Adhyaya 255

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे दिव्यानि प्रमाणानि नाम चतुःपञ्चाशदधिकद्विशततमो ऽध्यायः अथ पञ्चपञ्चाशदधिकद्विशततमो ऽध्यायः दायविभागकथनम् अग्निर् उवाच विभागञ्चेत् पिता कुर्यादिच्छया विभजेत् सुतान् ज्येष्ठं वा श्रेष्ठभागेन सर्वे वा स्युः समांशिनः

ಇಂತೆ ಅಗ್ನಿ ಮಹಾಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ‘ದಿವ್ಯ ಪ್ರಮಾಣಗಳು’ ಎಂಬ ಎರಡೂ ನೂರು ಐವತ್ತನಾಲ್ಕನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತಿಯಾಯಿತು. ಈಗ ಎರಡೂ ನೂರು ಐವತ್ತೈದನೇ ಅಧ್ಯಾಯ—‘ದಾಯವಿಭಾಗ ವಿವರಣೆ’ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಅಗ್ನಿ ಹೇಳಿದರು: ತಂದೆ ವಿಭಾಗ ಮಾಡಬೇಕೆಂದರೆ, ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಪುತ್ರರನ್ನು ವಿಭಾಗಿಸಬಹುದು—ಜ್ಯೇಷ್ಠನಿಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಭಾಗ ನೀಡಬಹುದು, ಅಥವಾ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಸಮಭಾಗಿಗಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಬಹುದು.

Verse 2

यदि दद्यात् समानंशान् कार्याः पत्न्यः समांशिकाः न दत्तं स्त्रीधनं यासां भर्त्रा वा श्वशुरेन वा

(ಗಂಡನ ಆಸ್ತಿ) ಸಮಾನ ಪಾಲುಗಳಲ್ಲಿ ಹಂಚಬೇಕಾದರೆ, ಪತ್ನಿಯರನ್ನೂ ಸಮಾನ ಪಾಲುದಾರರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು. ಗಂಡನಿಂದಲೋ ಮಾವನಿಂದಲೋ ನೀಡದ ಸ್ತ್ರೀಧನ ಇರುವ ಪತ್ನಿಯರಿಗೆ ಯೋಗ್ಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 3

शक्तस्थानीहमानस्य किञ्चिद्दत्वा पृथक् क्रिया न्यूनाधिकविभक्तानां धर्म्यश् च पितृना कृतः

ಇಲ್ಲಿ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವವನಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಪಾಲು ನೀಡಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಕ್ರಿಯೆ (ವಿಧಿ) ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ಕಡಿಮೆ-ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಪಾಲು ಹಂಚಿದಲ್ಲಿ, ಪಿತೃಗಳು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಧರ್ಮಾನುಸಾರ ನ್ಯಾಯಯುತ ಸರಿಹೊಂದಿಕೆ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 4

विभजेयुः सुताः पित्रोरूर्ध्वमृक्थमृणं समम् मातुर्दुहितरः शेषमृणात्ताभ्य ऋते ऽन्नयः

ತಾಯಿ-ತಂದೆಯರ ನಿಧನಾನಂತರ ಪುತ್ರರು ವಾರಸುದಾರಿಕೆ ಮತ್ತು ಋಣವನ್ನು ಸಮವಾಗಿ ಹಂಚಬೇಕು. ಋಣ ತೀರಿಸಿದ ನಂತರ ಉಳಿದುದನ್ನು ತಾಯಿಯ ಪುತ್ರಿಯರು ಪಡೆಯಬೇಕು; ಆದರೆ ಆಹಾರಧಾನ್ಯ ಸಂಗ್ರಹವು ಅವರ ಪಾಲಿಗೆ ಸೇರದು.

Verse 5

पितृद्रव्याविनाशेन यदन्यत् स्वयमर्जयेत् मैत्रमौद्वाहिकञ्चैव दायादानान्न तद्भवेत्

ಪಿತೃಸಂಪತ್ತಿಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡದೆ ಯಾರು ಸ್ವಯಂ ಸಂಪಾದಿಸಿದ ಇತರ ಧನ, ಹಾಗೆಯೇ ಸ್ನೇಹದಿಂದ ದೊರಕಿದ ದಾನ ಮತ್ತು ವಿವಾಹಸಂಬಂಧವಾಗಿ ಪಡೆದದ್ದು—ಇವು ವಾರಸರಿಗೆ ಹಂಚುವ ದಾಯಸಂಪತ್ತಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 6

सामान्यार्थसमुत्थाने विभागस्तु समः स्मृतः अनेकपितृकाणान्तु पितृतो भागकल्पना

ಸಾಮಾನ್ಯ ಮೂಲದಿಂದ ಉಂಟಾದ (ಸಂಯುಕ್ತ ಉಪಾರ್ಜನೆ) ಆಸ್ತಿಯ ವಿಭಾಗ ಸಮವೆಂದು ಸ್ಮೃತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ವಿಭಿನ್ನ ತಂದೆಯವರಿರುವ ವಾರಸುದಾರರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ, ಪಾಲುಗಳನ್ನು ಅವರವರ ತಂದೆಯ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಣಯಿಸಬೇಕು.

Verse 7

भूर्यापिता महोपात्ता निबन्धो द्रव्यमेव वा तत्र स्यात् सदृशं स्वाम्यं पितुः पुत्रस्य चोभयोः

ತಂದೆಯಿಂದ ಪಡೆದ ಭೂಮಿ, ಮಹಾ ಪರಿಶ್ರಮದಿಂದ ಗಳಿಸಿದ ಧನ, ನಿಬಂಧ (ಬಾಂಧಕ/ಬಾಧ್ಯತೆ) ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಆಸ್ತಿ ಅಥವಾ ಚಲಧನ—ಇವೆಲ್ಲದರ ಮೇಲೂ ತಂದೆ ಮತ್ತು ಪುತ್ರರಿಗೆ ಸಮಾನ ಸ್ವಾಮ್ಯಹಕ್ಕು ಇರುತ್ತದೆ।

Verse 8

विभक्तेषु सुतो जातः सवर्णायां विभागभाक् दृश्याद्वा तद्विभागः स्यादायव्ययविशोधितात्

ವಿಭಜನೆಯ ನಂತರ ಸಮವರ್ಣೆಯಾದ ಪತ್ನಿಯಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಪುತ್ರನೂ ಪಾಲಿಗೆ ಅರ್ಹನು. ಇಲ್ಲವೇ ಆದಾಯ-ವ್ಯಯ ಕಡಿತಗೊಳಿಸಿ ಕಾಣುವ ಉಳಿದುದರಿಂದ ಅವನ ಪಾಲನ್ನು ನಿಗದಿಪಡಿಸಬೇಕು।

Verse 9

क्रमादभ्यागतं द्रव्यं हृतमभ्युद्धरेच्च यः दायादेभ्यो न तद्दद्याद्विद्यया लब्धमेव च

ಯಾರು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಮರಳಿ ಪಡೆದ ಕದ್ದ ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ದಾಯಾದರಿಗೆ (ವಾರಸರಿಗೆ) ನೀಡದೆ ಇಡುತ್ತಾನೋ, ಹಾಗೆಯೇ ವಿದ್ಯೆಯಿಂದ ಗಳಿಸಿದ ಧನವನ್ನೂ ತಡೆದುಿಡುತ್ತಾನೋ—ಅವನು ದೋಷಭಾಗಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 10

पितृभ्यां यस्य यद्दत्तं तत्तस्यैव धनं भवेत् पितुरूर्ध्वं विभजतां माताप्यंशं समं हरेत्

ತಂದೆ-ತಾಯಿಗಳು ಯಾರಿಗೆ ಏನು ಕೊಟ್ಟಾರೋ ಅದು ಅವನದೇ ಸ್ವಧನ. ತಂದೆಯ ನಂತರ ವಾರಸರು ವಿಭಾಗಿಸುವಾಗ ತಾಯಿಗೂ ಸಮಾನ ಅಂಶ ದೊರಕಬೇಕು।

Verse 11

असंस्कृतास्तु संस्कार्या भ्रातृभिः पूर्वसंस्कृतैः भागिन्यश् च निजादंशाद्दत्वांशन्तु तुरीयकं

ಇನ್ನೂ ಅಸಂಸ್ಕೃತರಾದ (ವಿವಾಹಾದಿ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳಿಲ್ಲದ) ಸಹೋದರಿಯರ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ಪೂರ್ವಸಂಸ್ಕೃತರಾದ ಸಹೋದರರು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು. ಸಹೋದರಿಯರೂ ತಮ್ಮ ಪಾಲಿನಿಂದ ನೀಡಿ, ಆ ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಚತುರ್ಥಾಂಶ (ತುರೀಯಕ)ವನ್ನು ನೀಡಬೇಕು।

Verse 12

चतुःस्त्रिद्व्येकभागाः स्युर्वर्णशो ब्राह्मणात्मजाः क्षत्रजास्त्रिद्व्येकभागा विड्जास्तु द्व्येकभागिनः

ವರ್ಣಭೇದದಿಂದ ಭಾಗವ್ಯವಸ್ಥೆ ಹೀಗಿದೆ—ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಪುತ್ರರಿಗೆ ನಾಲ್ಕು, ಮೂರು, ಎರಡು, ಒಂದು ಭಾಗಗಳು; ಕ್ಷತ್ರಿಯನ ಪುತ್ರರಿಗೆ ಮೂರು, ಎರಡು, ಒಂದು; ವೈಶ್ಯನ ಪುತ್ರರಿಗೆ ಎರಡು ಮತ್ತು ಒಂದು ಭಾಗಗಳು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 13

अन्योन्यापहृतं द्रव्यं विभक्ते यत्तु दृश्यते तत् पुनस्ते समैर् अंशैर् विभजेरन्निति स्थितिः

ಪರಸ್ಪರ ಅಪಹರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ದ್ರವ್ಯವು ಈಗಾಗಲೇ ವಿಭಜಿತವಾಗಿ ಕಂಡುಬಂದರೆ, ಅದನ್ನು ಮತ್ತೆ ಸಮಾನ ಭಾಗಗಳಾಗಿ ಪುನರ್ವಿಭಜಿಸಬೇಕು—ಇದೇ ಸ್ಥಿರ ನಿಯಮ।

Verse 14

अपुत्रेण परक्षेत्रे नियोगोत्पादितः सुतः उभयोरप्यसावृक्थी पिण्डदाता च धर्मतः

ಪುತ್ರರಹಿತನ ಪತ್ನಿಯ ಮೂಲಕ ಪರಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ನಿಯೋಗದಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಪುತ್ರನು ಧರ್ಮಪ್ರಕಾರ ಉಭಯರಿಗೂ ವಾರಸನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಪಿಂಡದಾತನಾಗಿಯೂ ಇರುತ್ತಾನೆ।

Verse 15

औरसो धर्मपत्नीजस्तत्समः पुत्रिकासुतः क्षेत्रजः क्षेत्रजातस्तु सगोत्रेणेतरेण वा

ಔರಸ ಪುತ್ರನು ಧರ್ಮಪತ್ನಿಯಿಂದ ತನ್ನದೇ ದೇಹದಿಂದ ಜನಿಸಿದವನು; ಅವನಿಗೆ ಸಮನಾಗಿ ಪುತ್ರಿಕಾಸುತ (ಪುತ್ರಿಕೆಯ ಪುತ್ರ) ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ। ಕ್ಷೇತ್ರಜ ಪುತ್ರನು ಪತ್ನಿಯ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಪುರುಷನಿಂದ ಜನಿಸಿದವನು—ಅವನು ಸಗೋತ್ರನಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಭಿನ್ನಗೋತ್ರನಾಗಿರಲಿ।

Verse 16

गृहे प्रच्छन्न उत्पन्नो गूढजस्तु सुतः स्मृतः कानीनः कन्यकाजातो मातामहसुतो मतः

ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಜನಿಸಿದ ಪುತ್ರನು ‘ಗೂಢಜ’ ಎಂದು ಸ್ಮೃತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಅವಿವಾಹಿತ ಕನ್ಯೆಯಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಪುತ್ರನು ‘ಕಾನೀನ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ಮಾತಾಮಹನ (ತಾಯ್ತಾತ) ಪುತ್ರನೆಂದು ಪರಿಗಣಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 17

क्षतायामक्षतायां वा जातः पौनर्भवः सुतः दद्यान्माता पिता वा यं स पुत्री दत्तको भवेत्

ಕ್ಷತಾ ಅಥವಾ ಅಕ್ಷತಾ—ಪುನರ್ವಿವಾಹಿತ ಸ್ತ್ರೀಯಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಪುತ್ರನು ‘ಪೌನರ್ಭವ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ತಾಯಿ ಅಥವಾ ತಂದೆ ಯಾರಿಗೆ ದತ್ತವಾಗಿ ನೀಡುವನೋ, ಅವನು ‘ಪುತ್ರೀ-ದತ್ತಕ’ ಪುತ್ರನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 18

क्रीतश् च ताभ्यां विक्रीतः कृत्रिमः स्यात् स्व्यं कृतः दत्तात्मा तु स्वयं दत्तो गर्भे वित्तः सहोढजः

‘ಕ್ರೀತ’ ಪುತ್ರ ಮತ್ತು ತಂದೆ-ತಾಯಿಯಿಂದ ‘ವಿಕ್ರೀತ’ಗೊಂಡ ಪುತ್ರನೂ ಅಂಗೀಕೃತ. ‘ಕೃತ್ರಿಮ’ ಎಂದರೆ ಸಂಕಲ್ಪ/ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿಂದ ಪುತ್ರನಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತನಾದವನು; ‘ಸ್ವಯಂ-ಕೃತ’ ಕೂಡ. ‘ದತ್ತಾತ್ಮ’ ಎಂದರೆ ತಾನೇ ತನ್ನನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದವನು; ‘ಗರ್ಭೇ-ವಿತ್ತ’ ಎಂದರೆ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿರುವಾಗಲೇ ಧನನಿಶ್ಚಯಗೊಂಡವನು; ‘ಸಹೋಢಜ’ ಎಂದರೆ ತಾಯಿಯೊಂದಿಗೆ (ವಿವಾಹದಲ್ಲಿ) ಸ್ವೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮಗು.

Verse 19

उत्सृष्टो गृह्यते यस्तु सोपविद्धो भवेत् सुतः पिण्डदो ऽंशहरश् चैषां पूर्वाभावे परः परः

ತ್ಯಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ನಂತರ (ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ) ಸ್ವೀಕರಿಸಲ್ಪಡುವ ಪುತ್ರನು ‘ಅಪವಿದ್ಧ’ ಪುತ್ರನೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಪಿಂಡದಾನ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೂ ವಾರಸತ್ವದಲ್ಲಿ ಅಂಶ ಪಡೆಯುವುದಕ್ಕೂ ಅರ್ಹನು; ಇವರಲ್ಲಿ ಮುಂಚಿನವನು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಮುಂದಿನವನು ಅಧಿಕಾರಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 20

सजातीयेष्वयं प्रोक्तस्तनयेषु मया विधिः जातो ऽपि दास्यां शूद्रस्य कामतो ऽंशहरो भवेत्

ಸಜಾತೀಯ ಪುತ್ರರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಈ ವಿಧಿಯನ್ನು ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಶೂದ್ರನಿಗೆ ದಾಸಿಯಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಪುತ್ರನೂ ತಂದೆಯ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ವಾರಸತ್ವದಲ್ಲಿ ಅಂಶಹಕ್ಕುದಾರನಾಗಬಹುದು.

Verse 21

मृते पितरि कुर्युस्तं भ्रातरस्त्वर्धभागिकं अभ्रातृको हरेत् सर्वं दुहितॄणां सुतादृते

ತಂದೆ ಮೃತನಾದ ಮೇಲೆ ಸಹೋದರರು ಆ ವಿಭಾಗವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಸಹೋದರರು ಅರ್ಧಾರ್ಧ ಪಾಲಿಗೆ ಹಕ್ಕುದಾರರು. ಸಹೋದರರು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಪುತ್ರಿಯರ ಪುತ್ರರನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ಒಬ್ಬನೇ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 22

पत्नी दुहितरश् चैव पितरो भ्रातरस् तथा तत्सुतो गोत्रजो बन्धुः शिष्यः सब्रह्मचारिणः

ಪತ್ನಿ, ಪುತ್ರಿಯರು, ತಂದೆ-ತಾಯಿ ಹಾಗೂ ಸಹೋದರರು; ಹಾಗೆಯೇ ಅವರ ಪುತ್ರ, ಸಮಾನ ಗೋತ್ರಜ, ಬಂಧು, ಶಿಷ್ಯ ಮತ್ತು ಸಹಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ—ಇವರು (ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿಗಳು) ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 23

एषामभावे पूवस्य धनभागुत्तरोत्तरः स्वर्यात्स्य ह्य् अपुत्रस्य सर्ववर्णेष्वयं विधिः

ಇವರ ಅಭಾವದಲ್ಲಿ, ಪೂರ್ವೋಕ್ತನ ನಂತರದವನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಧನಭಾಗಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಪುತ್ರರಹಿತನಾದ ಪುರುಷನಿಗೆ ಈ ವಿಧಿ ಎಲ್ಲಾ ವರ್ಣಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 24

वानप्रस्थयतिब्रह्मचारिणामृक्थभागिनः क्रमेणाचार्यसच्छिष्यधर्मभ्रात्रेकतीर्थिनः

ವಾನಪ್ರಸ್ಥರು, ಯತಿಗಳು (ಸನ್ಯಾಸಿಗಳು), ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಗಳು ಕೂಡ ವಾರಸತ್ವದ ಭಾಗಕ್ಕೆ ಅರ್ಹರು; ಹಾಗೆಯೇ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಆಚಾರ್ಯ, ಸತ್ಸಿಷ್ಯ, ಧರ್ಮನಿಷ್ಠ ಸಹೋದರ ಮತ್ತು ಏಕತೀರ್ಥಿ (ಸಹತೀರ್ಥಯಾತ್ರಿಕ) ಕೂಡ।

Verse 25

संसृष्टिनस्तु संसृष्टी सोदरस्य तु सोदरः दद्याच्चापहेरेच्चांशं जातस्य च मृतस्य च

ಸಂಸೃಷ್ಟಿ (ಸಂಯುಕ್ತ ಆಸ್ತಿ) ವಿಷಯದಲ್ಲಿ, ಸಂಸೃಷ್ಟ ಪಾಲುದಾರನೇ (ಸಂಯುಕ್ತ ಧನವನ್ನು) ನಿರ್ವಹಿಸಲು ಅರ್ಹನು; ಸಹೋದರರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಸಹೋದರನು ಹುಟ್ಟಿದವನ ಅಥವಾ ಮೃತನ ಪಾಲನ್ನು ನೀಡಲೂ, ಮರಳಿ ಪಡೆಯಲೂ ಸಾಧ್ಯ.

Verse 26

अन्योदर्यस्तु संसृष्टी नान्योदर्यधनं हरेत् असंसृष्त्यपि चादद्यात्सोदर्यो नान्यमानृजः

ಬೇರೆ ತಾಯಿಯಿಂದ ಜನಿಸಿದ (ಅನ್ಯೋದರ್ಯ)ವನು ಸಂಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೂ, ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಅನ್ಯೋದರ್ಯನ ಧನವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಾರದು. ಆದರೆ ಸಹೋದರ (ಒಂದೇ ತಾಯಿಯಿಂದ ಜನಿಸಿದವನು) ಸಂಸೃಷ್ಟಿ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು; ಅವನನ್ನು ಅನ್ಯನಂತೆ ಕಾಣಬಾರದು।

Verse 27

पतितस्तत्सुतः क्लीवः पङ्गुरुन्मत्तको जडः अन्धो ऽचिकित्स्यरोगाद्या भर्तव्यास्तु निरंशकाः

ಪತಿತನು ಮತ್ತು ಅವನ ಪುತ್ರ, ನಪುಂಸಕ, ಕುಂಟ, ಉನ್ಮತ್ತ, ಜಡ, ಅಂಧ ಹಾಗೂ ಅಚಿಕಿತ್ಸ್ಯ ರೋಗಪೀಡಿತರು ಮೊದಲಾದವರು—ವಾರಸಿನಲ್ಲಿ ಪಾಲಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ—ಅವರನ್ನು ಪೋಷಿಸಲೇಬೇಕು।

Verse 28

औरसाः क्षेत्रजास्त्वेषां निर्दोषा भागहारिणः सुताश् चैषां प्रभर्तव्या यावद्वै भर्तृसात्कृताः

ಇವರಲ್ಲಿ ಔರಸ ಮತ್ತು ಕ್ಷೇತ್ರಜ ಪುತ್ರರು ನಿರ್ದೋಷಿಗಳು; ವಾರಸಿನ ಪಾಲಿಗೆ ಅರ್ಹರು. ಅವರ ಪುತ್ರರೂ ಸಹ, ಗೃಹಪತಿ (ಭರ್ತೃ)ಯ ರಕ್ಷಣೆ ಮತ್ತು ಅಂಗೀಕೃತ ಅಧಿಕಾರದ ಅಧೀನದಲ್ಲಿರುವವರೆಗೆ, ಪೋಷಣೀಯರು।

Verse 29

अपुत्रा योषितश् चैषां भर्तव्याः साधुवृत्तयः निर्वास्या व्यभिचारिण्यः प्रतिकूलास्तथैव च

ಇವರಲ್ಲಿ ಸಂತಾನವಿಲ್ಲದ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಸದ್ವೃತ್ತಿಯವರಾದರೆ ಪೋಷಿಸಬೇಕು; ಆದರೆ ವ್ಯಭಿಚಾರಿಣಿಯರು ಮತ್ತು ಭರ್ತೃ/ಗೃಹಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಕೂಲರಾದವರು ಗೃಹದಿಂದ ಹೊರಹಾಕಲ್ಪಡಬೇಕು।

Verse 30

पितृमातृपतिभ्रातृदत्तमध्यग्न्युपागतं आधिवेदनिकुञ्चैव स्त्रीधनं परिकीर्तितं

ತಂದೆ, ತಾಯಿ, ಭರ್ತೃ ಅಥವಾ ಸಹೋದರನು ನೀಡಿದುದು; ವಿವಾಹಾಗ್ನಿಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪಡೆದುದು; ಹಾಗೂ ಆಧಿವೇದನಿಕ ದಾನ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಸ್ತ್ರೀಧನವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 31

बन्धुदत्तं तथा शुल्कमन्वाधेयकमेव च अप्रजायामतीतायां बान्धवास्तदवाप्नुयुः

ಬಂಧುಗಳು ನೀಡಿದ ದಾನ, ಶುಲ್ಕ (ವಧೂಮೌಲ್ಯ) ಹಾಗೂ ಅನ್ವಾಧೇಯಕ ದಾನವೂ—ಸ್ತ್ರೀ ಸಂತಾನವಿಲ್ಲದೆ ಮೃತಳಾದರೆ, ಆ ಸಂಪತ್ತು ಅವಳ ಬಾಂಧವರಿಗೆ (ಸಂಬಂಧಿಕರಿಗೆ) ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।

Verse 32

अप्रजास्त्रीधनं भ्रत्तुर्ब्राह्म्यादिषु चतुर्ष्वपि दुहितृणां प्रसूता चेच्छ्रेषे तु पितृगामि तत्

ಸ್ತ್ರೀ ಸಂತಾನವಿಲ್ಲದೆ ಮೃತಳಾದರೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಾದಿ ನಾಲ್ಕು ವಿವಾಹರೂಪಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅವಳ ಸ್ತ್ರೀಧನ ಪತಿಗೇ ಸೇರುತ್ತದೆ. ಅವಳು ಪುತ್ರಿಯರನ್ನು ಹೆತ್ತಿದ್ದರೆ ಅದು ಪುತ್ರಿಯರಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ; ‘ಶ್ರೇಷ್ಠ’ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಅದು ತಂದೆಗೆ ಸೇರುತ್ತದೆ.

Verse 33

दत्वा कन्यां हरन् दण्ड्यो व्ययं दद्याच्च सोदयम् मृतायां दत्तमादद्यात् परिशोध्योभयव्ययम्

ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ವಿವಾಹದಲ್ಲಿ ದಾನ ಮಾಡಿದ ನಂತರ ಮತ್ತೆ ಅವಳನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ಯುವವನು ದಂಡನೀಯನು; ಅವನು ವೆಚ್ಚವನ್ನು ಬಡ್ಡಿಯೊಡನೆ ಪಾವತಿಸಬೇಕು. ಕನ್ಯೆ ಮೃತಳಾದರೆ ನೀಡಿದ ವಿವಾಹ-ಉಪಹಾರವನ್ನು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಪಡೆಯಬಹುದು; ಮತ್ತು ಎರಡೂ ಪಕ್ಕಗಳ ವೆಚ್ಚವನ್ನು ಪರಿಹರಿಸಬೇಕು.

Verse 34

दुर्भिक्षे धर्मकार्ये च व्याधौ संप्रतिरोधके गृहीतं स्त्रीधनं भर्ता न स्त्रिये दातुमर्हति

ದುರ್ಭಿಕ್ಷದಲ್ಲಿ, ಧರ್ಮಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ, ಅಥವಾ ತಕ್ಷಣ ಪ್ರತಿರೋಧ ಬೇಕಾದ ರೋಗದಲ್ಲಿ—ಪತಿ ಸ್ತ್ರೀಧನವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದರೂ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಹೆಂಡತಿಗೆ ಮರಳಿ ನೀಡಬೇಕೆಂಬ ಬಾಧ್ಯತೆ ಇಲ್ಲ.

Verse 35

अधिवित्तस्त्रियै दद्यादधिवेदनिकं समम् न दत्तं स्रीधनं यस्यै दत्ते त्वर्धं प्रकीर्तितम्

ಯಾವ ಹೆಂಡತಿಯ ಮೇಲೆ ಮತ್ತೊಂದು ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ತರುತ್ತಾರೋ, ಆಕೆಗೆ ಸಮಾನ ‘ಅಧಿವೇದನಿಕ’ ಪರಿಹಾರವನ್ನು ನೀಡಬೇಕು. ಆಕೆಗೆ ಹಿಂದೆ ಸ್ತ್ರೀಧನ ನೀಡಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ನೀಡಬೇಕಾದ ಮೊತ್ತ ಅರ್ಧವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 36

विभागनिह्नवे ज्ञातिबन्धुसाक्ष्यभिलेखितैः विभागभावना ज्ञेया गृहक्षेत्रैश् च यौतिकैः

ವಿಭಾಗವನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿದಾಗ ಅಥವಾ ಮರೆಮಾಚಿದಾಗ, ವಿಭಾಗದ ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಉದ್ದೇಶವನ್ನು—(i) ಜ್ಞಾತಿ-ಬಂಧುಗಳ ಸಾಕ್ಷ್ಯ, (ii) ಲಿಖಿತ ದಾಖಲೆಗಳು, ಹಾಗೂ (iii) ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಹಿಡಿದಿರುವ ಮನೆ, ಹೊಲಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸ್ವತ್ತುಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ—ನಿರ್ಣಯಿಸಬೇಕು.