Adhyaya 49

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये चतुर्विंशतिमूर्तिस्तोत्रं नाम अष्टाचत्वारिंशो ऽध्यायः अथोनपञ्चाशो ऽध्यायः मत्स्यादिलक्षणवर्णनं भगवानुवाच दशावतारं मत्स्यादिलक्षणं प्रवदामि ते मत्स्याकारस्तु मत्स्यः स्यात् कूर्मः कार्माकृलिर्भवेत्

ಇಂತೆ ಆದಿಮಹಾಪುರಾಣವಾದ ಆಗ್ನೇಯ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ‘ಚತುರ್ವಿಂಶತಿಮೂರ್ತಿಸ್ತೋತ್ರ’ ಎಂಬ ಅಷ್ಟಾಚತ್ವಾರಿಂಶ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು. ಈಗ ಒಂಬತ್ತನಾಲ್ಕನೇ ಅಧ್ಯಾಯ—‘ಮತ್ಸ್ಯಾದಿ ಲಕ್ಷಣವರ್ಣನ’. ಭಗವಾನ್ ಹೇಳಿದರು: ಮತ್ಸ್ಯದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ದಶಾವತಾರಗಳ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಮೀನು ಆಕಾರವಿರುವವನು ಮತ್ಸ್ಯ; ಆಮೆ ಆಕಾರವಿರುವವನು ಕೂರ್ಮ.

Verse 2

शङ्खपद्मी इति ग, ङ, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः नराङ्गो वाथ कर्तव्यो भूवराहो गदादिभृत् दक्षिणे वामके शङ्खं लक्ष्मीर्वा पद्ममेव वा

ಗ ಮತ್ತು ಙ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಿದ ಎರಡು ಹಸ್ತಪ್ರತಿಗಳ ಪಾಠದಲ್ಲಿ ಹೆಸರು ‘ಶಂಖಪದ್ಮೀ’ ಎಂದು ಬಂದಿದೆ. ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ಮಾನವದೇಹಯುಕ್ತವಾಗಿ ಅಥವಾ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಧರಿಸಿದ ವರಾಹರೂಪವಾಗಿ, ಗದಾದಿ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದಂತೆ ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು. ಬಲ ಮತ್ತು ಎಡ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಶಂಖ ಇರಲಿ; ಜೊತೆಗೆ ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಇರಲಿ, ಅಥವಾ ಕೇವಲ ಪದ್ಮ ಮಾತ್ರ ಇರಲಿ.

Verse 3

श्रीवामकूर्परस्था तु क्ष्मानन्तौ चरणानुगौ वराहस्थापनाद्राज्यं भवाब्धितरणं भवेत्

ಶ್ರೀ (ಲಕ್ಷ್ಮೀ)ಯನ್ನು ಎಡ ಮೊಣಕೈ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು; ಕ್ಷ್ಮಾ (ಭೂಮಿ) ಮತ್ತು ಅನಂತನನ್ನು ಪಾದಗಳ ಅನುಗಾಮಿಗಳಾಗಿ (ಸೇವಕರಾಗಿ) ತೋರಿಸಬೇಕು. ಇಂತಹ ವರಾಹಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದರೆ ರಾಜ್ಯಲಾಭವಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಭವಸಾಗರ ದಾಟುವ ಉಪಾಯವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 4

नरसिंहो विवृत्तास्यो वामोरुक्षतदानवः तद्वक्षो दारयन्माली स्फुरच्चक्रगदाधरः

ನರಸಿಂಹನು ಬಾಯನ್ನು ವಿಶಾಲವಾಗಿ ತೆರೆದವನಾಗಿರಲಿ; ಎಡ ತೊಡೆಯಿಂದ ದಾನವನನ್ನು ಹೊಡೆದನು. ಮಾಲಾಧಾರಿಯಾಗಿ ಅವನ ವಕ್ಷಸ್ಥಲವನ್ನು ಚೀರಿ, ಮಿನುಗುವ ಚಕ್ರ ಮತ್ತು ಗದೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿದವನಾಗಿರಲಿ.

Verse 5

छत्री दण्डी वामनः स्यादथवा स्याच्चतुर्भुजः रामश्चापेषुहस्तः स्यात् कड्गी परशुनान्वितः

ವಾಮನನನ್ನು ಛತ್ರ ಮತ್ತು ದಂಡವನ್ನು ಧರಿಸಿದವನಾಗಿ ತೋರಿಸಬೇಕು, ಅಥವಾ ಚತುರ್ಭುಜನಾಗಿಯೂ ತೋರಿಸಬಹುದು. ರಾಮನನ್ನು ಧನುಸ್ಸು-ಬಾಣಗಳನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದವನಾಗಿ ತೋರಿಸಬೇಕು; ಪರ್ಯಾಯವಾಗಿ ಖಡ್ಗಧಾರಿ ಮತ್ತು ಪರಶುಸಹಿತನಾಗಿಯೂ ಇರಬಹುದು.

Verse 6

रामश्चापी शरी खड्गी शङ्खी वा द्विभुजः स्मृतः गदालाङ्गलधारी च रामो वाथ चतुर्भुजः

ರಾಮನನ್ನು ದ್ವಿಭುಜನಾಗಿ ಸ್ಮರಿಸಲಾಗಿದೆ—ಧನುರ್ಧಾರಿ, ಬಾಣಧಾರಿ, ಖಡ್ಗಧಾರಿ ಅಥವಾ ಶಂಖಧಾರಿ. ಅಥವಾ ರಾಮನನ್ನು ಚತುರ್ಭುಜನಾಗಿಯೂ ತೋರಿಸಬಹುದು; ಗದೆ ಮತ್ತು ಲಾಂಗಲ (ಹಲ)ವನ್ನು ಧರಿಸಿದವನಾಗಿ.

Verse 7

वामोर्ध्वे लाङ्गलं दद्यादधः शङ्खं सुशोभनं मुषलं दक्षिणोर्ध्वे तु चक्रञ्चाधः सुशोभनं

ಎಡ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಲಾಂಗಲವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಅದರ ಕೆಳಗೆ ಸುಶೋಭಿತ ಶಂಖವನ್ನು ಇಡಬೇಕು. ಬಲ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮುಸಲವನ್ನು ನೀಡಿ, ಅದರ ಕೆಳಗೆ ಸುಶೋಭಿತ ಚಕ್ರವನ್ನು ಇಡಬೇಕು.

Verse 8

शान्तात्मा लम्बकर्णश् च गौराङ्गश्चाम्बरावृतः ऊर्ध्वपद्मस्थितो बुद्धो वरदाभयदायकः

ಬುದ್ಧನು ಶಾಂತಾತ್ಮ, ದೀರ್ಘಕರ್ಣ, ಗೌರಾಂಗ ಮತ್ತು ವಸ್ತ್ರಾವೃತ. ಅವನು ಉನ್ನತ ಪದ್ಮಾಸನದಲ್ಲಿ ಆಸೀನನಾಗಿ ವರದ ಹಾಗೂ ಅಭಯ ಮುದ್ರೆಯಿಂದ ವರ ಮತ್ತು ನಿರ್ಭಯತೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ.

Verse 9

धनुस्तूणान्वितः कल्की म्लेच्छोत्सादकरो द्विजः अथवाश्वस्थितः खड्गी शङ्खचक्रशरान्वितः

ಕಲ್ಕಿ—ದ್ವಿಜನಾಗಿ—ಧನುಸ್ಸು ಮತ್ತು ತೂಣೀರದಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿ ಮ್ಲೇಚ್ಛರ ಸಂಹಾರಕನಾಗುವನು. ಅಥವಾ ಅವನು ಅಶ್ವಾರೂಢನಾಗಿ ಖಡ್ಗಧಾರಿಯಾಗಿ, ಶಂಖ-ಚಕ್ರ-ಶರಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿ ವರ್ಣಿಸಲ್ಪಡುವನು.

Verse 10

लक्षणं वासुदेवादिनवकस्य वदामि ते दक्षिणोर्ध्वे गदा वामे वामोर्ध्वे चक्रमुत्तमं

ವಾಸುದೇವಾದಿ ನವಕದ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ: ಬಲ ಮೇಲ್ಹಸ್ತದಲ್ಲಿ ಗದೆ, ಮತ್ತು ಎಡ ಹಸ್ತದಲ್ಲಿ—ಎಡ ಮೇಲ್ಹಸ್ತದಲ್ಲಿ—ಉತ್ತಮ ಚಕ್ರ.

Verse 11

ब्रह्मेशौ पार्श्वगौ नित्यं वासुदेवोस्ति पूर्ववत् शङ्खी स वरदो वाथ द्विभुजो वा चतुर्भुजः

ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಈಶ (ಶಿವ) ಸದಾ ಪಾರ್ಶ್ವಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತರಾಗಿರಬೇಕು; ವಾಸುದೇವನು ಪೂರ್ವವತ್ತೇ ಇರಲಿ. ಅವನು ಶಂಖಧಾರಿ, ವರದರೂಪದಲ್ಲಿಯೂ ತೋರಿಸಬಹುದು; ಅವನನ್ನು ದ್ವಿಭುಜ ಅಥವಾ ಚತುರ್ಭುಜ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಿಸಬೇಕು.

Verse 12

लाङ्गली मुषली रामो गदापद्मधरः स्मृतः वामोरुहृतदानव इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः गौराङ्गश्चायुधावृत इति ख, ग, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः धनुर्वाणान्वित इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः प्रद्युम्नो दक्षिणे वज्रं शङ्खं वामे धनुः करे

ಬಲರಾಮನು ಲಾಂಗಲಿ (ನಂಗಲು) ಮತ್ತು ಮುಷಲಿ (ಮುಸಲ) ಧರಿಸಿದವನು, ಹಾಗೆಯೇ ಗದೆ ಮತ್ತು ಪದ್ಮ ಧರಿಸಿದವನು ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. (ಕೆಲವು ಪಾಠಭೇದಗಳಲ್ಲಿ—“ವಾಮೋರುಹೃತದಾನವ”, “ಗೌರಾಂಗ ಮತ್ತು ಆಯುಧಾವೃತ”, “ಧನುರ್ವಾಣಾನ್ವಿತ” ಎಂದು ಕೂಡ ಇದೆ.) ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನು ಬಲಗೈಯಲ್ಲಿ ವಜ್ರ, ಎಡಗೈಯಲ್ಲಿ ಶಂಖ ಮತ್ತು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 13

गदानाभ्यावृतः पीत्या प्रद्युम्नो वा धनुःशरी चतुर्भुजो निरुद्धः स्यात्तथा नारायणो विभुः

ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನನನ್ನು ನಾಭಿಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಗದೆಯಿಂದ ಆವೃತನಾಗಿ, ಪೀತವರ್ಣದ ಕಾಂತಿಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವವನಾಗಿ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು; ಅನಿರುದ್ಧನನ್ನು ಧನುಸ್ಸು-ಬಾಣ ಧರಿಸಿದ ಚತುರ್ಭುಜನಾಗಿ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ಪ್ರಭು ನಾರಾಯಣನನ್ನೂ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

Verse 14

चतुर्मुखश् चतुर्बाहुर्वृहज्जठरमण्डलः लम्बकूर्चो जटायुक्तो व्रह्मा हंसाग्रवाहनः

ಬ್ರಹ್ಮನು ಚತುರ್ಮುಖ ಮತ್ತು ಚತುರ್ಭುಜ; ಅವನ ಜಠರಮಂಡಲ ವಿಶಾಲವಾಗಿ ವೃತ್ತಾಕಾರವಾಗಿದೆ. ಅವನಿಗೆ ದೀರ್ಘ ಕೇಶಗುಚ್ಛಗಳಿದ್ದು ಜಟೆಯಿಂದ ಯುಕ್ತನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಅವನ ಪ್ರಧಾನ ವಾಹನ ಹಂಸ.

Verse 15

दक्षिणे चाक्षसूत्रञ्च स्रुवो वामे तु कुण्डिका आज्यस्थाली सरस्वती सावित्री वामदक्षिणे

ಬಲಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅಕ್ಷಸೂತ್ರ (ಜಪಮಾಲೆ) ಇರಲಿ; ಎಡಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸ್ರುವ (ಹೋಮ ಚಮಚ) ಮತ್ತು ಕುಂಡಿಕಾ (ಜಲಪಾತ್ರ) ಇರಲಿ. ಆಜ್ಯಸ್ಥಾಲಿ (ಘೃತಪಾತ್ರ)ಯನ್ನೂ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು; ಸರಸ್ವತಿ ಮತ್ತು ಸಾವಿತ್ರಿಯನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಎಡ ಮತ್ತು ಬಲಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

Verse 16

विष्णुरष्टभुजस्तार्क्षे करे खड्गस्तु दक्षिणे गदाशरश् च वरदो वामे कार्मुकखेटके

ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಅಷ್ಟಭುಜನೆಂದು, ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ (ಗರುಡ) ಮೇಲೆ ಆರೂಢನಾಗಿ ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅವನ ಬಲಗೈಗಳಲ್ಲಿ ಖಡ್ಗವಿದೆ; ಗದೆ ಮತ್ತು ಶರ (ಬಾಣ)ವನ್ನೂ ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಎಡಗೈಗಳಿಂದ ವರ ನೀಡುತ್ತಾ ಧನುಸ್ಸು ಮತ್ತು ಖೇಟಕ (ಗುರಾಣಿ)ವನ್ನೂ ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 17

चक्रशङ्खौ चतुर्बाहुर् नरसिंहश् चतुर्भुजः शङ्खचक्रधरो वापि विदारितमहासुरः

ನರಸಿಂಹನನ್ನು ನಾಲ್ಕು ಭುಜಗಳೊಂದಿಗೆ, ಚಕ್ರ ಮತ್ತು ಶಂಖ ಧರಿಸಿದವನಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸಬೇಕು; ಅಥವಾ ಶಂಖ-ಚಕ್ರಧಾರಿಯಾಗಿ ಮಹಾಸುರನನ್ನು ವಿದಾರಿಸಿದವನಾಗಿ ತೋರಿಸಬೇಕು.

Verse 18

अचतुर्बाहुर्वराहस्तु शेषः पाणितले धृतः धारयन् बाहुना पृथ्वीं वाम्नेन कमलाधरः

ವರಾಹನು ಚತುರ್ಭುಜನಲ್ಲ; ಅವನು ತನ್ನ ಕೈತಳದಲ್ಲಿ ಶೇಷನನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಒಂದು ಭುಜದಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಎಡಭುಜದಲ್ಲಿ ಕಮಲವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ.

Verse 19

पादलग्ना धरा कार्या पदा लक्ष्मीर्व्यवस्थिता त्रैलोक्यमोहनस्तार्क्ष्ये अष्टबाहुस्तु दक्षिणे

ಧರೆಯನ್ನು ಪಾದಗಳಿಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿರುವಂತೆ ರೂಪಿಸಬೇಕು; ಲಕ್ಷ್ಮಿಯನ್ನು ಪಾದಗಳ ಬಳಿ ಸ್ಥಿತಳಾಗಿ ತೋರಿಸಬೇಕು. ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ (ಗರುಡ) ಮೇಲೆ ‘ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಮೋಹನ’ನನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸಬೇಕು; ಬಲಭಾಗದಲ್ಲಿ ದೇವತೆ ಅಷ್ಟಭುಜನಾಗಿರಬೇಕು.

Verse 20

चक्रं खड्गं च मुषलं अङ्कुशं वामके करे शङ्खशार्ङ्गगदापाशान् पद्मवीणासमन्विते

ಎಡ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಚಕ್ರ, ಖಡ್ಗ, ಮುಷಲ ಮತ್ತು ಅಂಕುಶ ಇರಲಿ; ಹಾಗೆಯೇ ಶಂಖ, ಶಾರ್ಙ್ಗ (ಧನುಸ್ಸು), ಗದೆ, ಪಾಶ, ಪದ್ಮ ಮತ್ತು ವೀಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಕೂಡ ಸಮನ್ವಿತಳಾಗಿರಲಿ.

Verse 21

लक्ष्मीः सरस्वती कार्ये विश्वरूपो ऽथ दक्षिणे मुद्गरं च तथा पाशं शक्तिशूलं शरं करे

ಎಡಭಾಗದಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಮತ್ತು ಸರಸ್ವತಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು; ಬಲಭಾಗದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವರೂಪನನ್ನು. ಅವನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಮುದ್ಗರ, ಪಾಶ, ಶಕ್ತಿ, ಶೂಲ ಮತ್ತು ಶರವನ್ನು ಧರಿಸಿದಂತೆ ತೋರಿಸಬೇಕು.

Verse 22

वामे शङ्खञ्च शार्ङ्गञ्च गदां पाशं च तोमरं दक्षिणे चक्रमिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः गदी रत्यावृत इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः लम्बभ्रुव इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाटः धारयन्नाकुलां पृथ्वीं वामेन कमलामध इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः लाङ्गलं परशुं दण्डं छुरिकां चर्मक्षेपकं

ಎಡ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಶಂಖ, ಶಾರ್ಙ್ಗ (ಧನುಸ್ಸು), ಗದೆ, ಪಾಶ ಮತ್ತು ತೋಮರ; ಬಲ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಚಕ್ರ—ಎಂದು ಗುರುತಿಸಲಾದ ಹಸ್ತಪ್ರತಿ ಪಾಠ. ಇತರ ಗುರುತಿಸಲಾದ ಪಾಠಗಳಲ್ಲಿ “ಗದಾಧಾರಿ, ರತಿದೇವಿಯಿಂದ ಆವೃತ”, “ದೀರ್ಘ ಭ್ರೂಗಳವನು”, ಹಾಗೂ “ವ್ಯಾಕುಲ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಧರಿಸಿ; ಎಡ ಕೈಯಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಕಮಲಾ (ಲಕ್ಷ್ಮೀ)ಯನ್ನು ಧರಿಸಿ” ಎಂದು ಬರುತ್ತದೆ. ಇನ್ನೂ—ಲಾಂಗಲ, ಪರಶು, ದಂಡ, ಛುರಿಕೆ ಮತ್ತು ಚರ್ಮಕ್ಷೇಪಕ (ಚರ್ಮ-ಪ್ರಕ್ಷೇಪಣ ಆಯುಧ)ಗಳೂ ಉಲ್ಲೇಖಿತವಾಗಿವೆ.

Verse 23

विंशद्बाहुश् चतुर्वक्त्रो दक्षिणस्थोथ वामके त्रिनेत्रे वामपार्श्वे न शयितो जलशाय्यपि

ಅವನು ಇಪ್ಪತ್ತು ಭುಜಗಳೂ ನಾಲ್ಕು ಮುಖಗಳೂಳ್ಳವನು; ಬಲಭಾಗದಲ್ಲಿಯೂ ಎಡಭಾಗದಲ್ಲಿಯೂ ಸ್ಥಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ತ್ರಿನೇತ್ರ; ಎಡ ಪಾರ್ಶ್ವದಲ್ಲಿ ಜಲಶಾಯಿ ರೂಪದಲ್ಲಿಯೂ ಅವನನ್ನು ಶಯನಸ್ಥನಾಗಿ ತೋರಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 24

श्रिया धृतैकचरणो विमलाद्याभिरीडितः नाभिपद्मचतुर्वक्त्रो हरिशङ्करको हरिः

ಶ್ರೀ (ಲಕ್ಷ್ಮೀ)ಯಿಂದ ಧೃತವಾದ ಏಕಚರಣನಾದ ಹರಿ, ವಿಮಲಾ ಮೊದಲಾದ ದೇವಿಯರಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಡುವವನು; ಅವನ ನಾಭಿಪದ್ಮದಿಂದ ಚತುರ್ಮುಖ (ಬ್ರಹ್ಮ) ಪ್ರಾದುರ್ಭವಿಸಿದನು; ಮತ್ತು ಹರಿ ಹಾಗೂ ಶಂಕರ—ಇವರಿಬ್ಬರಿಗೂ ಕಾರಣಭೂತನಾದ ಆ ಪರಮ ಹರಿಯೇ ಆರಾಧ್ಯನು.

Verse 25

शूलर्ष्टिधारी दक्षे च गदाचक्रधरो पदे रुद्रकेशवलक्ष्माङ्गो गौरीलक्ष्मीसमन्वितः

ಬಲ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಅವನು ಶೂಲ ಮತ್ತು ಋಷ್ಟಿ (ಭಾಲ)ಯನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಎಡ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಗದೆ ಮತ್ತು ಚಕ್ರ. ಅವನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ರುದ್ರ ಮತ್ತು ಕೇಶವದ ಚಿಹ್ನೆಗಳು, ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಲಕ್ಷಣಗಳೊಡನೆ ಇವೆ; ಅವನು ಗೌರೀ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಮನ್ವಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ.

Verse 26

शङ्खचक्रगदावेदपाणिश्चाश्वशिरा हरिः वामपादो धृतः शेषे दक्षिणः कूर्मपृष्ठगः

ಅಶ್ವಶಿರಾ ಹರಿ ತನ್ನ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಶಂಖ, ಚಕ್ರ, ಗದೆ ಮತ್ತು ವೇದವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅವನ ಎಡ ಪಾದವು ಶೇಷನ ಮೇಲೆ ಧೃತವಾಗಿದೆ, ಬಲ ಪಾದವು ಕೂರ್ಮ (ಆಮೆ) ಯ ಬೆನ್ನಿನ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 27

दत्तात्रेयो द्विबाहुः स्याद्वामोत्सङ्गे श्रिया सह विश्वक्सेनश् चक्रगदी हली शङ्खी हरेर्गणः

ದತ್ತಾತ್ರೇಯನನ್ನು ದ್ವಿಭುಜರೂಪದಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಿಸಬೇಕು; ಅವನ ವಾಮ ಅಂಕದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀ (ಲಕ್ಷ್ಮೀ) ಆಸೀನಳಾಗಿರಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ಹರಿಯ ಗಣನಾದ ವಿಶ್ವಕ್ಸೇನನು ಚಕ್ರ-ಗದೆ, ಹಾಲ ಮತ್ತು ಶಂಖ ಧರಿಸಿದವನಾಗಿರಬೇಕು.