Srimad Bhagavatam — Ekadasha Skandha, Shloka 41
Bhakti as the Easy and Supreme Yoga: Seeing Kṛṣṇa in All and Uddhava’s Departure to Badarikāśrama
श्रीभगवानुवाच गच्छोद्धव मयादिष्टो बदर्याख्यं ममाश्रमम् । तत्र मत्पादतीर्थोदे स्नानोपस्पर्शनै: शुचि: ॥ ४१ ॥ ईक्षयालकनन्दाया विधूताशेषकल्मष: । वसानो वल्कलान्यङ्ग वन्यभुक् सुखनि:स्पृह: ॥ ४२ ॥ तितिक्षुर्द्वन्द्वमात्राणां सुशील: संयतेन्द्रिय: । शान्त: समाहितधिया ज्ञानविज्ञानसंयुत: ॥ ४३ ॥ मत्तोऽनुशिक्षितं यत्ते विविक्तमनुभावयन् । मय्यावेशितवाक्चित्तो मद्धर्मनिरतो भव । अतिव्रज्य गतीस्तिस्रो मामेष्यसि तत: परम् ॥ ४४ ॥
śrī-bhagavān uvāca gacchoddhava mayādiṣṭo badary-ākhyaṁ mamāśramam tatra mat-pāda-tīrthode snānopasparśanaiḥ śuciḥ
ಶ್ರೀಭಗವಾನ್ ಹೇಳಿದರು—ಓ ಉದ್ಧವ, ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ‘ಬದರಿಕಾ’ ಎಂಬ ನನ್ನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋಗು. ಅಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಪಾದತೀರ್ಥದಿಂದ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದ ಪವಿತ್ರ ಜಲದಲ್ಲಿ ಸ್ಪರ್ಶವೂ ಸ್ನಾನವೂ ಮಾಡಿ ಶುದ್ಧನಾಗು; ಅಲಕನಂದಾ ನದಿಯ ದರ್ಶನದಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಕಲ್ಮಷಗಳು ತೊಲಗಲಿ. ತೊಗಟೆಯ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿ, ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಹಜವಾಗಿ ದೊರಕುವುದನ್ನೇ ಭುಜಿಸು; ತೃಪ್ತನಾಗಿ, ಆಸೆಯಿಲ್ಲದೆ ಇರು. ದ್ವಂದ್ವಗಳನ್ನು ಸಹಿಸುವವನು, ಸುಶೀಲನು, ಇಂದ್ರಿಯಸಂಯಮಿ, ಶಾಂತನು, ಸಮಾಹಿತಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಜ್ಞಾನ-ವಿಜ್ಞಾನಸಂಪನ್ನನಾಗು. ನಾನು ನಿನಗೆ ಬೋಧಿಸಿದ ಉಪದೇಶದ ಸಾರವನ್ನು ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸಿ ಧ್ಯಾನಿಸು; ವಾಕ್ಚಿತ್ತಗಳನ್ನು ನನ್ನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳಿಸಿ ನನ್ನ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗು. ಹೀಗೆ ನೀನು ತ್ರಿಗುಣಗಳ ಗತಿಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ಕೊನೆಗೆ ನನ್ನನ್ನೇ ಸೇರುವೆ।