Srimad Bhagavatam — Ashtama Skandha, Shloka 13
Deva–Asura Battle after the Nectar; Bali’s Illusions and Hari’s Intervention
चित्रध्वजपटै राजन्नातपत्रै: सितामलै: । महाधनैर्वज्रदण्डैर्व्यजनैर्बार्हचामरै: ॥ १३ ॥ वातोद्धूतोत्तरोष्णीषैरर्चिर्भिर्वर्मभूषणै: । स्फुरद्भिर्विशदै: शस्त्रै: सुतरां सूर्यरश्मिभि: ॥ १४ ॥ देवदानववीराणां ध्वजिन्यौ पाण्डुनन्दन । रेजतुर्वीरमालाभिर्यादसामिव सागरौ ॥ १५ ॥
citra-dhvaja-paṭai rājann ātapatraiḥ sitāmalaiḥ mahā-dhanair vajra-daṇḍair vyajanair bārha-cāmaraiḥ
ಓ ರಾಜನೇ, ಪಾಂಡುನಂದನನೇ! ದೇವರು ಮತ್ತು ದಾನವರ ಎರಡೂ ಸೇನೆಗಳು ಬಣ್ಣಬಣ್ಣದ ಧ್ವಜಪಟಗಳು ಹಾಗೂ ಶುಭ್ರ ನಿರ್ಮಲ ಛತ್ರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು; ಅಮೂಲ್ಯ ರತ್ನಮುತ್ತುಗಳಿಂದ ಜಡಿತ ದಂಡಗಳಿರುವ ಛತ್ರಗಳು, ನವಿಲುಪಿಂಚದ ವ್ಯಜನಗಳು ಮತ್ತು ಚಾಮರಗಳು ಅಲೆಯುತ್ತಿದವು. ಗಾಳಿಗೆ ಅವರ ಮೇಲೂ ಕೆಳವೂ ವಸ್ತ್ರಗಳು ಹಾರಾಡುತ್ತ, ಸೂರ್ಯಕಿರಣಗಳಲ್ಲಿ ಕವಚಗಳು, ಆಭರಣಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ವಚ್ಛ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಶಸ್ತ್ರಗಳು ದೀಪ್ತಿಯಾಗಿ ಮಿಂಚಿದವು. ಹೀಗೆ ಆ ಎರಡು ಧ್ವಜಿನಿಗಳು ಜಲಚರಗಳ ಸಾಲುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಎರಡು ಸಾಗರಗಳಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದವು।
FAQs
It portrays the armies as splendidly arranged—colorful flags, spotless parasols, strong standards, and ceremonial fans—showing the grandeur of the impending divine conflict.
Śukadeva is narrating the scene directly to Mahārāja Parīkṣit, keeping the dialogue intimate while unfolding the battlefield’s majestic details.
Outer display can be impressive, but it is ultimately a backdrop—one should focus on the deeper purpose (dharma and devotion) behind life’s conflicts and endeavors.