Adhyaya 263

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे उत्पातशान्तिर्नाम द्विषष्ट्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः अथ त्रिषष्ट्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः देवपूजावैश्वदेवबलिः पुष्कर उवाच देवपूजादिकं कर्म वक्ष्ये चोत्पातमर्दनम् आपोहिष्टेति तिसृभिः स्नातो ऽर्घ्यं विओष्णवेर्पयेत्

ಇಂತೆ ಅಗ್ನಿ ಮಹಾಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ‘ಉತ್ಪಾತ-ಶಾಂತಿ’ ಎಂಬ 262ನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು. ಈಗ ‘ದೇವಪೂಜೆ, ವೈಶ್ವದೇವ ಮತ್ತು ಬಲಿ’ ವಿಷಯಕ 263ನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಪುಷ್ಕರನು ಹೇಳಿದನು—“ದೇವಪೂಜಾದಿ ಕರ್ಮಗಳನ್ನೂ, ಉತ್ಪಾತ-ಮರ್ದನ (ನಿವಾರಣ) ವಿಧಾನವನ್ನೂ ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ‘ಆಪೋ ಹಿ ಷ್ಠಾ…’ ಎಂದು ಆರಂಭವಾಗುವ ಮೂರು ಋಕ್‌ಗಳನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು।”

Verse 2

हिरण्यवर्णा इति च पाद्यञ्च तिसृभिर्द्विज शन्न आपो ह्य् आचमनमिदमापो ऽभिषेचनं

‘ಹಿರಣ್ಯವರ್ಣಾ’ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಪಾದ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಹೇ ದ್ವಿಜ, ‘ಶಂ ನ ಆಪೋ…’ ಎಂದು ಆರಂಭವಾಗುವ ಮೂರು ಋಚಗಳಿಂದ ಆಚಮನ ಮಾಡಬೇಕು; ‘ಇದಮ್ ಆಪಃ…’ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಅಭಿಷೇಚನ (ಪ್ರೋಕ್ಷಣ/ಸ್ನಾನ) ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 3

रथे अक्षे च तिसृभिर्गन्धं युवेति वस्त्रकं पुष्पं पुष्पवतीत्येवं धूपन्धूपोसि चाप्यथ

ಮೂರು ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ರಥ ಮತ್ತು ಅದರ ಅಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಗಂಧವನ್ನು ಸಂಸ್ಕರಿಸಬೇಕು. ‘ಯುವೇ’ ಎಂದು ವಸ್ತ್ರ, ‘ಪುಷ್ಪಮ್’ ಎಂದು ಪುಷ್ಪ, ‘ಪುಷ್ಪವತೀ’ ಎಂದು ಹಾಗೆಯೇ; ನಂತರ ‘ಧೂಪ’ ಎಂದು ಧೂಪ, ‘ಧೂಪೋಽಸಿ’ ಎಂದು ಕೂಡ ಅಭಿಮಂತ್ರಿಸಬೇಕು.

Verse 4

तेजोसि शुक्रं दीपं स्यान्मधुपर्कं दधीति च हिरण्यगर्भ इत्य् अष्टावृचः प्रोक्ता निवेदने

‘ತೇಜೋಽಸಿ, ಶುಕ್ರೋಽಸಿ, ದೀಪೋಽಸಿ’ ಎಂದು ಪಠಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ‘ಮಧುಪರ್ಕ’ ಮತ್ತು ‘ದಧೀ’ ಎಂಬ ಸೂತ್ರಗಳನ್ನೂ. ‘ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭ’ದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವವು—ನೈವೇದ್ಯ ನಿವೇದನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಉಪಯೋಗಿಸಬೇಕಾದ ಎಂಟು ಋಚಗಳೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 5

अन्नस्य मनुजश्रेष्ठ पानस्य च सुगन्धिनः चामरव्यजनोपानच्छत्रं यानासने तथा

ಹೇ ಮನುಜಶ್ರೇಷ್ಠ, ಅನ್ನ ಮತ್ತು ಸುಗಂಧ ಪಾನೀಯಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ಚಾಮರ, ವ್ಯಜನ (ವೀಸುವ ಪಂಖ), ಉಪಾನಹ್ (ಪಾದರಕ್ಷೆ), ಛತ್ರ, ಹಾಗೂ ಯಾನ ಮತ್ತು ಆಸನಗಳನ್ನೂ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 6

गन्धं स्वधेति क , ग ,घ , ज च यत् किञ्चिदेवमादि स्यात्सावित्रेण निवेदयेत् पौरुषन्तु जपेत् सूक्तं तदेव जुहुयात्तथा

ಗಂಧ ಮೊದಲಾದ ಯಾವುದಾದರೂ (ಕ, ಗ, ಘ, ಜ ವರ್ಗಗಳಿಗೆ ಸೇರಿದ) ಅರ್ಪಿಸಬೇಕಾದರೆ, ಅದನ್ನು ಸಾವಿತ್ರಿ (ಗಾಯತ್ರಿ) ಮಂತ್ರದಿಂದ ನಿವೇದಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಪೌರುಷ ಸೂಕ್ತವನ್ನು ಜಪಿಸಿ, ಅದೇ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಹೋಮದಲ್ಲಿಯೂ ಆಹುತಿ ನೀಡಬೇಕು.

Verse 7

अर्चाभवे तथा वेद्याञ्जले पूर्णघते तथा नदीतीरे ऽथ कमले शान्तिः स्याद्विष्णुपूजनात्

ಮೂರ್ತಿ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ವೇದಿಯ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ, ಪೂರ್ಣ ಜಲಘಟದಲ್ಲಿ, ನದೀತೀರದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಕಮಲದ ಮೇಲೆ ಕೂಡ ವಿಷ್ಣುಪೂಜೆ ಮಾಡಿದರೆ ಶಾಂತಿ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 8

ततो होमः प्रकर्तव्यो दीप्यमाने विभावसौ परिसम्मृज्य पर्युक्ष्य परिस्तीर्य परिस्तरैः

ನಂತರ ವಿಭಾವಸು (ಅಗ್ನಿ) ಜ್ವಲಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ಹೋಮವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು—ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿ, ಜಲದಿಂದ ಪ್ರೋಕ್ಷಿಸಿ, ವಿಧಿಯಂತೆ ಕುಶಾದಿ ಪರಿಸ್ತರಗಳನ್ನು ಹಾಸಿ.

Verse 9

सर्वान्नाग्रं समुद्धृत्य जुहुयात् प्रयतस्ततः वासुदेवाय देवाय प्रभवे चाव्ययाय च

ಎಲ್ಲ ಅನ್ನದ ಅಗ್ರಭಾಗವನ್ನು ತೆಗೆದು, ನಂತರ ಶುದ್ಧತೆಯಿಂದ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಆಹುತಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು—ದೇವ ವಾಸುದೇವನಿಗೆ, ಪ್ರಭವನಿಗೆ (ಸರ್ವಕಾರಣನಿಗೆ) ಮತ್ತು ಅವ್ಯಯನಿಗೆ.

Verse 10

अग्नये चैव सोमाय मित्राय वरुणाय च इन्द्राय च महाभाग इन्द्राग्निभ्यां तथैव च

ಅಗ್ನಿಗೆ, ಸೋಮಕ್ಕೆ, ಮಿತ್ರಕ್ಕೆ, ವರುಣಕ್ಕೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಓ ಮಹಾಭಾಗ, ಇಂದ್ರನಿಗೂ—ಮತ್ತು ಅದೇ ರೀತಿ ಇಂದ್ರ-ಅಗ್ನಿ ಇಬ್ಬರಿಗೂ (ಆಹುತಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು).

Verse 11

विश्वेभ्यश् चैव देवेभ्यः प्रजानां पतये नमः अनुमत्यै तथा राम धन्वन्तरय एव च

ವಿಶ್ವೇದೇವರಿಗೆ ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಪ್ರಜಾಪತಿಗೆ (ಪ್ರಜಗಳ ಅಧಿಪತಿಗೆ) ನಮಸ್ಕಾರ; ಹಾಗೆಯೇ ಅನುಮತಿಗೆ, ರಾಮನಿಗೆ ಮತ್ತು ಧನ್ವಂತರಿಗೆ ಕೂಡ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 12

वास्तोष्पत्यै ततो देव्यै ततः स्विष्टिकृते ऽग्नये सचतुर्थ्यन्तनाम्ना तु हुत्वैतेभ्यो बलिं हरेत्

ನಂತರ ವಾಸ್ತೋಷ್ಪತಿಗೆ, ನಂತರ ದೇವಿಗೆ, ಮತ್ತು ಆಮೇಲೆ ಸ್ವಿಷ್ಟಿಕೃತ್ ರೂಪದ ಅಗ್ನಿಗೆ ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಚತುರ್ಥೀ ವಿಭಕ್ತಿಯ ಅಂತ್ಯವಿರುವ ನಿಯತ ನಾಮಗಳಿಂದ ಹೋಮ ಮಾಡಿ, ಈ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಬಲಿ ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 13

तक्षोपतक्षमभितः पूर्वेणाग्निमतः परम् अश्वानामपि धर्मज्ञ ऊर्णानामानि चाप्यथ

ಧರ್ಮಜ್ಞನೇ! ‘ತಕ್ಷ–ಉಪತಕ್ಷ’ ಎಂಬ ಪದವು ಎಲ್ಲೆಡೆ ತಕ್ಷಕರು/ಮರವೃತ್ತಿಕಾರರನ್ನು ಸೂಚಿಸಲು ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಅಗ್ನಿಮತ್ ಸೂಚಕದ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಕುದುರೆಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಸಂಜ್ಞೆಗಳು, ನಂತರ ಉಣ್ಣೆ ಮತ್ತು ಉಣ್ಣೆಯ ವಸ್ತುಗಳ ನಾಮಗಳೂ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.

Verse 14

निरुन्धी धूम्रिणीका च अस्वपन्ती तथैव च मेघपत्नी च नामानि सर्वेषामेव भार्गव

ಓ ಭಾರ್ಗವನೇ! ‘ನಿರುಂಧೀ’, ‘ಧೂಮ್ರಿಣೀಕಾ’, ‘ಅಸ್ವಪಂತೀ’, ಹಾಗೆಯೇ ‘ಮೇಘಪತ್ನೀ’—ಇವುಗಳೇ ಅವರ ಎಲ್ಲರ ನಾಮಗಳು.

Verse 15

आग्नेयाद्याः क्रमेणाथ ततः शक्तिषु निक्षिपेत् नन्दिन्यै च सुभाग्यै च सुमङ्गल्यै च भार्गव

ಓ ಭಾರ್ಗವನೇ! ನಂತರ ಆಗ್ನೇಯ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಅವರನ್ನು ಶಕ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು—ನಂದಿನಿಯಲ್ಲಿ, ಸುಭಾಗ್ಯೆಯಲ್ಲಿ, ಸುಮಂಗಳ್ಯೆಯಲ್ಲಿ.

Verse 16

स चतुर्थीकनाम्नेति पाठः साधुः अश्वपर्णीति ज मेघपर्णीति ज भद्रकाल्यै ततो दत्वा स्थूणायाञ्च तथा श्रिये हिरण्यकेश्यै च तथा वनस्पतय एव च

‘ಸ ಚತುರ್ಥೀಕನಾಮ್ನೇತಿ’—ಇದೇ ಶುದ್ಧ ಪಾಠ. ‘ಅಶ್ವಪರ್ಣ್ಯೈ’ ಮತ್ತು ‘ಮೇಘಪರ್ಣ್ಯೈ’ ಎಂದೂ ಪಠಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಭದ್ರಕಾಳಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿ, ಸ್ಥೂಣೆಗೆ, ಶ್ರೀಗೆ, ಹಿರಣ್ಯಕೇಶಿಗೆ, ಹಾಗೆಯೇ ವನಸ್ಪತಿಗಳಿಗೆ (ವೃಕ್ಷದೇವತೆಗಳಿಗೆ) ಕೂಡ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 17

धर्माधर्ममयौ द्वारे गृहमध्ये ध्रुवाय च मृत्यवे च वहिर्दद्याद्वरुणायोदकाशये

ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಅಧರ್ಮಕ್ಕೆ, ಮನೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಧ್ರುವನಿಗೆ, ಹೊರಗೆ ಮೃತ್ಯುವಿಗೆ ಮತ್ತು ನೀರಿನ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿ ವರುಣನಿಗೆ ಬಲಿಯನ್ನು ನೀಡಬೇಕು.

Verse 18

भूतेभ्यश् च बहिर्दद्याच्छरणे धनदाय च इन्द्रायेन्द्रपुरुषेभ्यो दद्यात् पूर्वेण मानवः

ಮನುಷ್ಯನು ಹೊರಗೆ ಭೂತಗಳಿಗೆ, ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿ ಕುಬೇರನಿಗೆ ಮತ್ತು ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರ ಹಾಗೂ ಇಂದ್ರನ ಪರಿವಾರದವರಿಗೆ ಬಲಿಯನ್ನು ನೀಡಬೇಕು.

Verse 19

यमाय तत्पुरुषेभ्यो दद्याद्दक्षिणतस् तथा वरुणाय तत्पुरुषेभ्यो दद्यात्पश्चिमतस् तथा

ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ಯಮ ಮತ್ತು ಅವನ ಪರಿವಾರದವರಿಗೆ, ಹಾಗೂ ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ ವರುಣ ಮತ್ತು ಅವನ ಪರಿವಾರದವರಿಗೆ ಬಲಿಯನ್ನು ನೀಡಬೇಕು.

Verse 20

सोमाय सोमपुरुषेभ्य उदग्दद्यादनन्तरं ब्रह्मणे ब्रह्मपुरुषेभ्यो मध्ये दद्यात्तथैव च

ನಂತರ ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ಸೋಮ ಮತ್ತು ಸೋಮ-ಪುರುಷರಿಗೆ, ಹಾಗೂ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮ-ಪುರುಷರಿಗೆ ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬಲಿಯನ್ನು ನೀಡಬೇಕು.

Verse 21

आकाशे च तथा चोर्ध्वे स्थण्डिलाय क्षितौ तथा दिवा दिवाचरेभ्यश् च रात्रौ रात्रिचरेषु च

ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮೇಲ್ಭಾಗಕ್ಕೆ, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ವೇದಿಕೆಗೆ, ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ಹಗಲು ಸಂಚರಿಸುವ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿ ಸಂಚರಿಸುವ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಬಲಿಯನ್ನು ನೀಡಬೇಕು.

Verse 22

बलिं वहिस् तथा दद्यात्सायं प्रातस्तु प्रत्यहं पिण्डनिर्वपणं कुर्यात् प्रातः सायन्न कारयेत्

ಸಾಯಂಕಾಲವೂ ಪ್ರಾತಃಕಾಲವೂ ಬಲಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ ಪವಿತ್ರ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಆಹುತಿ ನೀಡಬೇಕು. ಪ್ರತಿದಿನ ಪಿಂಡನಿರ್ವಪಣ ವಿಧಿಯನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು; ಅದನ್ನು ಕೇವಲ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ‑ಸಂಜೆಯ ಪರ್ಯಾಯವಾಗಿ ಅಲ್ಲ, ಸ್ವತಂತ್ರ ನಿತ್ಯಕರ್ಮವಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 23

पित्रे तु प्रथमं दद्यात्तत्पित्रे तदनन्तरम् प्रपितामहाय तन्मात्रे पितृमात्रे ततो ऽर्पयेत्

ಮೊದಲು ತನ್ನ ತಂದೆಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು, ನಂತರ ಅವರ ತಂದೆ (ಪಿತಾಮಹ)ಗೆ. ಆಮೇಲೆ ಪ್ರಪಿತಾಮಹನಿಗೆ, ನಂತರ ಅವರ ತಾಯಿಗೆ, ಮತ್ತು ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ತಂದೆಯ ತಾಯಿ (ಪಿತೃಮಾತೆ)ಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 24

तन्मात्रे दक्षिणाग्रेषु कुशेष्वेवं यजेत् पितॄन् इन्द्रवारुणवायव्या याम्या वा नैरृताय ये

ಆ ನಿಗದಿತ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ—ದಕ್ಷಿಣಾಗ್ರ ಕುಶಗಳ ಮೇಲೆ—ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಯಜಿಸಬೇಕು. ಇಂದ್ರ‑ವರುಣ‑ವಾಯು ಸಂಬಂಧಿತರು, ಅಥವಾ ಯಮದಿಕ್ಕಿನವರು, ಅಥವಾ ನೈಋತ (ದಕ್ಷಿಣ‑ಪಶ್ಚಿಮ) ದಿಕ್ಕಿನ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಆವಾಹಿಸಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 25

ते काकाः पितृगृहन्तु इमं पिण्डं मयोद्वृतम् काकपिण्डन्तु मन्त्रेण शुनः पिण्डं प्रदापयेत्

“ಈ ಕಾಗೆಗಳು ಪಿತೃರೂಪವಾಗಿ ನಾನು ಅರ್ಪಿಸಿದ ಈ ಪಿಂಡವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲಿ.” ಎಂದು ಮಂತ್ರಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ‘ಕಾಕ‑ಪಿಂಡ’ ನೀಡಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ನಾಯಿಗೂ ಪಿಂಡವನ್ನು ನೀಡಬೇಕು.

Verse 26

विवस्वतः कुले जातौ द्वौ श्यावशबलौ शुनौ तेषां पिण्डं प्रदास्यामि पथि रक्षन्तु मे सदा

ವಿವಸ್ವತ್ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಎರಡು ನಾಯಿಗಳು—ಒಂದು ಶ್ಯಾಮ, ಮತ್ತೊಂದು ಶಬಲ—ಅವರಿಗೆ ನಾನು ಪಿಂಡವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ. ಅವರು ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸದಾ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ.

Verse 27

श्यामशबलाविति ज , ञ , ट च सौरभेय्यः सर्वहिताः पवित्राः पापनाशनाः प्रतिगृह्णन्तु मे ग्रासं गावस्त्रैलोक्यमातरः

‘ಶ್ಯಾಮಾ’, ‘ಶಬಲಾ’ ಎಂದು ಹಾಗೂ ಜ, ಞ, ಟ ಬೀಜಾಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿ ಸೌರಭೇಯ ಗೋವುಗಳನ್ನು ಆವಾಹನೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಸರ್ವಹಿತಕರ, ಪವಿತ್ರ, ಪಾಪನಾಶಿನಿ, ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಮಾತೃಗಳಾದ ಆ ಗೋವುಗಳು ನನ್ನ ಗ್ರಾಸಾರ್ಪಣವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲಿ.

Verse 28

ग्रोग्रासञ्च स्वस्त्ययनं कृत्वा भिक्षां प्रदापयेत् अतिथीन्दीनान् पूजयित्वा गृही भुञ्जीत च स्वयं

ಮೊದಲ ಗ್ರಾಸಾರ್ಪಣೆ ಮತ್ತು ಸ್ವಸ್ತ್ಯಯನ ಕರ್ಮವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ನಂತರ ಭಿಕ್ಷೆ/ಅನ್ನದಾನ ನೀಡಬೇಕು. ಅತಿಥಿಗಳನ್ನೂ ದೀನರನ್ನೂ ಪೂಜಿಸಿ ಸತ್ಕರಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಗೃಹಸ್ಥನು ತಾನೇ ಭುಂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 29

इ स्वाहा ॐ आत्मकृतस्यैनसो ऽवयजनमसि स्वाहा ॐ मनुष्यकृतस्यैनसो ऽवयजनमसि स्वाहा ॐ एनस एनसो ऽवयजनमसि स्वाहा यच्चाहमेनो विद्वांश् चकार यच्चविद्वांस्तस्य सर्वस्यैनसो ऽवयजनमसि स्वाहा अग्नये स्विष्टिकृते स्वाहा ॐ प्रजापतये स्वाहा विष्णुपूजावैश्वदेवबलिस्ते कीर्तितो मया

“ಇ—ಸ್ವಾಹಾ. ಓಂ, ನೀನು ಆತ್ಮಕೃತ ಪಾಪಕ್ಕೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತರೂಪ ಅವಯಜನ—ಸ್ವಾಹಾ. ಓಂ, ಮತ್ತೊಬ್ಬರಿಂದ ಕೃತವಾದ ಪಾಪಕ್ಕೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತರೂಪ ಅವಯಜನ—ಸ್ವಾಹಾ. ಓಂ, ಪಾಪದ ಪಾಪಕ್ಕೂ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತರೂಪ ಅವಯಜನ—ಸ್ವಾಹಾ. ನಾನು ತಿಳಿದು ಮಾಡಿದ ಮತ್ತು ತಿಳಿಯದೆ ಮಾಡಿದ ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಗೂ ನೀನೇ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತರೂಪ ಅವಯಜನ—ಸ್ವಾಹಾ. ಸ್ವಿಷ್ಟಕೃತನಾದ ಅಗ್ನಿಗೆ ಆಹುತಿ—ಸ್ವಾಹಾ. ಓಂ, ಪ್ರಜಾಪತಿಗೆ ಆಹುತಿ—ಸ್ವಾಹಾ. ಹೀಗೆ ವಿಷ್ಣುಪೂಜೆ ಮತ್ತು ವೈಶ್ವದೇವಬಲಿಯನ್ನು ನಾನು ನಿಮಗೆ ವರ್ಣಿಸಿದೆನು.”