Adhyaya 96

Verse 1

ज शङ्खिनीत्योषधीगण इति ङ , ज , च हेमताम्रमयो रङ्गराजजञ्चेति ख पारदे इति ख , छ च गन्धकत्रिकमित्यष्टौ इति घ अथ षण्णवतितमो ऽध्यायः अधिवासनविधिः ईश्वर उवाच स्नात्वा नित्यद्वयं कृत्वा प्रणवार्घकरो गुरुः सहायैर् मूर्तिपैर् विप्रैः सह गच्छेन्मखालयं

ಇದೀಗ ತೊಂಬತ್ತಾರನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯ—ಅಧಿವಾಸನ ವಿಧಿ. ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು: ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ನಿತ್ಯದ ಎರಡು ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ಗುರು ಪ್ರಣವ (ಓಂ) ಯುಕ್ತ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿ, ಸಹಾಯಕರು, ಮೂರ್ತಿಪರು ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಋತ್ವಿಜರೊಂದಿಗೆ ಯಜ್ಞಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕು।

Verse 2

क्षान्त्यादितोरणांस्तत्र पूर्ववत् पूजयेत् क्रमात् प्रदक्षिणक्रमादेषां शाखायां द्वारपालकान्

ಅಲ್ಲಿ ಕ್ಷಾಂತಿ ಮೊದಲಾದ ತೋರಣಗಳನ್ನು ಹಿಂದಿನ ವಿಧಿಯಂತೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣಾ ಕ್ರಮದಂತೆ ಆ ಶಾಖೆಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವ ದ್ವಾರಪಾಲಕರನ್ನೂ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 3

प्राचि नन्दिमहाकालौ याम्ये भृङ्गिविनायकौ वारुणे वृषभस्कन्दौ देवीचण्डौ ततोत्तरे

ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ನಂದಿ ಮತ್ತು ಮಹಾಕಾಲ; ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ಭೃಂಗಿ ಮತ್ತು ವಿನಾಯಕ; ಪಶ್ಚಿಮ (ವಾರುಣ) ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ವೃಷಭ ಮತ್ತು ಸ್ಕಂದ; ಮತ್ತು ಅದರ ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ದೇವಿ ಮತ್ತು ಚಂಡರನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು।

Verse 4

तच्छाखामूलदेशस्थौ प्रशान्तशिशिरौ घटौ पर्जन्याशोकनामानौ भूतं सञ्जीवनामृतौ

ಆ ಶಾಖೆಯ ಮೂಲಭಾಗದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಶಾಂತ ಹಾಗೂ ಶೀತಲ ಘಟಗಳು ಇದ್ದವು; ಅವುಗಳ ಹೆಸರು ಪರ್ಜನ್ಯ ಮತ್ತು ಅಶೋಕ; ಅವು ಮೃತನನ್ನೂ ಜೀವಂತಗೊಳಿಸಬಲ್ಲ ಸಂಜೀವನಾಮೃತದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದವು।

Verse 5

धनदश्रीप्रदौ द्वौ द्वौ पूजयेदनुपूर्वशः स्वनामभिश् चतुर्थ्यन्तैः प्रणवादिनमोन्तगैः

ಅವರನ್ನು ಜೋಡಿ-ಜೋಡಿಯಾಗಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಅವರವರ ನಾಮಗಳನ್ನು ಚತುರ್ಥೀ ವಿಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು, ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ‘ಓಂ’ ಮತ್ತು ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ನಮಃ’ ಸೇರಿಸಿ।

Verse 6

लोकग्रहवसुद्वाःस्थस्रवन्तीनां द्वयं द्वयं ङ च भूतसञ्जीवनासुतौ इति छ भूतसञ्जीवनामृतौ इति ख , ज च धनदद्विपदौ इति ख धनदौ द्विपदौ इति घ धनदश्चापदौ इति ज पूजयेदथ पूर्वश इति ग लोकग्रहवसुद्वाःस्थहस्तादीनामिति ग भानुत्रयं युगं वेदो लक्ष्मीर्गणपतिस् तथा

ಲೋಕಗ್ರಹ, ವಸು, ದ್ವಾಃಸ್ಥ, ಸ್ರವಂತೀ ಮೊದಲಾದ ಗುಂಪುಗಳಲ್ಲಿ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಎರಡು-ಎರಡು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಮುಂದಿನವುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಹಾಗೆಯೇ. ಕೆಲವು ಪಾಠಗಳಲ್ಲಿ ‘ಭೂತಸಂಜೀವನಾಸುತೌ’ ಎಂದು, ಇತರಗಳಲ್ಲಿ ‘ಭೂತಸಂಜೀವನಾಮೃತೌ’ ಎಂದು ಇದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ‘ಧನದದ್ವಿಪದೌ’ ಅಥವಾ ‘ಧನದೌ ದ್ವಿಪದೌ’ ಅಥವಾ ‘ಧನದಶ್ಚಾಪದೌ’ ಎಂಬ ಪಾಠಭೇದಗಳೂಂಟು. ಇನ್ನೊಂದು ಪಾಠದಲ್ಲಿ ‘ಅಥ ಪೂರ್ವಶಃ ಪೂಜಯೇತ್’ ಎಂದು, ಮತ್ತೊಂದು ವ್ಯಾಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ‘ಲೋಕಗ್ರಹವಸುದ್ವಾಃಸ್ಥ—ಹಸ್ತಾದೀನಾಂ’ ಎಂದು ಸೂಚಿಸಿದೆ. ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಭಾನುತ್ರಯ, ಯುಗ, ವೇದ, ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಮತ್ತು ಗಣಪತಿಯೂ ಸೇರಿವೆ.

Verse 7

इति देवामखागारे तिष्ठन्ति प्रतितोरणं विघ्नसङ्घापनोदाय क्रतोः संरक्षणाय च

ಈ ರೀತಿ ದೈವಯಾಗಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಅವರು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ತೋರಣ/ದ್ವಾರದಲ್ಲಿಯೂ ನಿಂತಿರುತ್ತಾರೆ—ವಿಘ್ನಗಳ ಗುಂಪನ್ನು ದೂರಮಾಡಲು ಮತ್ತು ಕ್ರತು (ಯಜ್ಞ)ವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಕೂಡ।

Verse 8

वज्रं शक्तिं तथा दण्डं खड्गं पाशं ध्वजंगदां त्रिशूलं चक्रमम्भोजम्पताकास्वर्चयेत् क्रमात्

ಪತಾಕೆಗಳ ಮೇಲೆ/ಧ್ವಜಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ವಜ್ರ, ಶಕ್ತಿ, ದಂಡ, ಖಡ್ಗ, ಪಾಶ, ಧ್ವಜ, ಗದಾ, ತ್ರಿಶೂಲ, ಚಕ್ರ ಮತ್ತು ಅಂಭೋಜ (ಕಮಲ)ವನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು.

Verse 9

ॐ ह्रूं फट् नमः ॐ ह्रूं फट् द्वाःस्थशक्तये ह्रूं फट् नमः इत्य् आदिमन्त्रैः कुमुदः कुमुदाक्षश् च पुण्डरीकोथ वामनः शङ्कुकर्णः सर्वनेत्रः सुमुखः सुप्रतिष्ठितः

ಆದಿಮಂತ್ರಗಳು—‘ಓಂ ಹ್ರೂಂ ಫಟ್ ನಮಃ’ ಹಾಗೂ ‘ಓಂ ಹ್ರೂಂ ಫಟ್ ದ್ವಾಃಸ್ಥಶಕ್ತಯೇ, ಹ್ರೂಂ ಫಟ್ ನಮಃ’—ಇವುಗಳಿಂದ ದ್ವಾರಪಾಲರನ್ನು ಆವಾಹಿಸಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು: ಕುಮುದ, ಕುಮುದಾಕ್ಷ, ಪುಂಡರೀಕ, ನಂತರ ವಾಮನ, ಶಂಕುಕರ್ಣ, ಸರ್ವನೇತ್ರ, ಸುಮુખ, ಸುಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ।

Verse 10

ध्वजाष्टदेवताः पूज्याः पूर्वादौ भूतकोटिभिः ॐ कौं कुमुदाय नम इत्य् आदिमन्त्रैः

ಧ್ವಜದ ಅಷ್ಟದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪೂರ್ವಾದಿ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ, ಸಹಚರ ಭೂತಕೋಟಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ‘ಓಂ ಕೌಂ ಕುಮುದಾಯ ನಮಃ’ ಇತ್ಯಾದಿ ಆದಿಮಂತ್ರಗಳಿಂದ।

Verse 11

हेतुकं त्रिपुरघ्नञ्च शक्त्याख्यं यमजिह्वकं कालं करालिनं षष्ठमेकाङ्घ्रिम्भीममष्टकं

ಅವರ ಹೆಸರುಗಳು—ಹೇತುಕ, ತ್ರಿಪುರಘ್ನ, ಶಕ್ತ್ಯಾಖ್ಯ, ಯಮಜಿಹ್ವಕ, ಕಾಲ, ಕರಾಲಿನ (ಆರನೆಯದು), ಏಕಾಂಗ್ಘ್ರಿ, ಮತ್ತು ಭೀಮ (ಎಂಟನೆಯದು)।

Verse 12

तथैव पूजयेद् दिक्षु क्षेत्रपालाननुक्रमात् ॐ हुं फट् वक्राय हुं फट् नम इति ग ॐ हुं फट् वज्राय हुं फट् नम इति ङ प्रमुख इति ज ध्वजाश् च देवता इति ग पूजादौ इति ङ , ज च बुद्धाख्यमिति ग बुद्ध्याख्यमिति ज अजजिह्वकमिति ज बलिभिः कुसुमैर् धूपैः सन्तुष्टान् परिभावयेत्

ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಎಂಟು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ಷೇತ್ರಪಾಲರನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು—‘ಓಂ ಹುಂ ಫಟ್ ವಕ್ರಾಯ ಹುಂ ಫಟ್ ನಮಃ’, ‘ಓಂ ಹುಂ ಫಟ್ ವಜ್ರಾಯ ಹುಂ ಫಟ್ ನಮಃ’ ಇತ್ಯಾದಿ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು (ಪಾಠಭೇದಾನುಸಾರ) ಜಪಿಸುತ್ತ. ನಂತರ ಬಲಿ, ಪುಷ್ಪ, ಧೂಪಗಳಿಂದ ಅವರನ್ನು ತೃಪ್ತರೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ಯಥಾವಿಧಿ ಗೌರವಿಸಬೇಕು।

Verse 13

कम्बलास्तृतेषु वर्णेषु वंशस्थूणास्वनुक्रमात् पञ्च क्षित्यादितत्त्वानि सद्योजातादिभिर्यजेत्

ಹಾಸಿದ ಬಣ್ಣದ ಕಂಬಳಗಳ ಮೇಲೆ ಹಾಗೂ ಬಿದಿರು ಕಂಬಗಳ ಮೇಲೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ, ಭೂಮಿ ಮೊದಲಾದ ಐದು ತತ್ತ್ವಗಳನ್ನು ಸದ್ಯೋಜಾತಾದಿ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಯಜಿಸಬೇಕು/ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 14

सदाशिवपदव्यापि मण्डपं धाम शाङ्करं पताकाशक्तिसंयुक्तं तत्त्वदृष्ट्यावलोकयेत्

ತತ್ತ್ವದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಶಾಂಕರ ಧಾಮದ ಮಂಡಪವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು; ಅದು ಸದಾಶಿವಪದದಿಂದ ವ್ಯಾಪ್ತವಾಗಿದ್ದು, ಪತಾಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿ-ಚಿಹ್ನದಿಂದ ಸಂಯುಕ್ತವಾಗಿದೆ।

Verse 15

दिव्यान्तरिक्षभूमिष्ठविघ्नानुत्सार्य पूर्ववत् प्रविशेत् पश्चिमद्वारा शेषद्वाराणि दर्शयेत्

ದೈವ, ಅಂತರಿಕ್ಷ ಮತ್ತು ಭೂಸ್ಥ ವಿಘ್ನಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡಿ, ಪೂರ್ವವಿಧಿಯಂತೆ ಪಶ್ಚಿಮ ದ್ವಾರದಿಂದ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ನಂತರ ಉಳಿದ ದ್ವಾರಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಬೇಕು।

Verse 16

प्रदक्षिणक्रमाद्गत्वा निविष्टोवेदिदक्षिणे उत्तराभिमुखः कुर्याद् भूतशुद्धिं यथा पुरा

ಪ್ರದಕ್ಷಿಣಕ್ರಮವಾಗಿ ಹೋಗಿ, ವೇದಿಯ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ಉತ್ತರಾಭಿಮುಖನಾಗಿ, ಪೂರ್ವವಿಧಿಯಂತೆ ಭೂತಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 17

अन्तर्यागं विशेषार्घ्यं मन्त्रद्रव्यादिशोधनं कुर्वीत आत्मनः पूजां पञ्चगव्यादि पूर्ववत्

ಅಂತರ್ಯಾಗ, ವಿಶೇಷಾರ್ಘ್ಯ ಮತ್ತು ಮಂತ್ರ-ದ್ರವ್ಯಾದಿಗಳ ಶೋಧನೆಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಪಂಚಗವ್ಯಾದಿಗಳಿಂದ ಪೂರ್ವವಿಧಿಯಂತೆ ಆತ್ಮಪೂಜೆಯನ್ನೂ ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು।

Verse 18

साधारङ्कलसन्तस्मिन् विन्यसेत्तदनन्तरं विशेषाच्छिवतत्त्वाय तत्त्वत्रयमनुक्रमात्

ಆ ಸಾಧಾರ ಕಲಶದ ಮೇಲೆ ನಂತರ ವಿನ್ಯಾಸವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಶಿವತತ್ತ್ವಕ್ಕಾಗಿ ತತ್ತ್ವತ್ರಯವನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು।

Verse 19

ललाटस्कन्धपादान्तं शिवविद्यात्मकं परं रुद्रनारायणब्रह्मदैवतं निजसञ्चरैः

ಲಲಾಟದಿಂದ ಸ್ಕಂಧಗಳವರೆಗೆ ಮತ್ತು ಪಾದಾಂತವರೆಗೆ, ಶಿವವಿದ್ಯಾತ್ಮಕ ಪರತತ್ತ್ವವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ/ವಿನ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು; ಇದರ ಅಧಿದೇವತೆಗಳು ರುದ್ರ, ನಾರಾಯಣ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮ—ಎಂದು ತಿಳಿದು, ತನ್ನ ನಿಯತ ಸಂಚಾರ (ನ್ಯಾಸಕ್ರಮ)ಗಳಿಂದ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು।

Verse 20

अ तत्तु दृष्ट्यावलोकयेदिति ख , छ च शेषद्वाराणि चङ्क्रमेदिति ख , छ च शेषद्वाराणि पूजयेदिति छ स्वात्मन इति ख , घ , छ , ज च निजसंवरैर् इति ग , ङ च निजसञ्चयैर् इति घ ॐ हं हां मूर्तीस्तदीश्वरांस्तत्र पूर्ववद्विनिवेशयेत् तद्व्यापकं शिवं साङ्गं शिवहस्तञ्च मूर्धनि

ನಂತರ ಏಕಾಗ್ರ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಆ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಅವಲೋಕಿಸಬೇಕು. ಉಳಿದ ‘ದ್ವಾರ’ಗಳು (ದೇಹಸ್ಥಾನಗಳು) ಸುತ್ತಿ ಬಂದು ಅವುಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಇವೆಲ್ಲವೂ ಸ್ವಾತ್ಮದಲ್ಲೇ, ತನ್ನ ಸಂಯಮಗಳೂ ಸಂಚಿತ ಪುಣ್ಯ/ಶಕ್ತಿಯೂ ಸಹಿತವಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು. “ಓಂ ಹಂ ಹಾಂ” ಜಪಿಸುತ್ತಾ, ಪೂರ್ವವಿಧಿಯಂತೆ ಅಲ್ಲಿ ಮೂರ್ತಿಗಳನ್ನೂ ಅವರ ಅಧಿಷ್ಠಾತೃ ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ವಿನ್ಯಾಸಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಸಾಂಗವಾದ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ಶಿವನನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಶಿರಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ಶಿವಹಸ್ತವನ್ನು ನ್ಯಾಸಿಸಬೇಕು.

Verse 21

ब्रह्मरन्ध्रप्रविष्टेन तेजसा वाह्यसान्तरं तमःपटलमाधूय प्रद्योतितदिगन्तरं

ಬ್ರಹ್ಮರಂಧ್ರದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಬಾಹ್ಯವೂ ಆಂತರಿಕವೂ ಆದ ಅಂಧಕಾರದ ಆವರಣ ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತದೆ; ದಿಕ್ಕುಗಳ ಅಂತ್ಯವರೆಗೂ ಪ್ರಕಾಶ ಹರಡುತ್ತದೆ.

Verse 22

आत्मानं मूर्तिपैः सार्धं स्रग्वस्त्रकुसुमादिभिः भूषयित्वा शिवोस्मीति ध्यात्वा बोघासिमुद्धरेत्

ಮೂರ್ತಿಗಳ ಸಹಚರ ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ತನ್ನನ್ನು ಮಾಲೆ, ವಸ್ತ್ರ, ಪುಷ್ಪಾದಿಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ, “ನಾನು ಶಿವನು” ಎಂದು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ನಂತರ ಬೋಧಾಸಿ (ಜ್ಞಾನಖಡ್ಗ)ಯನ್ನು ಹೊರತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

Verse 23

चतुष्पदान्तसंस्कारैः संस्कुर्यान्मखमण्डपं विक्षिप्य विकिरादीनि कुशकूर्चोपसंहरेत्

‘ಚತುಷ್ಪದ’ವರೆಗೆ ಹಾಗೂ ಅಂತ್ಯ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳಿಂದ ಮಖಮಂಡಪವನ್ನು ಸಂಸ್ಕರಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ವಿಕಿರ ಮೊದಲಾದವುಗಳನ್ನು ಚದುರಿಸಿ, ಕುಶಕೂರ್ಚ (ಕುಶ-ಜಾಡು)ದಿಂದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಅವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಬೇಕು.

Verse 24

आसनीकृत्य वर्धन्यां वास्त्वादीन् पूर्ववद्यजेत् शिवकुम्भास्त्रवर्धन्यौ पूजयेच्च स्थिरासने

ಆಸನವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ವರ್ಧನೀ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ ವಾಸ್ತು ಮೊದಲಾದ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪೂರ್ವವಿಧಿಯಂತೆ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ಸ್ಥಿರಾಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಶಿವಕುಂಭ, ಅಸ್ತ್ರ (ಮಂತ್ರ) ಮತ್ತು ವರ್ಧನೀಯನ್ನೂ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 25

स्वदिक्षु कलशारूढांल्लोकपालाननुक्रमात् वाहायुधादिसंयुक्तान् पूजयेद्विधिना यथा

ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಕಲಶಗಳ ಮೇಲೆ ಅಧಿಷ್ಠಿತರಾದ ಲೋಕಪಾಲರನ್ನು, ಅವರ ವಾಹನ-ಆಯುಧಾದಿ ಚಿಹ್ನೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಕ್ರಮವಾಗಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 26

ऐरावतगजारूढं स्वर्णवर्णं किरीटिनं सहस्रनयनं शक्रं वज्रपाणिं विभावयेत्

ಐರಾವತ ಗಜದ ಮೇಲೆ ಆರೂಢನಾಗಿ, ಸ್ವರ್ಣವರ್ಣನಾಗಿ, ಕಿರೀಟಧಾರಿಯಾಗಿ, ಸಹಸ್ರನಯನನಾಗಿ, ವಜ್ರಪಾಣಿಯಾದ ಶಕ್ರ (ಇಂದ್ರ)ನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು।

Verse 27

सप्तार्चिषं च विभ्राणमक्षमालां कमण्डलुं ज्वालामालाकुलं रक्तं शक्तिहस्तमजासनं

ಸಪ್ತಾರ್ಚಿಷ್ಮಂತನಾಗಿ, ಅಕ್ಷಮಾಲೆ ಮತ್ತು ಕಮಂಡಲುವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಜ್ವಾಲಾಮಾಲೆಯಿಂದ ಆವೃತನಾಗಿ, ರಕ್ತವರ್ಣನಾಗಿ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಅಜಾಸನದಲ್ಲಿ ಆಸೀನನಾದ (ದೇವತೆ)ಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು।

Verse 28

भास्त्रवर्धन्यां पूजयेदस्थिरासने इति घ , ज च वर्णवस्त्रमिति ग स्वर्णवस्त्रमिति ख , ज , च कालं मालाकुलं रक्तमिति ख , ग , ङ , छ च कालं मालाकुलं, व्यक्तमिति ग ज्वालामालाकुलं सक्तमिति घ महिषस्थं दण्डहस्तं यमं कालानलं स्मरेत् रक्तनेत्रं स्वरारूढं खड्गहस्तञ्च नैरृतं

ಭಾಸ್ತ್ರವರ್ಧನಿಯಲ್ಲಿ (ಕೆಲವು ಪಾಠಗಳಂತೆ) ಅಸ್ಥಿರ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಆಸೀನನಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಪಾಠಭೇದದಿಂದ ಅವನು ವರ್ಣವಸ್ತ್ರ ಅಥವಾ ಸ್ವರ್ಣವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದವನೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಯಮನನ್ನು ‘ಕಾಲ’ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು—ಮಾಲಾಯುಕ್ತ, ರಕ್ತವರ್ಣ (ಅಥವಾ ಸ್ಪಷ್ಟ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ), ಜ್ವಾಲಾಮಾಲೆಯಿಂದ ಆವೃತ, ಮಹಿಷಾರೂಢ, ದಂಡಹಸ್ತ, ‘ಕಾಲಾನಲ’ ಸ್ವರೂಪ. ಹಾಗೆಯೇ ನೈಋತನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು—ರಕ್ತನೇತ್ರ, ಅಶ್ವಾರೂಢ, ಖಡ್ಗಹಸ್ತ।

Verse 29

वरुणं मकरे श्वेतं नागपाशधरं स्मरेत् वायुं च हरिणे नीलं कुवेरं मेघसंस्थितं

ವರುಣನನ್ನು ಮಕರಾರೂಢನಾಗಿ, ಶ್ವೇತವರ್ಣನಾಗಿ, ನಾಗಪಾಶಧಾರಿಯಾಗಿ ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು; ವಾಯುವನ್ನು ಹರಿಣಾರೂಢನಾಗಿ ನೀಲವರ್ಣನಾಗಿ; ಕುಬೇರನನ್ನು ಮೇಘದ ಮೇಲೆ ಆಸೀನನಾಗಿ ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು।

Verse 30

त्रिशूलिनं वृषे चेशं कूर्मेनन्तन्तु चक्रिणं ब्राह्माणं हंसगं ध्यायेच्चतुर्वक्त्रं चतुर्भुजं

ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿ ವೃಷಭಾರೂಢನಾದ ಈಶ (ಶಿವ)ನನ್ನು, ಕೂರ್ಮರೂಪದಲ್ಲಿಯೂ ಅನಂತರೂಪದಲ್ಲಿಯೂ ಚಕ್ರಧಾರಿ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು, ಹಾಗೆಯೇ ಹಂಸವಾಹನ ಚತುರ್ಮುಖ ಚತುರ್ಭುಜ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು।

Verse 31

स्तम्भमूलेषु कुम्भेषु वेद्यां धर्मादिकान् यजेत् दिक्षु कुम्भेष्वनन्तादीन् पूजयन्त्यपि केचन

ಸ್ತಂಭಮೂಲಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಕುಂಭಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ವೇದಿಯಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಾದಿಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟ ಕುಂಭಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಅನಂತಾದಿಗಳನ್ನೂ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ।

Verse 32

शिवाज्ञां श्रावयेत् कुम्भं भ्रामयेदात्मपृष्ठगं पूर्ववत् स्थापयेदादौ कुम्भं तदनु वर्धनीं

ಕುಂಭಕ್ಕೆ ಶಿವಾಜ್ಞಾ (ಮಂತ್ರ)ವನ್ನು ಶ್ರಾವಯಿಸಿ, ಅದನ್ನು ತನ್ನ ಬೆನ್ನಿನ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು ತಿರುಗಿಸಬೇಕು; ನಂತರ ಪೂರ್ವವಿಧಿಯಂತೆ ಮೊದಲು ಕುಂಭವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಆಮೇಲೆ ವರ್ಧನೀ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು।

Verse 33

शिवं स्थिरासनं कुम्भे शस्त्रार्थञ्च ध्रुवासनं पूजयित्वा यथापूर्वं स्पृशेदुद्भवमुद्रया

ಕುಂಭದಲ್ಲಿ ಶಿವನ ‘ಸ್ಥಿರಾಸನ’ವನ್ನು ಹಾಗೂ ಶಸ್ತ್ರಾರ್ಥದ ‘ಧ್ರುವಾಸನ’ವನ್ನು ಪೂರ್ವವಿಧಿಯಂತೆ ಪೂಜಿಸಿ, ನಂತರ ಉದ್ಭವಮುದ್ರೆಯಿಂದ (ಆ ಆಸನ/ಕುಂಭವನ್ನು) ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬೇಕು।

Verse 34

निजयागं जगन्नाथ रक्ष भक्तानुकम्पया एभिः संश्राव्य रक्षार्थं कुम्भे खड्गं निवेशयेत्

“ಜಗನ್ನಾಥನೇ! ಭಕ್ತಾನುಕಂಪೆಯಿಂದ ನನ್ನ ಯಾಗವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.” ಎಂಬ ರಕ್ಷಾಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಶ್ರಾವ್ಯಗೊಳಿಸಿ, ರಕ್ಷಾರ್ಥವಾಗಿ ಕುಂಭದಲ್ಲಿ ಖಡ್ಗವನ್ನು (ಕತ್ತಿಯನ್ನು) ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು।

Verse 35

दीक्षास्थापनयोः कुम्भे स्थण्डिले मण्डले ऽथवा मण्डलेभ्यर्च्य देवेशं व्रजेद्वै कुण्डसन्निधौ

ದೀಕ್ಷಾ ಮತ್ತು ಸ್ಥಾಪನ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಕುಂಭದಲ್ಲಿ, ಸ್ಥಂಡಿಲದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಮಂಡಲದಲ್ಲಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಮಂಡಲಗಳ ಮೂಲಕ ದೇವೇಶನನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಿ ನಂತರ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಕುಂಡದ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು.

Verse 36

कुण्डनाभिं पुरस्कृत्य निनिष्ठा मूर्तिधारिणः गुरोरादेशतः कुर्युर् निजकुण्डेषु संस्कृतिं

ಕುಂಡದ ನಾಭಿ (ಮಧ್ಯಕೇಂದ್ರ)ಯನ್ನು ಮುಂಚೆ ಇಟ್ಟು, ದೀಕ್ಷಿತರು—ಮೂರ್ತಿಧಾರಿಗಳು—ಗುರುವಿನ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಕುಂಡಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಸ್ಕೃತಿ (ಶುದ್ಧೀಕರಣ-ಸಂಸ್ಕಾರ) ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು.

Verse 37

ष्ठगमिति घ स्थिरासने इति ख , घ च शस्त्राणुञ्चेति ख , ग , छ च इमं यागमिति ङ शङ्खन्निवेदयेदिति ग खड्गन्निवेदयेदिति घ , ङ च कुर्युर् निजकुम्भेष्विति ख , घ , छ , ज च जपेयुर्जापिनः सङ्ख्यं मन्त्रमन्ये तु संहितां पठेयुर्ब्राह्मणाः शान्तिं स्वशाखावेदपारगाः

ಕೆಲವು ಪಾಠಗಳಲ್ಲಿ ‘ಷ್ಠಗಮ್’, ಕೆಲವೆಡೆ ‘ಸ್ಥಿರಾಸನದಲ್ಲಿ’, ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ‘ಶಸ್ತ್ರಗಳಿಗೆ ಅನುಲೇಪನ/ಸಂಸ್ಕಾರ’ ಮತ್ತು ‘ಈ ಯಾಗ’ ಎಂಬ ಭೇದಗಳಿವೆ. ಕೆಲವರು ‘ಶಂಖವನ್ನು ನಿವೇದಿಸಬೇಕು’ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ, ಇತರರು ‘ಖಡ್ಗವನ್ನು ನಿವೇದಿಸಬೇಕು’ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ; ಹಾಗೆಯೇ ‘ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಕುಂಭಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡಬೇಕು’ ಎಂಬ ಪಾಠವೂ ಇದೆ. ಜಪಕಾರರು ನಿಗದಿತ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಮಂತ್ರಜಪ ಮಾಡಬೇಕು; ಆದರೆ ತಮ್ಮ ಶಾಖಾ ವೇದದಲ್ಲಿ ಪಾರಂಗತರಾದ ಇತರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಶಾಂತಿಗಾಗಿ ಸಂಹಿತಾಪಾಠ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 38

श्रीसूक्तं पावमानीश् च मैत्रकञ्च वृषाकपिं ऋग्वेदी सर्वदिग्भागे सर्वमेतत् समुच्चरेत्

ಋಗ್ವೇದಿ ಪುರೋಹಿತನು ಶ್ರೀಸೂಕ್ತ, ಪಾವಮಾನೀ ಸ್ತೋತ್ರಗಳು, ಮೈತ್ರಕ ಮತ್ತು ವೃಷಾಕಪಿ—ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳತ್ತ ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 39

देवव्रतन्तु भारुण्डं ज्येष्ठसाम रथन्तरं पुरुषं गीतिमेतानि सामवेदी तु दक्षिणे

‘ದೇವವ್ರತ’, ‘ಭಾರುಣ್ಡ’, ‘ಜ್ಯೇಷ್ಠಸಾಮನ್’, ‘ರಥಂತರ’, ‘ಪುರುಷ’, ‘ಗೀತಿ’—ಇವು ಸಾಮಗಾನಗಳು; ಸಾಮವೇದಿ ಪುರೋಹಿತನು ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ನಿಯೋಜಿತನಾಗಿರಬೇಕು.

Verse 40

रुद्रं पुरुषसूक्तञ्च श्लोकाध्यायं विशेषतः ब्राह्मणञ्च यजुर्वेदी पश्चिमायां समुच्चरेत्

ಯಜುರ್ವೇದಿಯು ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತು ರುದ್ರಪಾಠ, ಪುರುಷಸೂಕ್ತ ಮತ್ತು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ವಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಶ್ಲೋಕ-ಅಧ್ಯಾಯವನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಭಾಗಗಳೊಡನೆ ಸಮುಚ್ಚರಿಸಬೇಕು।

Verse 41

नीलरुद्रं तथाथर्वी सूक्ष्मासूक्ष्मन्तथैव च उत्तरे ऽथर्वशीर्षञ्च तत्परस्तु समुद्धरेत्

ಅವನು ನೀಲರುದ್ರ, ಅಥರ್ವೀ ಹಾಗೂ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಮತ್ತು ಅಸೂಕ್ಷ್ಮಗಳನ್ನೂ ಪಠಿಸಬೇಕು; ನಂತರ ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಉಪಸಂಹಾರವಾಗಿ ಅಥರ್ವಶೀರ್ಷವನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ಪಠಿಸಬೇಕು।

Verse 42

आचार्यश्चाग्निमुत्पाद्य प्रतिकुण्डं प्रदापयेत् वह्नेः पूर्वादिकान् भागान् पूर्वकुण्डादितः क्रमात्

ಆಚಾರ್ಯನು ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸಿ ಪ್ರತಿಕುಂಡದಲ್ಲಿಯೂ ಅದನ್ನು ಪ್ರಜ್ವಲಿಸಬೇಕು; ಮತ್ತು ಪೂರ್ವಕುಂಡದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಪೂರ್ವಾದಿ ದಿಕ್ಕುಗಳಂತೆ ಅಗ್ನಿಯ ಭಾಗಗಳನ್ನು ವಿನ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 43

धूपदीपचरूणाञ्च ददीताग्निं समुद्धरेत् पूर्ववच्छिवमभ्यर्च्य शिवाग्नौ मन्त्रतर्पणं

ಧೂಪ, ದೀಪ ಮತ್ತು ಚರುವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಸಮುದ್ಧರಿಸಬೇಕು; ಮತ್ತು ಪೂರ್ವವತ್ ಶಿವನನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಿ ಶಿವಾಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಮಂತ್ರತರ್ಪಣ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 44

देशकालादिसम्पत्तौ दुर् निमित्तप्रशान्तये प्रदीपयेदिति घ पूर्वादिदिग्भागादिति ज पूर्वादिकाद्भागादिति घ सर्वकुण्डादित इति ख , छ , च आचार्यश्चाग्निमुत्पाद्येत्यादिः ददीताग्निं समुद्धरेदित्यन्तः पाठो ग पुस्तके नास्ति देशकालादिसङ्ख्याप्तौ इति घ होमङ्कृत्वा तु मन्त्रज्ञः पूर्णां दत्त्वा शुभावहां

ದೇಶ, ಕಾಲ ಇತ್ಯಾದಿಗಳ ಸಮ್ಯಕ್ ಸಂಪತ್ತಿನಲ್ಲಿ ದುರ್‌ನಿಮಿತ್ತ ಶಾಂತಿಗಾಗಿ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಪ್ರಜ್ವಲಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಪಾಠಭೇದಗಳು: ‘ಪೂರ್ವಾದಿದಿಗ್ಭಾಗಾತ್’ ಅಥವಾ ‘ಪೂರ್ವಾದಿಕಾದ್ಭಾಗಾತ್’; ಹಾಗೆಯೇ ‘ಸರ್ವಕುಂಡಾದಿತಃ’. ‘ಗ’ ಪ್ರತಿಯಲ್ಲಿ ‘ಆಚಾರ್ಯಶ್ಚಾಗ್ನಿಮುತ್ಪಾದ್ಯ…’ ರಿಂದ ‘ದದೀತಾಗ್ನಿಂ ಸಮುದ್ಧರೇತ್’ ತನಕದ ಪಾಠ ಇಲ್ಲ. ದೇಶ-ಕಾಲಾದಿ ಸಂಖ್ಯಾಪ್ತಿ ಪೂರ್ಣವಾದಾಗ ಮಂತ್ರಜ್ಞನು ಹೋಮ ಮಾಡಿ ಶುಭಾವಹವಾದ ಪೂರ್ಣಾಹುತಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 45

पूर्ववच्चरुकं कृत्वा प्रतिकुण्डं निवेदयेत् यजमानालङ्कृतास्तु व्रजेयुः स्नानमण्डपं

ಹಿಂದಿನಂತೆ ಚರು (ಬೇಯಿಸಿದ ಹವಿಸು) ಸಿದ್ಧಮಾಡಿ ಪ್ರತಿಕುಂಡದಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಅಲಂಕರಿತ ಯಜಮಾನರು ಸ್ನಾನಮಂಡಪಕ್ಕೆ ತೆರಳಬೇಕು.

Verse 46

भद्रपीठे निधायेशं ताडयित्वावगुण्ठयेत् स्नापयेत् पूजयित्वा तु मृदा काषायवारिणा

ಭದ್ರಪೀಠದ ಮೇಲೆ ಈಶಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ವಿಧಿಯಾಗಿ ತಾಡನ/ಸ್ಪರ್ಶ ಮಾಡಿ ನಂತರ ಆವಗುಂಠನ (ಆವರಣ) ಮಾಡಬೇಕು. ಬಳಿಕ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ ಮೃದಾ ಹಾಗೂ ಕಷಾಯಜಲದಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು.

Verse 47

गोमूत्रैर् गोमयेनापि वारिणा चान्तरान्तरा भस्मना गन्धतोयेन फडन्तास्त्रेण वारिणा

ಗೋಮೂತ್ರದಿಂದಲೂ ಗೋಮಯದಿಂದಲೂ, ಮಧ್ಯಮಧ್ಯೆ ನೀರನ್ನು ಛಿಂಡುತ್ತಾ; ಭಸ್ಮ, ಸುಗಂಧಜಲ ಮತ್ತು ‘ಫಡ್’ ಅಂತ್ಯ ಅಸ್ತ್ರಮಂತ್ರದಿಂದ ಅಭಿಮಂತ್ರಿತ ಜಲದಿಂದ (ಶುದ್ಧಿ/ರಕ್ಷೆ) ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 48

देशिको मूर्तिपैः सार्धं कृत्वा कारणशोधनं धर्मजप्तेन सञ्छाट्य पीतवर्णेन वाससा

ದೇಶಿಕ ಆಚಾರ್ಯನು ಮೂರ್ತಿಪಕಾರರೊಂದಿಗೆ ಕಾರಣಶೋಧನೆಯನ್ನು ಮಾಡಿ, ಧರ್ಮಮಂತ್ರಜಪದಿಂದ ಪವಿತ್ರಗೊಂಡ ಹಳದಿ ಬಣ್ಣದ ವಸ್ತ್ರದಿಂದ ತೊಳೆದು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಬೇಕು.

Verse 49

सम्पूज्य सितपुष्पैश् च नयेदुत्तरवेदिकां तत्र दत्तासनायाञ्च शय्यायां सन्निवेश्य च

ಬಿಳಿ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಸಮ್ಯಕ್ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ ಅವನನ್ನು/ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ಉತ್ತರವೇದಿಕೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಬೇಕು. ಅಲ್ಲಿ ಆಸನವನ್ನು ನೀಡಿ, ಶಯ್ಯೆಯ ಮೇಲೂ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

Verse 50

कुङ्कुमालिप्तसूत्रेण विभज्य गुरुरालिखेत् शलाकया सुवर्णस्य अक्षिणी शस्त्रकर्मणा

ಕುಂಕುಮಲೇಪಿತ ಸೂತ್ರದಿಂದ ಮೊದಲು ರೇಖೆ/ಭಾಗಗಳನ್ನು ವಿಭಜಿಸಿ ವೈದ್ಯ-ಗುರು ಶಸ್ತ್ರರೇಖೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಬೇಕು; ನಂತರ ಸ್ವರ್ಣ ಶಲಾಕೆಯಿಂದ ನೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತ ಶಸ್ತ್ರಕರ್ಮ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 51

अञ्जयेल्लक्ष्मकृत् पश्चाच्छास्त्रदृष्टेन कर्मणा कृतकर्मा च शस्त्रेण लक्ष्मी शिल्पी समुत्क्षिपेत्

ನಂತರ ಲಕ್ಷ್ಮಚಿಹ್ನ ಮಾಡುವವನು ಶಾಸ್ತ್ರದೃಷ್ಟ ವಿಧಾನದಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಅಂಜನ/ಲೇಪನ ಮಾಡಬೇಕು; ವಿಧಿ ಪೂರ್ಣವಾದ ಮೇಲೆ ಶಿಲ್ಪಿ ಯೋಗ್ಯ ಸಾಧನದಿಂದ ಲಕ್ಷ್ಮೀಚಿಹ್ನ/ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು।

Verse 52

त्र्यंशादर्धोथ पादार्धादर्धाया इति छ शास्त्रकर्मणेति ख , ग , छ , ज च शास्त्रवर्मणेति घ शास्त्रकर्मणि इति ड समुत्किरेत् इति घ , ज च त्र्यंशादप्यथेति घ त्र्यंशादधोथेति ज अर्धतो ऽपिवेति ग अर्धतो वरमिति ज सर्वकामप्रसिद्ध्यर्थं शुभं लक्ष्मावतारणं

ಒಂದು-ಮೂರನೇ ಭಾಗದಿಂದ ಅರ್ಧದವರೆಗೆ—ಅಥವಾ ಪಾದದ ಅರ್ಧ (ಅಂದರೆ ಎಂಟನೇ ಭಾಗ)ದಿಂದ ಅರ್ಧದವರೆಗೆ—ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ನಿಯಮಾನುಸಾರ ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಎತ್ತಿ/ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು। ‘ಲಕ್ಷ್ಮೀ-ಅವತರಣ’ ಎಂಬ ಈ ಶುಭಕರ್ಮವು ಸರ್ವಕಾಮಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ಮಾಡಲ್ಪಡುತ್ತದೆ।

Verse 53

लिङ्गदीर्घविकारांशे त्रिभक्तं भागवर्णनात् विस्तारो लक्ष्म देहस्य भवेल्लिङ्गस्य सर्वतः

ಲಿಂಗದ ದೀರ್ಘ-ಮಾಪಿತ ಭಾಗವನ್ನು ಮೂರು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಿ ವಿವರಿಸಿದ ಪ್ರಮಾಣದಂತೆ, ಲಿಂಗದೇಹದ ಅಗಲ/ಪರಿಮಾಣವು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸಮವಾಗಿ ನಿರ್ಧಾರವಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 54

यवस्य नवभक्तस्य भागैर् अष्टाभिरावृता हस्तिके लक्ष्मरेखा च गाम्भीर्याद् विस्तरादपि

ಆನೆಯಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷ್ಮರೇಖೆ ಯವದ ಒಂಬತ್ತು ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಎಂಟು ಭಾಗಗಳಿಂದ ಆವರಿತವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಅದನ್ನು ಗಾಂಭೀರ್ಯ (ಆಳ) ಮತ್ತು ವಿಸ್ತಾರ (ಅಗಲ) ಎರಡರಿಂದಲೂ ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು।

Verse 55

एवमष्टांशवृद्ध्या तु लिङ्गे सार्धकरादिके भवेदष्टयवा पृथ्वी गम्भीरात्र च हास्तिके

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಅಷ್ಟಾಂಶದಿಂದ ಹೆಚ್ಚಿಸಿದಾಗ, ಸಾರ್ಧಕರಾದಿ ಪ್ರಮಾಣದ ಲಿಂಗದಲ್ಲಿ ಪೃಥ್ವೀ/ಪೀಠದ ಪ್ರಮಾಣ ಎಂಟು ಯವವಾಗಿರಬೇಕು; ಹಾಸ್ತಿಕ (ಒಂದು ಹಸ್ತ) ಪ್ರಕಾರದಲ್ಲಿ ಗಂಭೀರಾ (ಆಳ)ವೂ ಅದಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ವಿಧಿಸಬೇಕು।

Verse 56

एवमष्टांश वृद्ध्या तु लिङ्गे सार्धकरादिके भवेदष्टयवा पृथ्वी गम्भीरान्नवहास्तिके

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಅಷ್ಟಾಂಶವೃದ್ಧಿಯಿಂದ, ಸಾರ್ಧಕರಾದಿ ಲಿಂಗದಲ್ಲಿ ಪೃಥ್ವೀ (ಪೀಠ) ಎಂಟು ಯವಮಿತವಾಗಿರಬೇಕು; ನವಹಸ್ತ (ಒಂಬತ್ತು ಹಸ್ತ) ಲಿಂಗದಲ್ಲಿ ಗಂಭೀರಾ (ಆಳ)ವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು।

Verse 57

शाम्भवेषु च लिङ्गेषु पादवृद्धेषु सर्वतः लक्ष्म देहस्य विष्कम्भो भवेद्वै यववर्धनात्

ಶಾಂಭವ (ಶಿವಸಂಬಂಧ) ಲಿಂಗಗಳಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪಾದ (ಆಧಾರ/ಪಾದಚಿಹ್ನೆ) ವೃದ್ಧಿಯಾಗಿದ್ದರೆ ಅದು ಶುಭ ಲಕ್ಷಣ; ಯವ-ಚಿಹ್ನೆಗಳ ವೃದ್ಧಿಯಿಂದ ದೇಹದ ವಿಷ್ಕಂಭ (ವಿಸ್ತಾರ) ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ।

Verse 58

गम्भीरत्वष्टयुवाभ्यां रेखापि त्र्यंशवृद्धितः सर्वेषु च भवेत् सूक्ष्मां लिङ्गमस्तकमस्तकं

ಗಂಭೀರತ್ವ ಮತ್ತು ನಿಗದಿತ ಪ್ರಮಾಣದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ, ರೇಖೆ (ಕೆತ್ತಿದ ಗುರುತು) ಕೂಡ ತ್ರ್ಯಂಶ (ಒಂದು-ಮೂರನೇ ಭಾಗ) ಹೆಚ್ಚಿಸಬೇಕು; ಎಲ್ಲ ಲಿಂಗಗಳ ಮಸ್ತಕಭಾಗದಲ್ಲಿ (ಮೇಲ್ಭಾಗ) ಅದನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 59

गम्भीरा नवहस्तके इति ज सोत्तरेषु इति ज यवस्य नवभक्तस्येत्यादिः पादवृद्धेषु सर्वत इत्य् अन्तः पाठो ङ पुस्तके नास्ति द्व्यंशवृंहितेति ख , घ , छ च त्र्यंशवृंहितेति ङ द्व्यंशवृद्धित इति ज लक्ष्मक्षेत्रेष्टधाभक्ते मूर्ध्निभागद्वये शुभे षड्भागपरिवर्तनमुक्त्वा भागद्वयन्त्वधः

‘ಗಂಭೀರಾ ನವಹಸ್ತಕೆ’ (ಜ ಪಾಠ) ಹಾಗೂ ‘ಸೋತ್ತರೆಷು’ (ಜ) ಎಂಬ ಪಾಠಭೇದಗಳಿವೆ. ‘ಯವಸ್ಯ ನವಭಕ್ತಸ್ಯ…’ ಎಂದು ಆರಂಭವಾಗುವ ವಾಕ್ಯಾಂಶ ಉಲ್ಲೇಖಿತವಾಗಿದೆ. ‘ಪಾದವೃದ್ಧೇಷು ಸರ್ವತಃ’ ಎಂಬ ಅಂತಃಪಾಠ ಙ ಪ್ರತಿಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ. ಖ, ಘ, ಛಗಳಲ್ಲಿ ‘ದ್ವ್ಯಂಶವೃದ್ಧಿತೇ’, ಙನಲ್ಲಿ ‘ತ್ರ್ಯಂಶವೃದ್ಧಿತೇ’, ಜನಲ್ಲಿ ‘ದ್ವ್ಯಂಶವೃದ್ಧಿತ’ ಪಾಠ. ಲಕ್ಷ್ಮ-ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಎಂಟು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಿದರೆ, ಮೂರ್ಧ್ನಿ (ಶಿರಸ್ಸು)ಯ ಎರಡು ಭಾಗಗಳು ಶುಭ; ಆರು ಭಾಗಗಳ ಪರಿವರ್ತನೆಯನ್ನು ಹೇಳಿ, ಎರಡು ಭಾಗಗಳನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು।

Verse 60

रेखात्रयेण सम्बद्धं कारयेत् पृष्टदेशगं रत्नजे लक्षणोद्धारो यवौ हेमसमुद्भवे

ಮೂರು ರೇಖೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಯುಕ್ತವಾದ ಶುಭಲಕ್ಷಣವನ್ನು ಬೆನ್ನಿನ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿಸಬೇಕು. ರತ್ನಜ ವಸ್ತುವಿನಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷಣೋದ್ಧಾರವನ್ನು ನಿರ್ಣಯಿಸಬೇಕು; ಸ್ವರ್ಣಸಮುದ್ಭವಕ್ಕೆ ‘ಯವ’ ಎಂಬ ಲಕ್ಷಣ ವಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ.

Verse 61

स्वरूपं लक्षणन्तेषां प्रभा रत्नेषु निर्मला नयनोन्मीलनं वक्त्रे सान्निध्याय च लक्ष्म तत्

ಅವುಗಳ ಸ್ವರೂಪ-ಲಕ್ಷಣ ಇದು: ರತ್ನಗಳಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಲವಾದ, ಮಸುಕಿಲ್ಲದ ಪ್ರಭೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಆ ಪ್ರಭೆ ತನ್ನ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯದಿಂದ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತೆರೆಸಿ ಮುಖವನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಮಾನಗೊಳಿಸಿದರೆ, ಅದೇ ‘ಲಕ್ಷ್ಮ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.

Verse 62

लक्ष्मणोद्धाररेखाञ्च घृतेन मधुना तथा मृत्युञ्जयेन सम्पूज्य शिल्पिदोषनिवृत्तये

ಶಿಲ್ಪದೋಷ ನಿವೃತ್ತಿಗಾಗಿ ಲಕ್ಷ್ಮಣೋದ್ದಾರ ರೇಖೆಗಳನ್ನು ತುಪ್ಪ ಮತ್ತು ಜೇನಿನಿಂದ ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿ, ಮೃತ್ಯುಂಜಯ (ಮಂತ್ರ/ವಿಧಿ)ದಿಂದಲೂ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 63

अर्चयेच्च ततो लिङ्गं स्नापयित्वा मृदादिभिः शिल्पिनन्तोषयित्वा तु दद्याद्गां गुरवे ततः

ನಂತರ ಲಿಂಗವನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು. ಮಣ್ಣು ಮೊದಲಾದವುಗಳಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿ, ಶಿಲ್ಪಿಯನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿ, ಆಮೇಲೆ ಗುರುವಿಗೆ ದಕ್ಷಿಣೆಯಾಗಿ ಒಂದು ಹಸುವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 64

लिङ्गं धूपादिभिः प्राच्यं गायेयुर्भर्तृगास्त्रयः सव्येन चापसव्येन सूत्रेणाथ कुशेन वा

ಪೂರ್ವಮುಖವಾಗಿ ಲಿಂಗಕ್ಕೆ ಧೂಪಾದಿ ಉಪಚಾರಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಮೂರು ಭರ್ತೃಗರು (ಸೇವಕ-ಗಾಯಕರು) ಸ್ತುತಿಗಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ದಾರದಿಂದಲೋ ಕುಶದಿಂದಲೋ ಸವ್ಯ ಹಾಗೂ ಅಪಸವ್ಯವಾಗಿ ಸುತ್ತುವರಿಯಬಹುದು/ಪರಿಕ್ರಮಿಸಬಹುದು.

Verse 65

स्मृत्वा च रोचनं दत्वा कुर्यान्निर्मञ्जनादिकं गुडलवणधान्याकदानेन विसृजेच्च ताः

ದೇವತೆ/ಮಂತ್ರವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ ರೋಚನೆಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ ಸ್ನಾನ, ಪ್ರಕ್ಷಾಲನ, ಮಾರ್ಜನ ಮೊದಲಾದ ಶುದ್ಧಿಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಬೆಲ್ಲ, ಉಪ್ಪು ಮತ್ತು ಧನಿಯಾ ಬೀಜಗಳನ್ನು ದಾನವಾಗಿ ನೀಡಿ ಆ ಅಶುಚಿ-दೋಷಗಳನ್ನು ವಿಸರ್ಜಿಸಬೇಕು.

Verse 66

गुरुमूर्तिधरैः सार्धं हृदा वा प्रणवेन वा मृत्स्नागोमयगोमूत्रभस्मभिः सलिलान्तरं

ಗುರುಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ಧರಿಸಿದವರೊಂದಿಗೆ, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನದಿಂದಲೋ ಅಥವಾ ಪ್ರಣವ ‘ಓಂ’ ಮೂಲಕವೋ, ಮಣ್ಣು, ಗೋಮಯ, ಗೋಮೂತ್ರ ಮತ್ತು ಭಸ್ಮ ಸೇರಿಸಿದ ನೀರಿನಿಂದ ಅಂತಃಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಬೇಕು.

Verse 67

स्नापयेत् पञ्चगव्येन पञ्चामृतपुरःसरं च पुष्पावरोधनं दत्वा कुर्यान्निर्मन्थनादिकमिति ज स्पृष्ट्वा च रोचनां दत्वा कुर्यान्निर्मञ्जनादिकमिति ङ गुरुमूर्तिर्यवैर् इति ख , ङ , ज च ततो मृण्मयगोमूत्रभस्मभिरिति ग स्नापयेदित्यर्धश्लोको छ पुस्तके नास्ति विरूक्षणं कषायैश् च सर्वौषधिजलेन वा

ಮೊದಲು ಪಂಚಾಮೃತ, ನಂತರ ಪಂಚಗವ್ಯದಿಂದ (ದೇವತೆ/ವಿಧಿವಸ್ತುವನ್ನು) ಸ್ನಾಪನ ಮಾಡಬೇಕು. ಪುಷ್ಪಾವರಣ/ಪುಷ್ಪಪರಿವೇಷ್ಠನವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ ನಿರ್ಮಂಥನಾದಿ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಬಳಿಕ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ ರೋಚನೆಯನ್ನು ಹಚ್ಚಿ ನಿರ್ಮಂಜನಾದಿ ಶುದ್ಧಿಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ನಂತರ ಮಣ್ಣು, ಗೋಮೂತ್ರ ಮತ್ತು ಭಸ್ಮದಿಂದ, ಹಾಗೆಯೇ ಕಷಾಯಗಳಿಂದ ಅಥವಾ ಸರ್ವೌಷಧಿಜಲದಿಂದ ವಿರೂಕ್ಷಣ (ಛಿಟಕಿಸುವುದು/ಒಣಗಿಸುವುದು) ಮಾಡಬಹುದು. (ಪಾಠಾಂತರಗಳುಂಟು; ಒಂದು ಪ್ರತಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಧಶ್ಲೋಕ ಇಲ್ಲ.)

Verse 68

शुभ्रपुष्पफलस्वर्णरत्नशृङ्गयवोदकैः तथा धारासहस्रेण दिव्यौषधिजलेन च

ಬಿಳಿ ಪುಷ್ಪ-ಫಲ, ಸ್ವರ್ಣ-ರತ್ನ, ಶೃಂಗ ಮತ್ತು ಯವೋದಕ ಸೇರಿಸಿದ ನೀರಿನಿಂದ; ಹಾಗೆಯೇ ಸಾವಿರ ಧಾರೆಗಳಿಂದ; ದಿವ್ಯ ಔಷಧಿಜಲದಿಂದಲೂ (ಸ್ನಾಪನ) ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 69

तीर्थोदकेन गाङ्गेन चन्दनेन च वारिणा क्षीरार्णवादिभिः कुम्भैः शिवकुम्भजलेन च

ತೀರ್ಥೋದಕ, ಗಂಗಾಜಲ, ಚಂದನಮಿಶ್ರಿತ ನೀರು; ಹಾಗೆಯೇ ಕ್ಷೀರಾರ್ಣವಾದಿ ಕುಂಭಗಳ ನೀರಿನಿಂದ, ಶಿವಕುಂಭಜಲದಿಂದಲೂ (ಸ್ನಾಪನ) ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 70

विरूक्षणं विलेपञ्च सुगन्धैश् चन्दनादिभिः सम्पूज्य ब्रह्मभिः पुष्पैर् वर्मणा रक्तचीवरैः

ಚಂದನಾದಿ ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ವಿರೂಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ವಿಲೇಪನ ಮಾಡಿ, ಬ್ರಹ್ಮಮಂತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ಪವಿತ್ರ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪೂಜೆ ನೆರವೇರಿಸಿ, ರಕ್ಷಾವರ್ಮವಾಗಿ ರಕ್ತಚೀವರ (ಕೆಂಪು ವಸ್ತ್ರ) ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 71

रक्तरूपेण नीराज्य रक्षातिलकपूर्वकं घृतौषधैर् जलदुग्धैश् च कुशाद्यैर् अर्घ्यसूचितैः

ಕೆಂಪು ರೂಪದಲ್ಲಿ ನೀರಾಜನ ಮಾಡಿ, ರಕ್ಷಾತಿಲಕವನ್ನು ಪೂರ್ವವಾಗಿ ಧರಿಸಿ, ಔಷಧಿಮಿಶ್ರಿತ ಘೃತ, ಜಲ, ದುಧ ಮತ್ತು ಅರ್ಘ್ಯವಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಸೂಚಿಸಿದ ಕುಶಾದಿ ಉಪಕರಣಗಳಿಂದ ಈ ಕರ್ಮವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು।

Verse 72

द्रव्यैः स्तुत्यादिभिस्तुष्टमर्चयेत् पुरुषाणुना समाचम्य हृदा देवं ब्रूयादुत्थीयतां प्रभो

ದ್ರವ್ಯಾರ್ಪಣೆಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ತುತಿಗಳಿಂದ ದೇವರನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿ ಅರ್ಚನೆ ಮಾಡಬೇಕು. ನಂತರ ಪುರುಷಮಂತ್ರದಿಂದ ಆಚಮನ ಮಾಡಿ, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ದೇವರನ್ನು ಸಂಬೋಧಿಸಿ—“ಉತ್ಥೀಯತಾಂ ಪ್ರಭೋ” ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕು।

Verse 73

देवं ब्रह्मरथेनैव क्षिप्रं द्रव्याणि तन्नयेत् मण्डपे पश्चिमद्वारे शय्यायां विनिवेशयेत्

ದೇವರನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮರಥದ ಮೂಲಕ ಅಗತ್ಯ ದ್ರವ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಕರೆದೊಯ್ಯಬೇಕು. ಮಂಟಪದಲ್ಲಿ ಪಶ್ಚಿಮ ದ್ವಾರದಲ್ಲಿ ಶಯ್ಯೆಯ ಮೇಲೆ ಅವರನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು।

Verse 74

शक्त्यादिशक्तिपर्यन्ते विन्यसेदासने शुभे बहुरूपेण इति ग , घ , ज च स्तुत्यादिभिस्तुत्यमर्घयेदिति ख , छ च पुरुषात्मनेति ख , ग , घ , छ च समाचर्येति ग तर्पयेदिति ख , छ च शक्त्यादिमूर्तिपर्यन्ते इति ख , घ , ज च पश्चिमे पिण्डिकान्तस्य न्यसेद्ब्रह्मशलान्तदा

ಶುಭ ಆಸನದಲ್ಲಿ ‘ಶಕ್ತಿ’ಯಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ‘ಶಕ್ತಿ-ಪರ್ಯಂತ’ವರೆಗೆ ನ್ಯಾಸವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ‘ಬಹುರೂಪೇಣ…’ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಹಾಗೂ ಸ್ತುತಿಗಳಿಂದ ಸ್ತುತ್ಯನಾದ ದೇವರಿಗೆ ಅರ್ಘ್ಯ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ‘ಪುರುಷಾತ್ಮನೇ…’ ಮಂತ್ರದಿಂದ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಆಚರಿಸಿ ತರ್ಪಣ ಮಾಡಬೇಕು. ‘ಶಕ್ತ್ಯಾದಿ-ಮೂರ್ತಿಪರ್ಯಂತೇ…’ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ ಪಿಂಡಿಕಾಂತದ ಅಂತ್ಯವರೆಗೆ, ಬ್ರಹ್ಮಶಾಲೆಯ ಮಿತಿವರೆಗೆ ನ್ಯಾಸವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು।

Verse 75

शस्त्रमस्त्र शतालब्धनिद्राकुम्भध्रुवासनं प्रकल्प्य शिवकोणे च दत्वार्घ्यं हृदयेन तु

ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳು, ಆಸನ, ಕುಂಭ ಮತ್ತು ಇತರ ಸ್ಥಿರ ಉಪಕರಣಗಳನ್ನು ಯಥಾಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು ಶಿವ‑ಕೋಣದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿ; ಹೃದಯ‑ಮಂತ್ರ ಜಪಿಸುತ್ತ ಅರ್ಘ್ಯ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 76

उत्थाप्योक्तासने लिङ्गं शिरसा पूर्वमस्तकं समारोप्य न्यसेत्तस्मिन् सृष्ट्या धर्मादिवन्दनं

ಲಿಂಗವನ್ನು ಎತ್ತಿ ನಿಗದಿತ ಆಸನದ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು, ಅದರ ಶಿರಸ್ಸನ್ನು ಪೂರ್ವಮುಖವಾಗಿಸಿ ಅಲ್ಲಿ ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು; ನಂತರ ಸೃಷ್ಟಿಕ್ರಮಾನುಸಾರ ಧರ್ಮಾದಿಗಳಿಗೆ ವಂದನೆ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 77

दद्याद्धूपञ्च सम्पूज्य तथा वासांसि वर्मणा गृहोपकृतिनैवेद्यं हृदा दद्यात् स्वशक्तितः

ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ ಧೂಪವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ವಸ್ತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ವರ್ಮ (ರಕ್ಷಣೋಪಕರಣ)ವನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಮನೆಯಲ್ಲೇ ತಯಾರಿಸಿದ ನೈವೇದ್ಯವನ್ನು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಂತೆ ಹೃದಯಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 78

घृतक्षौद्रयुतं पात्रमभ्यङ्गाय पदान्तिके देशिकश् च स्थितस्तत्र षट्त्रिंशत्तत्त्वसञ्चयं

ತುಪ್ಪ‑ಜೇನು ಮಿಶ್ರಿತ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಪಾದಗಳ ಸಮೀಪ ಅಭ್ಯಂಗಕ್ಕಾಗಿ ಇಡಬೇಕು; ದೇಶಿಕ (ಆಚಾರ್ಯ) ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಷಟ್ತ್ರಿಂಶತ್ ತತ್ತ್ವಸಂಚಯವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಬೇಕು।

Verse 79

शक्त्यादिभूमिपर्यन्तं स्वतत्त्वाधिपसंयुतं विन्यस्य पुष्पमालाभिस्त्रिखण्डं परिकल्पयेत्

ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಭೂಮಿವರೆಗೆ, ತನ್ನ ತತ್ತ್ವಾಧಿಪತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ನ್ಯಾಸವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ; ಪುಷ್ಪಮಾಲೆಗಳಿಂದ ತ್ರಿಖಂಡ (ಮೂರು ವಿಭಾಗ)ವನ್ನು ರೂಪಿಸಬೇಕು।

Verse 80

मायापदेशशक्त्यन्तन्तुर्याशाष्टांशवर्तुलं तत्रात्मतत्त्वविद्याख्यं शिवं सृष्टिक्रमण तु

ಮಾಯಾ ಎಂದು ಉಪದೇಶಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಶಕ್ತಿಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ತುರೀಯದ ಷೋಡಶಾಂಶದಿಂದ ನಿರ್ಮಿತ ‘ವೃತ್ತ’ ಇರುತ್ತದೆ; ಅಲ್ಲಿ ಆತ್ಮತತ್ತ್ವವಿದ್ಯಾ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಶಿವನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಕ್ರಮಾನುಸಾರ ತಿಳಿಯಬೇಕು.

Verse 81

एकशः प्रतिभागेषु ब्रह्मविष्णुहराधिपान् विन्यस्य मूर्तिमूर्तीशान् पूर्वादिक्रमतो यथा

ಪೂರ್ವಾದಿ ಕ್ರಮದಂತೆ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ವಿಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ಹರ ಎಂಬ ಅಧಿಪತಿಗಳನ್ನು, ಅವರ ಮೂರ್ತಿಗಳೂ ಮೂರ್ತೀಶ್ವರನೂ ಸಹಿತವಾಗಿ ವಿನ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 82

क्ष्मावह्निर्यजमानार्कजलवायुनिशाकरान् ति षड्लिङ्गतनुसञ्चयमिति ज षड्विंशतत्त्वसञ्चयमिति घ त्रिशृङ्गमिति ग मायाशादशशक्त्यन्ततूर्या ग्राह्या प्रवर्तनमिति ज मायापदेशेति अर्धश्लोको घ पुस्तके नास्ति तत्रानुतत्त्वविध्याख्यमिति ज सृष्टिक्रमेण चेति ग आकाशमूर्तिरूपांस्तान् न्यसेत्तदधिनायकान्

ಸೃಷ್ಟಿಕ್ರಮಾನುಸಾರ ಭೂಮಿ, ಅಗ್ನಿ, ಯಜಮಾನ, ಸೂರ್ಯ, ಜಲ, ವಾಯು, ಚಂದ್ರ—ಇವನ್ನೆಲ್ಲ ಆಕಾಶಮೂರ್ತಿಯ ರೂಪಗಳೆಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಅವುಗಳ ಅಧಿನಾಯಕರು ಸಹಿತವಾಗಿ ನ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 83

सर्वं पशुपतिं चोग्रं रुद्रं भवमखेश्वरं महादेवञ्च भीमञ्च मन्त्रास्तद्वाचका इमे

ಈ ಮಂತ್ರಗಳು (ಶಿವನ) ‘ಸರ್ವ’, ‘ಪಶುಪತಿ’, ‘ಉಗ್ರ’, ‘ರುದ್ರ’, ‘ಭವ’, ‘ಅಖೇಶ್ವರ’, ‘ಮಹಾದೇವ’, ‘ಭೀಮ’ ಎಂಬ ನಾಮಗಳ ವಾಚಕಗಳು.

Verse 84

लवशषचयसाश् च हकारश् च त्रिमात्रिकः प्रणवो हृदयार्णुर्वा मूलमन्त्रो ऽथवा क्वचित्

ಲ–ವ, ಷ, ಚ, ಯ, ಸಾ ವರ್ಗಗಳ ಅಕ್ಷರಗಳು ಹಾಗೂ ‘ಹ’ ಅಕ್ಷರ, ಮತ್ತು ತ್ರಿಮಾತ್ರಿಕ ಪ್ರಣವ (ಓಂ)—ಇವು ‘ಹೃದಯ-ಬೀಜ’ವೆಂದು ಉಪದೇಶಿಸಲಾಗಿದೆ; ಕೆಲ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಇವನ್ನೇ ಮೂಲಮಂತ್ರವೆಂದೂ ಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 85

पञ्चकुण्डात्मके यागे मूर्तीः पञ्चाथवा न्यसेत् पृथिवीजलतेजांसि वायुमाकाशमेव च

ಪಂಚಕುಂಡಾತ್ಮಕ ಯಾಗದಲ್ಲಿ ಐದು ಮೂರ್ತಿಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು—ಪೃಥ್ವಿ, ಜಲ, ತೇಜಸ್ಸು (ಅಗ್ನಿ), ವಾಯು ಮತ್ತು ಆಕಾಶ।

Verse 86

क्रमात्तदधिपान् पञ्च ब्रह्माणं धरणोधरं रुद्रमीशं सदाख्यञ्च सृष्टिन्यायेन मन्त्रवित्

ಸೃಷ್ಟಿಕ್ರಮವನ್ನು ತಿಳಿದ ಮಂತ್ರವಿತ್ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಐದು ಅಧಿಪತಿಗಳನ್ನು ಹೇಳಬೇಕು—ಬ್ರಹ್ಮ, ಧರಣೀಧರ, ರುದ್ರ, ಈಶ ಮತ್ತು ‘ಸದಾಖ್ಯ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವವನು।

Verse 87

मुमुक्षोर्वा निवृत्ताद्याः अजाताद्यास्तदीश्वराः त्रितत्त्वं वाथ सर्वत्र न्यसेद्व्याप्त्यात्मकारणं

ಮುಮುಕ್ಷುವಿಗಾಗಿ ನಿವೃತ್ತಿ ಮೊದಲಾದ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು, ಹಾಗೆಯೇ ಅಜಾತಾ ಮೊದಲಾದ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಅವರ ಈಶ್ವರರೊಂದಿಗೆ ನ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು; ಅಥವಾ ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪ್ತವಾದ ಆತ್ಮರೂಪ ಕಾರಣವಾದ ತ್ರಿತತ್ತ್ವವನ್ನು ನ್ಯಾಸಿಸಬೇಕು।

Verse 88

शुद्धे चात्मनि विद्येशा अशुद्धे लोकनायकाः द्रष्टव्या मूर्तिपाश् चैव भोगिनी मन्त्रनायकाः

ಆತ್ಮ ಶುದ್ಧವಾಗಿದ್ದರೆ ವಿದ್ಯೇಶರನ್ನು ಸೇವಿಸಬೇಕು/ದರ್ಶನ ಮಾಡಬೇಕು; ಅಶುದ್ಧವಾಗಿದ್ದರೆ ಲೋಕನಾಯಕರನ್ನು ದರ್ಶನ ಮಾಡಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ಮೂರ್ತಿಪಾಶರು, ಭೋಗಿನಿಯರು, ಮಂತ್ರನಾಯಕರು ಕೂಡ ಯಥಾಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ತಿಳಿಯಬೇಕು।

Verse 89

पञ्चविंशत्तथैवाष्टपञ्चत्रीणि यथाक्रमं एषान्तत्त्वं तदीशानामिन्द्रादीनां ततो यथा

ಇಪ್ಪತ್ತೈದು, ಹಾಗೆಯೇ ಎಂಟು, ಐದು, ಮೂರು—ಯಥಾಕ್ರಮ. ಇವುಗಳ ತತ್ತ್ವ ಮತ್ತು ಇವುಗಳ ಅಧೀಶ್ವರರು—ಇಂದ್ರಾದಿಗಳು—ಬಗ್ಗೆ ನಂತರ ಕ್ರಮವಾಗಿ ವಿವರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 90

ह , ज च शब्दतत्त्वाधिपतये इति ख , घ , छ च शूक्ष्ममूर्तये इति घ शिवाय नम इत्य् आदि ॐ हां पृथिवीमूर्तये नमः ॐ हां मूर्त्यधिपाय ब्रह्मणे नम इत्य् आदि ॐ हां शिवतत्त्वाधिपाय रुद्राय नम इत्य् आदि नाभिकन्दात्समुच्चार्य घण्टानादविसर्पणं ब्रह्मादिकारणत्यागाद् द्वादशान्तसमाश्रितं

‘ಹ’ ಮತ್ತು ‘ಜ’ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ‘ಶಬ್ದತತ್ತ್ವಾಧಿಪತಯೇ’ ಎಂಬ ಮಂತ್ರಭಾವದಿಂದ ಜಪಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ‘ಖ’, ‘ಘ’, ‘ಛ’ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ‘ಸೂಕ್ಷ್ಮಮೂರ್ತಯೇ’ ಎಂಬ ಭಾವದಿಂದ. ನಂತರ ‘ಘ—ಶಿವಾಯ ನಮಃ’ ಇತ್ಯಾದಿ. ಇದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ‘ಓಂ ಹಾಂ—ಪೃಥಿವೀಮೂರ್ತಯೇ ನಮಃ’, ‘ಓಂ ಹಾಂ—ಮೂರ್ತ್ಯಧಿಪತಿ ಬ್ರಹ್ಮಣೇ ನಮಃ’ ಇತ್ಯಾದಿ; ‘ಓಂ ಹಾಂ—ಶಿವತತ್ತ್ವಾಧಿಪತಿ ರುದ್ರಾಯ ನಮಃ’ ಇತ್ಯಾದಿ. ನಾಭಿಕಂದದಿಂದ ಉಚ್ಚರಿಸಿ ಗಂಟಾನಾದದಂತೆ ನಾದವನ್ನು ವ್ಯಾಪಿಸಲಿ; ಬ್ರಹ್ಮಾದಿ ಕಾರಣಾಶ್ರಯಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ‘ದ್ವಾದಶಾಂತ’ದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಲಿ।

Verse 91

मन्त्रञ्च मनसा भिन्नं प्राप्तानन्दरसोपमं द्वादशान्तात्समानीय निष्कलं व्यापकं शिवं

ಮಂತ್ರವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಭಿನ್ನಗೊಳಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಪಡೆದ ಆನಂದರಸದ ಸಮಾನ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಂದು, ‘ದ್ವಾದಶಾಂತ’ದಿಂದ ಒಳಗೆ ಸಮಾನಿಸಿ, ನಿಷ್ಕಲ ಹಾಗೂ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಕ ಶಿವನ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 92

अष्टत्रिंशत्कलोपेतं सहस्रकिरणोज्ज्वलं सर्वशक्तिमयं साङ्गं ध्यात्वा लिङ्गे निवेशयेत्

ಮೂವತ್ತೆಂಟು ಕಲಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತವಾದ, ಸಾವಿರ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ, ಸರ್ವಶಕ್ತಿಮಯ ಹಾಗೂ ಸಾಂಗ (ಅಂಗೋಪಾಂಗসহ)ವಾದ ಆ ರೂಪವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಲಿಂಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿಸಬೇಕು।

Verse 93

जीवन्यासो भवेदेवं लिङ्गे सर्वार्थसाधकः पिण्डिकादिषु तु न्यासः प्रोच्यते साम्प्रतं यथा

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಲಿಂಗದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ‘ಜೀವನ್ಯಾಸ’ವು ಎಲ್ಲ ಉದ್ದೇಶಗಳನ್ನೂ ಸಾಧಿಸುವುದಾಗುತ್ತದೆ. ಈಗ ಪಿಂಡಿಕಾ ಮೊದಲಾದ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡುವ ನ್ಯಾಸವನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ವಿವರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 94

पिण्डिकाञ्च कृतस्नानां विलिप्ताञ्चन्दनादिभिः सद्वस्त्रैश् च समाच्छाद्य रन्ध्रे च भगलक्षणे

ಪಿಂಡಿಕೆಯನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸ್ನಾನಗೊಳಿಸಿ, ಚಂದನಾದಿಗಳಿಂದ ಲೇಪಿಸಿ, ಶುದ್ಧ ವಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಿ, ‘ಭಗಲಕ್ಷಣ’ದಿಂದ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ರಂಧ್ರದಲ್ಲಿ (ಮುಖದಲ್ಲಿ) ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು।

Verse 95

पञ्चरत्नादिसंयुक्तां लिङ्गस्योत्तरतः स्थितां लिङ्गवत्कृतविन्यासां विधिवत्सम्प्रपूजयेत्

ಪಂಚರತ್ನಾದಿ ದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತವಾಗಿ, ಲಿಂಗದ ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿ, ಲಿಂಗದಂತೆ ವಿನ್ಯಾಸಗೊಂಡಿರುವ ಆ ಉಪಾಂಗವನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 96

कृतस्नानादिकान्तत्र लिङ्गमूले शिलां न्यसेत् कृतस्नानादिसंस्कारं शक्त्यन्तं वृषभं तथा

ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಾದಿ ಪೂರ್ವಕರ್ಮಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ ಲಿಂಗಮೂಲದಲ್ಲಿ ಶಿಲಾಪಟ್ಟವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ಶಕ್ತಿಗೆ (ನಿಯತ ಮಿತಿವರೆಗೆ) ಹಾಗೂ ವೃಷಭ (ನಂದಿ)ಗೂ ಸ್ನಾನಾದಿ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 97

च सहस्रैः साहमासाद्येति ज यवरत्नादिसंयुक्तामिति घ , ज च लिङ्गवत्कृतविन्यासमिति ख , छ च कृतस्नानादिकामिति तद्वल्लिङ्गमूले शिलामिति ख , घ , ङ च कृतस्नानादिकं तद्वल्लिङ्गमूले शिवामिति ज प्रणवपूर्वं हुं पूं ह्रीं मध्यादन्यतमेन च क्रियाशक्तियुतां पिण्डीं शिलामाधररूपिणीं

ಪ್ರಣವ ‘ಓಂ’ ಅನ್ನು ಪೂರ್ವವಾಗಿ ಉಚ್ಚರಿಸಿ, ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಹುಂ’, ‘ಪೂಂ’ ಅಥವಾ ‘ಹ್ರೀಂ’ ಎಂಬ ಬೀಜಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೊಂದನ್ನು ಸೇರಿಸಿ, ಕ್ರಿಯಾಶಕ್ತಿಯುತವಾಗಿ ಲಿಂಗದ ಕೆಳಗೆ ಶಿಲಾ-ಆಧಾರರೂಪಿಣಿಯಾದ ಪಿಂಡಿಯನ್ನು ಆವಾಹನ ಮಾಡಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಲಿಂಗಮೂಲದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಾದಿ ಶುದ್ಧಿ-ಸಂಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 98

भस्मदर्भतिलैः कुर्यात् प्राकारत्रितयन्ततः रक्षायै लोकपालांश् च सायुधान्याजयेद्वहिः

ನಂತರ ರಕ್ಷಾರ್ಥವಾಗಿ ಭಸ್ಮ, ದರ್ಭ ಮತ್ತು ಎಳ್ಳಿನಿಂದ ತ್ರಿವಿಧ ಪ್ರಾಕಾರವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಹೊರಗೆ ಆಯುಧಧಾರಿಗಳಾದ ಲೋಕಪಾಲರನ್ನು ಆವಾಹನ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 99

ॐ हूं ह्रं क्रियाशक्तये नमः ॐ हूं ह्रां हः महागौरी रुद्रदयिते स्वाहेति च पिण्डिकायां ॐ हां आधारशक्तये नमः ॐ हां वृषभाय नमः धारिकां दीप्तिमत्युग्रा ज्योत्स्ना चैता बलोत्कटाः तथा धात्री विधात्री च न्यसेद्वा पञ्चनायिकाः

“ಓಂ ಹೂಂ ಹ್ರಂ—ಕ್ರಿಯಾಶಕ್ತಯೇ ನಮಃ। ಓಂ ಹೂಂ ಹ್ರಾಂ ಹಃ—ಮಹಾಗೌರೀ ರುದ್ರದಯಿತೇ ಸ್ವಾಹಾ”—ಎಂದು ಪಿಂಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು. “ಓಂ ಹಾಂ—ಆಧಾರಶಕ್ತಯೇ ನಮಃ। ಓಂ ಹಾಂ—ವೃಷಭಾಯ ನಮಃ।” ನಂತರ ಧಾರಿಕಾ, ದೀಪ್ತಿಮತೀ, ಉಗ್ರಾ, ಜ್ಯೋತ್ಸ್ನಾ, ಚೈತಾ ಎಂಬ ಪಂಚನಾಯಿಕೆಗಳ (ಮತ್ತು ಬಲೋತ್ಕಟಾ, ಧಾತ್ರೀ, ವಿಧಾತ್ರೀಗಳ) ನ್ಯಾಸವನ್ನು ವಿಧಿಯಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 100

वामा ज्येष्ठा क्रिया ज्ञाना बेधा तिस्रीथवा न्यसेत् क्रियाज्ञाना तथेच्छा च पूर्ववच्छान्तिमूर्तिषु

ವಾಮಾ, ಜ್ಯೇಷ್ಠಾ, ಕ್ರಿಯಾ, ಜ್ಞಾನಾ ಎಂಬ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ತ್ರಿವಿಧ ಭೇದವಾಗಿ ನ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು; ಅಥವಾ ಶಾಂತಿ-ಮೂರ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವವತ್ ಕ್ರಿಯಾ, ಜ್ಞಾನ, ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ವಿನ್ಯಸಿಸಬೇಕು।

Verse 101

तमो मोहा क्षमी निष्ठा मृत्युर्मायाभवज्वराः पञ्च चाथ महामोहा घोरा च त्रितयज्वरा

ತಮಃ, ಮೋಹಾ, ಕ್ಷಮೀ, ನಿಷ್ಠಾ, ಮೃತ್ಯು, ಮಾಯಾಭವ-ಜ್ವರ—ಇವು ಐದು ಹೆಸರಿನ ಜ್ವರಗಳು; ಇನ್ನೂ ಮಹಾಮೋಹಾ, ಘೋರಾ ಮತ್ತು ತ್ರಿತಯ-ಜ್ವರಗಳೂ ಇವೆ।

Verse 102

च स्वाहेति ख , ग , ङ , छ च ॐ ह्रीं इति ख , ग , ङ , छ च क्रिया मेधेति ङ तथैवैच्छेति ङ तमा मोहा क्षमा निष्ठा मृत्युर्माय भया ज्वरेति ख उमा मोहा क्षमा नित्या मृत्युर्मायाभयाज्वरा इति ज तिस्रोथवा क्रियाज्ञाना तथा बाधाधिनायिका आत्मादित्रिषु तत्त्वेषु तीव्रमूर्तिषु विन्यसेत्

‘ಸ್ವಾಹಾ’ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಖ, ಗ, ಙ, ಛ, ಚ ಅಕ್ಷರಗಳ ಮೇಲೆ ನ್ಯಾಸಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ‘ಓಂ ಹ್ರೀಂ’ನನ್ನೂ ಖ, ಗ, ಙ, ಛ, ಚಗಳ ಮೇಲೆ. ‘ಕ್ರಿಯಾ’ ಮತ್ತು ‘ಮೇಧಾ’ವನ್ನು ಙ ಮೇಲೆ, ಹಾಗೆಯೇ ‘ಇಚ್ಛಾ’ವನ್ನೂ ಙ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ‘ತಮಾ, ಮೋಹಾ, ಕ್ಷಮಾ, ನಿಷ್ಠಾ, ಮೃತ್ಯು, ಮಾಯಾ, ಭಯಾ, ಜ್ವರಾ’ ಎಂಬ ಕ್ರಮವನ್ನು ಖ ಮೇಲೆ; ಅಥವಾ ‘ಉಮಾ, ಮೋಹಾ, ಕ್ಷಮಾ, ನಿತ್ಯಾ, ಮೃತ್ಯು, ಮಾಯಾ, ಅಭಯಾ, ಜ್ವರಾ’ ಅನ್ನು ಜ ಮೇಲೆ. ಅಥವಾ ಕ್ರಿಯಾ-ಜ್ಞಾನಾದಿ ತ್ರಯವನ್ನು, ಬಾಧಾಧಿನಾಯಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ, ಆತ್ಮಾದಿ ಮೂರು ತತ್ತ್ವಗಳ ಮೇಲೆ, ತೀವ್ರ-ಮೂರ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ವಿನ್ಯಸಿಸಬೇಕು।

Verse 103

अत्रापि पिण्डिका ब्रह्मशिलादिषु यथाविधि गौर्यादिसंवरैर् एव पूर्ववत् सर्वमाचरेत्

ಇಲ್ಲಿಯೂ ಬ್ರಹ್ಮಶಿಲಾ ಮೊದಲಾದವುಗಳ ಮೇಲೆ ವಿಧಿಯಂತೆ ಪಿಂಡಿಕಾ (ಪಿಂಡಾರ್ಪಣೆ) ಮಾಡಬೇಕು; ಮತ್ತು ಗೌರೀ-ಆದಿ ಸಂವರ/ನಿಯಮಗಳೊಂದಿಗೆ ಪೂರ್ವವತ್ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಆಚರಿಸಬೇಕು।

Verse 104

एवं विधाय विन्यासं गत्वा कुण्डान्तिकं ततः कुण्डमध्ये महेशानं मेखलासु महेश्वरं

ಈ ರೀತಿ ವಿನ್ಯಾಸವನ್ನು ಮಾಡಿ ನಂತರ ಕುಂಡದ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು; ಕುಂಡದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಹೇಶಾನನನ್ನು, ಮತ್ತು ಮೇಖಲಾ ರೇಖೆಗಳ ಮೇಲೆ ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು।

Verse 105

क्रियाशक्तिं तथान्यासु नादमोष्ठे च विन्यसेत् घटं स्थण्डिलवह्नीशैः नाडीसन्धानकन्ततः

ಇತರ ಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಯಾಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನ್ಯಾಸಮಾಡಿ, ತುಟಿಗಳ ಮೇಲೆ ನಾದವನ್ನು ವಿನ್ಯಸಿಸಬೇಕು. ಕಂಠದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ನಾಡೀ-ಸಂಧಾನದಿಂದ ಸ್ಥಂಡಿಲ, ಅಗ್ನಿ ಮತ್ತು ಈಶ (ಶಿವ) ಸಹಿತವಾಗಿ ‘ಘಟ’ವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

Verse 106

पद्मतन्तुसमां शक्तिमुद्वातेन समुद्यतां विशन्ती सूर्यमार्गेण निःसरन्तीं समुद्गतां

ಪದ್ಮತಂತುವಿನಂತೆ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಉದ್ವಾತ (ಊರ್ಧ್ವಗಾಮಿ ವಾಯು)ದಿಂದ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಎತ್ತಲ್ಪಡುತ್ತಾ, ಸೂರ್ಯಮಾರ್ಗದಿಂದ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾ, ಮತ್ತೆ ಮೇಲೇಳಿ ಹೊರಬರುತ್ತಾ ಇರುವಂತೆ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

Verse 107

पुनश् च शून्यमार्गेण विशतीं स्वस्य चिन्तयेत् एवं सर्वत्र सन्धेयं मूर्तिपैश् च परस्परं

ಮತ್ತೆ ಶೂನ್ಯಮಾರ್ಗ (ಶೂನ್ಯ-ನಾಡಿ) ಮೂಲಕ ತನ್ನ ಶಕ್ತಿ/ಚೈತನ್ಯ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ಚಿಂತಿಸಬೇಕು. ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸಂಧಾನ ಮಾಡಬೇಕು, ಇದರಿಂದ ಮೂರ್ತಿಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಸಂಬಂಧಿತವಾಗುತ್ತವೆ.

Verse 108

सम्पूज्य धारिकां शक्तिं कुण्डे सन्तर्प्य च क्रमात् तत्त्वतत्त्वेश्वरा मुर्तीर्मूर्तीर्शांश् च घृतादिभिः

ಧಾರಿಕಾ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ಪೂಜಿಸಿ, ನಂತರ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಕುಂಡದಲ್ಲಿ ತರ್ಪಣ ಮಾಡಬೇಕು. ಅನಂತರ ತತ್ತ್ವಾಧೀಶ್ವರ ಮೂರ್ತಿಗಳಿಗೆ ಹಾಗೂ ಆ ಮೂರ್ತಿಗಳ ಅಂಶಗಳಿಗೆ ಘೃತಾದಿಗಳಿಂದ ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 109

सम्पूज्य तर्पयित्वा तु सन्निधौ संहिताणुभिः समुद्यतामिति ङ समुद्गमानिति ज सूर्यमार्गेणेति छ मूर्ति मूर्तीशांश्चेति ज घटस्थण्डिलेत्यादिः, घृतादिभिरत्यन्तः पाठो घ पुस्तके नास्ति संहितात्मभिरिति ख सहितात्मभिरिति छ संघटाणुभिरिति ज शतं सहस्रमर्धं वा पूर्णया सह होमयेत्

ಸಮ್ಯಕ್ ಪೂಜೆ ಮತ್ತು ತರ್ಪಣ ಮಾಡಿದ ಬಳಿಕ, ದೇವತೆಯ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಹಿತಾ-ಮಂತ್ರಾಂಶಗಳಿಂದ (ಸಂಹಿತಾಣು) ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು. ಪೂರ್ಣ ವಿಧಿಯೊಂದಿಗೆ ನೂರು, ಸಾವಿರ ಅಥವಾ ಅದರ ಅರ್ಧ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 110

तत्त्वतत्त्वेश्वरा मूर्तिर्मूर्तीशांश् च करेणुकान् तथा सन्तर्प्य सान्निध्ये जुहुयुर्मूर्तिपा अपि

ತತ್ತ್ವಗಳ ಅಧೀಶ್ವರಿಯಾದ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು, ಮೂರ್ತೀಶ್ವರರನ್ನು ಹಾಗೂ ಸಹಚರ ‘ಕರೆಣುಕಾ’ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಸಂತರ್ಪಿಸಿ, ಸಾನ್ನಿಧ್ಯಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಮೂರ್ತಿಪಾಲಕರೂ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಆಹುತಿ ಸಲ್ಲಿಸಬೇಕು।

Verse 111

ततो ब्रह्मभिरङ्गैश् च द्रव्यकालानुरोधतः सन्तर्प्य शक्तिं कुम्भाम्भःप्रोक्षिते कुशमूलतः

ಅನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮಮಂತ್ರಗಳೂ ಅಂಗಕ್ರಿಯೆಗಳೂ ಸಹಿತ, ದ್ರವ್ಯ-ಕಾಲ ನಿಯಮಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ, ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಸಂತರ್ಪಿಸಿ/ಸಶಕ್ತಗೊಳಿಸಿ; ಬಳಿಕ ಕುಂಭಜಲದಿಂದ ಪ್ರೋಕ್ಷಿತ ಕುಶದ ಮೂಲದಲ್ಲಿ ಕರ್ಮವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು।

Verse 112

लिङ्गमूलं च संस्पृश्य जपेयुर्होमसङ्ख्यया सन्निधानं हृदा कुर्युर्वर्मणा चावगुण्ठनं

ಲಿಂಗದ ಮೂಲವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ಹೋಮಸಂಖ್ಯೆಗೆ ಸಮಾನವಾಗಿ ಜಪ ಮಾಡಬೇಕು; ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ವರ್ಮಮಂತ್ರದಿಂದ ಆವಗುಣ್ಠನ (ರಕ್ಷಾವರಣ) ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು।

Verse 113

एवं संशोध्य ब्रह्मादि विष्ण्वन्तादि विशुद्धये विधाय पूर्ववत्सर्वं होमसङ्ख्याजपादिकम्

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಯಿಂದ ವಿಷ್ಣುವಿನವರೆಗೆ (ಆದಿ) ಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ಸಂಶೋಧನೆ ಮಾಡಿ, ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ, ಪೂರ್ವವತ್ತಾಗಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು—ಹೋಮಸಂಖ್ಯೆ, ಜಪ ಇತ್ಯಾದಿ।

Verse 114

कुशमध्याग्रयोगेन लिङ्गमध्याग्रकं स्पृशेत् यथा यथा च सन्धानं तदिदानीमिहोच्यते

ಕುಶದ ಮಧ್ಯಭಾಗ ಮತ್ತು ಅಗ್ರಭಾಗವನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿ ಲಿಂಗದ ಮಧ್ಯಭಾಗ ಹಾಗೂ ಮೇಲ್ಭಾಗವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬೇಕು. ಈಗ ‘ಸಂಧಾನ’ (ಸಂಯೋಜನೆ/ಸ್ಥಾಪನೆ) ವಿಧಿಯನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ।

Verse 115

, छ च ॐ हां ॐ हां ॐ ॐ वां ॐ भूं हां वां क्ष्मामूर्तये नम इति ज घ पुस्तके भूं भूं वां इति विशेषः ॐ हां हां ॐ ॐ वां ॐ ॐ हूं हूं वाह्यमूर्तये नम इति ङ ओ हां वां आं ॐ आं षां ॐ भूं भूं वा वह्निमूर्तये नमः एवञ्च यजमानादिमूर्तिभिरभिसन्धेयं पञ्चमूर्त्यात्मकेप्येवं सन्धानं हृदयादिभिः

‘ಛ’ ಮತ್ತು ‘ಚ’ ಅಕ್ಷರಗಳಿಗೆ—“ಓಂ ಹಾಂ ಓಂ ಹಾಂ ಓಂ ಓಂ ವಾಂ ಓಂ ಭೂಂ ಹಾಂ ವಾಂ—ಕ್ಷ್ಮಾ-ಮೂರ್ತಯೇ ನಮಃ” ಎಂದು ಜಪಿಸಬೇಕು. ‘ಜ’ ‘ಘ’ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಹಸ್ತಪ್ರತಿ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ “ಭೂಂ ಭೂಂ ವಾಂ” ಎಂಬ ವಿಶೇಷ ಪಾಠವಿದೆ. ಮುಂದಾಗಿ—“ಓಂ ಹಾಂ ಹಾಂ ಓಂ ಓಂ ವಾಂ ಓಂ ಓಂ ಹೂಂ ಹೂಂ—ವಾಹ್ಯ-ಮೂರ್ತಯೇ ನಮಃ।” ಮತ್ತೆ—“ಓಂ ಹಾಂ ವಾಂ ಆಂ ಓಂ ಆಂ ಷಾಂ ಓಂ ಭೂಂ ಭೂಂ ವಾ—ವಹ್ನಿ-ಮೂರ್ತಯೇ ನಮಃ।” ಹೀಗೆ ಯಜಮಾನಾದಿ ರೂಪಗಳೊಂದಿಗೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸन्धान/ನ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು; ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಪಂಚಮೂರ್ತ್ಯಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಭಾವಿಸಿದರೂ ಹೃದಯಾದಿ ನ್ಯಾಸಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಇದೇ ಸन्धान ವಿಧೇಯ।

Verse 116

मूलेन स्वीयवीजैर् वा ज्ञेयन्तत्त्वत्रयात्मके शिलापिण्डो वृषेष्वेवं पूर्णाछिन्नं सुसंवरैः

ಮೂಲಮಂತ್ರದಿಂದಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಸ್ವೀಯ ಬೀಜಾಕ್ಷರಗಳಿಂದಾಗಲಿ, ಇದು ತತ್ತ್ವತ್ರಯಾತ್ಮಕವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ವೃಷರೂಪಕ್ಕೆ ರೂಪಿಸಬೇಕಾದ ಶಿಲಾಪಿಂಡವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ, ಬಿರುಕು ಇಲ್ಲದೆ, ಉತ್ತಮ ಸಂವರ/ಬಂಧನಗಳಿಂದ ದೃಢವಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು।

Verse 117

भागाभागविशुद्ध्यर्थं होमं कुर्याच्छतादिकं न्यूनादिदोषमोषाय शिवेनाष्टाधिकं शतं

ಭಾಗಾಭಾಗ (ಯೋಗ್ಯ ಹಂಚಿಕೆ ಮತ್ತು ಹಂಚಿಕೆ ಇಲ್ಲದಿರುವಿಕೆ) ಸಂಬಂಧಿತ ದೋಷಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ನೂರಿನಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು. ನ್ಯೂನತೆ ಮೊದಲಾದ ದೋಷ ನಿವಾರಣೆಗೆ ಶಿವಮಂತ್ರದಿಂದ ನೂರ ಎಂಟು ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 118

हुत्वाथ यत् कृतं कर्म शिवश्रोत्रे निवेदयेत् एतत्समन्वितं कर्म त्वच्छक्तौ च मया प्रभो

ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದ ನಂತರ ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮವನ್ನು ಶಿವನ ಶ್ರವಣಕ್ಕೆ ನಿವೇದಿಸಿ ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಪ್ರಭೋ, ಈ ಕರ್ಮ—ಇಂತೆ ಸಮನ್ವಿತವಾಗಿ—ನಿಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯಿಂದಲೇ ನನ್ನಿಂದಲೂ ನೆರವೇರಿದೆ।

Verse 119

ॐ नमः भगवते रुद्राय रुद्र नमोस्तु ते विधिपूर्णमपूर्णं वा स्वशक्त्यापूर्य गृह्यतां

ಓಂ—ಭಗವಾನ್ ರುದ್ರಾಯ ನಮಃ. ರುದ್ರಾ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಈ ಕರ್ಮ ವಿಧಿಪೂರ್ಣವಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಅಪೂರ್ಣವಾಗಿರಲಿ, ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಇದನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಿರಿ।

Verse 120

ॐ ह्रीं शाङ्करि पूरय स्वाहा इति पिण्डिकायां अथ लिङ्गे न्यसेज् ज्ञानी क्रियाख्यं पीठविग्रहे

“ಓಂ ಹ್ರೀಂ ಶಾಂಕರಿ ಪೂರಯ ಸ್ವಾಹಾ” ಎಂಬ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತ ಜ್ಞಾನಿ ಸಾಧಕನು ಮೊದಲು ಪಿಂಡಿಕಾ (ಆಧಾರ) ಮೇಲೆ, ನಂತರ ಲಿಂಗದ ಮೇಲೆ ನ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು; ಹೀಗೆ ಪೀಠವಿಗ್ರಹದಲ್ಲಿ ‘ಕ್ರಿಯಾ’ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಬೇಕು.

Verse 121

आधाररूपिणीं शक्तिं न्यसेद् ब्रह्मशिलोपरि निबध्य सप्तरात्रं वा पञ्चरात्रं त्रिरात्रकं

ಆಧಾರರೂಪಿಣೀ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮಶಿಲೆ (ಪವಿತ್ರ ಆಧಾರಶಿಲೆ) ಮೇಲೆ ನ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು; ನಂತರ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಬಂಧಿಸಿ ಏಳು ರಾತ್ರಿ ಅಥವಾ ಐದು ರಾತ್ರಿ ಅಥವಾ ಮೂರು ರಾತ್ರಿ ಆಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 122

शिवाग्रे तदिति ङ समर्पितमिति ख , घ , ज च रुद्राय रुद्रो रुद्र नमोस्तु ते इति ङ , ज च स्वशक्त्यापूज्येति ख , छ च ॐ ह्रूं इति घ पूजयेति ख , छ , ङ च निरुध्येति ख , ज , ङ च एकरात्रमथो वापि यद्वा सद्योधिवासनं विनाधिवासनं यागः कृतो ऽपि फलप्रदः

ಶಿವನ ಮುಂದೆ ‘ತತ್’ ಅಥವಾ ‘ಸಮರ್ಪಿತಮ್’ ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕು; ಅಥವಾ ‘ರುದ್ರಾಯ—ರುದ್ರೋ ರುದ್ರ ನಮೋಸ್ತು ತೇ’ ಎಂದು ಜಪಿಸಬೇಕು. ಕೆಲವು ಪಾಠಗಳಲ್ಲಿ ‘ಸ್ವಶಕ್ತ್ಯಾ ಪೂಜ್ಯ’ ಅಥವಾ ‘ಓಂ ಹ್ರೂಂ’, ಹಾಗೆಯೇ ‘ಪೂಜಯೇ’/‘ನಿರುದ್ಧ್ಯ’ ಎಂಬ ಪಾಠಭೇದಗಳಿವೆ. ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ಅಥವಾ ಅದೇ ದಿನ ಅಧಿವಾಸನ ಮಾಡಿದರೂ, ಅಧಿವಾಸನವಿಲ್ಲದೆ ಮಾಡಿದ ಯಾಗವೂ ಫಲಪ್ರದವಾಗಿದೆ.

Verse 123

स्वमन्त्रैः प्रत्यहं देयमाहुतीनां शतं शतं शिवकुम्भादिपूजाञ्च दिग्बिलञ्च निवेदयेत्

ತನ್ನ ನಿಯತ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿದಿನ ನೂರು ಮತ್ತು ಮತ್ತೆ ನೂರು ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಶಿವಕುಂಭಾದಿ ಪಾತ್ರಗಳ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾಡಿ, ‘ದಿಗ್ಬಿಲ’ ಎಂಬ ನೈವೇದ್ಯವನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 124

गुर्वादिसहितो वासो रात्रौ नियमपूर्वकम् अधिवासः स वसतेवधेर्भावः समीरितः

ಗುರು ಮೊದಲಾದವರೊಂದಿಗೆ ರಾತ್ರಿ ನಿಯಮಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ವಾಸಿಸುವುದೇ ‘ಅಧಿವಾಸ’; ಇದು ವಸತಿ-ವಧ (ಪೂರ್ವಸಿದ್ಧತಾ ವಾಸ/ವ್ರತ) ಅಂತ್ಯವರೆಗೆ ಉದ್ದೇಶಿತ ಆಚರಣೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.