Shloka 63
Prahlāda Rejects Material Boons; Forgives His Father; Tripura and the Power of Remembrance
तेऽसुरा ह्यपि पश्यन्तो न न्यषेधन्विमोहिता: । तद्विज्ञाय महायोगी रसपालानिदं जगौ । स्मयन्विशोक: शोकार्तान्स्मरन्दैवगतिं च ताम् ॥ ६३ ॥
te ’surā hy api paśyanto na nyaṣedhan vimohitāḥ tad vijñāya mahā-yogī rasa-pālān idaṁ jagau smayan viśokaḥ śokārtān smaran daiva-gatiṁ ca tām
ಅಸುರರು ಕರು ಮತ್ತು ಹಸುವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರೂ ಭಗವಂತನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮೋಹಿತರಾಗಿ ಅವನ್ನು ತಡೆಯಲಾರಿದರು. ಮಹಾಯೋಗಿ ಮಯದಾನವನು ಅವು ಅಮೃತವನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ತಿಳಿದು, ಇದು ದೈವಗತಿಯ ಅಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ಶಕ್ತಿ ಎಂದು ಗ್ರಹಿಸಿ, ಶೋಕಾಕುಲ ಅಸುರರಿಗೆ ತಾನು ವಿಷಾದರಹಿತನಾಗಿ ನಗುತ್ತಾ ಮಾತಾಡಿದನು।
FAQs
This verse shows that events unfold by daiva-gati (providence), and a pure devotee like Prahlāda remembers this, remaining peaceful while others become overwhelmed by grief.
Because the demons were bewildered and did not intervene, Prahlāda understood the situation and addressed the royal guards calmly, guiding them amid the turmoil that followed.
By remembering the Lord’s overarching arrangement, practicing steady devotion, and responding to crisis with clarity and compassion rather than panic or resentment.