Adhyaya 350
Forms Established by the suP (Nominal Case-Endings) — सुब्विभक्तसिद्धरूपम्
ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಸಂಧಿಯಿಂದ ಉತ್ಪನ್ನವಾದ ರೂಪಗಳ ನಂತರ ನಾಮಪದ ವಿಭಕ್ತಿ (ಸುಪ್) ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ವಿವರವಾಗುತ್ತದೆ. ಸ್ಕಂದನು ಕಾತ್ಯಾಯನನಿಗೆ ಎರಡು ಪ್ರತ್ಯಯ-ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಬೋಧಿಸುತ್ತಾನೆ—ನಾಮಗಳಿಗೆ ‘ಸುಪ್’, ಕ್ರಿಯಾಪದಗಳಿಗೆ ‘ತಿಙ್’; ಮತ್ತು ‘ಸುಪ್’ವೇ ಏಳು ವಿಭಕ್ತಿಗಳ ಆಧಾರವೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಿಭಕ್ತಿಗೆ ಸೇರಿದ ಸುಪ್-ಪ್ರತ್ಯಯಗಳ ಗುಂಪುಗಳನ್ನು ಪಟ್ಟಿ ಮಾಡಿ, ಅವನ್ನು ‘ಪ್ರಾತಿಪದಿಕ’ ಸಂಜ್ಞೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾನೆ—ಧಾತು ಹಾಗೂ ತಿಙ್ ಮುಂತಾದ ಕ್ರಿಯಾಪ್ರತ್ಯಯಗಳಿಲ್ಲದ ನಾಮಮೂಲ. ಪ್ರಾತಿಪದಿಕಗಳನ್ನು ಅಜಂತ/ಹಲಂತ ಹಾಗೂ ಪುಂ/ಸ್ತ್ರೀ/ನಪುಂಸಕ ಲಿಂಗಭೇದದಿಂದ ವರ್ಗೀಕರಿಸಿ ‘ನಾಯಕ’ ಮೊದಲಾದ ಉದಾಹರಣೆ-ಶಬ್ದಗಳು, ಅನೇಕ ವೈದಿಕ ಮತ್ತು ಅನಿಯಮಿತ ರೂಪಗಳನ್ನೂ ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಕಾರಕಾರ್ಥಗಳ ಮೂಲಕ ವಿಭಕ್ತ್ಯರ್ಥಗಳನ್ನು ಸೇರ್ಪಡೆ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ—ಪ್ರಥಮಾ ಸ್ವಾರ್ಥ ಮತ್ತು ಸಂಬೋಧನೆ, ದ್ವಿತೀಯಾ ಕರ್ಮ, ತೃತೀಯಾ ಕರಣ, ಚತುರ್ಥೀ ಸಂಪ್ರದಾನ, ಪಂಚಮೀ ಅಪಾದಾನ, ಷಷ್ಠೀ ಸ್ವಾಮಿತ್ವ, ಸಪ್ತಮೀ ಅಧಿಕರಣ. ಉತ್ತರಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಸಖಾ, ಪತಿ, ಪಿತಾ, ಗೌಃ, ರಾಜಾ, ಪಂಥಾ ಹಾಗೂ ಕ/ಅಯಮ್/ಅಸೌ ಮುಂತಾದ ಸರ್ವನಾಮಗಳ ರೂಪಪಾಠ, ನಿಯಮ-ಅಪವಾದಗಳು ಮತ್ತು ಶಿಷ್ಟ-ಯಜ್ಞೀಯ ಪ್ರಯೋಗಗಳು ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.
Frequently Asked Questions
The chapter foregrounds suP-based nominal morphology: the precise suffix inventories for each vibhakti, the definition and classification of prātipadikas (ajanta/halanta; gendered), and kāraka-driven rules assigning cases by semantic role.
By disciplining speech through correct forms and semantic clarity, it supports accurate mantra and scripture usage, reduces interpretive error, and frames linguistic mastery as a dharmic practice—an Agneya Vidya that serves both worldly competence (bhukti) and spiritual refinement (mukti).