Srimad Bhagavatam — Shashtha Skandha, Shloka 5
Nārāyaṇa-kavaca — The Armor of Lord Nārāyaṇa
श्रीविश्वरूप उवाच धौताङ्घ्रिपाणिराचम्य सपवित्र उदङ्मुख: । कृतस्वाङ्गकरन्यासो मन्त्राभ्यां वाग्यत: शुचि: ॥ ४ ॥ नारायणपरं वर्म सन्नह्येद् भय आगते । पादयोर्जानुनोरूर्वोरुदरे हृद्यथोरसि ॥ ५ ॥ मुखे शिरस्यानुपूर्व्यादोंङ्कारादीनि विन्यसेत् । ॐ नमो नारायणायेति विपर्ययमथापि वा ॥ ६ ॥
śrī-viśvarūpa uvāca dhautāṅghri-pāṇir ācamya sapavitra udaṅ-mukhaḥ kṛta-svāṅga-kara-nyāso mantrābhyāṁ vāg-yataḥ śuciḥ
ಶ್ರೀ ವಿಶ್ವರೂಪನು ಹೇಳಿದರು—ಭಯ ಬಂದಾಗ ಮೊದಲು ಕೈಕಾಲುಗಳನ್ನು ತೊಳೆಯಿ ಆಚಮನ ಮಾಡಿ, ಪವಿತ್ರನಾಗಿ ಉತ್ತರಮುಖವಾಗಿ ಕುಳಿತು ಕುಶವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ ಮೌನವಾಗಿರಬೇಕು. ನಂತರ ಅಷ್ಟಾಕ್ಷರ ಮತ್ತು ದ್ವಾದಶಾಕ್ಷರ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಕರ-ಅಂಗನ್ಯಾಸ ಮಾಡಿ ‘ಓಂ ನಮೋ ನಾರಾಯಣಾಯ’ ಜಪಿಸುತ್ತ ಪಾದಗಳಿಂದ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಮೊಣಕಾಲು, ತೊಡೆ, ಉದರ, ಹೃದಯ, ವಕ್ಷ, ಮುಖ, ಶಿರಸ್ಸುಗಳಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು; ಬಳಿಕ ಪ್ರತಿಕ್ರಮದಲ್ಲಿಯೂ ಮಾಡಬೇಕು. ಇದುವೇ ನಾರಾಯಣ ಕವಚಬಂಧನ.
FAQs
This verse instructs that when fear arises one should take shelter of the Narayana-centered “armor,” mentally placing divine protection over the body—signifying complete dependence on Nārāyaṇa.
Viśvarūpa teaches this protective discipline as a devotional safeguard in times of danger, directing the practitioner to consciously invoke Nārāyaṇa’s protection through sacred placement (nyāsa).
When anxiety or threat arises, remember Nārāyaṇa, recite His name/mantra, and cultivate mindful God-centered protection—training the mind to respond to fear with surrender rather than panic.