Adhyaya 10

Verse 1

मैत्रेय उवाच प्रजापतेर्दुहितरं शिशुमारस्य वै ध्रुव: । उपयेमे भ्रमिं नाम तत्सुतौ कल्पवत्सरौ ॥ १ ॥

ಮೈತ್ರೇಯರು ಹೇಳಿದರು—ವಿದುರನೇ! ನಂತರ ಧ್ರುವ ಮಹಾರಾಜನು ಪ್ರಜಾಪತಿ ಶಿಶುಮಾರನ ಪುತ್ರಿ ಭ್ರಮಿಯನ್ನು ವಿವಾಹಮಾಡಿಕೊಂಡನು; ಅವಳಿಂದ ಕಲ್ಪ ಮತ್ತು ವತ್ಸರ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರರು ಜನಿಸಿದರು।

Verse 2

इलायामपि भार्यायां वायो: पुत्र्यां महाबल: । पुत्रमुत्कलनामानं योषिद्रत्नमजीजनत् ॥ २ ॥

ಮಹಾಬಲಿಯಾದ ಧ್ರುವ ಮಹಾರಾಜನಿಗೆ ವಾಯುದೇವನ ಪುತ್ರಿಯಾದ ಇಲಾ ಎಂಬ ಇನ್ನೊಂದು ಪತ್ನಿಯೂ ಇದ್ದಳು. ಅವಳಿಂದ ಉತ್ಕಲ ಎಂಬ ಪುತ್ರನೂ, ಅಪೂರ್ವ ಸುಂದರಿಯಾದ ಪುತ್ರಿಯೂ ಜನಿಸಿದರು।

Verse 3

उत्तमस्त्वकृतोद्वाहो मृगयायां बलीयसा । हत: पुण्यजनेनाद्रौ तन्मातास्य गतिं गता ॥ ३ ॥

ಧ್ರುವ ಮಹಾರಾಜನ ಕಿರಿಯ ಸಹೋದರ ಉತ್ತಮನು ಇನ್ನೂ ವಿವಾಹವಾಗದೆ, ಒಮ್ಮೆ ಬೇಟೆಗೆ ಹೋಗಿ ಹಿಮಾಲಯ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಬಲಿಷ್ಠ ಯಕ್ಷನಿಂದ ಹತನಾದನು. ಅವನ ತಾಯಿ ಸುರುಚಿಯೂ ಪುತ್ರನ ಮಾರ್ಗವನ್ನೇ ಅನುಸರಿಸಿ ದೇಹತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದಳು।

Verse 4

ध्रुवो भ्रातृवधं श्रुत्वा कोपामर्षशुचार्पित: । जैत्रं स्यन्दनमास्थाय गत: पुण्यजनालयम् ॥ ४ ॥

ಸಹೋದರ ಉತ್ತಮನ ವಧದ ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಿ ಧ್ರುವ ಮಹಾರಾಜನು ಶೋಕ ಮತ್ತು ಕೋಪದಿಂದ ಆವರಿತನಾದನು. ಜಯರಥವನ್ನು ಏರಿ ಯಕ್ಷರ ನಗರವಾದ ಅಲಕಾಪುರಿಯ ಕಡೆಗೆ ವಿಜಯಯಾತ್ರೆಗೆ ಹೊರಟನು।

Verse 5

गत्वोदीचीं दिशं राजा रुद्रानुचरसेविताम् । ददर्श हिमवद्‌द्रोण्यां पुरीं गुह्यकसङ्कुलाम् ॥ ५ ॥

ರಾಜ ಧ್ರುವ ಮಹಾರಾಜನು ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಹಿಮಾಲಯ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ರುದ್ರನ ಅನುಚರರು ಸೇವಿಸುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಹಿಮವತ್ ಕಣಿವೆಯಲ್ಲಿ ಗುಹ್ಯಕರಿಂದ ತುಂಬಿದ ಒಂದು ನಗರವನ್ನು ಕಂಡನು.

Verse 6

दध्मौ शङ्खं बृहद्बाहु: खं दिशश्चानुनादयन् । येनोद्विग्नद‍ृश: क्षत्तरुपदेव्योऽत्रसन्भृशम् ॥ ६ ॥

ಮೈತ್ರೇಯನು ಹೇಳಿದನು—ಓ ವಿದುರ, ಧ್ರುವ ಮಹಾರಾಜನು ಅಲಕಾಪುರಿಗೆ ತಲುಪಿದ ತಕ್ಷಣ ಶಂಖವನ್ನು ಊದಿದನು; ಅದರ ನಾದವು ಆಕಾಶದಲ್ಲೂ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲೂ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸಿತು. ಅದರಿಂದ ಯಕ್ಷರ ಪತ್ನಿಯರು ಬಹಳ ಭಯಗೊಂಡರು; ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಆತಂಕ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಯಿತು.

Verse 7

ततो निष्क्रम्य बलिन उपदेवमहाभटा: । असहन्तस्तन्निनादमभिपेतुरुदायुधा: ॥ ७ ॥

ಓ ವೀರ ವಿದುರ, ಆಗ ಯಕ್ಷರ ಅತ್ಯಂತ ಬಲಿಷ್ಠರಾದ ಉಪದೇವ ಎಂಬ ಮಹಾಭಟರು ಆ ನಿನಾದವನ್ನು ಸಹಿಸಲಾರದೆ ನಗರದಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಧ್ರುವನ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದರು.

Verse 8

स तानापततो वीर उग्रधन्वा महारथ: । एकैकं युगपत्सर्वानहन् बाणैस्त्रिभिस्त्रिभि: ॥ ८ ॥

ಆಗ ಉಗ್ರಧನುಸ್ಸುಧಾರಿಯಾದ ಮಹಾರಥ ಧ್ರುವ ಮಹಾರಾಜನು ದಾಳಿ ಮಾಡಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಆ ವೀರರನ್ನು ಒಂದೇ ವೇಳೆ ಮೂರು ಮೂರು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಾ, ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಾಗಿ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಸಂಹರಿಸಿದನು.

Verse 9

ते वै ललाटलग्नैस्तैरिषुभि: सर्व एव हि । मत्वा निरस्तमात्मानमाशंसन् कर्म तस्य तत् ॥ ९ ॥

ಯಕ್ಷ ವೀರರು ಧ್ರುವ ಮಹಾರಾಜನ ಬಾಣಗಳು ತಮ್ಮ ಲಲಾಟಕ್ಕೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡಾಗ, ತಮ್ಮ ಸೋಲು ನಿಶ್ಚಿತವೆಂದು ಅರಿತುಕೊಂಡರು. ಆದರೂ ವೀರಧರ್ಮದಿಂದ ಧ್ರುವನ ಆ ಕೃತ್ಯವನ್ನು ಪ್ರಶಂಸಿಸಿದರು.

Verse 10

तेऽपि चामुममृष्यन्त: पादस्पर्शमिवोरगा: । शरैरविध्यन् युगपद् द्विगुणं प्रचिकीर्षव: ॥ १० ॥

ಹಾವುಗಳು ಪಾದಸ್ಪರ್ಶವನ್ನು ಸಹಿಸದಂತೆ, ಧ್ರುವ ಮಹಾರಾಜರ ಅದ್ಭುತ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ಸಹಿಸಲಾರದೆ ಯಕ್ಷರು ಒಂದೇ ವೇಳೆ ದ್ವಿಗುಣ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಬಿಡಿಸಿ ತಮ್ಮ ಶೌರ್ಯವನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದರು।

Verse 11

तत: परिघनिस्त्रिंशै: प्रासशूलपरश्वधै: । शक्त्यृष्टिभिर्भुशुण्डीभिश्चित्रवाजै: शरैरपि ॥ ११ ॥ अभ्यवर्षन् प्रकुपिता: सरथं सहसारथिम् । इच्छन्तस्तत्प्रतीकर्तुमयुतानां त्रयोदश ॥ १२ ॥

ನಂತರ ಕೋಪಗೊಂಡ ಯಕ್ಷರು ಧ್ರುವ ಮಹಾರಾಜರ ಮೇಲೆ—ರಥ ಹಾಗೂ ಸಾರಥಿಯೊಡನೆ—ವಿಚಿತ್ರ ರೆಕ್ಕೆಗಳ ಬಾಣಗಳು, ಪರಿಘ, ನಿಸ್ತ್ರಿಂಶ, ಪ್ರಾಸ-ಶೂಲ, ಪರಶ್ವಧ, ಶಕ್ತಿ, ಋಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಭುಶುಂಡೀ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಮಳೆಯಂತೆ ಸುರಿಸಿದರು।

Verse 12

तत: परिघनिस्त्रिंशै: प्रासशूलपरश्वधै: । शक्त्यृष्टिभिर्भुशुण्डीभिश्चित्रवाजै: शरैरपि ॥ ११ ॥ अभ्यवर्षन् प्रकुपिता: सरथं सहसारथिम् । इच्छन्तस्तत्प्रतीकर्तुमयुतानां त्रयोदश ॥ १२ ॥

ಒಂದು ಲಕ್ಷ ಮೂವತ್ತು ಸಾವಿರ ಯಕ್ಷ ಯೋಧರು ಭಾರೀ ಕೋಪಗೊಂಡು ಧ್ರುವ ಮಹಾರಾಜರ ಅದ್ಭುತ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಸೋಲಿಸಲು ಬಯಸಿದರು; ಅವರು ಸಂಪೂರ್ಣ ಬಲದಿಂದ ರಥ ಹಾಗೂ ಸಾರಥಿಯೊಡನೆ ಧ್ರುವರ ಮೇಲೆ ಶಸ್ತ್ರ-ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಯನ್ನೇ ಸುರಿಸಿದರು।

Verse 13

औत्तानपादि: स तदा शस्त्रवर्षेण भूरिणा । न एवाद‍ृश्यताच्छन्न आसारेण यथा गिरि: ॥ १३ ॥

ಆಗ ಔತ್ತಾನಪಾದಿ ಧ್ರುವ ಮಹಾರಾಜರು ಅಪಾರ ಶಸ್ತ್ರವರ್ಷೆಯಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟು ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ; ಧಾರಾಕಾರ ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ಪರ್ವತ ಮುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ।

Verse 14

हाहाकारस्तदैवासीत्सिद्धानां दिवि पश्यताम् । हतोऽयं मानव: सूर्यो मग्न: पुण्यजनार्णवे ॥ १४ ॥

ಆಗ ಆಕಾಶದಿಂದ ಯುದ್ಧವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಸಿದ್ಧರಲ್ಲಿ ಹಾಹಾಕಾರ ಎದ್ದಿತು—“ಮನುನ ಮೊಮ್ಮಗ ಧ್ರುವನು ಸೂರ್ಯನಂತೆ; ಯಕ್ಷರ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ಅಸ್ತಮಿಸಿದನು!”

Verse 15

नदत्सु यातुधानेषु जयकाशिष्वथो मृधे । उदतिष्ठद्रथस्तस्य नीहारादिव भास्कर: ॥ १५ ॥

ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಯಕ್ಷರು ‘ನಾವು ಜಯಿಸಿದ್ದೇವೆ’ ಎಂದು ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಧ್ರುವ ಮಹಾರಾಜರ ರಥವು ಅಚಾನಕ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು—ಮಂಜಿನೊಳಗಿಂದ ಸೂರ್ಯ ಹೊರಬರುವಂತೆ।

Verse 16

धनुर्विस्फूर्जयन्दिव्यं द्विषतां खेदमुद्वहन् । अस्त्रौघं व्यधमद्बाणैर्घनानीकमिवानिल: ॥ १६ ॥

ಧ್ರುವ ಮಹಾರಾಜರು ದಿವ್ಯ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಘೋಷಗೊಳಿಸಿ ಶತ್ರುಗಳ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ವಿಷಾದ ಹುಟ್ಟಿಸಿದರು. ಅವರು ನಿರಂತರ ಬಾಣವೃಷ್ಟಿ ಮಾಡಿ ಅವರ ಆಯುಧಸಮೂಹವನ್ನು ಚೂರುಮೂರು ಮಾಡಿದರು—ಬಲವಾದ ಗಾಳಿ ಮೋಡಗುಂಪನ್ನು ಚದುರಿಸುವಂತೆ।

Verse 17

तस्य ते चापनिर्मुक्ता भित्त्वा वर्माणि रक्षसाम् । कायानाविविशुस्तिग्मा गिरीनशनयो यथा ॥ १७ ॥

ಧ್ರುವ ಮಹಾರಾಜರ ಧನುಸ್ಸಿನಿಂದ ಹೊರಟ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣಗಳು ರಾಕ್ಷಸರ ಕವಚಗಳನ್ನು ಭೇದಿಸಿ ಅವರ ದೇಹಗಳಲ್ಲಿ ನುಗ್ಗಿದವು—ಇಂದ್ರನ ವಜ್ರಗಳು ಪರ್ವತಗಳ ದೇಹವನ್ನು ಚೂರುಮೂರು ಮಾಡುವಂತೆ।

Verse 18

भल्लै: सञ्छिद्यमानानां शिरोभिश्चारुकुण्डलै: । ऊरुभिर्हेमतालाभैर्दोर्भिर्वलयवल्गुभि: ॥ १८ ॥ हारकेयूरमुकुटैरुष्णीषैश्च महाधनै: । आस्तृतास्ता रणभुवो रेजुर्वीरमनोहरा: ॥ १९ ॥

ಮೈತ್ರೇಯ ಋಷಿ ಹೇಳಿದರು—ಓ ವಿದುರೆ! ಧ್ರುವ ಮಹಾರಾಜರ ಭಲ್ಲಬಾಣಗಳಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರ ತಲೆಗಳು ಸುಂದರ ಕುಂಡಲಗಳು ಮತ್ತು ಉಷ್ಣೀಷಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿದ್ದವು. ಅವರ ತೊಡೆಗಳು ಬಂಗಾರದ ತಾಳಮರಗಳಂತೆ, ಭುಜಗಳು ಬಂಗಾರದ ಬಳೆಗಳು-ಕೇಯೂರಗಳಿಂದ ಶೋಭಿಸಿದವು; ತಲೆಗಳ ಮೇಲೆ ಅಮೂಲ್ಯ ಸ್ವರ್ಣಜಟಿತ ಮುಕುಟಗಳು ಹಾಗೂ ಶಿರಸ್ತ್ರಾಣಗಳು ಇದ್ದವು. ಇಂತಹ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾದ ರಣಭೂಮಿ ವೀರನ ಮನವನ್ನೂ ಮರುಳುಗೊಳಿಸುವಂತೆ ಕಂಗೊಳಿಸಿತು।

Verse 19

भल्लै: सञ्छिद्यमानानां शिरोभिश्चारुकुण्डलै: । ऊरुभिर्हेमतालाभैर्दोर्भिर्वलयवल्गुभि: ॥ १८ ॥ हारकेयूरमुकुटैरुष्णीषैश्च महाधनै: । आस्तृतास्ता रणभुवो रेजुर्वीरमनोहरा: ॥ १९ ॥

ಮೈತ್ರೇಯ ಋಷಿ ಹೇಳಿದರು—ಓ ವಿದುರೆ! ಧ್ರುವ ಮಹಾರಾಜರ ಭಲ್ಲಬಾಣಗಳಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರ ತಲೆಗಳು ಸುಂದರ ಕುಂಡಲಗಳು ಮತ್ತು ಉಷ್ಣೀಷಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿದ್ದವು. ಅವರ ತೊಡೆಗಳು ಬಂಗಾರದ ತಾಳಮರಗಳಂತೆ, ಭುಜಗಳು ಬಂಗಾರದ ಬಳೆಗಳು-ಕೇಯೂರಗಳಿಂದ ಶೋಭಿಸಿದವು; ತಲೆಗಳ ಮೇಲೆ ಅಮೂಲ್ಯ ಸ್ವರ್ಣಜಟಿತ ಮುಕುಟಗಳು ಹಾಗೂ ಶಿರಸ್ತ್ರಾಣಗಳು ಇದ್ದವು. ಇಂತಹ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾದ ರಣಭೂಮಿ ವೀರನ ಮನವನ್ನೂ ಮರುಳುಗೊಳಿಸುವಂತೆ ಕಂಗೊಳಿಸಿತು।

Verse 20

हतावशिष्टा इतरे रणाजिराद् रक्षोगणा: क्षत्रियवर्यसायकै: । प्रायो विवृक्णावयवा विदुद्रुवु- र्मृगेन्द्रविक्रीडितयूथपा इव ॥ २० ॥

ಉಳಿದ ಯಕ್ಷರು ಹೇಗೋ ಪ್ರಾಣಾಪಾಯದಿಂದ ಪಾರಾಗಿದ್ದರೂ, ಮಹಾನ್ ಯೋಧ ಧ್ರುವ ಮಹಾರಾಜನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವರ ಅಂಗಾಂಗಗಳು ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು. ಸಿಂಹದಿಂದ ಸೋತ ಆನೆಗಳು ಓಡಿಹೋಗುವಂತೆ ಅವರು ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಿಂದ ಓಡಿಹೋಗಲಾರಂಭಿಸಿದರು.

Verse 21

अपश्यमान: स तदाततायिनं महामृधे कञ्चन मानवोत्तम: । पुरीं दिद‍ृक्षन्नपि नाविशद्‌द्विषां न मायिनां वेद चिकीर्षितं जन: ॥ २१ ॥

ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಧ್ರುವ ಮಹಾರಾಜನು ಆ ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶತ್ರು ಸೈನಿಕರಾರೂ ಆಯುಧಗಳೊಂದಿಗೆ ಉಳಿದಿಲ್ಲವೆಂದು ಗಮನಿಸಿದನು. ಅವನು ಅಲಕಾಪುರಿಯನ್ನು ನೋಡಲು ಬಯಸಿದನಾದರೂ, "ಮಾಯಾವಿ ಯಕ್ಷರ ಯೋಜನೆಗಳು ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ" ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಲಿಲ್ಲ.

Verse 22

इति ब्रुवंश्चित्ररथ: स्वसारथिं यत्त: परेषां प्रतियोगशङ्कित: । शुश्राव शब्दं जलधेरिवेरितं नभस्वतो दिक्षु रजोऽन्वद‍ृश्यत ॥ २२ ॥

ಇದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಧ್ರುವ ಮಹಾರಾಜನು ತನ್ನ ಸಾರಥಿಯೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ, ಮಾಯಾವಿ ಶತ್ರುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಶಯಗೊಂಡಿದ್ದಾಗ, ಸಮುದ್ರದಂತಹ ಭೀಕರ ಶಬ್ದವನ್ನು ಕೇಳಿದರು ಮತ್ತು ಆಕಾಶದಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದಲೂ ದೊಡ್ಡ ಧೂಳಿನ ಬಿರುಗಾಳಿ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡರು.

Verse 23

क्षणेनाच्छादितं व्योम घनानीकेन सर्वत: । विस्फुरत्तडिता दिक्षु त्रासयत्स्तनयित्नुना ॥ २३ ॥

ಒಂದು ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಆಕಾಶವಿಡೀ ದಟ್ಟವಾದ ಮೋಘಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾಯಿತು ಮತ್ತು ಭೀಕರ ಗುಡುಗು ಕೇಳಿಸಿತು. ಮಿಂಚು ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು ಮತ್ತು ಭಾರೀ ಮಳೆ ಸುರಿಯಲಾರಂಭಿಸಿತು.

Verse 24

ववृषू रुधिरौघासृक्पूयविण्मूत्रमेदस: । निपेतुर्गगनादस्य कबन्धान्यग्रतोऽनघ ॥ २४ ॥

ದೋಷರಹಿತನಾದ ವಿದುರನೇ, ಆ ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ರಕ್ತ, ಕೀವು, ಮಲ, ಮೂತ್ರ ಮತ್ತು ಮಜ್ಜೆಗಳು ಧ್ರುವ ಮಹಾರಾಜನ ಮುಂದೆ ಬಿದ್ದವು, ಮತ್ತು ಆಕಾಶದಿಂದ ರುಂಡವಿಲ್ಲದ ದೇಹಗಳು ಬೀಳಲಾರಂಭಿಸಿದವು.

Verse 25

तत: खेऽद‍ृश्यत गिरिर्निपेतु: सर्वतोदिशम् । गदापरिघनिस्त्रिंशमुसला: साश्मवर्षिण: ॥ २५ ॥

ಆಮೇಲೆ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮಹಾಪರ್ವತವೊಂದು ಕಾಣಿಸಿತು; ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದಲೂ ಆಲಿಕಲ್ಲುಗಳೊಂದಿಗೆ ಶೂಲಗಳು, ಗದೆಗಳು, ಪರಿಘಗಳು, ಖಡ್ಗಗಳು, ಮುಸಲಗಳು ಮತ್ತು ದೊಡ್ಡ ಕಲ್ಲುಗಳು ಸುರಿಯಲಾರಂಭಿಸಿದವು।

Verse 26

अहयोऽशनिनि:श्वासा वमन्तोऽग्निं रुषाक्षिभि: । अभ्यधावन् गजा मत्ता: सिंहव्याघ्राश्च यूथश: ॥ २६ ॥

ಧ್ರುವ ಮಹಾರಾಜನು ಕೋಪಭರಿತ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ಮಹಾಸರ್ಪಗಳನ್ನು ಕಂಡನು; ಅವು ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಉಸಿರೆಳೆದು, ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ಉಗುಳುತ್ತ ಅವನನ್ನು ನುಂಗಲು ಧಾವಿಸಿದವು; ಜೊತೆಗೆ ಮದಗಜಗಳ ಗುಂಪುಗಳು, ಸಿಂಹಗಳು ಮತ್ತು ಹುಲಿಗಳೂ ಬಂದವು।

Verse 27

समुद्र ऊर्मिभिर्भीम: प्लावयन् सर्वतो भुवम् । आससाद महाह्राद: कल्पान्त इव भीषण: ॥ २७ ॥

ನಂತರ ಪ್ರಳಯಕಾಲದಂತೆ ಭೀಕರವಾಗಿ, ನುರಿತ ಅಲೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಉಗ್ರ ಸಮುದ್ರವು ಮಹಾಗರ್ಜನೆ ಮಾಡುತ್ತ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಮುಳುಗಿಸುತ್ತ ಅವನ ಮುಂದೆ ಬಂದು ನಿಂತಿತು।

Verse 28

एवंविधान्यनेकानि त्रासनान्यमनस्विनाम् । ससृजुस्तिग्मगतय आसुर्या माययासुरा: ॥ २८ ॥

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಕಡಿಮೆ ಬುದ್ಧಿಯವರನ್ನು ಭಯಪಡಿಸಲು, ತೀಕ್ಷ್ಣಗತಿಯ ಆ ಆಸುರ ಯಕ್ಷರು ತಮ್ಮ ಮಾಯಾಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಅನೇಕ ವಿಚಿತ್ರ ಭೀಕರ ದೃಶ್ಯಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದರು; ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ಸ್ವಭಾವತಃ ಘೋರರು।

Verse 29

ध्रुवे प्रयुक्तामसुरैस्तां मायामतिदुस्तराम् । निशम्य तस्य मुनय: शमाशंसन् समागता: ॥ २९ ॥

ಅಸುರರು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದ ಅತ್ಯಂತ ದುಸ್ತರ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಧ್ರುವ ಮಹಾರಾಜನು ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆಂದು ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಕೇಳಿದ ತಕ್ಷಣ, ಅವರು ಕೂಡಿಬಂದು ಅವನಿಗೆ ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಮಂಗಳಕರ ಉತ್ತೇಜನವನ್ನು ನೀಡಿದರು।

Verse 30

मुनय ऊचु: औत्तानपाद भगवांस्तव शार्ङ्गधन्वा देव: क्षिणोत्ववनतार्तिहरो विपक्षान् । यन्नामधेयमभिधाय निशम्य चाद्धा लोकोऽञ्जसा तरति दुस्तरमङ्ग मृत्युम् ॥ ३० ॥

ಮುನಿಗಳು ಹೇಳಿದರು—ಹೇ ಉತ್ತಾನಪಾದನ ಪುತ್ರ ಧ್ರುವಾ! ಭಕ್ತರ ಆರ್ತಿಯನ್ನು ಹರಿಸುವ ಶಾರ್ಙ್ಗಧನ್ವಾ ಭಗವಾನ್ ನಿನ್ನ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲಿ. ಪ್ರಭುವಿನ ಪವಿತ್ರ ನಾಮವು ಪ್ರಭುವಿನಷ್ಟೇ ಶಕ್ತಿಯುತ; ನಾಮಜಪ ಮತ್ತು ನಾಮಶ್ರವಣದಿಂದ ಜನರು ಸುಲಭವಾಗಿ ದುಸ್ತರ ಮರಣವನ್ನೂ ದಾಟಿ ರಕ್ಷಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ.