Adhyaya 13
Bhāgavatam Mahimā — The Glory, Measure, Transmission, and Gift of Śrīmad-Bhāgavatam
ಸೂತ ಗೋಸ್ವಾಮಿ ವೇದಸ್ತುತ, ಸಿದ್ಧಯೋಗಿಗಳು ಅನುಭವಿಸುವ ಪರಮೇಶ್ವರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಮಂಗಳಾಚರಣ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ಜಗದ್ಧಾರಕ-ರಕ್ಷಕ ರೂಪವಾಗಿ ಭಗವಂತನ ಕೂರ್ಮಾವತಾರವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ಯುಗಾಂತದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಉಪಸಂಹಾರ ಮಾಡಿ, ಪುರಾಣಗಳ ಶ್ಲೋಕಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ನಿರೂಪಿಸಿ ನಾಲ್ಕು ಲಕ್ಷ ಪುರಾಣಶ್ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತದ ವಿಶಿಷ್ಟ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾನೆ. ಭಾಗವತವು ಮೊದಲಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಪ್ರಕಟವಾಯಿತು ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಇದರ ಪರಮ ಗುರಿ—ದಿವ್ಯಕಥಾಶ್ರವಣದಿಂದ ವೈರಾಗ್ಯ, ವೇದಾಂತಸಾರ, ಮತ್ತು ಅದ್ವಯ ಸತ್ಯರೂಪ ಭಗವಾನ್ ಹರಿಯಲ್ಲಿ ಏಕಾಂತ ಭಕ್ತಿಸೇವೆ—ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಭಾದ್ರ ಪೂರ್ಣಿಮೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ವರ್ಣಸಿಂಹಾಸನದ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಭಾಗವತದಾನದ ವಿಧಿಯನ್ನು ವಿಧಿಸಿ, ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಶ್ರೇಷ್ಠ, ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಗಂಗೆಯಂತೆ ಮತ್ತು ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಶಿಯಂತೆ ಎಂದು ಘೋಷಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಾ–ನಾರದ–ವ್ಯಾಸ–ಶುಕ–ಪರೀಕ್ಷಿತ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ ಶುದ್ಧಭಕ್ತಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶ್ರವಣ-ಕೀರ್ತನ ಮಾಡಿದರೆ ಮೋಕ್ಷ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಅಂತಿಮ ಆಶೀರ್ವಾದದಿಂದ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ.
Shlokas
Verse 1
सूत उवाच यं ब्रह्मा वरुणेन्द्ररुद्रमरुत: स्तुन्वन्ति दिव्यै: स्तवै- र्वेदै: साङ्गपदक्रमोपनिषदैर्गायन्ति यं सामगा: । ध्यानावस्थिततद्गतेन मनसा पश्यन्ति यं योगिनो यस्यान्तं न विदु: सुरासुरगणा देवाय तस्मै नम: ॥ १ ॥
ಸೂತನು ಹೇಳಿದರು—ಯಾವ ದೇವರನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮ, ವರುಣ, ಇಂದ್ರ, ರುದ್ರ ಮತ್ತು ಮರುತರು ದಿವ್ಯ ಸ್ತವಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾರೋ; ವೇದಗಳು ಅಂಗಗಳು, ಪದಕ್ರಮ ಮತ್ತು ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳೊಡನೆ ಸಾಮಗಾಯಕರು ಹಾಡುತ್ತಾರೋ; ಧ್ಯಾನಸಮಾಧಿಯಲ್ಲಿ ತದ್ಗತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಯೋಗಿಗಳು ಅಂತರದಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತಾರೋ; ಮತ್ತು ಯಾರ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ದೇವ-ಅಸುರರು ತಿಳಿಯಲಾರರೋ—ಆ ಪರಮೇಶ್ವರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ।
Verse 2
पृष्ठे भ्राम्यदमन्दमन्दरगिरिग्रावाग्रकण्डूयना- न्निद्रालो: कमठाकृतेर्भगवत: श्वासानिला: पान्तु व: । यत्संस्कारकलानुवर्तनवशाद् वेलानिभेनाम्भसां यातायातमतन्द्रितं जलनिधेर्नाद्यापि विश्राम्यति ॥ २ ॥
ಭಗವಾನ್ ಕೂರ್ಮ (ಕಮಠ) ಅವತಾರವಾಗಿ ಪ್ರಕಟವಾದಾಗ, ಭ್ರಮಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮಹಾಮಂದರ ಪರ್ವತದ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಕಲ್ಲುಗಳು ಅವರ ಬೆನ್ನನ್ನು ಕೆರಕಿದವು; ಆ ಕೆರಕಿನಿಂದ ಪ್ರಭುವಿಗೆ ನಿದ್ರಾಸ್ಪರ್ಶವಾಯಿತು. ಆ ನಿದ್ರಾಲು ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಅವರ ಉಸಿರಿನಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಗಾಳಿಗಳು ನಿಮಗೆ ರಕ್ಷಣೆ ನೀಡಲಿ. ಆ ಪವಿತ್ರ ಸಂಸ್ಕಾರದ ಅನುಕರಣೆಯಿಂದ ಸಮುದ್ರದ ಜ್ವಾರ-ಭಾಟಗಳು ಇಂದಿಗೂ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಒಳಗೆ-ಹೊರಗೆ ಬರುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತಾ ಇವೆ.
Verse 3
पुराणसङ्ख्यासम्भूतिमस्य वाच्यप्रयोजने । दानं दानस्य माहात्म्यं पाठादेश्च निबोधत ॥ ३ ॥
ಈಗ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪುರಾಣದಲ್ಲಿರುವ ಶ್ಲೋಕಸಂಖ್ಯೆಯ ಸಂಕ್ಷೇಪವನ್ನು ಕೇಳಿರಿ. ನಂತರ ಈ ಭಾಗವತ ಪುರಾಣದ ಪ್ರಧಾನ ವಿಷಯ ಮತ್ತು ಪ್ರಯೋಜನವನ್ನು ಕೇಳಿರಿ; ಇದನ್ನು ದಾನವಾಗಿ ನೀಡುವ ಸರಿಯಾದ ವಿಧಾನ, ಆ ದಾನದ ಮಹಿಮೆ, ಮತ್ತು ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಗ್ರಂಥವನ್ನು ಕೇಳುವುದು ಹಾಗೂ ಪಠಿಸಿ ಕೀರ್ತಿಸುವುದರ ಮಹಿಮೆಯನ್ನೂ ತಿಳಿಯಿರಿ.
Verse 4
ब्राह्मं दशसहस्राणि पाद्मं पञ्चोनषष्टि च । श्रीवैष्णवं त्रयोविंशच्चतुर्विंशति शैवकम् ॥ ४ ॥ दशाष्टौ श्रीभागवतं नारदं पञ्चविंशति । मार्कण्डं नव वाह्नं च दशपञ्च चतु:शतम् ॥ ५ ॥ चतुर्दश भविष्यं स्यात्तथा पञ्चशतानि च । दशाष्टौ ब्रह्मवैवर्तं लैङ्गमेकादशैव तु ॥ ६ ॥ चतुर्विंशति वाराहमेकाशीतिसहस्रकम् । स्कान्दं शतं तथा चैकं वामनं दश कीर्तितम् ॥ ७ ॥ कौर्मं सप्तदशाख्यातं मात्स्यं तत्तु चतुर्दश । एकोनविंशत्सौपर्णं ब्रह्माण्डं द्वादशैव तु ॥ ८ ॥ एवं पुराणसन्दोहश्चतुर्लक्ष उदाहृत: । तत्राष्टदशसाहस्रं श्रीभागवतमिष्यते ॥ ९ ॥
ಬ್ರಹ್ಮ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಶ್ಲೋಕಗಳು, ಪದ್ಮ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಐವತ್ತೈದು ಸಾವಿರ; ಶ್ರೀ ವಿಷ್ಣು ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತ್ಮೂರು ಸಾವಿರ, ಶೈವ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ; ಮತ್ತು ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತದಲ್ಲಿ ಹದಿನೆಂಟು ಸಾವಿರ. ನಾರದ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಸಾವಿರ, ಮಾರ್ಕಂಡೇಯ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಒಂಬತ್ತು ಸಾವಿರ, ಅಗ್ನಿ (ವಾಹ್ನ) ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಹದಿನೈದು ಸಾವಿರ ನಾಲ್ಕು ನೂರು; ಭವಿಷ್ಯ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಹದಿನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ ಐದು ನೂರು, ಬ್ರಹ್ಮವೈವರ್ತ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಹದಿನೆಂಟು ಸಾವಿರ, ಲಿಂಗ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಹನ್ನೊಂದು ಸಾವಿರ. ವಾರಾಹ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ, ಸ್ಕಾಂದ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಎಂಭತ್ತೊಂದು ಸಾವಿರ ನೂರು, ವಾಮನ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ; ಕೌರ್ಮ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಹದಿನೇಳು ಸಾವಿರ, ಮಾತ್ಸ್ಯ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಹದಿನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ, ಗರುಡ (ಸೌಪರ್ಣ) ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಹತ್ತೊಂಬತ್ತು ಸಾವಿರ, ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಹನ್ನೆರಡು ಸಾವಿರ ಶ್ಲೋಕಗಳು. ಹೀಗೆ ಪುರಾಣಗಳ ಒಟ್ಟು ನಾಲ್ಕು ಲಕ್ಷ ಶ್ಲೋಕಗಳು; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಹದಿನೆಂಟು ಸಾವಿರ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಕ್ಕೆ ಸೇರಿವೆ.
Verse 5
ब्राह्मं दशसहस्राणि पाद्मं पञ्चोनषष्टि च । श्रीवैष्णवं त्रयोविंशच्चतुर्विंशति शैवकम् ॥ ४ ॥ दशाष्टौ श्रीभागवतं नारदं पञ्चविंशति । मार्कण्डं नव वाह्नं च दशपञ्च चतु:शतम् ॥ ५ ॥ चतुर्दश भविष्यं स्यात्तथा पञ्चशतानि च । दशाष्टौ ब्रह्मवैवर्तं लैङ्गमेकादशैव तु ॥ ६ ॥ चतुर्विंशति वाराहमेकाशीतिसहस्रकम् । स्कान्दं शतं तथा चैकं वामनं दश कीर्तितम् ॥ ७ ॥ कौर्मं सप्तदशाख्यातं मात्स्यं तत्तु चतुर्दश । एकोनविंशत्सौपर्णं ब्रह्माण्डं द्वादशैव तु ॥ ८ ॥ एवं पुराणसन्दोहश्चतुर्लक्ष उदाहृत: । तत्राष्टदशसाहस्रं श्रीभागवतमिष्यते ॥ ९ ॥
ಬ್ರಹ್ಮ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಶ್ಲೋಕಗಳು, ಪದ್ಮ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಐವತ್ತೈದು ಸಾವಿರ; ಶ್ರೀ ವಿಷ್ಣು ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತ್ಮೂರು ಸಾವಿರ, ಮತ್ತು ಶೈವ (ಶಿವ) ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ. ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತದಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟಾದಶ ಸಾವಿರ ಶ್ಲೋಕಗಳೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ನಾರದ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಸಾವಿರ, ಮಾರ್ಕಂಡೇಯ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಒಂಬತ್ತು ಸಾವಿರ, ಅಗ್ನಿ (ವಾಹ್ನ) ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಹದಿನೈದು ಸಾವಿರ ನಾಲ್ಕುನೂರು ಶ್ಲೋಕಗಳು. ಭವಿಷ್ಯ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಹದಿನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ ಐನೂರು; ಬ್ರಹ್ಮವೈವರ್ತದಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟಾದಶ ಸಾವಿರ, ಲಿಂಗ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಹನ್ನೊಂದು ಸಾವಿರ. ವರಾಹ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ; ಸ್ಕಾಂದ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಎಂಭತ್ತೊಂದು ಸಾವಿರ ನೂರು ಒಂದು; ವಾಮನ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ. ಕೂರ್ಮ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಹದಿನೇಳು ಸಾವಿರ, ಮತ್ಸ್ಯ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಹದಿನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ, ಗರುಡ (ಸೌಪರ್ಣ) ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಹತ್ತೊಂಬತ್ತು ಸಾವಿರ, ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಹನ್ನೆರಡು ಸಾವಿರ ಶ್ಲೋಕಗಳು. ಹೀಗೆ ಸಮಸ್ತ ಪುರಾಣಗಳ ಶ್ಲೋಕಸಂಖ್ಯೆ ನಾಲ್ಕು ಲಕ್ಷ; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟಾದಶ ಸಾವಿರ ಪುನಃ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಕ್ಕೇ, ಅತ್ಯಂತ ಮನೋಹರ.
Verse 6
ब्राह्मं दशसहस्राणि पाद्मं पञ्चोनषष्टि च । श्रीवैष्णवं त्रयोविंशच्चतुर्विंशति शैवकम् ॥ ४ ॥ दशाष्टौ श्रीभागवतं नारदं पञ्चविंशति । मार्कण्डं नव वाह्नं च दशपञ्च चतु:शतम् ॥ ५ ॥ चतुर्दश भविष्यं स्यात्तथा पञ्चशतानि च । दशाष्टौ ब्रह्मवैवर्तं लैङ्गमेकादशैव तु ॥ ६ ॥ चतुर्विंशति वाराहमेकाशीतिसहस्रकम् । स्कान्दं शतं तथा चैकं वामनं दश कीर्तितम् ॥ ७ ॥ कौर्मं सप्तदशाख्यातं मात्स्यं तत्तु चतुर्दश । एकोनविंशत्सौपर्णं ब्रह्माण्डं द्वादशैव तु ॥ ८ ॥ एवं पुराणसन्दोहश्चतुर्लक्ष उदाहृत: । तत्राष्टदशसाहस्रं श्रीभागवतमिष्यते ॥ ९ ॥
ಬ್ರಹ್ಮ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಶ್ಲೋಕಗಳು, ಪದ್ಮ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಐವತ್ತೈದು ಸಾವಿರ; ಶ್ರೀ ವಿಷ್ಣು ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತ್ಮೂರು ಸಾವಿರ, ಮತ್ತು ಶೈವ (ಶಿವ) ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ. ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತದಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟಾದಶ ಸಾವಿರ ಶ್ಲೋಕಗಳೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ನಾರದ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಸಾವಿರ, ಮಾರ್ಕಂಡೇಯ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಒಂಬತ್ತು ಸಾವಿರ, ಅಗ್ನಿ (ವಾಹ್ನ) ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಹದಿನೈದು ಸಾವಿರ ನಾಲ್ಕುನೂರು ಶ್ಲೋಕಗಳು. ಭವಿಷ್ಯ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಹದಿನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ ಐನೂರು; ಬ್ರಹ್ಮವೈವರ್ತದಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟಾದಶ ಸಾವಿರ, ಲಿಂಗ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಹನ್ನೊಂದು ಸಾವಿರ. ವರಾಹ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ; ಸ್ಕಾಂದ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಎಂಭತ್ತೊಂದು ಸಾವಿರ ನೂರು ಒಂದು; ವಾಮನ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ. ಕೂರ್ಮ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಹದಿನೇಳು ಸಾವಿರ, ಮತ್ಸ್ಯ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಹದಿನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ, ಗರುಡ (ಸೌಪರ್ಣ) ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಹತ್ತೊಂಬತ್ತು ಸಾವಿರ, ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಹನ್ನೆರಡು ಸಾವಿರ ಶ್ಲೋಕಗಳು. ಹೀಗೆ ಸಮಸ್ತ ಪುರಾಣಗಳ ಶ್ಲೋಕಸಂಖ್ಯೆ ನಾಲ್ಕು ಲಕ್ಷ; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟಾದಶ ಸಾವಿರ ಪುನಃ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಕ್ಕೇ, ಅತ್ಯಂತ ಮನೋಹರ.
Verse 7
ब्राह्मं दशसहस्राणि पाद्मं पञ्चोनषष्टि च । श्रीवैष्णवं त्रयोविंशच्चतुर्विंशति शैवकम् ॥ ४ ॥ दशाष्टौ श्रीभागवतं नारदं पञ्चविंशति । मार्कण्डं नव वाह्नं च दशपञ्च चतु:शतम् ॥ ५ ॥ चतुर्दश भविष्यं स्यात्तथा पञ्चशतानि च । दशाष्टौ ब्रह्मवैवर्तं लैङ्गमेकादशैव तु ॥ ६ ॥ चतुर्विंशति वाराहमेकाशीतिसहस्रकम् । स्कान्दं शतं तथा चैकं वामनं दश कीर्तितम् ॥ ७ ॥ कौर्मं सप्तदशाख्यातं मात्स्यं तत्तु चतुर्दश । एकोनविंशत्सौपर्णं ब्रह्माण्डं द्वादशैव तु ॥ ८ ॥ एवं पुराणसन्दोहश्चतुर्लक्ष उदाहृत: । तत्राष्टदशसाहस्रं श्रीभागवतमिष्यते ॥ ९ ॥
ಬ್ರಹ್ಮ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಶ್ಲೋಕಗಳು, ಪದ್ಮ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಐವತ್ತೈದು ಸಾವಿರ; ಶ್ರೀ ವಿಷ್ಣು ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತ್ಮೂರು ಸಾವಿರ, ಮತ್ತು ಶೈವ (ಶಿವ) ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ. ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತದಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟಾದಶ ಸಾವಿರ ಶ್ಲೋಕಗಳೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ನಾರದ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಸಾವಿರ, ಮಾರ್ಕಂಡೇಯ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಒಂಬತ್ತು ಸಾವಿರ, ಅಗ್ನಿ (ವಾಹ್ನ) ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಹದಿನೈದು ಸಾವಿರ ನಾಲ್ಕುನೂರು ಶ್ಲೋಕಗಳು. ಭವಿಷ್ಯ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಹದಿನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ ಐನೂರು; ಬ್ರಹ್ಮವೈವರ್ತದಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟಾದಶ ಸಾವಿರ, ಲಿಂಗ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಹನ್ನೊಂದು ಸಾವಿರ. ವರಾಹ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ; ಸ್ಕಾಂದ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಎಂಭತ್ತೊಂದು ಸಾವಿರ ನೂರು ಒಂದು; ವಾಮನ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ. ಕೂರ್ಮ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಹದಿನೇಳು ಸಾವಿರ, ಮತ್ಸ್ಯ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಹದಿನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ, ಗರುಡ (ಸೌಪರ್ಣ) ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಹತ್ತೊಂಬತ್ತು ಸಾವಿರ, ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಹನ್ನೆರಡು ಸಾವಿರ ಶ್ಲೋಕಗಳು. ಹೀಗೆ ಸಮಸ್ತ ಪುರಾಣಗಳ ಶ್ಲೋಕಸಂಖ್ಯೆ ನಾಲ್ಕು ಲಕ್ಷ; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟಾದಶ ಸಾವಿರ ಪುನಃ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಕ್ಕೇ, ಅತ್ಯಂತ ಮನೋಹರ.
Verse 8
ब्राह्मं दशसहस्राणि पाद्मं पञ्चोनषष्टि च । श्रीवैष्णवं त्रयोविंशच्चतुर्विंशति शैवकम् ॥ ४ ॥ दशाष्टौ श्रीभागवतं नारदं पञ्चविंशति । मार्कण्डं नव वाह्नं च दशपञ्च चतु:शतम् ॥ ५ ॥ चतुर्दश भविष्यं स्यात्तथा पञ्चशतानि च । दशाष्टौ ब्रह्मवैवर्तं लैङ्गमेकादशैव तु ॥ ६ ॥ चतुर्विंशति वाराहमेकाशीतिसहस्रकम् । स्कान्दं शतं तथा चैकं वामनं दश कीर्तितम् ॥ ७ ॥ कौर्मं सप्तदशाख्यातं मात्स्यं तत्तु चतुर्दश । एकोनविंशत्सौपर्णं ब्रह्माण्डं द्वादशैव तु ॥ ८ ॥ एवं पुराणसन्दोहश्चतुर्लक्ष उदाहृत: । तत्राष्टदशसाहस्रं श्रीभागवतमिष्यते ॥ ९ ॥
ಬ್ರಹ್ಮ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಶ್ಲೋಕಗಳು, ಪದ್ಮ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಐವತ್ತೈದು ಸಾವಿರ; ಶ್ರೀ ವಿಷ್ಣು ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತ್ಮೂರು ಸಾವಿರ, ಮತ್ತು ಶೈವ (ಶಿವ) ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ. ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತದಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟಾದಶ ಸಾವಿರ ಶ್ಲೋಕಗಳೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ನಾರದ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಸಾವಿರ, ಮಾರ್ಕಂಡೇಯ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಒಂಬತ್ತು ಸಾವಿರ, ಅಗ್ನಿ (ವಾಹ್ನ) ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಹದಿನೈದು ಸಾವಿರ ನಾಲ್ಕುನೂರು ಶ್ಲೋಕಗಳು. ಭವಿಷ್ಯ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಹದಿನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ ಐನೂರು; ಬ್ರಹ್ಮವೈವರ್ತದಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟಾದಶ ಸಾವಿರ, ಲಿಂಗ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಹನ್ನೊಂದು ಸಾವಿರ. ವರಾಹ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ; ಸ್ಕಾಂದ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಎಂಭತ್ತೊಂದು ಸಾವಿರ ನೂರು ಒಂದು; ವಾಮನ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ. ಕೂರ್ಮ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಹದಿನೇಳು ಸಾವಿರ, ಮತ್ಸ್ಯ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಹದಿನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ, ಗರುಡ (ಸೌಪರ್ಣ) ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಹತ್ತೊಂಬತ್ತು ಸಾವಿರ, ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಹನ್ನೆರಡು ಸಾವಿರ ಶ್ಲೋಕಗಳು. ಹೀಗೆ ಸಮಸ್ತ ಪುರಾಣಗಳ ಶ್ಲೋಕಸಂಖ್ಯೆ ನಾಲ್ಕು ಲಕ್ಷ; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟಾದಶ ಸಾವಿರ ಪುನಃ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಕ್ಕೇ, ಅತ್ಯಂತ ಮನೋಹರ.
Verse 9
ब्राह्मं दशसहस्राणि पाद्मं पञ्चोनषष्टि च । श्रीवैष्णवं त्रयोविंशच्चतुर्विंशति शैवकम् ॥ ४ ॥ दशाष्टौ श्रीभागवतं नारदं पञ्चविंशति । मार्कण्डं नव वाह्नं च दशपञ्च चतु:शतम् ॥ ५ ॥ चतुर्दश भविष्यं स्यात्तथा पञ्चशतानि च । दशाष्टौ ब्रह्मवैवर्तं लैङ्गमेकादशैव तु ॥ ६ ॥ चतुर्विंशति वाराहमेकाशीतिसहस्रकम् । स्कान्दं शतं तथा चैकं वामनं दश कीर्तितम् ॥ ७ ॥ कौर्मं सप्तदशाख्यातं मात्स्यं तत्तु चतुर्दश । एकोनविंशत्सौपर्णं ब्रह्माण्डं द्वादशैव तु ॥ ८ ॥ एवं पुराणसन्दोहश्चतुर्लक्ष उदाहृत: । तत्राष्टदशसाहस्रं श्रीभागवतमिष्यते ॥ ९ ॥
ಬ್ರಹ್ಮ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಶ್ಲೋಕಗಳು, ಪದ್ಮ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಐವತ್ತೈದು ಸಾವಿರ; ಶ್ರೀ ವಿಷ್ಣು ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತ್ಮೂರು ಸಾವಿರ, ಮತ್ತು ಶೈವ (ಶಿವ) ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ. ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತದಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟಾದಶ ಸಾವಿರ ಶ್ಲೋಕಗಳೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ನಾರದ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಸಾವಿರ, ಮಾರ್ಕಂಡೇಯ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಒಂಬತ್ತು ಸಾವಿರ, ಅಗ್ನಿ (ವಾಹ್ನ) ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಹದಿನೈದು ಸಾವಿರ ನಾಲ್ಕುನೂರು ಶ್ಲೋಕಗಳು. ಭವಿಷ್ಯ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಹದಿನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ ಐನೂರು; ಬ್ರಹ್ಮವೈವರ್ತದಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟಾದಶ ಸಾವಿರ, ಲಿಂಗ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಹನ್ನೊಂದು ಸಾವಿರ. ವರಾಹ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ; ಸ್ಕಾಂದ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಎಂಭತ್ತೊಂದು ಸಾವಿರ ನೂರು ಒಂದು; ವಾಮನ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ. ಕೂರ್ಮ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಹದಿನೇಳು ಸಾವಿರ, ಮತ್ಸ್ಯ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಹದಿನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ, ಗರುಡ (ಸೌಪರ್ಣ) ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಹತ್ತೊಂಬತ್ತು ಸಾವಿರ, ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಹನ್ನೆರಡು ಸಾವಿರ ಶ್ಲೋಕಗಳು. ಹೀಗೆ ಸಮಸ್ತ ಪುರಾಣಗಳ ಶ್ಲೋಕಸಂಖ್ಯೆ ನಾಲ್ಕು ಲಕ್ಷ; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟಾದಶ ಸಾವಿರ ಪುನಃ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತಕ್ಕೇ, ಅತ್ಯಂತ ಮನೋಹರ.
Verse 10
इदं भगवता पूर्वं ब्रह्मणे नाभिपङ्कजे । स्थिताय भवभीताय कारुण्यात् सम्प्रकाशितम् ॥ १० ॥
ಈ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತವನ್ನು ಭಗವಂತನು ಮೊದಲು ತನ್ನ ಕರುಣೆಯಿಂದ, ನಾಭಿ-ಪದ್ಮದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತ ಸಂಸಾರಭಯದಿಂದ ನಡುಗಿದ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿದನು।
Verse 11
आदिमध्यावसानेषु वैराग्याख्यानसंयुतम् । हरिलीलाकथाव्रातामृतानन्दितसत्सुरम् ॥ ११ ॥ सर्ववेदान्तसारं यद ब्रह्मात्मैकत्वलक्षणम् । वस्त्वद्वितीयं तन्निष्ठं कैवल्यैकप्रयोजनम् ॥ १२ ॥
ಆದಿ മുതൽ ಅಂತ್ಯವರೆಗೆ ಈ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತವು ವೈರಾಗ್ಯವನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸುವ ಉಪಾಖ್ಯಾನಗಳನ್ನೂ, ಶ್ರೀಹರಿಯ ಲೀಲೆಯ ಅಮೃತಮಯ ಕಥಾಸಮೂಹವನ್ನೂ ಹೊಂದಿದೆ; ಅವು ಸಾಧುಭಕ್ತರನ್ನೂ ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ಪರಮಾನಂದಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ. ಇದು ಸಮಸ್ತ ವೇದಾಂತದ ಸಾರ, ಏಕೆಂದರೆ ಇದರ ವಿಷಯ ಆತ್ಮನಿಗೆ ಅಭಿನ್ನವಾಗಿದ್ದರೂ ಪರಮ ವಾಸ್ತವವಾದ, ಎರಡಿಲ್ಲದ ಪರಮ ಸತ್ಯ; ಮತ್ತು ಇದರ ಏಕೈಕ ಪ್ರಯೋಜನ ಆ ಪರಮ ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಅನನ್ಯ ಭಕ್ತಿಸೇವೆ.
Verse 12
आदिमध्यावसानेषु वैराग्याख्यानसंयुतम् । हरिलीलाकथाव्रातामृतानन्दितसत्सुरम् ॥ ११ ॥ सर्ववेदान्तसारं यद ब्रह्मात्मैकत्वलक्षणम् । वस्त्वद्वितीयं तन्निष्ठं कैवल्यैकप्रयोजनम् ॥ १२ ॥
ಆದಿ മുതൽ ಅಂತ್ಯವರೆಗೆ ಈ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತವು ವೈರಾಗ್ಯವನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸುವ ಉಪಾಖ್ಯಾನಗಳನ್ನೂ, ಶ್ರೀಹರಿಯ ಲೀಲೆಯ ಅಮೃತಮಯ ಕಥಾಸಮೂಹವನ್ನೂ ಹೊಂದಿದೆ; ಅವು ಸಾಧುಭಕ್ತರನ್ನೂ ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ಪರಮಾನಂದಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ. ಇದು ಸಮಸ್ತ ವೇದಾಂತದ ಸಾರ, ಏಕೆಂದರೆ ಇದರ ವಿಷಯ ಆತ್ಮನಿಗೆ ಅಭಿನ್ನವಾಗಿದ್ದರೂ ಪರಮ ವಾಸ್ತವವಾದ, ಎರಡಿಲ್ಲದ ಪರಮ ಸತ್ಯ; ಮತ್ತು ಇದರ ಏಕೈಕ ಪ್ರಯೋಜನ ಆ ಪರಮ ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಅನನ್ಯ ಭಕ್ತಿಸೇವೆ.
Verse 13
प्रौष्ठपद्यां पौर्णमास्यां हेमसिंहसमन्वितम् । ददाति यो भागवतं स याति परमां गतिम् ॥ १३ ॥
ಭಾದ್ರ ಮಾಸದ ಪೂರ್ಣಿಮೆಯಂದು ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತವನ್ನು ಚಿನ್ನದ ಸಿಂಹಾಸನದ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ದಾನ ಮಾಡುವವನು ಪರಮ ದಿವ್ಯ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।
Verse 14
राजन्ते तावदन्यानि पुराणानि सतां गणे । यावद्भागवतं नैव श्रूयतेऽमृतसागरम् ॥ १४ ॥
ಅಮೃತಸಾಗರದಂತಿರುವ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತವನ್ನು ಕೇಳಲಾಗದವರೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಸತ್ಸಂಗದಲ್ಲಿ ಇತರ ಪುರಾಣಗಳು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತವೆ।
Verse 15
सर्ववेदान्तसारं हि श्रीभागवतमिष्यते । तद्रसामृततृप्तस्य नान्यत्र स्याद्रति: क्वचित् ॥ १५ ॥
ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತವು ಸಮಸ್ತ ವೇದಾಂತದ ಸಾರವೆಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅದರ ಅಮೃತಮಯ ರಸದಿಂದ ತೃಪ್ತನಾದವನು ಬೇರೆ ಗ್ರಂಥಗಳಲ್ಲಿ ಎಂದಿಗೂ ಆಸಕ್ತಿ ಹೊಂದುವುದಿಲ್ಲ.
Verse 16
निम्नगानां यथा गङ्गा देवानामच्युतो यथा । वैष्णवानां यथा शम्भु: पुराणानामिदं तथा ॥ १६ ॥
ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಗಂಗೆಯು ಹೇಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠವೋ, ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಚ್ಯುತನು ಹೇಗೆ ಪರಮವೋ, ವೈಷ್ಣವರಲ್ಲಿ ಶಂಭು (ಶಿವ) ಹೇಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠವೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತವು ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಿದೆ.
Verse 17
क्षेत्राणां चैव सर्वेषां यथा काशी ह्यनुत्तमा । तथा पुराणव्रातानां श्रीमद्भागवतं द्विजा: ॥ १७ ॥
ಹೇ ದ್ವಿಜರೇ, ಎಲ್ಲಾ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಶಿ ಹೇಗೆ ಅನುತ್ತಮವೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಪುರಾಣಗಳ ಸಮೂಹದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತವು ಪರಮೋನ್ನತವಾಗಿದೆ.
Verse 18
श्रीमद्भागवतं पुराणममलं यद्वैष्णवानां प्रियं यस्मिन् पारमहंस्यमेकममलं ज्ञानं परं गीयते । तत्र ज्ञानविरागभक्तिसहितं नैष्कर्म्यमाविष्कृतं तच्छृण्वन् सुपठन् विचारणपरो भक्त्या विमुच्येन्नर: ॥ १८ ॥
ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತವು ನಿರ್ಮಲ ಪುರಾಣ; ವೈಷ್ಣವರಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯ. ಇದರಲ್ಲಿ ಪರಮಹಂಸರ ಏಕಮಾತ್ರ ಶುದ್ಧ, ಪರಮ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಗಾನ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನ, ವೈರಾಗ್ಯ, ಭಕ್ತಿಯೊಡನೆ ನೈಷ್ಕರ್ಮ್ಯವು ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೇಳಿ, ಸರಿಯಾಗಿ ಪಠಿಸಿ, ವಿಚಾರಿಸುವವನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.
Verse 19
कस्मै येन विभासितोऽयमतुलो ज्ञानप्रदीप: पुरा तद्रूपेण च नारदाय मुनये कृष्णाय तद्रूपिणा । योगीन्द्राय तदात्मनाथ भगवद्राताय कारुण्यत- स्तच्छुद्धं विमलं विशोकममृतं सत्यं परं धीमहि ॥ १९ ॥
ಆದಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ವತಃ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಈ ಅತುಲ ಜ್ಞಾನಪ್ರದೀಪವನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದ, ನಂತರ ಅದೇ ಸ್ವರೂಪದಿಂದ ನಾರದ ಮುನಿಗೆ, ಕೃಷ್ಣದ್ವೈಪಾಯನ ವ್ಯಾಸರಿಗೆ, ಯೋಗೀಂದ್ರ ಶುಕದೇವರಿಗೆ, ಮತ್ತು ಕರುಣೆಯಿಂದ ಭಗವದ್ರಾತ (ಪರೀಕ್ಷಿತ)ನಿಗೆ ಉಪದೇಶಿಸಲ್ಪಟ್ಟ—ಆ ಶುದ್ಧ, ವಿಮಲ, ಶೋಕವಿಲ್ಲದ, ಅಮೃತಸ್ವರೂಪ ಪರಮಸತ್ಯವನ್ನು ನಾನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತೇನೆ.
Verse 20
नमस्तस्मै भगवते वासुदेवाय साक्षिणे । य इदं कृपया कस्मै व्याचचक्षे मुमुक्षवे ॥ २० ॥
ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ಸಾಕ್ಷಿಯಾದ ಪರಮಭಗವಾನ್ ವಾಸುದೇವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಬಯಸಿದ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಈ ದಿವ್ಯ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದನು।
Verse 21
योगीन्द्राय नमस्तस्मै शुकाय ब्रह्मरूपिणे । संसारसर्पदष्टं यो विष्णुरातममूमुचत् ॥ २१ ॥
ಯೋಗಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೂ ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪನೂ ಆದ ಶ್ರೀ ಶುಕದೇವ ಗೋಸ್ವಾಮಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಸಂಸಾರಸರ್ಪದ ಕಚ್ಚಿನಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದ ವಿಷ್ಣುರಾತ (ಪರೀಕ್ಷಿತ)ನನ್ನು ಅವರು ರಕ್ಷಿಸಿದರು।
Verse 22
भवे भवे यथा भक्ति: पादयोस्तव जायते । तथा कुरुष्व देवेश नाथस्त्वं नो यत: प्रभो ॥ २२ ॥
ಹೇ ದೇವೇಶ, ಹೇ ಪ್ರಭು! ಜನ್ಮಜನ್ಮಾಂತರಗಳಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಪಾದಪದ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿ ಉದಯಿಸುವಂತೆ ಕೃಪೆಮಾಡು; ಏಕೆಂದರೆ ನೀನೇ ನಮ್ಮ ನಾಥನು।
Verse 23
नामसङ्कीर्तनं यस्य सर्वपापप्रणाशनम् । प्रणामो दु:खशमनस्तं नमामि हरिं परम् ॥ २३ ॥
ಯಾರ ಪವಿತ್ರ ನಾಮಸಂಕೀರ್ತನೆ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವುದೋ, ಯಾರಿಗೆ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿದರೆ ದುಃಖ ಶಮನವಾಗುವುದೋ, ಆ ಪರಮ ಹರಿಗೆ ನಾನು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ।
Frequently Asked Questions
The enumeration functions as a traditional pramāṇa-style framing: it situates Śrīmad-Bhāgavatam within the wider Purāṇic canon (400,000 verses total) and then highlights the Bhāgavatam’s distinct identity (18,000 verses) to underscore its unique authority, completeness, and supremacy as the Vedānta-sāra and amala-purāṇa.
The chapter states that from beginning to end the Bhāgavatam teaches renunciation through Hari-kathā and establishes the Absolute Truth as its subject—one without a second—culminating not in impersonal conclusion but in exclusive devotional service (kevalā-bhakti) to that Supreme Truth. Thus, Vedānta’s final import is presented as bhakti grounded in realized knowledge.
The chapter identifies Brahmā as the first recipient of the Bhāgavatam directly from the Supreme Lord. Brahmā spoke it to Nārada; Nārada to Kṛṣṇa-dvaipāyana Vyāsa; Vyāsa to Śukadeva Gosvāmī; and Śuka spoke it to Mahārāja Parīkṣit—establishing the authorized chain of revelation and teaching.
The text prescribes a specific dāna-vidhi: placing the Bhāgavatam on a golden throne and offering it as a gift on the full moon of Bhādra. The significance is twofold—honoring the Bhāgavatam as the living embodiment of sacred knowledge and cultivating bhakti through generosity—said to grant the supreme transcendental destination.
It is termed spotless (amala) because its teaching culminates in pure devotion free from ulterior motives (karma and mere jñāna) and because it reveals paramahaṁsa-knowledge: the integrated path of jñāna, vairāgya, and bhakti that liberates the sincere hearer through devoted śravaṇa and kīrtana.