Daksha’s Sacrifice, Sati’s Self-Immolation, and Uma’s Tapas - Brahma Purana Adhyaya 34 | Kannada | Vedapath

Vyasa

Brahma Purana Adhyaya 34Daksha yajna destructionSati self-immolation Brahma Purana101 Shlokas

Adhyaya 34: Daksha’s Sacrifice, Sati’s Self-Immolation, and Uma’s Tapas

ಅಧ್ಯಾಯ 34ರಲ್ಲಿ ಶಿವ (ರುದ್ರ/ಶಂಕರ) ಮತ್ತು ಪ್ರಜಾಪತಿ ದಕ್ಷರ ನಡುವಿನ ಭಂಗದ ಕಾರಣಕಥೆ ವಿವರವಾಗುತ್ತದೆ. ಬ್ರಹ್ಮನು ದಕ್ಷನ ವೈಭವಯಜ್ಞವನ್ನು ಶಿವನು ಹಿಂದೆ ಭಂಗಪಡಿಸಿದ ಪ್ರಸಂಗವನ್ನು ಹೇಳಿ, ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಉಂಟಾದ ಭಯವನ್ನು ತೋರಿಸಿ ಶಿವನನ್ನು ಸ್ವತಂತ್ರ ವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ದಕ್ಷನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಪುತ್ರಿಯರ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಶಿವಪತ್ನಿ ಸತಿ ಆಹ್ವಾನವಿಲ್ಲದೆ ಬಂದು ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಅವಮಾನಿತಳಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳು ಪ್ರತಿವಾದ ಮಾಡಿ ಪುನರ್ಜನ್ಮದ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿ ಯೋಗಾಗ್ನಿಯಿಂದ ಆತ್ಮದಹನ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ; ಇದರಿಂದ ಶಿವನ ಕ್ರೋಧ ಉಕ್ಕಿ ದಕ್ಷ-ರುದ್ರರ ನಡುವೆ ಪರಸ್ಪರ ಶಾಪ-ಪ್ರತಿಶಾಪಗಳ ಸರಣಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಬಳಿಕ ಮನ್ವಂತರ-ಪುನರ್ಜನ್ಮಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ದಕ್ಷನು ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಪುನರ್ಜನ್ಮ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಸತಿ ಹಿಮವಾನ್ ಮತ್ತು ಮೇನಾ ದಂಪತಿಗಳಿಗೆ ಉಮೆಯಾಗಿ ಜನ್ಮಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಕಶ್ಯಪನ ಉಪದೇಶದಿಂದ ಹಿಮವಾನ್ ಮಹತ್ತಾದ ಸಂತಾನವನ್ನು ಬಯಸಿ, ಸಂತಾನದಿಂದ ಪಿತೃಮೋಕ್ಷವಾಗುವ ದೃಷ್ಠಾಂತವನ್ನು ಕೇಳಿ ಉಮೆ ಹಾಗೂ ಅವಳ ಸಹೋದರಿಯರು (ಅಪರ್ಣಾ, ಏಕಪರ್ಣಾ, ಏಕಪಾಟಲಾ) ಮಾಡಿದ ಘೋರ ತಪಸ್ಸು ವರ್ಣಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ಬ್ರಹ್ಮನು ಮಧ್ಯಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಶಿವನೇ ಉಮೆಯ ನಿಶ್ಚಿತ ವರನೆಂದು ದೃಢಪಡಿಸಿ, ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಶಿವನ ಪರಮ ನಾಮಗಳು ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ.

Chapter Arc

{"opening_hook":"Brahmā resumes the etiological memory of Dakṣa’s earlier yajña—already once shattered by Rudra—so that the reader enters a world where even the devas tremble and seek refuge at Kailāsa, establishing Śiva’s non-derivative sovereignty.","rising_action":"Dakṣa convenes his daughters in a domestic-cum-ritual assembly; Satī arrives without invitation, meets public slight and the deliberate omission of Śiva from honor, and turns the scene into a debate on dharma: paternal authority versus marital allegiance and the inviolability of Rudra’s status.","climax_moment":"Satī, unable to bear the insult to Tryambaka, vows rebirth and performs agneyī dhāraṇā—yogic ignition—entering fire by her own will; the act becomes both protest and metaphysical transition, immediately summoning Śiva’s wrath and the logic of curse-and-countercurse that binds ritual history to cosmic time.","resolution":"The narrative is re-stitched through manvantara logic: Dakṣa’s rebirth among humans and Satī’s rebirth as Umā, daughter of Himavān and Menā; Kaśyapa’s counsel on progeny as ancestor-liberation motivates Himavān’s tapas; Umā and her sisters’ austerities culminate in Brahmā’s intervention, confirming Śarva/Maheśvara as Umā’s destined husband and closing with Śiva’s transcendent epithets and immeasurable forms.","key_verse":"“By the fire of yoga she abandoned that body, vowing again to be born for Śaṅkara; thus the Lord’s power is not bound by sacrifice, nor by the gods’ ordinances.” (Memorable teaching of the chapter; phrased as a faithful sense-translation rather than a fixed critical-edition citation.)"}

Thematic Essence

{"primary_theme":"Rudra’s sovereignty over sacrifice and the Satī→Umā rebirth arc (yajña-bhaṅga, yogic self-immolation, tapas, and destined union).","secondary_themes":["Ritual without reverence: critique of yajña-pride and social honor-politics in sacred assemblies","Curse as cosmological mechanism: imprecation linking ethics, ritual history, and manvantara cycles","Progeny as ancestor-liberation: Kaśyapa’s counsel to Himavān and the dharmic value of offspring","Tapas as world-ordering force: ascetic heat compelling divine adjudication"],"brahma_purana_doctrine":"The chapter advances a Purāṇic Śaiva doctrine compatible with the Adi-Purāṇa frame: Rudra is an independent cosmic authority whose recognition is prerequisite for sacrificial legitimacy, while cyclical time (manvantara) integrates rupture into continuity through rebirth and re-ordination.","adi_purana_significance":"As ‘First Purāṇa’ style narrative theology, it supplies an origin-explanation (etiology) for a major pan-Purāṇic myth while explicitly mapping it onto manvantara succession—showing how primordial conflicts become templates for later cosmic and social order."}

Emotional Journey

{"opening_rasa":"अद्भुत (adbhuta)","climax_rasa":"रौद्र (raudra)","closing_rasa":"शान्त (shanta)","rasa_transitions":["adbhuta → भयानक (bhayanaka) → वीर (vira) → करुण (karuna) → रौद्र (raudra) → अद्भुत (adbhuta) → शान्त (shanta)"],"devotional_peaks":["Satī’s uncompromising defense of Tryambaka’s honor as a form of bhakti grounded in dharma","The agneyī dhāraṇā moment: yogic surrender that turns grief into vow and metaphysical passage","Umā’s tapas ‘heating the worlds,’ culminating in Brahmā’s authoritative confirmation of Śiva as her goal"]}

Tirtha Focus

{"tirthas_covered":["कैलास (Kailāsa)","एकाम्रक (Ekāmraka)","वाराणसी (Vārāṇasī)"],"jagannath_content":null,"surya_content":null,"cosmology_content":"Manvantara-linked rebirth logic is foregrounded: Dakṣa’s reappearance in a later cycle and Satī’s rebirth as Umā integrate mythic event into cyclical cosmology; curse-and-boon function as instruments of time’s continuity."}

Shlokas in Adhyaya 34

Verse 1

ब्रह्मोवाच यो ऽसौ सर्वगतो देवस् त्रिपुरारिस् त्रिलोचनः उमाप्रियकरो रुद्रश् चन्द्रार्धकृतशेखरः //

ಈಗ ಮೂವತ್ತನಾಲ್ಕನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಆರಂಭ; 34.1 ಮೊದಲ ಶ್ಲೋಕಸ್ಥಾನ, ಅರ್ಥವನ್ನು ಪ್ರಸಂಗದಿಂದ ಗ್ರಹಿಸಬೇಕು।

Verse 2

विद्राव्य विबुधान् सर्वान् सिद्धविद्याधरान् ऋषीन् गन्धर्वयक्षनागांश् च तथान्यांश् च समागतान् //

ಮೂವತ್ತನಾಲ್ಕನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಎರಡನೇ ಶ್ಲೋಕಸ್ಥಾನ ಸೂಚಿಸಲಾಗಿದೆ; ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವುದು ಪ್ರಸಂಗಾನುಸಾರ ಮನನೀಯ।

Verse 3

जघान पूर्वं दक्षस्य यजतो धरणीतले यज्ञं समृद्धं रत्नाढ्यं सर्वसंभारसंभृतम् //

ಮೂವತ್ತನಾಲ್ಕನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಮೂರನೇ ಶ್ಲೋಕಸ್ಥಾನ; ಪವಿತ್ರ ವಚನಾರ್ಥವನ್ನು ಪ್ರಸಂಗಾನುಸಾರ ಸಮ್ಯಕ್ ತಿಳಿಯಬೇಕು।

Verse 4

यस्य प्रतापसंत्रस्ताः शक्राद्यास् त्रिदिवौकसः शान्तिं न लेभिरे विप्राः कैलासं शरणं गताः //

ಮೂವತ್ತನಾಲ್ಕನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ನಾಲ್ಕನೇ ಶ್ಲೋಕಸ್ಥಾನ ಸೂಚಿಸಲಾಗಿದೆ; ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ಧರ್ಮಾರ್ಥವನ್ನು ಪ್ರಸಂಗಾನುಸಾರ ವಿವೇಚಿಸಬೇಕು।

Verse 5

स आस्ते तत्र वरदः शूलपाणिर् वृषध्वजः पिनाकपाणिर् भगवान् दक्षयज्ञविनाशनः //

ಪಂಚಮ ಶ್ಲೋಕ—ಇಲ್ಲಿ ಮೂಲಪಾಠ ನೀಡಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ‘5’ ಕೇವಲ ಸೂಚಕ ಮಾತ್ರ.

Verse 6

महादेवो ऽकले देशे कृत्तिवासा वृषध्वजः एकाम्रके मुनिश्रेष्ठाः सर्वकामप्रदो हरः //

ಷಷ್ಠ ಶ್ಲೋಕ—ಇಲ್ಲಿ ಮೂಲ ಶ್ಲೋಕ ಲಭ್ಯವಿಲ್ಲ; ‘6’ ಕೇವಲ ಕ್ರಮಾಂಕ.

Verse 7

मुनय ऊचुः किमर्थं स भवो देवः सर्वभूतहिते रतः जघान यज्ञं दक्षस्य देवैः सर्वैर् अलंकृतम् //

ಸಪ್ತಮ ಶ್ಲೋಕ—ಮೂಲಪಾಠದ ಅಭಾವದಿಂದ ‘7’ ಕೇವಲ ಸೂಚನೆ ಮಾತ್ರ.

Verse 8

न ह्य् अल्पं कारणं तत्र प्रभो मन्यामहे वयम् श्रोतुम् इच्छामहे ब्रूहि परं कौतूहलं हि नः //

ಅಷ್ಟಮ ಶ್ಲೋಕ—ಇಲ್ಲಿ ಶ್ಲೋಕಪಾಠ ನೀಡಿಲ್ಲ; ‘8’ ಕೇವಲ ನಿರ್ದೇಶನ.

Verse 9

ब्रह्मोवाच दक्षस्यासन्न् अष्ट कन्या याश् चैवं पतिसंगताः स्वेभ्यो गृहेभ्यश् चानीय ताः पिताभ्यर्चयद् गृहे //

ನವಮ ಶ್ಲೋಕ—ಇಲ್ಲಿ ಮೂಲ ಶ್ಲೋಕ ಲಭ್ಯವಿಲ್ಲ; ‘9’ ಕೇವಲ ಕ್ರಮ-ಸೂಚನೆ.

Verse 10

ततस् त्व् अभ्यर्चिता विप्रा न्यवसंस् ताः पितुर् गृहे तासां ज्येष्ठा सती नाम पत्नी या त्र्यम्बकस्य वै //

ಇಲ್ಲಿ ದಶಮ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪುರಾಣಾರ್ಥವನ್ನು ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ನಿರೂಪಿಸಲಾಗಿದೆ.

Verse 11

नाजुहावात्मजां तां वै दक्षो रुद्रम् अभिद्विषन् अकरोत् संनतिं दक्षे न च कांचिन् महेश्वरः //

ಇಲ್ಲಿ ಏಕಾದಶ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಧರ್ಮದ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಲಾಗಿದೆ.

Verse 12

जामाता श्वशुरे तस्मिन् स्वभावात् तेजसि स्थितः ततो ज्ञात्वा सती सर्वास् तास् तु प्राप्ताः पितुर् गृहम् //

ಇಲ್ಲಿ ದ್ವಾದಶ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸತ್ಕರ್ಮಗಳ ಫಲಪ್ರಾಪ್ತಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸಲಾಗಿದೆ.

Verse 13

जगाम साप्य् अनाहूता सती तु स्वपितुर् गृहम् ताभ्यो हीनां पिता चक्रे सत्याः पूजाम् असंमताम् ततो ऽब्रवीत् सा पितरं देवी क्रोधसमाकुला //

ಇಲ್ಲಿ ತ್ರಯೋದಶ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ವೈರಾಗ್ಯದ ಪ್ರಶಂಸೆಯನ್ನು ಮಾಡಲಾಗಿದೆ.

Verse 14

सत्य् उवाच यवीयसीभ्यः श्रेष्ठाहं किं न पूजसि मां प्रभो असत्कृताम् अवस्थां यः कृतवान् असि गर्हिताम् अहं ज्येष्ठा वरिष्ठा च मां त्वं सत्कर्तुम् अर्हसि //

ಇಲ್ಲಿ ಚತುರ್ದಶ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯ ಪಾವನತ್ವ ಮತ್ತು ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಲಾಗಿದೆ.

Verse 15

ब्रह्मोवाच एवम् उक्तो ऽब्रवीद् एनां दक्षः संरक्तलोचनः //

ಇದು ಮೂವತ್ತನಾಲ್ಕನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಹದಿನೈದನೇ ಶ್ಲೋಕವಾಗಿದೆ.

Verse 16

दक्ष उवाच त्वत्तः श्रेष्ठा वरिष्ठाश् च पूज्या बालाः सुता मम तासां ये चैव भर्तारस् ते मे बहुमताः सति //

ಇದು ಮೂವತ್ತನಾಲ್ಕನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಹದಿನಾರನೇ ಶ್ಲೋಕವಾಗಿದೆ.

Verse 17

ब्रह्मिष्ठाश् च व्रतस्थाश् च महायोगाः सुधार्मिकाः गुणैश् चैवाधिकाः श्लाघ्याः सर्वे ते त्र्यम्बकात् सति //

ಇದು ಮೂವತ್ತನಾಲ್ಕನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಹದಿನೇಳನೇ ಶ್ಲೋಕವಾಗಿದೆ.

Verse 18

वसिष्ठो ऽत्रिः पुलस्त्यश् च अङ्गिराः पुलहः क्रतुः भृगुर् मरीचिश् च तथा श्रेष्ठा जामातरो मम //

ಇದು ಮೂವತ್ತನಾಲ್ಕನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಹದಿನೆಂಟನೇ ಶ್ಲೋಕವಾಗಿದೆ.

Verse 19

तैश् चापि स्पर्धते शर्वः सर्वे ते चैव तं प्रति तेन त्वां न बुभूषामि प्रतिकूलो हि मे भवः //

ಇದು ಮೂವತ್ತನಾಲ್ಕನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ ಹತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ಶ್ಲೋಕವಾಗಿದೆ.

Verse 20

इत्य् उक्तवांस् तदा दक्षः संप्रमूढेन चेतसा शापार्थम् आत्मनश् चैव येनोक्ता वै महर्षयः तथोक्ता पितरं सा वै क्रुद्धा देवी तम् अब्रवीत् //

ಇಲ್ಲಿ ‘20’ ಎಂಬ ಶ್ಲೋಕ-ಸಂಖ್ಯೆಯ ಸೂಚನೆ ಮಾತ್ರ ಇದೆ; ಮೂಲ ಶ್ಲೋಕ ಲಭ್ಯವಿಲ್ಲದ ಕಾರಣ ನಿಖರ ಅನುವಾದ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ।

Verse 21

सत्य् उवाच वाङ्मनःकर्मभिर् यस्माद् अदुष्टां मां विगर्हसि तस्मात् त्यजाम्य् अहं देहम् इमं तात तवात्मजम् //

ಇಲ್ಲಿ ‘21’ ಎಂಬ ಶ್ಲೋಕ-ಸಂಖ್ಯೆ ಮಾತ್ರ ಸೂಚಿಸಲಾಗಿದೆ; ಮೂಲ ಶ್ಲೋಕ ಇಲ್ಲದ ಕಾರಣ ಅನುವಾದ ನೀಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ।

Verse 22

ब्रह्मोवाच ततस् तेनापमानेन सती दुःखाद् अमर्षिता अब्रवीद् वचनं देवी नमस्कृत्य स्वयंभुवे //

ಇಲ್ಲಿ ‘22’ ಎಂಬ ಶ್ಲೋಕ-ಸಂಖ್ಯೆ ಉಲ್ಲೇಖವಾಗಿದೆ; ಮೂಲ ಪಾಠ ಇಲ್ಲದ ಕಾರಣ ಅನುವಾದ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ।

Verse 23

सत्य् उवाच येनाहम् अपदेहा वै पुनर् देहेन भास्वता तत्राप्य् अहम् असंमूढा संभूता धार्मिकी पुनः गच्छेयं धर्मपत्नीत्वं त्र्यम्बकस्यैव धीमतः //

ಇಲ್ಲಿ ‘23’ ಎಂಬ ಶ್ಲೋಕ-ಸಂಖ್ಯೆ ಇದೆ; ಮೂಲ ಶ್ಲೋಕ ಇಲ್ಲದ ಕಾರಣ ಅನುವಾದ ನೀಡಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ।

Verse 24

ब्रह्मोवाच तत्रैवाथ समासीना रुष्टात्मानं समादधे धारयाम् आस चाग्नेयीं धारणाम् आत्मनात्मनि //

ಇಲ್ಲಿ ‘24’ ಎಂಬ ಶ್ಲೋಕ-ಸಂಖ್ಯೆ ಉಲ್ಲೇಖವಾಗಿದೆ; ಮೂಲ ಪಾಠವಿಲ್ಲದೆ ಪವಿತ್ರಾರ್ಥದ ಅನುವಾದ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ।

Verse 25

ततः स्वात्मानम् उत्थाप्य वायुना समुदीरितः सर्वाङ्गेभ्यो विनिःसृत्य वह्निर् भस्म चकार ताम् //

ಇಪ್ಪತ್ತೈದನೆಯ ಶ್ಲೋಕ—ಇಲ್ಲಿ ಮೂಲ ಸಂಸ್ಕೃತ ಪಾಠ ನೀಡಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ಸಂಖ್ಯಾ ಸೂಚನೆ ಮಾತ್ರ ಕಾಣುತ್ತದೆ।

Verse 26

तद् उपश्रुत्य निधनं सत्या देव्याः स शूलधृक् संवादं च तयोर् बुद्ध्वा याथातथ्येन शंकरः दक्षस्य च विनाशाय चुकोप भगवान् प्रभुः //

ಇಪ್ಪತ್ತಾರನೆಯ ಶ್ಲೋಕ—ಇಲ್ಲಿ ಮೂಲ ಶ್ಲೋಕಪಾಠ ಲಭ್ಯವಿಲ್ಲ; ಕೇವಲ ಸಂಖ್ಯೆ ಮಾತ್ರ ತೋರಿಸಲಾಗಿದೆ।

Verse 27

श्रीशंकर उवाच यस्माद् अवमता दक्ष सहसैवागता सती प्रशस्ताश् चेतराः सर्वास् त्वत्सुता भर्तृभिः सह //

ಇಪ್ಪತ್ತೇಳನೆಯ ಶ್ಲೋಕ—ಮೂಲ ಪಾಠ ಇಲ್ಲದ ಕಾರಣ ಇಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಕ್ರಮಾಂಕ ಸೂಚನೆ ಮಾತ್ರ ಇದೆ।

Verse 28

तस्माद् वैवस्वते प्राप्ते पुनर् एते महर्षयः उत्पत्स्यन्ति द्वितीये वै तव यज्ञे ह्य् अयोनिजाः //

ಇಪ್ಪತ್ತೆಂಟನೆಯ ಶ್ಲೋಕ—ಇಲ್ಲಿ ಶ್ಲೋಕದ ಮೂಲ ವಾಕ್ಯಗಳು ನೀಡಿಲ್ಲ; ಕೇವಲ ಸಂಖ್ಯೆ ಸೂಚಿಸಲಾಗಿದೆ।

Verse 29

हुते वै ब्रह्मणः सत्त्रे चाक्षुषस्यान्तरे मनोः अभिव्याहृत्य सप्तर्षीन् दक्षं सो ऽभ्यशपत् पुनः //

ಇಪ್ಪತ್ತೊಂಬತ್ತನೆಯ ಶ್ಲೋಕ—ಮೂಲ ಶ್ಲೋಕಪಾಠ ಇಲ್ಲದ ಕಾರಣ ಇಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಸಂಖ್ಯಾ ನಿರ್ದೇಶ ಮಾತ್ರ ಲಭ್ಯ।

Verse 30

भविता मानुषो राजा चाक्षुषस्यान्तरे मनोः प्राचीनबर्हिषः पौत्रः पुत्रश् चापि प्रचेतसः //

ಇದು ಬ್ರಹ್ಮಪುರಾಣದ ತ್ರಿಂಶತ್ತಮ ಶ್ಲೋಕ; ಇದರ ಭಾವ ಧರ್ಮಾರ್ಥವಾಗಿ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಮರಣೆಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿದೆ.

Verse 31

दक्ष इत्य् एव नाम्ना त्वं मारिषायां जनिष्यसि कन्यायां शाखिनां चैव प्राप्ते वै चाक्षुषान्तरे //

ಇದು ಬ್ರಹ್ಮಪುರಾಣದ ಏಕತ್ರಿಂಶತ್ತಮ ಶ್ಲೋಕ; ಧರ್ಮವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುವುದು, ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಪಠಣ-ಶ್ರವಣ ಯೋಗ್ಯ.

Verse 32

अहं तत्रापि ते विघ्नम् आचरिष्यामि दुर्मते धर्मकामार्थयुक्तेषु कर्मस्व् इह पुनः पुनः //

ಇದು ದ್ವಾತ್ರಿಂಶತ್ತಮ ಶ್ಲೋಕ, ಪಾವನ; ಪುರಾಣೋಕ್ತ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ, ಸಜ್ಜನರಿಂದ ಆದರಿಸಲ್ಪಡಬೇಕು.

Verse 33

ततो वै व्याहृतो दक्षो रुद्रं सो ऽभ्यशपत् पुनः //

ಇದು ತ್ರಯಸ್ತ್ರಿಂಶತ್ತಮ ಶ್ಲೋಕ; ಪುರಾಣಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ನಿಬದ್ಧ; ಧರ್ಮಜ್ಞಾನವರ್ಧನೆಗಾಗಿ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಧರಿಸಬೇಕು.

Verse 34

दक्ष उवाच यस्मात् त्वं मत्कृते क्रूर ऋषीन् व्याहृतवान् असि तस्मात् सार्धं सुरैर् यज्ञे न त्वां यक्ष्यन्ति वै द्विजाः //

ಇದು ಚತುಸ್ತ್ರಿಂಶತ್ತಮ ಶ್ಲೋಕ, ಪವಿತ್ರಾರ್ಥಪ್ರದ; ಪುರಾಣ ಶ್ರವಣ-ಪಠಣದ ಫಲವನ್ನು ತೋರಿಸಲು ಉಪದೇಶಿಸಲಾಗಿದೆ.

Verse 35

कृत्वाहुतिं तव क्रूर अपः स्पृशन्ति कर्मसु इहैव वत्स्यसे लोके दिवं हित्वायुगक्षयात् ततो देवैस् तु ते सार्धं न तु पूजा भविष्यति //

ಇದು ಅಧ್ಯಾಯ 34ರ 35ನೇ ಶ್ಲೋಕ; ಇಲ್ಲಿ ಸಂಖ್ಯೆ ಮಾತ್ರ ಇದೆ, ಮೂಲಪಾಠ ದೊರೆತರೆ ಮಾತ್ರ ನಿಖರ ಅನುವಾದ ಸಾಧ್ಯ.

Verse 36

रुद्र उवाच चातुर्वर्ण्यं तु देवानां ते चाप्य् एकत्र भुञ्जते न भोक्ष्ये सहितस् तैस् तु ततो भोक्ष्याम्य् अहं पृथक् //

ಇದು ಅಧ್ಯಾಯ 34ರ 36ನೇ ಶ್ಲೋಕ; ಮೂಲ ಶ್ಲೋಕಪಾಠವಿಲ್ಲದೆ ನಿಶ್ಚಿತ ಅನುವಾದ ನೀಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

Verse 37

सर्वेषां चैव लोकानाम् आदिर् भूर्लोक उच्यते तम् अहं धारयाम्य् एकः स्वेच्छया न तवाज्ञया //

ಇದು ಅಧ್ಯಾಯ 34ರ 37ನೇ ಶ್ಲೋಕ; ಇಲ್ಲಿ ಸಂಖ್ಯೆ ಮಾತ್ರ ಇದೆ, ಮೂಲ ವಾಕ್ಯಗಳು ದೊರೆತರೆ ಮಾತ್ರ ಅನುವಾದ ಸಾಧ್ಯ.

Verse 38

तस्मिन् धृते सर्वलोकाः सर्वे तिष्ठन्ति शाश्वताः तस्माद् अहं वसामीह सततं न तवाज्ञया //

ಇದು ಅಧ್ಯಾಯ 34ರ 38ನೇ ಶ್ಲೋಕ; ಮೂಲಪಾಠ ದೊರೆತ ಬಳಿಕ ಇದರ ಅರ್ಥವನ್ನು ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ ಅನುವಾದಿಸಬಹುದು.

Verse 39

ब्रह्मोवाच ततो ऽभिव्याहृतो दक्षो रुद्रेणामिततेजसा स्वायंभुवीं तनुं त्यक्त्वा उत्पन्नो मानुषेष्व् इह //

ಇದು ಅಧ್ಯಾಯ 34ರ 39ನೇ ಶ್ಲೋಕ; ಮೂಲ ಶ್ಲೋಕವನ್ನು ನೋಡದೆ ಅನುವಾದ ಪೂರ್ಣವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 40

यदा गृहपतिर् दक्षो यज्ञानाम् ईश्वरः प्रभुः समस्तेनेह यज्ञेन सो ऽयजद् दैवतैः सह //

ಇದು ಚತುರ್ದಶ ಅಧ್ಯಾಯದ ನಲವತ್ತನೇ ಶ್ಲೋಕ; ಮೂಲ ಪಾಠ ಇಲ್ಲಿ ನೀಡಲಾಗಿಲ್ಲ.

Verse 41

अथ देवी सती यत् ते प्राप्ते वैवस्वते ऽन्तरे मेनायां ताम् उमां देवीं जनयाम् आस शैलराट् //

ಇದು ಚತುರ್ದಶ ಅಧ್ಯಾಯದ ನಲವತ್ತೊಂದನೇ ಶ್ಲೋಕ; ಮೂಲ ಪಾಠ ಇಲ್ಲಿ ನೀಡಲಾಗಿಲ್ಲ.

Verse 42

सा तु देवी सती पूर्वम् आसीत् पश्चाद् उमाभवत् सहव्रता भवस्यैषा नैतया मुच्यते भवः //

ಇದು ಚತುರ್ದಶ ಅಧ್ಯಾಯದ ನಲವತ್ತೆರಡನೇ ಶ್ಲೋಕ; ಮೂಲ ಪಾಠ ಇಲ್ಲಿ ನೀಡಲಾಗಿಲ್ಲ.

Verse 43

यावद् इच्छति संस्थानं प्रभुर् मन्वन्तरेष्व् इह मारीचं कश्यपं देवी यथादितिर् अनुव्रता //

ಇದು ಚತುರ್ದಶ ಅಧ್ಯಾಯದ ನಲವತ್ತಮೂರನೇ ಶ್ಲೋಕ; ಮೂಲ ಪಾಠ ಇಲ್ಲಿ ನೀಡಲಾಗಿಲ್ಲ.

Verse 44

सार्धं नारायणं श्रीस् तु मघवन्तं शची यथा विष्णुं कीर्तिर् उषा सूर्यं वसिष्ठं चाप्य् अरुन्धती //

ಇದು ಚತುರ್ದಶ ಅಧ್ಯಾಯದ ನಲವತ್ತನಾಲ್ಕನೇ ಶ್ಲೋಕ; ಮೂಲ ಪಾಠ ಇಲ್ಲಿ ನೀಡಲಾಗಿಲ್ಲ.

Verse 45

नैतांस् तु विजहत्य् एता भर्तॄन् देव्यः कथंचन एवं प्राचेतसो दक्षो जज्ञे वै चाक्षुषे ऽन्तरे //

ಇಲ್ಲಿ ಶ್ಲೋಕದ ಮೂಲಪಾಠ ನೀಡಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಿಖರ ಅನುವಾದ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ದಯವಿಟ್ಟು ಶ್ಲೋಕವನ್ನು ನೀಡಿ.

Verse 46

प्राचीनबर्हिषः पौत्रः पुत्रश् चापि प्रचेतसाम् दशभ्यस् तु प्रचेतोभ्यो मारिषायां पुनर् नृप //

Verse 47

जज्ञे रुद्राभिशापेन द्वितीयम् इति नः श्रुतम् भृग्वादयस् तु ते सर्वे जज्ञिरे वै महर्षयः //

Verse 48

आद्ये त्रेतायुगे पूर्वं मनोर् वैवस्वतस्य ह देवस्य महतो यज्ञे वारुणीं बिभ्रतस् तनुम् //

Verse 49

इत्य् एषो ऽनुशयो ह्य् आसीत् तयोर् जात्यन्तरे गतः प्रजापतेश् च दक्षस्य त्र्यम्बकस्य च धीमतः //

Verse 50

तस्मान् नानुशयः कार्यो वरेष्व् इह कदाचन जात्यन्तरगतस्यापि भावितस्य शुभाशुभैः जन्तोर् न भूतये ख्यातिस् तन् न कार्यं विजानता //

ಇದು ಬ್ರಹ್ಮಪುರಾಣದ ಐವತ್ತನೇ ಶ್ಲೋಕ; ಇಲ್ಲಿ ಮೂಲ ಸಂಸ್ಕೃತ ಪಾಠ ನೀಡಲಾಗಿಲ್ಲ, ಆದ್ದರಿಂದ ಸೂಚನಾತ್ಮಕ ಅನುವಾದ ಮಾತ್ರ ನೀಡಲಾಗಿದೆ.

Verse 51

मुनय ऊचुः कथं रोषेण सा पूर्वं दक्षस्य दुहिता सती त्यक्त्वा देहं पुनर् जाता गिरिराजगृहे प्रभो //

ಇದು ಬ್ರಹ್ಮಪುರಾಣದ ಐವತ್ತೊಂದುನೇ ಶ್ಲೋಕ; ಮೂಲ ಶ್ಲೋಕ ಇಲ್ಲಿ ಲಭ್ಯವಿಲ್ಲ, ಆದ್ದರಿಂದ ಇದು ಸೂಚನಾತ್ಮಕ ಅನುವಾದ.

Verse 52

देहान्तरे कथं तस्याः पूर्वदेहो बभूव ह भवेन सह संयोगः संवादश् च तयोः कथम् //

ಇದು ಬ್ರಹ್ಮಪುರಾಣದ ಐವತ್ತೆರಡನೇ ಶ್ಲೋಕ; ಮೂಲ ಪಾಠ ಇಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ, ಆದ್ದರಿಂದ ಇದು ಮಾಹಿತಿಪರ ಅನುವಾದ.

Verse 53

स्वयंवरः कथं वृत्तस् तस्मिन् महति जन्मनि विवाहश् च जगन्नाथ सर्वाश्चर्यसमन्वितः //

ಇದು ಬ್ರಹ್ಮಪುರಾಣದ ಐವತ್ತಮೂರುನೇ ಶ್ಲೋಕ; ಮೂಲ ಪದಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ, ಆದ್ದರಿಂದ ಇದು ಸೂಚನೆ ಮಾತ್ರ.

Verse 54

तत् सर्वं विस्तराद् ब्रह्मन् वक्तुम् अर्हसि सांप्रतम् श्रोतुम् इच्छामहे पुण्यां कथां चातिमनोहराम् //

ಇದು ಬ್ರಹ್ಮಪುರಾಣದ ಐವತ್ತನಾಲ್ಕನೇ ಶ್ಲೋಕ; ಮೂಲ ಪಾಠ ಇಲ್ಲಿ ನೀಡಲಾಗಿಲ್ಲ, ಆದ್ದರಿಂದ ಇದು ಸೂಚನಾತ್ಮಕ ಅನುವಾದ.

Verse 55

ब्रह्मोवाच शृणुध्वं मुनिशार्दूलाः कथां पापप्रणाशिनीम् उमाशंकरयोः पुण्यां सर्वकामफलप्रदाम् //

ಇಲ್ಲಿ ಶ್ಲೋಕದ ಮೂಲ ಸಂಸ್ಕೃತ ಪಾಠ ನೀಡಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಿಖರ ಅನುವಾದ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ದಯವಿಟ್ಟು ಪಾಠ ನೀಡಿ.

Verse 56

कदाचित् स्वगृहात् प्राप्तं कश्यपं द्विपदां वरम् अपृच्छद् धिमवान् वृत्तं लोके ख्यातिकरं हितम् //

Verse 57

केनाक्षयाश् च लोकाः स्युः ख्यातिश् च परमा मुने तथैव चार्चनीयत्वं सत्सु तत् कथयस्व मे //

Verse 58

कश्यप उवाच अपत्येन महाबाहो सर्वम् एतद् अवाप्यते ममाख्यातिर् अपत्येन ब्रह्मणा ऋषिभिः सह //

Verse 59

किं न पश्यसि शैलेन्द्र यतो मां परिपृच्छसि वर्तयिष्यामि यच् चापि यथादृष्टं पुराचल //

Verse 60

वाराणसीम् अहं गच्छन्न् अपश्यं संस्थितं दिवि विमानं सुनवं दिव्यम् अनौपम्यं महर्धिमत् //