Adhyaya 8
Nārāyaṇa-kavaca — The Armor of Lord Nārāyaṇa
ಆರವ ಸ್ಕಂಧದ ಇಂದ್ರ–ಅಸುರ ಸಂಘರ್ಷದ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಮಹಾರಾಜ ಪರೀಕ್ಷಿತನು, ಇಂದ್ರನು ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿ ಅಧಿಪತ್ಯವನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದ ವಿಷ್ಣು-ಮಂತ್ರಮಯ ಕವಚವನ್ನು ವಿವರಿಸಬೇಕೆಂದು ಶುಕದೇವ ಗೋಸ್ವಾಮಿಯನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾನೆ. ಶುಕದೇವನು ಹೇಳುವಂತೆ, ದೇವತೆಗಳ ಪುರೋಹಿತನಾಗಿ ನೇಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ವಿಶ್ವರೂಪನ ಬಳಿಗೆ ಇಂದ್ರನು ಹೋಗಿ ನಾರಾಯಣ-ಕವಚವನ್ನು ಪಡೆದನು. ವಿಶ್ವರೂಪನು ಆಚಮನಾದಿ ಶುದ್ಧಿ, ಸರಿಯಾದ ಆಸನ–ದಿಕ್ಕು, ಹಾಗೂ ಅಷ್ಟಾಕ್ಷರಿ (ಓಂ ನಮೋ ನಾರಾಯಣಾಯ), ದ್ವಾದಶಾಕ್ಷರಿ (ಓಂ ನಮೋ ಭಗವತೇ ವಾಸುದೇವಾಯ) ಮತ್ತು ಷಡಾಕ್ಷರಿ (ಓಂ ವಿಷ್ಣವೇ ನಮಃ) ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ನ್ಯಾಸ, ದಿಗ್ಬಂಧನ ಮತ್ತು ಆಯುಧ-ಮಂತ್ರಗಳ ವಿಧಿಯನ್ನು ಕ್ರಮಬದ್ಧವಾಗಿ ಬೋಧಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ಕವಚವು ಮತ್ಸ್ಯ, ವಾಮನ, ನೃಸಿಂಹ, ವರಾಹ, ರಾಮಾದಿ ಅವತಾರಗಳು, ಕಾಲವಿಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಭಗವನ್ನಾಮಗಳು ಮತ್ತು ಸುದರ್ಶನ, ಗದೆ, ಶಂಖ, ಖಡ್ಗ, ಗುರಾಣಿ ಮುಂತಾದ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ರಕ್ಷೆಯನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತದೆ. ಅಧ್ಯಾಯಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅದರ ಫಲಪ್ರದತೆ, ಕೌಶಿಕ–ಚಿತ್ರರಥರ ದೃಷ್ಟಾಂತ, ಹಾಗೂ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶ್ರವಣ ಅಥವಾ ಆಚರಣೆ ಮಾಡಿದರೆ ಅಪಾಯಗಳು ದೂರವಾಗಿ ಗೌರವ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ ಎಂದು ದೃಢಪಡಿಸಿ, ಮುಂದಿನ ಇಂದ್ರನ ವಿಜಯಕ್ಕೆ ನೆಲೆ ಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ।
Shlokas
Verse 1
श्रीराजोवाच यया गुप्त: सहस्राक्ष: सवाहान् रिपुसैनिकान् । क्रीडन्निव विनिर्जित्य त्रिलोक्या बुभुजे श्रियम् ॥ १ ॥ भगवंस्तन्ममाख्याहि वर्म नारायणात्मकम् । यथाततायिन: शत्रून्येन गुप्तोऽजयन्मृधे ॥ २ ॥
ಶ್ರೀರಾಜನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಭಗವನ್, ಯಾವ ವಿಷ್ಣುಮಂತ್ರರೂಪ ಕವಚದಿಂದ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷ ಇಂದ್ರನು ವಾಹನಗಳೊಡನೆ ಶತ್ರುಸೈನ್ಯವನ್ನು ಆಟದಂತೆ ಜಯಿಸಿ ತ್ರಿಲೋಕದ ಶ್ರೀಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದನೋ, ಅದನ್ನು ನನಗೆ ತಿಳಿಸಿರಿ। ದಯವಿಟ್ಟು ಆ ನಾರಾಯಣಾತ್ಮಕ ವರ್ಮವನ್ನು ವಿವರಿಸಿರಿ; ಅದರ ರಕ್ಷಣೆಯಿಂದ ಇಂದ್ರನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣಘಾತಕ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದನು।
Verse 2
श्रीराजोवाच यया गुप्त: सहस्राक्ष: सवाहान् रिपुसैनिकान् । क्रीडन्निव विनिर्जित्य त्रिलोक्या बुभुजे श्रियम् ॥ १ ॥ भगवंस्तन्ममाख्याहि वर्म नारायणात्मकम् । यथाततायिन: शत्रून्येन गुप्तोऽजयन्मृधे ॥ २ ॥
ಶ್ರೀರಾಜನು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಭಗವನ್, ಯಾವ ವಿಷ್ಣುಮಂತ್ರರೂಪ ಕವಚದಿಂದ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷ ಇಂದ್ರನು ವಾಹನಗಳೊಡನೆ ಶತ್ರುಸೈನ್ಯವನ್ನು ಆಟದಂತೆ ಜಯಿಸಿ ತ್ರಿಲೋಕದ ಶ್ರೀಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದನೋ, ಅದನ್ನು ನನಗೆ ತಿಳಿಸಿರಿ। ದಯವಿಟ್ಟು ಆ ನಾರಾಯಣಾತ್ಮಕ ವರ್ಮವನ್ನು ವಿವರಿಸಿರಿ; ಅದರ ರಕ್ಷಣೆಯಿಂದ ಇಂದ್ರನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣಘಾತಕ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದನು।
Verse 3
श्रीबादरायणिरुवाच वृत: पुरोहितस्त्वाष्ट्रो महेन्द्रायानुपृच्छते । नारायणाख्यं वर्माह तदिहैकमना: शृणु ॥ ३ ॥
ಶ್ರೀಶುಕದೇವ ಗೋಸ್ವಾಮಿ ಹೇಳಿದರು—ದೇವತೆಗಳು ತ್ವಾಷ್ಟ್ರಪುತ್ರ ವಿಶ್ವರೂಪನನ್ನು ಪುರೋಹಿತನಾಗಿ ನೇಮಿಸಿದ್ದರು. ಮಹೇಂದ್ರ ಇಂದ್ರನು ‘ನಾರಾಯಣ-ಕವಚ’ ಕುರಿತು ಕೇಳಿದಾಗ ವಿಶ್ವರೂಪನು ಅದನ್ನು ಹೇಳಿದನು. ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತದಿಂದ ಕೇಳು।
Verse 4
श्रीविश्वरूप उवाच धौताङ्घ्रिपाणिराचम्य सपवित्र उदङ्मुख: । कृतस्वाङ्गकरन्यासो मन्त्राभ्यां वाग्यत: शुचि: ॥ ४ ॥ नारायणपरं वर्म सन्नह्येद् भय आगते । पादयोर्जानुनोरूर्वोरुदरे हृद्यथोरसि ॥ ५ ॥ मुखे शिरस्यानुपूर्व्यादोंङ्कारादीनि विन्यसेत् । ॐ नमो नारायणायेति विपर्ययमथापि वा ॥ ६ ॥
ವಿಶ್ವರൂപನು ಹೇಳಿದರು—ಭಯ ಬಂದಾಗ ಮೊದಲು ಕೈಕಾಲುಗಳನ್ನು ತೊಳೆದು ಆಚಮನ ಮಾಡಬೇಕು; ಪವಿತ್ರ ಕುಶವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಉತ್ತರಮುಖವಾಗಿ ಮೌನವಾಗಿ ಶುದ್ಧನಾಗಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ನಂತರ ಅಷ್ಟಾಕ್ಷರಿ ‘ಓಂ ನಮೋ ನಾರಾಯಣಾಯ’ ಮತ್ತು ದ್ವಾದಶಾಕ್ಷರಿ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಅಂಗ-ಕರನ್ಯಾಸ ಮಾಡಿ ನಾರಾಯಣಪರ ಕವಚವನ್ನು ಧರಿಸಬೇಕು. ಪಾದಗಳಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಮೊಣಕಾಲು, ತೊಡೆ, ಉದರ, ಹೃದಯ, ವಕ್ಷ, ಮುಖ, ಶಿರಸ್ಸುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಣವಾದಿ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ನ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು; ನಂತರ ವಿಪರೀತ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿಯೂ ನ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು।
Verse 5
श्रीविश्वरूप उवाच धौताङ्घ्रिपाणिराचम्य सपवित्र उदङ्मुख: । कृतस्वाङ्गकरन्यासो मन्त्राभ्यां वाग्यत: शुचि: ॥ ४ ॥ नारायणपरं वर्म सन्नह्येद् भय आगते । पादयोर्जानुनोरूर्वोरुदरे हृद्यथोरसि ॥ ५ ॥ मुखे शिरस्यानुपूर्व्यादोंङ्कारादीनि विन्यसेत् । ॐ नमो नारायणायेति विपर्ययमथापि वा ॥ ६ ॥
ಶ್ರೀ ವಿಶ್ವರೂಪನು ಹೇಳಿದರು—ಭಯ ಬಂದಾಗ ಮೊದಲು ಕೈಕಾಲುಗಳನ್ನು ತೊಳೆಯಿ ಆಚಮನ ಮಾಡಿ, ಪವಿತ್ರನಾಗಿ ಉತ್ತರಮುಖವಾಗಿ ಕುಳಿತು ಕುಶವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ ಮೌನವಾಗಿರಬೇಕು. ನಂತರ ಅಷ್ಟಾಕ್ಷರ ಮತ್ತು ದ್ವಾದಶಾಕ್ಷರ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಕರ-ಅಂಗನ್ಯಾಸ ಮಾಡಿ ‘ಓಂ ನಮೋ ನಾರಾಯಣಾಯ’ ಜಪಿಸುತ್ತ ಪಾದಗಳಿಂದ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಮೊಣಕಾಲು, ತೊಡೆ, ಉದರ, ಹೃದಯ, ವಕ್ಷ, ಮುಖ, ಶಿರಸ್ಸುಗಳಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು; ಬಳಿಕ ಪ್ರತಿಕ್ರಮದಲ್ಲಿಯೂ ಮಾಡಬೇಕು. ಇದುವೇ ನಾರಾಯಣ ಕವಚಬಂಧನ.
Verse 6
श्रीविश्वरूप उवाच धौताङ्घ्रिपाणिराचम्य सपवित्र उदङ्मुख: । कृतस्वाङ्गकरन्यासो मन्त्राभ्यां वाग्यत: शुचि: ॥ ४ ॥ नारायणपरं वर्म सन्नह्येद् भय आगते । पादयोर्जानुनोरूर्वोरुदरे हृद्यथोरसि ॥ ५ ॥ मुखे शिरस्यानुपूर्व्यादोंङ्कारादीनि विन्यसेत् । ॐ नमो नारायणायेति विपर्ययमथापि वा ॥ ६ ॥
ಶ್ರೀ ವಿಶ್ವರೂಪನು ಹೇಳಿದರು—ಭಯದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕೈಕಾಲುಗಳನ್ನು ತೊಳೆಯಿ ಆಚಮನ ಮಾಡಿ ಶುದ್ಧನಾಗಿ, ಉತ್ತರಮುಖವಾಗಿ ಕುಳಿತು ಕುಶವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ ಮೌನವಾಗಿರಬೇಕು. ನಂತರ ಅಷ್ಟಾಕ್ಷರ ಮತ್ತು ದ್ವಾದಶಾಕ್ಷರ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ನ್ಯಾಸ ಮಾಡಿ ನಾರಾಯಣ ಕವಚವನ್ನು ಧರಿಸಬೇಕು. ‘ಓಂ ನಮೋ ನಾರಾಯಣಾಯ’ ಜಪಿಸುತ್ತ ಪಾದದಿಂದ ಶಿರಸ್ಸಿನವರೆಗೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ನ್ಯಾಸ ಮಾಡಿ, ಬಳಿಕ ಪ್ರತಿಕ್ರಮದಲ್ಲಿಯೂ ಮಾಡಬೇಕು.
Verse 7
करन्यासं तत: कुर्याद् द्वादशाक्षरविद्यया । प्रणवादियकारान्तमङ्गुल्यङ्गुष्ठपर्वसु ॥ ७ ॥
ನಂತರ ದ್ವಾದಶಾಕ್ಷರ ವಿದ್ಯೆ ‘ಓಂ ನಮೋ ಭಗವತೇ ವಾಸುದೇವಾಯ’ದಿಂದ ಕರನ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಕ್ಷರಕ್ಕೂ ಮೊದಲು ಓಂಕಾರವನ್ನು ಸೇರಿಸಿ, ಬಲಗೈ ತರ್ಜನಿಯಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಬೆರಳ ತುದಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಎಡಗೈ ತರ್ಜನಿವರೆಗೆ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಬೇಕು. ಉಳಿದ ನಾಲ್ಕು ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಅಂಗುಠಗಳ ಸಂಧಿಗಳ ಮೇಲೆ ನ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು.
Verse 8
न्यसेद्धृदय ओंङ्कारं विकारमनु मूर्धनि । षकारं तु भ्रुवोर्मध्ये णकारं शिखया न्यसेत् ॥ ८ ॥ वेकारं नेत्रयोर्युञ्ज्यान्नकारं सर्वसन्धिषु । मकारमस्त्रमुद्दिश्य मन्त्रमूर्तिर्भवेद् बुध: ॥ ९ ॥ सविसर्गं फडन्तं तत्सर्वदिक्षु विनिर्दिशेत् । ॐ विष्णवे नम इति ॥ १० ॥
ನಂತರ ಷಡಕ್ಷರ ಮಂತ್ರ ‘ಓಂ ವಿಷ್ಣವೇ ನಮಃ’ ಜಪಿಸಬೇಕು. ಓಂಕಾರವನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ, ‘ವಿ’ಯನ್ನು ಶಿರೋಭಾಗದಲ್ಲಿ, ‘ಷ’ಯನ್ನು ಭ್ರೂಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ‘ಣ’ಯನ್ನು ಶಿಖೆಯಲ್ಲಿ, ‘ವೇ’ಯನ್ನು ಕಣ್ಣುಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು. ಬಳಿಕ ‘ನ’ವನ್ನು ದೇಹದ ಎಲ್ಲ ಸಂಧಿಗಳಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಸ ಮಾಡಿ, ‘ಮ’ವನ್ನು ಅಸ್ತ್ರರೂಪವೆಂದು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು—ಇದರಿಂದ ಸಾಧಕನು ಮಂತ್ರಮೂರ್ತಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ. ಅಂತಿಮವಾಗಿ ವಿಸರ್ಗಸಹಿತ ‘ಮಃ ಅಸ್ತ್ರಾಯ ಫಟ್’ ಎಂದು ಪೂರ್ವಾದಿ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು.
Verse 9
न्यसेद्धृदय ओंङ्कारं विकारमनु मूर्धनि । षकारं तु भ्रुवोर्मध्ये णकारं शिखया न्यसेत् ॥ ८ ॥ वेकारं नेत्रयोर्युञ्ज्यान्नकारं सर्वसन्धिषु । मकारमस्त्रमुद्दिश्य मन्त्रमूर्तिर्भवेद् बुध: ॥ ९ ॥ सविसर्गं फडन्तं तत्सर्वदिक्षु विनिर्दिशेत् । ॐ विष्णवे नम इति ॥ १० ॥
ಷಡಕ್ಷರ ಮಂತ್ರ ‘ಓಂ ವಿಷ್ಣವೇ ನಮಃ’ ಜಪಿಸುತ್ತ ಓಂಕಾರವನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ, ‘ವಿ’ಯನ್ನು ಶಿರೋಭಾಗದಲ್ಲಿ, ‘ಷ’ಯನ್ನು ಭ್ರೂಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ‘ಣ’ಯನ್ನು ಶಿಖೆಯಲ್ಲಿ, ‘ವೇ’ಯನ್ನು ಕಣ್ಣುಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು. ನಂತರ ‘ನ’ವನ್ನು ಎಲ್ಲ ಸಂಧಿಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ‘ಮ’ವನ್ನು ಅಸ್ತ್ರರೂಪವೆಂದು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು; ಆಗ ಸಾಧಕನು ಮಂತ್ರಮೂರ್ತಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ. ಅಂತಿಮವಾಗಿ ವಿಸರ್ಗಸಹಿತ ‘ಮಃ ಅಸ್ತ್ರಾಯ ಫಟ್’ ಎಂದು ಪೂರ್ವಾದಿ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು.
Verse 10
न्यसेद्धृदय ओंङ्कारं विकारमनु मूर्धनि । षकारं तु भ्रुवोर्मध्ये णकारं शिखया न्यसेत् ॥ ८ ॥ वेकारं नेत्रयोर्युञ्ज्यान्नकारं सर्वसन्धिषु । मकारमस्त्रमुद्दिश्य मन्त्रमूर्तिर्भवेद् बुध: ॥ ९ ॥ सविसर्गं फडन्तं तत्सर्वदिक्षु विनिर्दिशेत् । ॐ विष्णवे नम इति ॥ १० ॥
ನಂತರ ಷಡಕ್ಷರ ಮಂತ್ರ “ಓಂ ವಿಷ್ಣವೇ ನಮಃ” ಜಪಿಸಬೇಕು. ‘ಓಂ’ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ, ‘ವಿ’ ಶಿರೋಭಾಗದಲ್ಲಿ, ‘ಷ’ ಭ್ರೂಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ‘ಣ’ ಶಿಖೆಯಲ್ಲಿ, ‘ವೇ’ ನೇತ್ರಗಳ ನಡುವೆ ನ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು. ‘ನ’ ಅನ್ನು ದೇಹದ ಎಲ್ಲ ಸಂಧಿಗಳಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಸಿಸಿ, ‘ಮ’ ಅನ್ನು ಅಸ್ತ್ರರೂಪವಾಗಿ ಧ್ಯಾನಿಸಿದರೆ ಜಪಕನು ಮಂತ್ರಮೂರ್ತಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ವಿಸರ್ಗ ಸೇರಿಸಿ “ಮಃ ಅಸ್ತ್ರಾಯ ಫಟ್” ಎಂದು ಪೂರ್ವದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು; ಮಂತ್ರಕವಚವು ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಬಂಧಿಸುತ್ತದೆ.
Verse 11
आत्मानं परमं ध्यायेद् ध्येयं षट्शक्तिभिर्युतम् । विद्यातेजस्तपोमूर्तिमिमं मन्त्रमुदाहरेत् ॥ ११ ॥
ಜಪ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಸಾಧಕನು ಗುಣತಃ ತನ್ನನ್ನು ಪರಮಪುರುಷನೊಂದಿಗೆ ಏಕವೆಂದು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು—ಅವನು ಷಡೈಶ್ವರ್ಯಸಂಪನ್ನ, ಧ್ಯೇಯನಾದ ಪರಮಾತ್ಮ. ಅವನನ್ನು ವಿದ್ಯೆ, ತೇಜಸ್ಸು, ತಪಸ್ಸಿನ ಮೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಧರಿಸಿ, ನಂತರ ಭಗವಾನ್ ನಾರಾಯಣನ ರಕ್ಷಾಕವಚವಾದ ಈ ‘ನಾರಾಯಣ-ಕವಚ’ವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು.
Verse 12
ॐ हरिर्विदध्यान्मम सर्वरक्षां न्यस्ताङ्घ्रिपद्म: पतगेन्द्रपृष्ठे । दरारिचर्मासिगदेषुचाप- पाशान् दधानोऽष्टगुणोऽष्टबाहु: ॥ १२ ॥
ಓಂ ಹರಿಯು ನನ್ನ ಸರ್ವರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ವಿಧಿಸಲಿ. ಅವನು ಗರುಡೇಂದ್ರನ ಬೆನ್ನಿನ ಮೇಲೆ ಆಸೀನನಾಗಿ, ತನ್ನ ಪದ್ಮಪಾದಗಳನ್ನು ಅವನ ಮೇಲೆ ನೆಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ; ಶಂಖ, ಚಕ್ರ, ಕವಚ, ಖಡ್ಗ, ಗದೆ, ಬಾಣ, ಧನುಸ್ಸು ಮತ್ತು ಪಾಶ—ಎಂಟು ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಅಷ್ಟಬಾಹುಗಳೂ ಅಷ್ಟಸಿದ್ಧಿಗಳೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾದ ಆ ಸರ್ವಶಕ್ತ ಭಗವಾನ್ ಸದಾ ನನ್ನನ್ನು ಕಾಪಾಡಲಿ.
Verse 13
जलेषु मां रक्षतु मत्स्यमूर्ति- र्यादोगणेभ्यो वरुणस्य पाशात् । स्थलेषु मायावटुवामनोऽव्यात् त्रिविक्रम: खेऽवतु विश्वरूप: ॥ १३ ॥
ಜಲಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ಸ್ಯಮೂರ್ತಿ ಭಗವಾನ್ ನನ್ನನ್ನು ಕಾಪಾಡಲಿ—ವರುಣನ ಪಾಶದಿಂದಲೂ ಭಯಂಕರ ಜಲಚರಗಳಿಂದಲೂ. ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಯಾಶಕ್ತಿಯನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿ ವಟು-ವಾಮನ ರೂಪ ಧರಿಸಿದ ವಾಮನದೇವನು ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ. ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದ ವಿಶ್ವರೂಪ ತ್ರಿವಿಕ್ರಮ ಪ್ರಭು ನನ್ನನ್ನು ಕಾಪಾಡಲಿ.
Verse 14
दुर्गेष्वटव्याजिमुखादिषु प्रभु: पायान्नृसिंहोऽसुरयूथपारि: । विमुञ्चतो यस्य महाट्टहासं दिशो विनेदुर्न्यपतंश्च गर्भा: ॥ १४ ॥
ಅರಣ್ಯ, ದುರ್ಗಮ ಸ್ಥಳಗಳು, ಯುದ್ಧಮುಖ ಮೊದಲಾದಲ್ಲಿ ಪ್ರಭು ನರಸಿಂಹದೇವನು ನನ್ನನ್ನು ಕಾಪಾಡಲಿ—ಅಸುರಯೂಥಪತಿ ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುವಿನ ಶತ್ರುವಾಗಿ ಅವತರಿಸಿದವನು. ಅವನ ಮಹಾಟ್ಟಹಾಸ ಹೊರಟಾಗ ದಿಕ್ಕುಗಳು ಗರ್ಜಿಸಿದವು, ಅಸುರರ ಗರ್ಭಿಣಿಯರ ಗರ್ಭಗಳು ಬಿದ್ದವು. ಆ ಕೃಪಾಳು ಪ್ರಭು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲೂ, ಕಷ್ಟಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲೂ, ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ.
Verse 15
रक्षत्वसौ माध्वनि यज्ञकल्प: स्वदंष्ट्रयोन्नीतधरो वराह: । रामोऽद्रिकूटेष्वथ विप्रवासे सलक्ष्मणोऽव्याद् भरताग्रजोऽस्मान् ॥ १५ ॥
ಯಜ್ಞಸ್ವರೂಪ ಯಜ್ಞೇಶ್ವರನಾದ ವರಾಹಭಗವಾನ್, ತನ್ನ ತೀಕ್ಷ್ಣ ದಂಷ್ಟ್ರೆಗಳ ಮೇಲೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಜಲದಿಂದ ಎತ್ತಿದವನು, ಬೀದಿಯ ದುಷ್ಟರಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ. ಪರ್ವತಶಿಖರಗಳಲ್ಲಿ ಪರಶುರಾಮನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ; ವಿದೇಶದಲ್ಲಿ ಭರತಾಗ್ರಜ ಶ್ರೀರಾಮನು ಲಕ್ಷ್ಮಣನೊಂದಿಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಪಾಡಲಿ.
Verse 16
मामुग्रधर्मादखिलात्प्रमादा- न्नारायण: पातु नरश्च हासात् । दत्तस्त्वयोगादथ योगनाथ: पायाद्गुणेश: कपिल: कर्मबन्धात् ॥ १६ ॥
ಅನಾವಶ್ಯಕ ಉಗ್ರ ಹಾಗೂ ಮಿಥ್ಯಾಧರ್ಮಗಳ ಅನುಸರಣೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಮಾದದಿಂದ ನಾರಾಯಣನು ನನ್ನನ್ನು ಕಾಪಾಡಲಿ; ‘ನರ’ ಅವತಾರನು ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲಿ. ಯೋಗನಾಥ ದತ್ತಾತ್ರೇಯನು ಭಕ್ತಿಯೋಗದಲ್ಲಿ ಜಾರಿಕೆಯಿಂದ ಕಾಪಾಡಲಿ; ಗುಣೇಶ ಕಪಿಲನು ಕರ್ಮಬಂಧನದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಬಿಡಿಸಲಿ.
Verse 17
सनत्कुमारोऽवतु कामदेवा- द्धयशीर्षा मां पथि देवहेलनात् । देवर्षिवर्य: पुरुषार्चनान्तरात् कूर्मो हरिर्मां निरयादशेषात् ॥ १७ ॥
ಸನತ್ಕುಮಾರನು ಕಾಮವಾಸನೆಗಳಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ. ಶುಭಕಾರ್ಯ ಆರಂಭಿಸುವಾಗ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ದೇವಹೇಳನೆಯ ಅಪರಾಧದಿಂದ ಹಯಶೀರ್ಷ (ಹಯಗ್ರೀವ) ಭಗವಾನ್ ನನ್ನನ್ನು ಕಾಪಾಡಲಿ. ದೇವರ್ಷಿ ನಾರದನು ದೇವಾರ್ಚನೆಯಲ್ಲಿ ಅಪರಾಧಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲಿ; ಕೂರ್ಮರೂಪ ಹರಿ ಅನಂತ ನರಕಗಳಿಗೆ ಬೀಳುವುದರಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಕಾಪಾಡಲಿ.
Verse 18
धन्वन्तरिर्भगवान् पात्वपथ्याद् द्वन्द्वाद् भयादृषभो निर्जितात्मा । यज्ञश्च लोकादवताज्जनान्ताद् बलो गणात् क्रोधवशादहीन्द्र: ॥ १८ ॥
ಭಗವಾನ್ ಧನ್ವಂತರಿಯು ಅಪಥ್ಯ ಆಹಾರ ಮತ್ತು ರೋಗಭಯದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಕಾಪಾಡಲಿ. ಇಂದ್ರಿಯಜಿತ ಋಷಭದೇವನು ಶೀತ-ಉಷ್ಣ ದ್ವಂದ್ವಗಳಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಭಯದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲಿ. ಯಜ್ಞ ಅವತಾರನು ಜನನಿಂದೆ ಮತ್ತು ಜನಹಾನಿಯಿಂದ ಕಾಪಾಡಲಿ; ಅಹೀಂದ್ರರೂಪ ಬಲರಾಮನು ಅಸೂಯೆಯ ಸರ್ಪಗಳು ಹಾಗೂ ಕ್ರೋಧವಶ ಶತ್ರುಗಳಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ.
Verse 19
द्वैपायनो भगवानप्रबोधाद् बुद्धस्तु पाषण्डगणप्रमादात् । कल्कि: कले: कालमलात् प्रपातु धर्मावनायोरुकृतावतार: ॥ १९ ॥
ವೇದಜ್ಞಾನಾಭಾವದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಭಗವಾನ್ ದ್ವೈಪಾಯನ ವ್ಯಾಸನು ನನ್ನನ್ನು ಕಾಪಾಡಲಿ. ಪಾಷಂಡಿಗಳ ಗುಂಪಿನ ಪ್ರಮಾದ ಮತ್ತು ವೇದವಿರೋಧಿ ಕ್ರಿಯೆಗಳಿಂದ ಬುದ್ಧದೇವನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ. ಧರ್ಮರಕ್ಷಣಾರ್ಥ ಮಹಾವತಾರ ಕಲ್ಕಿ, ಕಲಿಯುಗದ ಕಲುಷದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಕಾಪಾಡಲಿ.
Verse 20
मां केशवो गदया प्रातरव्याद् गोविन्द आसङ्गवमात्तवेणु: । नारायण: प्राह्ण उदात्तशक्ति- र्मध्यन्दिने विष्णुररीन्द्रपाणि: ॥ २० ॥
ದಿನದ ಮೊದಲ ಪ್ರಹರದಲ್ಲಿ ಗದಾಧಾರಿ ಕೇಶವನು ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ; ಎರಡನೇ ಪ್ರಹರದಲ್ಲಿ ವೇಣುಧಾರಿ ಗೋವಿಂದನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ. ಮೂರನೇ ಪ್ರಹರದಲ್ಲಿ ಸರ್ವಶಕ್ತಿಮಾನ್ ನಾರಾಯಣನು, ಮಧ್ಯಾಹ್ನದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುನಾಶಕ ಚಕ್ರಪಾಣಿ ವಿಷ್ಣು ನನ್ನನ್ನು ಕಾಪಾಡಲಿ.
Verse 21
देवोऽपराह्णे मधुहोग्रधन्वा सायं त्रिधामावतु माधवो माम् । दोषे हृषीकेश उतार्धरात्रे निशीथ एकोऽवतु पद्मनाभ: ॥ २१ ॥
ದಿನದ ಐದನೇ ಪ್ರಹರದಲ್ಲಿ ಭಯಂಕರ ಧನುಸ್ಸು ಧರಿಸಿದ ಮಧುಸೂದನನು ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ. ಸಂಜೆ ತ್ರಿಧಾಮಸ್ವರೂಪ ಮಾಧವನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ; ರಾತ್ರಿಯ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಹೃಷೀಕೇಶನು, ನಿಶೀಥದಲ್ಲಿ ಏಕೈಕ ಪದ್ಮನಾಭನು ನನ್ನನ್ನು ಕಾಪಾಡಲಿ.
Verse 22
श्रीवत्सधामापररात्र ईश: प्रत्यूष ईशोऽसिधरो जनार्दन: । दामोदरोऽव्यादनुसन्ध्यं प्रभाते विश्वेश्वरो भगवान् कालमूर्ति: ॥ २२ ॥
ಅರ್ಧರಾತ್ರಿಯ ನಂತರ ಆಕಾಶ ಕೆಂಪಾಗುವವರೆಗೆ ಶ್ರೀವತ್ಸಧಾರಿ ಈಶ್ವರನು ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ. ರಾತ್ರಿಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಖಡ್ಗಧಾರಿ ಜನಾರ್ದನನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ. ಪ್ರಭಾತದಲ್ಲಿ ದಾಮೋದರನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ; ದಿನ-ರಾತ್ರಿ ಸಂಧಿಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಲಮೂರ್ತಿ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರ ಭಗವಾನ್ ನನ್ನನ್ನು ಕಾಪಾಡಲಿ.
Verse 23
चक्रं युगान्तानलतिग्मनेमि भ्रमत् समन्ताद् भगवत्प्रयुक्तम् । दन्दग्धि दन्दग्ध्यरिसैन्यमाशु कक्षं यथा वातसखो हुताश: ॥ २३ ॥
ಭಗವಂತನಿಂದ ಪ್ರೇರಿತವಾಗಿ ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ, ಯುಗಾಂತಾಗ್ನಿಯಂತೆ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಅಂಚುಗಳಿರುವ ಆ ಚಕ್ರ—ಗಾಳಿಯ ಸಹಾಯದಿಂದ ಬೆಂಕಿ ಒಣ ಹುಲ್ಲನ್ನು ಭಸ್ಮ ಮಾಡುವಂತೆ—ಸುದರ್ಶನ ಚಕ್ರವು ನಮ್ಮ ಶತ್ರುಸೈನ್ಯವನ್ನು ಶೀಘ್ರವೇ ಭಸ್ಮಮಾಡಲಿ.
Verse 24
गदेऽशनिस्पर्शनविस्फुलिङ्गे निष्पिण्ढि निष्पिण्ढ्यजितप्रियासि । कुष्माण्डवैनायकयक्षरक्षो- भूतग्रहांश्चूर्णय चूर्णयारीन् ॥ २४ ॥
ಹೇ ಪರಮೇಶ್ವರನ ಕೈಯಲ್ಲಿರುವ ಗದೇ! ನೀನು ವಜ್ರಸ್ಪರ್ಶದಂತೆ ಅಗ್ನಿಚಿಂಗರಿಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವೆ; ಅಜಿತನಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯಳಾಗಿರುವೆ. ದಯವಿಟ್ಟು ನನ್ನ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನುಚ್ಚು ನುಚ್ಚಾಗಿ ಮಾಡು; ಕುಷ್ಮಾಂಡ, ವೈನಾಯಕ, ಯಕ್ಷ, ರಾಕ್ಷಸ, ಭೂತ ಮತ್ತು ಗ್ರಹಾದಿ ದುಷ್ಟರನ್ನು ಚೂರ್ಣಮಾಡು.
Verse 25
त्वं यातुधानप्रमथप्रेतमातृ- पिशाचविप्रग्रहघोरदृष्टीन् । दरेन्द्र विद्रावय कृष्णपूरितो भीमस्वनोऽरेर्हृदयानि कम्पयन् ॥ २५ ॥
ಹೇ ಶಂಖಶ್ರೇಷ್ಠ ಪಾಂಚಜನ್ಯಾ! ನೀ ಸದಾ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಪ್ರಾಣವಾಯುವಿನಿಂದ ತುಂಬಿರುವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಿನ್ನ ಭೀಕರ ನಾದವು ರಾಕ್ಷಸರು, ಪ್ರಮಥರು, ಪ್ರೇತರು, ಮಾತೃಗಳು, ಪಿಶಾಚರು ಹಾಗೂ ಘೋರದೃಷ್ಟಿಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ-ಭೂತಾದಿ ಶತ್ರುಗಳ ಹೃದಯಗಳನ್ನು ಕಂಪಿಸಿ ಅವರನ್ನು ಓಡಿಸುತ್ತದೆ।
Verse 26
त्वं तिग्मधारासिवरारिसैन्य- मीशप्रयुक्तो मम छिन्धि छिन्धि । चक्षूंषि चर्मञ्छतचन्द्र छादय द्विषामघोनां हर पापचक्षुषाम् ॥ २६ ॥
ಹೇ ತೀಕ್ಷ್ಣಧಾರ ಖಡ್ಗಶ್ರೇಷ್ಠಾ! ನೀ ಪರಮೇಶ್ವರನಿಂದ ಪ್ರಯುಕ್ತನಾಗಿರುವೆ; ನನ್ನ ಶತ್ರುಸೈನ್ಯವನ್ನು ಕತ್ತರಿಸು, ಕತ್ತರಿಸು. ಹೇ ಶತಚಂದ್ರಚಿಹ್ನಿತ ಕವಚಾ! ಪಾಪಿ ಶತ್ರುಗಳ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿ, ಅವರ ಪಾಪದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಹರಿ.
Verse 27
यन्नो भयं ग्रहेभ्योऽभूत् केतुभ्यो नृभ्य एव च । सरीसृपेभ्यो दंष्ट्रिभ्यो भूतेभ्योंहोभ्य एव च ॥ २७ ॥ सर्वाण्येतानि भगवन्नामरूपानुकीर्तनात् । प्रयान्तु सङ्क्षयं सद्यो ये न: श्रेय:प्रतीपका: ॥ २८ ॥
ದುಷ್ಟ ಗ್ರಹಗಳು, ಧೂಮಕೇತುಗಳು, ಈರ್ಷೆಯುಳ್ಳ ಮಾನವರು, ಸರ್ಪ-ವೃಶ್ಚಿಕಗಳು ಹಾಗೂ ಹುಲಿ-ತೋಳಗಳಂತಹ ದಂಷ್ಟ್ರಿ ಪ್ರಾಣಿಗಳು, ಭೂತಪ್ರೇತಗಳು, ಹಾಗೆಯೇ ಭೂಮಿ-ಜಲ-ಅಗ್ನಿ-ವಾಯು ತತ್ತ್ವಗಳು, ಮಿಂಚು ಮತ್ತು ಪೂರ್ವಪಾಪಗಳು—ಇವುಗಳಿಂದ ನಮಗೆ ಉಂಟಾಗುವ ಭಯ; ಭಗವಂತನ ನಾಮ-ರೂಪ-ಗುಣ-ಪರಿಕರಗಳ ಕೀರ್ತನೆಯಿಂದ ನಮ್ಮ ಶ್ರೇಯಸ್ಸಿಗೆ ವಿರೋಧಿಯಾದ ಎಲ್ಲ ಅಡ್ಡಿಗಳು ತಕ್ಷಣವೇ ನಾಶವಾಗಲಿ।
Verse 28
यन्नो भयं ग्रहेभ्योऽभूत् केतुभ्यो नृभ्य एव च । सरीसृपेभ्यो दंष्ट्रिभ्यो भूतेभ्योंहोभ्य एव च ॥ २७ ॥ सर्वाण्येतानि भगवन्नामरूपानुकीर्तनात् । प्रयान्तु सङ्क्षयं सद्यो ये न: श्रेय:प्रतीपका: ॥ २८ ॥
ದುಷ್ಟ ಗ್ರಹಗಳು, ಧೂಮಕೇತುಗಳು, ಈರ್ಷೆಯುಳ್ಳ ಮಾನವರು, ಸರ್ಪ-ವೃಶ್ಚಿಕಗಳು ಹಾಗೂ ಹುಲಿ-ತೋಳಗಳಂತಹ ದಂಷ್ಟ್ರಿ ಪ್ರಾಣಿಗಳು, ಭೂತಪ್ರೇತಗಳು, ಹಾಗೆಯೇ ಭೂಮಿ-ಜಲ-ಅಗ್ನಿ-ವಾಯು ತತ್ತ್ವಗಳು, ಮಿಂಚು ಮತ್ತು ಪೂರ್ವಪಾಪಗಳು—ಇವುಗಳಿಂದ ನಮಗೆ ಉಂಟಾಗುವ ಭಯ; ಭಗವಂತನ ನಾಮ-ರೂಪ-ಗುಣ-ಪರಿಕರಗಳ ಕೀರ್ತನೆಯಿಂದ ನಮ್ಮ ಶ್ರೇಯಸ್ಸಿಗೆ ವಿರೋಧಿಯಾದ ಎಲ್ಲ ಅಡ್ಡಿಗಳು ತಕ್ಷಣವೇ ನಾಶವಾಗಲಿ।
Verse 29
गरुडो भगवान् स्तोत्रस्तोभश्छन्दोमय: प्रभु: । रक्षत्वशेषकृच्छ्रेभ्यो विष्वक्सेन: स्वनामभि: ॥ २९ ॥
ಭಗವಾನ್ ವಿಷ್ಣುವಿನ ವಾಹನನಾದ ಗರುಡದೇವ—ಸ್ತೋತ್ರಗಳಿಂದ ಪೂಜಿತನಾಗಿ ವೇದಮಯ ಪ್ರಭುವಾಗಿರುವವನು—ನಮ್ಮನ್ನು ಎಲ್ಲ ಕಷ್ಟಸಂಕಟಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲಿ; ಹಾಗೆಯೇ ಭಗವಾನ್ ವಿಷ್ವಕ್ಸೇನನು ತನ್ನ ಪವಿತ್ರ ನಾಮಗಳಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಎಲ್ಲ ಅಪಾಯಗಳಿಂದ ಕಾಪಾಡಲಿ।
Verse 30
सर्वापद्भ्यो हरेर्नामरूपयानायुधानि न: । बुद्धीन्द्रियमन:प्राणान् पान्तु पार्षदभूषणा: ॥ ३० ॥
ಎಲ್ಲಾ ಅಪಾಯಗಳಿಂದ ಹರಿಯ ಪವಿತ್ರ ನಾಮಗಳು, ಅವನ ದಿವ್ಯ ರೂಪಗಳು, ಅವನ ವಾಹನಗಳು ಮತ್ತು ಆಯುಧಗಳು—ಅವು ಅವನ ಪಾರ್ಷದರ ಭೂಷಣಗಳಾಗಿ—ನಮ್ಮ ಬುದ್ಧಿ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳು, ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಕಾಪಾಡಲಿ।
Verse 31
यथा हि भगवानेव वस्तुत: सदसच्च यत् । सत्येनानेन न: सर्वे यान्तु नाशमुपद्रवा: ॥ ३१ ॥
ಸ್ಥೂಲ ಹಾಗೂ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಜಗತ್ತು ಭೌತಿಕವಾದರೂ ಕಾರಣಗಳ ಕಾರಣನಾದ ಭಗವಂತನಿಂದ ಅದು ಅಭಿನ್ನವೇ; ಈ ಸತ್ಯಬಲದಿಂದ ನಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ಉಪದ್ರವಗಳು ನಾಶವಾಗಲಿ।
Verse 32
यथैकात्म्यानुभावानां विकल्परहित: स्वयम् । भूषणायुधलिङ्गाख्या धत्ते शक्ती: स्वमायया ॥ ३२ ॥ तेनैव सत्यमानेन सर्वज्ञो भगवान् हरि: । पातु सर्वै: स्वरूपैर्न: सदा सर्वत्र सर्वग: ॥ ३३ ॥
ಏಕತ್ವಾನುಭವಿಗಳ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನು ಸ್ವತಃ ವಿಭೇದರಹಿತನು; ಅವನು ಸ್ವಮಾಯಾಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಭೂಷಣ, ಆಯುಧ, ಚಿಹ್ನೆ ಮತ್ತು ನಾಮರೂಪವಾಗಿ ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ।
Verse 33
यथैकात्म्यानुभावानां विकल्परहित: स्वयम् । भूषणायुधलिङ्गाख्या धत्ते शक्ती: स्वमायया ॥ ३२ ॥ तेनैव सत्यमानेन सर्वज्ञो भगवान् हरि: । पातु सर्वै: स्वरूपैर्न: सदा सर्वत्र सर्वग: ॥ ३३ ॥
ಅದೇ ಸತ್ಯದ ಪ್ರಕಾರ ಸರ್ವಜ್ಞನೂ ಸರ್ವತ್ರ ಸರ್ವಗನೂ ಆದ ಭಗವಾನ್ ಹರಿ ತನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಸ್ವರೂಪಗಳಿಂದ ಸದಾ ಎಲ್ಲೆಡೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಪಾಡಲಿ।
Verse 34
विदिक्षु दिक्षूर्ध्वमध: समन्ता- दन्तर्बहिर्भगवान्नारसिंह: । प्रहापयँल्लोकभयं स्वनेन स्वतेजसा ग्रस्तसमस्ततेजा: ॥ ३४ ॥
ದಿಕ್ಕು-ವಿದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ, ಮೇಲೂ ಕೆಳಗೂ, ಎಲ್ಲೆಡೆ, ಒಳಗೂ ಹೊರಗೂ—ಭಗವಾನ್ ನರಸಿಂಹನು ವಿರಾಜಮಾನನು. ತನ್ನ ಗರ್ಜನೆಯಿಂದ ಲೋಕಭಯವನ್ನು ದೂರಮಾಡಿ, ತನ್ನ ದಿವ್ಯ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಎಲ್ಲ ತೇಜಸ್ಸನ್ನೂ ಗ್ರಸಿಸುವ ಶ್ರೀ ನರಸಿಂಹದೇವನು ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಪಾಡಲಿ।
Verse 35
मघवन्निदमाख्यातं वर्म नारायणात्मकम् । विजेष्यसेऽञ्जसा येन दंशितोऽसुरयूथपान् ॥ ३५ ॥
ವಿಶ್ವರూపನು ಹೇಳಿದನು—ಹೇ ಮಘವನ್ ಇಂದ್ರ, ನಾರಾಯಣಾತ್ಮಕವಾದ ಈ ಕವಚವನ್ನು ನಾನು ನಿನಗೆ ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಈ ರಕ್ಷಾಕವಚವನ್ನು ಧರಿಸಿದರೆ ನೀನು ಅಸುರಸೈನ್ಯದ ನಾಯಕರನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಜಯಿಸುವೆ.
Verse 36
एतद् धारयमाणस्तु यं यं पश्यति चक्षुषा । पदा वा संस्पृशेत् सद्य: साध्वसात् स विमुच्यते ॥ ३६ ॥
ಈ ಕವಚವನ್ನು ಧರಿಸಿದವನು ಯಾರನ್ನು ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ನೋಡಿದರೂ ಅಥವಾ ಪಾದದಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರೂ, ಅವರು ತಕ್ಷಣವೇ ಮೇಲ್ಕಂಡ ಎಲ್ಲ ಭಯಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.
Verse 37
न कुतश्चिद्भयं तस्य विद्यां धारयतो भवेत् । राजदस्युग्रहादिभ्यो व्याध्यादिभ्यश्च कर्हिचित् ॥ ३७ ॥
ನಾರಾಯಣ-ಕವಚ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿದವನಿಗೆ ಯಾವ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದಲೂ ಭಯ ಉಂಟಾಗದು. ರಾಜದಂಡ, ದರೋಡೆಗಾರರು, ಉಗ್ರ ದೈತ್ಯರು ಹಾಗೂ ರೋಗಾದಿಗಳು ಅವನನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಕಾಡುವುದಿಲ್ಲ.
Verse 38
इमां विद्यां पुरा कश्चित्कौशिको धारयन् द्विज: । योगधारणया स्वाङ्गं जहौ स मरुधन्वनि ॥ ३८ ॥
ಹೇ ಸ್ವರ್ಗರಾಜ, ಹಿಂದೆ ಕೌಶಿಕನೆಂಬ ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಈ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಯೋಗಧಾರಣಾಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಮರುಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದನು.
Verse 39
तस्योपरि विमानेन गन्धर्वपतिरेकदा । ययौ चित्ररथ: स्त्रीभिर्वृतो यत्र द्विजक्षय: ॥ ३९ ॥
ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಮೃತನಾದ ಸ್ಥಳದ ಮೇಲಿಂದ ಒಮ್ಮೆ ಗಂಧರ್ವಲೋಕದ ರಾಜ ಚಿತ್ರರಥನು ಅನೇಕ ಸುಂದರ ಸ್ತ್ರೀಯರಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ತನ್ನ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಹಾರಿಹೋದನು.
Verse 40
गगनान्न्यपतत् सद्य: सविमानो ह्यवाक् शिरा: । स वालिखिल्यवचनादस्थीन्यादाय विस्मित: । प्रास्य प्राचीसरस्वत्यां स्नात्वा धाम स्वमन्वगात् ॥ ४० ॥
ತಕ್ಷಣವೇ ಚಿತ್ರರಥನು ತನ್ನ ವಿಮಾನসহಿತ ಆಕಾಶದಿಂದ ತಲೆಕೆಳಗಾಗಿ ಬಿದ್ದನು. ವಾಲಿಖಿಲ್ಯ ಮಹರ್ಷಿಗಳ ವಚನದಿಂದ ಆಶ್ಚರ್ಯಗೊಂಡು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಅಸ್ಥಿಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಪ್ರಾಚೀ ಸರಸ್ವತಿಯಲ್ಲಿ ಎಸೆದು, ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ನಂತರ ತನ್ನ ಧಾಮಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು.
Verse 41
श्रीशुक उवाच य इदं शृणुयात्काले यो धारयति चादृत: । तं नमस्यन्ति भूतानि मुच्यते सर्वतो भयात् ॥ ४१ ॥
ಶ್ರೀಶುಕದೇವ ಗೋಸ್ವಾಮಿ ಹೇಳಿದರು—ಭಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ಶ್ರದ್ಧೆ ಮತ್ತು ಆದರದಿಂದ ಈ ಕವಚವನ್ನು ಕೇಳುವವನು ಅಥವಾ ಧರಿಸುವವನು, ಅವನಿಗೆ ಸಮಸ್ತ ಜೀವಿಗಳು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅವನು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕಿನ ಭಯಗಳಿಂದ ತಕ್ಷಣ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.
Verse 42
एतां विद्यामधिगतो विश्वरूपाच्छतक्रतु: । त्रैलोक्यलक्ष्मीं बुभुजे विनिर्जित्य मृधेऽसुरान् ॥ ४२ ॥
ಶತಕ್ರತು ಇಂದ್ರನು ಈ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ವಿಶ್ವರೂಪನಿಂದ ಪಡೆದನು. ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅಸುರರನ್ನು ಜಯಿಸಿ, ತ್ರಿಲೋಕಗಳ ಐಶ್ವರ್ಯ-ಲಕ್ಷ್ಮಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದನು.
Frequently Asked Questions
Nārāyaṇa-kavaca is a protective prayer-armor taught by Viśvarūpa to Indra, combining purification, mantra-nyāsa, directional binding, and sustained remembrance of Bhagavān’s names, avatāras, weapons, and associates. It presents protection as arising from alignment with Nārāyaṇa’s śakti rather than mere physical defense.
Utpatti-nyāsa is the forward placement of the aṣṭākṣarī (oṁ namo nārāyaṇāya) on the body from feet upward (systematically to head), establishing the mantra as ‘manifest’ on the practitioner. Saṁhāra-nyāsa reverses the syllables and the bodily order (from head downward), symbolically ‘withdrawing’ and sealing the mantra’s presence for complete protection.
Because each avatāra embodies a specific mode of divine intervention (utaya) and protection suited to distinct realms and threats—water, land, sky, forest, battlefront, moral confusion, and cosmic decline. The prayer maps fear to the Lord’s saving functions, making remembrance comprehensive rather than partial.
Sudarśana is portrayed as an all-directional, divinely propelled force that burns obstacles like a cosmic fire, destroying hostile influences—both seen (enemies) and unseen (grahas, bhūtas, rākṣasas). The text frames Sudarśana not only as a weapon but as the Lord’s protective potency active in every direction.
Yes. The kavaca culminates by asserting that glorification of the Lord’s name, form, qualities, and paraphernalia destroys impediments, explicitly highlighting the Hare Kṛṣṇa mahā-mantra as a decisive means of protection from sins, calamities, and subtle afflictions—linking ritualized kavaca to nāma-bhakti.
Kauśika is cited as a prior practitioner who employed the kavaca when relinquishing his body by yogic power in a desert. Citraratha’s sudden fall and the Vālikhilya sages’ instruction to dispose of the brāhmaṇa’s bones illustrate the kavaca’s potency and the sanctity surrounding a protected brāhmaṇa’s remains, reinforcing the prayer’s efficacy through itihāsa-style precedent.