Adhyaya 85

Verse 1

निवृत्तिकलाशोधनं नाम चतुरशीतितमो ऽध्यायः शिवात्मनेति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः दग्धनिःशेषपाशस्य इति ख, ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः अथ पञ्चाशीतितमो ऽध्यायः प्रतिष्ठाकलाशोधनोक्तिः ईश्वर उवाच तत्त्वयोरथ सन्धानं कुर्याच्छुद्धविशुद्धयोः ह्रस्वदीर्घप्रयोगेण नादनादान्तसङ्गिना

‘ನಿವೃತ್ತಿ-ಕಲಾಶೋಧನ’ ಎಂಬ ಎಂಭತ್ತನಾಲ್ಕನೇ ಅಧ್ಯಾಯ (ಇಲ್ಲಿ ಸಮಾಪ್ತಿ). (ಚಿಹ್ನಿತ ಹಸ್ತಪ್ರತಿಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಠಭೇದ: ‘ಶಿವಾತ್ಮನೇ’ ಹಾಗೂ ‘ದಗ್ಧ-ನಿಃಶೇಷ-ಪಾಶಸ್ಯ’). ಈಗ ಎಂಭತ್ತೈದನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಆರಂಭ: ‘ಪ್ರತಿಷ್ಠಾ-ಕಲಶ-ಶೋಧನ’ ಉಪದೇಶ. ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು— ಶುದ್ಧ ಮತ್ತು ಅಶುದ್ಧ ಎಂಬ ಎರಡು ತತ್ತ್ವಗಳ ಸಂಧಾನವನ್ನು ಹ್ರಸ್ವ-ದೀರ್ಘ ಮಾತ್ರೆಗಳ ಪ್ರಯೋಗದಿಂದ, ನಾದ-ಅನಾದ ಮತ್ತು ನಾದಾಂತ ಸಹಿತವಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 2

ॐ हां ह्रूं हांअप्तेजो वायुराकाशं तन्मात्रेन्द्रियबुद्धयः गुणत्रयमहङ्कारश् चतुर्विंशः पुमानिति

ॐ— ನಂತರ ಆಪಃ (ಜಲ), ತೇಜಸ್ (ಅಗ್ನಿ), ವಾಯು ಮತ್ತು ಆಕಾಶ; ತನ್ಮಾತ್ರೆಗಳು, ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿ; ಹಾಗೆಯೇ ತ್ರಿಗುಣಗಳು ಹಾಗೂ ಅಹಂಕಾರ— ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ‘ಇಪ್ಪತ್ತನಾಲ್ಕನೇ’ ಪುರುಷತತ್ತ್ವವೆಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದೆ।

Verse 3

प्रतिष्ठायां निविष्ठानि तत्त्वान्येतानि भावयेत् पञ्चविंशतिसङ्ख्यानि खादियान्ताक्षराणि च

ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಈ ತತ್ತ್ವಗಳು ಅಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿವೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು— ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ; ಹಾಗೆಯೇ ‘ಖ’ದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ‘ಯ’ ಅಂತ್ಯವಾಗುವ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನೂ (ಚಿಂತಿಸಬೇಕು)।

Verse 4

पञ्चाशदधिका षष्टिर्भुवनैस्तुल्यसञ्ज्ञिताः तावन्त एव रुद्राश् च विज्ञेयास्तत्र तद्यथा

ಭುವನಗಳು ಅರವತ್ತೈದು (65), ಸಮಾನ ನಾಮಸಂಜ್ಞೆಗಳೊಂದಿಗೆ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ; ಹಾಗೆಯೇ ಅಷ್ಟೇ ಸಂಖ್ಯೆಯ ರುದ್ರರೂ ಅಲ್ಲಿ ತಿಳಿಯಬೇಕಾದವರು— ಅಂದರೆ ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ।

Verse 5

अमरेशः प्रभावश् च नेमिषः पुष्करो ऽपि च तथा पादिश् च दण्डिश् च भावभूतिरथाष्टमः

ಅಮರೇಶ, ಪ್ರಭಾವ, ನೇಮಿಷ ಮತ್ತು ಪುಷ್ಕರ; ಹಾಗೆಯೇ ಪಾದಿ ಮತ್ತು ದಂಡಿನ್—ಮತ್ತೆ ಎಂಟನೆಯ (ಪ್ರಮಾಣ)ವಾಗಿ ಭವಭೂತಿ.

Verse 6

नकुलीशो हरिश् चन्द्रः श्रीशैलो दशमः स्मृतः अन्वीशो ऽस्रातिकेशश् च महाकालो ऽथ मध्यमः

ನಕುಲೀಶ, ಹರಿ ಮತ್ತು ಚಂದ್ರ; ಶ್ರೀಶೈಲವು ದಶಮ ಎಂದು ಸ್ಮೃತ. ಹಾಗೆಯೇ ಅನ್ವೀಶ ಮತ್ತು ಅಸ್ರಾತಿಕೇಶ; ನಂತರ ಗಣನೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಮಹಾಕಾಲ.

Verse 7

केदारो भैरवश् चैव द्वितीयाष्टकमीरितं ततो गयाकुरुक्षेत्रखलानादिकनादिके

‘ಕೇದಾರ ಮತ್ತು ಭೈರವ’—ಇದು ದ್ವಿತೀಯ ಅಷ್ಟಕವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ನಂತರ ಗಯಾ, ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರ ಮತ್ತು ಖಲಾನ, ಕನಾದಿಕಾ ಮೊದಲಾದ ತೀರ್ಥಗಳ ಉಲ್ಲೇಖ ಬರುತ್ತದೆ.

Verse 8

विमलश्चाट्टहासश् च महेन्द्रो भाम एव च वस्वापदं रुद्रकोटिरवियुक्तो महावन्तः

ಅವನು ವಿಮಲ (ನಿರ್ಮಲ) ಮತ್ತು ಆಟ್ಟಹಾಸ (ಪ್ರಚಂಡ ನಗು); ಅವನು ಮಹೇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಭಾಮ; ಅವನು ವಸ್ವಾಪದ (ವಸುಗಳ ಧಾಮ), ರುದ್ರಕೋಟಿ, ಅವಿಯುಕ್ತ (ಅವಿಚ್ಛಿನ್ನ) ಮತ್ತು ಮಹಾವಂತ (ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ).

Verse 9

गोकर्णो भद्रकर्णश् च स्वर्णाक्षः स्थाणुरेव च अजेशश् चैव सर्वज्ञो भास्वरः सूदनान्तरः

ಅವನು ಗೋಕರ್ಣ ಮತ್ತು ಭದ್ರಕರ್ಣ; ಅವನು ಸ್ವರ್ಣಾಕ್ಷ (ಸುವರ್ಣ ನೇತ್ರ) ಹಾಗೂ ಸ್ಥಾಣು (ಅಚಲ) ಕೂಡ. ಅವನು ಅಜೇಶ (ಅಜನ ಅಧಿಪತಿ), ಸರ್ವಜ್ಞ; ಅವನು ಭಾಸ್ವರ (ಪ್ರಕಾಶಮಾನ) ಮತ್ತು ಸೂದನಾಂತರ (ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ ಅಂತ್ಯಮಾಡುವವನು).

Verse 10

सुबाहुर्मत्तरूपी च विशालो जटिलस् तथा ॐ हां हूं हूं हामिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः अल्पीशो भ्रान्तिकेशश्चेति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः विमलश् चण्डहासश्चेति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः रौद्रो ऽथ पिङ्गलाक्षश् च कालदंष्ट्री भवेत्ततः

(ಅವನು) ಸುಬಾಹು, ಮತ್ತರूपी, ವಿಶಾಲ, ಜಟಿಲ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ಕೆಲವು ಚಿಹ್ನಿತ ಹಸ್ತಪ್ರತಿ-ಪಾಠಗಳಲ್ಲಿ ಬೀಜೋಚ್ಚಾರ “ॐ ಹಾಂ ಹೂಂ ಹೂಂ ಹಾಮ್” ಎಂಬುದೂ ಇದೆ. ಹಾಗೆಯೇ (ಅವನು) ಅಲ್ಪೀಶ, ಭ್ರಾಂತಿಕೇಶ, ವಿಮಲ, ಚಂಡಹಾಸ. ನಂತರ (ಅವನು) ರೌದ್ರ, ಪಿಂಗಲಾಕ್ಷ ಮತ್ತು ತದನಂತರ ಕಾಲದಂಷ್ಟ್ರೀ (ಕಾಲಸಮಾನ ದಂಷ್ಟ್ರೆಯುಳ್ಳವನು) ಆಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 11

विदुरश् चैव घोरश् च प्राजापत्यो हुताशनः कामरूपी तथा कालः कर्णो ऽप्यथ भयानकः

ಮತ್ತು (ಅವನು) ವಿದುರು ಹಾಗೂ ಘೋರ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ; (ಅವನು) ಪ್ರಾಜಾಪತ್ಯ, ಹುತಾಶನ (ಹವಿಷ್ಯಭಕ್ಷಕ) ಆಗಿದ್ದಾನೆ; ಕಾಮರೂಪಿ; ಹಾಗೆಯೇ ಕಾಲ (ಕಾಲ/ಮರಣ); ಕರ್ಣ; ಮತ್ತು ನಂತರ ಭಯಾನಕ (ಅತಿಭಯಂಕರ) ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 12

मतङ्गः पिङ्गलश् चैव हरो वै धातृसज्ञकः शङ्कुकर्णो विधानश् च श्रीकण्ठश् चन्द्रशेखरः

ಅವನು ಮತಂಗ ಮತ್ತು ಪಿಂಗಲ; ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಹರ; ಧಾತೃ ಎಂಬ ಸಂಜ್ಞೆಯಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ; ಶಂಕುಕರ್ಣ ಮತ್ತು ವಿಧಾನ; ಹಾಗೆಯೇ ಶ್ರೀಕಂಠ ಮತ್ತು ಚಂದ್ರಶೇಖರ.

Verse 13

सहैतेन च पर्यन्ताः कथ्यन्ते ऽथ पदान्यपि ं ज्योतिः ॐ पुरुष ॐ अग्ने ॐ अधूम ॐ अभस्म ॐ अनादि ॐ नाना ॐ धूधू ॐ भूः ॐ भुवः ॐ स्वः अनिधन निधनोद्भव शिव शर्व परमात्मन् महेश्वर महादेव सद्भावेश्वर महातेजः योगाधिपतये मुञ्च प्रथम सर्व सर्वेसर्वेति द्वात्रिंशत् पदानि वीजभावे त्रयो मन्त्रा वामदेवः शिवः शिखा

ಇವುಗಳೊಂದಿಗೆ ಉಪಸಂಹಾರ ಭಾಗಗಳೂ ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತವೆ; ಈಗ ಮಂತ್ರಪದಗಳನ್ನೂ ನೀಡುತ್ತಾರೆ—“ṃ ಜ್ಯೋತಿಃ; ॐ ಪುರುಷ; ॐ ಅಗ್ನೇ; ॐ ಅಧೂಮ; ॐ ಅಭಸ್ಮ; ॐ ಅನಾದಿ; ॐ ನಾನಾ; ॐ ಧೂಧೂ; ॐ ಭೂಃ; ॐ ಭುವಃ; ॐ ಸ್ವಃ; ಅನಿಧನ; ನಿಧನೋದ್ಭವ; ಶಿವ; ಶರ್ವ; ಪರಮಾತ್ಮನ್; ಮಹೇಶ್ವರ; ಮಹಾದೇವ; ಸದ್ಭಾವೇಶ್ವರ; ಮಹಾತೇಜಃ; ಯೋಗಾಧಿಪತಯೇ (ನಮಃ); ಮುಞ್ಚ; ಪ್ರಥಮ; ಸರ್ವ; ಸರ್ವೇಸರ್ವ”—ಇವು ಮுப்பತ್ತೆರಡು ಪದಗಳು. ಬೀಜರೂಪದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಮಂತ್ರಗಳು—ವಾಮದೇವ, ಶಿವ ಮತ್ತು ಶಿಖಾ।

Verse 14

गान्धारी च सुषुम्णा च नाड्यौ द्वौ मारुतौ तथा समानोदाननामानौ रसनापायुरिन्द्रिये

ಗಾಂಧಾರಿ ಮತ್ತು ಸುಷುಮ್ಣಾ—ಇವು ಎರಡು ನಾಡಿಗಳು; ಹಾಗೆಯೇ ಎರಡು ಮಾರುತಗಳು (ಪ್ರಾಣವಾಯುಗಳು) ಇವೆ, ಅವುಗಳ ಹೆಸರು ಸಮಾನ ಮತ್ತು ಉದಾನ; ಮತ್ತು (ಇವು) ರಸನಾ (ನಾಲಿಗೆ) ಹಾಗೂ ಅಪಾಯು (ಗುದ) ಇಂದ್ರಿಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದವು.

Verse 15

रसस्तु विषयो रूपशब्दस्पर्शरसा गुणाः मण्डलं वर्तुलं तच्च पुण्डरीकाङ्कितं सितं

ರಸವು ವಿಷಯ; ರೂಪ, ಶಬ್ದ, ಸ್ಪರ್ಶ, ರಸ ಇವು ಇಂದ್ರಿಯಗುಣಗಳು. ವೃತ್ತಾಕಾರವನ್ನು ‘ಮಂಡಲ’ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ; ಅದು ಗೋಳಾಕಾರ, ಪದ್ಮಚಿಹ್ನಾಂಕಿತ ಮತ್ತು ಶ್ವೇತವರ್ಣದದು.

Verse 16

स्वप्नावस्थाप्रतिष्ठायां कारणं गरुडध्वजं प्रतिष्ठान्तकृतं सर्वं सञ्चिन्त्य भुवनादिकं

ಸ್ವಪ್ನಾವಸ್ಥೆಯ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾ (ಭಾವನೆ)ಯಲ್ಲಿ ಗರುಡಧ್ವಜ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಕಾರಣತತ್ತ್ವರূপವಾಗಿ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು. ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಂತಕರ್ಮಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿ, ಭುವನಾದಿ ಸಮಸ್ತ ಜಗದ್ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನೂ ಕಲ್ಪಿಸಿ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

Verse 17

सूत्रं देहे स्वमन्त्रेण प्रविश्यैनां वियोजयेत् ं ह्रां हां प्रतिष्ठाकलापाशाय नम इत्य् अनेनोद्भवमुद्रया रेचकेन कुम्भे समारोपयेत् ॐ हां ह्रीं प्रतिष्ठाकलापाशाय नम इत्य् अनेनार्चयित्वा सम्पूज्य स्वाहान्तेनाहुतीनां त्रयेण सन्निधाय ततः ॐ हां विष्णवे नम इति विष्णुमावाह्य सम्पूज्य सन्तर्प्य विष्णो तवाधिकारे ऽस्मिन् मुमुक्षुं दीक्षयाम्यहं

ಸ್ವಮಂತ್ರದಿಂದ (ಪ್ರತಿಷ್ಠಾ-)ಸೂತ್ರವನ್ನು ದೇಹದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಗೊಳಿಸಿ, ಆ (ಪಾಶಶಕ್ತಿ)ಯನ್ನು ವಿಭಜಿಸಬೇಕು. “ಹ್ರಾಂ ಹಾಂ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಕಲಾಪಾಶಾಯ ನಮಃ” ಎಂಬ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಉದ್ಭವಮುದ್ರೆಯೊಂದಿಗೆ, ರೇಚಕಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿ ಕುಂಭದಲ್ಲಿ ಸಮಾರೋಪಿಸಬೇಕು. ನಂತರ “ಓಂ ಹಾಂ ಹ್ರೀಂ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಕಲಾಪಾಶಾಯ ನಮಃ” ಮಂತ್ರದಿಂದ ಅರ್ಚನೆ-ಸಂಪೂಜೆ ಮಾಡಿ, ಸ್ವಾಹಾಂತ ಮೂರು ಆಹುತಿಗಳಿಂದ ಸನ್ನಿಧಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ಅನಂತರ “ಓಂ ಹಾಂ ವಿಷ್ಣವೇ ನಮಃ” ಎಂದು ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಆವಾಹಿಸಿ ಪೂಜಿಸಿ ಸಂತರ್ಪಿಸಿ—“ಹೇ ವಿಷ್ಣೋ, ನಿನ್ನ ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಈ ಮುಮುಕ್ಷುವಿಗೆ ನಾನು ದೀಕ್ಷೆ ನೀಡುತ್ತೇನೆ” ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕು.

Verse 18

भाव्यं त्वयानुकूलेन विष्णुं विज्ञापयेदिति ततो वागीश्वरीं देवीं वागीशमपि पूर्ववत्

“ಸಾಧ್ಯವಾಗಬೇಕಾದುದು ನಿನ್ನ ಅನುಕೂಲದಿಂದಲೇ ಸಿದ್ಧವಾಗಲಿ” ಎಂದು ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ವಿನಂತಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಪೂರ್ವವಿಧವಾಗಿ ವಾಗೀಶ್ವರೀ ದೇವಿಯನ್ನೂ ವಾಗೀಶನನ್ನೂ ಸಹ ವಿನಂತಿಸಬೇಕು.

Verse 19

आवाह्याभ्यर्च्य सन्तर्प्य शिष्यं वक्षसि ताडयेत् ॐ हां हां हं फट्प्रविशेदप्यनेनैव चैतन्यं विभजेत्ततः

ಆವಾಹನೆ ಮಾಡಿ, ಅರ್ಚನೆ-ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ, ಸಂತರ್ಪಣೆ ಮಾಡಿ ಶಿಷ್ಯನ ವಕ್ಷಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ತಾಡಿಸಬೇಕು. “ಓಂ ಹಾಂ ಹಾಂ ಹಂ ಫಟ್” ಎಂದು ಜಪಿಸುತ್ತಾ, ಇದೇ ಮಂತ್ರದಿಂದ (ಅವನೊಳಗೆ) ಪ್ರವೇಶಗೊಳಿಸಿ, ನಂತರ ಚೈತನ್ಯವನ್ನು ವಿಭಜಿಸಿ/ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸಬೇಕು.

Verse 20

शस्त्रेण पाशसंयुक्तं ज्येष्टयाङ्कुशमुद्रया ॐ हां हं हों ह्रूं फट् स्वाहान्तेन हृदाकृष्य तेनैव पुटितात्मना

ಪಾಶಸಂಯುಕ್ತ ಶಸ್ತ್ರವನ್ನು ಮಂತ್ರಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸಿ, ಜ್ಯೇಷ್ಠಾ ದೇವಿಯ ಅಂಕುಶಮುದ್ರೆಯನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿ, “ಓಂ ಹಾಂ ಹಂ ಹೋಂ ಹ್ರೂಂ ಫಟ್ ಸ್ವಾಹಾ” ಎಂಬ ಸ್ವಾಹಾಂತ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಗುರಿಯನ್ನು ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಆಕರ್ಷಿಸಬೇಕು; ಮತ್ತು ಅದೇ ಮಂತ್ರಬಲದಿಂದ ಒಳರಕ್ಷಿತನಾಗಿ (ಪುಟಿತಾತ್ಮ) ಕರ್ಮವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಬೇಕು।

Verse 21

गृहीत्वा तं नमोन्तेन निजात्मनि नियोजयेत् ॐ हां हं हों आत्मने नमः पूर्ववत् पितृसंयोगं भावयित्वोद्भवाख्यया

ಆ (ಬೀಜ/ಮಂತ್ರ)ವನ್ನು ಪಡೆದು ನಮೋಂತ (ನಮಃ) ಸೇರಿಸಿ ಸ್ವಾತ್ಮನಲ್ಲಿ ನಿಯೋಜಿಸಬೇಕು—“ಓಂ ಹಾಂ ಹಂ ಹೋಂ ಆತ್ಮನೇ ನಮಃ”। ನಂತರ ಪೂರ್ವವತ್ ಪಿತೃಸಂಯೋಗವನ್ನು ಭಾವಿಸಿ ‘ಉದ್ಭವ’ ಎಂಬ ಧ್ಯಾನವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 22

वामया तदनेनैव देवीगर्भे विनिक्षिपेत् ॐ हां हं हां आत्मने नमः देहोत्पत्तौ हृदा ह्य् एवं शिरसा जन्मना तथा

ಎಡಗೈಯಿಂದ ಇದೇ ವಿಧಾನ/ಮಂತ್ರದಿಂದ ದೇವಿಯ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ (ಶಕ್ತಿ/ಬೀಜ)ವನ್ನು ನಿಕ್ಷೇಪಿಸಬೇಕು—“ಓಂ ಹಾಂ ಹಂ ಹಾಂ ಆತ್ಮನೇ ನಮಃ”। ದೇಹೋತ್ಪತ್ತಿಗೆ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ, ಜನ್ಮಕ್ಕೆ ಶಿರಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ (ನ್ಯಾಸ) ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 23

ं हः फट् इति ख, ङ, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः ॐ हां हं हां हूं फट् इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः निवेदयेदिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ हां हं हां इति ख, ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः भावयित्वा तु दक्षयेति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः शिखया वाधिकाराय भोगाय कवचाणुना तत्त्वशुद्धौ हृदा ह्य् एवं गर्भाधानाय पूर्ववत्

“ಂ ಹಃ ಫಟ್” ಎಂಬ ಪಾಠವು ಕೆಲವು (ಖ, ಙ ಮತ್ತು ಗುರುತಿಸಲಾದ) ಪ್ರತಿಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ; ಒಂದು ಗುರುತಿಸಲಾದ ಪ್ರತಿಯಲ್ಲಿ “ಓಂ ಹಾಂ ಹಂ ಹಾಂ ಹೂಂ ಫಟ್” ಎಂಬ ಪಾಠವೂ ಇದೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಎಲ್ಲೋ “ನಿವೇದಯೇತ್” ಎಂಬ ಪಾಠಭೇದವೂ ಇದೆ. ಖ-ಙ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ “ಓಂ ಹಾಂ ಹಂ ಹಾಂ” ಎಂಬ ಪಾಠವೂ; ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರತಿಯಲ್ಲಿ “ಭಾವಯಿತ್ವಾ ತು ದಕ್ಷಯೇ” ಎಂಬ ಪಾಠವೂ ಇದೆ. ಶಿಖಾ-ಮಂತ್ರದಿಂದ ಅಧಿಕಾರ, ಕವಚ-ಮಂತ್ರದಿಂದ ಭೋಗ/ರಕ್ಷೆ, ಹೃದ್-ಮಂತ್ರದಿಂದ ತತ್ತ್ವಶುದ್ಧಿ—ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಗರ್ಭಾಧಾನಕರ್ಮದಲ್ಲಿಯೂ ಪೂರ್ವವತ್ ನಡೆಸಬೇಕು।

Verse 24

शिरसा पाशशैथिल्ये निष्कृत्यैवं शतं जपेत् एवं पाशवियोगे ऽपि ततः शास्त्रजप्तया

ಪಾಶ (ಬಂಧನ) ಸಡಿಲಗೊಳಿಸಲು, ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಮಾಡಿ, ಶಿರಸ್ಸಿನಿಂದ (ಭಕ್ತಿಭಾವದಿಂದ) ನೂರು ಬಾರಿ ಜಪಿಸಬೇಕು। ಹಾಗೆಯೇ ಪಾಶವಿಯೋಗ (ಪೂರ್ಣ ವಿಮೋಚನೆ)ಕ್ಕೂ, ನಂತರ ಶಾಸ್ತ್ರವಿಧಿಯಂತೆ ಜಪದಿಂದ ಸಾಧಿಸಬೇಕು।

Verse 25

छिन्द्यादस्त्रेण कर्तर्या कलावीजवता यथा ॐ ह्रीं प्रतिष्ठाकलापाशाय हः फट् विसृज्य वर्तुलीकृत्य पाशमन्त्रेण पूर्ववत्

ಕಲಾಬೀಜಯುಕ್ತ ಯಜ್ಞಕತ್ತರಿಯಂತೆ ಅಸ್ತ್ರಮಂತ್ರದಿಂದ ಅದನ್ನು ಛೇದಿಸಬೇಕು. “ಓಂ ಹ್ರೀಂ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾ-ಕಲಾಪಾಶಾಯ ಹಃ ಫಟ್” ಎಂದು ಜಪಿಸಿ ವಿಸರ್ಜಿಸಿ, ವೃತ್ತಾಕಾರಗೊಳಿಸಿ, ನಂತರ ಪಾಶಮಂತ್ರದಿಂದ ಪೂರ್ವವಿಧಿಯಂತೆ ಆಚರಿಸಬೇಕು.

Verse 26

घृतपूर्णे श्रवे दत्वा कलास्त्रेणैव होमयेत् अस्त्रेण जुहुयात् पञ्च पाशाङ्कुरनिवृत्तये

ಘೃತಪೂರ್ಣ ಶ್ರುವದಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಣವನ್ನು ಇಟ್ಟು ಕಲಾಸ್ತ್ರದಿಂದಲೇ ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು. ನಂತರ ಪಾಶಾಂಕುರನ ನಿವೃತ್ತಿಗಾಗಿ ಅಸ್ತ್ರಮಂತ್ರದಿಂದ ಐದು ಬಾರಿ ಆಹುತಿ ನೀಡಬೇಕು.

Verse 27

प्रायश्चित्तनिषेधार्थं दद्यादष्टाहुतीस्ततः ॐ हः अस्त्राय ह्रूं फठृदावाह्य हृषीकेशं कृत्वा पूजतर्पणे

ನಂತರ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತದೋಷನಿಷೇಧಾರ್ಥವಾಗಿ ಎಂಟು ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ನೀಡಬೇಕು. “ಓಂ ಹಃ ಅಸ್ತ್ರಾಯ ಹ್ರೂಂ ಫಟ್” ಮಂತ್ರದಿಂದ ಹೃಷೀಕೇಶನನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಆವಾಹಿಸಿ, ಪೂಜೆ ಮತ್ತು ತರ್ಪಣವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 28

पूर्वोक्तविधिना कुर्यादधिकारसमर्पणं ॐ हां रसशुल्कं गृहाण स्वाहा निःशेषदग्धपाशस्य पशोरस्य हरे त्वया

ಪೂರ್ವೋಕ್ತ ವಿಧಿಯಿಂದ ಅಧಿಕಾರಸಮರ್ಪಣೆಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು— “ಓಂ ಹಾಂ ರಸಶುಲ್ಕಂ ಗೃಹಾಣ ಸ್ವಾಹಾ। ನಿಃಶೇಷದಗ್ಧಪಾಶಸ್ಯ ಪಶೋರಸ್ಯ ಹರೇ ತ್ವಯಾ” ಎಂದು; ಅಂದರೆ, ಹೇ ಹರ, ಸಂಪೂರ್ಣ ದಗ್ಧವಾದ ಬಂಧನಗಳಿರುವ ಈ ಪಶುವಿನ ಬಂಧಗಳು ನಿನ್ನಿಂದ ನಿವಾರಣೆಯಾಗಲಿ.

Verse 29

न स्थेयं बन्धकत्वेन शिवाज्ञां श्रावयेदिति ततो विसृज्य गोविन्दं विद्यात्मानं नियोज्य च

“ಬಂಧನಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲೇ ನಿಲ್ಲಬಾರದು; ಶಿವಾಜ್ಞೆಯನ್ನು ಶ್ರಾವ್ಯವಾಗಿ ಪ್ರಕಟಿಸಬೇಕು” ಎಂದು. ಆದ್ದರಿಂದ ಗೋವಿಂದನನ್ನು ವಿಸರ್ಜಿಸಿ, ನಂತರ ವಿದ್ಯಾತ್ಮನನ್ನು (ಪಂಡಿತಾಧಿಕಾರಿಯನ್ನು) ನಿಯೋಜಿಸಬೇಕು.

Verse 30

बाहुमुक्तार्धदृश्येन चन्द्रविम्बेन सन्निभं संहारमुद्रया स्वस्थं विधायोद्भवमुद्रया

ಭುಜವು ಭಾಗಶಃ ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಅರ್ಧಮಾತ್ರ ಕಾಣುವ, ಚಂದ್ರಬಿಂಬದಂತೆ ತೋರುವ ಮುದ್ರೆಯಿಂದ ಮೊದಲು ಸಂಹಾರಮುದ್ರೆಯಿಂದ ರೂಪ/ಕರ್ಮವನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ; ನಂತರ ಉದ್ಭವಮುದ್ರೆಯಿಂದ ಅದರ ಪ್ರಕಟನೆ ಸಾಧಿಸಬೇಕು।

Verse 31

सूत्रे संयोज्य विन्यस्य तोयविन्दुं यथा पुरा विसृज्य पितरौ वह्नेः पूजितौ कुसुमादिभिः वर्धनीकृत्येति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः संहारमद्रयात्मस्थं इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः दद्यात् पूर्णां विधानेन प्रतिष्ठापि विशोधिता

ಅದನ್ನು ಯಜ್ಞೋಪವೀತ ಸೂತ್ರಕ್ಕೆ ಸಂಯೋಜಿಸಿ, ಪೂರ್ವವಿಧಿಯಂತೆ ವಿನ್ಯಾಸ ಮಾಡಿ ಜಲಬಿಂದುವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ವಿಸರ್ಜಿಸಿ, ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಪುಷ್ಪಾದಿಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಿ, ನಿಯಮಾನುಸಾರ ಪೂರ್ಣಾಹುತಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಇದರಿಂದ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾ ವಿಧಿಯೂ ಶುದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ।