Adhyaya 265

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे दिक्पालादिस्नानं नाम चतुःषष्ठ्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः अथ पञ्चषष्ट्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः विनायकस्नानं पुष्कर उवाच विनायकोपसृष्टानां स्नानं सर्वकरं वदे विनायकः कर्मविघ्नसिद्ध्यर्थं विनियोजितः

ಇಂತೆ ಆಗ್ನೇಯ ಮಹಾಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ‘ದಿಕ್ಪಾಲಾದಿ-ಸ್ನಾನ’ ಎಂಬ 264ನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು. ಈಗ 265ನೇ ಅಧ್ಯಾಯ—‘ವಿನಾಯಕ-ಸ್ನಾನ’ ಆರಂಭ. ಪುಷ್ಕರನು ಹೇಳಿದನು—ವಿನಾಯಕದಿಂದ ಪೀಡಿತರಿಗಾಗಿ ಸರ್ವಫಲಪ್ರದ ಸ್ನಾನವಿಧಿಯನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ವಿನಾಯಕನು ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ವಿಘ್ನ ಹಾಗೂ ಅವುಗಳ ಸಿದ್ಧಿ/ಪರಿಣತಿ हेतु ನಿಯೋಜಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ.

Verse 2

गणानामाधिपत्ये च केशवेशपितामहैः स्वप्नेवगाहते ऽत्यर्थं जलं मुण्डांश् च पश्यति

ಗಣಗಳ ಅಧಿಪತ್ಯ ದೊರಕಿದಾಗ ಮತ್ತು ಕೇಶವ, ಈಶ, ಪಿತಾಮಹರು ಪ್ರಸನ್ನರಾದಾಗ, ಮನುಷ್ಯನು ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಆಳವಾಗಿ ಮುಳುಗಿ, ಮುಂಡಿತ ಪುರುಷರನ್ನೂ ನೋಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 3

विनायकोपसृष्टस्तु क्रव्यादानधिरोहति व्रजमानस् तथात्मानं मन्यते ऽनुगतम्परैः

ಆದರೆ ವಿನಾಯಕದಿಂದ ಪೀಡಿತನು ಮಾಂಸಭಕ್ಷಕ ಜೀವಿಯ ಮೇಲೆ ಏರುತ್ತಾನೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಸಂಚರಿಸುವಾಗ ತನ್ನನ್ನು ಇತರರು ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 4

विमना विफलारम्भः संसीदत्यनिमित्ततः कन्या वरं न चाप्नोति न चापत्यं वराङ्गना

ಮನುಷ್ಯನು ಮನೋನೊಂದು ಫಲವಿಲ್ಲದ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿ, ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ಕುಸಿದುಬಿಡುತ್ತಾನೆ. ಕನ್ಯೆಗೆ ವರನು ದೊರಕುವುದಿಲ್ಲ; ಸುಂದರಾಂಗಿಗೆ ಸಂತಾನವೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 5

आचार्यत्वं श्रोत्रियश् च न शिष्यो ऽध्ययनं लभेत् धनी न लाभमाप्नोति न कृषिञ्च कृषीबलः

ಆಚಾರ್ಯತ್ವವೂ ಶ್ರೋತ್ರಿಯತ್ವವೂ ಇದ್ದರೂ ಯೋಗ್ಯ ಶಿಷ್ಯನು ಅವನಿಂದ ನಿಜವಾದ ಅಧ್ಯಯನವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆಯೇ ಧನಿಕನಿಗೂ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಲಾಭ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ; ಕೇವಲ ದೇಹಬಲವಿರುವವನಿಗೂ ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ಸು ದೊರೆಯದು.

Verse 6

राजा राज्यं न चाप्नोति स्नपनन्तस्य कारयेत् हस्तपुष्याश्वयुक्सौम्ये वैष्णवे भद्रपीठके

ಸ್ನಾಪನ (ಅಭಿಷೇಕ-ಸ್ನಾನ) ಮಾಡಿಸದೆ ರಾಜನು ರಾಜ್ಯಾಧಿಕಾರವನ್ನು ದೃಢವಾಗಿ ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಹಸ್ತ, ಪುಷ್ಯ, ಅಶ್ವಯುಜ ಅಥವಾ ಸೌಮ್ಯ ನಕ್ಷತ್ರಗಳಲ್ಲಿ, ವೈಷ್ಣವ ಶುಭಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಭದ್ರಪೀಠದ ಮೇಲೆ ಅದನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು.

Verse 7

गौरसर्षपकल्केन साज्येनोत्सादितस्य च सर्वौषधैः सर्वगन्धैः प्रलिप्तशिरसस् तथा

ಹಳದಿ ಸಾಸಿವೆ ಕಲ್ಕವನ್ನು ತುಪ್ಪದೊಂದಿಗೆ ಮಿಶ್ರ ಮಾಡಿ ದೇಹಕ್ಕೆ ಉತ್ಸಾದನ ಮಾಡಿದವನಿಗೂ, ಹಾಗೆಯೇ ತಲೆಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಔಷಧಿಗಳೂ ಎಲ್ಲಾ ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳೂ ಲೇಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನಿಗೂ.

Verse 8

चतुर्भिः कलसैः स्नानन्तेषु सर्वौषाधौ क्षिपेत् अश्वस्थानाद्गजस्थानाद्वल्मीकात् सङ्गमाद्ध्रदात्

ಸ್ನಾನದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಕಲಶಗಳಿಂದ ‘ಸರ್ವೌಷಧಿ’ ಜಲವನ್ನು ಸುರಿಯಬೇಕು—(ಪಾವನ ವಸ್ತುವನ್ನು) ಅಶ್ವಸ್ಥಾನ, ಗಜಸ್ಥಾನ, ವಲ್ಮೀಕ (ಎರಳುಗುಡ್ಡ), ನದಿ ಸಂಗಮ ಮತ್ತು ಹ್ರದ (ಸರೋವರ)ದಿಂದ ಪಡೆದು.

Verse 9

मृत्तिकां रोचनाङ्गन्धङ्गुग्गुलुन्तेषु निक्षिपेत् सहस्राक्षं शतधारमृषिभिः पावनं कृतम्

ಆ (ಪಾತ್ರಗಳಲ್ಲಿ) ಮಣ್ಣನ್ನು, ರೋಚನೆಯನ್ನು, ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಗುಗ್ಗುಲುವನ್ನು ಸೇರಿಸಬೇಕು. ಇದು ಋಷಿಗಳಿಂದ ಪಾವನಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ‘ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷ’ ಹಾಗೂ ‘ಶತಧಾರ’ ಎಂಬ ಶುದ್ಧಿಕರ ದ್ರವ್ಯವಾಗಿದೆ.

Verse 10

तेन त्वामभिषिञ्चामि पावमान्यः पुनन्तु ते भगवन्ते वरुणो राजा भगं सूर्यो वृहस्पतिः

ಆ (ಅಭಿಷೇಕ-ಜಲ/ವಿಧಿ)ದಿಂದ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಅಭಿಷೇಕಿಸುತ್ತೇನೆ. ಪಾವಮಾನ (ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುವ) ಮಂತ್ರಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಲಿ. ಭಗವಾನ್ ರಾಜ ವರుణ, ಹಾಗೆಯೇ ಭಗ, ಸೂರ್ಯ ಮತ್ತು ಬೃಹಸ್ಪತಿಯೂ ನಿನ್ನನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಿ ಆಶೀರ್ವದಿಸಲಿ.

Verse 11

भगमिन्द्रश् च वायुश् च भगं सप्तर्षयो ददुः यत्ते केशेषु दौर्भाग्यं सीमन्ते यच्च मूर्धनि

ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ವಾಯು, ಹಾಗೆಯೇ ಸಪ್ತಋಷಿಗಳು ನಿನಗೆ ‘ಭಗ’ (ಸೌಭಾಗ್ಯ)ವನ್ನು ದತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ನಿನ್ನ ಕೂದಲಲ್ಲಿ, ಕೂದಲು ವಿಭಜನೆ (ಸೀಮಂತ)ಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಶಿರೋಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಇರುವ ದುರ್ಭಾಗ್ಯವೆಲ್ಲ—ಅದು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶವಾಗಲಿ.

Verse 12

ललाटे कर्णयोरक्ष्णोरापस्तद्घ्नन्तु सर्वदा दर्भपिञ्जलिमादाय वामहस्ते ततो गुरुः

ನೆತ್ತಿ, ಕಿವಿಗಳು ಮತ್ತು ಕಣ್ಣುಗಳ ಮೇಲೆ—ನೀರು ಸದಾ ಆ ದೋಷ/ಅಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲಿ. ನಂತರ ಗುರುವು ಎಡಗೈಯಲ್ಲಿ ದರ್ಭೆ-ಹುಲ್ಲಿನ ಗುಚ್ಚವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಮುಂದಿನ ವಿಧಿಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 13

हस्तपुष्याश्वयुक्सौम्यवैष्णवेषु शुभेषु चेति घ , ञ च साज्येनासादितस्य चेति क , छ च इमा आप इति छ , ञ स्नातस्य सार्षपन्तैलं श्रुवेणौडुम्बरेण च जुहुयान्मूर्धनि कुशान् सव्येन परिगृह्य च

ಹಸ್ತ, ಪುಷ್ಯ, ಅಶ್ವಯುಜ, ಸೌಮ್ಯ, ವೈಷ್ಣವ ಇತ್ಯಾದಿ ಶುಭ ನಕ್ಷತ್ರ/ಅವಸರಗಳಲ್ಲಿ, ಸ್ನಾನಾನಂತರ ‘ಇಮಾ ಆಪಃ…’ ಮೊದಲಾದ ಸೂಚಿತ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತಾ, ಉದುಂಬರ ಮರದ ಶ್ರುವ (ಹೋಮದ ಚಮಚ)ದಿಂದ ಸಾಸಿವೆ ಎಣ್ಣೆಯನ್ನು ಆಹುತಿಯಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಜೊತೆಗೆ ಎಡಗೈಯಿಂದ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಶವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಕರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 14

मितश् च सम्मितश् चैव तथा शालककण्टकौ कुष्माण्डो राजपुत्रश् च एतैः स्वाहासमन्वितैः

‘ಮಿತ’ ಮತ್ತು ‘ಸಮ್ಮಿತ’, ಹಾಗೆಯೇ ‘ಶಾಲಕ’ ‘ಕಂಟಕ’, ಮತ್ತು ‘ಕುಷ್ಮಾಂಡ’ ‘ರಾಜಪುತ್ರ’—ಈ ನಾಮಗಳನ್ನು ‘ಸ್ವಾಹಾ’ಯೊಂದಿಗೆ ಉಚ್ಚರಿಸಿ ಆಹುತಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 15

नामभिर्बलिमन्त्रैश् च नमस्कारसमन्वितैः दद्याच्चतुष्पथे शूर्पे कुशानास्तीर्य सर्वतः

ಯೋಗ್ಯ ನಾಮಗಳು ಮತ್ತು ಬಲಿ-ಮಂತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ, ನಮಸ್ಕಾರಸಹಿತವಾಗಿ, ನಾಲ್ಕು ದಾರಿಗಳ ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ ಶೂರ್ಪದ ಮೇಲೆ ಸುತ್ತಲೂ ಕುಶ ಹಾಸಿ ಬಲಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 16

कृताकृतांस्तण्डुलांश् च पललौदनमेव च मत्स्यान्पङ्कांस्तथैवामान् पुष्पं चित्रं सुरां त्रिधा

ಬೇಯಿಸಿದ ಹಾಗೂ ಬೇಯಿಸದ ಅಕ್ಕಿದಾಣಗಳು, ಮತ್ತು ಮಾಂಸಯುಕ್ತ ಓದನ (ಪಲಲ-ಓದನ); ಹಾಗೆಯೇ ಮೀನು, ಕೆಸರು/ಅಶುದ್ಧ ಪದಾರ್ಥಗಳು ಮತ್ತು ಕಚ್ಚಾ ಪದಾರ್ಥಗಳು; ವರ್ಣವೈವಿಧ್ಯದ ಹೂಗಳು; ಹಾಗೂ ಮೂರು ವಿಧದ ಸುರಾ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 17

मूलकं पूरिकां पूपांस्तथैवैण्डविकास्रजः दध्यन्नं पायसं पिष्टं मोदकं गुडमर्पयेत्

ಮೂಲಂಗಿ, ಪೂరికಾ, ಪೂಪ (ಹುರಿದ ಪದಾರ್ಥ), ಹಾಗೆಯೇ ಐಂಡವಿಕಾ ಸಿಹಿಗಳ ಹಾರಗಳು; ಜೊತೆಗೆ ದಧ್ಯನ್ನ, ಪಾಯಸ, ಪಿಷ್ಟ, ಮೋದಕ ಮತ್ತು ಬೆಲ್ಲವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 18

विनायकस्य जननीमुपतिष्ठेत्ततो ऽम्बिकां दूर्वासर्षपपुष्पाणां दत्वार्घ्यं पूर्णमञ्जलिं

ನಂತರ ವಿನಾಯಕನ ಜನನಿಯನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಉಪತಿಷ್ಠಿಸಬೇಕು; ಆಮೇಲೆ ಅಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ದೂರ್ವಾ ಹುಲ್ಲು, ಸಾಸಿವೆ ಮತ್ತು ಹೂಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಪೂರ್ಣ ಅಂಜಲಿಯಿಂದ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 19

रूपं देहि यशो देहि सौभाग्यं सुभगे मम पुत्रं देहि धनं देहि सर्वान् कामांश् च देहि मे

ನನಗೆ ರೂಪವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸು, ಯಶಸ್ಸನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸು, ಸೌಭಾಗ್ಯವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸು. ಹೇ ಶುಭೇ! ನನಗೆ ಪುತ್ರನನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸು, ಧನವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸು, ನನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸು।

Verse 20

भोजयेद्ब्राह्मणान्दद्याद्वस्त्रयुग्मं गुरोरपि विनायकं ग्रहान्प्रार्च्य श्रियं कर्मफलं लभेत्

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಿ, ಗುರುವಿಗೆ ವಸ್ತ್ರಗಳ ಜೋಡಿಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ವಿನಾಯಕನನ್ನೂ ಗ್ರಹದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿದರೆ ಶ್ರೀ ಮತ್ತು ಕರ್ಮಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.