Sukta 132
यं विश्वे देवाः स्मरमसिञ्चन्नप्स्व१न्तः शोशुचानं सहाध्या। तं ते तपामि वरुणस्य धर्मणा
yáṃ víśve devā́ḥ smaráṃ ásiñcann apsv àntáḥ śóśucānam sahā́dhyā | táṃ te tapāmi váruṇasya dhármaṇā ||
Whom all the Gods poured in as Smara, within the waters, burning therewithin, together and over all—him I scorch for thee by Varuṇa’s ordinance.
ಯಾವನನ್ನು ಎಲ್ಲ ದೇವರುಗಳು ‘ಸ್ಮರ’ವೆಂದು ಜಲಗಳೊಳಗೆ ಸುರಿದರು—ಒಳಗೇ ದಹಿಸುತ್ತ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿ, ಸಹಾಧ್ಯ (ಆಸನ/ಆಧಾರ) ಸಹಿತ—ಅವನನ್ನು ನಿನಗಾಗಿ ವರುಣನ ಧರ್ಮ (ವಿಧಿ-ಆಜ್ಞೆ) ಪ್ರಕಾರ ನಾನು ತಪಿಸಿ ದಹಿಸುತ್ತೇನೆ.
Rishi: Atharvanic tradition (unspecified in excerpt)
Devata: Smara; Varuṇa; All Gods; Waters
Chandas: Mixed/irregular (not securely determinable from excerpt alone)
{"primary_rasa":"raudra","secondary_rasa":"shringara","emotional_arc":"From total divine endorsement → internal burning → coercive sealing.","listener_experience":"A sense of being surrounded by authority; desire as fate.","intensity":8}