Srimad Bhagavatam — Dvadasha Skandha, Shloka 29
Mārkaṇḍeya’s Request to See Māyā and the Vision of the Cosmic Deluge
खं रोदसी भागणानद्रिसागरान् द्वीपान् सवर्षान् ककुभ: सुरासुरान् । वनानि देशान् सरित: पुराकरान् खेटान् व्रजानाश्रमवर्णवृत्तय: ॥ २८ ॥ महान्ति भूतान्यथ भौतिकान्यसौ कालं च नानायुगकल्पकल्पनम् । यत् किञ्चिदन्यद् व्यवहारकारणं ददर्श विश्वं सदिवावभासितम् ॥ २९ ॥
khaṁ rodasī bhā-gaṇān adri-sāgarān dvīpān sa-varṣān kakubhaḥ surāsurān vanāni deśān saritaḥ purākarān kheṭān vrajān āśrama-varṇa-vṛttayaḥ
ಋಷಿಯು ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿಶ್ವವನ್ನು ಕಂಡನು—ಆಕಾಶ, ಸ್ವರ್ಗ ಮತ್ತು ಭೂಮಿ, ನಕ್ಷತ್ರಗಳು, ಪರ್ವತಗಳು, ಸಾಗರಗಳು, ಮಹಾದ್ವೀಪಗಳು ಮತ್ತು ಖಂಡಗಳು, ವಿವಿಧ ವರ್ಷಭೂಮಿಗಳು, ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳ ವ್ಯಾಪ್ತಿ, ದೇವರುಗಳು ಮತ್ತು ಅಸುರರು. ಅರಣ್ಯಗಳು, ದೇಶಗಳು, ನದಿಗಳು, ನಗರಗಳು ಮತ್ತು ಗಣಿಗಳು, ಕೃಷಿ ಗ್ರಾಮಗಳು ಮತ್ತು ಗೋವ್ರಜಗಳು, ಹಾಗೆಯೇ ವರ್ಣಾಶ್ರಮಗಳ ವೃತ್ತಿ-ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ಮತ್ತು ಆಚರಣೆಗಳು. ಅವನು ಮಹಾಭೂತಗಳನ್ನೂ ಅವುಗಳ ಭೌತಿಕ ವಿಕಾರಗಳನ್ನೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಕಾಲವನ್ನೂ ಕಂಡನು—ಅದು ಬ್ರಹ್ಮನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಯುಗ-ಕಲ್ಪಗಳ ಪ್ರವಾಹವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತದೆ. ಇದಲ್ಲದೆ ಭೌತಿಕ ಜೀವನದ ವ್ಯವಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಯಾದ ಇತರ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಂಡನು—ಎಲ್ಲವೂ ನಿಜವಾಗಿಯೇ ಪ್ರಕಟವಾದಂತೆ ತೋಚಿತು।
FAQs
This verse lists the visible and subtle components of the cosmos—sky, worlds, stars, mountains, oceans, continents, directions, devas and asuras, lands, rivers, cities, and social orders—showing the universe as an ordered manifestation perceived within a divine vision.
To present the entire range of existence—celestial, terrestrial, and societal—as one comprehensive field of manifestation, emphasizing that all categories of beings and places are included within the Lord’s all-pervading arrangement.
Seeing life as part of a vast, ordered creation can reduce ego-centered anxiety and increase humility, responsibility (dharma), and devotion—using one’s role and duties as a means to remember the Supreme.