Srimad Bhagavatam — Panchama Skandha, Shloka 9
Varṣa-devatā Worship in Jambūdvīpa: Hayagrīva/Hayaśīrṣa, Nṛsiṁha, Kāmadeva (Pradyumna), Matsya, Kūrma, and Varāha
स्वस्त्यस्तु विश्वस्य खल: प्रसीदतां ध्यायन्तु भूतानि शिवं मिथो धिया । मनश्च भद्रं भजतादधोक्षजे आवेश्यतां नो मतिरप्यहैतुकी ॥ ९ ॥
svasty astu viśvasya khalaḥ prasīdatāṁ dhyāyantu bhūtāni śivaṁ mitho dhiyā manaś ca bhadraṁ bhajatād adhokṣaje āveśyatāṁ no matir apy ahaitukī
ಸಮಸ್ತ ವಿಶ್ವಕ್ಕೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ; ದುಷ್ಟರು ಮತ್ತು ಅಸೂಯೆಯವರು ಶಾಂತಗೊಳ್ಳಲಿ. ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳು ಭಕ್ತಿಯೋಗದಿಂದ ಶಿವಮಂಗಳವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ ಪರಸ್ಪರ ಹಿತವನ್ನು ಚಿಂತಿಸಲಿ. ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ಅಧೋಕ್ಷಜ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗಲಿ; ನಮ್ಮ ಮತಿ ಕಾರಣರಹಿತ ಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಲಿ.
The following verse describes a Vaiṣṇava:
FAQs
This verse prays “svasty astu viśvasya”—auspiciousness for the entire universe—showing that pure devotion naturally expands into compassion and goodwill toward all beings.
Standing before Lord Nṛsiṁhadeva, Prahlāda embodies Vaiṣṇava mercy: rather than seeking revenge, he asks that the envious be pacified and that all beings relate with benevolent intelligence.
Serve and remember Adhokṣaja without bargaining for results—make daily worship/chanting a steady practice, and let your intentions shift from self-interest to sincere love and welfare for others.