Adhyaya 14

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यभागे तृतीय उपोद्धातपादे श्राद्धकल्पे पुण्यदेशानुकीर्त्तनं नाम त्रयोदशो ऽध्यायः // १३// बृहस्पतिरुवाच अतः परं प्रवक्ष्यामि सर्वदानफलानि च / श्राद्धकर्मणि मेध्यानि वर्जनीयानि यानि च

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ ಮಹಾಪುರಾಣದಲ್ಲಿ, ವಾಯುಪ್ರೋಕ್ತ ಮಧ್ಯಭಾಗದ ತೃತೀಯ ಉಪೋದ್ದಾತಪಾದದಲ್ಲಿ, ಶ್ರಾದ್ಧಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ ‘ಪುಣ್ಯದೇಶಾನುಕೀರ್ತನ’ ಎಂಬ ಹದಿಮೂರನೇ ಅಧ್ಯಾಯ. ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಹೇಳಿದರು—ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ನಾನು ಎಲ್ಲಾ ದಾನಗಳ ಫಲಗಳನ್ನೂ, ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧವಾದವು ಮತ್ತು ವರ್ಜ್ಯವಾದವು ಯಾವುವೋ ಅವನ್ನೂ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ।

Verse 2

हिमप्रपतने कुर्यादा हरेद्वा हिमं ततः / अग्निहोत्रमुपायुष्यं पवित्रं परमं हितम्

ಹಿಮಪಾತದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ (ಯಥಾಶಕ್ತಿ) ಮಾಡಲಿ, ಅಥವಾ ನಂತರ ಆ ಹಿಮವನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಲಿ. ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರವು ಆಯುಷ್ಯವರ್ಧಕ, ಪರಮ ಪವಿತ್ರ ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ಹಿತಕರವಾಗಿದೆ.

Verse 3

नक्तं तु वर्जयेच्छ्राद्धं राहोरन्यत्र दर्शनात् / सर्वस्वेनापि कर्त्तव्यङ्क्षिप्रं वै राहुदर्शने

ರಾಹುವಿನ ದರ್ಶನವನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ರಾತ್ರಿ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ವರ್ಜಿಸಬೇಕು. ಆದರೆ ರಾಹು ದರ್ಶನವಾದರೆ ಸರ್ವಸ್ವವನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸಿ ಕೂಡ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡುವುದು ಕರ್ತವ್ಯ.

Verse 4

उपरागे न कुर्याद्यः पङ्के गौरिव सीदति / कुर्वाणस्तत्तरेत्पापं सती नौरिव सागरे

ಗ್ರಹಣಕಾಲದಲ್ಲಿ (ಶ್ರಾದ್ಧ) ಮಾಡದವನು ಕೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿದ ಹಸುವಿನಂತೆ ಮುಳುಗುತ್ತಾನೆ. ಮಾಡುವವನು ಆ ಪಾಪವನ್ನು ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಸತ್ಕಡಗು ನೌಕೆಯಂತೆ ದಾಟುತ್ತಾನೆ.

Verse 5

वैश्वदेवं च सौम्यं च खड्गमांसं परं हविः / विषाणवर्जं खड्गस्य मात्सर्यान्नाशयामहे

ವೈಶ್ವದೇವ ಹಾಗೂ ಸೌಮ್ಯ ಯಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಖಡ್ಗಮಾಂಸವೇ ಪರಮ ಹವಿಯಾಗಿದೆ; ಖಡ್ಗದ ಶೃಂಗವರ್ಜಿತ ಭಾಗದಿಂದ ನಾವು ಮಾತ್ಸರ್ಯವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತೇವೆ.

Verse 6

त्वाष्ट्रा वै यजमानेन देवेशेन महात्मना / पिबञ्छचीपतिः सोमं पृथिव्यां मध्यगः पुरा

ಮಹಾತ್ಮನಾದ ದೇವೇಶ ಯಜಮಾನ ತ್ವಾಷ್ಟ್ರನ ಯಾಗದಲ್ಲಿ, ಶಚೀಪತಿ ಇಂದ್ರನು ಪುರಾಕಾಲದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಸೋಮವನ್ನು ಪಾನಮಾಡಿದನು.

Verse 7

श्यामाकास्तत्र उत्पन्नाः पित्रर्थमपरजिताः / विप्रुषस्तस्य नासाभ्यामासक्ताभ्यां तथेक्षवः

ಅಲ್ಲಿ ಪಿತೃಗಳ ನಿಮಿತ್ತ ಅಜೇಯ ಶ್ಯಾಮಾಕಗಳು ಉದ್ಭವಿಸಿದವು; ಅವನ ಎರಡೂ ನಾಸಾರಂಧ್ರಗಳಿಗೆ ಅಂಟಿದ್ದ ಹನಿಗಳಿಂದ ಹಾಗೆಯೇ ಇಕ್ಷುಗಳು (ಕಬ್ಬು) ಕೂಡ ಹುಟ್ಟಿದವು.

Verse 8

श्रेष्मलाः शीतलाः स्निग्धा मधुराश्च तथेक्षवः / श्यामाकैरिक्षुभिश्चैव पितॄणां सर्वकामिकम्

ಇಕ್ಷುಗಳು ಕಫವರ್ಧಕ, ಶೀತಲ, ಸ್ನಿಗ್ಧ ಮತ್ತು ಮಧುರ; ಶ್ಯಾಮಾಕ ಹಾಗೂ ಇಕ್ಷುಗಳಿಂದ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಸರ್ವಕಾಮಪ್ರದವಾದ ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮ ನೆರವೇರುತ್ತದೆ.

Verse 9

कुर्यादाग्रयणं यस्तु स शीघ्रं सिद्धिमाप्नुयात् / श्यामाकास्तु द्विनामानो विहिता यजनेस्मृते

ಯಾರು ಆಗ್ರಯಣ ಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೋ ಅವನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಯಜ್ಞಸ್ಮೃತಿಯಲ್ಲಿ ಶ್ಯಾಮಾಕಗಳನ್ನು ದ್ವಿನಾಮವೆಂದು ವಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ.

Verse 10

यस्मात्तेदेवसृष्टास्तु तस्मात्ते चाक्षयाः स्मृताः / प्रसातिकाः प्रियङ्गुश्च मुद्गाश्च हरितास्तथा

ಇವು ದೇವಸೃಷ್ಟವೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದರಿಂದ, ಅವು ‘ಅಕ್ಷಯ’ವೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ—ಪ್ರಸಾತಿಕಾ, ಪ್ರಿಯಂಗು, ಮುದ್ಗ (ಹೆಸರು) ಹಾಗೂ ಹರಿತ ಧಾನ್ಯಗಳೂ.

Verse 11

एतान्यपि समानानि श्यामाकानां गुणैस्तु तैः / कृष्णमाषास्तिलाश्चैव श्रेष्ठास्तु यवशालयः

ಇವುಗಳೂ ಶ್ಯಾಮಾಕದ ಅದೇ ಗುಣಗಳಿಗೆ ಸಮಾನ; ಕೃಷ್ಣಮಾಷ ಮತ್ತು ಎಳ್ಳೂ ಹಾಗೆಯೇ—ಆದರೆ ಯವ (ಯವಶಾಲಯ) ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 12

महायवाश्च निष्पावास्तथैव च मधूलिकाः / कृष्णाश्चैवान्नलोहाश्च गर्ह्याः स्युः श्राद्धकर्मणि

ಮಹಾಯವ, ನಿಷ್ಪಾವ ಮತ್ತು ಮಧೂಲಿಕಾ; ಹಾಗೆಯೇ ಕೃಷ್ಣಾ ಮತ್ತು ಅನ್ನಲೋಹ—ಇವು ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಗರ್ಹ್ಯವೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತವೆ।

Verse 13

राजमाषास्तथान्ये वै वर्जनीयाः प्रयत्नतः / मसूराश्चैव पुण्याश्च कुसुंभं श्रीनिकेतनम्

ರಾಜಮಾಷ ಮತ್ತು ಇನ್ನಿತರ ಕೆಲವು ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ವರ್ಜಿಸಬೇಕು; ಆದರೆ ಮಸೂರ ಪುಣ್ಯಕರ, ಮತ್ತು ಕುಸುಂಭವನ್ನು ಶ್ರೀನಿಕೇತನವೆಂದು ಕರೆದಿದ್ದಾರೆ।

Verse 14

वर्षास्वतियवा नित्यं तथा वृषकवासकौ / बिल्वामलकमृद्वीकापनसाम्रातदाडिमाः

ವರ್ಷಾಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅತಿಯವ ಸದಾ (ಉಪಯುಕ್ತ), ಹಾಗೆಯೇ ವೃಷಕ ಮತ್ತು ವಾಸಕವೂ; ಜೊತೆಗೆ ಬಿಲ್ವ, ಆಮಲಕ, ಮೃದ್ವೀಕಾ (ಒಣ ದ್ರಾಕ್ಷಿ), ಪನಸ, ಆಮ್ರ, ಆತ ಮತ್ತು ದಾಡಿಮ (ದಾಳಿಂಬೆ) ಕೂಡ।

Verse 15

तवशोलंयताक्षौद्रखर्जूराम्रलानि च / खशेरुकोविदार्यश्च तालकन्दं तथा विसम्

ತವಶೋಲಂಯತಾ, ಅಕ್ಷೌದ್ರ, ಖರ್ಜೂರ, ಮಾವು; ಹಾಗೆಯೇ ಖಶೇರು, ಕೋವಿದಾರೀ, ತಾಳಕಂದ ಮತ್ತು ವಿಷ—ಇವೆಲ್ಲ ಪಾವನ ದ್ರವ್ಯಗಳೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ।

Verse 16

तमालं शतकन्दं च मद्वसूचान्तकान्दिकी / कालेयं कालशाकं च भूरिपूर्णा सुवर्चला

ತಮಾಲ, ಶತಕಂದ; ಮದ್ವಸೂಚಾ-ಅಂತಕಾಂದಿಕೀ; ಕಾಲೇಯ, ಕಾಲಶಾಕ; ಹಾಗೆಯೇ ಭೂರಿಪೂರ್ಣಾ, ಸುವರ್ಚಲಾ—ಇವು ಪುಣ್ಯದ್ರವ್ಯಗಳೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ।

Verse 17

मांसाक्षं दुविशाकं च बुबुचेता कुरस्तथा / कफालकं कणा द्राक्षा लकुचं चोचमेव च

ಮಾಂಸಾಕ್ಷ, ದುವಿಶಾಕ, ಬುಬುಚೇತಾ, ಕುರ; ಹಾಗೆಯೇ ಕಫಾಲಕ, ಕಣಾ, ದ್ರಾಕ್ಷೆ, ಲಕುಚ ಮತ್ತು ಚೋಚ—ಈ ದ್ರವ್ಯಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸಲಾಗಿದೆ।

Verse 18

अलाबुं ग्रीवकं वीरं कर्कन्धूमधुसाह्वयम् / वैकङ्कतं नालिकेरशृङ्गज पकरूषकम्

ಅಲಾಬು, ಗ್ರೀವಕ, ವೀರ, ಕರ್ಕಂಧೂ (ಮಧುಸಾಹ್ವಯ); ಹಾಗೆಯೇ ವೈಕಂಕತ, ನಾಳಿಕೇರ, ಶೃಂಗಜ, ಪಕರೂಷಕ—ಇವೂ ಸೂಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ।

Verse 19

पिप्पली मरिचं चैव पठोलं बृहतीफलम् / सुगन्धमांसपीवन्ति कषायाः सर्व एव च

ಪಿಪ್ಪಲಿ, ಮರಿಚ, ಪಠೋಲ, ಬೃಹತೀಫಲ; ಸುಗಂಧಮಾಂಸಪೀವಂತಿ—ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಕಷಾಯಗಳು—ಇವೆಲ್ಲ ಕಷಾಯರಸಯುಕ್ತವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 20

एवमादीनि चान्यानि वराणि मधुराणि च / नागरं चात्र वै देयं दीर्घमूलकमव च

ಇದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಇತರ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಹಾಗೂ ಮಧುರ ಪದಾರ್ಥಗಳನ್ನೂ ನೀಡಬೇಕು; ಇಲ್ಲಿ ಶುಂಠಿ (ನಾಗರ) ಮತ್ತು ದೀರ್ಘಮೂಲಕ (ಉದ್ದ ಮೂಲಂಗಿ) ಕೂಡ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 21

वंशः करीरः सुरसः सर्जकं भूस्तृणानि च / वर्जनीयानि वक्ष्यामि श्राद्धकर्मणि नित्यशः

ವಂಶ (ಬಿದಿರು), ಕರೀರ, ಸುರಸ, ಸರ್ಜಕ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯ ತೃಣಗಳು—ಇವು ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸದಾ ವರ್ಜ್ಯ; ಅವುಗಳನ್ನು ನಿತ್ಯವಾಗಿ ತ್ಯಜಿಸಬೇಕೆಂದು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ।

Verse 22

लशुनं गृञ्जनं चैव तथा वै पल्वलोदकम् / करंभाद्यानि चान्यानि हीनानि रसगन्धतः

ಬೆಳ್ಳುಳ್ಳಿ, ಗೃಂಜನ (ಈರುಳ್ಳಿ ಮುಂತಾದವು) ಹಾಗೆಯೇ ಕೆರೆಯ ನೀರು; ಕರಂಭಾದಿ ಇತರ ಪದಾರ್ಥಗಳು—ರಸ ಮತ್ತು ಗಂಧದಲ್ಲಿ ಹೀನವಾದುದರಿಂದ (ಶ್ರಾದ್ಧಕ್ಕೆ) ಅಯೋಗ್ಯ.

Verse 23

श्राद्धकर्मणि वर्ज्यानि कारणं चात्र वक्ष्यते / पुरा देवासुरे युद्धे निर्जितस्य बलेः सुरैः

ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಇವು ವರ್ಜ್ಯ—ಇದರ ಕಾರಣವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ: ಪುರಾತನದಲ್ಲಿ ದೇವ-ಅಸುರ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ, ದೇವತೆಗಳು ಬಲಿಯನ್ನು ಜಯಿಸಿದಾಗ।

Verse 24

शरैस्तु विक्षतादङ्गात्पतिता रक्तबिन्दवः / तत एतानि जातानि लशुनादीनि सर्वशः

ಬಾಣಗಳಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡ ಅವನ ಅಂಗಗಳಿಂದ ರಕ್ತಬಿಂದುಗಳು ಬಿದ್ದವು; ಅದರಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಬೆಳ್ಳುಳ್ಳಿ ಮೊದಲಾದವುಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು।

Verse 25

तथैव रक्तनिर्यासा लवणान्यौषरणि च / श्रद्धकर्मणि वर्ज्यानि याश्च नार्यो रजस्वलाः

ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ರಕ್ತನಿರ್ಯಾಸ, ಲವಣಗಳು ಮತ್ತು ಕ್ಷಾರಪದಾರ್ಥಗಳು, ಹಾಗೆಯೇ ರಜಸ್ವಲೆಯಾದ ಸ್ತ್ರೀಯರು—ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ವರ್ಜ್ಯರು.

Verse 26

दुर्गन्धं फेनिलं चैव तथा वै पल्वलोदकम् / लभेद्यत्र न गौस्तृप्तिं नक्तं यच्चैव गुह्यते

ದುರ್ಗಂಧಯುಕ್ತ, ನುರಿಯುವಂತಹದು, ಹಾಗೆಯೇ ಕೆರೆಯ ನೀರು; ಎಲ್ಲಿ ಗೋವು ತೃಪ್ತಿಯಾಗದು; ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿ ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಇಡಲ್ಪಟ್ಟದ್ದು—ಇವುಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಬಾರದು.

Verse 27

आविकं मार्गमौष्ट्रं च सर्वमेकशफं च यत् / माहिषं चामरं चैव पयो वर्ज्यं विजानता

ಕುರಿ, ಜಿಂಕೆ, ಒಂಟೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಏಕಶಫ (ಒಂದು ಕುದುರೆಕಾಲು) ಇರುವ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳ; ಮತ್ತು ಎಮ್ಮೆ ಹಾಗೂ ಚಾಮರ (ಯಾಕ್) ಹಾಲು—ಜ್ಞಾನಿಯು ವರ್ಜ್ಯವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

Verse 28

अतः परं प्रवक्ष्यामि वर्ज्यान्देशान्प्रयत्नतः / न द्रष्टव्यं च यैः श्राद्धं शौचाशौचं च कृत्स्नशः

ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ನಾನು ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ವರ್ಜ್ಯ ದೇಶಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಅಲ್ಲಿ ಶ್ರಾದ್ಧವೂ ಶೌಚ-ಅಶೌಚಗಳ ಸಂಪೂರ್ಣ ಆಚರಣೆಯೂ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 29

वन्यमूलफलैर्भक्ष्यैः श्राद्धं कुर्यात्तु श्रद्धया / राजनिष्ठामवाप्नोति स्वर्गमक्षयमेव च

ಅರಣ್ಯದ ಮೂಲ-ಫಲಾದಿ ಭಕ್ಷ್ಯಗಳಿಂದ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಲಿ; ಅವನು ರಾಜಾನುಗ್ರಹ/ರಾಜಗೌರವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಅಕ್ಷಯ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 30

अनिष्टशब्दां संकीर्णां जन्तुप्याप्तामथाविलाम् / पूतिगन्धां तथा भूमिं वर्जयेच्छ्राद्धकर्मणि

ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಅಶುಭ ಶಬ್ದಗಳಿಂದ ಕಲುಷಿತವಾದ, ಜಂತುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಮಲಿನ ಹಾಗೂ ದುರ್ಗಂಧಯುಕ್ತ ಭೂಮಿಯನ್ನು ವರ್ಜಿಸಬೇಕು।

Verse 31

नद्यः सागरपर्यन्ता द्वारं दक्षिणपूर्वतः / त्रिशङ्कोर्वर्जयेद्देशं सर्वं द्वादश योजनम्

ನದಿಗಳು ಸಮುದ್ರದವರೆಗೆ ಹರಿಯುವ ಮತ್ತು ದ್ವಾರವು ದಕ್ಷಿಣ-ಪೂರ್ವಕ್ಕೆ ಇರುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ತ್ರಿಶಂಕುವಿನ ದೇಶವನ್ನು ಹನ್ನೆರಡು ಯೋಜನಗಳವರೆಗೆ ವರ್ಜಿಸಬೇಕು।

Verse 32

उत्तरेण महानद्या दक्षिणेन च वैकटम् / देशास्त्रिशङ्कवो नाम वर्ज्या वै श्राद्धकर्मणि

ಮಹಾನದಿ ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ವೈಕಟ ದಕ್ಷಿಣಕ್ಕೆ ಇರುವ ‘ತ್ರಿಶಂಕವ’ ಎಂಬ ದೇಶಗಳು ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ವರ್ಜ್ಯ.

Verse 33

कारस्कराः कलिङ्गश्च सिधोरुत्तरमेव च / प्रनष्टाश्रमधर्माश्च वर्ज्या देशाः प्रयत्नतः

ಕಾರಸ್ಕರ, ಕಲಿಂಗ ಮತ್ತು ಸಿಂಧುವಿನ ಉತ್ತರದ ದೇಶಗಳು, ಹಾಗೆಯೇ ಆಶ್ರಮಧರ್ಮ ನಾಶವಾದ ದೇಶಗಳು—ಇವೆಲ್ಲವನ್ನು ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ವರ್ಜಿಸಬೇಕು।

Verse 34

नग्नादयो न पश्येयुः श्राद्धकर्म व्यवस्थितम् / गच्छन्त्येतैस्तु दृष्टानि न पितॄंश्च पितामहांन

ನಗ್ನಾದಿ ಅಶೋಭನರು ಸರಿಯಾಗಿ ನಡೆಯುವ ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮವನ್ನು ನೋಡಬಾರದು; ಏಕೆಂದರೆ ಅವರ ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಬಿದ್ದ ಶ್ರಾದ್ಧವು ಪಿತೃಗಳಿಗೂ ಪಿತಾಮಹರಿಗೂ ತಲುಪದು।

Verse 35

शंयुरुवाच नग्नादीन्भगवन्सम्यगाचक्ष्व परिपृच्छतः / बृहस्पतिरुवाच सर्वेषामेव भूतानां त्रयीसंवरणं स्मृतम्

ಶಂಯು ಹೇಳಿದರು—ಭಗವನ್, ನಗ್ನಾದಿಗಳ ವಿಷಯವನ್ನು ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಹೇಳಿರಿ; ನಾನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಹೇಳಿದರು—ಸರ್ವ ಭೂತಗಳಿಗೆ ವೇದತ್ರಯವೇ ಆವರಣ (ರಕ್ಷೆ) ಎಂದು ಸ್ಮೃತವಾಗಿದೆ.

Verse 36

तां ये त्यजन्ति संमोहात्ते वै नग्नादयो जनाः / प्रलीयते वृषो यस्मिन्निरालंबश्च यो बृषे

ಮೋಹದಿಂದ ಆ (ವೇದತ್ರಯ)ವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವವರೇ ನಗ್ನಾದಿಗಳು. ಯಾವಲ್ಲಿ ಧರ್ಮ (ವೃಷ) ಲೀನವಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಆಧಾರವಿಲ್ಲದವನಾಗಿ ಯಾರು ಆಗುತ್ತಾನೋ.

Verse 37

वृषं यस्तु परित्यज्य मोक्षमन्यत्र मार्गति / वृषो वेदाश्रमस्तस्मिन्यो वै सम्यङ्न पश्यति

ಧರ್ಮ (ವೃಷ)ವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಬೇರೆಡೆ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಹುಡುಕುವವನು—ಧರ್ಮವೇ ವೇದಮಾರ್ಗವೂ ಆಶ್ರಮಧರ್ಮವೂ; ಅದರಲ್ಲಿ ಸಮ್ಯಕವಾಗಿ ಕಾಣದವನು ದಾರಿ ತಪ್ಪುತ್ತಾನೆ.

Verse 38

ब्राह्मणः क्षत्रियो वैश्यो वृषलः स न संशयः / पुरा देवासुरे युद्धे निर्जितैरसुरैस्तथा

ಅವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾಗಲಿ, ಕ್ಷತ್ರಿಯನಾಗಲಿ, ವೈಶ್ಯನಾಗಲಿ—ಅವನು ವೃಷಲನಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಪೂರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ದೇವಾಸುರ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸೋತ ಅಸುರರಿಂದಲೂ ಹಾಗೆಯೇ ನಡೆಯಿತು.

Verse 39

पाशण्डा वै कृतास्तात तेषां सृष्टिः प्रजायते / वृद्धश्रावकिनिर्ग्रन्थाः शाक्या जीवककार्पटाः

ಹೇ ತಾತ, ಪಾಷಂಡಗಳು (ವೇದವಿರೋಧಿ ಮತಗಳು) ನಿರ್ಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು; ಅವುಗಳಿಂದ ಅವರ ಸೃಷ್ಟಿ (ಪಂಥಪರಂಪರೆ) ಹುಟ್ಟಿತು—ವೃದ್ಧಶ್ರಾವಕ, ನಿರ್ಗ್ರಂಥ, ಶಾಕ್ಯ, ಜೀವಕ, ಕಾರ್ಪಟ ಮೊದಲಾದವರು.

Verse 40

ये धर्मं नानुवर्त्तन्ते ते वै नग्नादयो जनाः / वृथा जटी वृथा मुण्डी वृथा नग्नश्च यो द्विजः

ಯಾರು ಧರ್ಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಅವರು ನಗ್ನರು (ಧರ್ಮಭ್ರಷ್ಟರು) ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ. ಧರ್ಮವಿಲ್ಲದ ದ್ವಿಜನು ಜಡೆ ಬೆಳೆಸುವುದು, ಮುಂಡನ ಮಾಡುವುದು ಅಥವಾ ಬೆತ್ತಲೆಯಾಗಿರುವುದು ವ್ಯರ್ಥ.

Verse 41

वृथा व्रती वृथा जापी ते वै नग्नादयो जनाः / कुलधर्मातिगाः शश्वद्वृथा वृत्तिकलत्रकाः

ವ್ರತ ಮತ್ತು ಜಪಗಳನ್ನು ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಮಾಡುವವರೇ ಆ ನಗ್ನರು. ಕುಲಧರ್ಮವನ್ನು ಮೀರುವವರ ಜೀವನೋಪಾಯ ಮತ್ತು ಪತ್ನಿ (ಸಂಸಾರ) ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ವ್ಯರ್ಥ.

Verse 42

कृतकर्मदिशस्त्वेते कुपथाः परिकीर्त्तिताः / एतैर्हि दत्तं दृष्टं वै श्राद्धं गच्छति दानवान्

ತಮ್ಮ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುವ ಇವರು ಕುಮಾರ್ಗಿಗಳೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ. ಇವರು ನೀಡಿದ ಅಥವಾ ನೋಡಿದ ಶ್ರಾದ್ಧವು ಪಿತೃಗಳಿಗಲ್ಲದೆ ದಾನವರಿಗೆ (ರಾಕ್ಷಸರಿಗೆ) ಹೋಗುತ್ತದೆ.

Verse 43

ब्रह्मघ्नश्च कृतघ्नश्च नास्तिको गुरुतल्पगः / दस्युश्चैव नृशंसश्च दर्णने तान्विसर्जयेत्

ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿದವನು, ಕೃತಘ್ನ, ನಾಸ್ತಿಕ, ಗುರುಪತ್ನಿಯನ್ನು ಸೇರಿದವನು, ಕಳ್ಳ ಮತ್ತು ಕ್ರೂರಿ - ಇವರನ್ನು ನೋಡುವುದನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು.

Verse 44

पतिताः क्रूरकर्माणः सर्वांस्तान्परिवर्जयेत् / देवतानामृषीणां च विवादे प्रवदन्ति ये

ಪತಿತರು ಮತ್ತು ಕ್ರೂರ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡುವವರು - ಇವರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಋಷಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ವಿವಾದಾತ್ಮകವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವವರನ್ನೂ ವರ್ಜಿಸಬೇಕು.

Verse 45

देवांश्च ब्राह्मणांश्चैव आम्नायं यस्तु निन्दति / असुरान्यातुधानांश्च दृष्टमेभिर्व्रजत्युत

ದೇವರು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಹಾಗೂ ವೇದಾಮ್ನಾಯವನ್ನು ನಿಂದಿಸುವವನು ಅಸುರರು ಮತ್ತು ಯಾತುಧಾನರ ಲೋಕವನ್ನೇ ಸೇರುತ್ತಾನೆ।

Verse 46

ब्राह्मं कृतयुगं प्रोक्तं त्रेता तु क्षत्र्रियं युगम् / वैश्यं द्वापरमित्याहुः शूद्रं कलियुगं स्मृतम्

ಕೃತಯುಗವನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣಯುಗವೆಂದು, ತ್ರೇತೆಯನ್ನು ಕ್ಷತ್ರಿಯಯುಗವೆಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ದ್ವಾಪರವನ್ನು ವೈಶ್ಯಯುಗವೆಂದು, ಕಲಿಯುಗವನ್ನು ಶೂದ್ರಯುಗವೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗಿದೆ।

Verse 47

कृते ऽपूज्यन्त पितरस्त्रेतायां तु सुरास्तथा / युद्धानि द्वापरे नित्यं पाखण्डाश्च कलौ युगे

ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ಪಿತೃಗಳು ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ; ತ್ರೇತಾಯುಗದಲ್ಲಿ ದೇವರೂ ಹಾಗೆಯೇ. ದ್ವಾಪರದಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯ ಯುದ್ಧಗಳು; ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಪಾಖಂಡಗಳು ವ್ಯಾಪಿಸುತ್ತವೆ।

Verse 48

अपमानापविद्धश्च कुक्कुटो ग्रामसूकरः / श्वा चैव हन्ति श्राद्धानि दर्शनादेव सर्वशः

ಅಪಮಾನಿಸಿ ಹೊರಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟ ಕೋಳಿ, ಗ್ರಾಮದ ಹಂದಿ ಮತ್ತು ನಾಯಿ—ಇವು ಕೇವಲ ಕಾಣಿಕೆಯಲ್ಲೇ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಿಂದಲೂ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡುತ್ತವೆ।

Verse 49

श्वसूकरोप संसृष्टं दीर्घरोगिभिरेव च / पतितैर्मलिनैश्चैव न द्रष्टव्यं कथञ्चन

ನಾಯಿ-ಹಂದಿಗಳ ಸಂಗಡ ಇರುವವರು, ದೀರ್ಘರೋಗಿಗಳು, ಪತಿತರು ಮತ್ತು ಮಲಿನರು—ಇವರನ್ನು ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕೂ ನೋಡಬಾರದು।

Verse 50

अन्नं पश्येयुरेते यत्तन्नार्हं हव्यकव्ययोः / उत्स्रष्टव्याः प्रधा नार्थैः संस्कारस्त्वापदो भवेत्

ಇವರು ಕಂಡ ಅನ್ನವು ಹವ್ಯ‑ಕವ್ಯ (ದೇವ‑ಪಿತೃ) ಕರ್ಮಗಳಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ. ಅಂಥ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು; ಆಪತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಶುದ್ಧಿ‑ಸಂಸ್ಕಾರ ಸಾಧ್ಯ.

Verse 51

हविषां संहतानां च पूर्वमेव विवर्जयेत् / सृष्टं युक्ताभिरद्भिश्च प्रोक्षणं च विधीयते

ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸಂಗ್ರಹವಾದ ಹವಿಷ್ಯ ಪದಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಮೊದಲೇ ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು. ಯೋಗ್ಯ ಜಲದಿಂದ ಸಿದ್ಧವಾದುದಕ್ಕೆ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಪ್ರೋಕ್ಷಣ (ಜಲಛಟನ) ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 52

सिद्धार्थकैः कृष्णतिलैः कार्यं वाप्यपवारणम् / गुरुसूर्याग्निवास्राणां दर्शनं वापि यत्नतः

ಸಿದ್ಧಾರ್ಥ (ಸಾಸಿವೆ) ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣತಿಲಗಳಿಂದ ಅಪವಾರಣ (ದೋಷನಿವಾರಣ) ಮಾಡಬೇಕು; ಅಥವಾ ಯತ್ನದಿಂದ ಗುರು, ಸೂರ್ಯ, ಅಗ್ನಿ ಹಾಗೂ ಪವಿತ್ರ ವಸ್ತ್ರಗಳ ದರ್ಶನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 53

आसनारूढमन्नाद्यं पादोपहतमेव च / अमेध्यैर्जङ्गमैर्दृष्टं शुष्कं पर्युषितं च यत्

ಆಸನದ ಮೇಲೆ ಏರಿದ ಅನ್ನಾದಿ, ಅಥವಾ ಕಾಲಿನಿಂದ ತಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟದ್ದು; ಅಶುದ್ಧ ಜಂಗಮ ಜೀವಿಗಳು ಕಂಡು/ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದದ್ದು; ಒಣಗಿದ ಅಥವಾ ಹಳೆಯದಾದದ್ದು—ಇವು ತ್ಯಾಜ್ಯ.

Verse 54

अस्विन्नं परिदग्धं च तथैवाग्नावलेहितम् / शर्कराकीटपाषाणैः केशैर्यच्चाप्यु पाहृतम्

ಬೇಯದದ್ದು, ಸುಟ್ಟದ್ದು, ಅಥವಾ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಲೇಹಿತವಾದಂತೆ ಕರಕಲಾದದ್ದು; ಹಾಗೆಯೇ ಕಲ್ಲುಕಣ, ಕೀಟ, ಕಲ್ಲು ಅಥವಾ ಕೂದಲು ಬೆರೆತದ್ದು—ಇದೂ ತ್ಯಾಜ್ಯ.

Verse 55

पिण्याकं मथितं चैव तथा तिलयवादिषु / सिद्धीकृताश्च ये भक्ष्याः प्रत्यक्षलवणीकृताः

ಪಿಣ್ಯಾಕ, ಮಥಿತ ಪದಾರ್ಥ ಹಾಗೂ ತಿಲ‑ಯವಾದಿಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದವು, ಮತ್ತು ಕಣ್ಣೆದುರೇ ಉಪ್ಪು ಸೇರಿಸಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ಭಕ್ಷ್ಯಗಳು—ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ವರ್ಜ್ಯ.

Verse 56

दृष्ट्वा चैव तथा दोषोपात्तश्वोपहतं तथा / वाससा चावधूतानि वर्ज्यानि श्राद्धकर्मणि

ದೋಷಯುಕ್ತವಾದುದು ಅಥವಾ ನಾಯಿಯಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿತ/ಹಾನಿಗೊಂಡದ್ದು ಕಂಡರೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಬಟ್ಟೆಯಿಂದ ತೂಗಿ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದವು—ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ವರ್ಜ್ಯ.

Verse 57

संति वेदविरोधेन केचिद्विज्ञाभिमानिनः / अयज्ञय तयो नाम ते ध्वंसंति यथा रजः

ವೇದವಿರೋಧವಾಗಿ ಕೆಲವರು ತಮಗೆ ಜ್ಞಾನಿಗಳೆಂದು ಅಹಂಕರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅವರು ‘ಅಯಜ್ಞಯ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧರು—ಧೂಳಿನಂತೆ ನಾಶವಾಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 58

दधिशाकं तथा भक्ष्यं तथा चौषधिवर्जितम् / वार्त्ताकं वर्जयेच्छ्राद्धे सर्वानभिषवानपि / सैन्धवं लवणं चैव तथा मानससंभवम्

ದಧಿ‑ಶಾಕ ಮತ್ತು ಭಕ್ಷ್ಯಗಳು, ಹಾಗೆಯೇ ಔಷಧಿರಹಿತ ಪದಾರ್ಥಗಳು; ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ವಾರ್ತ್ತಾಕ (ಬದನೆಕಾಯಿ) ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಅಭಿಷವಗಳು (ಮದ್ಯ/ಕಿಣ್ವಿತ) ವರ್ಜ್ಯ. ಸೈಂಧವ ಲವಣ ಹಾಗೂ ಮಾನಸಸಂಭವ ಲವಣವೂ (ವರ್ಜ್ಯ).

Verse 59

पवित्रे परमे ह्येते प्रत्यक्षमपि वर्तिते / अग्नौ प्रक्षिप्य गृङ्णीयाद्धस्तौ प्रक्षिप्य यत्नतः

ಇವು ಎರಡೂ ಪರಮ ಪವಿತ್ರ; ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿಯೂ ಶುದ್ಧವೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿ ನಂತರ ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು, ಮತ್ತು ಯತ್ನದಿಂದ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು (ಬಳಸಬೇಕು).

Verse 60

गमयेन्मस्तकं चैव ब्रह्मतीर्थं हि तत्स्मृतम् / द्रव्याणां प्रोक्षणं कार्यं तथैवावपनं पुनः

ತಲೆಯನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬೇಕು—ಅದೇ ‘ಬ್ರಹ್ಮತೀರ್ಥ’ ಎಂದು ಸ್ಮೃತ. ದ್ರವ್ಯಗಳಿಗೆ ಜಲಪ್ರೋಕ್ಷಣ ಮಾಡಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಮತ್ತೆ ಅವಪನ/ಲೇಪನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 61

निधाय चाद्भिः सिंचेत्त त्तथा चासु निवेशनम् / अश्ममूलफलेक्षूणां रज्जूनां चर्मणामपि

ಅವುಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟು ನೀರಿನಿಂದ ಸಿಂಚನ ಮಾಡಬೇಕು; ನಂತರ ಯಥಾಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಇಡಬೇಕು—ಕಲ್ಲು, ಬೇರು, ಹಣ್ಣು, ಕಬ್ಬು, ಹಗ್ಗಗಳು ಹಾಗೂ ಚರ್ಮವಸ್ತುಗಳಿಗೂ ಇದೇ.

Verse 62

वैदलानां च सर्वेषां पूर्ववच्छौचमिष्यते / तथा दन्तास्थि दारुणां शृङ्गाणां चावलेखनम्

ಎಲ್ಲ ವೈದಲ (ಬಿದಿರು/ಬೆತ್ತ) ವಸ್ತುಗಳ ಶೌಚವು ಪೂರ್ವವಿಧಿಯಂತೆ ಎಂದಿದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಹಲ್ಲು, ಎಲುಬು, ಮರ ಮತ್ತು ಕೊಂಬುಗಳನ್ನೂ ಉಜ್ಜಿ/ಖುರಚಿ ಶುದ್ಧಿಪಡಿಸಬೇಕು (ಅವಲೇಖನ).

Verse 63

सर्वेषां मृन्मयानां च पुनर्दाहो विधीयते / मणिमुक्ताप्रवालानां जलजानां च सर्वशः

ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ ಎಲ್ಲ ವಸ್ತುಗಳಿಗೆ ಪುನರ್ದಾಹ (ಮತ್ತೆ ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಬೇಯಿಸುವುದು/ತಪಿಸುವುದು) ವಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಮಣಿ, ಮುತ್ತು, ಪ್ರವಾಳ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಜಲಜ ವಸ್ತುಗಳಿಗೂ (ಶುದ್ಧಿ ವಿಧಿ) ಇದೆ.

Verse 64

सिद्धार्थकानां कल्केन तिलकल्केन वा पुनः / स्याच्छौचं सर्वबालानामाविकानां च सर्वशः

ಸಿದ್ಧಾರ್ಥ (ಸಾಸಿವೆ) ಕಲ್ಕದಿಂದ ಅಥವಾ ಎಳ್ಳಿನ ಕಲ್ಕದಿಂದ ಶೌಚವಾಗುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದ ಕೂದಲು/ರೋಮದ ವಸ್ತುಗಳು ಹಾಗೂ ಉಣ್ಣೆ (ಆವಿಕ) ವಸ್ತುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಶುದ್ಧವಾಗುತ್ತವೆ.

Verse 65

द्विपदां चैव सर्वेषां मृद्भिरद्भिर्विधीयते / आद्यन्तयोस्तु शौचानामद्भिः प्रक्षालनं विधिः

ಎಲ್ಲಾ ದ್ವಿಪದ ಜೀವಿಗಳ ಶೌಚವು ಮಣ್ಣು ಮತ್ತು ನೀರಿನಿಂದ ವಿಧಿಯಾಗಿದೆ; ಶೌಚದ ಆದಿ ಮತ್ತು ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ನೀರಿನಿಂದ ಪ್ರಕ್ಷಾಲನವೇ ವಿಧಿ.

Verse 66

तथा कार्पासिकानां च भस्मना समुदाहृतम् / फलपुष्पपलाशानां प्लावनं चाद्भिरिष्यते

ಹಾಗೆಯೇ ಹತ್ತಿ ವಸ್ತ್ರಗಳ ಶುದ್ಧಿ ಭಸ್ಮದಿಂದ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಫಲ, ಪುಷ್ಪ, ಪಲಾಶ (ಎಲೆ)ಗಳ ಶುದ್ಧಿಗೆ ನೀರಿನಿಂದ ತೊಳೆಯುವಿಕೆ (ಪ್ಲಾವನ) ಇಷ್ಟವಾಗಿದೆ.

Verse 67

प्रोक्षणं ह्युपलेपश्च भूमेश्चैवावलेखनम् / निषेको गोक्रमो दाहः खननं शुद्धिरिष्यते

ಪ್ರೋಕ್ಷಣ (ಚಿಮ್ಮಿಸುವುದು), ಉಪಲೇಪ, ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸವರಿ ತೆಗೆಯುವುದು, ನಿಷೇಕ (ನೀರು ಸುರಿಸುವುದು), ಗೋಕ್ರಮ (ಹಸುವಿನ ನಡೆ), ದಾಹ ಮತ್ತು ಖನನ—ಇವೇ ಶುದ್ಧಿಯೆಂದು ಅಂಗೀಕರಿಸಲಾಗಿದೆ.

Verse 68

निष्क्रमो ऽध्वगतो ग्रामाद्वायुपूता वसुंधरा / पुंसां चतुष्पदां चव मृद्भिः शौचं विधीयते

ಗ್ರಾಮದಿಂದ ಹೊರಟು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಪವಿತ್ರಗೊಂಡ ವಸುಂಧರೆ (ಮಣ್ಣು) ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಪುರುಷರು ಮತ್ತು ಚತುಷ್ಪದ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಶೌಚ ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ವಿಧಿಯಾಗಿದೆ.

Verse 69

एवमेव समुद्दिष्टः शौचानां विधिरुत्तमः / अनिर्दिष्टमतो यद्यत्तन्मे निगदतः शृणु

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಶೌಚಗಳ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಿಧಿ ವಿವರಿಸಲಾಯಿತು; ಇನ್ನು ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗದೆ ಉಳಿದಿರುವುದೇನಿದೆಯೋ, ಅದನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುವದನ್ನು ಕೇಳು.

Verse 70

प्रातर्गृहाद्दक्षिणपश्चिमेन गत्वा चेषुक्षेपमात्रं पदं वै / कुर्यात्पुरीषं हि शिरो ऽवगुण्ठ्य न वै स्पृशेज्जातु शिरः करेण

ಪ್ರಾತಃ ಗೃಹದಿಂದ ದಕ್ಷಿಣ‑ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಬಾಣ ಎಸೆದಷ್ಟು ದೂರ ಮುಂದೆ ನಡೆದು. ಶಿರಸ್ಸನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಮಲವಿಸರ್ಜನೆ ಮಾಡಬೇಕು; ಕೈಯಿಂದ ಶಿರಸ್ಸನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬಾರದು.

Verse 71

शुक्लैस्तृणैर्वा कार्ष्ठैर्वा पर्णैर्वेणुदलैन च / सुसंवृत्ते प्रदेशे च णन्तर्धाय वसुंधराम्

ಬಿಳಿ ಹುಲ್ಲು, ಕಟ್ಟಿಗೆ, ಎಲೆಗಳು ಅಥವಾ ಬಿದಿರು ತುಂಡುಗಳಿಂದ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮುಚ್ಚಿದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಭೂಮಿಯನ್ನು ಮುಚ್ಚಿ (ಮಲವನ್ನು) ಅಡಗಿಸಬೇಕು.

Verse 72

उद्धृत्योदकमादाय मृत्तिकां चैव वाग्यतः / दिवा उदङ्मुखः कुर्याद्रात्रौ वै दक्षिणामुखः

ನೀರನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಮಣ್ಣನ್ನೂ ಹಿಡಿದು, ವಾಕ್ಸಂಯಮದಿಂದ ಇರಬೇಕು. ಹಗಲು ಉತ್ತರಮುಖವಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು; ರಾತ್ರಿ ದಕ್ಷಿಣಮುಖವಾಗಿ.

Verse 73

दक्षिणेन तु हस्तेन गृहीत्वाथ कमण्डलुम् / शौचं वामेन हस्तेन गुदे तिस्रस्तु मृत्तिकाः

ಬಲಗೈಯಿಂದ ಕಮಂಡಲುವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಎಡಗೈಯಿಂದ ಶೌಚ ಮಾಡಬೇಕು; ಗುದದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಬಾರಿ ಮಣ್ಣನ್ನು ಬಳಸಬೇಕು.

Verse 74

दश चापि शनैर्दद्याद्वामहस्ते क्रमेण तु / उभाभ्यां वा पुनर्दद्याद्द्वाभ्यां सप्त तु मृत्तिकाः

ಎಡಗೈಯಲ್ಲಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹತ್ತು ಬಾರಿ ಮಣ್ಣನ್ನು ಬಳಸಬೇಕು. ಅಥವಾ ಎರಡೂ ಕೈಗಳಿಂದ ಮತ್ತೆ ಮಾಡಬೇಕು—ಎರಡೂ ಕೈಗಳಿಂದ ಏಳು ಬಾರಿ ಮಣ್ಣನ್ನು ಬಳಸಬೇಕು.

Verse 75

मृदा प्रक्षाल्य पादौ तु आचम्य च यथाविधि / आपस्त्वाद्यास्त्रयश्चैव सुर्याग्न्यनिलदेवताः

ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಪಾದಗಳನ್ನು ತೊಳೆಯಿ, ವಿಧಿಯಂತೆ ಆಚಮನ ಮಾಡಿ, ‘ಆಪಸ್ತ್ವಾ’ ಮೊದಲಾದ ಮೂರು ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು—ಸೂರ್ಯ, ಅಗ್ನಿ, ವಾಯು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತ.

Verse 76

कुर्यात्संनिहितो नित्यमच्छिद्रे द्वे कमण्डलू / ःंसवार्यवनैरेव यथावत्पादधावनम्

ನಿತ್ಯ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿದ್ದು, ರಂಧ್ರವಿಲ್ಲದ ಎರಡು ಕಮಂಡಲುಗಳನ್ನು ಇಡಬೇಕು; ಮತ್ತು ‘ಹಂಸವಾರ್ಯವನ’ ಮೊದಲಾದ ಜಲದಿಂದ ವಿಧಿಯಾಗಿ ಪಾದಪ್ರಕ್ಷಾಳನೆ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 77

आचमनं द्वितीयं च देवकार्ये ततो ऽपरम् / उपवासस्त्रिरात्रं तु दुष्टमुक्ते ह्युदात्दृतः

ದೇವಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಎರಡನೇ ಆಚಮನವನ್ನು, ನಂತರವೂ ಮತ್ತೊಂದು ಆಚಮನವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ದುಷ್ಟ ವಚನ ಹೇಳಿದವನಿಗೆ ಮೂರು ರಾತ್ರಿಗಳ ಉಪವಾಸವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 78

विप्रकृष्टेषु कृच्छ्रं च प्राय श्चित्तमुदाहृतम् / स्पृष्ट्वा श्वानं श्वपाकं च तप्तकृच्छ्रं समाचरेत्

ದೂರಸ್ಥ (ಅಶೌಚಾದಿ) ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ‘ಕೃಚ್ಛ್ರ’ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ನಾಯಿಯನ್ನೂ ಶ್ವಪಾಕನನ್ನೂ (ಚಾಂಡಾಲನನ್ನೂ) ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರೆ ‘ತಪ್ತಕೃಚ್ಛ್ರ’ ಆಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 79

मानुषास्थीनि संस्पृश्य उपोष्यं शुचिकारणात् / त्रिरात्रमुक्तं सस्नेहान्येकरात्रमतो ऽन्यथा

ಮಾನವ ಅಸ್ಥಿಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರೆ ಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಬೇಕು; ಸ್ನೇಹ (ಎಣ್ಣೆ/ಕೊಬ್ಬು) ಇದ್ದರೆ ಮೂರು ರಾತ್ರಿಗಳು, ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಒಂದು ರಾತ್ರಿಯೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 80

कारस्कराः कलिङ्गाश्च तथान्ध्रशबरादयः / पीत्वा चापोभूतिलपा गत्वा चापि युगं धरम्

ಕಾರಸ್ಕರರು, ಕಲಿಂಗರು ಹಾಗೂ ಆಂಧ್ರ-ಶಬರಾದಿಗಳು ಜಲರೂಪ ಔಷಧಿಯನ್ನು ಪಾನಮಾಡಿ ಯುಗಧರ್ಮವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಸಾಗಿದರು।

Verse 81

सिंधोरुत्तरपर्यन्तं तथोदीच्यन्तरं नरः / पापदेशाश्च ये केचित्पापैरध्युषिता जनैः

ಸಿಂಧುವಿನ ಉತ್ತರ ಅಂಚಿನವರೆಗೆ ಹಾಗೂ ಉತ್ತರದ ಒಳಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪಾಪಿಗಳಿಂದ ವಾಸಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಯಾವ ಯಾವ ಪಾಪದೇಶಗಳಿದೆಯೋ ಅವುಗಳ ಕುರಿತು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 82

शिष्टैस्तु वर्जिता ये वै ब्राह्मणैल्वेदपारगैः / गच्छतां रागसंमोहात्तेषां पापं न गच्छति

ವೇದಪಾರಂಗತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಶಿಷ್ಟರು ವರ್ಜಿಸಿದ ದೇಶಗಳಿಗೆ ರಾಗ-ಮೋಹದಿಂದ ಹೋಗುವವರ ಪಾಪವು ಅವರನ್ನು ಬಿಡದು; ಅವರು ಪಾಪಬಂಧದಲ್ಲೇ ಬೀಳುತ್ತಾರೆ।

Verse 83

गत्वा देशानपुण्यांस्तु कृत्स्नं पापं समश्नुते / आरुह्य भृगुतुङ्गं तु गत्वा पुण्यां सरस्वतीम्

ಅಪುಣ್ಯ ದೇಶಗಳಿಗೆ ಹೋದವನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಪಾಪವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ; ಆದರೆ ಭೃಗುತುಂಗವನ್ನು ಏರಿ ಪುಣ್ಯಮಯಿ ಸರಸ್ವತಿಯನ್ನು ಸೇರುವುದರಿಂದ ಪಾವಿತ್ರ್ಯ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 84

आपगां च नदीं रम्यां गङ्गां देवीं महानदीम् / हिमवत्प्रभवा नद्यो याश्चान्या ऋषिपूचिताः

ಆ ರಮ್ಯವಾದ ಆಪಗಾ ನದಿ—ದೇವಿ ಗಂಗಾ, ಮಹಾನದೀ—ಹಾಗೂ ಹಿಮವತಿನಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ನದಿಗಳು ಮತ್ತು ಋಷಿಗಳಿಂದ ಪೂಜಿತವಾದ ಇತರ ನದಿಗಳು।

Verse 85

सरस्तीर्थानि सर्वाणि नदीः प्रस्रवणानि च / गत्वैतान्मुच्यते पापैः स्वर्गे चात्यन्तमश्नुते

ಎಲ್ಲಾ ಸರೋವರ-ತೀರ್ಥಗಳು, ನದಿಗಳು ಮತ್ತು ಜಲಪ್ರಸ್ರವಣಗಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಸ್ನಾನ-ದರ್ಶನ ಮಾಡಿದವನು ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಪರಮ ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।

Verse 86

दशरात्रमशौचं तु प्रोक्तं मृतकमूतके / ब्रह्मणस्य द्वादशाहं क्षत्रियस्य विधीयते

ಮರಣ ಅಥವಾ ಜನನದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ (ಮೃತಕ-ಮೂತಕ) ಅಶೌಚವನ್ನು ಹತ್ತು ರಾತ್ರಿಗಳೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಹನ್ನೆರಡು ದಿನಗಳು, ಕ್ಷತ್ರಿಯನಿಗೂ ವಿಧಿಯಾಗಿ ನಿಗದಿಯಾಗಿದೆ।

Verse 87

अर्द्धमासं तु वैश्यस्य मासं शूद्रस्य चैव ह / उदक्या सर्ववर्णानां चतूरात्रेण शुध्यति

ವೈಶ್ಯನಿಗೆ ಅರ್ಧಮಾಸ, ಶೂದ್ರನಿಗೆ ಒಂದು ಮಾಸ ಅಶೌಚ; ರಜಸ್ವಲಾ (ಉದಕ್ಯಾ) ಕಾರಣದಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ವರ್ಣಗಳು ನಾಲ್ಕು ರಾತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ।

Verse 88

उदक्यां सूतिकां चैव श्वानमन्तावसायिनम् / नग्नादीन्मृतहारांश्च स्पृष्ट्वा शौचं विधीयते

ರಜಸ್ವಲಾ, ಸೂತಿಕಾ, ನಾಯಿ, ಚಾಂಡಾಲಾದಿ, ನಗ್ನ ವ್ಯಕ್ತಿ ಹಾಗೂ ಶವವಾಹಕರನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರೆ ಶೌಚ (ಶುದ್ಧಿ) ಆಚರಿಸಬೇಕೆಂದು ವಿಧಿಯಿದೆ।

Verse 89

स्नात्वा सचैलो मृद्भिस्तु शुद्धो द्वादशभिर्द्विजः / एतदेव भवेच्छौचं मैथुने वमने तथा

ವಸ್ತ್ರಸಹಿತ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಹನ್ನೆರಡು ಬಾರಿ ಮಣ್ಣಿನಿಂದ (ಮೃದು) ಶುದ್ಧಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡರೆ ದ್ವಿಜನು ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಮೈಥುನ ಮತ್ತು ವಮನದ ನಂತರವೂ ಇದೇ ಶೌಚವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 90

मृदा प्रक्षाल्यहस्तौ तु कुर्याच्छौचं च मानवः / प्रक्षाल्य चाद्भिः स्नात्वा तु हस्तौ चैव पुनर्मृदा

ಮಾನವನು ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಕೈಗಳನ್ನು ತೊಳೆದು ಶೌಚವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ನೀರಿನಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಕೈ ತೊಳೆದು ಮತ್ತೆ ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಶುದ್ಧಿಗೊಳ್ಳಬೇಕು.

Verse 91

त्रिः कृत्वा द्वादशान्तानि यथा लेपस्तथा भवेत् / एवं शौचविधिर्दृष्टः सर्वकृत्येषु नित्यदा

ಮೂರು ಬಾರಿ ಮಾಡಿ ದ್ವಾದಶಾಂತಗಳವರೆಗೆ ಲೇಪದಂತೆ ಆಗುವಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಈ ಶೌಚವಿಧಿ ಎಲ್ಲ ಕೃತ್ಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನಿತ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 92

परिदद्यान्मृदस्तिस्रस्तिस्रः पादावसेचने / अरण्ये शौचमेतत्तु ग्राम्यं वक्ष्याम्यतः परम्

ಪಾದಗಳನ್ನು ತೊಳೆಯಲು ಮೂರು-ಮೂರು ಬಾರಿ ಮಣ್ಣನ್ನು ಬಳಸಬೇಕು. ಇದು ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿನ ಶೌಚವಿಧಿ; ಮುಂದಾಗಿ ಗ್ರಾಮ್ಯ ವಿಧಿಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

Verse 93

मृदः पञ्चदशामेध्या हस्तादीनां विशेषतः / अतिरिक्तमृदं दद्यान्मृदन्ते त्वद्भिरेव च

ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕೈಗಳಾದಿಗಳಿಗೆ ಹದಿನೈದು ಬಾರಿ ಮಣ್ಣು ಶುದ್ಧಿಕರ. ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಮಣ್ಣನ್ನು ಬಳಸಲಿ; ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ನೀರಿನಿಂದಲೇ ತೊಳೆಯಲಿ.

Verse 94

अद्भिरव्यक्तके शौचमेतच्चैतेषु कृत्स्नशः / कण्ठं शिरो वा आवृत्य रथ्यापणगतो ऽपि वा

ಈ ಎಲ್ಲದಲ್ಲೂ ಅಶುದ್ಧಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗದಿದ್ದರೆ ನೀರಿನಿಂದಲೇ ಸಂಪೂರ್ಣ ಶೌಚವಾಗುತ್ತದೆ. ಕಂಠವೋ ಶಿರಸೋ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಬೀದಿ ಅಥವಾ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗೆ ಹೋದರೂ ಹಾಗೆಯೇ.

Verse 95

अकृत्वा पादयोः शौचमाचान्तो ऽप्यशुचिर्भवेत् / पक्षाल्य पात्रं निक्षिप्य आचम्याभ्युक्षणं ततः

ಪಾದಶೌಚ ಮಾಡದೆ ಆಚಮನ ಮಾಡಿದರೂ ಅವನು ಅಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ತೊಳೆಯಿಟ್ಟು, ನಂತರ ಆಚಮನ ಮಾಡಿ ಅದರ ಮೇಲೆ ಜಲಾಭ್ಯುಕ್ಷಣ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 96

द्रव्यस्यान्यस्य तु तथा कुर्यादभ्युक्षणं ततः / पुष्पादीनां तृणानां च प्रोक्षणं हविषां तथा

ಇತರ ದ್ರವ್ಯಗಳಿಗೂ ಹಾಗೆಯೇ ಅಭ್ಯುಕ್ಷಣ ಮಾಡಬೇಕು. ಪುಷ್ಪಾದಿ, ತೃಣಗಳು ಹಾಗೂ ಹವಿಸ್ಸಿಗೂ ತದ್ವತ್ ಪ್ರೋಕ್ಷಣ ಮಾಡಿ ಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸಬೇಕು.

Verse 97

परात्दृतानां द्रव्याणां निधायाभ्युक्षणं तथा / नाप्रोक्षितं स्पृशेत्किञ्चिच्छ्रद्धे दैवे ऽथ वा पुनः

ದೂರದಿಂದ ತಂದ ದ್ರವ್ಯಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟು ಹಾಗೆಯೇ ಅಭ್ಯುಕ್ಷಣ ಮಾಡಬೇಕು. ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಾಗಲಿ ದೇವಕಾರ್ಯದಲ್ಲಾಗಲಿ ಪ್ರೋಕ್ಷಣವಾಗದ ಯಾವುದನ್ನೂ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬಾರದು.

Verse 98

उत्तरोणाहरेद्द्रव्यं दक्षिणेन विसर्जयेत् / संवृते यजमानस्तु सर्वश्राद्धे समाहरेत्

ಎಡ (ಉತ್ತರ) ಕೈಯಿಂದ ದ್ರವ್ಯವನ್ನು ತರಬೇಕು, ಬಲ (ದಕ್ಷಿಣ) ಕೈಯಿಂದ ಅದನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ/ವಿಸರ್ಜಿಸಬೇಕು. ಯಜಮಾನನು ಸಂಯತವಾಗಿ, ಆವೃತನಾಗಿ, ಸಮಸ್ತ ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸಾಮಗ್ರಿಯನ್ನು ಸಮಾಹರಿಸಬೇಕು.

Verse 99

उच्छिष्टे स्याद्विपर्यासोदैवे पित्र्येतथैव च / दक्षिणेन तु हस्तेन दक्षिणां वेदिमालभेत्

ಉಚ್ಛಿಷ್ಟ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ (ಕೈಗಳ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ) ವಿಪರ್ಯಾಸವಾಗುತ್ತದೆ; ದೇವಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಪಿತೃಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಹಾಗೆಯೇ. ಬಲಗೈಯಿಂದಲೇ ದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನು ವೇದಿಗೆ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ/ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 100

कराभ्यामेव देवानां पितॄणां विकरं तथा / क्षरणं स्वप्नयोश्चैव तथा मूत्रपुरीषयो

ದೇವರುಗಳೂ ಪಿತೃಗಳೂ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಕೈಗಳಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ವಿಕಾರ, ಸ್ವಪ್ನದಲ್ಲಿ ಕ್ಷರಣ, ಹಾಗೆಯೇ ಮೂತ್ರ–ಮಲ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧಿವಿಧಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 101

निष्ठीविते तथाभ्यङ्गे भुत्क्वा विपरिधाय च / उच्छिष्टानां च संस्पर्शे तथा पादावसेचने

ಉಗುಳುವುದು, ಎಣ್ಣೆ ಅಭ್ಯಂಗ, ಊಟಮಾಡಿ ಬಟ್ಟೆ ಬದಲಿಸುವುದು, ಉಚ್ಛಿಷ್ಟದ ಸ್ಪರ್ಶ, ಹಾಗೆಯೇ ಪಾದ ತೊಳೆಯುವುದು—ಇವೆಲ್ಲಕ್ಕೂ ಶುದ್ಧಿ ನಿಯಮವಿದೆ।

Verse 102

उच्छिष्टस्य च संभाषादशित्वा प्रयतस्य वा / संदेहेषु च सर्वेषु शिखां मुक्त्वा तथैव च

ಉಚ್ಛಿಷ್ಟನೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದಾಗ, ಅಥವಾ ನಿಯಮಶುದ್ಧನಾದವನು ಊಟ ಮಾಡಿದ ಬಳಿಕ, ಹಾಗೆಯೇ ಎಲ್ಲ ವಿಧದ ಸಂಶಯಗಳಲ್ಲಿ—ಶಿಖೆಯನ್ನು ಬಿಡಿಸಿದರೂ ಸಹ—ಶುದ್ಧಿ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 103

विना यज्ञोपवीतेन मोघं तत्समुपस्पृशेत् / उष्ट्रस्यावेश्च संस्पर्शे दर्शने ऽवाच्यवाचिनाम्

ಯಜ್ಞೋಪವೀತವಿಲ್ಲದೆ ಮಾಡಿದ ಆಚಮನ ವ್ಯರ್ಥ; ಒಂಟೆ ಮತ್ತು ಕುರಿಯ ಸ್ಪರ್ಶದಲ್ಲಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಅಶಿಷ್ಟ ವಚನ ಹೇಳುವವರ ದರ್ಶನದಲ್ಲಿಯೂ ಶುದ್ಧಿ ವಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ।

Verse 104

जिह्वया चैव संस्वृश्य देतासक्तं तथैव च / सशब्दमेगुलीभिर्वा पतितं वा विलोकयन्

ನಾಲಿಗೆಯಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವುದು, ವೀರ್ಯದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಹೊಂದುವುದು, ಬೆರಳುಗಳಿಂದ ಶಬ್ದಮಾಡುತ್ತ ಅಶಿಷ್ಟವಾಗಿ ವರ್ತಿಸುವುದು, ಅಥವಾ ಪತಿತನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿರುವುದು—ಇವುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಶುದ್ಧಿ ವಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ।

Verse 105

स्थितो यश्चाचमेन्मोहदाचान्तो ऽप्यशुचिर्भवेत् / उपविश्य शुचौ देशे प्रयतः प्रागुदङ्मुखः

ಯಾರು ನಿಂತುಕೊಂಡೇ ಮೋಹದಿಂದ ಆಚಮನ ಮಾಡಿದರೆ, ಆಚಮನ ಮಾಡಿದರೂ ಅಶುಚಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ. ಶುದ್ಧ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ನಿಯಮದಿಂದ ಪೂರ್ವ ಅಥವಾ ಉತ್ತರಮುಖನಾಗಿರಲಿ.

Verse 106

पादौ प्रक्षाल्य हस्तौ च अन्तर्जानु त्वपः स्पृशेत् / प्रसन्नस्त्रिः पिबेद्वारि प्रयतः सुसमाहितः

ಪಾದಗಳನ್ನೂ ಕೈಗಳನ್ನೂ ತೊಳೆದು, ಎರಡೂ ಮೊಣಕಾಲುಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನೀರನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಲಿ. ಪ್ರಸನ್ನಚಿತ್ತನಾಗಿ, ನಿಯಮದಿಂದ, ಸಮಾಹಿತನಾಗಿ ಮೂರು ಬಾರಿ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯಲಿ.

Verse 107

द्विरेव मार्जनं कुर्यात्सकृदभ्युक्षणं ततः / खानि मूर्द्धानमात्मानं हस्तौ पादौ तथैव च

ಎರಡು ಬಾರಿ ಮಾರ್ಜನ (ಶುದ್ಧಿ-ಪರಿಮಾರ್ಜನ) ಮಾಡಲಿ; ನಂತರ ಒಮ್ಮೆ ಅಭ್ಯುಕ್ಷಣ ಮಾಡಲಿ. ಇಂದ್ರಿಯದ್ವಾರಗಳು, ಶಿರಸ್ಸು, ತನ್ನ ದೇಹ, ಹಾಗೆಯೇ ಕೈಗಳು ಮತ್ತು ಪಾದಗಳನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಲಿ.

Verse 108

अभ्युक्षयेत्ततस्तस्य यद्यन्मीमांसित भवेत् / एवमाचमतस्तस्य वेदा यज्ञास्तपांसि च

ನಂತರ ಅವನಿಗೆ ಯಾದೇನು ವಿಚಾರ್ಯ (ಮೀಮಾಂಸಿತ)ವಾಗಿರುತ್ತದೋ, ಅದನ್ನು ಅಭ್ಯುಕ್ಷಣದಿಂದ ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಲಿ. ಹೀಗೆ ಆಚಮನ ಮಾಡುವವನಿಗೆ ವೇದಗಳು, ಯಜ್ಞಗಳು, ತಪಸ್ಸುಗಳು ಫಲಪ್ರದವಾಗುತ್ತವೆ.

Verse 109

दानानि व्रतचर्याश्च भवन्ति सफलानि वै / क्रियां यः कुरुते मोहादनासम्येह नास्तिकः

ದಾನಗಳೂ ವ್ರತಾಚರಣೆಯೂ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಫಲಕೊಡುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಮೋಹದಿಂದ ಅಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಯೆ ಮಾಡುವವನು ಇಲ್ಲಿ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಾಸ್ತಿಕನಿಗೆ ಸಮಾನನು.

Verse 110

भवन्ति हि वृथा तस्य क्रिया ह्येता न संशयः / वाक्कायबुद्धिपूतानि अस्पृष्टं वाप्यनिन्दितम्

ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಅವನ ಈ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ವ್ಯರ್ಥವಾಗುತ್ತವೆ. ವಾಣಿ, ದೇಹ ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಶುದ್ಧವಾದುದು ಅಸ್ಪೃಶ್ಯವಲ್ಲ; ನಿಂದಾರ್ಹವೂ ಅಲ್ಲ.

Verse 111

ज्ञेयान्येतानि मेध्यानि दुष्टमेध्यो विपर्यये / मनोवाक्कायमग्निश्च कालश्चैवोपलेखनम्

ಇವೆಲ್ಲ ‘ಮೇಧ್ಯ’ (ಶುದ್ಧಿಕರ) ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ‘ದುಷ್ಟಮೇಧ್ಯ’ ಇವೆ. ಮನಸ್ಸು, ವಾಣಿ, ದೇಹ, ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಕಾಲ—ಇವೇ ಶೋಧನೆಯ ಸಾಧನಗಳು.

Verse 112

विख्यापनं च शौचानां नित्यमज्ञानमेव वा / अतो ऽन्यथा तु यः कुर्यान्मोहाच्छौचस्य संकरम्

ಶೌಚದ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುವುದೂ, ಅಥವಾ ಸದಾ ಅಜ್ಞಾನದಲ್ಲೇ ಇರುವುದೂ (ಫಲವಾಗಿ) ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಮೋಹದಿಂದ ಶೌಚದಲ್ಲಿ ಸಂಕರ ಮಾಡುವವನು ದಾರಿತಪ್ಪುತ್ತಾನೆ.

Verse 114

पिशाचान्यातुधानांश्च फलं गच्छत्यसंशयम् / शौचे चाश्रद्दधानो हि म्लेच्छजातिषु जायते १४।११३// अयज्वा चैव पापश्च तिर्यग्योनिगतो ऽपि च / शौचेन मोक्षं कुर्वाणः स्वर्गवासी भवेन्नरः

ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಅದರ ಫಲ ಪಿಶಾಚರು ಮತ್ತು ಯಾತುಧಾನರಿಗೆ ಸೇರುತ್ತದೆ. ಶೌಚದಲ್ಲಿ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಲ್ಲದವನು ಮ್ಲೇಚ್ಛ ಜಾತಿಗಳಲ್ಲಿ ಜನ್ಮಿಸುತ್ತಾನೆ. ಯಜ್ಞವಿಲ್ಲದವನು, ಪಾಪಿ, ಅಥವಾ ತಿರ್ಯಗ್ಯೋನಿಗೆ ಬಿದ್ದವನಾದರೂ—ಶೌಚದಿಂದ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಸಾಧಿಸಿದರೆ ಸ್ವರ್ಗವಾಸಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 115

शुचिकामा हि देवा वै देवैश्चैतदुदाहृतम् / बीभत्सानशुचींश्चैव वर्जयन्ति सुराः सदा

ದೇವತೆಗಳು ನಿಜಕ್ಕೂ ಶುದ್ಧತೆಯನ್ನು ಬಯಸುವವರು—ದೇವರೆ ಇದನ್ನು ಘೋಷಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅಸಹ್ಯಕರರನ್ನೂ ಅಶುದ್ಧರನ್ನೂ ಸುರರು ಸದಾ ದೂರವಿಡುತ್ತಾರೆ.

Verse 116

त्रीणि शौचानि कुर्वन्ति न्यायतः शुभकर्मिणः / ब्रह्मण्यायाति थेयाय शौचयुक्ताय धीमते

ನ್ಯಾಯಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಶುಭಕರ್ಮಿಗಳು ಮೂರು ವಿಧದ ಶೌಚವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಶೌಚಯುಕ್ತ ಧೀಮಂತನ ಬಳಿಗೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ್ಯ ತೇಜಸ್ಸು ಹಾಗೂ ಧರ್ಮಭಾವ ಬರುತ್ತದೆ.

Verse 117

पितृभक्ताय दान्ताय सानुक्रोशाय च द्विजाः / तस्मै देवाः प्रयच्छन्ति पितरः श्रीविवर्द्धनाः / मनसाकाङ्क्षितान्कामांस्त्रैलोक्यप्रवरानपि

ಹೇ ದ್ವಿಜರೇ! ಪಿತೃಭಕ್ತನಾಗಿ, ದಮನಶೀಲನಾಗಿ, ಕರುಣಾವಂತನಾಗಿರುವವನಿಗೆ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಶ್ರೀವರ್ಧಕ ಪಿತೃಗಳು ಮನಸಾರೆ ಬಯಸಿದ, ತ್ರಿಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನೂ ನೀಡುತ್ತಾರೆ.