
Chapter 175 — प्रायश्चित्तानि (Prāyaścittāni: Expiations)
ಈ ಅಧ್ಯಾಯವು ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತೋಪದೇಶಚಕ್ರವನ್ನು ಸಮಾಪಿಸಿ, ಅವನ್ನು ಅಗ್ನಿಪುರಾಣದ ಧರ್ಮ-ರಕ್ಷಣೆಯ ವಿಶಾಲ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತದೆ. ಆಗ್ನೇಯ ವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವು ಕೇವಲ ದಂಡವಲ್ಲ; ಅಪರಾಧಾನಂತರ ಸಾಧಕನನ್ನು ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಮರುಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಪುನರುಜ್ಜೀವನಾತ್ಮಕ ಕರ್ಮ-ವಿಜ್ಞಾನ. ವ್ರತದ ಅಧಿಕೃತ ಲಕ್ಷಣನಿರ್ಣಯಕ್ಕೂ ಮೊದಲು ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಮುಗಿಯುವುದರಿಂದ ಒಂದು ನಿರಂತರತೆ ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ—ಶಿಸ್ತು ವಿಫಲವಾದರೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಸರಿಪಡಿಸುತ್ತದೆ, ಶಿಸ್ತು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರೆ ವ್ರತ ತಡೆಯುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ರೂಪಾಂತರಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಅಗ್ನಿ ವಸಿಷ್ಠರಿಗೆ ಉಪದೇಶಕ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ, ನೈತಿಕ ಸಂಕಲ್ಪ, ವಿಧಿಕ್ರಿಯೆ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ನಿಖರ, ಪುನರಾವರ್ತನೀಯ ವಿಧಾನಗಳೊಂದಿಗೆ ಜೋಡಿಸಿ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪ್ರಗತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಈ ಸಂಕ್ರಮಣ ಮುಂದಿನ ಅಧ್ಯಾಯದ ಕಾಲ-ನಿರ್ಣಯ ಮತ್ತು ನಿಯಮಾವಳಿ ಚೌಕಟ್ಟಿಗೆ ಸಿದ್ಧತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ; ಕಾಲ, ಆಹಾರ, ಶುದ್ಧತೆ, ಮಂತ್ರ ಮತ್ತು ದಾನದ ನಿಯಮಗಳು—ಶುದ್ಧೀಕರಣ ಮತ್ತು ಆಚರಣೆ ಎರಡಕ್ಕೂ ಒಂದೇ ತಾಂತ್ರಿಕ ಬೆನ್ನೆಲುಬಾಗಿ—ಲೌಕಿಕ ಸ್ಥೈರ್ಯ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷ ಎರಡನ್ನೂ ಲಕ್ಷ್ಯವಾಗಿರಿಸಿಕೊಂಡಿವೆ.
No shlokas available for this adhyaya yet.
Its placement as a formal colophon and transition: prāyaścitta is treated as a structured, śāstra-governed corrective technology that leads directly into the systematic definitions of vrata in the next chapter.
It establishes purification through expiation as a prerequisite for stable vrata-practice, enabling ethical repair (dharma) that supports both worldly order (bhukti) and the purity needed for liberation (mukti).