Adhyaya 208

ಭಗವಾನ್ ಅಗ್ನಿ ವ್ರತ ಮತ್ತು ದಾನದ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾದರೂ ಕ್ರಮಬದ್ಧವಾದ ರೂಪರೇಖೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾನೆ. ತಿಥಿ, ವಾರ, ನಕ್ಷತ್ರ, ಸಂಕ್ರಾಂತಿ, ಯೋಗ ಇತ್ಯಾದಿ ಕಾಲಸೂಚಕಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಹಾಗೆಯೇ ಗ್ರಹಣ, ಮನ್ವಾದಿ ದಿನಗಳಂತಹ ವಿಶೇಷ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಆಚರಣೆಗಳನ್ನು ವರ್ಗೀಕರಿಸಲಾಗಿದೆ. ‘ಕಾಲ’ ಮತ್ತು ‘ದ್ರವ್ಯ’ ಎರಡಕ್ಕೂ ಅಧಿಷ್ಠಾತ ವಿಷ್ಣುವೇ ಎಂಬ ತಾತ್ತ್ವಿಕ ಏಕತೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಸೂರ್ಯ, ಈಶ, ಬ್ರಹ್ಮ, ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಮೊದಲಾದವರನ್ನು ವಿಷ್ಣುವಿನ ವಿಭೂತಿಗಳೆಂದು ಹೇಳುವುದರಿಂದ ವಿಭಿನ್ನ ವಿಧಿಗಳು ಒಂದೇ ತತ್ತ್ವದಲ್ಲಿ ಸಮ್ಮತವಾಗುತ್ತವೆ. ಪೂಜಾಕ್ರಮ—ಆಸನ, ಪಾದ್ಯ, ಅರ್ಘ್ಯ, ಮಧುಪರ್ಕ, ಆಚಮನ, ಸ್ನಾನ, ವಸ್ತ್ರ, ಗಂಧ, ಪುಷ್ಪ, ಧೂಪ, ದೀಪ, ನೈವೇದ್ಯ—ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ; ದಾನದಲ್ಲಿ ಗ್ರಾಹಕ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಹೆಸರು ಮತ್ತು ಗೋತ್ರ ಉಚ್ಚರಿಸುವ ಪ್ರಮಾಣ ದಾನವಾಕ್ಯವೂ ನೀಡಲಾಗಿದೆ. ದಾತನ ಸಂಕಲ್ಪಗಳು—ಪಾಪಶಮನ, ಆರೋಗ್ಯ, ವಂಶವೃದ್ಧಿ, ವಿಜಯ, ಧನಸಂಪತ್ತು ಮತ್ತು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಸಂಸಾರಮುಕ್ತಿ—ಎಂದು ಹೇಳಿ, ನಿತ್ಯ ಪಠಣ/ಶ್ರವಣಕ್ಕೆ ಭುಕ್ತಿ-ಮುಕ್ತಿಯ ಫಲಶ್ರುತಿ ಉಂಟೆಂದು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ; ವಾಸುದೇವಾರಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ಮಿಶ್ರ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಒಂದೇ ನಿಯಮ ಪಾಲಿಸಬೇಕೆಂದು ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತದೆ.