Sukta 11

Mantra 1

अनड्वान् अ॒न॒ड्वान् दा॑धार पृथि॒वीमु॒त द्याम॑न॒ड्वान् दा॑धारो॒र्व१न्तरि॑क्षम्। अ॒न॒ड्वान् दा॑धार प्र॒दिशः॒ षडु॒र्वीर॑न॒ड्वान् विश्वं॒ भुव॑न॒मा वि॑वेश

ಅನಡ್ವಾನ್—ಹೌದು, ಅನಡ್ವಾನ್ (ಜೋತದ ಎತ್ತು) ಭೂಮಿಯನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದಾನೆ; ಅನಡ್ವಾನ್ ದ್ಯಾಮ್ (ಆಕಾಶವನ್ನು) ಧರಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಅನಡ್ವಾನ್ ಉರ್ವೀ ಅಂತರಿಕ್ಷಂ (ವಿಸ್ತಾರವಾದ ಮಧ್ಯಾಕಾಶ) ಧರಿಸಿದ್ದಾನೆ; ಅನಡ್ವಾನ್ ಷಟ್ ಪ್ರದಿಶಃ (ಆರು ವಿಶಾಲ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು/ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು) ಧರಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಅನಡ್ವಾನ್ ಈ ಸಮಸ್ತ ವಿಶ್ವ-ಭುವನದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಅದನ್ನೆಲ್ಲ ವ್ಯಾಪಿಸಿದ್ದಾನೆ.

Mantra 2

अ॒न॒ड्वानिन्द्रः॒ स प॒शुभ्यो॒ वि च॑ष्टे त्र॒यां छ॒क्रो वि मि॑मीते॒ अध्व॑नः । भू॒तं भ॑वि॒ष्यद् भुव॑ना॒ दुहा॑नः॒ सर्वा॑ दे॒वानां॑ चरति व्र॒तानि॑

ಇಂದ್ರನು ಅನಡ್ವಾನ್ (ಜೂತದ ಎತ್ತು); ಅವನು ಪಶುಗಳಿಗಾಗಿ ಕ್ರಮವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ. ಚಕ್ರವು ತ್ರಿವಿಧವನ್ನು ಅಳೆಯುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ನಿಗದಿಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಭೂತವೂ ಭವಿಷ್ಯವೂ ಆದ ಭುವನಗಳನ್ನು ದೋಹಿಸಿ, ಅವನು ದೇವರ ಎಲ್ಲಾ ವ್ರತಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 3

इन्द्रो॑ जा॒तो म॑नु॒ष्येऽष्व॒न्तर्घ॒र्मस्त॒प्तश्च॑रति॒ शोशु॑चानः । सु॒प्र॒जाः सन्त्स उ॑दा॒रे न स॑र्ष॒द्यो नाश्नी॒यादन॒डुहो॑ विजा॒नन्

ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಇಂದ್ರನು, ಘರ್ಮ (ತಪ್ತ ಪಾನ)ದಂತೆ, ಕುದುರೆಯೊಳಗೆ ದಹಿಸುತ್ತಾ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಸುಪ್ರಜಾಃ ಆಗಿ, ಅವನು ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಜಾರಿಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ—ಯಾರು ತಿಳುವಳಿಕೆಯಿಂದ ಅನಡುಹ (ಜೂತದ ಎತ್ತು)ದ ಮಾಂಸವನ್ನು ತಿನ್ನದೆ ಇರ್ತಾರೋ.

Mantra 4

अ॒न॒ड्वान् दु॑हे सुकृ॒तस्य॑ लो॒क ऐनं॑ प्याययति॒ पव॑मानः पु॒रस्ता॑त्। प॒र्जन्यो॒ धारा॑ म॒रुत॒ ऊधो॑ अस्य य॒ज्ञः पयो॒ दक्षि॑णा॒ दोहो॑ अस्य

ಅನಡ್ವಾನ್ ಪುಣ್ಯದ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ದೋಹಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ; ಪೂರ್ವಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ ಪವಮಾನ (ಶುದ್ಧಿಕಾರಕ) ಅವನನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತಾನೆ. ಪರ್ಜನ್ಯನು ಅವನ ಧಾರೆ; ಮರುತರು ಅವನ ಊಧ; ಯಜ್ಞವೇ ಅವನ ಪಯ (ಹಾಲು), ದಕ್ಷಿಣೆಯೇ ಅವನ ದೋಹನ.

Mantra 5

यस्य॒ नेशे॑ य॒ज्ञप॑ति॒र्न य॒ज्ञो नास्य॑ दा॒तेशे॒ न प्र॑तिग्रही॒ता। यो वि॑श्व॒जिद् वि॑श्व॒भृद् वि॒श्क॑र्मा घ॒र्मं नो॑ ब्रूत यत॒मश्चतु॑ष्पात्

ಯಜ್ಞಪತಿಗೆ ಯಜ್ಞದ ಮೇಲೆ ಅಧಿಕಾರವಿಲ್ಲದವನಿಗೆ ಯಜ್ಞವೇ ಇಲ್ಲ; ದಾನಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡುವ ಹಕ್ಕಿಲ್ಲ, ಯೋಗ್ಯ ಪ್ರತಿಗ್ರಾಹಕನೂ ಇಲ್ಲ—ಸರ್ವಜಿತ್, ಸರ್ವಭೃತ್, ವಿಶ್ವಕರ್ಮಾ ಆಗಿರುವವನೇ, ನಮಗೆ ‘ಘರ್ಮ’ವನ್ನು ಹೇಳು: ಆ ನಾಲ್ಕುಕಾಲಿನವನು ಯಾರು?

Mantra 6

येन॑ दे॒वाः स्वरारुरु॒हुर्हि॒त्वा शरी॑रम॒मृत॑स्य॒ नाभि॑म्। तेन॑ गेष्म सुकृ॒तस्य॑ लो॒कं घ॒र्मस्य॑ व्र॒तेन॒ तप॑सा यश॒स्यवः॑

ಯಾವದರಿಂದ ದೇವರುಗಳು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಏರಿದರು—ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಅಮೃತದ ನಾಭಿ-ಕೇಂದ್ರವನ್ನು (ಆಧಾರವನ್ನು) ತಲುಪಿ—ಅದೇ ಸಾಧನದಿಂದ ನಾವು ಸುಕೃತದ ಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯೋಣ; ಘರ್ಮದ ವ್ರತದಿಂದ, ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ—ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಬಯಸುವ ನಾವು.

Mantra 7

इन्द्रो॑ रू॒पेणा॒ग्निर्वहे॑न प्र॒जाप॑तिः परमे॒ष्ठी वि॒राट्। वि॒श्वान॑रे अक्रमत वैश्वान॒रे अ॑क्रमतान॒दुह्य॑क्रमत । सोऽदृंहयत॒ सोऽधारयत

ಇಂದ್ರನು ರೂಪದಿಂದ, ಅಗ್ನಿಯು ವಾಹಕದಿಂದ; ಪ್ರಜಾಪತಿ—ಪರಮೇಷ್ಠಿ—ವಿರಾಟ್. ವೈಶ್ವಾನರನಲ್ಲಿ ಅವನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ, ವೈಶ್ವಾನರನಲ್ಲಿ ಅವನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ; ಅನುದುಹ್ಯ (ಹಾಲು ಕೊಡುವ ಎತ್ತು) ಯಲ್ಲಿ ಅವನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ. ಅದರಿಂದ ಅವನು ಅದನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸಿದ; ಅದರಿಂದ ಅವನು ಅದನ್ನು ಧಾರಣೆ ಮಾಡಿದ.

Mantra 8

मध्य॑मे॒तद॑न॒डुहो॒ यत्रै॒ष वह॒ आहि॑तः । ए॒ताव॑दस्य प्रा॒चीनं॒ यावा॑न् प्र॒त्यङ् स॒माहि॑तः

ಇದು ಅನಡುಹ (ಎಳೆಯುವ ಎತ್ತು) ಯ ಮಧ್ಯಭಾಗ; ಇಲ್ಲಿ ಅದರ ವಾಹಕ-ಶಕ್ತಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ. ಎಷ್ಟು ಅದರ ಪೂರ್ವಭಾಗವೋ, ಅಷ್ಟೇ ಹಿಂದೆಗೂ ಅದು ಸಂಗ್ರಹಿತವಾಗಿ ಸಮಾಹಿತವಾಗಿದೆ.

Mantra 9

यो वेदा॑न॒डुहो॒ दोहा॑न्त्स॒प्तानु॑पदस्वतः । प्र॒जां च॑ लो॒कं चा॑प्नोति॒ तथा॑ सप्तऋ॒षयो॑ विदुः

ಯಾರು ಅನಡುಹನ ಏಳು ‘ದೋಹ’ಗಳನ್ನು—ಉತ್ಪಾದನೆ/ದೋಹಣಗಳನ್ನು—ಕ್ರಮಕ್ರಮವಾಗಿ ಹೆಜ್ಜೆಹೆಜ್ಜೆಯಾಗಿ ತಿಳಿದಿರುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಪ್ರಜೆಯನ್ನೂ ಲೋಕವನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಹೀಗೆ ಸಪ್ತಋಷಿಗಳು ತಿಳಿದಿದ್ದಾರೆ.

Mantra 10

प॒द्भिः से॒दिम॑व॒क्राम॒न्निरां॒ जङ्घा॑भिरुत्खि॒दन्। श्रमे॑णान॒ड्वान् की॒लालं॑ की॒नाश॑श्चाभि ग॑च्छतः

ಪಾದಗಳಿಂದ ಅವನು ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡುತ್ತಾನೆ, ಅಂಗಗಳ ಧ್ವನಿ ಕೇಳುತ್ತದೆ; ಜಂಘಗಳಿಂದ ಮಣ್ಣನ್ನು ಉದುರಿ ಎತ್ತುತ್ತಾನೆ. ಶ್ರಮದಿಂದ ಅನಡ್ವಾನ್ (ಎಳೆಯುವ ಎತ್ತು) ಮತ್ತು ಕೀನಾಶ (ಹಲೆಯುವವ/ಕೃಷಿಕ) ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸಿಹಿಯಾದ ಫಲದ ಕಡೆಗೆ ಸಾಗುತ್ತಾರೆ.

Mantra 11

द्वाद॑श॒ वा ए॒ता रात्री॒र्व्रत्या॑ आहुः प्र॒जाप॑तेः । तत्रोप॒ ब्रह्म॒ यो वेद॒ तद् वा अ॑न॒डुहो॑ व्र॒तम्

ಈ ಹನ್ನೆರಡು ರಾತ್ರಿಗಳನ್ನು ಜನರು ‘ವ್ರಾತ್ಯ’ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ—ಪ್ರಜಾಪತಿಯವು. ಅಲ್ಲಿ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿರುವ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಯಾರು ತಿಳಿಯುವರೋ—ಅದೇ ನಿಜವಾಗಿ ಅನಡುಹ (ವೃಷಭ)ನ ವ್ರತ.

Mantra 12

दु॒हे सा॒यं दु॒हे प्रा॒तर्दु॒हे म॒ध्यंदि॑नं॒ परि॑ । दोहा॒ ये अ॑स्य सं॒यन्ति॒ ता॑न् वि॒द्मानु॑पदस्वतः

ಸಂಜೆಗೆ ಅದು ಹಾಲು ಕೊಡುತ್ತದೆ; ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಅದು ಹಾಲು ಕೊಡುತ್ತದೆ; ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಸುತ್ತಲೂ ಕೂಡ ಹಾಲು ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಅದರ ಹಾಲುಕಡೆಯುವಿಕೆಗಳು (ದೋಹಗಳು) ಯಾವುವು ತಡೆಹಿಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿವೆಯೋ—ಅವುಗಳನ್ನು ನಾವು ತಿಳಿದಿದ್ದೇವೆ, ಕ್ರಮಬದ್ಧ ಹೆಜ್ಜೆಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಅನುಕ್ರಮವಾಗಿ.