Adhyaya 24

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यभागे तृतीय उपोद्धातपादे त्रयोविंशतितमो ऽध्यायः वसिष्ठ उवाच इत्युक्तस्तेन भूपाल रामो मतिमतां वरः / निरूप्य मनसा भूयस्तमुवाचाभिविस्मितम्

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ ಮಹಾಪುರಾಣದಲ್ಲಿ (ವಾಯುಪ್ರೋಕ್ತ) ಮಧ್ಯಭಾಗದ ತೃತೀಯ ಉಪೋದ್ದಾತಪಾದದಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತಮೂರನೇ ಅಧ್ಯಾಯ. ವಸಿಷ್ಠರು ಹೇಳಿದರು—ಅವನ ಮಾತು ಕೇಳಿ, ಬುದ್ಧಿವಂತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ರಾಜ ರಾಮನು ಮನದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಪರಿಶೀಲಿಸಿ, ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.

Verse 2

राम उवाच कस्त्वं ब्रूहि महाभाग न वै प्राकृतपूरुषः / इन्द्रस्येवानुभावेन वपुरालक्ष्यते तव

ರಾಮನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಮಹಾಭಾಗ, ನೀನು ಯಾರು ಹೇಳು; ನೀನು ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನುಷ್ಯನಲ್ಲ. ಇಂದ್ರನಂತೆಯೇ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ನಿನ್ನ ದೇಹವು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 3

विचित्रार्थपदौदार्यगुणगांभीर्यजातिभिः / सर्वज्ञस्यैव ते वाणी श्रूयते ऽतिमनोहरा

ವಿಚಿತ್ರಾರ್ಥ, ಉದಾತ್ತ ಪದ, ಗುಣ ಮತ್ತು ಗಾಂಭೀರ್ಯಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ನಿನ್ನ ವಾಣಿ ಸರ್ವಜ್ಞನ ವಾಣಿಯಂತೆ ಅತ್ಯಂತ ಮನೋಹರವಾಗಿ ಕೇಳುತ್ತದೆ.

Verse 4

इन्द्रो वह्निर्यमो धाता वरुणो वा धनाधिपः / ईशानस्तपनो ब्रह्मा वायुः सोमो गुरुर्गुहः

ನೀನು ಇಂದ್ರನಾ, ಅಗ್ನಿಯಾ, ಯಮನೋ, ಧಾತಾನೋ, ವರುಣನೋ ಅಥವಾ ಧನಾಧಿಪ ಕುಬೇರನೋ? ಅಥವಾ ಈಶಾನ, ಸೂರ್ಯ, ಬ್ರಹ್ಮ, ವಾಯು, ಸೋಮ, ಗುರು (ಬೃಹಸ್ಪತಿ) ಅಥವಾ ಗುಹನೋ?

Verse 5

एषामन्यतमः प्रायो भवान्भवितुमर्हति / अनुभावेन जातिस्ते हृदिशङ्कां तनोति मे

ಇವರಲ್ಲಿ ಯಾರೋ ಒಬ್ಬನೇ ನೀವು ಆಗಿರಬೇಕು; ನಿಮ್ಮ ಅನುಭವಪ್ರಭಾವದಿಂದ ತಿಳಿಯುವ ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಭಾವವು ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವನ್ನು ಹರಡುತ್ತದೆ.

Verse 6

मायावी भगवान्विष्णुः श्रूयते पुरुषोत्तमः / को वा त्वं वपुषानेन ब्रूहि मां समुपागतः

ಮಾಯಾವೀ ಭಗವಾನ್ ವಿಷ್ಣು ಪುರುಷೋತ್ತಮನೆಂದು ಕೇಳಿಬರುತ್ತದೆ; ಈ ರೂಪದಿಂದ ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದ ನೀನು ಯಾರು? ನನಗೆ ಹೇಳು.

Verse 7

अथ वा जगतां नाथः सर्वज्ञः परमेश्वरः / परमात्मात्मसंभूतिरात्मारामः सनातनः

ಅಥವಾ ನೀನೇ ಜಗತ್ತಿನ ನಾಥ, ಸರ್ವಜ್ಞ ಪರಮೇಶ್ವರ; ಪರಮಾತ್ಮದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ, ಆತ್ಮಾರಾಮ, ಸನಾತನನು.

Verse 8

स्वच्छन्दचारी भगवाञ्छिवः सर्वजगन्मयः / वपुषानेन संयुक्ते भवान्भवितुमर्हति

ಸ್ವಚ್ಛಂದಚಾರಿ, ಸರ್ವಜಗನ್ಮಯ ಭಗವಾನ್ ಶಿವ; ಈ ರೂಪದೊಂದಿಗೆ ಯುಕ್ತನಾಗಿ ನೀನೇ ಆಗಿರಬೇಕು.

Verse 9

नान्यस्येदृग्भवेल्लोके प्रभावानुगतं वपुः / जात्यर्थसौष्ठवोपेता वाणी चौदार्यशालिनी

ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಇನ್ನಾರಿಗೂ ಇಂತಹ ಪ್ರಭಾವಾನುಸಾರ ದೇಹ ಇರಲಾರದು; ಹಾಗೆಯೇ ಕುಲಮರ್ಯಾದೆ ಮತ್ತು ಅರ್ಥಸೌಷ್ಠವ ಹೊಂದಿ, ಔದಾರ್ಯದಿಂದ ಹೊಳೆಯುವ ವಾಣಿ ಕೂಡ ಇಲ್ಲ.

Verse 10

मन्ये ऽहं भक्तवात्सल्याद्वानेन वपुषाहरः / प्रत्यक्षतामुपगतो संदेहो ऽस्मत्परीक्षया

ಭಕ್ತವಾತ್ಸಲ್ಯದಿಂದ ವನವಾಸಿ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಹರಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ನಾನು ಮನಗಾಣುತ್ತೇನೆ; ನನ್ನ ಪರೀಕ್ಷೆಯಿಂದ ಸಂಶಯವೂ ನಿವಾರಣೆಯಾಯಿತು।

Verse 11

न केवलं भवान् व्याधस्तेषां नेदृग्विधाकृतिः / तस्मात्तुभ्यं नमस्तस्मै सुरुपं संप्रदर्शय

ನೀನು ಕೇವಲ ವ್ಯಾಧನಲ್ಲ; ಅವರಿಗೆ ಇಂತಹ ಆಕೃತಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ಆ ಪರಮಕ್ಕೂ ನಮಸ್ಕಾರ—ನಿನ್ನ ಶುಭರೂಪವನ್ನು ತೋರಿಸು।

Verse 12

आविष्कुर्वन्प्रसीदात्ममहिमानुगुणं वपुः / ममानेकविधा शङ्कामुच्येत येन मानसी

ನಿನ್ನ ಆತ್ಮಮಹಿಮೆಗೆ ತಕ್ಕ ರೂಪವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗು; ಅದರಿಂದ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಅನೇಕ ವಿಧದ ಶಂಕೆಗಳು ನಿವಾರಣೆಯಾಗಲಿ।

Verse 13

प्रसीद सर्वभावेन बुद्धिमोहौ ममाधुना / प्रणाशय स्वरूपस्य ग्रहणादेव केवलम्

ಸರ್ವಭಾವದಿಂದ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗು; ಈಗ ನನ್ನ ಬುದ್ಧಿಮೋಹಗಳನ್ನು, ನಿನ್ನ ಸ್ವರೂಪದ ಗ್ರಹಣದಿಂದಲೇ, ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶಮಾಡು।

Verse 14

प्रार्थयेत्वां महाभाग प्रणम्य शिरसासकृत् / कस्त्वं मे दर्शयात्मानं बद्धो ऽयं ते मयाञ्जलिः

ಮಹಾಭಾಗನೇ! ಒಮ್ಮೆ ಶಿರಸನ್ನು ಬಾಗಿಸಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ನಾನು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ—ನೀನು ಯಾರು? ನನಗೆ ನಿನ್ನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ತೋರಿಸು; ಇದು ನಿನಗಾಗಿ ನನ್ನ ಬದ್ಧ ಅಂಜಲಿ।

Verse 15

इत्युक्त्वा तं महाभाग ज्ञातुमिच्छन्भृगूद्वहः / उपविश्य ततो भूमौ ध्यानमास्ते समाहितः

ಇಂತೆಂದು ಹೇಳಿ, ಮಹಾಭಾಗನಾದ ಭೃಗುವಂಶಶ್ರೇಷ್ಠನು ಅವನನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕೆಂದು ಇಚ್ಛಿಸಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಸಮಾಹಿತನಾಗಿ ಧ್ಯಾನಸ್ಥನಾದನು।

Verse 16

बद्धपद्मासनो मौनी यतवाक्कायमानसः / निरुद्धप्राणसंचारो दध्यौ चिरमुदारधीः

ಅವನು ಬದ್ಧಪದ್ಮಾಸನದಲ್ಲಿ ಮೌನಿಯಾಗಿ, ವಾಣಿ-ದೇಹ-ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಿಯಮಿಸಿ, ಪ್ರಾಣಸಂಚಾರವನ್ನು ನಿರೋಧಿಸಿ, ಉದಾರಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ದೀರ್ಘಕಾಲ ಧ್ಯಾನಿಸಿದನು।

Verse 17

सन्नियम्येन्द्रियग्रामं मनो हृदि निरुध्य च / चिन्तयामास देवेशं ध्यानदृष्ट्या जगद्गुरुम्

ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಸಮೂಹವನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ನಿಯಮಿಸಿ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನಿರೋಧಿಸಿ, ಧ್ಯಾನದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ದೇವೇಶನಾದ ಜಗದ್ಗುರುವನ್ನೇ ಚಿಂತಿಸಿದನು।

Verse 18

अपश्यच्च जगन्नाथमात्मसंधानचक्षुषा / स्वभक्तानुग्रहकरं मृगव्याधस्वरूपिणम्

ಆತ್ಮಸಂಧಾನದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅವನು ಜಗನ್ನಾಥನನ್ನು ಕಂಡನು—ಸ್ವಭಕ್ತರಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹ ಮಾಡುವವನು, ಮೃಗವ್ಯಾಧ (ಬೇಟೆಗಾರ) ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದವನು।

Verse 19

तत उन्मील्य नयने शीघ्रमुत्थाय भार्गवः / ददर्श देवं तेनैव वपुषा पुरतः स्थितम्

ಆಮೇಲೆ ಭಾರ್ಗವನು ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತೆರೆದು ತಕ್ಷಣ ಎದ್ದು ನಿಂತು, ಅದೇ ರೂಪದಲ್ಲಿ ದೇವನು ತನ್ನ ಮುಂದೆ ನಿಂತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡನು।

Verse 20

आत्मनो ऽनुग्रहार्थाय शरण्यं भक्तवत्सलम् / आविर्भूतं महाराज दृष्ट्वा रामः ससंभ्रमम्

ಮಹಾರಾಜನೇ, ತನ್ನ ಅನುಗ್ರಹಾರ್ಥವಾಗಿ ಶರಣ್ಯನೂ ಭಕ್ತವತ್ಸಲನೂ ಆದ ದೇವರು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದುದನ್ನು ನೋಡಿ ರಾಮನು ಮಹಾ ಸಂಭ್ರಮದಿಂದ ತುಂಬಿದನು।

Verse 21

रोमाञ्छोद्भिन्नसर्वाङ्गो हर्षाश्रुप्लुतलोचनः / पपात पादयोर्भूमौ भक्त्या तस्य महामतिः

ರೋಮಾಂಚದಿಂದ ಸರ್ವಾಂಗವೂ ಪುಳಕಗೊಂಡು, ಹರ್ಷಾಶ್ರುಗಳಿಂದ ಕಣ್ಣುಗಳು ತುಂಬಿ, ಆ ಮಹಾಮತಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವನ ಪಾದಗಳ ಬಳಿಗೆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದನು।

Verse 22

स गद्गदमुवाचैनं संभ्रमाकुलया गिरा / शरणं भव शर्वेति शङ्करेत्यसकृन्नृप

ಹೇ ನೃಪನೇ, ಅವನು ಗದ್ಗದ ಧ್ವನಿಯಿಂದ, ಸಂಭ್ರಮದಿಂದ ಕಲುಷಿತವಾದ ವಾಣಿಯಲ್ಲಿ ಮರುಮರು ಹೇಳಿದನು— “ಹೇ ಶರ್ವ, ಹೇ ಶಂಕರ, ನೀನೇ ನನಗೆ ಶರಣಾಗು.”

Verse 23

ततः स्वरुपधृक् शंभुस्तद्भक्तिपरितोषितः / राममुत्थापयामास प्रणा मावनतं भुवि

ನಂತರ ಸ್ವರೂಪಧಾರಿಯಾದ ಶಂಭು ಅವನ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಣಾಮದಿಂದ ವಾಲಿದ್ದ ರಾಮನನ್ನು ಎತ್ತಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿದನು।

Verse 24

उत्थापितो जगद्धात्रा स्वहस्ताभ्यां भृगूद्वहः / तुष्टाव देवदेवेशं पुरः स्थित्वा कृताजलिः

ಜಗದ್ಧಾತನು ಅವನನ್ನು ತನ್ನ ಎರಡೂ ಕೈಗಳಿಂದ ಎತ್ತಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿದನು; ನಂತರ ಆ ಭೃಗುವಂಶಶ್ರೇಷ್ಠನು ಮುಂದೆ ನಿಂತು ಕೈಜೋಡಿಸಿ ದೇವದೇವೇಶನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದನು।

Verse 25

राम उवाच नमस्ते देवदेवाय शङ्करायादिमूर्त्तये / नमः शर्वाय शान्ताय शाश्वताय नमोनमः

ರಾಮನು ಹೇಳಿದನು— ದೇವದೇವ, ಆದಿಮೂರ್ತಿ ಶಂಕರನೆ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಶಾಂತ, ಶಾಶ್ವತ ಶರ್ವನೆ, ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮೋ ನಮಃ.

Verse 26

नमस्ते नीलकण्ठाय नीललोहितमूर्त्तये / नमस्ते भूतनाथाय भूतवासाय ते नमः

ನೀಲಕಂಠನೆ, ನೀಲ-ಲೋಹಿತ ಮೂರ್ತಿಯವನೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಭೂತನಾಥನೆ, ಭೂತವಾಸನೆ, ನಿನಗೆ ಪ್ರಣಾಮ.

Verse 27

व्यक्ताव्यक्तस्वरूपाय महादेवाय मीढुषे / शिवाय बहुरूपाय त्रिनेत्राय नमोनमः

ವ್ಯಕ್ತ-ಅವ್ಯಕ್ತ ಸ್ವರೂಪನಾದ ಮಹಾದೇವನೆ, ವರಪ್ರದಾತನೆ! ಬಹುರೂಪಿಯಾದ ತ್ರಿನೇತ್ರ ಶಿವನಿಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮೋ ನಮಃ.

Verse 28

शरणं भव मे शर्व त्वद्भक्तस्य जगत्पते / भूयो ऽनन्याश्रयाणां तु त्वमेव हि परायणम्

ಹೇ ಶರ್ವ, ಜಗತ್ಪತೇ! ನಾನು ನಿನ್ನ ಭಕ್ತನು; ನನಗೆ ಶರಣಾಗು. ಬೇರೆ ಆಶ್ರಯವಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ನೀನೇ ಪರಮ ಆಶ್ರಯ.

Verse 29

यन्मयापकृतं देव दुरुक्तं वापि शङ्कर / अजानता त्वां भगवन्मम तत्क्षन्तुमर्हसि

ಹೇ ದೇವ, ಹೇ ಶಂಕರ! ನಾನು ಮಾಡಿದ ಅಪಕಾರವಾಗಲಿ, ಕಠಿಣ ಮಾತಾಗಲಿ, ನಿನ್ನನ್ನು ಅರಿಯದೆ—ಹೇ ಭಗವನ್—ದಯವಿಟ್ಟು ಕ್ಷಮಿಸು.

Verse 30

अनन्यवेद्यरुपस्य सद्भावमिहकः पुमान् / त्वामृते तव सर्वेश सम्यक् शक्रोति वेदितुम्

ಹೇ ಸರ್ವೇಶ್ವರಾ! ಬೇರೆ ಯಾವುದರಿಂದಲೂ ತಿಳಿಯಲಾಗದ ನಿನ್ನ ರೂಪದ ಸತ್ಯಸ್ವಭಾವವನ್ನು, ನಿನ್ನನ್ನು ಹೊರತು ಇಲ್ಲಿ ಯಾವ ಮನುಷ್ಯನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ತಿಳಿಯಬಲ್ಲನು?

Verse 31

तस्मात्त्वं सर्वभावेन प्रसीद मम शङ्कर / नान्यास्ति मे गतिस्तुभ्यं नमो भूयो नमो नमः

ಆದ್ದರಿಂದ, ನನ್ನ ಶಂಕರನೇ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಭಾವದಿಂದ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನನಾಗು. ನಿನ್ನನ್ನು ಹೊರತು ನನಗೆ ಬೇರೆ ಗತಿ ಇಲ್ಲ; ನಮೋ, ಮತ್ತೆ ನಮೋ, ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮೋ.

Verse 32

वसिष्ठ उवाच इति संस्तूयमानस्तु कृताञ्जलिपुटं पुरः / तिष्ठन्तमाह भगवान्प्रसन्नात्मा जगन्मयः

ವಸಿಷ್ಠನು ಹೇಳಿದರು—ಈ ರೀತಿ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾ, ಕೈಜೋಡಿಸಿ ಮುಂದೆ ನಿಂತಿದ್ದ ಅವನಿಗೆ, ಪ್ರಸನ್ನಾತ್ಮನಾದ ಜಗನ್ಮಯ ಭಗವಾನ್ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.

Verse 33

भगवानुवाच प्रीतो ऽस्मि भवते तात तपसानेन सांप्रतम् / भक्त्या चैवानपायिन्या ह्यपि भार्गवसत्तम

ಭಗವಾನ್ ಹೇಳಿದರು—ತಾತಾ, ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಈ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ನಾನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿದ್ದೇನೆ; ಹಾಗೆಯೇ, ಭಾರ್ಗವಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನಿನ್ನ ಅಚಲ ಭಕ್ತಿಯಿಂದಲೂ.

Verse 34

दास्ये चाभि मतं सवे भवते ऽहं त्वया वृतम् / भक्तो हि मे त्वमत्यर्थं नात्र कार्या विचारणा

ದಾಸ್ಯಭಾವದಲ್ಲಿಯೂ, ಹೇ ಸರ್ವೇ, ನೀನೇ ನನನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೀ. ನೀನು ನನ್ನ ಅತ್ಯಂತ ಭಕ್ತನು; ಇದರಲ್ಲಿ ವಿಚಾರಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ.

Verse 35

मयैवावगतं सर्वं त्दृदि वत्ते ऽद्यवर्त्तते / तस्माद्ब्रवीमि यत्त्वाहं तत्कुरुष्वाविशङ्कितम्

ಇಂದು ನಿನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಇರುವುದೆಲ್ಲ ನನಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಳಿದಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಹೇಳುವುದನ್ನು ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ ಮಾಡು.

Verse 36

नास्त्राणां धारणे वत्स विद्यते शक्तिरद्य ते / रौद्राणां तेन भूयो ऽपि तपो घोरं समाचर

ವತ್ಸ, ಇಂದು ನಿನಗೆ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸುವ ಶಕ್ತಿ ಇಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ರೌದ್ರ ಅಸ್ತ್ರಗಳಿಗಾಗಿ ಇನ್ನೂ ಘೋರ ತಪಸ್ಸು ಆಚರಿಸು.

Verse 37

परीत्य पृथिवीं सर्वां सर्वतीर्थेषु च क्रमात् / स्रात्वा पवित्रदेहस्त्तवं सर्वाण्यस्त्राण्यवाप्स्यसि

ಸಂಪೂರ್ಣ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪರಿಕ್ರಮಿಸಿ, ಕ್ರಮವಾಗಿ ಎಲ್ಲ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಪವಿತ್ರ ದೇಹನಾಗಿ ನೀನು ಎಲ್ಲಾ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ.

Verse 38

इत्युक्त्वान्तर्दधे देवस्तेनैव वपुषा विभुः / रामस्य पश्यतो राजन्क्षणेन भवभागकृत्

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಆ ವಿಭು ದೇವನು ಅದೇ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅಂತರ್ಧಾನನಾದನು. ರಾಜನೇ, ರಾಮನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಅವನು ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅದೆಶ್ಯನಾದನು.

Verse 39

अन्तर्हिते जगन्नाथे रामो नत्वा तु शङ्करम् / परीत्यवसुधां सर्वां तीर्थस्नाने ऽकरोन्मनः

ಜಗನ್ನಾಥನು ಅಂತರ್ಧಾನವಾದ ಬಳಿಕ ರಾಮನು ಶಂಕರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪರಿಕ್ರಮಿಸಿ ತೀರ್ಥಸ್ನಾನ ಮಾಡಲು ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು.

Verse 40

ततः स पृथिवीं सर्वां परिक्रम्य यथाक्रमम् / चकार सर्वतीर्थेषु स्नानं विधिवदात्मवान्

ನಂತರ ಆತ್ಮನಿಯಮವಂತನು ಯಥಾಕ್ರಮವಾಗಿ ಸಮಸ್ತ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪರಿಕ್ರಮಿಸಿ, ಎಲ್ಲ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ವಿಧಿವಿಧಾನವಾಗಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿದನು।

Verse 41

तीर्थेषु क्षेत्रमुख्येषु तथा देवालयेषु च / पितॄन्देवांश्च विधिवदतर्पयदतन्द्रितः

ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ, ಪ್ರಮುಖ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ದೇವಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಅವನು ಅಲಸ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ದೇವರಿಗೆ ವಿಧಿವಿಧಾನವಾಗಿ ತರ್ಪಣ ಮಾಡಿದನು।

Verse 42

उपवासतपोहोमजपस्नानादिसुक्रियाः / तीर्थेषु विधिवत्कुर्वन्परिचक्राम मेदिनीम्

ಉಪವಾಸ, ತಪಸ್ಸು, ಹೋಮ, ಜಪ, ಸ್ನಾನ ಮೊದಲಾದ ಶುಭಕರ್ಮಗಳನ್ನು ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ವಿಧಿವಿಧಾನವಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಾ ಅವನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪರಿಕ್ರಮಿಸಿದನು।

Verse 43

एवं क्रमेण तीर्थेषु स्नात्वा चैव वसुंधराम् / प्रदक्षिणीकृत्य शनैः शुद्धदेहो ऽभवन्नृप

ಹೇ ನೃಪ! ಹೀಗೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ವಸುಂಧರೆಯನ್ನು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿದುದರಿಂದ ಅವನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಶುದ್ಧದೇಹನಾದನು।

Verse 44

परीत्यैवं वसुमतीं भार्गवः शंभुशासनात् / जगाम् भूयस्तं देशं यत्र पूर्वमुवास सः

ಹೀಗೆ ವಸುಮತಿಯನ್ನು ಪರಿಕ್ರಮಿಸಿದ ಬಳಿಕ, ಶಂಭುವಿನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಭಾರ್ಗವನು ಹಿಂದೆ ವಾಸಿಸಿದ್ದ همان ದೇಶಕ್ಕೆ ಮತ್ತೆ ಹೋದನು।

Verse 45

गत्वा राजन्सतत्रैव स्थित्वा देवमुमापतिम् / भक्त्या संपूजयामास तपोभिर्न्नियमैरपि

ಹೇ ರಾಜನೇ, ಅವನು ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲೀಯೇ ನಿಂತು ಉಮಾಪತಿ ದೇವರನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿದನು; ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ನಿಯಮಗಳಿಂದಲೂ ಆರಾಧಿಸಿದನು।

Verse 46

एतस्मिन्नेव काले तु देवानामसुरैः सह / बभूव सुचिरं राजन्संग्रामो रोमहर्षणः

ಹೇ ರಾಜನೇ, ಇದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಅಸುರರಿಗೂ ನಡುವೆ ಬಹುಕಾಲ ಮುಂದುವರಿದ ರೋಮಾಂಚಕರ ಯುದ್ಧವು ಸಂಭವಿಸಿತು।

Verse 47

ततो देवान्पराजित्य युद्धे ऽतिबलिनो ऽसुराः / अवापुरमरैश्वर्यमशेषमकुतोभयाः

ನಂತರ ಅತಿಬಲಿಷ್ಠ ಅಸುರರು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಸೋಲಿಸಿ, ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ದೇವೈಶ್ವರ್ಯವನ್ನೆಲ್ಲ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪಡೆದುಕೊಂಡರು।

Verse 48

युद्धे पराजिता देवाः सकला वासवादयः / शङ्करं शरणं चग्मुर्हतैश्वर्या ह्यरातिभिः

ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸೋತ ಇಂದ್ರಾದಿ ಸಮಸ್ತ ದೇವತೆಗಳು, ಶತ್ರುಗಳಿಂದ ಐಶ್ವರ್ಯ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಕಾರಣ, ಶಂಕರನ ಶರಣಿಗೆ ಹೋದರು।

Verse 49

तोषयित्वा जगन्नाथं प्रणामजय संस्तवैः / प्रार्थयामासुरसुरान्हन्तुं देवाः पिनाकिनम्

ಪ್ರಣಾಮ, ಜಯಘೋಷ ಮತ್ತು ಸ್ತೋತ್ರಗಳಿಂದ ಜಗನ್ನಾಥನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿ, ದೇವತೆಗಳು ಪಿನಾಕಧಾರಿಯನ್ನು ಅಸುರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಬೇಕೆಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದರು।

Verse 50

ततस्तेषां प्रतिश्रुत्य दानवानां वधं नृप / देवानां वरदः शंभुर्महो दरमुवाच ह

ಆಮೇಲೆ, ಹೇ ನೃಪಾ! ದಾನವರ ವಧವನ್ನು ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿ, ದೇವರಿಗೆ ವರದಾತನಾದ ಶಂಭು ಮಹೋದರನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು.

Verse 51

हिमद्रेर्दक्षिणे भागे रामो नाम महातपाः / मुनिपुत्रो ऽतितेजस्वी मामुद्दिश्य तपस्यति

ಹಿಮಾದ್ರಿಯ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ‘ರಾಮ’ ಎಂಬ ಮಹಾತಪಸ್ವಿ, ಮುನಿಪುತ್ರ, ಅತಿತೇಜಸ್ವಿ, ನನ್ನನ್ನೇ ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.

Verse 52

तत्र गत्वात्वमद्यैव निवेद्य मम शासनम् / महोदर तपस्यन्तं तमिहानय माचिरम्

ನೀನು ಇಂದುಲೇ ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸು; ಹೇ ಮಹೋದರಾ! ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಆ ರಾಮನನ್ನು ವಿಳಂಬವಿಲ್ಲದೆ ಇಲ್ಲಿ ಕರೆತರು.

Verse 53

इत्याज्ञप्रस्तथेत्युक्त्वा प्रणभ्येशं महोदरः / जगाम वायुवेगेन यत्र रामो व्यवस्थितः

‘ಆಜ್ಞೆ’ ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಮಹೋದರನು ಈಶ್ವರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಗಾಳಿಯ ವೇಗದಿಂದ ರಾಮನು ಇದ್ದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು.

Verse 54

समासाद्य स तं देशं दृष्ट्वा रामं महामुनिम् / तपस्यन्तमिदं वाक्यमुवाच विनयान्वितः

ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ತಲುಪಿ, ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರತನಾದ ಮಹಾಮುನಿ ರಾಮನನ್ನು ನೋಡಿ, ಮಹೋದರನು ವಿನಯದಿಂದ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು.

Verse 55

द्रष्टुमिच्छति शम्भुस्त्वां भृगुवर्यं तदाज्ञया / आगतो ऽहं तदागच्छ तत्पादांबुजसन्निधिम्

ಶಂಭು ನಿನ್ನನ್ನು, ಹೇ ಭೃಗುವರ್ಯ, ದರ್ಶನಮಾಡಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅವನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ನಾನು ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಬಾ, ಅವನ ಪಾದಪದ್ಮಗಳ ಸನ್ನಿಧಿಗೆ ಹೋಗೋಣ।

Verse 56

तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य शीघ्रमुत्थाय भार्गवः / तदाज्ञां शिरसानन्द्य तथेति प्रत्यभाषत

ಅವನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಭಾರ್ಗವನು ತಕ್ಷಣ ಎದ್ದು, ಆ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಶಿರಸಾ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಆನಂದದಿಂದ ‘ಹಾಗೆಯೇ’ ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದನು।

Verse 57

ततो रामं त्वरोपेतः शंभुपार्श्वं महोदरः / प्रापयामास सहसा कैलासे नागसत्तमे

ನಂತರ ತ್ವರಿತಗೊಂಡ ಮಹೋದರನು ರಾಮನನ್ನು ಶಂಭುವಿನ ಪಾರ್ಶ್ವಕ್ಕೆ ಸಹಸಾ ಕರೆದೊಯ್ದನು; ನಾಗರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದವನ ಕೈಲಾಸದಲ್ಲಿ ತಕ್ಷಣ ತಲುಪಿಸಿದನು।

Verse 58

सहितं सकलैर्भूतैरिन्द्राद्यैश्च सहामरैः / ददर्श भार्गवश्रेष्ठः शङ्करं भक्तवत्सलम्

ಆಗ ಭಾರ್ಗವಶ್ರೇಷ್ಠನು ಭಕ್ತವತ್ಸಲನಾದ ಶಂಕರನನ್ನು ಕಂಡನು—ಅವನು ಸಮಸ್ತ ಭೂತಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ, ಇಂದ್ರಾದಿ ದೇವತೆಗಳ ಸಹಿತ ವಿರಾಜಮಾನನಾಗಿದ್ದನು।

Verse 59

संस्तूयमानं मुनिभिर्नारदाद्यैस्तपोधनैः / गन्धर्वैरुपगायद्भिर्नृत्यद्भिश्चाप्सरोगणैः

ನಾರದಾದಿ ತಪೋಧನ ಮುನಿಗಳು ಅವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಿದ್ದರು; ಗಂಧರ್ವರು ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದರು; ಅಪ್ಸರಾ ಗಣಗಳು ನೃತ್ಯಿಸುತ್ತಿದ್ದವು।

Verse 60

उपास्यमानं देवेशं गजचर्मधृताम्बरम् / भस्मोद्धूलितसर्वाङ्गं त्रिनेत्रं चन्द्रशेखरम्

ಉಪಾಸಿಸಲ್ಪಡುವ ದೇವೇಶ್ವರನು, ಗಜಚರ್ಮಾಂಬರಧಾರಿ, ಭಸ್ಮದಿಂದ ಧೂಸರಿತ ಸರ್ವಾಂಗ, ತ್ರಿನೇತ್ರ, ಚಂದ್ರಶೇಖರ।

Verse 61

धृतपिङ्गजटाभारं नागाभरमभूषितम् / प्रलम्बोष्ठभुजं सौम्यं प्रसन्नमुखपङ्कजम्

ಪಿಂಗಳ ಜಟೆಗಳ ಭಾರವನ್ನು ಧರಿಸಿದವನು, ನಾಗಾಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತ; ದೀರ್ಘೋಷ್ಠ-ಭುಜ, ಸೌಮ್ಯ, ಪ್ರಸನ್ನ ಪದ್ಮಮುಖ।

Verse 62

आस्थितं काञ्चने पट्टे गीर्वाणसमितौ नृप / उपासर्पत्तु देवेशं भृगुवर्यः कृताञ्जलिः

ಓ ನೃಪಾ! ಗೀರ್ವಾಣರ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ವರ್ಣಾಸನದಲ್ಲಿ ಆಸೀನನಾದ ದೇವೇಶ್ವರನ ಬಳಿಗೆ ಭೃಗುವರ್ಯನು ಕೃತಾಂಜಲಿಯಾಗಿ ಸಮೀಪಿಸಿದನು।

Verse 63

श्रीकण्ठदर्शनोद्वत्तरोमाञ्चाञ्चितविग्रहः / बाष्पत्तु सिक्तकायेन स तु गत्वा हरान्तिकम्

ಶ್ರೀಕಂಠನ ದರ್ಶನದಿಂದ ರೋಮಾಂಚಿತ ದೇಹವಿದ್ದವನು, ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ತೋಯ್ದ ಕಾಯಕೊಡನೆ ಹರನ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಹೋದನು।

Verse 64

भक्त्या ससंभ्रमं वाचा हर्षगद्गदयासकृत् / नमस्ते देवदेवेति व्यालपन्नाकुलाक्षरम्

ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಂಭ್ರಮದಿಂದ, ಹರ್ಷದಿಂದ ಗದ್ಗದವಾದ ವಾಣಿಯಲ್ಲಿ ಮರುಮರು ‘ದೇವದೇವಾ, ನಮಸ್ತೇ’ ಎಂದು ಅಕ್ಷರಗಳು ಗೊಂದಲವಾಗುವಂತೆ ಉಚ್ಚರಿಸಿದನು।

Verse 65

पपात संस्पृशन्मूर्ध्ना चरणौ पुरविद्विषः / पश्यतां देववृन्दानां मध्ये भृगुकुलोद्वहम्

ಭೃಗುಕುಲೋತ್ತಮನು ದೇವವೃಂದಗಳು ನೋಡುತ್ತಿರುವ ಮಧ್ಯೆ ಪುರವಿದ್ವಿಷನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಶಿರಸ್ಸಿನಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದು ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿದನು।

Verse 66

तमुत्थाप्य शिवः प्रीतः प्रसन्नमुखपङ्कजम् / रामं मधुरया वाचा प्रहसन्नाह सादरम्

ಅವನನ್ನು ಎತ್ತಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಪ್ರೀತನಾದ ಶಿವನು ಪ್ರಸನ್ನಮುಖಪಂಕಜನಾದ ರಾಮನಿಗೆ ಮಧುರ ವಾಣಿಯಿಂದ ನಗುತ್ತಾ ಸಾದರವಾಗಿ ಹೇಳಿದರು।

Verse 67

इमे दैत्यगणैः क्रान्ताः स्वाधिष्ठानात्परिच्युताः / अशक्रुवन्तस्तान्हन्तुं गीर्वाणा मामुपागताः

ಈ ದೇವರುಗಳು ದೈತ್ಯಗಣಗಳಿಂದ ಆಕ್ರಮಿತರಾಗಿ ತಮ್ಮ ಅಧಿಷ್ಠಾನಗಳಿಂದ ಚ್ಯುತರಾಗಿದ್ದಾರೆ; ಅವರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಲು ಅಸಮರ್ಥರಾದ ಗೀರ್ವಾಣರು ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ।

Verse 68

तस्मान्ममाज्ञया राम देवानां च प्रियेप्सया / जहि दैत्यगणान्सर्वान्समर्थस्त्वं हि मे मतः

ಆದ್ದರಿಂದ, ಹೇ ರಾಮ, ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ದೇವರ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸಿ, ಎಲ್ಲಾ ದೈತ್ಯಗಣಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸು; ನೀನು ಸಮರ್ಥನೆಂದು ನನಗೆ ತೋರುತ್ತದೆ।

Verse 69

ततो रामो ऽब्रवीच्छर्वं प्रणिपत्य कृताञ्जलिः / शृण्वतां सर्वदेवानां सप्रश्रयमिदं वचः

ಆಮೇಲೆ ರಾಮನು ಶರ್ವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಕೈಜೋಡಿಸಿ, ಎಲ್ಲಾ ದೇವರುಗಳು ಕೇಳುತ್ತಿರುವಾಗ ವಿನಯದಿಂದ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದರು।

Verse 70

स्वामिन्न विदितं किं ते सर्वज्ञस्याखिलात्मनः / तथापि विज्ञापयतो वचनं मे ऽवधारय

ಸ್ವಾಮಿ! ಸರ್ವಜ್ಞನೂ ಅಖಿಲಾತ್ಮನೂ ಆದ ನಿನಗೆ ಏನು ಅಜ್ಞಾತ? ಆದರೂ ನನ್ನ ವಿನಂತಿಯ ವಚನವನ್ನು ದಯವಿಟ್ಟು ಆಲಿಸು।

Verse 71

यदि शक्रादिभिर्देवैरखिलैरमरारयः / न शक्या हन्तुमेकस्य शक्याः स्यस्ते कथं मम

ಇಂದ್ರಾದಿ ಎಲ್ಲ ದೇವರೂ ಆ ಅಮರ-ಶತ್ರುಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನನ್ನೂ ಸಂಹರಿಸಲಾರದೆ ಇದ್ದರೆ, ನಾನು ಅವರನ್ನು ಹೇಗೆ ಸಂಹರಿಸಬಲ್ಲೆ?

Verse 72

अनस्त्रज्ञो ऽस्मि देवेश युद्धानामप्यकोविदः / कथं हनिष्ये सकलान्सुरशत्रूननायुधः

ದೇವೇಶಾ! ನಾನು ಅಸ್ತ್ರವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಅಜ್ಞ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿಯೂ ಅಕುಶಲ; ಆಯುಧವಿಲ್ಲದೆ ಎಲ್ಲ ಸುರಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಸಂಹರಿಸಲಿ?

Verse 73

इत्युक्तस्तेन देवेशः सितं कालाग्निसप्रभम् / शैवमस्त्रमयं तेजो ददौ तस्मै महात्मने

ಅವನ ಮಾತು ಕೇಳಿ ದೇವೇಶನು ಕಾಲಾಗ್ನಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ, ಶೈವಾಸ್ತ್ರಮಯವಾದ ಶ್ವೇತ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಆ ಮಹಾತ್ಮನಿಗೆ ದಾನಮಾಡಿದನು।

Verse 74

आत्मीयं परशुं दत्वा सर्वशस्त्राभिभावकम् / रामपाह प्रसन्नात्मा गीर्वाणानां तु शृण्वतम्

ಎಲ್ಲ ಶಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಮೀರಿಸುವ ತನ್ನ ಪರಶುವನ್ನು ನೀಡಿ, ಪ್ರಸನ್ನಚಿತ್ತನಾಗಿ ದೇವತೆಗಳು ಕೇಳುತ್ತಿರುವಾಗ ‘ರಾಮಾ, ರಕ್ಷಿಸು!’ ಎಂದು ಹೇಳಿದನು।

Verse 75

मत्प्रसादेन सकलान्सुरशत्रून्विनिघ्नतः / शक्तिर्भवतु ते सौम्य समस्तारिदुरासदा

ನನ್ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ನೀನು ಸಮಸ್ತ ದೇವಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸು; ಹೇ ಸೌಮ್ಯ, ನಿನಗೆ ಎಲ್ಲ ಶತ್ರುಗಳಿಗೆ ದುರಾಸದವಾದ ಅಜೇಯ ಶಕ್ತಿ ಉಂಟಾಗಲಿ।

Verse 76

अनेनैवायुधेन त्वं गच्छ युध्यस्व शत्रुभिः / स्वयमेव च वेत्सि त्वं यथावद्युद्धकौशलम्

ಈ ಆಯುಧವನ್ನೇ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ನೀನು ಹೋಗಿ ಶತ್ರುಗಳೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧಮಾಡು; ಆಗ ನೀನೇ ಸ್ವತಃ ಯಥಾವತ್ತಾದ ಯುದ್ಧಕೌಶಲವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವೆ।

Verse 77

वसिष्ठ उवाच एवमुक्तस्ततो रामः शंभुना तं प्रणम्य च / जग्राह परशुं शैव विबुधारिवधोद्यतः

ವಸಿಷ್ಠರು ಹೇಳಿದರು— ಶಂಭು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ ರಾಮನು ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ದೇವಶತ್ರುಗಳ ವಧಕ್ಕೆ ಉದ್ಧತನಾಗಿ ಶೈವ ಪರಶುವನ್ನು ಹಿಡಿದನು।

Verse 78

ततः स शुशुभे रामो विष्णुतेर्ञ्जो ऽशसंभवः / रुद्रभक्त्या समायुक्तो द्युत्येव सवितुर्महः

ಆಮೇಲೆ ರಾಮನು ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದನು— ವಿಷ್ಣುವಿನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದವನು, ರುದ್ರಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಮಾಯುಕ್ತನು; ಮಹಾಸೂರ್ಯನ ಕಾಂತಿಯಂತೆ ದೀಪ್ತನಾದನು।

Verse 79

सो ऽनुज्ञातस्त्रिनेत्रेण देवैः सर्वैः समन्वितः / जगाम हन्तुमसुरान्युद्धाय कृतनिश्चयः

ತ್ರಿನೇತ್ರನ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು, ಎಲ್ಲಾ ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ, ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ದೃಢನಿಶ್ಚಯ ಮಾಡಿ ಅಸುರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಲು ಹೊರಟನು।

Verse 80

ततो ऽभवत्पुनर्युद्धं देवानामसुरैः सह / त्रैलोक्यविजयोद्युक्तै राजन्नतिभयङ्करम्

ಆಮೇಲೆ ದೇವರುಗಳಿಗೂ ಅಸುರರಿಗೂ ಮತ್ತೆ ಯುದ್ಧವು ಸಂಭವಿಸಿತು. ಓ ರಾಜನೇ, ತ್ರಿಲೋಕವಿಜಯಕ್ಕೆ ಉತ್ಸುಕರಾದವರ ಆ ಸಮರವು ಅತ್ಯಂತ ಭಯಂಕರವಾಗಿತ್ತು.

Verse 81

अथ रामो महाबाहुस्तस्मिन्युद्धे सुदारुणे / कुद्धः परशुना तेन निजघान महासुरान्

ಆ ಭೀಕರ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮಹಾಬಾಹು ರಾಮನು ಕೋಪಗೊಂಡು, ಆ ಪರಶುವಿನಿಂದ ಮಹಾಸುರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದನು.

Verse 82

प्रहारैरशनिप्रख्यैर्निघ्नन्दैत्यान्सहस्रशः / चचार समरे रामः क्रुद्धः काल इवापरः

ವಜ್ರದಂತೆ ಹೊಡೆತಗಳಿಂದ ಸಾವಿರಾರು ದೈತ್ಯರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುತ್ತಾ, ಕ್ರುದ್ಧನಾದ ರಾಮನು ಸಮರದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಕಾಲನಂತೆ ಸಂಚರಿಸಿದನು.

Verse 83

हत्वा तु सकलान्दैत्यान्देवान्सर्वानहर्षयत् / क्षणेन नाशयामास रामः प्रहरतां वरः

ಎಲ್ಲ ದೈತ್ಯರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ದೇವರನ್ನು ಹರ್ಷಗೊಳಿಸಿದನು. ಪ್ರಹಾರಕರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ರಾಮನು ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಅವರನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದನು.

Verse 84

रामेण हन्यमा नास्तु समस्ता दैत्यदानवाः / ददृशुः सर्वतो रामं हतशेषा भयान्विताः

ರಾಮನಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ದೈತ್ಯ-ದಾನವರು ಹತವಾಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಉಳಿದವರು ಭಯದಿಂದ ಕಂಗಾಲಾಗಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ರಾಮನನ್ನೇ ನೋಡಿದರು.

Verse 85

हतेष्वसुरसंघेषु विद्रुतेषु च कृत्स्नशः / राममामन्त्र्य विबुधाः प्रययुस्त्रिदिवं पुनः

ಅಸುರಸಂಘಗಳು ಹತರಾಗಿ, ಉಳಿದವರು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಓಡಿಹೋದ ಬಳಿಕ, ದೇವಗಣರು ರಾಮನಿಗೆ ವಿದಾಯ ಹೇಳಿ ಪುನಃ ತ್ರಿದಿವ (ಸ್ವರ್ಗ)ಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದರು।

Verse 86

रामो ऽपि हत्वा दितिजानभ्यनुज्ञाप्य चामरान् / स्वमाश्रमं समापेदे तपस्यासक्तमानसः

ರಾಮನೂ ದಿತಿಜರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ದೇವರಿಗೆ ಅನುಮತಿ ನೀಡಿ, ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ತನ್ನ ಆಶ್ರಮವನ್ನು ಸೇರಿದನು।

Verse 87

मृगव्याधप्रतिकृतिं कृत्वा शम्भोर्महामतिः / भक्त्या संपूजयामास स तस्मिन्नाश्रमेवशी

ಮಹಾಮತಿ (ರಾಮ) ಮೃಗವ್ಯಾಧನ ಪ್ರತಿಕೃತಿಯನ್ನು ಮಾಡಿ, ಆ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹದಿಂದಿದ್ದು, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶಂಭು (ಶಿವ)ನನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ಪೂಜಿಸಿದನು।

Verse 88

गन्धैः पुष्पैस्तथा हृद्यैर्नैवेद्यैरभिवन्दनैः / स्तोत्रैश्च विधिवद्भक्त्या परां प्रीतिमुपानयत्

ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳು, ಪುಷ್ಪಗಳು, ಹೃದಯಂಗಮ ನೈವೇದ್ಯಗಳು, ವಂದನೆಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ತೋತ್ರಗಳಿಂದ—ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ—ಅವನು ಪರಮ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು।