Adhyaya 262

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे अथर्वविधानं नामैकषष्ट्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः क्रुद्धं भूपं प्रसादयेदिति घ , ज , झ च अथ द्विषष्ठ्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः उत्पातशान्तिः पुष्कर उवाच श्रीसूक्तं प्रतिवेदञ्च ज्ञेयं लक्ष्मीविवर्धनं हिरण्यवर्णा हरिणीमृचः पञ्चदश श्रियः

ಇಂತೆ ಅಗ್ನಿ ಮಹಾಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ‘ಅಥರ್ವವಿಧಾನ’ ಎಂಬ 261ನೇ ಅಧ್ಯಾಯ (ಮತ್ತು ‘ಕ್ರುದ್ಧನಾದ ರಾಜನನ್ನು ಪ್ರಸನ್ನಗೊಳಿಸಬೇಕು’ ಎಂದು ಘ, ಜ, ಝ ಗುರುತಿನ ಖಂಡಗಳು) ಇದೆ. ಈಗ 262ನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ‘ಉತ್ಪಾತಶಾಂತಿ’ ಆರಂಭ. ಪುಷ್ಕರನು ಹೇಳಿದನು—ಶ್ರೀಸೂಕ್ತ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿವೇದವು ಲಕ್ಷ್ಮೀವರ್ಧಕವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ‘ಹಿರಣ್ಯವರ್ಣಾ’ದಿಂದ ಆರಂಭವಾದ ಹದಿನೈದು ಋಕ್‌ಗಳು ಶ್ರೀಸೂಕ್ತವೇ।

Verse 2

रथेष्वक्षेषु वाजेति चतस्रो यजुषि श्रियः स्रावन्तीयं तथा साम श्रीसूक्तं सामवेदके

ಯಜುರ್ವೇದದಲ್ಲಿ ‘ರಥೇಷು’, ‘ಅಕ್ಷೇಷು’, ‘ವಾಜೇತಿ’ ಮೊದಲಾದ ಯಜುಷ್ ಪ್ರಯೋಗಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ನಾಲ್ಕು ಆಮಂತ್ರಣಗಳು ಇವೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಸಾಮವೇದ ಶಾಖೆಯಲ್ಲಿ ‘ಸ್ರಾವಂತೀಯ’ ಎಂಬ ಸಾಮನ್ ಮತ್ತು ಶ್ರೀಸೂಕ್ತವೂ ಇದೆ।

Verse 3

श्रियं धातर्मयि धेहि प्राक्तमाथर्वणे तथा श्रीसूक्तं यो जपेद्भक्त्या हुत्वा श्रीस्तस्य वै भवेत्

‘ಧಾತೃ ದೇವನೇ, ನನ್ನೊಳಗೆ ಶ್ರೀಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸು’—ಇದು ಪ್ರಾಚೀನ ಅಥರ್ವಣ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಇದೆ. ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶ್ರೀಸೂಕ್ತವನ್ನು ಜಪಿಸಿ ಹೋಮವನ್ನು ಮಾಡುವನೋ, ಅವನಿಗೆ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಶ್ರೀ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 4

पद्मानि चाथ विल्वानि हुत्वाज्यं वा तिलान् श्रियः एकन्तु पौरुषं सूक्तं प्रतिवेदन्तु सर्वदं

ಶ್ರೀಪ್ರಾಪ್ತಿಗಾಗಿ ಪದ್ಮಗಳು ಮತ್ತು ಬಿಲ್ವಪತ್ರಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ—ಅಥವಾ ತುಪ್ಪ ಅಥವಾ ಎಳ್ಳನ್ನು ಹೋಮದಲ್ಲಿ ಆಹುತಿ ನೀಡಿ—ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪೌರುಷಸೂಕ್ತವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು; ಪ್ರತಿವೇದವು ಸದಾ ಸರ್ವಫಲಪ್ರದವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ।

Verse 5

सूक्तेन द्दद्यान्निष्पापो ह्य् एकैकया जलाञ्जलिं स्नात एकैकया पुष्पं विष्णोर्दत्वाघहा भवेत्

ಸೂಕ್ತದೊಂದಿಗೆ ದಾನ/ಅರ್ಪಣೆ ಮಾಡಿದರೆ ಮನುಷ್ಯನು ನಿಷ್ಪಾಪನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಒಂದೇ ಕೈಯಿಂದ ಜಲಾಂಜಲಿ ಅರ್ಪಿಸಿ, ಹಾಗೆಯೇ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಪುಷ್ಪ ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ ಪಾಪನಾಶಕನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 6

स्नात एकैकया दत्वा फलं स्यात् सर्वकामभाक् महापापोपपान्तो भवेज्जप्त्वा तु पौरुषं

ಸ್ನಾನಾನಂತರ ಪ್ರತಿಬಾರಿಯೂ ಒಂದೊಂದಾಗಿ (ನಾಣ್ಯ/ವಸ್ತು) ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಅದರ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆದು ಸರ್ವಕಾಮಸಿದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಹಾಗೆಯೇ ‘ಪೌರುಷ’ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಿದರೆ ಮಹಾಪಾಪಗಳಿಂದಲೂ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 7

कृच्छ्रैर् विशुद्धो जप्त्वा च हुत्वा स्नात्वाथ सर्वभाक् अष्टादशभ्यः शान्तिभ्यस्तिस्रो ऽन्याः शान्तयो वराः

ಕೃಚ್ಛ್ರ ವ್ರತಗಳಿಂದ ಶುದ್ಧನಾಗಿ, ನಂತರ ಜಪ ಮಾಡಿ, ಹೋಮ ಮಾಡಿ, ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ ಅವನು ಎಲ್ಲ (ಕರ್ಮ/ಫಲ)ಗಳಿಗೆ ಅರ್ಹನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಹದಿನೆಂಟು ಶಾಂತಿಗಳ ಹೊರತಾಗಿ ಇನ್ನೂ ಮೂರು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಶಾಂತಿಗಳು ಇವೆ.

Verse 8

अमृता चाभयवा सौम्या सर्वोत्पातविमर्दनाः अमृता सर्वदवत्या अभया ब्रह्मदैवता

‘ಅಮೃತಾ’, ‘ಅಭಯಾ’, ‘ಸೌಮ್ಯಾ’—ಇವು ಎಲ್ಲ ವಿಧದ ಉತ್ಪಾತ/ಅಪಶಕುನಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವು. ಅಮೃತಾ ಸದಾ ರಕ್ಷಿಸುವಳು; ಅಭಯೆಯ ಅಧಿಷ್ಠಾತೃ ದೇವತೆ ಬ್ರಹ್ಮಾ.

Verse 9

सौम्या च सर्वदैवत्या एका स्यात्सर्वकामदा ह्य् एकैकश इति क , घ , छ , ञ च अभयाया मणिः कार्यो वरुणस्य भृगूत्तम

‘ಸೌಮ್ಯಾ’ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿದೆ; ಅದು ಒಂದೇ ಆಗಿದ್ದರೂ ಸರ್ವಕಾಮಗಳನ್ನು ನೀಡುವದೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ‘ಒಂದೊಂದಾಗಿ’—ಇದು ಕ, ಘ, ಛ, ಞ ಎಂಬ ವರ್ಣಗಳಿಂದ ನಿಯೋಜಿತ. ಭೃಗೂತ್ತಮನೇ, ವರುಣನಿಗಾಗಿ ‘ಅಭಯಾ’ಯ ರಕ್ಷಾಮಣಿ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 10

शतकाण्डो ऽमृतायाश् च सौम्यायाः शङ्कजो मणिः तद्दैवत्यास् तथा मन्त्राः सिद्धौ स्यान्मणिबन्धनं

ಅಮೃತಾ ದೇವಿಗೆ ಶತಕಾಣ್ಡ ಮಣಿ; ಸೌಮ್ಯಾ ದೇವಿಗೆ ಶಂಖದಿಂದ ಜನಿಸಿದ (ಶಂಖಜ) ಮಣಿ. ಆ ದೇವತೆಗಳಿಗೇ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಮಂತ್ರಗಳು ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಸಿದ್ಧಿಯಾದಾಗ ಮಣಿಬಂಧನ (ಧಾರಣಾ-ಸಂಸ್ಕಾರ) ಫಲಪ್ರದವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 11

दिव्यान्तरीक्षभौमादिसमुत्पातार्दना इमाः दिव्यान्तरीक्षभौमन्तु अद्भुतं त्रिविधं शृणु

ಇವು ದಿವ್ಯ, ಅಂತರಿಕ್ಷ ಮತ್ತು ಭೌಮ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗುವ ವಿಪತ್ತುಕಾರಕ ಅಪಶಕುನಗಳು. ಈಗ ದಿವ್ಯ–ಅಂತರಿಕ್ಷ–ಭೌಮ ಎಂಬ ಭೇದದಿಂದ ಅದ್ಭುತ (ಶಕುನ)-ದ ತ್ರಿವಿಧ ವರ್ಗೀಕರಣವನ್ನು ಕೇಳು.

Verse 12

ग्रहर्क्षवैकृतं दिव्यमान्तरीक्षन्निबोध मे उल्कापातश् च दिग्दाहः परिवेशस्तथैव च

ಗ್ರಹ-ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ವೈಕೃತದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ದಿವ್ಯ ಹಾಗೂ ಅಂತರಿಕ್ಷ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ನನ್ನಿಂದ ತಿಳಿದುಕೋ—ಉಲ್ಕಾಪಾತ, ದಿಕ್ಕುಗಳ ದಾಹ/ಕೆಂಪಾಗುವುದು, ಮತ್ತು ಪರಿವೇಷ (ವಲಯ/ಹೇಲೋ) ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು.

Verse 13

गन्धर्वनगरञ्चैव वृष्टिश् च विकृता च या चरस्थिरभवं भूमौ भूकम्पमपि भूमिजं

ಗಂಧರ್ವನಗರದ ದರ್ಶನ (ಮೃಗತೃಷ್ಣೆಯಂತ ನಗರಾಭಾಸ) ಮತ್ತು ವಿಕೃತ/ಅಸಾಮಾನ್ಯ ಮಳೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಚರ-ಸ್ಥಿರ ಎರಡರ ಮೇಲೂ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುವ ಭೂಕಂಪ—ಇದು ಭೂಮಿಜ ಉಪದ್ರವ.

Verse 14

सप्ताहाभ्यनतरे वृष्टावद्भुतं भयकृद्भवेत् शान्तिं विना त्रिभिर्वषैर् अद्भुतं भयकृद्भवेत्

ಒಂದು ವಾರದೊಳಗೆ ಅಸಾಮಾನ್ಯ/ಅಕಾಲ ಮಳೆಯ ರೂಪದ ಅದ್ಭುತ ಸಂಭವಿಸಿದರೆ ಅದು ಭಯಕಾರಕವಾಗುತ್ತದೆ. ಶಾಂತಿಕರ್ಮವಿಲ್ಲದೆ ಮೂರು ವರ್ಷಗಳೊಳಗೆ ಅದೇ ಅದ್ಭುತ ಭಯಕಾರಕ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.

Verse 15

देवतार्चाः प्रनृत्यन्ति वेपन्ते प्रज्वलन्ति च आरठन्ति च रोदन्ति प्रस्विद्यन्ते हसन्ति च

ಆರಾಧನೆಯಲ್ಲಿರುವ ದೇವಪ್ರತಿಮೆಗಳು ನೃತ್ಯಮಾಡುತ್ತವೆ, ಕಂಪಿಸುತ್ತವೆ, ಜ್ವಲಿಸುತ್ತವೆ; ಅವು ಕಿರುಚುತ್ತವೆ, ಅಳುತ್ತವೆ, ಬೆವರುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ನಗುತ್ತವೆ ಕೂಡ।

Verse 16

अर्चाविकारोपशमो ऽभ्यर्च्य हुत्वा प्रजापतेः अनग्निर्दीप्यते यत्र राष्ट्रे च भृशनिस्वनं

ಪ್ರಜಾಪತಿಯನ್ನು ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಆರಾಧಿಸಿ ಹೋಮ ಮಾಡಿದರೆ ಅರ್ಚಾವಿಕಾರಗಳ ಉಪಶಮನವಾಗುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಆ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಯಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಜ್ವಲಿಸಿದಂತೆ ಕಾಣುವುದು, ಭೀಕರ ಗರ್ಜನೆ ಕೇಳುವುದು—ಇವು ವಿಧಿಯ ಫಲಸಿದ್ಧಿಗೆ ಬಲವಾದ ಸೂಚನೆಗಳು।

Verse 17

न दीप्यते चेन्धनवांस्तद्राष्ट्रं पाड्यते नृपैः अग्निवैकृत्यशमनमग्निमन्त्रैश् च भार्गव

ಇಂಧನವಿದ್ದರೂ ಅಗ್ನಿ ಜ್ವಲಿಸದಿದ್ದರೆ ಆ ರಾಜ್ಯವು ರಾಜರಿಂದ ಪೀಡಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ಹೇ ಭಾರ್ಗವ! ಅಗ್ನಿಯ ಇಂತಹ ವೈಕೃತ್ಯಗಳ ಶಮನವನ್ನು ಅಗ್ನಿಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 18

अकाले फलिता वृक्षाः क्षीरं रक्तं स्रवन्ति च वृक्षोत्पातप्रशमनं शिवं पूज्य च कारयेत्

ಮರಗಳು ಅಕಾಲದಲ್ಲಿ ಫಲಿಸಿ, ಅವುಗಳಿಂದ ಹಾಲು ಅಥವಾ ರಕ್ತ ಸ್ರವಿಸಿದರೆ, ಅಂಥ ವೃಕ್ಷೋತ್ಪಾತದ ಶಮನಕ್ಕಾಗಿ ಶಿವಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾಡಿಸಬೇಕು।

Verse 19

अतिवृष्टिरनावृष्टिर्दुर्भिक्षायोभयं मतं सिद्ध्या इति घ , ञ च देवताश्चेति ख , छ च आवटन्तीति ख , घ , छ , ञ च अनृतौ त्रिदिनारब्धवृष्टिर्ज्ञेया भयाय हि

ಅತಿವೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಅನಾವೃಷ್ಟಿ—ಇವೆರಡೂ ದುರ್ಭಿಕ್ಷಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಋತುವಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಮೂರು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಆರಂಭವಾಗಿ ಮುಂದುವರಿಯುವ ಮಳೆಯೂ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಭಯಸೂಚಕವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು।

Verse 20

वृष्टिवैकृत्यनाशः स्यात्पर्जण्येन्द्वर्कपूजनात् नगरादपसर्पन्ते समीपमुपयान्ति च

ಪರ್ಜನ್ಯ, ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯರ ಪೂಜೆಯಿಂದ ಮಳೆಯ ವೈಕೃತ್ಯ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ; ಆಗ (ಹಾನಿಕರ ಶಕ್ತಿಗಳು) ನಗರದಿಂದ ಹಿಂದೆ ಸರಿದು, ಅನುಕೂಲವಾಗಿ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತವೆ।

Verse 21

नद्यो ह्रदप्रश्रवणा विरसाश् च भवन्ति च शलिलाशयवैकृत्ये जप्तव्यो वारुणो मनुः

ನದಿಗಳು, ಸರೋವರಗಳು ಮತ್ತು ಉಗುರುಹೊಳೆಗಳೂ ರಸಹೀನ (ಗುಣಹೀನ)ವಾಗುತ್ತವೆ; ಜಲಾಶಯಗಳಲ್ಲಿ ವೈಕೃತ್ಯ ಉಂಟಾದಾಗ ವರುಣಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು।

Verse 22

अकालप्रसवा नार्यः कालतो वाप्रजास् तथा विकृतप्रसवाश् चैव युग्मप्रसवनादिकं

ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೆ ಅಕಾಲ ಪ್ರಸವ ಸಂಭವಿಸಬಹುದು; ಹಾಗೆಯೇ ಕಾಲಾನುಸಾರ ಸಂತಾನವೂ ಜನಿಸುತ್ತದೆ; ಇನ್ನೂ ವೈಕೃತ ಪ್ರಸವಗಳು—ಜೋಡಿ ಪ್ರಸವ ಮೊದಲಾದವು—ಸಂಭವಿಸುತ್ತವೆ।

Verse 23

स्त्रीणां प्रसववैकृत्ये स्त्रीविप्रादिं प्रपूजयेत् वडवा हस्तिनी गौर्वा यदि युग्मं प्रसूयते

ಸ್ತ್ರೀಯರ ಪ್ರಸವದಲ್ಲಿ ವೈಕೃತ್ಯ ಉಂಟಾದರೆ ಸ್ತ್ರೀ-ಬ್ರಾಹ್ಮಣಿಯನ್ನೂ ಇತರರನ್ನೂ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿ ಸತ್ಕರಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಕುದುರೆಮಾದೆ, ಆನೆಮಾದೆ ಅಥವಾ ಹಸು ಜೋಡಿ ಮರಿಗಳನ್ನು ಹೆತ್ತರೂ ಅದೇ ಶಾಂತಿ-ಸತ್ಕಾರ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 24

विजात्यं विकृतं वापि षड्भिर्मासैर् म्रियेत वै विकृतं वा प्रसूयन्ते परचक्रभयं भवेत्

ಸಂತಾನವು ವಿಜಾತೀಯವಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ವಿಕೃತವಾಗಿರಲಿ, ಅದು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಆರು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಮರಣಿಸುತ್ತದೆ; ಅಥವಾ ವಿಕೃತ ಸಂತಾನಗಳು ಜನಿಸಿದರೆ ಶತ್ರುಸೈನ್ಯದ ಭಯ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 25

होमः प्रसूतिवैकृत्ये जपो विप्रादिपूजनं यानि यानान्ययुक्तानि युक्तानि न वहन्ति च

ಪ್ರಸವದಲ್ಲಿ ವೈಕೃತ್ಯ ಅಥವಾ ಸಂಕಟ ಉಂಟಾದರೆ ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು, ಜಪ ಮಾಡಬೇಕು ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾದಿ ಪೂಜ್ಯರನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಸರಿಯಾಗಿ ಜೋಡಿಸದ ವಾಹನಗಳು, ನಂತರ ಜೋಡಿಸಿದರೂ ಭಾರವನ್ನು ಹೊರುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 26

आकाशे तूर्यनादाश् च महद्भयमुपस्थितं प्रविशन्ति यदा ग्राममारण्या मृगपक्षिणः

ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ತೂರ್ಯ (ಡೋಲು-ತುತ್ತೂರಿ) ನಾದಗಳು ಕೇಳಿಬಂದು, ಅರಣ್ಯದ ಮೃಗಪಕ್ಷಿಗಳು ಗ್ರಾಮಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರೆ, ಮಹಾಭಯವು ಸಮೀಪದಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

Verse 27

अरण्यं यान्ति वा ग्राम्याः जलं यान्ति स्थलोद्भवाः स्थलं वा जलजा यान्ति राजद्वारादिके शिवाः

ಗ್ರಾಮ್ಯ ಜೀವಿಗಳು ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದು, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವು ನೀರಿಗೆ ಹೋಗುವುದು, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬರುವುದು—ಇವು ರಾಜದ್ವಾರಾದಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡರೆ ಶುಭನಿಮಿತ್ತಗಳೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.

Verse 28

प्रदोषे कुक्कुटो वासे शिवा चार्कोदये भवेत् गृहङ्कपोतः प्रविशेत् क्रव्याहा मूर्ध्नि लीयते

ಪ್ರದೋಷಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಕೋಳಿ ಕೂಗಿದರೆ, ಅಥವಾ ಸೂರ್ಯೋದಯದಲ್ಲಿ ನರಿಯು ಕೂಗಿದರೆ—ಇವು ಅಪಶಕುನಗಳು. ಪಾರಿವಾಳ ಮನೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರೆ, ಅಥವಾ ಮಾಂಸಾಹಾರಿ ಪಕ್ಷಿ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತರೆ, ಅದೂ ಅಶುಭ ಸೂಚನೆ.

Verse 29

मधुरां मक्षिकां कुर्यात् काको मैथुनगो दृशि प्रासादतोरणोद्यानद्वारप्राकारवेश्मनां

ಮಧುರವಾಗಿ ಜೇನುನೊಣ ಕಾಣಿಸಿದರೆ ಶುಭವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಆದರೆ ಕಾಗೆ ಸಂಭೋಗದಲ್ಲಿರುವುದು ಕಂಡರೆ, ಅದು ಪ್ರಾಸಾದ, ತೋರಣ, ಉದ್ಯಾನ, ದ್ವಾರ, ಪ್ರಾಕಾರ ಮತ್ತು ಗೃಹಗಳ ಕುರಿತು ನಿಮಿತ್ತ (ಶಕುನ) ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 30

अनिमित्तन्तु पतनं दृढानां राजमृत्यवे रजसा वाथ धूमेन दिशो यत्र समाकुलाः

ಯಾವುದೇ ಸ್ಪಷ್ಟ ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ದೃಢರಾದವರೂ ಪತನಗೊಳ್ಳುವದು ಕಾಣಿಸಿ, ಧೂಳು ಅಥವಾ ಹೊಗೆಯಿಂದ ದಿಕ್ಕುಗಳು ಗೊಂದಲಗೊಳ್ಳುವಾಗ—ಅದು ರಾಜಮರಣದ ಅಪಶಕುನವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು।

Verse 31

केतूदयोपरागौ च छिद्रता शशिसूर्ययोः ग्रहर्क्षविकृतिर्यत्र तत्रापि भयमादिशेत्

ಎಲ್ಲಿ ಧೂಮಕೇತು ಉದಯ, ಗ್ರಹಣ, ಚಂದ್ರ–ಸೂರ್ಯರಲ್ಲಿ ಛಿದ್ರತೆಯಂತ ದೋಷ, ಹಾಗೂ ಗ್ರಹ–ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ವಿಕೃತಿ ಸಂಭವಿಸಿತೋ—ಅಲ್ಲಿಯೂ ಭಯ ಮತ್ತು ಅಪಾಯವನ್ನು ಸೂಚಿಸಬೇಕು।

Verse 32

अग्निर्यत्र म दीप्येत स्रवन्ते चोदकम्भकाः मृतिर्भयं शून्यतादिरुत्पातानां फलम्भवेत्

ಎಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿ ಜ್ವಲಿಸದೆ, ನೀರಿನ ಕುಂಭಗಳು ಸೋರಲಾರಂಭಿಸುತ್ತವೋ—ಅಂತಹ ಉತ್ಪಾತಗಳ ಫಲ ಮರಣ, ಭಯ, ಶೂನ್ಯತೆ (ಪಾಳು) ಇತ್ಯಾದಿಯಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 33

द्विजदेवादिपूजाभ्यः शान्तिर्जप्यैस्तु होमतः

ದ್ವಿಜರು ಹಾಗೂ ದೇವತೆಗಳಾದಿ ಪೂಜೆಯಿಂದ ಶಾಂತಿ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ; ಜಪ ಮತ್ತು ಹೋಮದಿಂದಲೂ ಶಾಂತಿ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ।