಹ್ಮನು ಅವನಿಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು—“ಶಿವಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗು.” ಆ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಅವನು ಶಿವಸನ್ನಿಧಿಗೆ ಹೋದನು.

Verse 33

प्रोवाचाखिलवृत्तान्त राज्ञश्चप्यात्मनः पितुः / स कृपालुर्महादेवः सभाज्य भृगुनन्दनम्

ಅವನು ರಾಜನ ಹಾಗೂ ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಸಂಪೂರ್ಣ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ತಿಳಿಸಿದನು. ಕೃಪಾಳು ಮಹಾದೇವನು ಭೃಗುಪುತ್ರನನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸಿದನು.

Verse 34

ददौ कृष्णस्य सन्मन्त्रमभेद्यं कवचं तथा / स्वीयं पाशुपतं चास्त्रमन्यास्त्रग्राममेव च

ಅವನು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಂತ್ರವನ್ನು, ಭೇದಿಸಲಾಗದ ಕವಚವನ್ನು, ತನ್ನ ಪಾಶುಪತ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಹಾಗೂ ಇತರ ಅಸ್ತ್ರಸಮೂಹವನ್ನೂ ನೀಡಿದನು.

Verse 35

विसर्जयामास मुदा दत्त्वा शस्त्राणि चादरात् / सो ऽयमत्रागतो भद्रे मेत्रसाधनतत्परः

ಆದರದಿಂದ ಶಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ನೀಡಿ ಅವನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ವಿದಾಯ ಮಾಡಿದನು. ಹೇ ಭದ್ರೇ, ಅವನೇ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ, ಮೈತ್ರೀಸಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ತತ್ಪರನಾಗಿ.

Verse 36

नित्यं जपति धर्मात्मा कृष्णस्य कवचं सुधीः / शतवर्षाणि चाप्यस्य गतानि सुमहात्मनः

ಆ ಧರ್ಮಾತ್ಮನಾದ ಸುಧೀನು ನಿತ್ಯವೂ ಕೃಷ್ಣಕವಚವನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆ ಮಹಾತ್ಮನಿಗೆ ನೂರು ವರ್ಷಗಳೂ ಕಳೆದಿವೆ.

Verse 37

मन्त्र साधयतो भद्रे न च तत्सिद्धिरेति हि / आत्रास्ति कारणं भक्तिः साव वै त्रिविधा मता

ಭದ್ರೇ, ಕೇವಲ ಮಂತ್ರಸಾಧನೆ ಮಾಡಿದರೂ ಅದರ ಸಿದ್ಧಿ ದೊರಕುವುದಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ಕಾರಣ ಭಕ್ತಿ; ಅದು ಮೂರು ವಿಧವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 38

उत्तमा मध्यमा चैव कनिष्ठा तरलेक्षणे / शिवस्य नारदस्यापि शुकस्य च महात्मनः

ತರಲಕ್ಷಣೇ, ಭಕ್ತಿ ಉತ್ತಮ, ಮಧ್ಯಮ ಮತ್ತು ಕನಿಷ್ಠ ಎಂದು ಮೂರು ವಿಧವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಶಿವ, ನಾರದ ಹಾಗೂ ಮಹಾತ್ಮ ಶುಕನಲ್ಲಿಯೂ ಹಾಗೆಯೇ.

Verse 39

अंबरीष्स्य राजर्षे रन्तिदेवस्य मारुतेः / बलेर्विभीषणस्यापि प्रह्लादस्य महात्मनः

ರಾಜರ್ಷಿ ಅಂಬರೀಷ, ರಂತಿದೇವ, ಮಾರುತಿ (ಹನುಮಂತ), ಬಲಿ, ವಿಭೀಷಣ ಮತ್ತು ಮಹಾತ್ಮ ಪ್ರಹ್ಲಾದ—ಇವರಲ್ಲಿಯೂ ಭಕ್ತಿಯ ಭೇದಗಳು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.

Verse 40

उत्तमा भक्तिरेवास्ति गोपीनामुद्धवस्य च / वसिष्ठादिमुनीशानां मन्वादीनां शुभेक्षणे

ಶುಭೇಕ್ಷಣೇ, ಗೋಪಿಯರ ಭಕ್ತಿಯೂ ಉದ್ದವನ ಭಕ್ತಿಯೂ ಉತ್ತಮವಾಗಿದೆ; ವಸಿಷ್ಠಾದಿ ಮುನೀಶ್ವರರು ಮತ್ತು ಮನ್ವಾದಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಹಾಗೆಯೇ.

Verse 41

मध्या च भक्तिरेवास्ति प्राकृतान्यजनेषु सा / मध्यभक्तिरयं रामो नित्यं यमपरायणः

ಮಧ್ಯಮ ಭಕ್ತಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ಇತರ ಜನರಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತದೆ. ಈ ರಾಮನು ಮಧ್ಯಭಕ್ತನು; ಸದಾ ಯಮ (ಧರ್ಮ) ಪರಾಯಣನಾಗಿ ಇರುತ್ತಾನೆ.

Verse 42

सेवते गोपिकाधीशं तेन सिद्धिं न चागतः / वसिष्ठ उवाच इत्युक्ता त्वरितं कान्तं सा मृगी हृष्टमानसा

ಅವನು ಗೋಪಿಕಾಧೀಶನನ್ನು ಸೇವಿಸಿದರೂ, ಅದರಿಂದ ಸಿದ್ಧಿ ದೊರಕಲಿಲ್ಲ. ವಸಿಷ್ಠರು ಹೇಳಿದರು—ಇಂತೆಂದಾಗ ಆ ಮೃಗೀ ಹರ್ಷಿತಮನದಿಂದ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ತನ್ನ ಪ್ರಿಯನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದಳು.

Verse 43

पुनः पप्रच्छ भक्तेस्तु लक्षणं प्रेमदायकम् / मृग्युवाच साधुकान्त महाभाग वचस्ते ऽलौकिकं प्रिय / र्हदृग् ज्ञानं तव कथं संजातं तद्वदाधुना

ಮತ್ತೆ ಅವಳು ಪ್ರೇಮವನ್ನು ನೀಡುವ ಭಕ್ತಿಯ ಲಕ್ಷಣವನ್ನು ಕೇಳಿದಳು. ಮೃಗೀ ಹೇಳಿದಳು—ಸಾಧುಕಾಂತ, ಮಹಾಭಾಗ! ನಿನ್ನ ವಚನಗಳು ಅಲೌಕಿಕವೂ ಪ್ರಿಯವೂ; ನಿನ್ನ ಹೃದಯದೃಷ್ಟಿಯ ಜ್ಞಾನ ಹೇಗೆ ಉಂಟಾಯಿತು, ಈಗ ಹೇಳು.

Verse 44

मृग उवाच शृणु प्रिये महाभागे ज्ञानं पुण्येन जायते

ಮೃಗನು ಹೇಳಿದನು—ಪ್ರಿಯೆ, ಮಹಾಭಾಗೆ! ಕೇಳು; ಜ್ಞಾನವು ಪುಣ್ಯದಿಂದ ಜನಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 45

तत्पुण्यमद्य संजातं भार्गवस्यास्य दर्शनात् / पुण्यात्मा भार्गवश्चायं कृष्णाभक्तो जितेन्द्रियः

ಆ ಪುಣ್ಯವು ಇಂದು ಈ ಭಾರ್ಗವನ ದರ್ಶನದಿಂದ ಉಂಟಾಯಿತು. ಈ ಭಾರ್ಗವನು ಪುಣ್ಯಾತ್ಮ, ಕೃಷ್ಣಭಕ್ತ, ಜಿತೇಂದ್ರಿಯನು.

Verse 46

गुरुशुश्रूषको नित्यं नित्यनैमित्तिकादरः / अतो ऽस्य दर्शनाज्जातं ज्ञानं मे/द्यैव भामिनि

ಅವನು ಸದಾ ಗುರುವಿನ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿ, ನಿತ್ಯ-ನೈಮಿತ್ತಿಕ ಕರ್ಮಗಳಿಗೆ ಆದರ ಹೊಂದಿದ್ದಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಭಾಮಿನಿ, ಇಂದು ಅವನ ದರ್ಶನದಿಂದಲೇ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನ ಹುಟ್ಟಿತು.

Verse 47

त्रैलोक्यस्थितसत्त्वानां शुभाशुभनिदर्शकम् / अद्यैव विदितं मे ऽभूद्रासस्यास्य महात्मनः

ತ್ರೈಲೋಕ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಜೀವಿಗಳ ಶುಭಾಶುಭವನ್ನು ತೋರಿಸುವುದು ಇದು; ಇಂದುಲೇ ಈ ಮಹಾತ್ಮ ರಾಸನ ಸತ್ಯಸ್ವರೂಪ ನನಗೆ ತಿಳಿಯಿತು।

Verse 48

चरितं पुण्यदं चैव पापघ्नं शृण्वतामिदम् / यद्यत्करिष्यते चैव तदपि ज्ञानगोचरम्

ಈ ಚರಿತೆಯನ್ನು ಕೇಳುವವರಿಗೆ ಪುಣ್ಯದಾಯಕ, ಪಾಪನಾಶಕ; ಮುಂದೆ ಏನೇನು ಮಾಡಲಾಗುವುದೋ ಅದೂ ಜ್ಞಾನಗೋಚರವೇ ಆಗುತ್ತದೆ।

Verse 49

योत्तमा भक्तिराख्याता तां विना नैव सिद्ध्यति / कवचं मन्त्रसहितं ह्यपि वर्षायुतायुतैः

ಉತ್ತಮ ಭಕ್ತಿ ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಸಿದ್ಧಿ ದೊರೆಯದು; ಮಂತ್ರಸಹಿತ ಕವಚವೂ ಕೋಟ್ಯಂತರ ವರ್ಷಗಳು (ಜಪಿಸಿದರೂ) ಫಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 50

यद्ययं भार्गवो भद्रे ह्यगस्त्यानुग्रहं लभेत् / कृष्णप्रेमामृतं नाम स्तोत्रमुत्तमभक्तिदम्

ಭದ್ರೇ, ಈ ಭಾರ್ಗವನು ಅಗಸ್ತ್ಯನ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಪಡೆದರೆ, ‘ಕೃಷ್ಣಪ್ರೇಮಾಮೃತ’ ಎಂಬ ಈ ಸ್ತೋತ್ರವು ಅವನಿಗೆ ಉತ್ತಮ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ।

Verse 51

ज्ञात्वा च लप्स्यते सिद्धिं मन्त्रस्य कवचस्य च / स मुनिर्ज्ञाततत्त्वार्थः सानुकंपो ऽभयप्रदः

ಇದನ್ನು ತಿಳಿದು ಅವನು ಮಂತ್ರ ಮತ್ತು ಕವಚ ಎರಡರ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವನು; ಆ ಮುನಿ ತತ್ತ್ವಾರ್ಥಜ್ಞ, ಕರುಣಾಮಯ, ಅಭಯಪ್ರದನು।

Verse 52

उपदेक्ष्यति चैवैनं तत्त्वज्ञानं मुदावहम् / श्रीकृष्णचारितं सर्वं नामभिर्ग्रथितं यतः

ಅವನು ಅವನಿಗೆ ಆನಂದದಾಯಕವಾದ ತತ್ವಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬೋಧಿಸುವನು, ಏಕೆಂದರೆ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಚರಿತ್ರೆಯು ನಾಮಗಳಿಂದ ಹೆಣೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.

Verse 53

कृष्णप्रेमामृतस्तोत्राज्ज्ञास्यते ऽस्य महामतिः / ततः संसिद्ध कवचौ राजनं हैहयाधिपम्

ಕೃಷ್ಣಪ್ರೇಮಾಮೃತ ಸ್ತೋತ್ರದಿಂದ ಅವನ ಮಹಾನ್ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆಯು ತಿಳಿಯುವುದು. ನಂತರ, ಕವಚವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿಕೊಂಡು, ಅವನು ಹೈಹಯ ರಾಜನನ್ನು ಎದುರಿಸುವನು.

Verse 54

हत्वा सपुत्रामात्यं च ससुहृद्बलवाहनम् / त्रिः सप्तकृत्वो निर्भूपां करिष्यत्यवनीं प्रिय

ಎಲೈ ಪ್ರಿಯನೇ, ಪುತ್ರರು, ಮಂತ್ರಿಗಳು, ಮಿತ್ರರು ಮತ್ತು ಸೈನ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಅವನನ್ನು ಕೊಂದು, ಅವನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ಬಾರಿ ರಾಜರಿಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಡುವನು.

Verse 55

वसिष्ठ उवाच एवमुक्त्वा मृगो राजन्विरराम मृगीं ततः / आत्मनो मृगभावस्य कारणं ज्ञातवांश्च ह

ವಸಿಷ್ಠರು ಹೇಳಿದರು: ಎಲೈ ರಾಜನೇ, ಹೆಣ್ಣು ಜಿಂಕೆಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಆ ಗಂಡು ಜಿಂಕೆ ಸುಮ್ಮನಾಯಿತು. ಅದು ತನ್ನ ಜಿಂಕೆ ಜನ್ಮದ ಕಾರಣವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿತ್ತು.