Srimad Bhagavatam — Ekadasha Skandha, Shloka 29
The Disappearance of the Yadu Dynasty and Lord Kṛṣṇa’s Departure
बिभ्रच्चतुर्भुजं रूपं भ्राजिष्णु प्रभया स्वया । दिशो वितिमिरा: कुर्वन् विधूम इव पावक: ॥ २८ ॥ श्रीवत्साङ्कं घनश्यामं तप्तहाटकवर्चसम् । कौशेयाम्बरयुग्मेन परिवीतं सुमङ्गलम् ॥ २९ ॥ सुन्दरस्मितवक्त्राब्जं नीलकुन्तलमण्डितम् । पुण्डरीकाभिरामाक्षं स्फुरन्मकरकुण्डलम् ॥ ३० ॥ कटिसूत्रब्रह्मसूत्रकिरीटकटकाङ्गदै: । हारनूपुरमुद्राभि: कौस्तुभेन विराजितम् ॥ ३१ ॥ वनमालापरीताङ्गं मूर्तिमद्भिर्निजायुधै: । कृत्वोरौ दक्षिणे पादमासीनं पङ्कजारुणम् ॥ ३२ ॥
bibhrac catur-bhujaṁ rūpaṁ bhrājiṣṇu prabhayā svayā diśo vitimirāḥ kurvan vidhūma iva pāvakaḥ
ಪ್ರಭು ತನ್ನ ಸ್ವಪ್ರಭೆಯಿಂದ ದೀಪ್ತಿಮಾನವಾದ ಚತುರ್ಭುಜ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದನು; ಧೂಮರಹಿತ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಆ ಕಿರಣಗಳು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳ ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವು। ಅವನ ವರ್ಣ ಘನಶ್ಯಾಮ ಮೇಘದಂತೆ, ಮತ್ತು ಕಂತಿ ಕರಗಿದ ಬಂಗಾರದಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು; ವಕ್ಷಸ್ಥಲದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀವತ್ಸಚಿಹ್ನದಿಂದ ಸರ್ವಮಂಗಳಮಯ ರೂಪ ಶೋಭಿಸುತ್ತಿತ್ತು। ರೇಷ್ಮೆ ವಸ್ತ್ರಯುಗಲ ಧರಿಸಿ, ಕಮಲಮುಖದಲ್ಲಿ ಸುಂದರ ಸ್ಮಿತ, ನೀಲ ಕುಂತಲಗಳು, ಮನೋಹರ ಕಮಲನಯನಗಳು, ಮಿನುಗುವ ಮಕರಾಕೃತಿ ಕುಂಡಲಗಳು ಇದ್ದವು। ಕಟಿಸೂತ್ರ, ಯಜ್ಞೋಪವೀತ, ಕಿರೀಟ, ಕಟಕ, ಅಂಗದ, ಹಾರ, ನೂಪುರ ಮತ್ತು ರಾಜಚಿಹ್ನೆಗಳು ಹಾಗೂ ಕೌಸ್ತುಭಮಣಿಯಿಂದ ಅವನು ವಿರಾಜಮಾನನಾಗಿದ್ದನು। ವನಮಾಲೆಯಿಂದ ಅಲಂಕೃತ ದೇಹದ ಸುತ್ತ ಅವನ ಸ್ವಾಯುಧಗಳು ಮೂರ್ತಿಮಂತವಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದವು; ಅವನು ಬಲ ಉರಿನ ಮೇಲೆ ಎಡ ಪಾದವನ್ನು—ಕಮಲಾರుణ ತಳವೊಂದಿಗೇ—ಇಟ್ಟು ಆಸೀನನಾಗಿದ್ದನು।