Srimad Bhagavatam — Dvadasha Skandha, Shloka 7
Mārkaṇḍeya Ṛṣi Tested by Indra and Blessed by Nara-Nārāyaṇa
प्राप्तद्विजातिसंस्कारो मार्कण्डेय: पितु: क्रमात् । छन्दांस्यधीत्य धर्मेण तप:स्वाध्यायसंयुत: ॥ ७ ॥ बृहद्व्रतधर: शान्तो जटिलो वल्कलाम्बर: । बिभ्रत् कमण्डलुं दण्डमुपवीतं समेखलम् ॥ ८ ॥ कृष्णाजिनं साक्षसूत्रं कुशांश्च नियमर्द्धये । अग्न्यर्कगुरुविप्रात्मस्वर्चयन् सन्ध्ययोर्हरिम् ॥ ९ ॥ सायं प्रात: स गुरवे भैक्ष्यमाहृत्य वाग्यत: । बुभुजे गुर्वनुज्ञात: सकृन्नो चेदुपोषित: ॥ १० ॥ एवं तप:स्वाध्यायपरो वर्षाणामयुतायुतम् । आराधयन् हृषीकेशं जिग्ये मृत्युं सुदुर्जयम् ॥ ११ ॥
prāpta-dvijāti-saṁskāro mārkaṇḍeyaḥ pituḥ kramāt chandāṁsy adhītya dharmeṇa tapaḥ-svādhyāya-saṁyutaḥ
ತಂದೆಯು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಮಾಡಿದ ದ್ವಿಜಾತಿ-ಸಂಸ್ಕಾರವನ್ನು ಪಡೆದ ಬಳಿಕ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ವೇದಛಂದಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿ ಧರ್ಮಾನುಸಾರ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸಿದನು; ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿ ಜೀವನಪೂರ್ತಿ ನೈಷ್ಠಿಕ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಯಾಗಿದ್ದನು. ಅವನು ಶಾಂತಸ್ವಭಾವಿ, ಜಟಾಧಾರಿ, ವಲ್ಕಲವಸ್ತ್ರಧಾರಿ; ಕಮಂಡಲು, ದಂಡ, ಯಜ್ಞೋಪವೀತ, ಮೇಖಲೆ ಧರಿಸಿ, ನಿಯಮವೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ಕೃಷ್ಣಾಜಿನ, ಜಪಮಾಲೆ ಮತ್ತು ಕುಶಗಡ್ಡೆಯ ಗುಚ್ಚಗಳನ್ನೂ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದನು. ಸಂಧ್ಯಾಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿ, ಸೂರ್ಯ, ಗುರು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಹೃದಯಸ್ಥ ಪರಮಾತ್ಮ—ಈ ಐದು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಹರಿಯನ್ನು ನಿತ್ಯ ಆರಾಧಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ-ಸಂಜೆ ಭಿಕ್ಷೆ ತಂದು ಮೌನವಾಗಿ ಗುರುವಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿ, ಗುರು ಅನುಮತಿಸಿದರೆ ದಿನಕ್ಕೆ ಒಮ್ಮೆ ಮಾತ್ರ ಭೋಜನ, ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಉಪವಾಸ. ಹೀಗೆ ಅನೇಕ ಕೋಟಿ ವರ್ಷ ಹೃಷೀಕೇಶ ಭಗವಂತನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿ, ಅಜೇಯವಾದ ಮರಣವನ್ನೂ ಜಯಿಸಿದನು.