सर्वजीजानां तु प्रथमवापे सुवर्णोदकसम्प्लुतां पूर्वमुष्टिं वापयेदमुं च मन्त्रं ब्रूयात्प्रजापतये काश्यपाय देवाय च नमः सदा । सीता मे ऋध्यतां देवी बीजेषु च धनेषु च ॥ कZ_०२.२४.२७ ॥
sarvajījānāṃ tu prathamavāpe suvarṇodakasamplutāṃ pūrvamuṣṭiṃ vāpayedamuṃ ca mantraṃ brūyātprajāpataye kāśyapāya devāya ca namaḥ sadā | sītā me ṛdhyatāṃ devī bījeṣu ca dhaneṣu ca
ಎಲ್ಲ ಬೀಜಗಳ ಮೊದಲ ಬಿತ್ತನೆಯ ವೇಳೆ ‘ಸುವರ್ಣೋದಕ’ ಸಿಂಪಡಿಸಿದ ಒಂದು ಮುಷ್ಟಿ ಬೀಜವನ್ನು ಮೊದಲು ಬಿತ್ತಿ, ಈ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಹೇಳಬೇಕು— “ಪ್ರಜಾಪತಿಗೆ, ಕಾಶ್ಯಪನಿಗೆ ಮತ್ತು ದೇವನಿಗೆ ಸದಾ ನಮಸ್ಕಾರ. ದೇವಿ ಸೀತಾ ನನ್ನಿಗಾಗಿ ಬೀಜಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಧನದಲ್ಲಿಯೂ ಸಮೃದ್ಧಿಯಾಗಲಿ.”
Ritual acts can coordinate collective practice, reinforce legitimacy, and psychologically anchor compliance and optimism around state farming and revenue cycles.
Sītā is also the ‘furrow’—a symbol of cultivated land and fertility—linking religious language to the material aim of higher yields and revenue.