
Teaching of the One-Principle (Ekatattva) Initiation (एकतत्त्वदीक्षाकथनम्)
ಭಗವಾನ್ ಅಗ್ನಿ ವಸಿಷ್ಠ ಋಷಿಗೆ ‘ಏಕತತ್ತ್ವ-ದೀಕ್ಷೆ’ ಎಂಬ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ದೀಕ್ಷಾವಿಧಾನವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ; ಇದು ಈಶಾನ-ಕಲ್ಪ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾ ಪರಂಪರೆಯೊಳಗಿನ ಸರಳ ಮಾರ್ಗವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಸಾಧಕನು ಮೊದಲು ಸ್ವತಃ ಕ್ರಮಬದ್ಧವಾಗಿ ಸೂತ್ರಬಂಧ ಮೊದಲಾದ ಪೂರ್ವಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಕಾಲಾಗ್ನಿಯಿಂದ ಶಿವವರೆಗೆ ಇರುವ ಸಮಸ್ತ ತತ್ತ್ವಶ್ರೇಣಿಯನ್ನು ಒಂದೇ ಸಮ ಪರಮಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಂತರ್ನಿವೇಶಿಸಬೇಕು—ಒಂದೇ ದಾರದಲ್ಲಿ ಮಣಿಗಳು ಕಟ್ಟಿದಂತೆ. ಶಿವತತ್ತ್ವದಿಂದ ದೇವತಾವಾಹನ ಮಾಡಿ, ಪೂರ್ವೋಕ್ತ ಗರ್ಭಾಧಾನಾದಿ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ಮೂಲಮಂತ್ರಬಲದಿಂದ ನೆರವೇರಿಸಿ, ಪೂರ್ಣತೆಯಿಗಾಗಿ ಶುಲ್ಕ/ದಕ್ಷಿಣೆ ಸೇರಿದಂತೆ ಎಲ್ಲ ಬಾಕಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ತತ್ತ್ವ-ವಾತಯುಕ್ತ ‘ಪೂರ್ಣ’ ದೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ನೀಡಿ, ಒಂದೇ ವಿಧಾನದಿಂದ ಶಿಷ್ಯನಿಗೆ ನಿರ್ವಾಣಸಿದ್ಧಿ ಸಾಕು ಎಂದು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತದೆ. ಸಮಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಯೋಜನಾ ಮತ್ತು ಸ್ಥಿರತ್ವಕ್ಕಾಗಿ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಕಲಶಗಳಿಂದ ಶಿವ-ಕುಂಭಾಭಿಷೇಕ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ.
Verse 1
इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये निर्वाणदीक्षासमापनं नाम अष्टाशीतितमो ऽध्यायः अथोननवतितमो ऽध्यायः एकतत्त्वदीक्षाकथनं ईश्वर उवाच अथैकतात्त्विकी दीक्षा लघुत्वादुपदिश्यते सूत्रबन्धादि कुर्वीत यथायोगं निजात्मना
ಇಂತೆ ಆದಿಮಹಾಪುರಾಣವಾದ ಅಗ್ನಿಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ‘ನಿರ್ವಾಣದೀಕ್ಷಾಸಮಾಪನ’ ಎಂಬ ಎಂಭತ್ತೆಂಟನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು. ಈಗ ಎಂಭತ್ತೊಂಬತ್ತನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯ—‘ಏಕತತ್ತ್ವದೀಕ್ಷಾಕಥನ’ ಆರಂಭ. ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದನು—ಇನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ‘ಏಕತತ್ತ್ವಿಕ’ ದೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಯಥಾಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಸ್ವತಃ ಸೂತ್ರಬಂಧ ಮೊದಲಾದ ಪೂರ್ವಕರ್ಮಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು।
Verse 2
कालाग्न्यादिशिवान्तानि तत्त्वानि परभावयेत् समतत्त्वे समग्राणि सूत्रे मणिगणानिव
ಕಾಲಾಗ್ನಿಯಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಶಿವಾಂತವಾದ ತತ್ತ್ವಗಳನ್ನು ಪರಮಭಾವದಿಂದ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು. ಅವೆಲ್ಲವೂ ಸಮತತ್ತ್ವದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಒಂದಾಗಿ, ಸೂತ್ರದಲ್ಲಿ ಮಣಿಗಣಗಳಂತೆ ಬಂಧಿತವಾಗಿವೆ।
Verse 3
आवाह्य शिवतत्त्वादि गर्भाधानादि पूर्ववत् मूलेन किन्तु कुर्वीत सर्वशुल्कसमर्पणं
ಶಿವತತ್ತ್ವಾದಿ ದೇವತೆಯನ್ನು ಆವಾಹನ ಮಾಡಿ, ಗರ್ಭಾಧಾನಾದಿ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಪೂರ್ವೋಕ್ತ ವಿಧಿಯಂತೆ—ಆದರೆ ಮೂಲಮಂತ್ರದಿಂದಲೇ—ನಿರ್ವಹಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಸಮಸ್ತ ಶುಲ್ಕ/ದಕ್ಷಿಣಾದಿಗಳನ್ನು ದೇವತೆಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು।
Verse 4
प्रददीत ततः पूर्णां तत्त्ववातोपगर्भितां एकयैव यया शिष्यो निर्वाणमधिगच्छति
ನಂತರ ತತ್ತ್ವಗಳ ಪ್ರಾಣವಾಯುವಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿದ್ಯೆ/ಉಪದೇಶವನ್ನು, ಶಿಷ್ಯನು ನಿರ್ವಾಣವನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಆ ಒಂದೇ ವಿಧಾನದಿಂದಲೇ ನೀಡಬೇಕು।
Verse 5
योजनायै शिवे चान्यां स्थिरत्वापादनाय च दत्वा पूर्णां प्रकुर्वीत शिवकुम्भाभिषेचनं
ಯೋಜನಾ ವಿಧಿಗಾಗಿ ಶಿವೆಗೆ ಒಂದು ಕುಂಭ, ಸ್ಥಿರತ್ವ ಪ್ರದಾನಕ್ಕಾಗಿ ಶಿವನಿಗೆ ಮತ್ತೊಂದು ಕುಂಭ ಅರ್ಪಿಸಿ, ನಂತರ ಪೂರ್ಣಕುಂಭವನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಿ ಶಿವಕುಂಭಾಭಿಷೇಕವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು।
Its concision and unifying method: the entire tattva-series (Kālāgni through Śiva) is contemplated as held within one equal Reality, enabling a complete transmission through a single streamlined procedure.
By framing correct preliminaries, tattva-contemplation, mūla-mantra-based rites, and Śiva-kumbha abhiṣeka as a complete initiatory transmission (pūrṇā) through which the disciple is said to attain nirvāṇa.