Adhyaya 23

Verse 1

श्रीगोपा ऊचु: राम राम महाबाहो कृष्ण दुष्टनिबर्हण । एषा वै बाधते क्षुन्नस्तच्छान्तिं कर्तुमर्हथ: ॥ १ ॥

ಗೋಪಬಾಲರು ಹೇಳಿದರು—ಓ ರಾಮಾ, ಓ ಮಹಾಬಾಹು ರಾಮಾ! ಓ ಕೃಷ್ಣಾ, ದುಷ್ಟನಿಬರ್ಹಣಾ! ಈ ಹಸಿವು ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿದೆ; ದಯವಿಟ್ಟು ಇದಕ್ಕೆ ಶಾಂತಿ ತರುವಿರಿ.

Verse 2

श्रीशुक उवाच इति विज्ञापितो गोपैर्भगवान् देवकीसुत: । भक्ताया विप्रभार्याया: प्रसीदन्निदमब्रवीत् ॥ २ ॥

ಶ್ರೀಶುಕನು ಹೇಳಿದರು—ಗೋಪಬಾಲರ ವಿನಂತಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದ ದೇವಕೀಸುತನಾದ ಭಗವಾನ್, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಪತ್ನಿಗಳಾದ ತನ್ನ ಭಕ್ತರನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಲು ಬಯಸಿ, ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.

Verse 3

प्रयात देवयजनं ब्राह्मणा ब्रह्मवादिन: । सत्रमाङ्गिरसं नाम ह्यासते स्वर्गकाम्यया ॥ ३ ॥

[ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದರು:] ನೀವು ಯಜ್ಞಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗಿರಿ. ಅಲ್ಲಿ ವೇದವಿಧಿಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯ ಹೊಂದಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಸ್ವರ್ಗಕಾಮನೆಯಿಂದ ‘ಆಂಗಿರಸ’ ಎಂಬ ಸತ್ರಯಜ್ಞವನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

Verse 4

तत्र गत्वौदनं गोपा याचतास्मद्विसर्जिता: । कीर्तयन्तो भगवत आर्यस्य मम चाभिधाम् ॥ ४ ॥

ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ, ಪ್ರಿಯ ಗೋಪಬಾಲರೇ, ನಮ್ಮಿಂದ ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರಾಗಿ ಅನ್ನವನ್ನು ಬೇಡಿರಿ. ನನ್ನ ಹಿರಿಯ ಸಹೋದರನಾದ ಭಗವಾನ್ ಬಲರಾಮನ ಹೆಸರನ್ನೂ, ನನ್ನ ಹೆಸರನ್ನೂ ಕೀರ್ತಿಸಿ, ನಾವು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿರಿ.

Verse 5

इत्यादिष्टा भगवता गत्वायाचन्त ते तथा । कृताञ्जलिपुटा विप्रान्दण्डवत्पतिता भुवि ॥ ५ ॥

ಭಗವಂತನ ಆದೇಶದಿಂದ ಗೋಪಬಾಲರು ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಬೇಡಿಕೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಮುಂದೆ ಕೈಜೋಡಿಸಿ ನಿಂತು, ಭೂಮಿಗೆ ದಂಡವತ್ ಬಿದ್ದು ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು.

Verse 6

हे भूमिदेवा: श‍ृणुत कृष्णस्यादेशकारिण: । प्राप्ताञ्जानीत भद्रं वो गोपान्नो रामचोदितान् ॥ ६ ॥

ಹೇ ಭೂಮಿದೇವರಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೇ, ನಮ್ಮ ಮಾತು ಕೇಳಿರಿ. ನಾವು ಕೃಷ್ಣನ ಆದೇಶವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವ ಗೋಪಬಾಲರು; ಬಲರಾಮನು ನಮ್ಮನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕಳುಹಿಸಿದ್ದಾನೆ. ನಿಮಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ; ನಮ್ಮ ಆಗಮನವನ್ನು ದಯವಿಟ್ಟು ಗುರುತಿಸಿರಿ.

Verse 7

गाश्चारयन्तावविदूर ओदनं रामाच्युतौ वो लषतो बुभुक्षितौ । तयोर्द्विजा ओदनमर्थिनोर्यदि श्रद्धा च वो यच्छत धर्मवित्तमा: ॥ ७ ॥

ಇಲ್ಲಿಂದ ದೂರವಲ್ಲದೆ ರಾಮ ಮತ್ತು ಅಚ್ಯುತರು ಹಸುಗಳನ್ನು ಮೇಯಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಹಸಿದಿದ್ದಾರೆ; ನಿಮ್ಮ ಅನ್ನದಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಹೇ ದ್ವಿಜರೇ, ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದ ಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ನಿಮಗೆ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿದ್ದರೆ ಅವರಿಗೆ ಆಹಾರವನ್ನು ನೀಡಿ.

Verse 8

दीक्षाया: पशुसंस्थाया: सौत्रामण्याश्च सत्तमा: । अन्यत्र दीक्षितस्यापि नान्नमश्नन् हि दुष्यति ॥ ८ ॥

ಹೇ ಅತ್ಯಂತ ಶುದ್ಧ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೇ, ದೀಕ್ಷೆ ಮತ್ತು ಪಶುಯಾಗದ ಮಧ್ಯಂತರವನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ—ಮತ್ತು ಸೌತ್ರಾಮಣಿ ಯಾಗವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು—ದೀಕ್ಷಿತನಿಗೂ ಅನ್ನ ಸೇವನೆ ದೋಷಕರವಲ್ಲ.

Verse 9

इति ते भगवद्याच्ञां श‍ृण्वन्तोऽपि न शुश्रुवु: । क्षुद्राशा भूरिकर्माणो बालिशा वृद्धमानिन: ॥ ९ ॥

ಭಗವಂತನ ಈ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದರೂ ಅವರು ಗಮನಿಸಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ಕ್ಷುದ್ರ ಆಸೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದವರು, ಭಾರೀ ಕರ್ಮಕಾಂಡಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿದವರು; ತಾವು ವೇದಪಂಡಿತರೆಂದು ಭಾವಿಸಿದರೂ ನಿಜಕ್ಕೆ ಅಜ್ಞಾನ ಮೂರ್ಖರು.

Verse 10

देश: काल: पृथग्द्रव्यं मन्त्रतन्त्रर्त्विजोऽग्नय: । देवता यजमानश्च क्रतुर्धर्मश्च यन्मय: ॥ १० ॥ तं ब्रह्म परमं साक्षाद् भगवन्तमधोक्षजम् । मनुष्यद‍ृष्ट्या दुष्प्रज्ञा मर्त्यात्मानो न मेनिरे ॥ ११ ॥

ಯಜ್ಞದ ದೇಶ, ಕಾಲ, ದ್ರವ್ಯ, ಮಂತ್ರ-ತಂತ್ರ, ಋತ್ವಿಜರು, ಅಗ್ನಿಗಳು, ದೇವತೆಗಳು, ಯಜಮಾನ, ಕ್ರತು ಮತ್ತು ಧರ್ಮ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಅವನ ವೈಭವದ ಅಂಶಗಳೇ. ಆದರೂ ದುಷ್ಪ್ರಜ್ಞ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಅಧೋಕ್ಷಜ ಭಗವಾನ್ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಮಾನವನಂತೆ ನೋಡಿ ಪರಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಅರಿಯಲಿಲ್ಲ.

Verse 11

देश: काल: पृथग्द्रव्यं मन्त्रतन्त्रर्त्विजोऽग्नय: । देवता यजमानश्च क्रतुर्धर्मश्च यन्मय: ॥ १० ॥ तं ब्रह्म परमं साक्षाद् भगवन्तमधोक्षजम् । मनुष्यद‍ृष्ट्या दुष्प्रज्ञा मर्त्यात्मानो न मेनिरे ॥ ११ ॥

ಯಜ್ಞದ ದೇಶ, ಕಾಲ, ದ್ರವ್ಯ, ಮಂತ್ರ-ತಂತ್ರ, ಋತ್ವಿಜರು, ಅಗ್ನಿಗಳು, ದೇವತೆಗಳು, ಯಜಮಾನ, ಕ್ರತು ಮತ್ತು ಧರ್ಮ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಅವನ ವೈಭವದ ಅಂಶಗಳೇ. ಆದರೂ ದುಷ್ಪ್ರಜ್ಞ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಅಧೋಕ್ಷಜ ಭಗವಾನ್ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಮಾನವನಂತೆ ನೋಡಿ ಪರಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಅರಿಯಲಿಲ್ಲ.

Verse 12

न ते यदोमिति प्रोचुर्न नेति च परन्तप । गोपा निराशा: प्रत्येत्य तथोचु: कृष्णरामयो: ॥ १२ ॥

ಹೇ ಪರಂತಪ! ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ‘ಹೌದು’ ಅಥವಾ ‘ಇಲ್ಲ’ ಎಂದೂ ಉತ್ತರಿಸದೆ ಇದ್ದುದರಿಂದ ಗೋಪ ಬಾಲಕರು ನಿರಾಶೆಯಿಂದ ಹಿಂದಿರುಗಿ, ನಡೆದದ್ದನ್ನೆಲ್ಲ ಕೃಷ್ಣ-ರಾಮರಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದರು।

Verse 13

तदुपाकर्ण्य भगवान् प्रहस्य जगदीश्वर: । व्याजहार पुनर्गोपान् दर्शयन्लौकिकीं गतिम् ॥ १३ ॥

ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ಜಗದೀಶ್ವರನಾದ ಭಗವಾನ್ ನಗಿದರು. ನಂತರ ಅವರು ಗೋಪ ಬಾಲಕರಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಮಾತಾಡಿ, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಜನರು ಹೇಗೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸಿದರು.

Verse 14

मां ज्ञापयत पत्नीभ्य: ससङ्कर्षणमागतम् । दास्यन्ति काममन्नं व: स्निग्धा मय्युषिता धिया ॥ १४ ॥

[ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದರು:] ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಪತ್ನಿಯರಿಗೆ ತಿಳಿಸಿ—ನಾನು ಸಂಕರ್ಷಣನೊಂದಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ಅವರು ನಿಮಗೆ ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಅನ್ನವನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಸ್ನೇಹಭಾವ ಹೊಂದಿದ್ದು, ಅವರ ಬುದ್ಧಿ ನನ್ನಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸಿದೆ.

Verse 15

गत्वाथ पत्नीशालायां द‍ृष्ट्वासीना: स्वलङ्कृता: । नत्वा द्विजसतीर्गोपा: प्रश्रिता इदमब्रुवन् ॥ १५ ॥

ಆಮೇಲೆ ಗೋಪಕುಮಾರರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಪತ್ನಿಗಳು ಇದ್ದ ಮನೆಗೆ ಹೋದರು. ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ಸತೀಸ್ತ್ರೀಯರು ಸುಂದರ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡು ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕೂತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡರು. ಅವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಗೋಪರು ವಿನಯದಿಂದ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.

Verse 16

नमो वो विप्रपत्नीभ्यो निबोधत वचांसि न: । इतोऽविदूरे चरता कृष्णेनेहेषिता वयम् ॥ १६ ॥

ಓ ಪಂಡಿತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಪತ್ನಿಯರೇ, ನಿಮಗೆ ನಮ್ಮ ನಮಸ್ಕಾರಗಳು. ದಯವಿಟ್ಟು ನಮ್ಮ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿರಿ. ಇಲ್ಲಿಂದ ದೂರವಲ್ಲದೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿರುವ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ನಮ್ಮನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕಳುಹಿಸಿದ್ದಾನೆ.

Verse 17

गाश्चारयन् स गोपालै: सरामो दूरमागत: । बुभुक्षितस्य तस्यान्नं सानुगस्य प्रदीयताम् ॥ १७ ॥

ಅವರು ಗೋಪಬಾಲರೊಂದಿಗೆ ಹಾಗೂ ಬಲರಾಮನೊಡನೆ, ಹಸುಗಳನ್ನು ಮೇಯಿಸುತ್ತಾ ಬಹುದೂರದಿಂದ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಈಗ ಅವರಿಗೆ ಹಸಿವು; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರಿಗೂ ಅವರ ಸಂಗಡಿಗರಿಗೂ ಅನ್ನವನ್ನು ನೀಡಿರಿ.

Verse 18

श्रुत्वाच्युतमुपायातं नित्यं तद्दर्शनोत्सुका: । तत्कथाक्षिप्तमनसो बभूवुर्जातसम्भ्रमा: ॥ १८ ॥

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಪತ್ನಿಯರು ಸದಾ ಕೃಷ್ಣದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಉತ್ಸುಕರಾಗಿದ್ದರು; ಅವರ ಮನಸ್ಸು ಕೃಷ್ಣಕಥೆಗಳಿಂದ ಮಂತ್ರಮುಗ್ಧವಾಗಿತ್ತು. ಆದ್ದರಿಂದ ಅಚ್ಯುತನು ಬಂದಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಅವರು ಅಪಾರ ಸಂಭ್ರಮದಿಂದ ತುಂಬಿದರು.

Verse 19

चतुर्विधं बहुगुणमन्नमादाय भाजनै: । अभिसस्रु: प्रियं सर्वा: समुद्रमिव निम्नगा: ॥ १९ ॥

ನಾಲ್ಕು ವಿಧದ, ಅನೇಕ ಗುಣಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ರುಚಿಕರ ಅನ್ನವನ್ನು ದೊಡ್ಡ ಪಾತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಆ ಸ್ತ್ರೀಯರೆಲ್ಲ ತಮ್ಮ ಪ್ರಿಯನ ಕಡೆಗೆ ಧಾವಿಸಿದರು—ನದಿಗಳು ಸಮುದ್ರದತ್ತ ಹರಿಯುವಂತೆ.

Verse 20

निषिध्यमाना: पतिभिर्भ्रातृभिर्बन्धुभि: सुतै: । भगवत्युत्तमश्लोके दीर्घश्रुतधृताशया: ॥ २० ॥ यमुनोपवनेऽशोकनवपल्लवमण्डिते । विचरन्तं वृतं गोपै: साग्रजं दद‍ृशु: स्त्रिय: ॥ २१ ॥

ಗಂಡರು, ಸಹೋದರರು, ಪುತ್ರರು ಹಾಗೂ ಬಂಧುಗಳು ತಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಉತ್ತಮಶ್ಲೋಕನಾದ ಭಗವಾನ್ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ದರ್ಶನದ ಆಶೆ—ಅವನ ದಿವ್ಯ ಗುಣಗಳನ್ನು ದೀರ್ಘಕಾಲ ಕೇಳಿ ದೃಢವಾದುದು—ಅವರಲ್ಲಿ ಮೇಲುಗೈ ಸಾಧಿಸಿತು.

Verse 21

निषिध्यमाना: पतिभिर्भ्रातृभिर्बन्धुभि: सुतै: । भगवत्युत्तमश्लोके दीर्घश्रुतधृताशया: ॥ २० ॥ यमुनोपवनेऽशोकनवपल्लवमण्डिते । विचरन्तं वृतं गोपै: साग्रजं दद‍ृशु: स्त्रिय: ॥ २१ ॥

ಯಮುನೆಯ ತೀರದ ಅಶೋಕದ ನವಪಲ್ಲವಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತ ಉದ್ಯಾನದಲ್ಲಿ, ಗೋಪರಿಂದ ವೃತನಾಗಿ, ಅಗ್ರಜ ಬಲರಾಮನೊಂದಿಗೆ ವಿಹರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಆ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಕಂಡರು.

Verse 22

श्यामं हिरण्यपरिधिं वनमाल्यबर्ह- धातुप्रवालनटवेषमनुव्रतांसे । विन्यस्तहस्तमितरेण धुनानमब्जं कर्णोत्पलालककपोलमुखाब्जहासम् ॥ २२ ॥

ಅವರು ಶ್ಯಾಮವರ್ಣ, ಸ್ವರ್ಣವಸ್ತ್ರಧಾರಿ, ವನಮಾಲೆ, ನವಿಲುಪಿಚ್ಛ, ಬಣ್ಣದ ಧಾತುಗಳು ಹಾಗೂ ಮೊಗ್ಗುಗಳ ಅಲಂಕಾರದಿಂದ ನಾಟಕನರ್ತಕನಂತೆ ಸಜ್ಜಾದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಕಂಡರು. ಒಂದು ಕೈ ಸ್ನೇಹಿತನ ಭುಜದ ಮೇಲೆ, ಮತ್ತೊಂದು ಕೈಯಿಂದ ಕಮಲವನ್ನು ತಿರುಗಿಸುತ್ತ; ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಲಿಲಿಗಳು, ಗಲ್ಲಗಳ ಮೇಲೆ ಕೂದಲು, ಮುಖಕಮಲದಲ್ಲಿ ಮೃದು ನಗು।

Verse 23

प्राय:श्रुतप्रियतमोदयकर्णपूरै- र्यस्मिन् निमग्नमनसस्तमथाक्षिरन्ध्रै: । अन्त: प्रवेश्य सुचिरं परिरभ्य तापं प्राज्ञं यथाभिमतयो विजहुर्नरेन्द्र ॥ २३ ॥

ಓ ನರೆಂದ್ರ! ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಸ್ತ್ರೀಯರು ತಮ್ಮ ಪ್ರಿಯತಮನಾದ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ದೀರ್ಘಕಾಲ ಕೇಳಿದ್ದರು; ಅದು ಅವರ ಕಿವಿಗಳ ನಿತ್ಯ ಆಭರಣವಾಗಿತ್ತು, ಮನಸ್ಸು ಸದಾ ಅವನಲ್ಲೇ ಲೀನವಾಗಿತ್ತು. ಈಗ ಅವರು ಕಣ್ಣುಗಳ ದ್ವಾರದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಗೊಳಿಸಿ, ಒಳಗೇ ದೀರ್ಘಕಾಲ ಆಲಿಂಗಿಸಿ, ವಿರಹತಾಪವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದರು—ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಅಂತರಚೈತನ್ಯವನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಿ ಅಹಂಕಾರಚಿಂತೆಯನ್ನು ಬಿಡುವಂತೆ।

Verse 24

तास्तथा त्यक्तसर्वाशा: प्राप्ता आत्मदिद‍ृक्षया । विज्ञायाखिलद‍ृग्द्रष्टा प्राह प्रहसितानन: ॥ २४ ॥

ಆ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಎಲ್ಲ ಲೋಕಿಕ ಆಶೆಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಕೇವಲ ತನ್ನ ದರ್ಶನಕ್ಕಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದಾರೆಂದು ತಿಳಿದು, ಎಲ್ಲರ ಅಂತರಂಗವನ್ನು ನೋಡುವ ಭಗವಾನ್ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ನಗುನಗುತ್ತಾ ಅವರಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದನು.

Verse 25

स्वागतं वो महाभागा आस्यतां करवाम किम् । यन्नो दिद‍ृक्षया प्राप्ता उपपन्नमिदं हि व: ॥ २५ ॥

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದರು—ಓ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವತಿಯರೇ, ನಿಮಗೆ ಸ್ವಾಗತ. ಕುಳಿತು ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯಿರಿ. ನಿಮಗಾಗಿ ನಾನು ಏನು ಮಾಡಲಿ? ನನ್ನ ದರ್ಶನಕ್ಕಾಗಿ ನೀವು ಬಂದಿರುವುದು ಸಂಪೂರ್ಣ ಯುಕ್ತವೇ.

Verse 26

नन्वद्धा मयि कुर्वन्ति कुशला: स्वार्थदर्शिन: । अहैतुक्यव्यवहितां भक्तिमात्मप्रिये यथा ॥ २६ ॥

ನಿಜವಾಗಿ, ತಮ್ಮ ನಿಜ ಹಿತವನ್ನು ಕಾಣಬಲ್ಲ ನಿಪುಣರು—ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯನಾದ ನನ್ನಲ್ಲಿ—ಕಾರಣರಹಿತ ಹಾಗೂ ಅಡಚಣೆರಹಿತ ಭಕ್ತಿಸೇವೆಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 27

प्राणबुद्धिमन:स्वात्मदारापत्यधनादय: । यत्सम्पर्कात्प्रिया आसंस्तत: को न्वपर: प्रिय: ॥ २७ ॥

ಪ್ರಾಣ, ಬುದ್ಧಿ, ಮನಸ್ಸು, ಸ್ನೇಹಿತರು, ದೇಹ, ಪತ್ನಿ, ಮಕ್ಕಳು, ಧನ ಇತ್ಯಾದಿ—all ಆತ್ಮಸಂಪರ್ಕದಿಂದಲೇ ಪ್ರಿಯವಾಗಿವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಸ್ವಾತ್ಮಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಿಯವಾದುದು ಇನ್ನೇನು?

Verse 28

तद् यात देवयजनं पतयो वो द्विजातय: । स्वसत्रं पारयिष्यन्ति युष्माभिर्गृहमेधिन: ॥ २८ ॥

ಆದ್ದರಿಂದ ನೀವು ಯಜ್ಞಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಮರಳಿ ಹೋಗಿರಿ. ನಿಮ್ಮ ಪತಿಗಳು ವಿದ್ಯಾವಂತ ದ್ವಿಜ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಗೃಹಸ್ಥರು; ನಿಮ್ಮ ಸಹಾಯದಿಂದ ಅವರು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುವರು.

Verse 29

श्रीपत्‍न्य ऊचु: मैवं विभोऽर्हति भवान् गदितुं नृशंसं सत्यं कुरुष्व निगमं तव पादमूलम् । प्राप्ता वयं तुलसिदाम पदावसृष्टं केशैर्निवोढुमतिलङ्‌घ्य समस्तबन्धून् ॥ २९ ॥

ಬ್ರಾಹ್ಮಣಪತ್ನಿಯರು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ವಿಭೋ, ನೀವು ಇಂತಹ ಕ್ರೂರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳುವುದು ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ. ಭಕ್ತರಿಗೆ ಯಥೋಚಿತ ಪ್ರತಿದಾನ ನೀಡುತ್ತೇನೆ ಎಂಬ ನಿಮ್ಮ ನಿಗಮವಾಕ್ಯವನ್ನು ಸತ್ಯಮಾಡಿರಿ. ನಾವು ನಿಮ್ಮ ಪದಪದ್ಮಮೂಲವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇವೆ; ನಿಮ್ಮ ಪಾದಗಳಿಂದ ಬಿದ್ದ ತುಳಸಿಮಾಲೆಗಳನ್ನು ನಮ್ಮ ಕೂದಲಲ್ಲಿ ಧರಿಸಿ, ಎಲ್ಲ ಬಂಧಗಳನ್ನು ಮೀರಿ, ಈ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲೇ ಇರಲು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ.

Verse 30

गृह्णन्ति नो न पतय: पितरौ सुता वा न भ्रातृबन्धुसुहृद: कुत एव चान्ये । तस्माद् भवत्प्रपदयो: पतितात्मनां नो नान्या भवेद् गतिररिन्दम तद् विधेहि ॥ ३० ॥

ಇನ್ನು ನಮ್ಮ ಪತಿಗಳು, ತಂದೆಗಳು, ಪುತ್ರರು, ಸಹೋದರರು, ಬಂಧುಗಳು ಅಥವಾ ಸ್ನೇಹಿತರು ನಮ್ಮನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಮತ್ತಾರು ಆಶ್ರಯ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ? ಆದ್ದರಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಪದಪದ್ಮಗಳಿಗೆ ಶರಣಾಗಿದ್ದೇವೆ; ಹೇ ಅರಿಂದಮ, ನಮಗೆ ಬೇರೆ ಗತಿ ಇಲ್ಲ—ನಮ್ಮ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿರಿ।

Verse 31

श्रीभगवानुवाच पतयो नाभ्यसूयेरन् पितृभ्रातृसुतादय: । लोकाश्च वो मयोपेता देवा अप्यनुमन्वते ॥ ३१ ॥

ಶ್ರೀಭಗವಾನ್ ಹೇಳಿದರು: ನಿಮ್ಮ ಪತಿಗಳು ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ದ್ವೇಷ ತೋರರು; ತಂದೆ, ಸಹೋದರ, ಪುತ್ರಾದಿಗಳೂ ಅಲ್ಲ, ಜನರೂ ಅಲ್ಲ. ನಾನು ಸ್ವತಃ ಅವರಿಗೆ ವಿಷಯವನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತೇನೆ; ದೇವತೆಗಳೂ ಸಹ ಅನುಮೋದಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 32

न प्रीतयेऽनुरागाय ह्यङ्गसङ्गो नृणामिह । तन्मनो मयि युञ्जाना अचिरान्मामवाप्स्यथ ॥ ३२ ॥

ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ದೇಹಸಾನ್ನಿಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುವುದು ಜನರಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಕರವಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೇಮವೃದ್ಧಿಗೂ ಅದು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಾರ್ಗವಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಯುಕ್ತಗೊಳಿಸಿ; ಶೀಘ್ರವೇ ನನ್ನನ್ನು ಪಡೆಯುವಿರಿ।

Verse 33

श्रवणाद्दर्शनाद्ध्यानान्मयि भावोऽनुकीर्तनात् । न तथा सन्निकर्षेण प्रतियात ततो गृहान् ॥ ३३ ॥

ನನ್ನ ಕುರಿತು ಶ್ರವಣ, ನನ್ನ ವಿಗ್ರಹದ ದರ್ಶನ, ನನ್ನ ಧ್ಯಾನ ಮತ್ತು ನನ್ನ ನಾಮ-ಗುಣಗಳ ಕೀರ್ತನೆ—ಇವುಗಳಿಂದಲೇ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಭಾವ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ; ಕೇವಲ ದೇಹಸಮೀಪದಿಂದ ಅಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಮನೆಗಳಿಗೆ ಮರಳಿ ಹೋಗಿರಿ।

Verse 34

श्रीशुक उवाच इत्युक्ता द्विजपत्‍न्यस्ता यज्ञवाटं पुनर्गता: । ते चानसूयवस्ताभि: स्त्रीभि: सत्रमपारयन् ॥ ३४ ॥

ಶ್ರೀಶುಕದೇವ ಗೋಸ್ವಾಮಿ ಹೇಳಿದರು: ಹೀಗೆ ಉಪದೇಶಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಪತ್ನಿಯರು ಮತ್ತೆ ಯಜ್ಞವಾಟಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಅವರಲ್ಲಿ ದೋಷ ಕಂಡಿಲ್ಲ; ಅವರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದರು।

Verse 35

तत्रैका विधृता भर्त्रा भगवन्तं यथाश्रुतम् । हृदोपगुह्य विजहौ देहं कर्मानुबन्धनम् ॥ ३५ ॥

ಅಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಅವಳ ಗಂಡನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ತಡೆದುಿಟ್ಟಿದ್ದನು. ಇತರರು ಹೇಳಿದಂತೆ ಭಗವಾನ್ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅವಳು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಿ ಕರ್ಮಬಂಧನದ ಕಾರಣವಾದ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದಳು.

Verse 36

भगवानपि गोविन्दस्तेनैवान्नेन गोपकान् । चतुर्विधेनाशयित्वा स्वयं च बुभुजे प्रभु: ॥ ३६ ॥

ಭಗವಾನ್ ಗೋವಿಂದನು ಅದೇ ನಾಲ್ಕು ವಿಧದ ಅನ್ನದಿಂದ ಗೋಪಬಾಲಕರನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿದನು. ನಂತರ ಸರ್ವಶಕ್ತನಾದ ಪ್ರಭು ಸ್ವತಃವೂ ಆ ಭೋಜನವನ್ನು ಆಸ್ವಾದಿಸಿದನು.

Verse 37

एवं लीलानरवपुर्नृलोकमनुशीलयन् । रेमे गोगोपगोपीनां रमयन् रूपवाक्कृतै: ॥ ३७ ॥

ಈ ರೀತಿ ಲೀಲಾರ್ಥವಾಗಿ ಮಾನವರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಪ್ರಭು ಮಾನವಲೋಕದ ಆಚರಣೆಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದನು. ತನ್ನ ರೂಪ, ವಾಣಿ ಮತ್ತು ಕೃತ್ಯಗಳಿಂದ ಹಸುಗಳು, ಗೋಪಸಖರು ಮತ್ತು ಗೋಪಿಯರನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುತ್ತಾ ತಾನೂ ವಿಹರಿಸಿದನು.

Verse 38

अथानुस्मृत्य विप्रास्ते अन्वतप्यन्कृतागस: । यद् विश्वेश्वरयोर्याच्ञामहन्म नृविडम्बयो: ॥ ३८ ॥

ನಂತರ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಚೇತನಕ್ಕೆ ಬಂದು ತಮ್ಮ ಅಪರಾಧವನ್ನು ನೆನೆದು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಟ್ಟರು. ಅವರು ಯೋಚಿಸಿದರು: “ಸಾಮಾನ್ಯ ಮಾನವರಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರರಾದ ಆ ಇಬ್ಬರು ಪ್ರಭುಗಳ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ನಾವು ನಿರಾಕರಿಸಿದ್ದೇವೆ; ಇದು ಪಾಪ.”

Verse 39

द‍ृष्ट्वा स्त्रीणां भगवति कृष्णे भक्तिमलौकिकीम् । आत्मानं च तया हीनमनुतप्ता व्यगर्हयन् ॥ ३९ ॥

ತಮ್ಮ ಹೆಂಡತಿಗಳಲ್ಲಿ ಭಗವಾನ್ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಮೇಲಿನ ಶುದ್ಧ, ಅಲೌಕಿಕ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ತಮ್ಮಲ್ಲಿ ಆ ಭಕ್ತಿ ಇಲ್ಲವೆಂದು ಅರಿತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಿತರಾಗಿ ತಮ್ಮನ್ನೇ ದೂಷಿಸಿದರು.

Verse 40

धिग् जन्म नस्त्रिवृद् यत् तद् धिग्‌व्रतं धिग्‌‌बहुज्ञताम् । धिक्कुलं धिक् क्रियादाक्ष्यं विमुखा ये त्वधोक्षजे ॥ ४० ॥

ಧಿಗ್ ನಮ್ಮ ತ್ರಿವಿಧ ಜನ್ಮಕ್ಕೆ, ಧಿಗ್ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ ವ್ರತಕ್ಕೂ ಬಹುಜ್ಞಾನಕ್ಕೂ! ಧಿಗ್ ಕುಲಕ್ಕೂ ಯಜ್ಞಕ್ರಿಯಾ ದಕ್ಷತಕ್ಕೂ—ಯಾಕೆಂದರೆ ನಾವು ಅಧೋಕ್ಷಜ ಭಗವಂತನಿಗೆ ವಿಮುಖರಾಗಿದ್ದೆವು।

Verse 41

नूनं भगवतो माया योगिनामपि मोहिनी । यद् वयं गुरवो नृणां स्वार्थे मुह्यामहे द्विजा: ॥ ४१ ॥

ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಭಗವಂತನ ಮಾಯೆ ಮಹಾಯೋಗಿಗಳನ್ನೂ ಮೋಹಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ; ಹಾಗಿದ್ದರೆ ನಮ್ಮ ಮಾತೇನು! ನಾವು ದ್ವಿಜರಾಗಿದ್ದರೂ, ಮಾನವರ ಗುರುಗಳೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟು, ನಮ್ಮ ಸ್ವಾರ್ಥದಲ್ಲೇ ಮರುಳಾದೆವು।

Verse 42

अहो पश्यत नारीणामपि कृष्णे जगद्गुरौ । दुरन्तभावं योऽविध्यन्मृत्युपाशान् गृहाभिधान् ॥ ४२ ॥

ಅಹೋ, ನೋಡಿ! ಜಗದ್ಗುರು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಈ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಬೆಳೆಸಿದ ಅಸೀಮ ಪ್ರೇಮಭಾವ ಎಷ್ಟೋ ಮಹಾನ್! ಆ ಪ್ರೇಮವು ‘ಗೃಹ’ವೆಂಬ ಮರಣಪಾಶಗಳನ್ನೂ ಕತ್ತರಿಸಿದೆ।

Verse 43

नासां द्विजातिसंस्कारो न निवासो गुरावपि । न तपो नात्ममीमांसा न शौचं न क्रिया: शुभा: ॥ ४३ ॥ तथापि ह्युत्तम:श्लोके कृष्णे योगेश्वरेश्वरे । भक्तिर्दृढा न चास्माकं संस्कारादिमतामपि ॥ ४४ ॥

ಈ ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೆ ದ್ವಿಜಾತಿ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳಿಲ್ಲ, ಗುರು ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ ವಾಸವೂ ಇಲ್ಲ; ತಪಸ್ಸಿಲ್ಲ, ಆತ್ಮವಿಚಾರವಿಲ್ಲ, ಶೌಚವಿಲ್ಲ, ಶುಭಕರ್ಮಗಳೂ ಇಲ್ಲ।

Verse 44

नासां द्विजातिसंस्कारो न निवासो गुरावपि । न तपो नात्ममीमांसा न शौचं न क्रिया: शुभा: ॥ ४३ ॥ तथापि ह्युत्तम:श्लोके कृष्णे योगेश्वरेश्वरे । भक्तिर्दृढा न चास्माकं संस्कारादिमतामपि ॥ ४४ ॥

ಆದರೂ, ಉತ್ತಮಶ್ಲೋಕನಾದ ಯೋಗೇಶ್ವರರ ಈಶ್ವರ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನಲ್ಲಿ ಅವರ ಭಕ್ತಿ ದೃಢವಾಗಿದೆ; ಆದರೆ ನಾವು ಸಂಸ್ಕಾರಾದಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೂ ಅಂಥ ಭಕ್ತಿ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ।

Verse 45

ननु स्वार्थविमूढानां प्रमत्तानां गृहेहया । अहो न: स्मारयामास गोपवाक्यै: सतां गति: ॥ ४५ ॥

ನಿಜವಾಗಿ, ಗೃಹವ್ಯವಹಾರದ ಮೋಹದಲ್ಲಿ ನಾವು ಸ್ವಾರ್ಥದಲ್ಲಿ ವಿಮೂಢರೂ ಪ್ರಮತ್ತರೂ ಆಗಿ ಜೀವನದ ಪರಮ ಗುರಿಯಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಪ್ಪಿಹೋಗಿದ್ದೇವೆ. ಆದರೆ ನೋಡಿ, ಈ ಸರಳ ಗೋಪಬಾಲಕರ ಮಾತುಗಳ ಮೂಲಕ ಪ್ರಭುವು ಸತ್ಪುರುಷರ ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು ನಮಗೆ ನೆನಪಿಸಿದರು।

Verse 46

अन्यथा पूर्णकामस्य कैवल्याद्यशिषां पते: । ईशितव्यै: किमस्माभिरीशस्यैतद् विडम्बनम् ॥ ४६ ॥

ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಎಲ್ಲ ಆಸೆಗಳು ಪೂರ್ಣವಾಗಿರುವವನು, ಕೈವಲ್ಯಾದಿ ಎಲ್ಲ ದಿವ್ಯ ವರಗಳ ಅಧಿಪತಿ ಆದ ಪರಮ ನಿಯಂತನು—ಯಾವಾಗಲೂ ಅವನಿಂದ ನಿಯಂತ್ರಿತವಾಗಿರುವ ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಇಂತಹ ಲೀಲಾ-ವಿಡಂಬನೆಯನ್ನು ಏಕೆ ನಡೆಸಬೇಕು?

Verse 47

हित्वान्यान् भजते यं श्री: पादस्पर्शाशयासकृत् । स्वात्मदोषापवर्गेण तद्याच्ञा जनमोहिनी ॥ ४७ ॥

ಅವನ ಪದಪದ್ಮಸ್ಪರ್ಶದ ಆಶೆಯಿಂದ ಸ್ವಯಂ ಶ್ರೀಲಕ್ಷ್ಮಿಯೂ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು ಅವನನ್ನೇ ನಿರಂತರ ಭಜಿಸಿ, ತನ್ನ ಗರ್ವ ಮತ್ತು ಚಂಚಲತೆಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಅಂಥ ಪ್ರಭುವು ಯಾಚಿಸುವುದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಆಶ್ಚರ್ಯಕರವೂ ಮೋಹಕವೂ ಆಗಿದೆ।

Verse 48

देश: काल: पृथग्द्रव्यं मन्त्रतन्त्रर्त्विजोऽग्नय: । देवता यजमानश्च क्रतुर्धर्मश्च यन्मय: ॥ ४८ ॥ स एव भगवान् साक्षाद् विष्णुर्योगेश्वरेश्वर: । जातो यदुष्वित्याश‍ृण्म ह्यपि मूढा न विद्महे ॥ ४९ ॥

ಯಜ್ಞದ ಎಲ್ಲಾ ಅಂಗಗಳು—ಶುಭ ದೇಶ-ಕಾಲ, ವಿಭಿನ್ನ ದ್ರವ್ಯಗಳು, ವೇದಮಂತ್ರಗಳು, ವಿಧಿ-ತಂತ್ರಗಳು, ಋತ್ವಿಜರು, ಯಜ್ಞಾಗ್ನಿಗಳು, ದೇವತೆಗಳು, ಯಜಮಾನ, ಕ್ರತು ಮತ್ತು ಅದರಿಂದ ದೊರೆಯುವ ಧರ್ಮಫಲ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಅವನ ವೈಭವಗಳೇ. ಆದರೂ, ಯದುವಂಶದಲ್ಲಿ ಯೋಗೇಶ್ವರೇಶ್ವರನಾದ ಸాక్షಾತ್ ವಿಷ್ಣು ಜನಿಸಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದರೂ, ನಾವು ಮೂಢರು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನೇ ಅವನೇ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಲಿಲ್ಲ।

Verse 49

देश: काल: पृथग्द्रव्यं मन्त्रतन्त्रर्त्विजोऽग्नय: । देवता यजमानश्च क्रतुर्धर्मश्च यन्मय: ॥ ४८ ॥ स एव भगवान् साक्षाद् विष्णुर्योगेश्वरेश्वर: । जातो यदुष्वित्याश‍ृण्म ह्यपि मूढा न विद्महे ॥ ४९ ॥

ಯಜ್ಞದ ಎಲ್ಲಾ ಅಂಗಗಳು—ಶುಭ ದೇಶ-ಕಾಲ, ವಿಭಿನ್ನ ದ್ರವ್ಯಗಳು, ವೇದಮಂತ್ರಗಳು, ವಿಧಿ-ತಂತ್ರಗಳು, ಋತ್ವಿಜರು, ಯಜ್ಞಾಗ್ನಿಗಳು, ದೇವತೆಗಳು, ಯಜಮಾನ, ಕ್ರತು ಮತ್ತು ಅದರಿಂದ ದೊರೆಯುವ ಧರ್ಮಫಲ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಅವನ ವೈಭವಗಳೇ. ಆದರೂ, ಯದುವಂಶದಲ್ಲಿ ಯೋಗೇಶ್ವರೇಶ್ವರನಾದ ಸाक्षಾತ್ ವಿಷ್ಣು ಜನಿಸಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದರೂ, ನಾವು ಮೂಢರು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನೇ ಅವನೇ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಲಿಲ್ಲ।

Verse 50

तस्मै नमो भगवते कृष्णायाकुण्ठमेधसे । यन्मायामोहितधियो भ्रमाम: कर्मवर्त्मसु ॥ ५० ॥

ಅಕುಂಠಮೇಧಸ್ಸುಳ್ಳ ಭಗವಾನ್ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ನಮ್ಮ ನಮಸ್ಕಾರ. ಅವರ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮೋಹಿತರಾಗಿ ನಾವು ಕರ್ಮಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡುತ್ತೇವೆ.

Verse 51

स वै न आद्य: पुरुष: स्वमायामोहितात्मनाम् । अविज्ञतानुभावानां क्षन्तुमर्हत्यतिक्रमम् ॥ ५१ ॥

ಅವನೇ ಆದಿಪುರುಷನು; ಅವನ ಸ್ವಮಾಯೆಯಿಂದ ಮೋಹಿತರಾಗಿ ನಾವು ಅವನ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಅರಿಯಲಿಲ್ಲ. ಈಗ ನಮ್ಮ ಅಪರಾಧವನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಲಿ ಎಂದು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ.

Verse 52

इति स्वाघमनुस्मृत्य कृष्णे ते कृतहेलना: । दिदृक्षवो व्रजमथ कंसाद् भीता न चाचलन् ॥ ५२ ॥

ಹೀಗೆ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ಮಾಡಿದ ಪಾಪವನ್ನು ನೆನೆದು, ಅವನನ್ನು ನೋಡಲು ಅವರು ಬಹಳ ಆಸೆಪಟ್ಟರು; ಆದರೆ ಕಂಸನ ಭಯದಿಂದ ವ್ರಜಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ಧೈರ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.