Adhyaya 10

Verse 1

एति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यभागे तृतीय उपोद्धातपादे पितृकल्पो नाम नवमो ऽध्यायः // ९// बृहस्पतिरुवाच सप्तैते जयतां श्रेष्ठाः स्वर्गे पितृगणाः स्मृताः / चत्वारो मुर्त्तिमन्तश्च त्रयस्तेषाममूर्त्तयः

ಇಂತೆ ಶ್ರೀಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ ಮಹಾಪುರಾಣದ ವಾಯುಪ್ರೋಕ್ತ ಮಧ್ಯಭಾಗದ ತೃತೀಯ ಉಪೋದ್ದಾತಪಾದದಲ್ಲಿ ‘ಪಿತೃಕಲ್ಪ’ ಎಂಬ ಒಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯ. ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಹೇಳಿದರು—ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಈ ಏಳು ಪಿತೃಗಣಗಳು ಜಯಶ್ರೇಷ್ಠರೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ; ಇವರಲ್ಲಿ ನಾಲ್ವರು ಮೂರ್ತಿಮಂತರು, ಮೂವರು ಅಮೂರ್ತರು.

Verse 2

तेषां लोकान्विसर्गं च कीर्त्तयिष्ये निबोधत / यावै दुहितरस्तेषां दौहित्राश्चेव ये स्मृताः

ಅವರ ಲೋಕಗಳ ವಿಸರ್ಗವನ್ನೂ ಸೃಷ್ಟಿ-ವಿಸ್ತಾರವನ್ನೂ ನಾನು ಕೀರ್ತಿಸುವೆನು—ಕೇಳಿರಿ. ಅವರ ಪುತ್ರಿಯರು ಎಷ್ಟೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಸ್ಮೃತರಾದ ಅವರ ದೌಹಿತ್ರರೂ.

Verse 3

लोकाः संतानका नाम यत्र तिष्ठन्ति भास्वराः / अमूर्त्तयः पितृगणास्ते वै पुत्राः प्रजापतेः

‘ಸಂತಾನಕ’ ಎಂಬ ಲೋಕಗಳು; ಅಲ್ಲಿ ಭಾಸ್ವರರಾದ, ಅಮೂರ್ತ ಪಿತೃಗಣರು ನೆಲೆಸಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಪ್ರಜಾಪತಿಯ ಪುತ್ರರು.

Verse 4

विराजस्य द्विजश्रेष्ठा वैराजा इति विश्रुताः / एते वै पितरस्तात योगानां योगवर्धनाः

ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠಾ! ವಿರಾಜನವರವರು ‘ವೈರಾಜ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧರು. ಹೇ ತಾತಾ! ಇವರೇ ಪಿತೃಗಳು; ಯೋಗಗಳ ವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಮಾಡುವವರು.

Verse 5

अप्याययन्ति ये नित्यं योगायोगबलेन तु / श्राद्धैराप्यायितास्ते वै सोममाप्याययन्ति च

ಯೋಗ-ಅಯೋಗದ ಬಲದಿಂದ ನಿತ್ಯ ಪೋಷಿಸುವವರು; ಅವರು ಶ್ರಾದ್ಧಗಳಿಂದ ತೃಪ್ತರಾದಾಗ ಸೋಮನನ್ನೂ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 6

आप्यायितस्ततः सोमो लोकानाप्याययत्युत / एतेषां मानसी कन्या मेना नाम महागिरेः

ಆಮೇಲೆ ತೃಪ್ತನಾದ ಸೋಮನು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇವರ ಮಾನಸೀ ಕನ್ಯೆ ‘ಮೇನಾ’ ಎಂಬ ಮಹಾಗಿರಿಯ ಪುತ್ರಿ.

Verse 7

पत्नी हिमवतः पुत्रो यस्या मैनाक उच्यते / पर्वतप्रवरः सो ऽथ क्रैञ्चश्चास्य गिरेः सुतः

ಹಿಮವತನ ಪತ್ನಿಗೆ ಜನಿಸಿದ ಪುತ್ರನು ‘ಮೈನಾಕ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ; ಅವನು ಪರ್ವತಶ್ರೇಷ್ಠ. ಆ ಗಿರಿಯ ಪುತ್ರ ಕ್ರೈಂಚನೂ ಇದ್ದನು.

Verse 8

तिस्रः कन्यास्तु मेनायां जनयामास शैलाराट् / अपर्णामेकपर्णां च तृतीयामेकपाटलाम्

ಮೇನೆಯಲ್ಲಿ ಶೈಲರಾಜನು ಮೂರು ಕನ್ಯೆಯರನ್ನು ಜನಿಸಿದನು—ಅಪರ್ಣಾ, ಏಕಪರ್ಣಾ, ಮತ್ತು ಮೂರನೆಯದು ಏಕಪಾಟಲಾ.

Verse 9

न्यग्रोधमे कपर्णा तु पाठलं त्वेकपाटला / आशिते द्वे अपर्णा तु ह्यनिकेता तपो ऽचरत्

ಏಕಪರ್ಣಾ ನ್ಯಗ್ರೋಧವನ್ನು ಆಹಾರವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡಳು; ಏಕಪಾಟಲಾ ಪಾಟಲವನ್ನು. ಆದರೆ ಅಪರ್ಣಾ ಎರಡನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಿ, ಆಶ್ರಯವಿಲ್ಲದೆ ತಪಸ್ಸು ಆಚರಿಸಿದಳು.

Verse 10

शतं वर्षसहस्राणां दुश्चरं देवदानवैः / आहारमेकपर्णेन ह्येकपर्णा समाचरत्

ಏಕಪರ್ಣಾ ದೇವದಾನವರಿಗೂ ದುಶ್ಚರವಾದ ಲಕ್ಷ ವರ್ಷಗಳ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಆಚರಿಸಿ, ಒಂದೇ ಎಲೆಯಿಂದ ಆಹಾರವನ್ನು ನಡೆಸಿದಳು.

Verse 11

पाटलेनैव चैकेन व्यदधादेकपाटला / पूर्णे वर्षसहस्रे द्वे चाहारं वै प्रजक्रतुः

ಏಕಪಾಟಲಾ ಒಂದೇ ಪಾಟಲದಿಂದ ಆಹಾರವನ್ನು ನಡೆಸಿದಳು; ಎರಡು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು ಪೂರ್ಣವಾದಾಗ, ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಆಹಾರವನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಿದರು.

Verse 12

एका तत्र निराहारा तां माता प्रत्यभाषत / निषेधयन्ती सोमेति मातृस्रेहेन दुःखिता

ಅಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಕನ್ಯೆ ನಿರಾಹಾರಳಾಗಿದ್ದಳು; ಆಗ ತಾಯಿ ಅವಳನ್ನು ಕರೆದು—ಮಾತೃಸ್ನೇಹದಿಂದ ದುಃಖಿಸಿ ತಡೆಯುತ್ತಾ “ಸೋಮೇ!” ಎಂದು ಹೇಳಿದಳು.

Verse 13

सा तथोक्ता तदापर्णा देवी दुश्चरचारिणी / उमेति हि महाभागा त्रिषु लोकेषु विश्रुता

ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ದೇವಿ, ದುಷ್ಕರ ತಪಸ್ಸು ಆಚರಿಸುವವಳು, ಆಗ ‘ಅಪರ್ಣಾ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಳು; ಆ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವತಿ ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲೂ ‘ಉಮಾ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾದಳು.

Verse 14

तथैव नाम्ना तेनासौ निरुक्तोक्तेन कर्मणा / एतत्तु त्रिकुमारीकं जगत्स्थावरजङ्ग मम्

ನಿರುಕ್ತದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ಆ ಕರ್ಮದ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ಅವಳಿಗೆ ಅದೇ ಹೆಸರು ಸ್ಥಿರವಾಯಿತು. ಈ ‘ತ್ರಿಕುಮಾರೀ’ ಪ್ರಸಂಗವು ಸ್ಥಾವರ-ಜಂಗಮ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ.

Verse 15

एतासां तपसा सृष्टं यावद्भूमिर्द्धरिष्यति / तपःशरीरास्ताः सर्वास्थिस्रो योगबलान्विताः

ಈ ಕನ್ಯೆಯರ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಯಾದುದು ಭೂಮಿ ಎಷ್ಟು ಕಾಲ ಧರಿಸಿತೋ ಅಷ್ಟು ಕಾಲ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ತಪಸ್ಸೇ ದೇಹವಾಗಿದ್ದು, ಅಸ್ಥಿಮಾತ್ರ ಉಳಿದವರಾಗಿ, ಯೋಗಬಲದಿಂದ ಯುಕ್ತರಾಗಿದ್ದರು.

Verse 16

सर्वास्ताः सुमहाभागाः सर्वाश्च स्थिरयौवनाः / सर्वाश्च ब्रह्मवादिन्यः सर्वाश्चैवोर्ध्वरेतसः

ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಅತ್ಯಂತ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತರು; ಎಲ್ಲರ ಯೌವನವೂ ಸ್ಥಿರವಾಗಿತ್ತು. ಎಲ್ಲರೂ ಬ್ರಹ್ಮವಾಡಿನಿಯರು; ಎಲ್ಲರೂ ಊರ್ಧ್ವರೇತಸರು (ಸಂಯಮಿಗಳು) ಆಗಿದ್ದರು.

Verse 17

उमा तासां वरिष्ठा च श्रेष्ठा च वरवर्णिनी / महायोगबलोपेता महादेवमुपस्थिता

ಅವರಲ್ಲಿ ಉಮಾ ಅತ್ಯುನ್ನತಳೂ ಶ್ರೇಷ್ಠಳೂ, ಸುಂದರ ವರ್ಣವತಿಯಾಗಿದ್ದಳು; ಮಹಾಯೋಗಬಲದಿಂದ ಯುಕ್ತಳಾಗಿ ಮಹಾದೇವನ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಳು.

Verse 18

दत्तकश्चोशान्स्तस्याः पुत्रो वै भृगुनन्दनः / असितस्यैकपर्णा तु पत्नी साध्वी पतिव्रता

ಅವಳ ಪುತ್ರ ಭೃಗುನಂದನ ಉಶಾನ್ (ಶುಕ್ರ) ‘ದತ್ತಕ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು; ಮತ್ತು ಅಸಿತನ ಪತ್ನಿ ಏಕಪರ್ಣಾ ಸಾಧ್ವಿ, ಪತಿವ್ರತೆ ಆಗಿದ್ದಳು.

Verse 19

दत्ता हिमवता तस्मै योगाचार्याय धीमते / देवलं सुषुवे सा तु ब्रह्मिष्ठं ज्ञानसंयुता

ಹಿಮವಂತನು ಅವಳನ್ನು ಆ ಧೀಮಂತ ಯೋಗಾಚಾರ್ಯನಿಗೆ ನೀಡಿದನು; ಜ್ಞಾನಸಂಪನ್ನಳಾದ ಅವಳು ಬ್ರಹ್ಮನಿಷ್ಠ ದೇವಲನನ್ನು ಹೆತ್ತಳು.

Verse 20

या वै तासां कुमारीणां तृतीया चैकपाटला / पुत्रं शतशलाकस्य जैगीषव्यमुपस्थिता

ಆ ಕನ್ಯೆಯರಲ್ಲಿ ಮೂರನೆಯವಳು ಏಕಪಾಟಲಾ; ಅವಳು ಶತಶಲಾಕನ ಪುತ್ರ ಜೈಗೀಷವ್ಯನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಸೇವೆಗೆ ನಿಂತಳು.

Verse 21

तस्यापि शङ्खलिशितौ स्मृतौ पुत्रावयोनिजौ / इत्येता वै महाभागाः कन्या हिमवतः शुभाः

ಅವನಿಗೂ ಶಂಖಲಿ ಮತ್ತು ಶಿತ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ಅಯೋನಿಜ ಪುತ್ರರು ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ; ಹೀಗೆ ಇವರು ಹಿಮವಂತನ ಶುಭಕರ ಮಹಾಭಾಗ್ಯ ಕನ್ಯೆಯರು.

Verse 22

रुद्राणी सा तु प्रवरा स्वैर्गुणैरतिरिच्यते / अन्योन्यप्रीतमनसोरुमाशङ्करयोरथ

ರುದ್ರಾಣಿ ಅವಳು ಪರಮ ಶ್ರೇಷ್ಠಳು; ತನ್ನ ಸ್ವಗುಣಗಳಿಂದ ಇನ್ನೂ ಅಧಿಕವಾಗಿ ಉತ್ಕೃಷ್ಟಳಾಗಿದ್ದಳು. ಆಗ ಉಮಾ–ಶಂಕರರ ಮನಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದವು.

Verse 23

श्लेषं संसक्तयोर्ज्ञात्वा शङ्कितः किल वृत्रहा / ताभ्यां मैथुनशक्ताभ्यामपत्योद्भवभीरुणा

ಅವರಿಬ್ಬರ ಗಾಢ ಆಲಿಂಗನವನ್ನು ತಿಳಿದು ವೃತ್ರಹಾ (ಇಂದ್ರ) ನಿಜಕ್ಕೂ ಶಂಕಿತನಾದನು; ಅವರು ಇಬ್ಬರೂ ಸಂಯೋಗಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವರು, ಸಂತಾನೋದ್ಭವದ ಭಯದಿಂದ ಅವನು ಭೀತನಾಗಿದ್ದನು.

Verse 24

तयोः सकाशमिन्द्रेण प्रेषितो हव्यवाहनः / अनायो रतिविघ्नं च त्वमाचर हुताशन

ಇಂದ್ರನು ಕಳುಹಿಸಿದ ಹವ್ಯವಾಹನ (ಅಗ್ನಿ) ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು. (ಇಂದ್ರನು ಹೇಳಿದನು:) ಹೇ ಹುತಾಶನ, ವಿಳಂಬವಿಲ್ಲದೆ ಅವರ ರತಿಕ್ರಿಯೆಗೆ ವಿಘ್ನವನ್ನುಂಟುಮಾಡು.

Verse 25

सर्वत्र गत एव त्वं न दोषो विद्यते तव / इत्येवमुक्ते तु तदा वह्निना च तथा कृतम्

ನೀನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹೋಗುವವನು; ನಿನಗೆ ದೋಷವಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಆಗ ವಹ್ನಿ (ಅಗ್ನಿ) ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡಿದನು.

Verse 26

उमां देवः समुत्सृज्य शुक्रं भूमौ व्यसर्जयत् / ततो रुषितया सद्यः शप्तो ऽग्निरुमया तया

ದೇವನು (ಶಂಕರ) ಉಮೆಯನ್ನು ದೂರಮಾಡಿ ತನ್ನ ಶುಕ್ರವನ್ನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸುರಿದನು. ಆಗ ಕೋಪಗೊಂಡ ಉಮೆ ತಕ್ಷಣವೇ ಅಗ್ನಿಗೆ ಶಾಪವಿತ್ತಳು.

Verse 27

इदं चोक्तवती वह्निं रोषगद्गदया गिरा / यस्मान्नाववितृप्ताभ्यां रतिविघ्नं हुताशन

ಆಗ ಅವಳು ಕೋಪದಿಂದ ಗದ್ಗದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಿದಳು— “ಹೇ ಹುತಾಶನ! ನಾವು ತೃಪ್ತರಾಗುವ ಮುನ್ನವೇ ನೀನು ರತಿಗೆ ವಿಘ್ನ ತಂದೆ.”

Verse 28

कृतवानस्य कर्त्तव्यं तस्मात्त्वमसि दुर्मतिः / यदेवं विगतं गर्भं रौद्रं शुक्रं महाप्रभम्

ನೀನು ಮಾಡಬೇಕಾದುದನ್ನು ಮಾಡಿದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ನೀನು ದುರ್ಮತಿ— ಇಂತಹ ರೌದ್ರ, ಮಹಾಪ್ರಭ, ತೇಜಸ್ವಿ ಶುಕ್ರವು ಗರ್ಭದಿಂದ ಜಾರಿಹೋಯಿತು.

Verse 29

गर्भे त्वं धारयस्वैवमेषा ते दण्डधारणा / स शापदोषाद्रुद्राण्या अन्तर्गर्भो हुताशनः

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ನೀನು ಇದನ್ನು ಗರ್ಭದಲ್ಲೇ ಧರಿಸು—ಇದೇ ನಿನಗೆ ದಂಡಧಾರಣೆ. ರುದ್ರಾಣಿಯ ಶಾಪದೋಷದಿಂದ ಹುತಾಶನನು ಅಂತರ್ಗರ್ಭನಾದನು.

Verse 30

बहून्वर्षगणान्गर्भं धारयामास वै द्विज / स गङ्गामभिगम्याह श्रूयतां सरिदुत्तमे

ಹೇ ದ್ವಿಜ! ಅವನು ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಆ ಗರ್ಭವನ್ನು ಧರಿಸಿದನು. ನಂತರ ಗಂಗೆಯನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿ ಹೇಳಿದನು— “ಹೇ ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠೆಯೇ, ಕೇಳು.”

Verse 31

सुमहान्परिखेदो मे जायते गर्भधारणात् / मद्धितार्थ मथो गर्भमिमं धारय निम्नगे

ಗರ್ಭಧಾರಣೆಯಿಂದ ನನಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿದೆ. ನನ್ನ ಹಿತಾರ್ಥವಾಗಿ, ಹೇ ನಿಮ್ನಗೇ, ನೀನು ಈ ಗರ್ಭವನ್ನು ಧರಿಸು.

Verse 32

मत्प्रसादाच्च तनयो वरदस्ते भविष्यति / तथेत्युक्त्वा तदा सा तु संप्रत्दृष्टा महानदी

ನನ್ನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ನಿನಗೆ ವರಪ್ರದನಾದ ಪುತ್ರನು ಉಂಟಾಗುವನು. ‘ತಥಾಸ್ತು’ ಎಂದು ಅವಳು ಹೇಳಿದಾಗ ಮಹಾನದಿ (ಗಂಗಾ) ತಕ್ಷಣ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಯಿತು.

Verse 33

तं गर्भं धारयामास दह्यमानेन चेतसा / सापि कृच्छ्रेण महता खिद्यमाना महानदी

ದಹ್ಯಮಾನ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವಳು ಆ ಗರ್ಭವನ್ನು ಧರಿಸಿದಳು; ಮಹಾನದಿಯೂ ಮಹಾ ಕಷ್ಟದಿಂದ ಕಲುಷಿತವಾಗಿ ದುಃಖಿತಳಾದಳು.

Verse 34

प्रकृष्टं व्यसृजद्गर्भं दीप्यमान मिवानलम् / रुद्राग्निगङ्गातनयस्तत्र जातो ऽरुणप्रभः

ಅವಳು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಗರ್ಭವನ್ನು ಹೊರಬಿಟ್ಟಳು; ಅದು ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ದೀಪ್ತವಾಗಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ರುದ್ರ-ಅಗ್ನಿ-ಗಂಗೆಯ ಪುತ್ರನಾದ ಅರುಣಪ್ರಭ ಜನಿಸಿದನು.

Verse 35

आदित्यशतसंकाशो महातेजाः प्रतापवान् / तस्मिञ्जाते महाभागे कुमारे जाह्नवीसुते

ಅವನು ನೂರು ಸೂರ್ಯರಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ, ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಮತ್ತು ಪ್ರತಾಪವಂತನಾಗಿದ್ದನು. ಜಾಹ್ನವಿ (ಗಂಗಾ)ಯ ಪುತ್ರನಾದ ಆ ಮಹಾಭಾಗ್ಯ ಕುಮಾರನು ಜನಿಸಿದಾಗ,

Verse 36

विमानयानैराकाशं पतत्र्रिभिरिवावृतम् / देवदुन्दुभयो नेदुराकाशे मधुरस्वनाः

ವಿಮಾನಯಾನಗಳಿಂದ ಆಕಾಶವು ಪಕ್ಷಿಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾದಂತೆ ಆಯಿತು. ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ದೇವದುಂದುಭಿಗಳು ಮಧುರ ಧ್ವನಿಯಿಂದ ಮೊಳಗಿದವು.

Verse 37

मुमुचुः पुष्पवर्षं च खेचराः सिद्धचारणाः / जगुर्गन्धर्वमुख्याश्च सर्वशस्तत्र तत्र ह

ಖೇಚರರಾದ ಸಿದ್ಧಚಾರಣರು ಪುಷ್ಪವೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಸುರಿಸಿದರು. ಗಂಧರ್ವಮುಖ್ಯರು ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಗಾನಮಾಡಿದರು.

Verse 38

यक्षा विद्याधराः सिद्धाः किन्नराश्चैव सर्वशः / महानागसहस्राणि प्रवराश्च पतत्र्रिणः

ಯಕ್ಷರು, ವಿದ್ಯಾಧರರು, ಸಿದ್ಧರು, ಕಿನ್ನರರು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದಲೂ ಸೇರಿದರು. ಸಾವಿರಾರು ಮಹಾನಾಗರು ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪಕ್ಷಿಗಳೂ ಬಂದರು.

Verse 39

उपतस्थुर्महाभागमाग्नेयं शङ्करात्मजम् / प्रभावेण हतास्तेन दैत्यवानरराक्षसाः

ಅವರು ಮಹಾಭಾಗ್ಯನಾದ ಅಗ್ನಿಜ, ಶಂಕರಾತ್ಮಜನ ಸೇವೆಗೆ ಹಾಜರಾದರು. ಅವನ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ದೈತ್ಯ, ವಾನರ, ರಾಕ್ಷಸರು ಸಂಹೃತರಾದರು.

Verse 40

स हि सप्तर्षिभार्याभिरारादेवाग्निसंभवः / अभिषेकप्रयाताभिर्दृष्टो वर्ज्य त्वरुन्धतीम्

ಅಗ್ನಿಸಂಭವನಾದ ಆ ದೇವನನ್ನು ಸಪ್ತರ್ಷಿಗಳ ಪತ್ನಿಯರು ಅಭಿಷೇಕಕ್ಕೆ ಹೊರಟಾಗ ದೂರದಿಂದಲೇ ಕಂಡರು—ಅರುಂಧತಿಯನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ.

Verse 41

ताभिः स बालार्कनिभो रौद्रः परिवृतः प्रभुः / स्निह्यमानाभिरत्यर्थं स्वकभिरिव मातृभिः

ಅವರಿಂದ ಆ ಪ್ರಭು ಬಾಲಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿ, ರೌದ್ರಸ್ವರೂಪನಾಗಿ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು. ಅವರು ಅವನ ಮೇಲೆ ಅಪಾರ ಸ್ನೇಹ ತೋರಿದರು, ತಮ್ಮದೇ ತಾಯಿಗಳಂತೆ.

Verse 42

युगपत्सर्वदेवीभिर्दिधित्सुर्जाह्नवीं सुतः / षण्मुखान्यसृजच्छ्रीमांस्तेनायं षण्मुखः स्मृतः

ಜಾಹ್ನವೀಸುತನು ಎಲ್ಲ ದೇವಿಯರಿಂದ ಒಂದೇ ವೇಳೆ ಧಾರಣೆಯಾಗಬೇಕೆಂದು ಇಚ್ಛಿಸಿ ಶ್ರೀಮಂತನಾಗಿ ಆರು ಮುಖಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ‘ಷಣ್ಮುಖ’ ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು.

Verse 43

तेन जातेन महाता देवानामसहिष्णवः / स्कन्दिता दानवगणास्तस्मात्स्कन्दः प्रतापवान्

ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಜನನದಿಂದ ದೇವರನ್ನು ಸಹಿಸಲಾರದ ದಾನವಗಣಗಳು ಚದುರಿ ಓಡಿದವು; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ಪ್ರತಾಪವಂತ ‘ಸ್ಕಂದ’ ಎಂದು ಖ್ಯಾತನಾದನು.

Verse 44

कृत्तिकाभिस्तु यस्मात्स वर्द्धितो हि पुरातनः / कार्त्तिकेय इति ख्यातस्तस्मादसुरसूदनः

ಆ ಪುರಾತನ ದೇವನು ಕೃತ್ತಿಕೆಯರಿಂದ ಪೋಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಬೆಳೆದನು; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ‘ಕಾರ್ತ್ತಿಕೇಯ’ ಎಂದು ಖ್ಯಾತನಾದನು—ಅಸುರಸೂದನನು.

Verse 45

जृंभतस्तस्य दैत्यारेर्ज्वाला मालाकुला तदा / मुखाद्विनिर्गता तस्य स्वशक्तिरपराजिता

ಆ ದೈತ್ಯಶತ್ರು ಜಂಭಿಸಿದಾಗ ಜ್ವಾಲೆಗಳ ಮಾಲೆಯಂತೆ ಅಗ್ನಿ ಉಕ್ಕಿತು; ಅವನ ಮುಖದಿಂದ ಅವನದೇ ಅಪರಾಜಿತ ಶಕ್ತಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿತು.

Verse 46

क्रीडार्थं चैव स्कन्दस्य विष्णुना प्रभविष्णुना / गरुडादतिसृष्टौ हि पक्षिणौ द्वौ प्रभद्रकौ

ಸ್ಕಂದನ ಕ್ರೀಡಾರ್ಥವಾಗಿ ಪ್ರಭಾವಿಷ್ಣುವಾದ ವಿಷ್ಣು ಗರುಡನಿಗಿಂತಲೂ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ‘ಪ್ರಭದ್ರಕ’ ಎಂಬ ಎರಡು ಪಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.

Verse 47

मयूरः कुक्कुटश्चैव पताका चैव वायुना / यस्य दत्ता सरस्वत्या महावीणा महास्वना

ಮಯೂರ, ಕುಕ್ಕುಟ ಮತ್ತು ವಾಯುವಿನಿಂದ ದತ್ತವಾದ ಪತಾಕೆ; ಸರಸ್ವತಿದೇವಿಯಿಂದ ದತ್ತವಾದ ಮಹಾನಾದಮಯ ಮಹಾವೀಣೆ—ಯಸ್ಯದಾಗಿದೆ।

Verse 48

अजः स्वयंभुवा दत्तो मेषो दत्तश्च शंभुना / मायाविहरणे विप्र गिरौ क्रैञ्चे निपातिते

ಸ್ವಯಂಭುವು ಅಜವನ್ನು ದತ್ತನಾಗಿ ನೀಡಿದನು, ಶಂಭುವು ಮೇಷವನ್ನು ನೀಡಿದನು; ಓ ವಿಪ್ರ, ಮಾಯಾವಿಹಾರದಲ್ಲಿ ಕ್ರೈಂಚಗಿರಿಯಲ್ಲಿ (ಅದು) ಪಾತಿತವಾಯಿತು।

Verse 49

तारके चासुरवरे समुदीर्णे निपातिते / सेंद्रोपेन्द्रैर्महाभागैर्देवैरग्निसुतः प्रभुः

ಅಸುರವರ ತಾರಕನು ಉಗ್ರವಾಗಿ ಎದ್ದಾಗ, ಅವನು ನಿಪಾತಿತನಾದನು; ಆಗ ಇಂದ್ರ-ಉಪೇಂದ್ರರೊಡನೆ ಮಹಾಭಾಗ ದೇವರುಗಳು ಅಗ್ನಿಸುತ ಪ್ರಭುವನ್ನು (ಪ್ರತಿಷ್ಠಿಸಿದರು)।

Verse 50

सेनापत्येन दैत्यारिरभिषिक्तः प्रतापवान् / देवसेनापतिस्त्वेष पठ्यते सुरनायकः

ದೈತ್ಯಾರಿಯಾದ ಪ್ರತಾಪವಂತ (ಸ್ಕಂದ)ನು ಸೇನಾಪತಿಯಾಗಿ ಅಭಿಷಿಕ್ತನಾದನು; ಇವನೇ ದೇವಸೇನಾಪತಿ, ಸುರನಾಯಕನೆಂದು ಪಠ್ಯವಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 51

देवारिस्कन्दनः स्कन्दः सर्वलोकेश्वरः प्रभुः / प्रमथैर्विधैर्देवस्तथा भूतगणैरपि

ದೇವಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಚೂರುಮೂರು ಮಾಡುವ ಸ್ಕಂದನು, ಸರ್ವಲೋಕೇಶ್ವರ ಪ್ರಭು; ವಿವಿಧ ಪ್ರಮಥರು ಹಾಗೂ ಭೂತಗಣಗಳಿಂದಲೂ ಅವನು ಪರಿವೃತನಾಗಿ ಸೇವಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ।

Verse 52

मातृभिर्विविधाभिश्च विनायकगणैस्ततः / लोकाः सोमपदा नाम मरीचेर्यत्र वै सुताः

ನಂತರ ವಿವಿಧ ಮಾತೃಗಣಗಳೂ ವಿನಾಯಕಗಣಗಳೂ ಸಹಿತ ‘ಸೋಮಪದಾ’ ಎಂಬ ಲೋಕಗಳು ಇವೆ; ಅಲ್ಲಿ ಮರೀಚಿಯ ಪುತ್ರರು ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 53

तत्र ते दिवि वर्त्तन्ते देवास्तान्पूजयन्त्युत / श्रुता बर्हिषदो नाम पितरः सोमपास्तु ते

ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ದಿವಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ; ದೇವತೆಗಳೂ ಅವರನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ. ‘ಬರ್ಹಿಷದ’ ಎಂಬ ಪಿತೃಗಳು ಪ್ರಸಿದ್ಧರು; ಅವರು ಸೋಮಪಾನಿಗಳು.

Verse 54

एतेषां मानसी कन्या अच्छोदा नाम निम्नगा / अच्छौदं नाम तद्दिव्यं सरो यस्मात्समुत्थिता

ಇವರ ಮಾನಸಿಕ ಕನ್ಯೆ ‘ಅಚ್ಚೋದಾ’ ಎಂಬ ನದಿ; ಅವಳು ಉದ್ಭವಿಸಿದ ದಿವ್ಯ ಸರೋವರಕ್ಕೆ ‘ಅಚ್ಚೌದ’ ಎಂಬ ಹೆಸರು.

Verse 55

तथा न दृष्टपूर्वास्तु वितरस्ते कदाचन / संभूता मानसी तेषां पितॄन्स्वान्नाभिजानती

ಹಾಗೆಯೇ ಆ ವಿತರ ಪಿತೃಗಳು ಅವಳನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಮೊದಲು ನೋಡಿರಲಿಲ್ಲ; ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಆ ಕನ್ಯೆ ತನ್ನ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಅರಿಯಲಿಲ್ಲ.

Verse 56

सा त्वन्यं पितरं वव्रे तानतिक्रम्य वै पितॄन् / अमावसुमिति ख्यातमैलपुत्रं नभश्चरम्

ಅವಳು ಆ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಪಿತರನ್ನು ವರಿಸಿತು—‘ಅಮಾವಸು’ ಎಂದು ಖ್ಯಾತನಾದ, ಐಲನ ಪುತ್ರ, ಆಕಾಶಚಾರಿ.

Verse 57

अद्रिकाप्सरसा युक्तं विमानाधिष्ठितं दिवि / सा तेन व्यभिचारेण गगने नाप्रजारिणी

ಅದ್ರಿಕಾ ಅಪ್ಸರೆಯೊಂದಿಗೆ ಅವಳು ದಿವಿಯಲ್ಲಿ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಅಧಿಷ್ಠಿತಳಾಗಿದ್ದಳು; ಆದರೆ ಆ ವ್ಯಭಿಚಾರದಿಂದ ಗಗನದಲ್ಲಿಯೂ ಅವಳು ಸಂತಾನವತಿಯಾಗಲಿಲ್ಲ.

Verse 58

पितरं प्रार्थयित्वान्यं योगभ्रष्टा पपात ह / त्रीण्यवश्यद्विमानानि पतन्ती सा दिवश्च्युता

ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಪಿತೃನನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ ಯೋಗಭ್ರಷ್ಟಳಾಗಿ ಅವಳು ಬಿದ್ದಳು; ದಿವಿಯಿಂದ ಚ್ಯುತಳಾಗಿ ಬೀಳುತ್ತಾ ಮೂರು ವಿಮಾನಗಳನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡಳು.

Verse 59

त्रसरेणुप्रमाणानि तेषु चावस्थितान्पितॄन् / सुसूक्ष्मानपरिव्यक्तानग्नीनग्निष्विवाहितान्

ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ತ್ರಸರೇಣು ಪ್ರಮಾಣದ ಪಿತೃಗಳು ನೆಲೆಸಿದ್ದರು—ಅತಿಸೂಕ್ಷ್ಮರು, ಅವ್ಯಕ್ತರು; ಅಗ್ನಿಗಳೊಳಗೆ ವಹಿಸಲ್ಪಡುವ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ.

Verse 60

त्रायध्वमित्युवाचार्ता पतती चाप्यवाक्शिराः / तैरुका सा तु मा भैषी रित्यतो ऽधिष्ठिताभवत्

ಬೀಳುತ್ತಾ ತಲೆಕೆಳಗಾಗಿ ಆಕ್ರಂದಿಸಿ ‘ರಕ್ಷಿಸಿರಿ’ ಎಂದಳು; ಅವರು ‘ಭಯಪಡಬೇಡ’ ಎಂದಾಗ ಅವಳು ಅಲ್ಲಿ ಆಧಾರ ಪಡೆದಳು.

Verse 61

ततः प्रसादयत्सा वै सीदन्ती त्वनया गिरा / ऊचुस्ते पितरः कन्यां भ्रष्टैश्वर्यां व्यतिक्रमात्

ನಂತರ ಈ ಮಾತಿನಿಂದ ಅವಳು ಕುಗ್ಗುತ್ತಾ ಅವರನ್ನು ಪ್ರಸನ್ನಗೊಳಿಸಲು ಯತ್ನಿಸಿದಳು; ಆಗ ಪಿತೃಗಳು ಆ ಕನ್ಯೆಗೆ, ‘ಅತಿಕ್ರಮದಿಂದ ನಿನ್ನ ಐಶ್ವರ್ಯ ಭ್ರಷ್ಟವಾಗಿದೆ’ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

Verse 62

भ्रष्टैश्वर्यां स्वदोषेण पतसि त्वं शुचिस्मिते / यैराचरन्ति कर्मणि शरीरैरिह देवताः

ಓ ಶುಚಿಸ್ಮಿತೆ! ನಿನ್ನ ಸ್ವದೋಷದಿಂದ ನೀನು ಐಶ್ವರ್ಯಭ್ರಷ್ಟಳಾಗಿ ಪತನಗೊಳ್ಳುತ್ತೀಯೆ; ಇಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಯಾವ ದೇಹಗಳಿಂದ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೋ.

Verse 63

तैरेव तत्कर्मभलं प्राप्नुवन्ति सदा स्म ह / सद्यः फलन्ति कर्माणि देवत्वे प्रेत्य मानुषे

ಅದೇ ದೇಹಗಳಿಂದಲೇ ಅವರು ಆ ಕರ್ಮಫಲವನ್ನು ಸದಾ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ದೇವತ್ವದಲ್ಲಿಯೂ, ಮರಣಾನಂತರ ಮಾನವಜನ್ಮದಲ್ಲಿಯೂ ಕರ್ಮಗಳು ತಕ್ಷಣ ಫಲಿಸುತ್ತವೆ.

Verse 64

तस्मात्स्वतपसः पुत्रि प्रेत्य संप्राप्स्यसे फलम् / इत्युक्तया तु पितरः पुनस्ते तु प्रसादिताः

ಆದ್ದರಿಂದ, ಓ ಸ್ವತಪಸ್ಸಿನ ಪುತ್ರಿ! ಮರಣಾನಂತರ ನೀನು ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ; ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ ನಿನ್ನ ಪಿತೃಗಳು ಮತ್ತೆ ಪ್ರಸನ್ನರಾದರು.

Verse 65

ध्यात्वा प्रसादं ते चक्रुस्तस्यास्तदनुकंपया / अवश्यं भाविनं दृष्ट्वा ह्यर्थमूचुस्तदा तु ताम्

ಅವಳ ಮೇಲೆ ಅನುಕಂಪೆಯಿಂದ ಅವರು ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಮಾಡಿದರು; ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಸಂಭವಿಸುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಆಗ ಅವಳಿಗೆ ಆ ವಿಷಯವನ್ನು ಹೇಳಿದರು.

Verse 66

सोमपाः पितरः कन्यां रज्ञो ऽस्यैव त्वमावसोः / उत्पन्नस्य पृथिव्यां तु मानुषेषु महात्मनः

ಸೋಮಪಾನ ಪಿತೃಗಳು ಹೇಳಿದರು—ಓ ಕನ್ಯೆ! ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಮಹಾತ್ಮನಾಗಿ ಜನಿಸುವ ಈ ರಾಜ ಆವಸೋನಿಗೇ ನೀ ಸೇರಿರುವೆ.

Verse 67

कन्या भूत्वा त्विमांल्लोकान्पुनः प्राप्स्यसि भामिनि / अष्टाविंशे भवित्री त्वं द्वापरे मत्स्ययोनिजा

ಓ ಭಾಮಿನಿ, ಕನ್ಯೆಯಾಗಿಯೇ ನೀನು ಮತ್ತೆ ಈ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ. ಇಪ್ಪತ್ತೆಂಟನೇ ದ್ವಾಪರಯುಗದಲ್ಲಿ ನೀನು ಮತ್ಸ್ಯಯೋನಿಜೆಯಾಗಿ ಜನ್ಮಿಸುವೆ.

Verse 68

अस्यैव राज्ञो दुहिता ह्यद्रिकायाममावसोः / पराशरस्य दायादमृषिं त्वं जनयिष्यसि

ನೀ ಈ ರಾಜನ ಮಗಳಾಗಿ, ಅದ್ರಿಕಾ ತೀರದಲ್ಲಿ ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯಂದು ಪರಾಶರನ ವಾರಸುದಾರನಾದ ಋಷಿಯನ್ನು ನೀನು ಜನ್ಮಕೊಡುವೆ.

Verse 69

स वेदमेकं ब्रह्मर्षि श्चतुर्द्धा विभजिष्यति / महाभिषस्य पुत्रौ द्वौ शन्तनोः कीर्त्तिवर्द्धनौ

ಆ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿ ಒಂದೇ ವೇದವನ್ನು ನಾಲ್ಕಾಗಿ ವಿಭಾಗಿಸುವನು. ಮಹಾಭಿಷನ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರರು—ಶಂತನು—ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸುವರು.

Verse 70

विचित्रवीर्यं धर्मज्ञं त्वमेवोत्पादयिष्यसि / चित्राङ्गदं च राजानं सर्वसत्त्वबलान्वितम्

ನೀನೇ ಧರ್ಮಜ್ಞನಾದ ವಿಚಿತ್ರವೀರ್ಯನನ್ನು ಜನ್ಮಕೊಡುವೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಸರ್ವಸತ್ತ್ವಬಲಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತನಾದ ರಾಜ ಚಿತ್ರಾಂಗದನನ್ನೂ.

Verse 71

एतानुत्पादयित्वाथ पुनर्लोकानवा प्स्यसि / व्यभिचारात्पितॄणां त्वं प्राप्स्यसे जन्म कुत्सितम्

ಇವರನ್ನು ಜನ್ಮಕೊಟ್ಟ ನಂತರ ನೀನು ಮತ್ತೆ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ; ಆದರೆ ಪಿತೃಗಳ प्रति ವ್ಯಭಿಚಾರದಿಂದ ನಿನಗೆ ನಿಂದಿತ ಜನ್ಮವೂ ದೊರೆಯುವುದು.

Verse 72

तस्यैव राज्ञस्त्वं कन्या अद्रिकायां भविष्यसि / कन्या भूत्वा ततश्च त्वमिमांल्लोकानवाप्स्यसि

ನೀನು ಅದೇ ರಾಜನ ಪುತ್ರಿಯಾಗಿ ಅದ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಜನ್ಮಿಸುವೆ. ಕನ್ಯೆಯಾಗಿಹೋಗಿ ನಂತರ ಈ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ.

Verse 73

एवमुकत्वा तु दाशेयी जाता सत्यवती तु सा / अद्रिकायाः सुता मत्स्या सुता जाता ह्यमावसोः

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಬಳಿಕ ದಾಶೇಯೀ ಸತ್ಯವತಿಯಾಗಿ ಜನ್ಮಿಸಿದಳು. ಅವಳು ಅದ್ರಿಕೆಯ ಪುತ್ರಿ ‘ಮತ್ಸ್ಯಾ’; ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯಂದು ಜನ್ಮವಾಯಿತು.

Verse 74

अदिकामत्स्यसंभूता गङ्गायमुनसंगमे / तस्या राज्ञो हि सा कन्या राज्ञो वीर्येण चैव हि

ಅದ್ರಿಕಾ-ಮತ್ಸ್ಯದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಅವಳು ಗಂಗಾ-ಯಮುನಾ ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಳು. ಅವಳು ಆ ರಾಜನ ಪುತ್ರಿ; ರಾಜನ ವೀರ್ಯದಿಂದಲೇ.

Verse 77

विरजानाम ते लोका दिवि रोचन्ति ते गणाः / अग्निष्वात्ताः स्मृतास्तत्र पितरो भास्करप्रभाः पुलहस्य प्रजापतेः / एतेषां मानसी कन्या पीवरी नाम विश्रुता

‘ವಿರಜಾ’ ಎಂಬ ಆ ಲೋಕಗಳು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತವೆ; ಅಲ್ಲಿನ ಗಣಗಳು ಹೊಳೆಯುತ್ತವೆ. ಅಲ್ಲಿ ‘ಅಗ್ನಿಷ್ವಾತ್ತ’ ಪಿತೃಗಳು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ—ಸೂರ್ಯಪ್ರಭೆಯಂತೆ, ಪ್ರಜಾಪತಿ ಪುಲಹನವರಾದವರು. ಅವರ ಮಾನಸಿಕ ಕನ್ಯೆ ‘ಪೀವರೀ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳು.

Verse 78

योगिनी योगपत्नी च योगमाता तथैव च / भविता द्वापरं प्राप्य अष्टाविंशतिमेव तु

ಅವಳು ಯೋಗಿನಿ, ಯೋಗಪತ್ನಿ ಹಾಗೂ ಯೋಗಮಾತೆಯೂ ಆಗುವಳು; ದ್ವಾಪರಯುಗವನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ ಇಪ್ಪತ್ತೆಂಟನೆಯದಾಗಿ ಇರುವಳು.

Verse 79

श्रीमान्व्यासो महायोगी योगस्तस्मिन्द्विजोत्तमाः / व्यासादरण्यां संभूतो विधूम इव पावकः

ಶ್ರೀಮಾನ್ ಮಹಾಯೋಗಿ ವ್ಯಾಸರು—ಹೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ—ಅವರಲ್ಲೇ ಯೋಗ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿತ್ತು. ವ್ಯಾಸರಿಂದ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಧೂಮರಹಿತ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಅವನು ಪ್ರಾದುರ್ಭವಿಸಿದನು.

Verse 80

पराशरकुलोद्भूतः शुको नाम महातपाः / स तस्यां पितृकन्यायां पीवर्यां जनयद्विभुः

ಪರಾಶರಕುಲದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಮಹಾತಪಸ್ವಿ ‘ಶುಕ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದ. ಆ ವಿಭುವು ಪಿತೃಕನ್ಯೆ ಪೀವರಿ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಜನ್ಮಗೊಳಿಸಿದನು.

Verse 81

पुत्रान्पञ्च योगचर्यापरिबुर्णान्परिश्रुतान् / कृष्णा गौरं प्रभुं शंभुं तथा भूरिश्रुतं च वै

ಅವನಿಗೆ ಯೋಗಚರ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಪರಿಪೂರ್ಣರೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧರೂ ಆದ ಐದು ಪುತ್ರರು—ಕೃಷ್ಣ, ಗೌರ, ಪ್ರಭು, ಶಂಭು ಮತ್ತು ಭೂರಿಶ್ರುತ.

Verse 82

कन्यां कीर्तिमतीं चैव योगिनीं योगमातरम् / ब्रह्मदत्तस्य चननी महिषी त्वणुहस्य सा

ಅವನಿಗೆ ಕೀರ್ತಿಮತಿ ಎಂಬ ಪುತ್ರಿಯೂ ಇದ್ದಳು—ಯೋಗಿನಿ, ಯೋಗಮಾತೆ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಳು. ಅವಳೇ ಬ್ರಹ್ಮದತ್ತನ ತಾಯಿ ಮತ್ತು ಅಣುಹನ ಪತ್ನಿ.

Verse 83

आदित्यकिरणोपेतमपुनर्मार्गमास्थितः / सर्वव्यापी विनिर्मुक्तो भविष्यति महामुनिः

ಆದಿತ್ಯನ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿ ಅವನು ಅಪುನರ್ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದನು. ಆ ಮಹಾಮುನಿ ಸರ್ವವ്യാപಿಯಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿಮುಕ್ತನಾಗುವನು.

Verse 84

त्रय एते गाणाः प्रोक्ताश्चतुः शेषान्निबोधत / तान्वक्ष्यामि द्विजश्रेष्ठाः प्रभामूर्त्तिमतो गणान्

ಈ ಮೂರು ಗಣಗಳು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟವು; ಈಗ ಉಳಿದ ನಾಲ್ಕನ್ನು ಕೇಳಿರಿ. ಓ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಪ್ರಭಾಮೂರ್ತಿಯುಳ್ಳ ಗಣಗಳನ್ನು ನಾನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತೇನೆ.

Verse 85

उत्पन्नास्तु स्वधायां ते काव्या ह्यग्नेः कवेः सुताः / पितरो देवलोकेषु ज्योतिर्भासिषु भास्वराः

ಅವರು ಸ್ವಧೆಯಲ್ಲಿ ಉತ್ಪನ್ನವಾದ ಕಾವ್ಯರು, ಕವಿ ಅಗ್ನಿಯ ಪುತ್ರರು. ಪಿತೃಗಳು ದೇವಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಜ್ಯೋತಿರ್ಮಯ ಪ್ರಕಾಶಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಸ್ವರರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

Verse 86

सर्वकामसमृद्धेषु द्विजास्तान्भावयन्त्युत / एतेषां मानसी कन्या योगोत्पत्तिरितिश्रुता

ಸರ್ವಕಾಮಸಮೃದ್ಧ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ದ್ವಿಜರು ಅವರನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇವರ ಮಾನಸೀ ಕನ್ಯೆ ‘ಯೋಗೋತ್ಪತ್ತಿ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ.

Verse 87

दत्ता सनत्कुमारेण शुक्रस्य महिषी तु या / एकशृङ्गेति विख्याता भृगूणां कीर्तिवर्द्धिनी

ಸನತ್ಕುಮಾರನು ಶುಕ್ರನಿಗೆ ಪತ್ನಿಯಾಗಿ ದತ್ತಳಾದ ಆಕೆ ‘ಏಕಶೃಂಗಿ’ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾಗಿ ಭೃಗುಗಳ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸುವವಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ.

Verse 88

मरीचि गर्भास्ते लोकाः समावृत्य दिवि स्थिताः / एते ह्यङ्गिरसः पुत्राः साध्यैः संवर्द्धिताः पुरा

ಆ ಲೋಕಗಳು ಮರೀಚಿಯ ಗರ್ಭದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಿಸಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿವೆ. ಇವರು ಅಂಗಿರಸನ ಪುತ್ರರು; ಪುರಾತನದಲ್ಲಿ ಸಾಧ್ಯರು ಇವರನ್ನು ಪೋಷಿಸಿದರು.

Verse 89

उपहूताः स्मृतास्ते वै पितरो भास्वरा दिवि / तान्क्षत्रियगणाः सप्त भावयन्ति फलार्थिनः

ದಿವಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಆ ಪಿತೃಗಳು ‘ಉಪಹೂತರು’ ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ. ಫಲಾಪೇಕ್ಷೆಯಿಂದ ಏಳು ಕ್ಷತ್ರಿಯಗಣಗಳು ಅವರನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 90

एतेषां मानसी कन्या यशोदा नाम विश्रुता / मता या जननी देवी खट्वाङ्गस्य महात्मनः

ಅವರ ಮಾನಸಿಕ ಕನ್ಯೆ ‘ಯಶೋದಾ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳು; ಆ ದೇವಿಯೇ ಮಹಾತ್ಮ ಖಟ್ವಾಂಗನ ತಾಯಿಯಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾಳೆ.

Verse 91

यज्ञे यस्य पुरा गीता गाथागीतैर्महर्षिभिः / अग्नेर्जन्म तदा दृष्ट्वा शाण्डिल्यस्य महात्मनः

ಯಾರ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಗಾಥಾ-ಗೀತೆಗಳಿಂದ ಹಿಂದೆ ಸ್ತುತಿ ಹಾಡಿದರೋ, ಆಗ ಮಹಾತ್ಮ ಶಾಂಡಿಲ್ಯನು ಅಗ್ನಿಯ ಜನ್ಮವನ್ನು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಕಂಡನು.

Verse 92

यजमानं दिलीपं ये पश्यन्त्यत्र समाहिताः / सत्यव्रतं महात्मानं ते ऽपि स्वर्गजितो नराः

ಇಲ್ಲಿ ಸಮಾಹಿತಚಿತ್ತದಿಂದ ಯಜಮಾನ ದಿಲೀಪ—ಸತ್ಯವ್ರತ ಮಹಾತ್ಮ—ನನ್ನು ನೋಡುವವರು, ಆ ಜನರೂ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಜಯಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 93

आज्यपा नाम पितरः कर्दमस्य प्रजा पतेः / समुत्पन्नस्य पुलहादुत्पन्नास्तस्य ते सुताः

‘ಆಜ್ಯಪಾ’ ಎಂಬ ಪಿತೃಗಳು ಪ್ರಜಾಪತಿ ಕರ್ಧಮನವರವರು; ಅವರು ಪುಲಹನಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿ, ಅವನ ಪುತ್ರರೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ.

Verse 94

लकिषु तेषु वैवर्ताः कामगोषु विहङ्गमाः / एतान्वैश्यगणाः श्राद्धे भाव यन्ति फलार्थिनः

ಆ ಲಕ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ವೈವರ್ತರು, ಕಾಮಗೋಷುಗಳಲ್ಲಿ ವಿಹಂಗಮರು ಇದ್ದಾರೆ; ಫಲಾಪೇಕ್ಷೆಯ ವೈಶ್ಯರು ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಇವರನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 95

एतेषां मानसी कन्या विरजा नाम विश्रुता / ययातेर्जननी साध्वी पत्नी सा नहुषस्य च

ಇವರ ಮಾನಸಿಕ ಕನ್ಯೆ ‘ವಿರಜಾ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳು; ಆ ಸಾಧ್ವಿ ಯಯಾತಿಯ ತಾಯಿ, ಹಾಗೆಯೇ ನಹುಷನ ಪತ್ನಿಯೂ ಆಗಿದ್ದಾಳೆ.

Verse 96

सुकाला नाम पितरो वसिष्ठस्य महात्मनः / हैरण्यगर्भस्य सुताः शूद्रास्तां भावयन्त्युत

ಮಹಾತ್ಮ ವಸಿಷ್ಠನ ಪಿತೃಗಳು ‘ಸುಕಾಲಾ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧರು; ಹೈರಣ್ಯಗರ್ಭನ ಪುತ್ರರಾದ ಶೂದ್ರರೂ ಕೂಡ ಆಕೆಯನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 97

मानसा नाम ते लोका वर्तन्ते यत्र ते दिवि / एतेषां मानसी कन्या नर्मदा सरितां वरा

ದಿವ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವರು ವಾಸಿಸುವ ಲೋಕಗಳು ‘ಮಾನಸ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ; ಅವರ ಮಾನಸಿಕ ಕನ್ಯೆ ನರ್ಮದಾ ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠಳು.

Verse 98

सा भावयति भूतानि दक्षिणापथगामिनी / जननी सात्रसद्दस्योः पुरुकुत्सपरिग्रहः

ದಕ್ಷಿಣಾಪಥದತ್ತ ಹರಿಯುವ ಆಕೆ (ನರ್ಮದಾ) ಎಲ್ಲ ಭೂತಗಳನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತಾಳೆ; ಆಕೆ ಸಾತ್ರಸದ್ದಸ್ಯುವಿನ ತಾಯಿ, ಪುರೂಕುತ್ಸನ ಪತ್ನಿ.

Verse 99

एतेषामभ्युपगमान्मनुर्मन्वन्तरेश्वरः / मन्वन्तरादौ श्राद्धानि प्रवर्तयति सर्वशः

ಈ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿ, ಮನ್ವಂತರಾಧಿಪತಿಯಾದ ಮನು, ಮನ್ವಂತರದ ಆದಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಪ್ರವರ್ತಿಸುತ್ತಾನೆ।

Verse 100

पितॄणामानुपूर्व्येण सर्वेषां द्विजसत्तमाः / तस्मादेतत्स्वधर्मेण देयं श्राद्धं च श्रद्धया

ಹೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರೇ! ಪಿತೃಗಳ ಕ್ರಮಾನುಕ್ರಮವಾಗಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ; ಆದ್ದರಿಂದ ಸ್ವಧರ್ಮದಂತೆ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ನೀಡಬೇಕು।

Verse 101

सर्वेषां राजतैः पात्रैरपि वा रजतान्वितैः / दत्तं स्वधां पुरोधाय श्राद्धं प्रीणाति वै पितॄन्

ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಬೆಳ್ಳಿಯ ಪಾತ್ರಗಳಿಂದಲೋ ಅಥವಾ ಬೆಳ್ಳಿಯುಳ್ಳ ಪಾತ್ರಗಳಿಂದಲೋ, ‘ಸ್ವಧಾ’ವನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟು ನೀಡಿದ ಶ್ರಾದ್ಧವು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 102

सौम्यायने वाग्रयणे ह्यश्वमेधं तदप्नुयात् / सोमश्चाप्यायनं कृत्वा ह्यगनेर्वेवस्वतस्य च

ಸೌಮ್ಯಾಯನ ಅಥವಾ ವಾಗ್ರಯಣ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅವನು ಅಶ್ವಮೇಧದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಸೋಮ ಮತ್ತು ವೈವಸ್ವತ ಅಗ್ನಿಯ ಅಪ್ಯಾಯನವನ್ನು ಮಾಡಿ।

Verse 103

पितॄन्प्रीणाति यो वंश्यः पितरः प्रीणयन्ति तम् / पितरः पुष्टिकामस्य प्रजाकामस्य वा पुनः

ಯಾವ ವಂಶಜನು ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುತ್ತಾನೋ, ಪಿತೃಗಳೂ ಅವನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ; ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪುಷ್ಟಿಯನ್ನು ಬಯಸುವವನಿಗೂ ಅಥವಾ ಸಂತಾನವನ್ನು ಬಯಸುವವನಿಗೂ.

Verse 104

पुष्टिं प्रजास्तथा स्वर्गं प्रयच्छन्ति न संशयः / देवकार्यादपि सदा पितृकार्यं विशिष्यते

ಅವರು ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಪುಷ್ಟಿ, ಸಂತಾನ ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸುತ್ತಾರೆ. ದೇವಕಾರ್ಯಕ್ಕಿಂತಲೂ ಪಿತೃಕಾರ್ಯ ಸದಾ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 105

देवताभ्यः पितॄणां हि पूर्वमाप्यायनं स्मृतम् / न हि योग गतिः सूक्ष्मा पितॄणां न पितृक्षयः

ದೇವತೆಗಳಿಗಿಂತ ಮೊದಲು ಪಿತೃಗಳ ತೃಪ್ತಿಕರಣವೆಂದು ಸ್ಮೃತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಪಿತೃಗಳ ಗತಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮ; ಅವರಿಗೆ ಕ್ಷಯವಿಲ್ಲ.

Verse 106

तपसा विप्रसिद्धेन दृश्यते मासचक्षुषा / इत्येते पितरश्चैव लोका दुहितरश्च वै

ವಿಪ್ರರಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ‘ಮಾಸಚಕ್ಷು’ ಮೂಲಕ ಇದು ಕಾಣುತ್ತದೆ—ಇವರೇ ಪಿತೃಗಳು, ಈ ಲೋಕಗಳು ಅವರ ಪುತ್ರಿಯರು.

Verse 107

दौहित्रा यजमानाश्च प्रोक्ता ये भावयन्ति यान् / चत्वारो मूर्तिमन्तस्तु त्रयस्तेषाममूर्तयः

ದೌಹಿತ್ರರು ಮತ್ತು ಯಜಮಾನರು—ಯಾರನ್ನು ಯಾರು ಭಾವಿಸಿ ಪೋಷಿಸುತ್ತಾರೋ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಅವರಲ್ಲಿ ನಾಲ್ವರು ಮೂರ್ತಿಮಂತರು, ಮೂವರು ಅಮೂರ್ತರು.

Verse 108

तेभ्यः श्राद्धानि सत्कृत्य देवाः कुर्वन्ति यत्नतः / भक्त्या प्राञ्जलयः सर्वेसेंद्रास्तद्गतमानसाः

ಅವರಿಗೆ ಶ್ರಾದ್ಧಗಳನ್ನು ಸತ್ಕರಿಸಿ ದೇವರೂ ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇಂದ್ರನೊಡನೆ ಎಲ್ಲ ದೇವರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅಂಜಲಿ ಹಿಡಿದು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಅವರಲ್ಲೇ ನೆಲೆಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 109

विश्वे च सिकताश्चैव पृश्निजाः शृङ्गिणस्तथा / कृष्णाः श्वेतांबुजाश्चैव विधिव त्पूजयन्त्युत

ವಿಶ್ವೇ, ಸಿಕತಾ, ಪೃಶ್ನಿಜರು, ಶೃಂಗಿಣರು; ಹಾಗೆಯೇ ಕೃಷ್ಣರು, ಶ್ವೇತಾಂಬುಜರೂ ವಿಧಿವಿಧಾನವಾಗಿ ಅವರನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 110

प्रशस्ता वातरसना दिवाकृत्यास्तथैव च / मेघाश्च मरुतश्चैव ब्रह्माद्याश्च दिवौकसः

ಪ್ರಶಸ್ತ, ವಾತರಸನಾ, ದಿವಾಕೃತ್ಯ; ಹಾಗೆಯೇ ಮೇಘಗಳು, ಮರುತರು, ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಾದಿ ದಿವೌಕಸರು ಕೂಡ (ಅಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತಾರೆ).

Verse 111

अत्रिभृग्वङ्गिराद्याश्च ऋषयः सर्व एव ते / यक्षा नागाः सुपर्णाश्च किन्नरा राक्षसैः सह

ಅತ್ರಿ, ಭೃಗು, ಅಂಗಿರಸ ಮೊದಲಾದ ಎಲ್ಲಾ ಋಷಿಗಳು; ಹಾಗೆಯೇ ಯಕ್ಷರು, ನಾಗರು, ಸುಪರ್ಣರು, ಕಿನ್ನರರು ರಾಕ್ಷಸರೊಂದಿಗೆ (ಅಲ್ಲಿ ಇದ್ದರು).

Verse 112

पितॄंस्ते ऽपूजयन्सर्वे नित्यमेव फलार्थिनः / एवमेते महात्मानः श्राद्धे सत्कृत्य पूजिताः

ಫಲಾಪೇಕ್ಷೆಯಿಂದ ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ನಿತ್ಯ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಿದ್ದರು; ಹೀಗೆ ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಆ ಮಹಾತ್ಮರು ಸತ್ಕಾರದಿಂದ ಪೂಜಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

Verse 113

सर्वान्कामान्प्रयच्छन्ति शतशो ऽथ सहस्रशः / हित्वा त्रैलोक्यसंसारं जरामृत्युमयं तथा

ಅವರು ನೂರಾರು, ಸಾವಿರಾರು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸುತ್ತಾರೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಜರಾ-ಮೃತ್ಯುಮಯ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯ ಸಂಸಾರವನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

Verse 114

मोक्षं योगमथैश्वर्यं सूक्ष्मदेहमदेहिनाम् / कृत्स्नं वैराग्यमानन्त्यं प्रयच्छन्ति पितामहाः

ಪಿತಾಮಹರು (ಪಿತೃಗಳು) ದೇಹಧಾರಿಗಳಿಗೆ ಮೋಕ್ಷ, ಯೋಗ, ಐಶ್ವರ್ಯ, ಸೂಕ್ಷ್ಮದೇಹ, ಸಂಪೂರ್ಣ ವೈರಾಗ್ಯ ಮತ್ತು ಅನಂತತ್ವವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 115

एश्वर्यं विहितं योगमेश्वर्यं योग उच्यते / योगैश्वर्यमृते मोक्षः कथञ्चिन्नोपपद्यते

ಐಶ್ವರ್ಯದಿಂದ ವಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸಾಧನೆಯೇ ಯೋಗವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಯೋಗೈಶ್ವರ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ಮೋಕ್ಷವು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಸಾಧ್ಯವಲ್ಲ।

Verse 116

अपक्षस्येव गमनं गगने पक्षिणो यथा / वरिष्ठः सर्वधर्माणां मोक्षधर्मः सनातनः

ರೆಕ್ಕೆಗಳಿಲ್ಲದ ಹಕ್ಕಿ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹಾರಲಾರದೆ ಇರುವಂತೆ, ಎಲ್ಲಾ ಧರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಸನಾತನ ಮೋಕ್ಷಧರ್ಮವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಿದೆ।

Verse 117

पितॄणां हि प्रसादेन प्राप्यते स महात्मनाम् / मुक्तावैडूर्यवासांसि वाजिनागायुतानि च

ಪಿತೃಗಳ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಮಹಾತ್ಮರಿಗೆ ಆ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ—ಮುತ್ತು ಮತ್ತು ವೈಡೂರ್ಯದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ವಸ್ತ್ರಗಳು, ಹಾಗೆಯೇ ಅಯುತಸಂಖ್ಯೆಯ ಕುದುರೆಗಳು ಮತ್ತು ಆನೆಗಳೂ।

Verse 119

किङ्किणीजालनद्धानि सदा पुष्पफलानि च / विमानानां सहस्राणि युक्तान्यप्सरसां गणैः

ಕಿಂಕಿಣಿ ಘಂಟೆಗಳ ಜಾಲದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಸದಾ ಪುಷ್ಪ-ಫಲಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿ, ಅಪ್ಸರೆಯರ ಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಯುಕ್ತವಾಗಿರುವ—ಅಂತಹ ಸಾವಿರಾರು ವಿಮಾನಗಳಿವೆ।

Verse 120

सर्वकामसमृद्धानि प्रयच्छन्ति पितामहाः / प्रजां पुष्टिं स्मृतिं मेधां राज्यमारोग्यमेव च / प्रीता नित्यं प्रयच्छन्ति मानुषाणां पितामहाः

ಪ್ರೀತರಾದ ಪಿತಾಮಹರು (ಪಿತೃಗಳು) ಮಾನವರಿಗೆ ನಿತ್ಯವೂ ಸರ್ವಕಾಮಸಮೃದ್ಧಿ, ಸಂತಾನ, ಪುಷ್ಟಿ, ಸ್ಮೃತಿ, ಮೇಧೆ, ರಾಜ್ಯ ಮತ್ತು ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 1118

कोटिशश्चापि रत्नानिप्रयच्छन्ति पितामहाः / हंसबर्हिणयुक्तनि मुक्तावैढूर्यवन्ति च

ಪಿತಾಮಹರು ಕೋಟ್ಯಂತರ ರತ್ನಗಳನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸುತ್ತಾರೆ—ಹಂಸಪಕ್ಷಿ ಮತ್ತು ನವಿಲುಬೆರಹಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾದವು; ಮುತ್ತು ಹಾಗೂ ವೈಢೂರ್ಯ ಮಣಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವುಗಳೂ।