Adhyaya 271

Verse 1

इत्याग्नेये महापुराणे वेदशाखादिकीर्तिनं नाम सप्तत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः अथैकसप्तत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः दानादिमाहत्म्यं पुष्कर उवाच ब्रह्मणाभिहितं पूर्वं यावन्मात्रं मरीचये लक्षार्धाद्धन्तु तद्ब्राह्मं लिखित्वा सम्प्रदापयेत्

ಇಂತೆ ಆಗ್ನೇಯ ಮಹಾಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ‘ವೇದಶಾಖಾದಿಕೀರ್ತನ’ ಎಂಬ 271ನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು. ಈಗ 272ನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ‘ದಾನಾದಿ ಮಹಾತ್ಮ್ಯ’ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಪುಷ್ಕರನು ಹೇಳಿದನು—ಬ್ರಹ್ಮನು ಹಿಂದೆ ಮರೀಚಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಪ್ರಮಾಣದ ಉಪದೇಶ ನೀಡಿದನೋ, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮ ಉಪದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಅರ್ಧಲಕ್ಷ (ಮುದ್ರೆ/ಪ್ರಮಾಣ) ದಾನ ನೀಡಿ, ಅದನ್ನು ಬರೆಯಿಸಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 2

वैशाख्याम्पौर्णमास्याञ्च स्वर्गार्थी जलधेनुमत् पाद्मं द्वादशसाहस्रं द्यैष्ठे दद्याच्च धेनुमत्

ವೈಶಾಖ ಪೂರ್ಣಿಮೆಯಂದು ಸ್ವರ್ಗಾರ್ಥಿಯು ‘ಜಲಧೇನು’ ದಾನವನ್ನು ನೀಡಬೇಕು. ಜ್ಯೇಷ್ಠ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಹನ್ನೆರಡು ಸಾವಿರ (ಪ್ರಮಾಣ) ‘ಪದ್ಮದಾನ’ ಮತ್ತು ಒಂದು ಹಸುವನ್ನೂ ದಾನವಾಗಿ ನೀಡಬೇಕು.

Verse 3

वराहकल्पवृत्तान्तमधिकृत्य पराशरः त्रयोविंशतिसाहस्रं वैष्णवं प्राह चार्पयेत्

ವರಾಹಕಲ್ಪದ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ಆಧಾರವಾಗಿ ಪರಾಶರನು ಇಪ್ಪತ್ತ್ಮೂರು ಸಾವಿರ ಶ್ಲೋಕಗಳಿರುವ ವೈಷ್ಣವ ಪುರಾಣವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಿದನು; ಅದನ್ನು ಪರಂಪರೆಯಿಂದ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಸಮರ್ಪಿಸಿ (ಹಸ್ತಾಂತರಿಸಿ) ಹೋಗಬೇಕು.

Verse 4

जलधेनुमदाषाढ्यां विष्णोः पदमवाप्नुयात् चतुर्दशसहस्राणि वायवीयं हरिप्रियं

ಆಷಾಢ-ಉಪಹಾರ ಸಹಿತ ‘ಜಲಧೇನು’ ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಇದು ವಾಯವೀಯ ಸ್ವಭಾವದ, ಹರಿಪ್ರಿಯ, ಮತ್ತು ಹದಿನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ ಪುಣ್ಯಫಲ ನೀಡುವದು.

Verse 5

श्वेतकल्पप्रसङ्गेन धर्मान् वायुरिहाब्रवीत् दद्याल्लिखित्वा तद्विप्रे श्रावण्यां गुडधेनुमत्

ಶ್ವೇತಕಲ್ಪ ಪ್ರಸಂಗದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ವಾಯು ಧರ್ಮನಿಯಮಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದನು; ಅವನ್ನು ಬರೆಯಿಸಿ, ಶ್ರಾವಣೀ ದಿನ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಗುಡಧೇನು—ಬೆಲ್ಲದಿಂದ ನಿರ್ಮಿತ ಧೇನು-ದಾನ—ಕೊಡಬೇಕು.

Verse 6

यत्राधिकृत्य गायत्रीं कीर्त्यते धर्मविस्तरः वृत्रासुरबधोपेतं तद्भागवतमुच्यते

ಯಾವ (ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ) ಗಾಯತ್ರಿಯನ್ನು ಆಧಾರವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಧರ್ಮವಿಸ್ತಾರವನ್ನು ವಿಶದವಾಗಿ ಕೀರ್ತಿಸಲಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ವೃತ್ರಾಸುರವಧವೂ ಸೇರಿದೆ, ಅದನ್ನೇ ‘ಭಾಗವತ’ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 7

सारस्वतस्त कल्पस्य प्रोष्ठपद्यान्तु तद्ददेत् अष्टादशसहस्राणि हेमसिंहसमन्वितं

ಸಾರಸ್ವತ-ಕಲ್ಪವಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರೋಷ್ಠಪದಾ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಆ ದಾನವನ್ನು ನೀಡಬೇಕು—ಹದಿನೆಂಟು ಸಾವಿರ (ಧನ/ಮುದ್ರೆಗಳು) ಸಹಿತ, ಮತ್ತು ಚಿನ್ನದ ಸಿಂಹದ ಪ್ರತಿಮೆ/ಚಿಹ್ನೆಯೊಂದಿಗೆ.

Verse 8

यत्राह नारदो धर्मान् वृहत्कल्पाश्रितानिहं पञ्चविंशसहस्राणि नारदीयं तदुच्यते

ಯಾವ (ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ) ಇಲ್ಲಿ ನಾರದನು ವೃಹತ್-ಕಲ್ಪವನ್ನು ಆಧರಿಸಿದ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಿದ್ದಾನೆ—ಇದು ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಸಾವಿರ (ಶ್ಲೋಕ) ಪ್ರಮಾಣದದು—ಅದನ್ನೇ ‘ನಾರದೀಯ’ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 9

सधेनुञ्चाश्विने दद्यात्सिद्धिमात्यन्तिकीं लभेत् यत्राधिकृत्य शत्रूनान्धर्माधर्मविचारणा

ಅಶ್ವಿನೀಕುಮಾರರಿಗೆ ಧೇನುವನ್ನು ದಾನಮಾಡಬೇಕು; ಅದರಿಂದ ಪರಮಸಿದ್ಧಿ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಕುರಿತು ಧರ್ಮಾಧರ್ಮಗಳ ವಿಚಾರಣೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 10

कार्त्तिक्यां नवसाहस्रं मार्कण्डेयमथार्पयेत् अग्निना यद्वशिष्ठाय प्रोक्तञ्चाग्नेयमेव तत्

ಕಾರ್ತ್ತಿಕ್ಯ (ಪುರಾಣ)ದಲ್ಲಿ ಒಂಬತ್ತು ಸಾವಿರ ಶ್ಲೋಕಗಳಿವೆ; ನಂತರ ಮಾರ್ಕಂಡೇಯ (ಪುರಾಣ)ದ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸಬೇಕು. ಅಗ್ನಿಯು ವಶಿಷ್ಠರಿಗೆ ಉಪದೇಶಿಸಿದದೇ ನಿಜವಾಗಿ ಆಗ್ನೇಯ ಪುರಾಣವೇ.

Verse 11

लिखित्वा पुस्तकं दद्यान्मार्गशीर्ष्यां स सर्वदः द्वादशैव सहस्राणि सर्वविद्यावबोधनं

ಗ್ರಂಥವನ್ನು ಬರೆದು ಮಾರ್ಗಶೀರ್ಷ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ದಾನಮಾಡಬೇಕು; ಅಂಥ ದಾತನು ಸದಾ ವಿದ್ಯಾದಾತನಾಗುತ್ತಾನೆ. (ಅದರ ಪುಣ್ಯಫಲ) ಹನ್ನೆರಡು ಸಾವಿರ, ಎಲ್ಲ ವಿದ್ಯೆಗಳ ಬೋಧವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವುದು.

Verse 12

चतुर्दशसहस्राणि भविष्यं सूर्यसम्भवं भवस्तु मनवे प्राह दद्यात् पौष्यां गुडादिमत्

ಸೂರ್ಯಸಂಭವವಾದ ಭವಿಷ್ಯ ಪುರಾಣವು ಹದಿನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ ಶ್ಲೋಕಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಭವನು ಮನುವಿಗೆ ಹೇಳಿದನು—ಪುಷ್ಯ ನಕ್ಷತ್ರದಲ್ಲಿ ಬೆಲ್ಲ ಮೊದಲಾದವುಗಳನ್ನು ದಾನಮಾಡಬೇಕು.

Verse 13

सावर्णिना नारदाय ब्रह्मवैवर्तमीरितं रथान्तरस्य वृत्तान्तमष्टादशसहस्रकं

ಸಾವರ್ಣಿಯು ನಾರದರಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮವೈವರ್ತ ಪುರಾಣವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದನು—ಅದರಲ್ಲಿದೆ ರಥಾಂತರದ ವೃತ್ತಾಂತ; ಅದರ ಪ್ರಮಾಣ ಹದಿನೆಂಟು ಸಾವಿರ (ಶ್ಲೋಕಗಳು).

Verse 14

माघ्यान्दद्याद्वराहस्य चरितं ब्रह्मलोकभाक् यत्रग्निलिङ्गमध्यस्थो धर्मान्प्राह महेश्वरः

ಮಾಘಮಾಸದಲ್ಲಿ ವರಾಹಚರಿತ್ರವನ್ನು ದಾನವಾಗಿ ನೀಡಬೇಕು; ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದ ಭಾಗಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ—ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಪವಿತ್ರಾಖ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಲಿಂಗದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಆಸೀನನಾದ ಮಹೇಶ್ವರನು ಧರ್ಮನಿಯಮಗಳನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಿದನು।

Verse 15

आग्नेयकल्पे तल्लिङ्गमेकादशसहस्रकम् तद्दत्वा शिवमाप्नोति फाल्गुन्यां तिलधेनुमत्

ಆಗ್ನೇಯಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ ಆ ಲಿಂಗವನ್ನು ಏಕಾದಶ ಸಹಸ್ರ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಿಸಿ ದಾನ ನೀಡಬೇಕು; ಅದನ್ನು ದಾನಿಸಿದರೆ ಶಿವಪ್ರಾಪ್ತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಫಾಲ್ಗುಣಮಾಸದಲ್ಲಿ ತಿಲಧೇನು ದಾನವೂ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 16

चतुर्दशसहस्राणि वाराहं विष्णुणेरितम् भूमौ वराहचरितं मानवस्य प्रवृत्तितः

ಚತುರ್ಧಶ ಸಹಸ್ರ (ಶ್ಲೋಕಗಳ) ‘ವರಾಹ’ ಉಪಾಖ್ಯಾನ/ಪುರಾಣವು ವಿಷ್ಣುವಿಂದ ಪ್ರೇರಿತವಾಗಿದೆ; ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ವರಾಹಚರಿತ್ರ ಮಾನವ ಕಥನಪರಂಪರೆಯಂತೆ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ।

Verse 17

सहेमगरुडञ्चैत्र्यां पदमाप्नोति वैष्णवम् सर्वविद्यावधारणमिति ञ चतुरशीतिसाहस्रं स्कान्दं स्कन्देरितं महत्

‘ಚೈತ್ರೀ’ ಎಂಬ ವ್ರತ/ವಿಧಿಯಲ್ಲಿ (ದಾನರೂಪವಾಗಿ) ಸ್ವರ್ಣ ಗರುಡದೊಂದಿಗೆ ವೈಷ್ಣವ ಪದ (ವಿಷ್ಣುಧಾಮ)ವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಜೊತೆಗೆ ಎಲ್ಲಾ ವಿದ್ಯೆಗಳ ಧಾರಣಶಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ. ಹೀಗೆ ಸ್ಕಂದನು ಹೇಳಿದ ಮಹತ್ ಸ್ಕಾಂದಪುರಾಣವು ಎಂಭತ್ತನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ (ಶ್ಲೋಕ)ಗಳಾಗಿದೆ।

Verse 18

अधिकृत्य सधर्मांश् च कल्पे तत्पुरुषे ऽर्पयेत् वामनं दशसाहस्रं धौमकल्पे हरेः कथां

ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಆ ಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ ಸಹಧರ್ಮಗಳೊಂದಿಗೆ ಅದನ್ನು ತತ್ಪುರುಷನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ‘ವಾಮನ’ (ಆಖ್ಯಾನ/ಪಾಠ) ದಶಸಹಸ್ರ (ಶ್ಲೋಕ) ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ‘ಧೌಮಕಲ್ಪ’ದಲ್ಲಿ ಹರಿ (ವಿಷ್ಣು) ಕಥೆ ವರ್ಣಿತವಾಗಿದೆ।

Verse 19

दद्यात् शरदि विषुवे धर्मार्थादिनिबोधनम् कूर्मञ्चाष्टसहस्रञ्च कूर्मोक्तञ्च रसातले

ಶರದ್ ವಿಷುವಿನಂದು ಧರ್ಮಾರ್ಥಾದಿಗಳನ್ನು ಬೋಧಿಸುವ ಗ್ರಂಥವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಜೊತೆಗೆ ಆಮೆ, ಎಂಟು ಸಾವಿರ (ನಾಣ್ಯ/ಕವಡಿ) ಮತ್ತು ಕೂರ್ಮಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ರಸಾತಲ ಕುರಿತು ಹೇಳಿದ ವಿಧಿಯಂತೆ ದಾನವನ್ನೂ ನೀಡಬೇಕು।

Verse 20

इन्द्रद्युम्नप्रसङ्गेन दद्यात्तद्धेमकूर्मवत् त्रयोदशसहस्राणि मात्स्यं कल्पादितो ऽब्रवीत्

ಇಂದ್ರದ್ಯುಮ್ನ ಪ್ರಸಂಗದಲ್ಲಿ ಆ ದಾನವನ್ನು ಸ್ವರ್ಣ ಆಮೆಯಂತೆ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನೀಡಬೇಕು; ಮತ್ಸ್ಯಪುರಾಣವು ಕಲ್ಪಪ್ರಕರಣದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಅದರ ಫಲವು ಹದಿಮೂರು ಸಾವಿರ (ಗುಣ) ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದೆ।

Verse 21

मत्स्यो हि मनवे दद्याद्विषुवे हेममत्स्यवत् गारुडञ्चाष्टसाहस्रं विष्णूक्तन्तार्क्षकल्पके

ವಿಷುವಿನಂದು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಸ್ವರ್ಣಮತ್ಸ್ಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಮೀನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ವಿಷ್ಣುಪ್ರೋಕ್ತ ತಾರ್ಕ್ಷ-ಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ ಗಾರುಡ ದಾನದ ಫಲ ಎಂಟು ಸಾವಿರ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 22

विश्वाण्डाद्गरुडोत्पत्तिं तद्दद्याद्धेमहंसवत् ब्रह्मा ब्रह्माण्डमाहात्म्यमधिकृत्याब्रबीत्तु यत्

ವಿಶ್ವಾಂಡ (ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ)ದಿಂದ ಗರುಡನ ಉತ್ಪತ್ತಿಯನ್ನು ವರ್ಣಿಸಬೇಕು, ಅದನ್ನು ಸ್ವರ್ಣಹಂಸದಂತೆ ಸಮರ್ಪಿಸುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಿರೂಪಿಸಬೇಕು; ಬ್ರಹ್ಮನು ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ವಿಷಯವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು।

Verse 23

तच्च द्वादशसाहस्रं ब्रह्माण्डं तद्द्विजे ऽर्पयेत् भारते पर्वसमाप्तौ वस्त्रगन्धस्रगादिभिः

ಆ ದ್ವಾದಶಸಹಸ್ರ ಶ್ಲೋಕಗಳ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಪುರಾಣವನ್ನು ಆ ದ್ವಿಜನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಮತ್ತು ಭಾರತ (ಮಹಾಭಾರತ)ದ ಪರ್ವಸಮಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ ವಸ್ತ್ರ, ಸುಗಂಧ, ಪುಷ್ಪಮಾಲೆ ಮೊದಲಾದವುಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಗೌರವಿಸಬೇಕು।

Verse 24

वाचकं पूजयेदादौ भोजयेत् पायसैर् द्विजान् गोभूग्रामसुवर्णादि दद्यात्पर्वणि पर्वणि

ಮೊದಲು ವಾಚಕನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ದ್ವಿಜರಿಗೆ ಪಾಯಸ (ಕ್ಷೀರಾನ್ನ) ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪರ್ವದಲ್ಲಿ ಗೋ, ಭೂಮಿ, ಗ್ರಾಮ, ಸ್ವರ್ಣಾದಿ ದಾನ ನೀಡಬೇಕು.

Verse 25

समाप्ते भारते विप्रं संहितापुस्तकान्यजेत् शुभे देशे निवेश्याथ क्षौमवस्त्रादिनावृतान्

ಹೇ ವಿಪ್ರ! ಭಾರತ ಪಠಣ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಸಂಹಿತಾ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಶುಭ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಕ್ಷೌಮ (ಅರಳಿ/ನಾರು) ವಸ್ತ್ರಾದಿಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಬೇಕು.

Verse 26

नरनारयणौ पूज्यौ पुस्तकाः कुसुमादिभिः गो ऽन्नभूहेम दद्वाथ भोजयित्वा क्षमापयेत्

ನರ-ನಾರಾಯಣರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನೂ ಪುಷ್ಪಾದಿಗಳಿಂದ ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಗೋ, ಅನ್ನ, ಭೂಮಿ, ಹೇಮ (ಚಿನ್ನ) ದಾನ ನೀಡಿ, ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಿ, ಕ್ಷಮೆ ಯಾಚಿಸಬೇಕು.

Verse 27

महादानानि देयानि रत्नानि विविधानि च मासकौ द्वौ त्रयश् चैव मासे मासे प्रदापयेत्

ಮಹಾದಾನಗಳನ್ನು ನೀಡಬೇಕು ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ರತ್ನಗಳ ದಾನವೂ ಮಾಡಬೇಕು. ಪ್ರತೀ ತಿಂಗಳು ಎರಡು ಅಥವಾ ಮೂರು ಮಾಷಕ (ನಿಯತ ಪ್ರಮಾಣ) ದಾನ ನೀಡಬೇಕು.

Verse 28

अयनादौ श्राबकस्य दानमादौ विधीयते श्रोतृभिः सकलैः कार्यं श्रावके पूजनं द्विज

ಅಯನದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ಶ್ರಾವಕನಿಗೆ ದಾನ ನೀಡುವುದು ವಿಧಿಯಾಗಿದೆ. ಹೇ ದ್ವಿಜ! ಎಲ್ಲ ಶ್ರೋತರೂ ಶ್ರಾವಕನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 29

इतिहासपुराणानां पुस्तकानि प्रयच्छति पूजयित्वायुरारोग्यं स्वर्गमोक्षमवाप्नुयात्

ಇತಿಹಾಸ–ಪುರಾಣಗಳ ಗ್ರಂಥಗಳನ್ನು ಮೊದಲು ಪೂಜಿಸಿ ದಾನ ಮಾಡುವವನು ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯ ಹಾಗೂ ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದು ಸ್ವರ್ಗ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಹೊಂದುವನು।