Adhyaya 58

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये कलशाधिवासो नाम सप्तपञ्चाशत्तमो ऽध्यायः अथ अष्टपञ्चाशत्तमो ऽध्यायः स्नानादिविधिः भगवानुवाच ऐशान्यां जनयेत् कुण्डं गुरुर्वह्निञ्च वैष्णवं गायत्र्यष्टशतं हुत्वा सम्पातविधिना घटान्

ಇಂತೆ ಆಗ್ನೇಯ ಆದಿಮಹಾಪುರಾಣದಲ್ಲಿ “ಕಲಶಾಧಿವಾಸ” ಎಂಬ ಐವತ್ತೇಳನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು. ಈಗ ಐವತ್ತೆಂಟನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯ—“ಸ್ನಾನಾದಿ ವಿಧಿ” ಆರಂಭ. ಭಗವಾನ್ ಹೇಳಿದರು—ಈಶಾನ್ಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಗುರು ಕುಂಡವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ ವೈಷ್ಣವ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಪ್ರಜ್ವಲಿಸಬೇಕು; ಗಾಯತ್ರೀಮಂತ್ರದಿಂದ ಎಂಟುನೂರು ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ ‘ಸಂಪಾತ ವಿಧಿ’ಯಂತೆ ಘಟಗಳನ್ನು ಸಂಸ್ಕರಿಸಬೇಕು।

Verse 2

प्रोक्षयेत् कारुशालायां शिल्पिभिर्मूर्तिपैर् व्रजेत् तूर्यशब्दैः कौतुकञ्च बन्धयेद्दक्षिणे करे

ಕಾರುಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ (ಕಾರಿಗರರ ಕಾರ್ಯಾಗಾರದಲ್ಲಿ) ಪ್ರೋಕ್ಷಣ ಮಾಡಬೇಕು; ಶಿಲ್ಪಿಗಳು ಮತ್ತು ಮೂರ್ತಿಕಾರರೊಂದಿಗೆ ಮುಂದುವರಿಯಬೇಕು; ತೂರ್ಯನಾದಗಳ ನಡುವೆ ಬಲಗೈಗೆ ಕೌತುಕ (ರಕ್ಷಾಸೂತ್ರ) ಕಟ್ಟಬೇಕು।

Verse 3

विष्णवे शिपिविष्टेति ऊर्णासूत्रेण सर्षपैः पट्टवस्त्रेण कर्तव्यं देशिकस्यापि कौतुकं

“ವಿಷ್ಣವೇ ಶಿಪಿವಿಷ್ಟೇ” ಎಂಬ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತಾ, ಊರ್ಣಾಸೂತ್ರದಿಂದ, ಸಾಸಿವೆ ಕಾಳುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಮತ್ತು ಪಟ್ಟವಸ್ತ್ರ (ರೇಷ್ಮೆ/ಬಟ್ಟೆಪಟ್ಟಿ) ಮೂಲಕ ಕೌತುಕ (ರಕ್ಷಾಸೂತ್ರ) ತಯಾರಿಸಬೇಕು; ದೇಶಿಕ (ಆಚಾರ್ಯ)ನಿಗೂ ಹಾಗೆಯೇ ಕೌತುಕ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 4

मण्डपे प्रतिमां स्थाप्य सवस्त्रां पूजितान् स्तुवन् नमस्तेर्च्ये सुरेशानि प्रणीते विश्वकर्मणा

ಮಂಡಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ವಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ ಪೂಜಿಸಿ ಸ್ತುತಿಸಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಬೇಕು—“ನಮಸ್ಕಾರ, ಅರ್ಚ್ಯ ದೇವಿ, ಸುರೇಶ್ವರಿ! ವಿಶ್ವಕರ್ಮನಿಂದ ನಿರ್ಮಿತಳಾದ ನಿನಗೆ ನಮಃ।”

Verse 5

प्रभाविताशेषजगद्धात्रि तुभ्यं नमो नमः त्वयि सम्पूजयामीशे नारायणमनामयं

ಸಕಲ ಜಗತ್ತನ್ನು ಧರಿಸುವವಳೇ, ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಚಲಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿದವಳೇ! ನಿನಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕಾರ. ಹೇ ಈಶ್ವರಾ! ನಿನ್ನಲ್ಲಿಯೇ ನಾನು ನಿರಾಮಯ, ದೋಷರಹಿತ ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ಪೂಜಿಸುತ್ತೇನೆ.

Verse 6

रहिता शिल्पिदोषैस्त्वमृद्धियुक्ता सदा भव एवं विज्ञाप्य प्रतिमां नयेत्तां स्नानमण्डपं

“ನೀನು ಶಿಲ್ಪದೋಷಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಳಾಗಿರು; ಸದಾ ಸಮೃದ್ಧಿಯುಕ್ತಳಾಗಿರು”—ಎಂದು ವಿಜ್ಞಾಪಿಸಿ ಆ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಸ್ನಾನಮಂಡಪಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಬೇಕು.

Verse 7

शिल्पिनन्तोषयेद्द्रव्यैर् गुरवे गां प्रदापयेत् चित्रं देवेति मन्त्रेण नेत्रे चोन्मीलयेत्ततः

ಶಿಲ್ಪಿಯನ್ನು ದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ಸಂತೋಷಪಡಿಸಬೇಕು; ಗುರುವಿಗೆ ಒಂದು ಹಸುವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ನಂತರ “ಚಿತ್ರಂ ದೇವ” ಮಂತ್ರದಿಂದ ದೇವಪ್ರತಿಮೆಯ ನೇತ್ರೋನ್ಮೀಲನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 8

मण्डले इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः अग्निर्ज्योतीति दृष्टिञ्च दद्याद्वै भद्रपीठके ततः शुक्लानि पुष्पाणि घृतं सिद्धार्थकं तथा

“ಮಂಡಲೆ” ಎಂಬುದು ಚಿಹ್ನಿತ ಪುಸ್ತಕಪಾಠ. ಭದ್ರಪೀಠದಲ್ಲಿ “ಅಗ್ನಿರ್ಜ್ಯೋತಿಃ” ಮಂತ್ರದಿಂದ ದೃಷ್ಟಿ (ದರ್ಶನ-ನ್ಯಾಸ/ಭಾವನೆ) ನೀಡಬೇಕು; ನಂತರ ಶುಕ್ಲ ಪುಷ್ಪಗಳು, ತುಪ್ಪ ಮತ್ತು ಸಿದ್ಧಾರ್ಥಕ (ಬಿಳಿ ಸಾಸಿವೆ) ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 9

दूर्वां कुशाग्रं देवस्य दद्याच्छिरसि देशिकः मधुवातेति मन्त्रेण नेत्रे चाभ्यञ्जयेद्गुरुः

ದೇಶಿಕ ಆಚಾರ್ಯನು ದೇವಮೂರ್ತಿಯ ಶಿರಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ ದೂರ್ವಾ ಹುಲ್ಲು ಮತ್ತು ಕುಶಾಗ್ರವನ್ನು ಇಡಬೇಕು; “ಮಧು-ವಾತಾ…” ಮಂತ್ರದಿಂದ ಗುರುವು ನೇತ್ರಗಳಿಗೂ ಅಭ್ಯಂಜನ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 10

हिरण्यगर्भमन्त्रेण इमं मेति च कीर्तयेत् घृतेनाभ्यञ्जयेत् पश्चात् पठन् घृतवतीं पुनः

ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭ ಮಂತ್ರದಿಂದ “ಇಮಂ ಮೇ” ಎಂಬುದನ್ನೂ ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು; ನಂತರ ತುಪ್ಪದಿಂದ ಅಭ್ಯಂಜನ ಮಾಡಿ, ಪಠಿಸುತ್ತಾ ಮತ್ತೆ “ಘೃತವತೀ” ಋಕ್ ಅನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು।

Verse 11

मसूरपिष्टे नोद्वर्त्य अतो देवेति कीर्तयन् क्षालयेदुष्णतोयेन सप्त ते ऽग्रेति देशिकः

ಮಸೂರ ಪಿಷ್ಟದಿಂದ ಉದ್ವರ್ತನ ಮಾಡುತ್ತಾ “ಅತೋ ದೇವೇ…” ಎಂದು ಜಪಿಸಬೇಕು; ನಂತರ ದೇಶಿಕನು “ಸಪ್ತ ತೇ’ಗ್ರೇ…” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ ಬೆಚ್ಚಗಿನ ನೀರಿನಿಂದ ತೊಳೆಯಬೇಕು।

Verse 12

द्रुपदादिवेत्यनुलिम्पेदापो हि ष्ठेति सेचयेत् नदीजैस्तीर्थजैः स्नानं पावमानीति रत्नजैः

“ದ್ರುಪದಾದಿವ…” ಮಂತ್ರ ಪಠಿಸುತ್ತಾ ಲೇಪನ ಮಾಡಬೇಕು; “ಆಪೋ ಹಿ ಷ್ಠಾ…” ಎಂದು ಜಪಿಸುತ್ತಾ ಜಲಸೇಚನ ಮಾಡಬೇಕು। ನದಿ-ತೀರ್ಥ ಜಲಗಳಿಂದ ಸ್ನಾನ, ರತ್ನಗಳಿಂದ ಶುದ್ಧಿ “ಪಾವಮಾನೀ” ಸ್ತೋತ್ರದಿಂದ ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 13

समुद्रं गच्छ चन्दनैस्तीर्थमृत्कलशेन च शन्नो देवीः स्नापयेच्च गायत्र्याप्युष्णवारिणा

ಚಂದನದೊಂದಿಗೆ ಹಾಗೂ ತೀರ್ಥಮಣ್ಣಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಕಲಶದೊಂದಿಗೆ ಸಮುದ್ರದ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕು. “ಶಂ ನೋ ದೇವೀಃ” ಮಂತ್ರ ಪಠಿಸಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಗಾಯತ್ರಿ ಜಪಿಸುತ್ತಾ ಬೆಚ್ಚಗಿನ ನೀರಿನಿಂದಲೂ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು।

Verse 14

पञ्चमृद्धिर्हिरण्येति स्नापयेत्परमेश्वरं सिकताद्भिरिर्मं मेति वल्मीकोदघटेन च

“ಪಞ್ಚಮೃದ್ದಿಃ” ಹಾಗೂ “ಹಿರಣ್ಯೇತಿ” ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಜಪಿಸಿ ಪರಮೇಶ್ವರನಿಗೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಮರಳಿನಿಂದ “ಇರ್ಮಂ ಮೇ” ಜಪಿಸುತ್ತಾ, ವಲ್ಮೀಕದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಘಟದಲ್ಲಿ ತಂದ ನೀರಿನಿಂದಲೂ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 15

तद्विष्णोरिति ओषध्यद्भिर्या ओषधीति मन्त्रतः यज्ञायज्ञेति काषायैः पञ्चभिर्गव्यकैस्ततः

“ತದ್ವಿಷ್ಣೋಃ” ಮಂತ್ರ ಜಪಿಸುತ್ತಾ ಔಷಧಿದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ಕರ್ಮ ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು. “ಯಾ ಓಷಧೀಃ” ಮಂತ್ರವಿಧಿಯಂತೆ, ಹಾಗೆಯೇ “ಯಜ್ಞಾಯಯಜ್ಞೇತಿ” ಮಂತ್ರದಿಂದ; ನಂತರ ಕಷಾಯಗಳು ಮತ್ತು ಗೋವಿನ ಪಂಚಗವ್ಯಗಳಿಂದ ಮುಂದಿನ ಕ್ರಿಯೆ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 16

पयः पृथिव्यां मन्त्रेण याः फलिनी फलाम्बुभिः विश्वतश् चक्षुः सौम्येन पूर्वेण कलसेन च

ಮಂತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಹಾಲನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು/ಪ್ರೋಕ್ಷಿಸಬೇಕು. “ಯಾಃ ಫಲಿನೀ” ಮಂತ್ರದಿಂದ ಫಲಮಿಶ್ರಿತ ನೀರಿನಿಂದ ಫಲಪ್ರದ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಆವಾಹಿಸಬೇಕು. “ವಿಶ್ವತಶ್ಚಕ್ಷುಃ” ಮಂತ್ರದಿಂದ ಸರ್ವದರ್ಶಿ ನೇತ್ರವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಸೌಮ್ಯವಾದ ಪೂರ್ವದ ಕಲಶದಿಂದಲೂ ಈ ಕರ್ಮವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು.

Verse 17

सोमं राजानमित्येवं विष्णो रराटं दक्षतः हंसः शुचिः पश्चिमेन कुर्यादुद्वर्तनं हरेः

“ಸೋಮಂ ರಾಜಾನಂ…” ಮಂತ್ರ ಜಪಿಸಿ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಲಲಾಟವನ್ನು ಮರ್ಧಿಸಿ ಶುದ್ಧಿಪಡಿಸಬೇಕು. ಬಲಭಾಗದಿಂದ “ಹಂಸಃ”, ಎಡಭಾಗದಿಂದ “ಶುಚಿಃ” ಮಂತ್ರದೊಂದಿಗೆ, ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಿಮದಿಂದ ಹರಿಯ ಉದ್ವರ್ತನ (ಒಣ ಪುಡಿ-ಘರ್ಷಣ ಶುದ್ಧಿ) ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 18

मूर्धानन्दिवमन्त्रेण धात्रीं मांसीं च के ददेत् मानस्तोकेति मन्त्रेण गन्धद्वारेति गन्धकैः

“ಮೂರ್ಧಾನಂ ದಿವಂ…” ಮಂತ್ರದಿಂದ ಧಾತ್ರೀ (ಆಮಲಕಿ) ಮತ್ತು ಮಾಂಸಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. “ಮಾ ನಃ ಸ್ತೋಕೆ…” ಮಂತ್ರದಿಂದ, ಹಾಗೆಯೇ “ಗಂಧದ್ವಾರೆ…” ವೈದಿಕ ಸೂಕ್ತದೊಂದಿಗೆ, ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 19

मयूरपिच्छेनोद्वर्त्य इति घ, चिह्नितपुस्तकपाठः गायत्र्या गन्धवारिणा इति ग, घ, ङ, चिह्नितपुस्तकत्रयपाठः धात्रीमांस्युदकेन चेति घ, चिह्नितपुस्तकपाठः इदमापेति च घटैर् एताशीतिपदस्थितैः एह्येहि भगवन् विष्णो लोकानुग्राहकारक

‘ನವಿಲುಪಿಚ್ಛದಿಂದ ದೇಹಕ್ಕೆ ಉದ್ದ್ವರ್ತನ ಮಾಡು’—ಎಂದು ಒಂದು ಪಾಠ; ‘ಗಾಯತ್ರಿ ಜಪಿಸುತ್ತ ಸುಗಂಧಜಲದಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡು’—ಎಂದು ಮೂರು ಪಾಠಗಳು; ‘ಧಾತ್ರೀ (ನೆಲ್ಲಿಕಾಯಿ) ಮತ್ತು ಮಾಂಸೀ (ಜಟಾಮಾಂಸೀ) ಮಿಶ್ರಿತ ನೀರಿನಿಂದ’—ಎಂದು ಮತ್ತೊಂದು ಪಾಠ. ನಂತರ ಎಂಭತ್ತು ಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಕಲಶಗಳೊಂದಿಗೆ ‘ಇದಮ್ ಆಪಃ…’ ಜಪಿಸಿ—‘ಬಾ ಬಾ, ಭಗವಾನ್ ವಿಷ್ಣೋ, ಲೋಕಾನುಗ್ರಹಕಾರಕ’ ಎಂದು ಆವಾಹನ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 20

यज्ञभागं गृहाणेमं वासुदेव नमोस्तु ते अनेनावाह्य देवेशं कुर्यात् कौतुकमोचनं

‘ಓ ವಾಸುದೇವ, ಯಜ್ಞದ ಈ ಭಾಗವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು; ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.’ ಈ ಮಂತ್ರದಿಂದ ದೇವೇಶನನ್ನು ಆವಾಹಿಸಿ ಕೌತುಕ (ರಕ್ಷಾಸೂತ್ರ) ಮೋಚನವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 21

मुञ्चामि त्वेति सूक्तेन देशिकस्यापि मोचयेत् हिरण्मयेन पाद्यं दद्यादतो देवेति चार्घ्यकं

‘ಮುಞ್ಚಾಮಿ ತ್ವಾ…’ ಎಂದು ಆರಂಭವಾಗುವ ಸೂಕ್ತದಿಂದ ದೇಶಿಕ (ಆಚಾರ್ಯ)ನಿಗೂ ಮೋಚನ ಮಾಡಬೇಕು. ಬಂಗಾರದ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಪಾದ್ಯವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ನಂತರ ‘ಅತೋ ದೇವ…’ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ನಿವೇದಿಸಬೇಕು.

Verse 22

मधुवाता मधुपर्कं मयि गृह्णामि चाचमेत् अक्षन्नमीमदन्तेति किरेद्दर्वाक्षतं बुधः

‘ಮಧುವಾತಾ…’ ಮಂತ್ರ ಜಪಿಸಿ ಮಧುಪರ್ಕವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ನಂತರ ಆಚಮನ ಮಾಡಬೇಕು. ‘ಅಕ್ಷನ್ನಮೀಮದಂತೇತಿ’ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತ ಜ್ಞಾನಿ ದರ್ವಿಯಿಂದ ಅಕ್ಷತ (ಅಖಂಡ ಅಕ್ಕಿ) ಚೆಲ್ಲಬೇಕು.

Verse 23

काण्डान्निर्मञ्छनं कुर्याद्गन्धं गन्धवतीति च उन्नयामीति माल्यञ्च इदं विष्णुः पवित्रकं

ಕಾಂಡಗಳಿಂದ ತಂತುಗಳನ್ನು ತೆಗೆಯಿಸಿ ಪವಿತ್ರಕ (ಶುದ್ಧಿಹಾರ/ಸೂತ್ರ)ವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು. ಗಂಧ ಅರ್ಪಿಸುವಾಗ ‘ಗಂಧವತೀ’ ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕು; ಮಾಲೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ಸ್ಥಾಪಿಸುವಾಗ ‘ಉನ್ನಯಾಮಿ’ ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕು. ಇದು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪವಿತ್ರಕ ವಿಧಿ.

Verse 24

वृहस्पते वस्त्रयुग्मं वेदाहमित्युत्तरीयकं महाव्रतेन सकलीपुष्पं चौषधयः क्षिपेत्

ಬೃಹಸ್ಪತಿಗೆ ‘ವೇದಾಹಮ್’ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತಾ ವಸ್ತ್ರಯುಗ್ಮವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ‘ಮಹಾವ್ರತೇನ’ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಉತ್ತರೀಯ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ‘ಸಕಲೀ’ ಪುಷ್ಪ ಮತ್ತು ಔಷಧಿದ್ರವ್ಯಗಳನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 25

धूपं दद्याद्धूरसीति विभ्राट्सूक्तेन चाञ्जनं युञ्जन्तीति च तिलकं दीर्घायुष्ट्वेति माल्यकं

‘ಧೂರಸಿ’ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಧೂಪವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ವಿಭ್ರಾಟ್-ಸೂಕ್ತದಿಂದ ಅಂಜನ (ಕಾಜಲ್) ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು; ‘ಯುಞ್ಜಂತೀ’ ಮಂತ್ರದಿಂದ ತಿಲಕವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ‘ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಟ್ವೇ’ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಮಾಲೆಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 26

इन्द्रच्छत्रेति छत्रन्तु आदर्शन्तु विराजतः चामरन्तु विकर्णेन भूषां रथन्तरेण च

ಛತ್ರವನ್ನು ‘ಇಂದ್ರಛತ್ರ’ ಎಂದು ಸೂಚಿಸಬೇಕು; ಕನ್ನಡಿಯನ್ನು ‘ವಿರಾಜತಃ’ ಮಂತ್ರದಿಂದ; ಚಾಮರವನ್ನು ‘ವಿಕರ್ಣೇನ’ ಮಂತ್ರದಿಂದ; ಮತ್ತು ಭೂಷಣ/ಅಲಂಕಾರವನ್ನು ‘ರಥಂತರೇಣ’ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 27

व्यजनं वायुदैवत्यैर् मुञ्चामि त्वेति पुष्पकं वेदाद्यैः संस्तुतिं कुर्याद्धरेः पुरुषसूक्ततः

ವಾಯು ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಷ್ಠಾನವಿರುವ ವ್ಯಜನ (ಪಂಖಾ)ವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾ ‘ಮುಞ್ಚಾಮಿ ತ್ವೇ’—“ನಿನಗಾಗಿ ಇದನ್ನು ಅಲೆಯುತ್ತೇನೆ/ಬಿಡುತ್ತೇನೆ”—ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕು; ನಂತರ ಪುಷ್ಪಗಳೊಂದಿಗೆ ಪುರುಷಸೂಕ್ತದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ವೈದಿಕ ಸೂಕ್ತಗಳಿಂದ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಬೇಕು।

Verse 28

सर्वमेतत्समं कुर्यात् पिण्डिकादौ हरादिके देवस्योत्थानसमये सौपर्णं सूक्तमुच्चरेत्

ಪಿಂಡಿಕಾ ಮೊದಲಾದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿಯೂ ಹಾಗೂ ಹರ (ಶಿವ) ಮೊದಲಾದ ಇತರ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ಸಮಾನ ವಿಧಿಯಿಂದ ಮಾಡಬೇಕು. ದೇವತೆಯ ಉತ್ತಾನ/ಜಾಗರಣ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸೌಪರ್ಣ ಸೂಕ್ತವನ್ನು ಪಠಿಸಬೇಕು।

Verse 29

उत्तिष्ठेति समुत्थाप्य शय्याया मण्डपे नयेत् शाकुनेनैव सूक्तेन देवं ब्रह्मरथादिना

“ಉತ್ತಿಷ್ಠ” ಎಂದು ಹೇಳಿ ದೇವರನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿ ಶಯ್ಯೆಯಿಂದ ಮಂಡಪಕ್ಕೆ ಕರೆತರುವುದು; ಶಾಕುನ ಸೂಕ್ತವನ್ನೇ ಪಠಿಸುತ್ತ ಬ್ರಹ್ಮರಥಾದಿಗಳ ಮೂಲಕ ದೇವಯಾತ್ರೆಯನ್ನು ನಡೆಸಬೇಕು।

Verse 30

अतो देवेति सूक्तेन प्रातिमां पिण्डिकां तथा श्रीसूक्तेन च शय्यायां विष्णोस्तु शकलीकृतिः

“ಅತೋ ದೇವ…” ಸೂಕ್ತದಿಂದ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನೂ ಪಿಂಡಿಕೆಯನ್ನು (ಆಧಾರಗೋಳ) ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು; ಶ್ರೀಸೂಕ್ತದಿಂದ ಶಯ್ಯೆಯ ಮೇಲೆ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಶಕಲೀಕೃತಿ/ಸಂಯೋಜಿತ ವಿನ್ಯಾಸವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು।

Verse 31

तत्त्वायामीति घ, चिह्नितपुस्तकपाठः मृगराजं वृषं नागं व्यजनं कलशं तथा वैजयन्तीं तथा भेरीं दीपमित्यष्टमङ्गलं

‘ತತ್ತ್ವಾಯಾಮಿತಿ…’—ಇದು ಗುರುತಿಸಲಾದ ಹಸ್ತಪ್ರತಿ-ಪಾಠ. ಅಷ್ಟಮಂಗಳಗಳು: ಮೃಗರಾಜ (ಸಿಂಹ), ವೃಷ, ನಾಗ, ವ್ಯಜನ (ಚಾಮರ), ಕಲಶ, ವೈಜಯಂತೀ, ಭೇರಿ, ದೀಪ।

Verse 32

दर्शयेदश्वसूक्तेन पाददेशे त्रिपादिति उखां पिधानकं पात्रमम्बिकां दर्विकां ददेत्

ಅಶ್ವಸೂಕ್ತದಿಂದ (ವಿಧಿಯನ್ನು) ಪ್ರದರ್ಶಿಸಬೇಕು; ಪಾದದೇಶದಲ್ಲಿ ತ್ರಿಪಾದ (ಮೂರು ಕಾಲಿನ ಆಧಾರ) ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಉಖಾ, ಅದರ ಪಿಧಾನಕ (ಮುಚ್ಚಳ), ಪಾತ್ರ, ಅಂಬಿಕಾ ಮತ್ತು ದರ್ವಿ ನೀಡಬೇಕು।

Verse 33

मुषलोलूखलं दद्याच्छिलां सम्मार्जनीं तथा तथा भोजनभाण्डानि गृहोपकारणानि च

ಮುಷಲ ಮತ್ತು ಉಲೂಖಲ (ಒಕ್ಕಲಿ), ಶಿಲೆ (ಅರೆಯುವ ಕಲ್ಲು) ಹಾಗೂ ಸಮ್ಮಾರ್ಜನಿ (ಬೂದಿ) ನೀಡಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಭೋಜನಪಾತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಗೃಹೋಪಕರಣಗಳನ್ನೂ ಒದಗಿಸಬೇಕು।

Verse 34

शिरोदेशे च निद्राख्यं वस्त्ररत्नयुतं घटं खण्डखाद्यैः पूरयित्वा स्नपनस्य विधिः स्मृतः

ಶಿರೋಭಾಗದಲ್ಲಿ ‘ನಿದ್ರಾ’ ಎಂಬ, ವಸ್ತ್ರ-ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಘಟವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ಅದನ್ನು ಖಂಡ-ಮಧುರ ನೈವೇದ್ಯದ ತುಂಡುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ಇದೇ ಸ್ನಪನ (ಆಚಾರಸ್ನಾನ) ವಿಧಿ ಎಂದು ಸ್ಮೃತವಾಗಿದೆ.