Atharva Veda Sukta 4
Kanda 18Anuvaka 1Sukta 489 Mantras

Sukta 4

Rishi: Atharvanic tradition (funerary book; r̥ṣi attribution varies by anukramaṇī traditions)

Devata: Lokakṛt/Pathikṛt powers (a class of invoked recipients; often treated as divine/ancestral order-establishers)

Chandas: Anuṣṭubh (predominant cadence; with Atharvanic stylistic variation)

AV 18.4 ದೀರ್ಘವಾದ ಅಂತ್ಯೇಷ್ಠಿ–ಪಿತೃಯ ಲಿಟರ್ಜಿ. ಇದು ಯಜ್ಞವನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ, ಹವಿಯನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಆಸನಗೊಳಿಸುತ್ತಾ, ಅರ್ಹ ಸ್ವೀಕರ್ತರನ್ನು—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಲೋಕಕೃತ್/ಪಥಿಕೃತ್ (‘ಲೋಕ-/ಮಾರ್ಗ-ನಿರ್ಮಾತೃ’) ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು—ಪುನಃಪುನಃ ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತದೆ. ಹಿಂದಿನವರ ‘ಹಳೆಯ ಮಾರ್ಗ’ದಂತೆ ಅರ್ಪಣೆಗಳೂ ಮೃತಾತ್ಮನೂ ನಿರ್ಬಾಧವಾಗಿ ಸಾಗುವಂತೆ, ರಕ್ಷಣೆ ದೊರಕುವಂತೆ, ಮತ್ತು ಮರಣ-ಕರ್ಮಸಂಕೀರ್ಣದಲ್ಲಿ ಪಾಲುಗಳ ಸರಿಯಾದ ವಿತರಣೆಯಾಗುವಂತೆ ಇದು ಖಚಿತಪಡಿಸುತ್ತದೆ.

Mantras

Mantra 1

पितृमेधः। (८६ ककुम्मती, ८७ शंकुमती), ८८ त्र्यवसाना पथ्यापङ्क्तिः, ८९ पञ्चपदा पथ्यापङ्क्तिः। आ रो॑हत॒ जनि॑त्रीं जा॒तवे॑दसः पितृ॒याणैः सं व॒ आ रो॑हयामि । अवा॑ड्ढ॒व्येषि॒तो ह॑व्य॒वाह ईजा॒नं यु॒क्ताः सु॒कृतां॑ धत्त लो॒के

ಪಿತೃಮೇಧ. ಪಿತೃಗಳ ಮಾರ್ಗಗಳಿಂದ ಜನಿತ್ರೀ (ಜನನೀ) ಕಡೆ ಏರಿರಿ; ಜಾತವೇದಸನೊಂದಿಗೆ ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಏರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಹವಿಯಿಂದ ಪ್ರೇರಿತ ಹವ್ಯವಾಹ (ಅಗ್ನಿ) ಕೆಳಗಿನಿಂದ ಬಂದಿದೆ; ಯುಕ್ತರಾಗಿ, ಯಜಮಾನನಿಗೆ ಅವನ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸುಕೃತ (ಸತ್ಕರ್ಮದ ಪುಣ್ಯ)ವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿರಿ.

Mantra 2

दे॒वा य॒ज्ञमृ॒तवः॑ कल्पयन्ति ह॒विः पु॑रो॒डाशं॑ स्रु॒चो य॑ज्ञायु॒धानि॑ । तेभि॑र्याहि प॒थिभि॑र्देव॒यानै॒र्यैरी॑जा॒नाः स्व॒र्गं यन्ति॑ लो॒कम्

ದೇವರು—ಋತುಗಳು—ಯಜ್ಞವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ: ಹವಿಸ್, ಪುರೋಡಾಶ (ಯಜ್ಞಕೇಕ್), ಸ್ರುಚಗಳು (ಹೋಮಚಮಚಗಳು), ಯಜ್ಞಾಯುಧಗಳು (ಯಜ್ಞೋಪಕರಣಗಳು). ಅವೇ ದೇವಯಾನ ಮಾರ್ಗಗಳಿಂದ ನೀನು ಹೊರಡು; ಆ ಮಾರ್ಗಗಳಿಂದ ಯಜಮಾನರು ಯಜ್ಞಮಾಡಿ ಸ್ವರ್ಗಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ.

Mantra 3

ऋ॒तस्य॒ पन्था॒मनु॑ पश्य सा॒ध्वङ्गि॑रसः सु॒कृतो॑ येन॒ यन्ति॑ । तेभि॑र्याहि प॒थिभिः॑ स्व॒र्गं यत्रा॑दि॒त्या मधु॑ भ॒क्षय॑न्ति तृ॒तीये॒ नाके॒ अधि॒ वि श्र॑यस्व

ಋತದ ಕ್ರಮದಂತೆ ಆ ಪಥವನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೋಡು, ಹೇ ಅಂಗಿರಸ; ಅದರಿಂದ ಸುಕೃತರು (ಸತ್ಕರ್ಮಿಗಳು) ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಆ ಪಥಗಳಲ್ಲೇ ನೀನು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗು, ಅಲ್ಲಿ ಆದಿತ್ಯರು ಮಧುವನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ; ಮೂರನೇ ನಾಕದಲ್ಲಿ (ಉನ್ನತ ಗಗನದಲ್ಲಿ) ಅಲ್ಲಿ ನೀನು ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿಕೊ.

Mantra 4

त्रयः॑ सुप॒र्णा उप॑रस्य मा॒यू नाक॑स्य पृ॒ष्ठे अधि॑ वि॒ष्टपि॑ श्रि॒ताः । स्व॒र्गा लो॒का अ॒मृते॑न वि॒ष्ठा इष॒मूर्जं॒ यज॑मानाय दुह्राम्

ಮೂರು ಸುಪರ್ಣರು (ಸುಂದರ ರೆಕ್ಕೆಗಳವರು) ಮೇಲಿನ ಪ್ರದೇಶದ ಆಧಾರಗಳು; ಸ್ವರ್ಗದ ಬೆನ್ನಿನ ಮೇಲೆ, ವಿಶಾಲ ವಿಷ್ಟಪದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನೆಲಸಿದ್ದಾರೆ. ಸ್ವರ್ಗಲೋಕಗಳು ಅಮೃತದಿಂದ ದೃಢವಾಗಿ ಬಂಧಿತವಾಗಿವೆ; ಅವರು ಯಜಮಾನನಿಗೆ ಇಷ್ (ಪೋಷಣೆ) ಮತ್ತು ಊರ್ಜ (ಶಕ್ತಿ) ಹಾಲೆತ್ತಿ ನೀಡಲಿ.

Mantra 5

जु॒हूर्दा॑धार॒ द्यामु॑प॒भृद॒न्तरि॑क्षं ध्रु॒वा दा॑धार पृथि॒वीं प्र॑ति॒ष्ठाम्। प्रती॒मां लो॒का घृ॒तपृ॑ष्ठाः स्व॒र्गाः कामं॑कामं॒ यज॑मानाय दुह्राम्

ಜುಹೂ ಆಕಾಶವನ್ನು ಧರಿಸಿದೆ; ಉಪಭೃತ್ ಅಂತರಿಕ್ಷವನ್ನು; ಧ್ರುವಾ ಭೂಮಿಯನ್ನು ದೃಢ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಯಾಗಿ ಧರಿಸಿದೆ. ಪ್ರತಿಯಾಗಿ, ಘೃತಪೃಷ್ಠ (ನೆಯ್ಯಿನ ಪೃಷ್ಠವಿರುವ) ಈ ಸ್ವರ್ಗೀಯ ಲೋಕಗಳು ಯಜಮಾನನಿಗೆ ಕಾಮನೆ ಮೇಲೆ ಕಾಮನೆ—ಪ್ರತಿ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು—ಹಾಲಿನಂತೆ ದೋಹಿಸಿ ನೀಡಲಿ.

Mantra 6

ध्रुव॒ आ रो॑ह पृथि॒वीं वि॒श्वभो॑जसम॒न्तरि॑क्षमुपभृदा क्र॑मस्व । जुहु॒ द्यां ग॑च्छ॒ यज॑मानेन सा॒कं स्रु॒वेण॑ व॒त्सेन॒ दिशः॒ प्रपी॑नाः॒ सर्वा॑ धु॒क्ष्वाहृ॑ण्यमानः

ಧ್ರುವನಾಗಿ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಏರು; ಉಪಭೃತ್ (ಉಪಭೃತ್) ಕರಂಡಿಯೊಂದಿಗೆ ಸರ್ವಭೋಜಸವಾದ ಅಂತರಿಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡು. ಜುಹು: ಯಜಮಾನನೊಂದಿಗೆ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗು; ಸ್ರುವದಿಂದ, ವತ್ಸದೊಂದಿಗೆ, ಪ್ರಪೀನ (ಪೂರ್ಣ)ಗೊಂಡ ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು—ಇಲ್ಲಿ ಹಾಲೆಳೆ, ಆಹೃಣ್ಯಮಾನ (ಇತ್ತ ಸೆಳೆಯಲ್ಪಡುವವನು) ಆಗಿ.

Mantra 7

ती॒र्थैस्त॑रन्ति प्र॒वतो॑ म॒हीरिति॑ यज्ञ॒कृतः॑ सु॒कृतो॒ येन॒ यन्ति॑ । अत्रा॑दधु॒र्यज॑मानाय लो॒कं दिशो॑ भू॒तानि॒ यदक॑ल्पयन्त

“ತೀರ್ಥಗಳ ಮೂಲಕ ಅವರು ಮಹಾ ಇಳಿಜಾರನ್ನು ದಾಟುತ್ತಾರೆ”—ಹೀಗೆ ಯಜ್ಞಕರ್ತೃಗಳು, ಸುಕೃತರು (ಪುಣ್ಯವಂತರು), ಅದೇ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಇಲ್ಲಿ ಅವರು ಯಜಮಾನನಿಗಾಗಿ ಒಂದು ಲೋಕವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು; ದಿಕ್ಕುಗಳೂ ಭೂತ-ಪ್ರಾಣಿಗಳೂ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿದಾಗ.

Mantra 8

अङ्गि॑रसा॒मय॑नं॒ पूर्वो॑ अ॒ग्निरा॑दि॒त्याना॒मय॑नं॒ गार्ह॑पत्यो॒ दक्षि॑णाना॒मय॑नं दक्षिणा॒ग्निः । म॒हि॒मान॑म॒ग्नेर्विहि॑तस्य॒ ब्रह्म॑णा॒ सम॑ङ्गः॒ सर्व॒ उप॑ याहि श॒ग्मः

ಪೂರ್ವದ ಅಗ್ನಿ ಅಙ್ಗಿರಸ들의 ಆಯನ (ಮಾರ್ಗ) ಆಗಿದ್ದಾನೆ; ಗಾರ್ಹಪತ್ಯನು ಆದಿತ್ಯರ ಆಯನ; ದಕ್ಷಿಣಾಗ್ನಿ ದಕ್ಷಿಣದ ಶಕ್ತಿಗಳ ಆಯನ. ಹೇ ಸಹಾಯಕ (ಶಗ್ಮ) ದೇವನೇ! ಬ್ರಹ್ಮದಿಂದ—ಅಂಗಾಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣನಾಗಿ—ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತ ಅಗ್ನಿಯ ಮಹಿಮೆಯ ಕಡೆಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಸಮೀಪಿಸು.

Mantra 9

पूर्वो॑ अ॒ग्निष्ट्वा॑ तपतु॒ शं पु॒रस्ता॒च्छं प॒श्चात् त॑पतु॒ गार्ह॑पत्यः । द॒क्षि॒णा॒ग्निष्टे॑ तपतु॒ शर्म॒ वर्मो॑त्तर॒तो म॑ध्य॒तो अ॒न्तरि॑क्षाद् दि॒शोदि॑शो अग्ने॒ परि॑ पाहि घो॒रात्

ಪೂರ್ವದ ಅಗ್ನಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಮುಂಭಾಗದಿಂದ ಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕಾಗಿ ತಾಪಿಸಲಿ; ಹಿಂದಿನಿಂದ ಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕಾಗಿ ಗಾರ್ಹಪತ್ಯನು ತಾಪಿಸಲಿ. ದಕ್ಷಿಣಾಗ್ನಿ ನಿನ್ನನ್ನು ತಾಪಿಸಲಿ—ಶರ್ಮ (ಆಶ್ರಯ), ವರ್ಮ (ಕವಚ)—ಉತ್ತರದಿಂದ, ಮಧ್ಯದಿಂದ, ಅಂತರಿಕ್ಷದಿಂದ. ಹೇ ಅಗ್ನೇ! ದಿಕ್ಕುದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ಬರುವ ಘೋರದಿಂದ ನೀನು ಸುತ್ತಲೂ ಕಾಪಾಡು.

Mantra 10

यू॒यम॑ग्ने॒ शंत॑माभिस्त॒नूभि॑रीजा॒नम॒भि लो॒कं स्व॒र्गम्। अश्वा॑ भू॒त्वा पृ॑ष्टि॒वाहो॑ वहाथ॒ यत्र॑ दे॒वैः स॑ध॒मादं॒ मद॑न्ति

ಓ ಅಗ್ನೇ, ಅತ್ಯಂತ ಕಲ್ಯಾಣಕರವಾದ ನಿನ್ನ ತನುಗಳ (ರೂಪಗಳ) ಮೂಲಕ ಯಜಮಾನನನ್ನು ಸ್ವರ್ಗಲೋಕಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯು. ಬೆನ್ನಿನ ಮೇಲೆ ಹೊರುವ ಅಶ್ವಗಳಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ತಲುಪಿಸು—ಅಲ್ಲಿ ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಅವರು ಸಹ-ಉತ್ಸವದ ಆನಂದದಲ್ಲಿ ಹರ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ.

Mantra 11

शम॑ग्ने प॒श्चात् त॑प॒ शं पु॒रस्ता॒च्छमु॑त्त॒राच्छम॑ध॒रात् त॑पैनम्। एक॑स्त्रे॒धा विहि॑तो जातवेदः स॒म्यगे॑नं धेहि सु॒कृता॑मु लो॒के

ಓ ಅಗ್ನೇ, ಹಿಂದೆಂದೂ ಕಲ್ಯಾಣದೊಂದಿಗೆ ಅವನನ್ನು ತಪಿಸು; ಮುಂದೆಂದೂ ಕಲ್ಯಾಣದೊಂದಿಗೆ; ಉತ್ತರದಿಂದಲೂ ಕಲ್ಯಾಣದೊಂದಿಗೆ; ಕೆಳಗಿಂದಲೂ ಕಲ್ಯಾಣದೊಂದಿಗೆ ಅವನನ್ನು ತಪಿಸು. ಓ ಜಾತವೇದಸ್, ನೀನು ಒಬ್ಬನಾಗಿದ್ದರೂ ತ್ರಿಧಾ ವಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನು; ಅವನನ್ನು ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಸುಕೃತಿಗಳ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸು.

Mantra 12

शम॒ग्नयः॒ समि॑द्धा॒ आ र॑भन्तां प्राजाप॒त्यं मेध्यं॑ जा॒तवे॑दसः । शृ॒तं कृ॒ण्वन्त॑ इ॒ह माव॑ चिक्षिपन्

ಕಲ್ಯಾಣದೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಜ್ವಲಿತ ಅಗ್ನಿಗಳು ಹಿಡಿಯಲಿ—ಓ ಜಾತವೇದಸರು—ನನ್ನ ಪ್ರಾಜಾಪತ್ಯ, ಮೇಧ್ಯ (ಯಜ್ಞಶುದ್ಧ) ತತ್ತ್ವವನ್ನು. ಇಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಸುಸ್ಥಿರವಾಗಿ (ಸು-ಆಧಾರಿತವಾಗಿ) ಮಾಡುವಂತೆ, ಅದನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಎಸೆಯದಿರಲಿ.

Mantra 13

य॒ज्ञ ए॑ति॒ वित॑तः॒ कल्प॑मान ईजा॒नम॒भि लो॒कं स्व॒र्गम्। तम॒ग्नयः॒ सर्व॑हुतं जुषन्तां प्राजाप॒त्यं मेध्यं॑ जा॒तवे॑दसः

ಯಜ್ಞವು ವಿಸ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಕ್ರಮಗೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತದೆ—ಯಜಮಾನನತ್ತ, ಸ್ವರ್ಗಲೋಕದ ಕಡೆಗೆ. ಆತನನ್ನು—ಸರ್ವಹುತ (ಎಲ್ಲವೂ ಅರ್ಪಿತ)ನಾದವನನ್ನು—ಹೇ ಜಾತವೇದಸರಾದ ಅಗ್ನಿಗಳೇ, ಪ್ರಸನ್ನರಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿರಿ; ಅವನು ಪ್ರಜಾಪತ್ಯ, ಮೇಧ್ಯ (ಯಜ್ಞಶುದ್ಧ)ನಾಗಿದ್ದಾನೆ.

Mantra 14

ई॒जा॒नश्चि॒तमारु॑क्षद॒ग्निं नाक॑स्य पृ॒ष्ठाद् दिव॑मुत् पति॒ष्यन्। तस्मै॒ प्र भा॑ति॒ नभ॑सो॒ ज्योति॑षीमान्त्स्व॒र्गः पन्थाः॑ सु॒कृते॑ देव॒यानः॑

ಯಜಮಾನನು ನಿಜಕ್ಕೂ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಆರೋಹಿಸಿದ್ದಾನೆ; ನಾಕದ ಪೃಷ್ಠದಿಂದ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹಾರಲು ಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಅವನಿಗಾಗಿ ಆಕಾಶಾಂತರಿಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಜ್ಯೋತಿರ್ಮಯವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ—ಸ್ವರ್ಗದ ಪಥ, ದೇವಯಾನ ಮಾರ್ಗ—ಸುಕೃತ (ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಿ)ಗೆ.

Mantra 15

अ॒ग्निर्होता॑ध्व॒र्युष्टे॒ बह॒स्पति॒रिन्द्रो॑ ब्र॒ह्मा द॑क्षिण॒तस्ते॑ अस्तु । हु॒तोऽयं संस्थि॑तो य॒ज्ञ ए॑ति॒ यत्र॒ पूर्व॒मय॑नं हु॒ताना॑म्

ಅಗ್ನಿಯೇ ನಿನ್ನ ಹೋತೃ, ನಿನ್ನ ಅಧ್ವರ್ಯು; ಬೃಹಸ್ಪತಿ, ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮನು ನಿನ್ನ ಬಲಭಾಗದಲ್ಲಿರಲಿ. ಹೂತಗೊಂಡು ಸುಸ್ಥಾಪಿತವಾದ ಈ ಯಜ್ಞವು ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತದೆ—ಹಿಂದಿನಿಂದಲೂ ಹೂತ (ಅರ್ಪಿತ)ಗಳ ಗತಿ ಇರುವ ಕಡೆಗೆ.

Mantra 16

अ॒पू॒पवा॑न् क्षी॒रवां॑श्च॒रुरेह सी॑दतु । लो॒क॒कृतः॑ पथि॒कृतो॑ यजामहे॒ ये दे॒वानां॑ हु॒तभा॑गा इ॒ह स्थ

ಅಪೂಪ (ಕೇಕ್)ಯುಕ್ತವೂ ಕ್ಷೀರಸಮೃದ್ಧವೂ ಆದ ಚರು ಇಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲಿ. ಲೋಕ-ಕರ್ತೃಗಳಿಗೂ ಪಥ-ಕರ್ತೃಗಳಿಗೂ ನಾವು ಯಜ್ಞ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ—ದೇವರಲ್ಲಿ ಹುತ-ಭಾಗ (ಅರ್ಪಿತ ಹವಿಷ್ಯದ ಪಾಲು) ಹೊಂದಿರುವವರು—ನೀವು ಇಲ್ಲಿ ಉಪಸ್ಥಿತರಾಗಿರಿ.

Mantra 17

अ॒पू॒पवा॒न् दधि॑वांश्च॒रुरेह सी॑दतु । लो॒क॒कृतः॑ पथि॒कृतो॑ यजामहे॒ ये दे॒वानां॑ हु॒तभा॑गा इ॒ह स्थ

ಅಪೂಪ (ಕೇಕ್)ಯುಕ್ತವೂ ದಧಿಸಮೃದ್ಧವೂ ಆದ ಚರು ಇಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲಿ. ಲೋಕ-ಕರ್ತೃಗಳಿಗೂ ಪಥ-ಕರ್ತೃಗಳಿಗೂ ನಾವು ಯಜ್ಞ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ—ದೇವರಲ್ಲಿ ಹುತ-ಭಾಗ (ಅರ್ಪಿತ ಹವಿಷ್ಯದ ಪಾಲು) ಹೊಂದಿರುವವರು—ನೀವು ಇಲ್ಲಿ ಉಪಸ್ಥಿತರಾಗಿರಿ.

Mantra 18

अ॒पू॒पवा॑न् द्र॒प्सवां॑श्च॒रुरेह सी॑दतु । लो॒क॒कृतः॑ पथि॒कृतो॑ यजामहे॒ ये दे॒वानां॑ हु॒तभा॑गा इ॒ह स्थ

ಅಪೂಪ (ಕೇಕ್) ಸಹಿತವಾಗಿಯೂ ರಸದ ಬಿಂದುಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿಯೂ ಇರುವ ಚರು (ಪಾಕವಾದ ಹವಿಸು) ಇಲ್ಲಿ ಆಸನಗೊಳ್ಳಲಿ. ಲೋಕಕೃತರೂ ಪಥಿಕೃತರೂ—ದೇವರಲ್ಲಿ ಹುತಭಾಗ (ಹವಿಸಿನ ಪಾಲು) ಹೊಂದಿರುವವರು—ಅವರನ್ನು ನಾವು ಯಜಿಸುತ್ತೇವೆ; ನೀವು ಇಲ್ಲಿ ಉಪಸ್ಥಿತರಾಗಿರಿ.

Mantra 19

अ॒पू॒पवा॑न् घृ॒तवां॑श्च॒रुरेह सी॑दतु । लो॒क॒कृतः॑ पथि॒कृतो॑ यजामहे॒ ये दे॒वानां॑ हु॒तभा॑गा इ॒ह स्थ

ಅಪೂಪ (ಕೇಕ್) ಸಹಿತವಾಗಿಯೂ ಘೃತದಿಂದ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿಯೂ ಇರುವ ಚರು (ಪಾಕವಾದ ಹವಿಸು) ಇಲ್ಲಿ ಆಸನಗೊಳ್ಳಲಿ. ಲೋಕಕೃತರೂ ಪಥಿಕೃತರೂ—ದೇವರಲ್ಲಿ ಹುತಭಾಗ (ಹವಿಸಿನ ಪಾಲು) ಹೊಂದಿರುವವರು—ಅವರನ್ನು ನಾವು ಯಜಿಸುತ್ತೇವೆ; ನೀವು ಇಲ್ಲಿ ಉಪಸ್ಥಿತರಾಗಿರಿ.

Mantra 20

अ॒पू॒पवा॑न् मां॒सवां॑श्च॒रुरेह सी॑दतु । लो॒क॒कृतः॑ पथि॒कृतो॑ यजामहे॒ ये दे॒वानां॑ हु॒तभा॑गा इ॒ह स्थ

ಅಪೂಪ (ಕೇಕ್) ಸಹಿತವಾಗಿಯೂ ಮಾಂಸಯುಕ್ತವಾಗಿಯೂ ಇರುವ ಚರು (ಪಾಕವಾದ ಹವಿಸು) ಇಲ್ಲಿ ಆಸನಗೊಳ್ಳಲಿ. ಲೋಕಕೃತರೂ ಪಥಿಕೃತರೂ—ದೇವರಲ್ಲಿ ಹುತಭಾಗ (ಹವಿಸಿನ ಪಾಲು) ಹೊಂದಿರುವವರು—ಅವರನ್ನು ನಾವು ಯಜಿಸುತ್ತೇವೆ; ನೀವು ಇಲ್ಲಿ ಉಪಸ್ಥಿತರಾಗಿರಿ.

Mantra 21

अ॒पू॒पवा॒नन्न॑वांश्च॒रुरेह सी॑दतु । लो॒क॒कृतः॑ पथि॒कृतो॑ यजामहे॒ ये दे॒वानां॑ हु॒तभा॑गा इ॒ह स्थ

ಅಪೂಪ (ಕೇಕ್) ಮತ್ತು ಅನ್ನದಿಂದ ಸಮೃದ್ಧವಾದ ಚರು (ಪಾಕವಾದ ಹವಿಷ್ಯ) ಇಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಲಿ. ಲೋಕಕೃತಃ (ಲೋಕ-ನಿರ್ಮಾತೃಗಳು) ಮತ್ತು ಪಥಿಕೃತಃ (ಮಾರ್ಗ-ನಿರ್ಮಾತೃಗಳು) ಎಂಬ ದೇವರನ್ನು ನಾವು ಯಜಿಸುತ್ತೇವೆ—ದೇವರ ಹುತ (ಆಹುತಿ)ಯಲ್ಲಿ ಭಾಗ ಹೊಂದಿರುವವರು; ನೀವು ಇಲ್ಲಿ ಉಪಸ್ಥಿತರಾಗಿರಿ.

Mantra 22

अ॒पू॒पवा॒न् मधु॑मांश्च॒रुरेह सी॑दतु । लो॒क॒कृतः॑ पथि॒कृतो॑ यजामहे॒ ये दे॒वानां॑ हु॒तभा॑गा इ॒ह स्थ

ಅಪೂಪ (ಕೇಕ್) ಮತ್ತು ಮಧು (ಜೇನು)ಯಿಂದ ಮಧುರವಾದ ಚರು (ಪಾಕವಾದ ಹವಿಷ್ಯ) ಇಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಲಿ. ಲೋಕಕೃತಃ ಮತ್ತು ಪಥಿಕೃತಃ ಎಂಬ ದೇವರನ್ನು ನಾವು ಯಜಿಸುತ್ತೇವೆ—ದೇವರ ಹುತ (ಆಹುತಿ)ಯಲ್ಲಿ ಭಾಗ ಹೊಂದಿರುವವರು; ನೀವು ಇಲ್ಲಿ ಉಪಸ್ಥಿತರಾಗಿರಿ.

Mantra 23

अ॒पू॒पवा॒न् रस॑वांश्च॒रुरेह सी॑दतु । लो॒क॒कृतः॑ पथि॒कृतो॑ यजामहे॒ ये दे॒वानां॑ हु॒तभा॑गा इ॒ह स्थ

ಅಪೂಪ (ಕೇಕ್) ಮತ್ತು ರಸದಿಂದ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾದ ಚರು (ಪಾಕವಾದ ಹವಿಷ್ಯ) ಇಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಲಿ. ಲೋಕಕೃತಃ ಮತ್ತು ಪಥಿಕೃತಃ ಎಂಬ ದೇವರನ್ನು ನಾವು ಯಜಿಸುತ್ತೇವೆ—ದೇವರ ಹುತ (ಆಹುತಿ)ಯಲ್ಲಿ ಭಾಗ ಹೊಂದಿರುವವರು; ನೀವು ಇಲ್ಲಿ ಉಪಸ್ಥಿತರಾಗಿರಿ.

Mantra 24

अ॒पू॒पवा॒नप॑वांश्च॒रुरेह सी॑दतु । लो॒क॒कृतः॑ पथि॒कृतो॑ यजामहे॒ ये दे॒वानां॑ हु॒तभा॑गा इ॒ह स्थ

ಅಪೂಪ (ಯಜ್ಞಕೇಕ)ದಿಂದ ಸಮೃದ್ಧವೂ ಅಪ್/ಜಲದಿಂದ ಸಮೃದ್ಧವೂ ಆದ ಚರು (ಪಾಕವಾದ ಹವಿಷ್ಯ) ಇಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಲಿ. ಲೋಕಕೃತಃ (ಲೋಕವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವವರು) ಮತ್ತು ಪಥಿಕೃತಃ (ಮಾರ್ಗವನ್ನು ರೂಪಿಸುವವರು) ಎಂಬ ದೇವರನ್ನು ನಾವು ಯಜಿಸುತ್ತೇವೆ—ದೇವರ ಹುತಭಾಗಾ (ಹವನದ ಪಾಲು ಹೊಂದಿರುವವರು) ಯಾರು; ನೀವು ಇಲ್ಲಿ ಉಪಸ್ಥಿತರಾಗಿರಿ.

Mantra 25

अ॒पू॒पापि॑हितान् कु॒म्भान् यांस्ते॑ दे॒वा अधा॑रयन्। ते ते॑ सन्तु स्व॒धाव॑न्तो॒ मधु॑मन्तो घृत॒श्चुतः॑

ಅಪೂಪಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಕುಂಭಗಳನ್ನು ದೇವರುಗಳು ನಿನಗಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು—ಅವುಗಳು ನಿನಗೇ ಸೇರಲಿ; ಸ್ವಧಾವಂತ (ಸ್ವಧಾ-ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ), ಮಧುಮಂತ (ಮಧುರ), ಮತ್ತು ಘೃತಶ್ಚುತ (ತುಪ್ಪು ಚಿಮ್ಮುವ) ಆಗಿರಲಿ.

Mantra 26

यास्ते॑ धा॒ना अ॑नुकि॒रामि॑ ति॒लमि॑श्राः स्व॒धाव॑तीः । तास्ते॑ सन्तू॒द्भ्वीः प्र॒भ्वीस्तास्ते॑ य॒मो राजानु॑ मन्यताम्

ನಿನಗಾಗಿ ನಾನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಚಲ್ಲುವ, ತಿಲಮಿಶ್ರಿತ, ಸ್ವಧಾ-ಸಮೃದ್ಧ ಧಾನ್ಯಗಳು—ಅವುಗಳೆಲ್ಲ ನಿನಗೇ ಆಗಲಿ; ಅವುಗಳು ಉಬ್ಬಿಸುವವು, ಪ್ರಬಲವಾಗಲಿ. ನಿನಗಾಗಿ ಯಮರಾಜನು ಕಾಲಕ್ರಮವಾಗಿ ಅವನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿ ಅನುಮೋದಿಸಲಿ.

Mantra 27

अक्षि॑तिं॒ भूय॑सीम्

ಅಕ್ಷಿತತ್ವ—ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿ.

Mantra 28

द्र॒प्सश्च॑स्कन्द पृथि॒वीमनु॒ द्यामि॒मं च॒ योनि॒मनु॒ यश्च॒ पूर्वः॑ । स॒मा॒नं योनि॒मनु॑ सं॒चर॑न्तं द्र॒प्सं जु॑हो॒म्यनु॑ स॒प्त होत्राः॑

ಬಿಂದು (ದ್ರಪ್ಸ) ಹರಿದುಬಂದಿದೆ—ಪೃಥ್ವಿಯನ್ನನುಸರಿಸಿ, ದ್ಯೌವನ್ನನುಸರಿಸಿ, ಈ ಯೋನಿಯನ್ನನುಸರಿಸಿ, ಮತ್ತು ಪೂರ್ವದ ಯೋನಿಯನ್ನೂ ಅನುಸರಿಸಿ. ಒಂದೇ ಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಕ್ರಮಬದ್ಧವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುವ ಆ ಬಿಂದುವಿಗೆ—ನಾನು ಜುಹೋಮಿ (ಆಹುತಿ) ಅರ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ, ಸಪ್ತ ಹೋತೃ-ಆಹ್ವಾನಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ.

Mantra 29

श॒तधा॑रं वा॒युम॒र्कं स्व॒र्विदं॑ नृ॒चक्ष॑स॒स्ते अ॒भि च॑क्षते र॒यिम्। ये पृ॒णन्ति॒ प्र च॒ यच्छ॑न्ति सर्व॒दा ते दु॑ह्रते॒ दक्षि॑णां स॒प्तमा॑तरम्

ಶತಧಾರೆಯ ವಾಯು, ಅರ್ಕ (ಸೂರ್ಯ), ಸ್ವರ್ವಿದ್ (ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಗೆಲ್ಲಿಸುವವ), ನೃಚಕ್ಷಸ್ (ಮಾನವರನ್ನು ನೋಡುವವ)—ಇವರು ಧನದ ಮೇಲೆ ಅನುಗ್ರಹದ ದೃಷ್ಟಿ ಇಡುತ್ತಾರೆ. ಯಾರು ತುಂಬುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಯಾರು ದಾನಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಸದಾ—ಅವರೇ ದಕ್ಷಿಣೆಯನ್ನು (ಯಾಜ್ಞಿಕ ಪ್ರತಿಫಲ), ಸಪ್ತಮಾತೃಕೆಯಾದ (ಏಳು ತಾಯಿಗಳ) ಅವಳನ್ನು, ದೋಹಿಸುತ್ತಾರೆ.

Mantra 30

कोशं॑ दुहन्ति क॒लशं॒ चतु॑र्बिल॒मिडां॑ धे॒नुं मधु॑मतीं स्व॒स्तये॑ । ऊर्जं॒ मद॑न्ती॒मदि॑तिं॒ जने॒ष्वग्ने॒ मा हिं॑सीः पर॒मे व्योऽमन्

ಅವರು ಕೋಶ (ಪಾತ್ರ)ವನ್ನು ದೋಹುತ್ತಾರೆ, ಕಲಶವನ್ನೂ; ಚತುರ್ಬಿಲ (ನಾಲ್ಕು ರಂಧ್ರಗಳ) ಪಾತ್ರವನ್ನೂ—ಸ್ವಸ್ತಿಗಾಗಿ ಇಡಾ (ಪೋಷಣ) ಎಂಬ ಮಧುಮತಿಯಾದ ಧೇನುವನ್ನು. ಹರ್ಷ ನೀಡುವ ಊರ್ಜೆಯನ್ನು, ಜನರೊಳಗಿನ ಅದಿತಿಯನ್ನು (ಅಖಂಡತೆ/ಅಪರಿಮಿತತೆ). ಹೇ ಅಗ್ನಿ, ಪರಮ ವ್ಯೋಮದಲ್ಲಿ ಹಿಂಸೆ ಮಾಡಬೇಡ.

Mantra 31

ए॒तत् ते॑ दे॒वः स॑वि॒ता वासो॑ ददाति॒ भर्त॑वे । तत् त्वं य॒मस्य॒ राज्ये॒ वसा॑नस्ता॒र्प्यंऽ चर

ಹೇ (ಅಮೂಕ), ದೇವ ಸವಿತಾ ನಿನಗೆ ಧರಿಸಲು ಈ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ. ಅದನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಯಮನ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ನೀನು ಸುಖವಾಗಿ, ಯೋಗ್ಯ ತೃಪ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಚರಿಸು.

Mantra 32

धा॒ना धे॒नुर॑भवद् व॒त्सो अ॑स्यास्ति॒लोऽभवत्। तां वै य॒मस्य॒ राज्ये॒ अक्षि॑ता॒मुप॑ जीवति

ಧಾನ್ಯವು ಹಸುವಾಯಿತು; ಅದರ ಎಳ್ಳಿನಿಂದ ಕರು ಹುಟ್ಟಿತು. ಆ ಹಸುವಿನ ಆಧಾರದಿಂದಲೇ ಯಮನ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಬದುಕುತ್ತಾನೆ—ಕ್ಷಯವಾಗದ, ಅಕ್ಷಯವಾದ ಆಕೆಯ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿಸಿ.

Mantra 33

ए॒तास्ते॑ असौ धे॒नवः॑ काम॒दुघा॑ भवन्तु । एनीः॒ श्येनीः॒ सरू॑पा॒ विरू॑पास्ति॒लव॑त्सा॒ उप॑ तिष्ठन्तु॒ त्वात्र॑

ನಿನಗಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಇರುವ ಈ ಧೇನುಗಳು ಕಾಮದುಘಾ—ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಹಾಲು ಕೊಡುವವು—ಆಗಲಿ. ಏನೀ-ಧೇನುಗಳು, ಶ್ಯೇನೀ-ಧೇನುಗಳು, ಸರೂಪಾ ಮತ್ತು ವಿರೂಪಾ, ಎಳ್ಳು-ಕರುಗಳಿರುವವು—ಇಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಸಮೀಪವಾಗಿ ನಿಂತಿರಲಿ.

Mantra 34

एनी॒र्धा॒ना हरि॑णीः॒ श्येनी॑रस्य कृ॒ष्णा धा॒ना रोहि॑णीर्धे॒नव॑स्ते । ति॒लव॑त्सा॒ ऊर्ज॑म॒स्मै दुहा॑ना वि॒श्वाहा॑ सन्त्वनप॒स्फुर॑न्तीः

ಧಾನ್ಯದ ಏನೀ-ಧೇನುಗಳು—ಹರಿಣೀ (ಸುವರ್ಣವರ್ಣ); ಧಾನ್ಯದ ಶ್ಯೇನೀ-ಧೇನುಗಳು—ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ರೋಹಿಣೀ—ಇವು ನಿನ್ನ ಧೇನುಗಳು. ಎಳ್ಳು-ಕರುಗಳಿರುವವು, ಅವನಿಗೆ ಪೋಷಕ-ಊರ್ಜೆಯನ್ನು ಹಾಲಾಗಿ ದೋಹುತ್ತ, ಎಲ್ಲ ದಿನಗಳೂ ಅಚಲವಾಗಿ, ಅಸ್ಫುರಿಸದೆ (ಅನಪಸ್ಫುರಂತೀಃ) ಇರಲಿ.

Mantra 35

वै॒श्वा॒न॒रे ह॒विरि॒दं जु॑होमि साह॒स्रं श॒तधा॑र॒मुत्स॑म्। स बि॑भर्ति पि॒तरं॑ पिताम॒हान् प्र॑पिताम॒हान् बि॑भर्ति॒ पिन्व॑मानः

ವೈಶ್ವಾನರನಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ಈ ಹವಿಸನ್ನು ಜುಹೋಮಿಸುತ್ತೇನೆ—ಸಾವಿರಪಟ್ಟು, ನೂರು ಧಾರೆಗಳಿರುವ ಉತ್ಸ (ಝರಿ). ಅವನು ತಂದೆಯನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಪಿತಾಮಹರನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಪ್ರಪಿತಾಮಹರನ್ನೂ ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ—ಪೋಷಿತನಾಗಿ, ತುಂಬುತ್ತಾ.

Mantra 36

स॒हस्र॑धारं श॒तधा॑र॒मुत्स॒मक्षि॑तं व्य॒च्यमा॑नं सलि॒लस्य॑ पृ॒ष्ठे। ऊर्जं॒ दुहा॑नमनप॒स्फुर॑न्त॒मुपा॑सते पि॒तरः॑ स्व॒धाभिः॑

ಸಾವಿರ ಧಾರೆಗಳೂ, ನೂರು ಧಾರೆಗಳೂಳ್ಳ, ಅಕ್ಷಯವಾದ ಉತ್ಸ (ಝರನೆ), ನೀರಿನ ಪೃಷ್ಠದ ಮೇಲೆ ವ್ಯಾಪಿಸುತ್ತಿರುವುದು—ಊರ್ಜೆ (ಪೋಷಣೆ)ಯನ್ನು ಹಾಲಿನಂತೆ ದೋಹಿಸಿ ನೀಡುವ, ಎಂದಿಗೂ ಕುಗ್ಗದ—ಅದನ್ನು ಪಿತೃಗಳು ಸ್ವಧಾ-ಅರ್ಪಣಗಳಿಂದ ಉಪಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ.

Mantra 37

इ॒दं कसा॑म्बु॒ चय॑नेन चि॒तं तत् स॑जाता॒ अव॑ पश्य॒तेत॑ । मर्त्यो॒ऽयम॑मृत॒त्वमे॑ति॒ तस्मै॑ गृ॒हान् कृ॑णुत याव॒त्सब॑न्धु

ಈ ಕಸಾ-ಜಲ, ಚಯನ (ಸೇರಿಸುವ/ಪೇರಿಸುವ) ಮೂಲಕ ಚಿತಗೊಂಡದ್ದು—ಹೇ ಸಜಾತ ಬಂಧುಗಳೇ, ಅದನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೋಡಿ. ಈ ಮর্ত್ಯನು ಅಮೃತತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನಿಗಾಗಿ, ಬಂಧುತ್ವ ಎಷ್ಟು ದೂರವೋ ಅಷ್ಟು ದೂರ ಮನೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿರಿ.

Mantra 38

इ॒हैवैधि॑ धन॒सनि॑रि॒हचि॑त्त इ॒हक्र॑तुः । इ॒हैधि॑ वी॒र्यऽवत्तरो वयो॒धा अप॑राहतः

ಇಲ್ಲಿಯೇ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ವೃದ್ಧಿಯಾಗು—ಧನವನ್ನು ಜಯಿಸುವವನಾಗು; ಇಲ್ಲಿಯೇ ನಿನ್ನ ಚಿತ್ತ ಇರಲಿ, ಇಲ್ಲಿಯೇ ನಿನ್ನ ಸಂಕಲ್ಪ ಸ್ಥಿರವಾಗಲಿ. ಇಲ್ಲಿಯೇ ನೀನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಪುರುಷವೀರ್ಯದಿಂದ ಸಮೃದ್ಧನಾಗಿ ವೃದ್ಧಿಯಾಗು; ಪ್ರಾಣಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುವವನೇ, ಅಜೇಯನಾಗಿರು.

Mantra 39

पु॒त्रं पौत्र॑मभित॒र्पय॑न्ती॒रापो॒ मधु॑मतीरि॒माः । स्व॒धां पि॒तृभ्यो॑ अ॒मृतं॒ दुहा॑ना॒ आपो॑ दे॒वीरु॒भयां॑स्तर्पयन्तु

ಪುತ್ರನನ್ನೂ ಮೊಮ್ಮಗನನ್ನೂ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸುವ ಈ ಮಧುಮಯ ಜಲಗಳು—ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಸ್ವಧಾ ಎಂಬ ಅಮೃತಸಮಾನ ಸಾರವನ್ನು ದೋಹಿ ಹೊರಹರಿಸುತ್ತವೆ. ದೇವೀ ಜಲಗಳೇ, ಅವರು ಎರಡನ್ನೂ (ವಂಶಜರನ್ನೂ ಪಿತೃಗಳನ್ನೂ) ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಲಿ.

Mantra 40

आपो॑ अ॒ग्निं प्र हि॑णुत पि॒तॄंरुपे॒मं य॒ज्ञं पि॒तरो॑ मे जुषन्ताम्। आसी॑ना॒मूर्ज॒मुप॒ ये सच॑न्ते॒ ते नो॑ र॒यिं सर्व॑वीरं॒ नि य॑च्छान्

ಹೇ ಜಲಗಳೇ, ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಪ್ರೇರಿಸಿರಿ; ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ತರುವಿರಿ. ನನ್ನ ಪಿತೃಗಳು ಈ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸಿ ಆನಂದಿಸಲಿ. ಯಾರು ಆಸೀನರಾಗಿ ಪೋಷಣ-ಊರ್ಜೆಯೊಂದಿಗೆ ಸೇರುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ನಮಗೆ ಸರ್ವವೀರಸಮೃದ್ಧ ಧನವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿ, ಅದನ್ನು ದೃಢವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲಿ.

Mantra 41

समि॑न्धते॒ अम॑र्त्यं हव्य॒वाहं॑ घृत॒प्रिय॑म्। स वे॑द॒ निहि॑तान्नि॒धीन् पि॒तॄ॒न् प॑रा॒वतो॑ ग॒तान्

ಅವರು ಅಮರ್ತ್ಯನನ್ನು ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುತ್ತಾರೆ—ಹವ್ಯವಾಹನನ್ನು, ಘೃತಪ್ರಿಯನನ್ನು. ಅವನು ನಿಹಿತವಾದ ನಿಧಿಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವನು: ಪರಾವತ (ದೂರದ ಲೋಕ)ಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದ ಪಿತೃಗಳನ್ನು.

Mantra 42

यं ते॑ म॒न्थं यमो॑द॒नं यन्मां॒सं नि॑पृ॒णामि॑ ते । ते ते॑ सन्तु स्व॒धाव॑न्तो॒ मधु॑मन्तो घृत॒श्चुतः॑

ಓ (ಪಿತೃ/ಪ್ರೇತ), ನಾನು ನಿನಗೆ ಅರ್ಪಿಸುವ ಮಂಥ (ಮಥಿಸಿದ ಪಾನೀಯ), ಯಮನ ಓದನ (ಅನ್ನ-ಪಾಯಸ), ಮತ್ತು ನಾನು ನಿನಗೆ ಪೂರೈಸುವ ಮಾಂಸ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ನಿನ್ನದೇ ಆಗಲಿ; ಸ್ವಧಾ-ಯುಕ್ತವಾಗಿಯೂ, ಮಧುರವಾಗಿಯೂ, ತುಪ್ಪದಿಂದ ತೊಟ್ಟಿಲಾಡುವಂತೆಯೂ ಇರಲಿ.

Mantra 43

यास्ते॑ धा॒ना अ॑नुकि॒रामि॑ ति॒लमि॑श्राः स्व॒धाव॑तीः । तास्ते॑ सन्तू॒द्भ्वीः प्र॒भ्वीस्तास्ते॑ य॒मो राजानु॑ मन्यताम्

ಓ (ಪಿತೃ/ಪ್ರೇತ), ನಾನು ನಿನಗಾಗಿ ಚದುರಿಸುವ ಧಾನಾ (ಅನ್ನಕಣಗಳು), ಎಳ್ಳು ಮಿಶ್ರಿತವಾಗಿಯೂ ಸ್ವಧಾ-ಯುಕ್ತವಾಗಿಯೂ ಇರುವವು—ಅವು ನಿನ್ನದೇ ಆಗಲಿ; ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿಯೂ ಪ್ರಬಲವಾಗಿಯೂ ಇರಲಿ; ನಿನಗಾಗಿ ಅವನ್ನು ಯಮರಾಜನು ಅನುಮೋದಿಸಲಿ.

Mantra 44

इ॒दं पूर्व॒मप॑रं नि॒यानं॒ येना॑ ते॒ पूर्वे॑ पि॒तरः॒ परे॑ताः । पु॒रो॒ग॒वा ये अ॑भि॒शाचो॑ अस्य॒ ते त्वा॑ वहन्ति सु॒कृता॑मु लो॒कम्

ಇದು ಪೂರ್ವದೂ ಪರದೂ ಆದ ನೇಯ್ದುಹೋಗುವ ಮಾರ್ಗ—ಈ ಮಾರ್ಗದಿಂದಲೇ ನಿನ್ನ ಹಿಂದಿನ ಪಿತೃಗಳು ಪರಲೋಕಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದ್ದಾರೆ. ಗೋವುಗಳೊಂದಿಗೆ ಮುಂಚೆ ಸಾಗುವ ಆ ಪುರೋಗವಗಳು, ಇದರ ಶತ್ರು-ಅಭಿಚಾರವನ್ನು ತಳ್ಳಿಹಾಕುವವರು—ಅವರು ನಿನ್ನನ್ನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸುಕೃತ (ಪುಣ್ಯವಂತರ) ಲೋಕಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಾರೆ.

Mantra 45

सर॑स्वतीं देव॒यन्तो॑ हवन्ते॒ सर॑स्वतीमध्व॒रे ता॒यमा॑ने । सर॑स्वतीं सु॒कृतो॑ हवन्ते॒ सर॑स्वती दा॒शुषे॑ वार्यं॑ दात्

ದೇವರನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಸರಸ್ವತಿಯನ್ನು ಆಮಂತ್ರಿಸುತ್ತಾರೆ—ಅಧ್ವರ (ಯಜ್ಞ) ನಡೆಯುತ್ತಾ ವಿಸ್ತರಿಸುವಾಗ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿಯೇ ಸರಸ್ವತಿಯನ್ನು. ಸುಕೃತರು (ಸತ್ಕರ್ಮಿಗಳು) ಸರಸ್ವತಿಯನ್ನು ಆಮಂತ್ರಿಸುತ್ತಾರೆ; ದಾಶುಷ (ಅರ್ಪಣೆ ಮಾಡುವ ಯಜಮಾನ)ನಿಗೆ ಸರಸ್ವತಿ ಇಷ್ಟವಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವರವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಲಿ.

Mantra 46

सर॑स्वतीं पि॒तरो॑ हवन्ते दक्षि॒णा य॒ज्ञम॑भि॒नक्ष॑माणाः । आ॒सद्या॒स्मिन् ब॒र्हिषि॑ मादयध्वमनमी॒वा इष॒ आ धे॑ह्य॒स्मे

ಪಿತೃಗಳು ಸರಸ್ವತಿಯನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಾರೆ; ದಕ್ಷಿಣಾ-ದಾನಗಳು ಯಜ್ಞವನ್ನು ಅದರ ಗುರಿಯತ್ತ ವೇಗವಾಗಿ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತವೆ. ಈ ಬರ್ಹಿಷ್ ಮೇಲೆ ಆಸೀನರಾಗಿ ಆನಂದಿಸಿರಿ; ಅಹಿತವಿಲ್ಲದವರಾಗಿ, ನಮ್ಮಿಗಾಗಿ ಪೋಷಣೆಯ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿರಿ.

Mantra 47

सर॑स्वति॒ या स॒रथं॑ य॒याथो॒क्थैः स्व॒धाभि॑र्देवि पि॒तृभि॒र्मद॑न्ती । स॒ह॒स्रा॒र्घमि॒डो अत्र॑ भा॒गं रा॒यस्पोषं॒ यज॑मानाय धेहि

ಹೇ ಸರಸ್ವತೀ ದೇವಿ! ಪಿತೃಗಳೊಂದಿಗೆ ಒಂದೇ ರಥದಲ್ಲಿ ಸೇರಿ, ಸ್ತುತಿಗಳಿಂದಲೂ ಸ್ವಧಾ-ಅರ್ಪಣಗಳಿಂದಲೂ ಹರ್ಷಿಸುತ್ತಾ ನೀನು ಹೋಗಿರುವೆ—ಇಲ್ಲಿ ಯಜಮಾನನಿಗೆ ಇಡಾ (ಇಳಾ)ಯ ಭಾಗವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸು; ಸಹಸ್ರ-ಅರ್ಘ್ಯ, ಮಹಾಮೌಲ್ಯದ ಅದನ್ನು, ಧನಸಂಪತ್ತಿನ ವೃದ್ಧಿಯನ್ನೂ ಸಮೃದ್ಧ ಪೋಷವನ್ನೂ ಅವನಿಗೆ ದಯಪಾಲಿಸು.

Mantra 48

पृ॒थि॒वीं त्वा॑ पृथि॒व्यामा वे॑शयामि दे॒वो नो॑ धा॒ता प्र ति॑रा॒त्यायुः॑ । परा॑परैता वसु॒विद् वो अ॒स्त्वधा॑ मृ॒ताः पि॒तृषु॒ सं भ॑वन्तु

ಪೃಥ್ವಿಯಲ್ಲಿ, ಪೃಥ್ವಿಯೊಳಗೆ, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ನೆಲೆಗೊಳಿಸುತ್ತೇನೆ. ದೇವ ಧಾತೃ ನಮ್ಮಿಗಾಗಿ ಆಯುಷ್ಯವನ್ನು ದೀರ್ಘಗೊಳಿಸಲಿ. ನಿನ್ನ ಈ ಪರಾ-ಅಪರ (ಇಲ್ಲಿಂದ ಅಲ್ಲಿಗೆ) ಗಮನವು ನಿಮಗೆ ವಸು-ವಿದ್—ಧನವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವದು—ಆಗಲಿ; ನಂತರ ಮೃತರು ಪಿತೃಗಳೊಳಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸೇರಲಿ.

Mantra 49

आ प्र च्य॑वेथा॒मप॒ तन्मृ॑जेथां॒ यद् वा॑मभि॒भा अत्रो॒चुः । अ॒स्मादेत॑म॒घ्न्यौ तद् वशी॑यो दा॒तुः पि॒तृष्वि॒हभो॑जनौ॒ मम॑

ಮುಂದೆ ಸರಿಯಿರಿ; ಮತ್ತು ಆ ಮಲಿನತೆಯನ್ನು ಒರೆದು ಹಾಕಿರಿ—ಇಲ್ಲಿ ಜನರು ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರ ವಿರುದ್ಧ ಉಚ್ಚರಿಸಿದ ಶತ್ರುವಾಣಿ ಏನಿದೆಯೋ ಅದನ್ನು. ಈ ಪುರುಷನಿಂದ ಅದನ್ನು ದೂರ ಓಡಿಸಿರಿ, ಹೇ ಅಘ್ನ್ಯಾ ಯುಗಲವೇ! ಅದನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ವಶವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಿರಿ—ನೀವು ಇಬ್ಬರೂ, ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಸಹಭಾಗಿಗಳು, ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳೊಂದಿಗೆ ಕೂಡ, ದಾತನ ಭೋಜನದ ಪಾಲುದಾರರು.

Mantra 50

एयम॑ग॒न् दक्षि॑णा भद्र॒तो नो॑ अ॒नेन॑ द॒त्ता सु॒दुघा॑ वयो॒धाः । यौव॑ने जी॒वानु॑प॒पृञ्च॑ती ज॒रा पि॒तृभ्य॑ उप॒संप॑राणयादि॒मान्

ಇಲ್ಲಿ ದಕ್ಷಿಣಾ ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಿದೆ—ನಮಗೆ ಶುಭಕರವಾಗಿ. ಇದನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಅದು ಸುದುಘಾ (ಉತ್ತಮವಾಗಿ ಹಾಲು ಕೊಡುವ), ವಯೋಧಾ (ಬಲ-ವರ್ಧಕ) ಆಗುತ್ತದೆ. ಯೌವನದಿಂದ ಜೀವಂತರನ್ನು ಸಿಂಚಿಸುತ್ತಿರಲಿ; ಮತ್ತು ಜರೆಯು ಸಮೀಪಿಸಿದಾಗ, ಇವರನ್ನು ಪಿತೃಗಳ ಬಳಿಗೆ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಕರೆದೊಯ್ದು, ಪಾರಮಾಡಲಿ.

Mantra 51

इ॒दं पि॒तृभ्यः॒ प्र भ॑रामि ब॒र्हिर्जी॒वं दे॒वेभ्य॒ उत्त॑रं स्तृणामि । तदा रो॑ह पुरुष॒ मेध्यो॒ भव॒न् प्रति॑ त्वा जानन्तु पि॒तरः॒ परे॑तम्

ಈ ಬರ್ಹಿಸ್‌ (ಪವಿತ್ರ ಕುಶ-ಹಾಸು) ಅನ್ನು ನಾನು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಅರ್ಪಣವಾಗಿ ಮುಂದಕ್ಕೆ ತರುತ್ತೇನೆ; ದೇವತೆಗಳಿಗಾಗಿ ಜೀವಂತವಾದ, ಉನ್ನತ ಬರ್ಹಿಸ್‌ ಅನ್ನು ಹಾಸುತ್ತೇನೆ. ಆಗ, ಹೇ ಪುರುಷ, ನೀನು ಏರು—ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯನಾಗುತ್ತಾ; ಪರಲೋಕಗತ ಪಿತೃಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಲಿ.

Mantra 52

एदं ब॒र्हिर॑सदो॒ मेध्यो॑ऽभूः॒ प्रति॑ त्वा जानन्तु पि॒तरः॒ परे॑तम्। य॒था॒प॒रु त॒न्वं॑१ सं भ॑रस्व॒ गात्रा॑णि ते॒ ब्रह्म॑णा कल्पयामि

ಈ ಬರ್ಹಿಸ್‌ ಮೇಲೆ ನೀನು ಆಸನಗೊಂಡಿರುವೆ; ನೀನು ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯನಾಗಿರುವೆ—ಪರಲೋಕಗತ ಪಿತೃಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಲಿ. ಸಂಧಿ-ಸಂಧಿಯಾಗಿ ಹೇಗೋ ಹಾಗೆ ನೀನು ನಿನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿಕೋ; ನಿನ್ನ ಅಂಗಗಳನ್ನು ನಾನು ಬ್ರಹ್ಮ (ಪವಿತ್ರ ವಾಣಿ)ಯ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಯಥಾವಿಧಿ ರೂಪಿಸುತ್ತೇನೆ.

Mantra 53

प॒र्णो राजा॑पि॒धानं॑ चरू॒णामू॒र्जो बलं॒ सह॒ ओजो॑ न॒ आग॑न्। आयु॑र्जी॒वेभ्यो॒ विद॑धद् दीर्घायु॒त्वाय॑ श॒तशा॑रदाय

ಪರ್ಣವು—ರಾಜಸ ಆವರಣವಾಗಿ—ಪಾಕವಾದ ಚರುಗಳ (ಚರು) ಮೇಲೆ ಮುಚ್ಚಳಾಗಿ, ರಸ (ಊರ್ಜ), ಬಲ, ಸಹಸ್ ಮತ್ತು ಓಜಸ್ಸಿನೊಂದಿಗೆ ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಿದೆ. ಅದು ಜೀವಿಸುವವರಿಗೆ ಆಯುಷ್ಯವನ್ನು ವಿಧಿಸಲಿ—ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯಕ್ಕಾಗಿ, ನೂರು ಶರದೃತುಗಳವರೆಗೆ.

Mantra 54

ऊ॒र्जो भा॒गो य इ॒मं ज॒जानाश्मान्ना॑ना॒माधि॑पत्यं ज॒गाम॑ । तम॑र्चत वि॒श्वमि॑त्रा ह॒विर्भिः॒ स नो॑ य॒मः प्र॑त॒रं जी॒वसे॑ धात्

ಊರ್ಜೆಯ ಪಾಲು—ಈ ಲೋಕವನ್ನು ಜನಿಸಿದವನು, ಕಲ್ಲುಗಳ ಮೇಲೆ ಅಧಿಪತ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದವನು—ಅವನನ್ನು, ಹೇ ವಿಶ್ವಮಿತ್ರರೇ, ಹವಿಸ್ಸುಗಳಿಂದ ಅರ್ಚಿಸಿ. ಆ ಯಮನು ನಮಗೆ ಜೀವಿಸಲು ಇನ್ನೂ ದೃಢವಾದ ಆಧಾರವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಿ.

Mantra 55

यथा॑ य॒माय॑ ह॒र्म्यमव॑प॒न् पञ्च॑ मान॒वाः । ए॒वा व॑पामि ह॒र्म्यं यथा॑ मे॒ भूर॒योऽस॑त

ಯಮಕ್ಕಾಗಿ ಮನುನ ಐದು ಪುತ್ರರು ಹೇಗೆ ಒಂದು ಹರ್ಮ್ಯ (ಭವನ) ಕಟ್ಟಿದರೋ, ಹಾಗೆಯೇ ನಾನು ಕೂಡ ಹರ್ಮ್ಯವನ್ನು ಕಟ್ಟುತ್ತೇನೆ—ನನಗೆ ಬಹು ಸಮೃದ್ಧಿ ಇರಲೆಂದು.

Mantra 56

इ॒दं हिर॑ण्यं बिभृहि॒ यत् ते॑ पि॒ताबि॑भः पु॒रा। स्व॒र्गं य॒तः पि॒तुर्हस्तं॒ निर्मृ॑ड्ढि॒ दक्षि॑णम्

ನೀನು ಈ ಚಿನ್ನವನ್ನು ಧರಿಸು; ಇದನ್ನು ನಿನ್ನ ತಂದೆ ಪುರಾತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಧರಿಸಿದ್ದನು. ತಂದೆಯ ಕೈಯಿಂದ—ಅಲ್ಲಿಂದ ಸ್ವರ್ಗವು ಲಭಿಸುವುದು—ಬಲಗೈಯನ್ನು ಹಾನಿಯಿಂದ ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿ, ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿಸು.

Mantra 57

ये च॑ जी॒वा ये च॑ मृ॒ता ये जा॒ता ये च॑ य॒ज्ञियाः॑ । तेभ्यो॑ घृ॒तस्य॑ कु॒ल्यैऽतु॒ मधु॑धारा व्युन्द॒ती

ಜೀವಂತರಾಗಿರಲಿ, ಮೃತರಾಗಿರಲಿ, ಜನಿಸಿದವರಾಗಿರಲಿ, ಯಜ್ಞಾರ್ಹರಾಗಿರಲಿ—ಅವರ ಕಡೆಗೆ ಘೃತದ ಕಾಲುವೆ ಹರಿಯಲಿ; ಅದು ಮಧುಧಾರೆಯಂತೆ ಉಕ್ಕಿ ಹರಿದು, ಚೆಲ್ಲಿಹೋಗಲಿ.

Mantra 58

वृषा॑ मती॒नां प॑वते विचक्ष॒णः सूरो॒ अह्नां॑ प्र॒तरी॑तो॒षसां॑ दि॒वः । प्रा॒णः सिन्धू॑नां क॒लशाँ॑ अचिक्रद॒दिन्द्र॑स्य॒ हार्दि॑मावि॒शन् म॑नी॒षया॑

ಮತಿಗಳ ವೃಷಭನು—ವಿಚಕ್ಷಣನು—ಶುದ್ಧಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ; ದಿನಗಳ ಸೂರ್ಯನು, ದಿವ್ಯದ ಉಷಸ್ಸುಗಳ ನಡುವೆ ಜಯಶಾಲಿಯಾಗಿ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಾನೆ. ನದಿಗಳ ಪ್ರಾಣವು ಕಲಶಗಳೊಳಗೆ ಜೋರಾಗಿ ಕೂಗಿದೆ; ಮಣೀಷೆಯಿಂದ ಇಂದ್ರನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದೆ.

Mantra 59

त्वे॒षस्ते॑ धू॒म ऊ॑र्णोतु दि॒वि षंच्छु॒क्र आत॑तः । सूरो॒ न हि द्यु॒ता त्वं कृ॒पा पावक॒ रोच॑से

ಓ ಪಾವಕ (ಶುದ್ಧಿಕರ) ಅಗ್ನಿಯೇ! ನಿನ್ನ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಧೂಮವು ದಿವಿಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಆವರಿಸಲಿ—ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡಿಕೊಂಡು, ಸರ್ವಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿ. ಏಕೆಂದರೆ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ದ್ಯುತಿಯಲ್ಲಿ ನೀನು, ಓ ಪಾವಕ, ನಿನ್ನ ಸ್ವಸ್ವರೂಪದಲ್ಲೇ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತೀಯೆ.

Mantra 60

प्र वा ए॒तीन्दु॒रिन्द्र॑स्य॒ निष्कृ॑तिं॒ सखा॒ सख्यु॒र्न प्र मि॑नाति संगि॒रः । मर्य॑ इव॒ योषाः॒ सम॑र्षसे॒ सोमः॑ क॒लशे॑ श॒तया॑मना प॒था

ಇಂದು (ಸೋಮ) ನಿಜವಾಗಿ ಇಂದ್ರನ ನಿಷ್ಕೃತಿ—ಮುಕ್ತಿ ಮತ್ತು ನಿರ್ಗಮ—ದತ್ತ ಹೊರಟು ಹೋಗುತ್ತದೆ; ಮಿತ್ರನಾಗಿ, ಗಾಯಕನಾದ ಮಿತ್ರನ ಬಂಧವನ್ನು ಅವನು ಹಾನಿಗೊಳಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಯುವಕನು ಯುವತಿಯರ ಕಡೆಗೆ ಧಾವಿಸುವಂತೆ ನೀನು ಒಟ್ಟಾಗಿ ವೇಗವಾಗಿ ಸೇರುತ್ತೀಯೆ; ಓ ಸೋಮ, ನೂರು ಪಥಗಳ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ಕಲಶದೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತೀಯೆ.

Mantra 61

अक्ष॒न्नमी॑मदन्त॒ ह्यव॑ प्रि॒यां अ॑धूषत । अस्तो॑षत॒ स्वभा॑नवो॒ विप्रा॒ यवि॑ष्ठा ईमहे

ಅವರು ಭೋಜನ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ; ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅವರು ಹರ್ಷಗೊಂಡಿದ್ದಾರೆ; ಸಹಾಯವಾಗಿ ಪ್ರಿಯವಾದ ಪಾಲನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿದ್ದಾರೆ—ಸ್ವಪ್ರಕಾಶಮಾನ, ಪ್ರೇರಿತ, ಅತ್ಯಂತ ಯೌವನದ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ನಾವು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ.

Mantra 62

आ या॑त पितरः सो॒म्यासो॑ गम्भी॒रैः प॒थिभिः॑ पितृ॒याणैः॑ । आयु॑र॒स्मभ्यं॒ दध॑तः प्र॒जां च॑ रा॒यश्च॒ पोषै॑र॒भि नः॑ सचध्वम्

ಬನ್ನಿರಿ, ಓ ಪಿತೃಗಳೇ, ಸೋಮಪ್ರಿಯರೇ, ಗಹನವಾದ ಪಿತೃಯಾಣ ಮಾರ್ಗಗಳಿಂದ. ನಮಗೆ ಆಯುಷ್ಯವನ್ನೂ ಪ್ರಜೆಯನ್ನೂ ನೀಡುತ್ತ, ಧನವೂ ಪೋಷಣೆಯೂ ಸಹಿತ—ನಮ್ಮೊಡನೆ ಸೇರಿರಿರಿ.

Mantra 63

परा॑ यात पितरः सो॒म्यासो॑ गम्भी॒रैः प॒थिभिः॑ पू॒र्याणैः॑ । अधा॑ मा॒सि पुन॒रा या॑त नो गृ॒हान् ह॒विरत्तुं॑ सुप्र॒जसः॑ सु॒वीराः॑

ಹೊರಟುಹೋಗಿರಿ, ಓ ಪಿತೃಗಳೇ, ಸೋಮಪ್ರಿಯರೇ, ಗಹನವಾದ ಪುರಾತನ ಮಾರ್ಗಗಳಿಂದ. ನಂತರ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ನಮ್ಮ ಮನೆಗಳಿಗೆ ಬನ್ನಿರಿ, ಹವಿಸ್ಸನ್ನು ಭುಜಿಸಲು—ಸುಪ್ರಜರು, ಸುವೀರರು.

Mantra 64

यद् वो अ॒ग्निरज॑हा॒देक॒मङ्गं॑ पितृलो॒कं ग॒मयं॑ जा॒तवे॑दाः । तद् व॑ ए॒तत् पुन॒रा प्या॑ययामि सा॒ङ्गाः स्व॒र्गे पि॒तरो॑ मादयध्वम्

ಹೇ ಜಾತವೇದಾ ಅಗ್ನಿಯೇ! ಪಿತೃಲೋಕಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುವಾಗ ನೀನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟುಹೋದ ಒಂದೇ ಅಂಗವನ್ನು—ಅದೇ ಇದನ್ನು ನಾನು ಈಗ ಮತ್ತೆ ನಿಮಗೆ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತುಂಬಿಸುತ್ತೇನೆ. ಹೇ ಪಿತರೇ! ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸಸಾಂಗರು (ಸರ್ವಾಂಗರು) ಆಗಿ ಹರ್ಷಿಸಿರಿ.

Mantra 65

अभू॑द् दू॒तः प्रहि॑तो जा॒तवे॑दाः सा॒यं न्यह्न॑ उप॒वन्द्यो॒ नृभिः॑ । प्रादाः॑ पि॒तृभ्यः॑ स्व॒धया॒ ते अ॑क्षन्न॒द्धि त्वं दे॑व॒ प्रय॑ता ह॒वींषि॑

ಜಾತವೇದನು ದೂತನಾಗಿ—ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನು—ಸಂಜೆಯ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ, ದಿನ ಇಳಿಯುವಾಗ, ಮನುಷ್ಯರಿಂದ ಉಪವಂದ್ಯನಾದನು. ನೀನು ಸ್ವಧೆಯೊಂದಿಗೆ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದೆ; ಅವರು ಭುಂಜಿಸಿದರು. ಹೇ ದೇವಾ! ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಸಮರ್ಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಹವಿಷ್ಯಗಳನ್ನು ನೀನು ಸಹ ಭುಂಜಿಸು.

Mantra 66

अ॒सौ हा इ॒ह ते॒ मनः॒ ककु॑त्सलमिव जा॒मयः॑ । अ॒भ्येऽनं भूम ऊर्णुहि

ಅಸೌ—ಇಲ್ಲಿಯೇ—ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಇದೆ; ಸ್ವಜನರ ನಡುವೆ ಕಕುತ್ಸಲದಂತೆ ಹೊರಚಾಚಿದ ಶೃಂಗದಂತೆ. ಹೇ ಪೃಥ್ವಿ, ಈ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು ಮುಚ್ಚು; ಅವನ ಮೇಲೆ ಆವರಿಸು.

Mantra 67

शुम्भ॑न्तां लो॒काः पि॑तृ॒षद॑नाः पितृ॒षद॑ने त्वा लो॒क आ सा॑दयामि

ಪಿತೃಸದನವಾದ ಲೋಕಗಳು ಶುಭ್ರವಾಗಲಿ, ಶೋಭಿಸಲಿ. ಪಿತೃಸದನದಲ್ಲಿ, ಆ ಲೋಕದಲ್ಲಿ, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಕುಳ್ಳಿರಿಸಿ ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತೇನೆ.

Mantra 68

ये॒३स्माकं॑ पि॒तर॒स्तेषां॑ ब॒र्हिर॑सि

ನಮ್ಮವರಾದ ಪಿತೃಗಳಿಗಾಗಿ ನೀನು ಬರ್ಹಿ (ಯಜ್ಞದ ಪವಿತ್ರ ಕುಶಾಸನ) ಆಗಿರುವೆ.

Mantra 69

उदु॑त्त॒मं व॑रुण॒ पाश॑म॒स्मदवा॑ध॒मं वि म॑ध्य॒मं श्र॑थाय । अधा॑ व॒यमा॑दित्य व्र॒ते तवाना॑गसो॒ अदि॑तये स्याम

ಹೇ ವರುಣ, ನಮ್ಮಿಂದ ಮೇಲಿನ ಪಾಶವನ್ನು ಸಡಿಲಿಸು; ಕೆಳಗಿನದನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕು; ಮಧ್ಯದನ್ನು ಚೀರಿ ಬಿಡಿಸು. ಆಗ, ಹೇ ಆದಿತ್ಯ, ನಿನ್ನ ವ್ರತದಲ್ಲಿ ನಾವು ನಿರ್ದೋಷರಾಗಿದ್ದು, ಅದಿತಿ (ಮುಕ್ತಿ)ಯ ಪಾಲಾಗಿರೋಣ.

Mantra 70

प्रास्मत् पाशा॑न् वरुण मुञ्च॒ सर्वा॒न् यैः स॑मा॒मे ब॒ध्यते॒ यैर्व्या॒मे। अधा॑ जीवेम श॒रदं॑ श॒तानि॒ त्वया॑ राजन् गुपि॒ता रक्ष॑माणाः

ಹೇ ವರುಣ, ನಮ್ಮಿಂದ ಎಲ್ಲ ಪಾಶಗಳನ್ನು ಬಿಡಿಸು—ಅರ್ಧಮಾಪದಲ್ಲಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಪೂರ್ಣ ಎಳೆತದಲ್ಲಾಗಲಿ ಯಾರಿಂದ ಬಂಧನವಾಗುತ್ತದೋ ಅವನ್ನೆಲ್ಲ. ಆಗ, ಹೇ ರಾಜನ್, ನಿನ್ನಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಕಾಪಾಡಲ್ಪಟ್ಟು ನಾವು ನೂರು ಶರದ್ಗಳವರೆಗೆ ಜೀವಿಸೋಣ.

Mantra 71

अ॒ग्नये॑ कव्य॒वाह॑नाय स्व॒धा नमः॑

ಪಿತೃಗಳ ಕವ್ಯ (ಹವಿಷ್ಯ)ವನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗುವ ಕವ್ಯವಾಹನ ಅಗ್ನಿಗೆ—ಸ್ವಧಾ; ನಮಸ್ಕಾರ.

Mantra 72

सोमा॑य पि॒तृम॑ते स्व॒धा नमः॑

ಪಿತೃಗಳೊಂದಿಗೆ ಇರುವ ಸೋಮಕ್ಕೆ—ಸ್ವಧಾ; ನಮಸ್ಕಾರ.

Mantra 73

पि॒तृभ्यः॒ सोम॑वद्भ्यः स्व॒धा नमः॑

ಸೋಮವಂತ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ—ಸ್ವಧಾ; ನಮಸ್ಕಾರ.

Mantra 74

य॒माय॑ पि॒तृम॑ते स्व॒धा नमः॑

ಪಿತೃಗಳೊಂದಿಗೆ ಇರುವ ಯಮನಿಗೆ—ಸ್ವಧಾ! ನಮಸ್ಕಾರ.

Mantra 75

ए॒तत् ते॑ प्रततामह स्व॒धा ये च॒ त्वामनु॑

ಹೇ ಪರಪರತಾತ (ಪ್ರತತಾಮಹ), ಇದು ನಿನಗಾಗಿ—ಸ್ವಧಾ! ಮತ್ತು ನಿನ್ನನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವರಿಗೂ.

Mantra 76

ए॒त् ते॑ ततामह स्व॒धा ये च॒ त्वामनु॑

ಹೇ ತಾತಾಮಹ (ಪರಮ ಪಿತಾಮಹ), ಇದು ನಿನಗಾಗಿ—ಸ್ವಧಾ!—ಮತ್ತು ನಿನ್ನನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವರಿಗೂ (ಸಹವಾಸಿಗಳಿಗೂ) ಸಹ.

Mantra 77

ए॒तत् ते॑ तत स्व॒धा

ಹೇ ತಾತ (ಪಿತಾಮಹ), ಇದು ನಿನಗಾಗಿ—ಸ್ವಧಾ!

Mantra 78

स्व॒धा पि॒तृभ्यः॑ पृथिवि॒षद्भ्यः॑

ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಸ್ವಧಾ—ಪೃಥ್ವಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ.

Mantra 79

स्व॒धा पि॒तृभ्यो॑ अन्तरिक्ष॒सद्भ्यः॑

ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಸ್ವಧಾ—ಅಂತರಿಕ್ಷದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ.

Mantra 80

स्व॒धा पि॒तृभ्यो॑ दिवि॒षद्भ्यः॑

ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಸ್ವಧಾ—ದಿವಿಯಲ್ಲಿ (ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ) ವಾಸಿಸುವ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ.

Mantra 81

नमो॑ वः पितर ऊ॒र्जे नमो॑ वः पितरो॒ रसा॑य

ಹೇ ಪಿತೃಗಳೇ, ಊರ್ಜೆ (ಬಲ)ಗಾಗಿ ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಹೇ ಪಿತೃಗಳೇ, ರಸ (ಜೀವನರಸ)ಕ್ಕಾಗಿ ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Mantra 82

नमो॑ वः पितरो॒ भामा॑य॒ नमो॑ वः पितरो म॒न्यवे॑

ಹೇ ಪಿತೃಗಳೇ, ನಿಮ್ಮ ಭಾಮಾ (ಭಯಂಕರ ತೇಜಸ್ಸು)ಗಾಗಿ ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಹೇ ಪಿತೃಗಳೇ, ನಿಮ್ಮ ಮನ್ಯು (ಕ್ರೋಧ)ಗಾಗಿ ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Mantra 83

नमो॑ वः पितरो॒ यद् घोरं तस्मै॒ नमो॑ वः पितरो॒ यत् क्रू॒रं तस्मै॑

ಹೇ ಪಿತೃಗಳೇ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಏನು ಘೋರವೋ, ಅದಕ್ಕೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಹೇ ಪಿತೃಗಳೇ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಏನು ಕ್ರೂರವೋ, ಅದಕ್ಕೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Mantra 84

नमो॑ वः पितरो॒ यच्छि॒वं तस्मै॒ नमो॑ वः पितरो॒ यत् स्यो॒नं तस्मै॑

ಹೇ ಪಿತೃಗಳೇ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಏನು ಶಿವ (ಮಂಗಳಕರ)ವೋ, ಅದಕ್ಕೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಹೇ ಪಿತೃಗಳೇ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಏನು ಸ್ಯೋನ (ಕೃಪಾಮಯ ಮತ್ತು ಶಮನಕರ)ವೋ, ಅದಕ್ಕೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

Mantra 85

नमो॑ वः पितरः स्व॒धा वः॑ पितरः

ಹೇ ಪಿತೃಗಳೇ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಹೇ ಪಿತೃಗಳೇ, ಸ್ವಧಾ ನಿಮಗಾಗಲಿ.

Mantra 86

येऽत्र॑ पि॒तरः॑ पि॒तरो॒ येऽत्र॑ यू॒यं स्थ यु॒ष्मांस्तेऽनु॑ यू॒यं तेषां॒ श्रेष्ठा॑ भूयास्थ

ಇಲ್ಲಿ ಇರುವ ಪಿತೃಗಳೇ—ಇಲ್ಲಿಯೇ ಉಪಸ್ಥಿತರಾಗಿ ನಿಂತಿರುವ ಪಿತೃಗಳೇ—ನಿಮ್ಮ ಅನುಸರಣೆಯಲ್ಲಿ, ನಿಮ್ಮ ಪಥದಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮವರಲ್ಲಿ ಅವರು ಅವರೊಳಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾಗಲಿ.

Mantra 87

य इ॒ह पि॒तरो॑ जी॒वा इ॒ह व॒यं स्मः॑ । अ॒स्मांस्तेऽनु॑ व॒यं तेषां॒ श्रेष्ठा॑ भूयास्म

ಇಲ್ಲಿ ಜೀವಂತವಾಗಿರುವ ಪಿತೃಗಳೂ, ಮತ್ತು ನಾವು ಇಲ್ಲಿರುವವರೂ—ಅವರ ಅನುಸರಣೆಯಲ್ಲಿ, ನಾವು ಅವರೊಳಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾಗೋಣ.

Mantra 88

आ त्वा॑ग्न इधीमहि द्यु॒मन्तं॑ देवा॒जर॑म्। यद् घ॒ सा ते॒ पनी॑यसी स॒मिद् दी॒दय॑ति॒ द्यवि॑ । इषं॑ स्तो॒तृभ्य॒ आ भ॑र

ಓ ಅಗ್ನಿಯೇ, ನಾವು ನಿನ್ನನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುತ್ತೇವೆ—ದ್ಯುಮಂತ, ದೇವ, ಅಜರ (ಹಳೆಯದಾಗದವನು). ನಿನ್ನ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯ ಸಮಿಧ್ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ನಿಜವಾಗಿ ದೀಪ್ತಿಯಾಗಿ ಹೊತ್ತಿಕೊಂಡಾಗ, ಸ್ತೋತೃಗಳಿಗೆ ಪೋಷಣೆಯನ್ನು (ಇಷ್) ಇಲ್ಲಿ ತಂದುಕೊಡು.

Mantra 89

च॒न्द्रमा॑ अ॒प्स्व॑१न्तरा सु॑प॒र्णो धा॑वते दि॒वि। न वो॑ हिरण्यनेमयः प॒दं वि॑न्दन्ति विद्युतो वि॒त्तं मे॑ अ॒स्य रो॑दसी

ಚಂದ್ರನು ನೀರಿನೊಳಗೆ ಅಂತರಿತನಾಗಿ, ಸುಪರ್ಣ (ಸುಂದರ ರೆಕ್ಕೆಗಳವನು) ಆಗಿ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ವೇಗವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಓ ವಿದ್ಯುತ್‌ಗಳೇ, ನಿಮ್ಮ ಚಿನ್ನದ ಅಂಚಿನ ಮಿಂಚುಗಳು ದಾರಿಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ; ಇದರಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಈ ಎರಡು ಲೋಕಗಳು—ದ್ಯೌ ಮತ್ತು ಪೃಥ್ವೀ—ಸ್ವತ್ತು (ಮತ್ತು ಸಾಕ್ಷಿ) ಆಗಿವೆ.

Frequently Asked Questions

They are invoked as ‘world-establishers’ and ‘path-establishers’—powers that uphold order, recognize rightful shares of offerings, and open the correct route for the rite and the departed to proceed without obstruction.

In Atharvanic funerary liturgy, ‘seating’ formalizes the offering’s presence and readiness, then invites the entitled recipients to take their share—so the sacrifice is valid, accepted, and effective for safe transition.

Such verses are often reused for their core function: guaranteeing unhindered flow to the proper destination and ‘release’ (niṣkṛti). In funerary application, that imagery supports successful delivery of offerings and smooth passage along the ancestral path.

Read Atharva Veda in the Vedapath app

Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.

Continue reading in the Vedapath app

Open in App