Adhyaya 323

Verse 1

उरूप चट प्रचट कट वम घातय हूं फट् अघोरास्त्रम् इत्य् आग्नेये महापुराणे षडङ्गान्यघोरस्त्राणि नाम द्वाविंशत्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथ त्रयोविंशत्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः रुद्रशान्तिः ईश्वर उवाच शिवशान्तिं प्रवक्ष्यामि कल्पाघोरप्रपूर्वकम् सप्तकोट्यधिपो घोरो ब्रह्महत्याद्यघार्दनः

‘ಉರೂಪ, ಚಟ್, ಪ್ರಚಟ್, ಕಟ್, ವಮ್, ಘಾತಯ, ಹೂಂ, ಫಟ್’—ಇದು ಅಘೋರಾಸ್ತ್ರ ಮಂತ್ರ. ಹೀಗೆ ಅಗ್ನಿ ಮಹಾಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ‘ಷಡಂಗ ಅಘೋರಾಸ್ತ್ರಗಳು’ ಎಂಬ 323ನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಕ್ತಾಯ. ಈಗ 324ನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ‘ರುದ್ರಶಾಂತಿ’ ಆರಂಭ. ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದರು: “ಅಘೋರ-ಕಲ್ಪಕ್ಕೆ ಪೂರ್ವವಾಗಿರುವ ಶಿವಶಾಂತಿಯ ವಿಧಿಯನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಏಳು ಕೋಟಿ ಗಣಗಳ ಅಧಿಪತಿ, ಭಯಂಕರ (ಅಘೋರ) ರುದ್ರನು ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾದಿ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನು।”

Verse 2

उत्तमाधमसिद्धीणामालयो ऽखिलरोगनुत् दिव्यान्तरीक्षभौमानामुत्पातानां विमर्दनः

ಅವನು ಉನ್ನತ ಹಾಗೂ ಅಧಮ—ಎಲ್ಲ ಸಿದ್ಧಿಗಳ ಆಶ್ರಯ, ಸಮಸ್ತ ರೋಗಗಳ ನಿವಾರಕ, ಮತ್ತು ದಿವ್ಯ, ಅಂತರಿಕ್ಷ, ಭೌಮ—ಈ ಮೂರರಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಅಪಶಕುನ-ಉತ್ಪಾತಗಳ ವಿಮರ್ದಕನು.

Verse 3

विषग्रहपिशाचानां ग्रसनः सर्वकामकृत् प्रायश्चित्तमघौघार्तौ दौर्भाग्यार्तिविनाशनम्

ಇದು ವಿಷ, ಗ್ರಹಪೀಡೆ ಮತ್ತು ಪಿಶಾಚಗಳನ್ನು ‘ಗ್ರಸಿಸಿ’ ನಿರ್ವೀರ್ಯಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ; ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತದೆ. ಪಾಪಪ್ರವಾಹದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದಾಗ ಇದು ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವಾಗಿದ್ದು, ದುರ್ಭಾಗ್ಯದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ವೇದನೆಯನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ.

Verse 4

एकवीरन्तु विन्यस्य ध्येयः पञ्चमुखः सदा ब्रह्महर्यादिमर्दन इति ख शान्तिके पौष्टिके शुक्लो रक्तो वश्ये ऽथ पीतकः

ಏಕವೀರನ ನ್ಯಾಸವನ್ನು ಮಾಡಿ ಸದಾ ಪಂಚಮುಖ ದೇವರನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು; ಅವರು “ಬ್ರಹ್ಮ-ಹರಿ ಮೊದಲಾದವರನ್ನು ಮರ್ಧಿಸುವವನು” ಎಂಬ ಉಪನಾಮದಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧರು. ಶಾಂತಿ ಹಾಗೂ ಪೌಷ್ಟಿಕ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ವೇತ, ವಶ್ಯ ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಪೀತ, ಮತ್ತು ಸಂಪ್ರದಾಯಾನುಸಾರ ರಕ್ತವರ್ಣವಾಗಿ ಕಲ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 5

स्तम्भने धूम्र उच्चाटमारणे कृष्णवर्णकः कर्षणः कपिलो मोहे द्वात्रिंशद्वर्णमर्चयेत्

ಸ್ತಂಭನ ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಧೂಮ್ರ (ಬೂದು) ವರ್ಣದಿಂದ, ಉಚ್ಚಾಟನ ಮತ್ತು ಮಾರಣ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣವರ್ಣದಿಂದ, ಕರ್ಷಣ ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಕಪಿಲ (ತಾಮ್ರ-ಕಂದು) ವರ್ಣದಿಂದ, ಮೋಹ ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಮுப்பತ್ತೆರಡು ವರ್ಣಗಳ ಸಮೂಹದಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 6

त्रिंशल्लक्षं जपेन्मन्त्रं होमं कुर्याद्दशांशतः गुग्गुलामृतयुक्तेन सिद्धो ऽसिद्धो ऽथ सर्वकृत्

ಮಂತ್ರವನ್ನು ಮೂವತ್ತು ಲಕ್ಷ ಬಾರಿ ಜಪಿಸಿ, ಅದರ ದಶಾಂಶ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಹೋಮವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಗುಗ್ಗುಲು ಹಾಗೂ ಅಮೃತಯುಕ್ತ ಆಹುತಿಗಳಿಂದ ಸಾಧಕನು ಸಿದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಹಿಂದೆ ಅಸಿದ್ಧನಾದರೂ ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಸಾಧಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 7

अघोरान्नापरो मन्त्रो विद्यते भुक्तिमुक्तिकृत् अब्रह्मचारी ब्रह्मचारी अस्नातः स्नातको भवेत्

ಅಘೋರ ಮಂತ್ರಕ್ಕಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಮತ್ತೊಂದು ಮಂತ್ರವಿಲ್ಲ—ಇದು ಭುಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಇದರ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಅಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಯೂ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ; ಸ್ನಾನವನ್ನೇ ಮಾಡದವನೂ ಸ್ನಾತಕನಂತೆ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 8

अघोरास्त्रमघोरन्तु द्वाविमौ मन्त्रराजकौ जपहोमार्चनाद्युद्धे शत्रुसैन्यं विमर्दयेत्

‘ಅಘೋರಾಸ್ತ್ರ’ ಮತ್ತು ‘ಅಘೋರ’—ಈ ಎರಡೂ ಮಂತ್ರರಾಜಗಳು. ಜಪ, ಹೋಮ, ಅರ್ಚನೆ ಮೊದಲಾದ ಪ್ರಯೋಗಗಳಿಂದ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿಯೂ, ಶತ್ರುಸೈನ್ಯವನ್ನು ಚೂರ್ನಗೊಳಿಸಬಹುದು।

Verse 9

रुद्रशान्तिं प्रवक्ष्यामि शिवां सर्वार्थसाधनीं पुत्रर्थं ग्रहनाशार्थं विषव्याधिविनष्टये

ಈಗ ನಾನು ರುದ್ರಶಾಂತಿಯನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ—ಶಿವಮಯ, ಮಂಗಳಕರ ಮತ್ತು ಸರ್ವಾರ್ಥಸಾಧಿನಿ; ಪುತ್ರಪ್ರಾಪ್ತಿ, ಗ್ರಹದೋಷನಿವಾರಣೆ ಹಾಗೂ ವಿಷ ಮತ್ತು ರೋಗಗಳ ವಿನಾಶಾರ್ಥ ಇದು ಆಚರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 10

दुर्भिक्षमारीशान्त्यर्थे दुःस्वप्नहरणाय च बलादिराज्यप्राप्त्यर्थं रिपूणां नाशनाय च

ದುರ್ಭಿಕ್ಷ ಮತ್ತು ಮಹಾಮಾರಿಯ ಶಾಂತಿಗಾಗಿ, ಹಾಗೆಯೇ ದುಃಸ್ವಪ್ನ ನಿವಾರಣೆಗೆ; ಬಲ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯಪ್ರಾಪ್ತಿಗಾಗಿ, ಶತ್ರುಗಳ ನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಸಹ (ಇದು ಆಚರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ).

Verse 11

अकालफलिते वृक्षे सर्वग्रहविमर्दने पूजने तु नमस्कारः स्वाहान्तो हवने तथा

ಒಂದು ಮರವು ಅಕಾಲದಲ್ಲಿ ಫಲಿಸಿದರೆ—ಅದು ಸರ್ವಗ್ರಹಗಳ ಅಶಾಂತಿಗೆ ಸೂಚನೆ—ಅಾಗ ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ನಮಸ್ಕಾರ (ಪ್ರಣಾಮ) ಮಾಡಬೇಕು; ಹವನದಲ್ಲಿ ಆಹುತಿ ಮಂತ್ರದ ಅಂತ್ಯ ‘ಸ್ವಾಹಾ’ಯಿಂದ ಇರಬೇಕು.

Verse 12

आप्यायने वषट्कारं पुष्टौ वौषन्नियोजयेत् चकारद्वितयस्थाने जातियोगन्तु कारयेत्

ಆಪ್ಯಾಯನ (ಪೋಷಣ/ತೃಪ್ತಿ) ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ‘ವಷಟ್’ ಅನ್ನು ಬಳಸಬೇಕು; ಪುಷ್ಟಿ (ವೃದ್ಧಿ-ಸಮೃದ್ಧಿ) ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ‘ವೌಷಟ್’ ಅನ್ನು ನಿಯೋಜಿಸಬೇಕು. ‘ಚ’ ದ್ವಿತ್ವ ಬರುವ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಯೋಗ್ಯ ಜಾತಿ-ವರ್ಣದಿಂದ ಸಂಧಿ (ಜಾತಿಯೋಗ) ಮಾಡಿಸಬೇಕು.

Verse 13

ॐ रुद्राय च ते ॐ वृषभाय नमः अविमुक्ताय असम्भवाय पुरुषाय च पूज्याय ईशानाय पौरुषाय पञ्च चोत्तरे विश्वरूपाय करालाय विकृतरूपाय अविकृतरूपाय विकृतौ चापरे काले अप्सु माया च नैरृते अ सर्वभूतसुखप्रद वायुपत्रे ऽथ नियतौ पुरुषे चोत्तरेन च सर्वसान्निध्यकर ब्रह्मविष्णुरुद्रपर अनर्चित अस्तुतस्तु च साक्षिन तुरु पतङ्ग पिङ्ग ज्ञान शब्द सूक्ष्म शिव सर्वप्रद ॐ नमःशिवाय ॐ नमो नमः शिवाय ॐ नमो नमः ईशाने प्राकृते तत्त्वे पूजयेज्जुहुयाज्जपेत् ग्रहरोगादिमायार्तिशमनी सर्वसिद्धिकृत्

“ಓಂ ರುದ್ರಾಯ ಚ ತೇ; ಓಂ ವೃಷಭಾಯ ನಮಃ। ಅವಿಮುಕ್ತ, ಅಸಂಭವ, ಪೂಜ್ಯ ಪುರುಷ, ಈಶಾನ, ಪೌರುಷ—ಮತ್ತು ಪಂಚೋತ್ತರ (ನಾಮಗಳೊಂದಿಗೆ); ವಿಶ್ವರೂಪ, ಕರಾಳ, ವಿಕೃತರೂಪ, ಅವಿಕೃತರೂಪ, ಹಾಗೂ ಪರಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ವಿಕಾರವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುವವನು; ಜಲಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವ ಮಾಯಾ, ಮತ್ತು ನೈಋತ (ದಕ್ಷಿಣ-ಪಶ್ಚಿಮ) ಶಕ್ತಿ; ಸರ್ವಭೂತಸುಖಪ್ರದ; ‘ವಾಯುಪತ್ರ’ದಲ್ಲಿ, ನಿಯತ ಪುರುಷನಲ್ಲಿ, ಮತ್ತು ಉತ್ತರ (ದಿಕ್ಕು/ಮುಖ)ದಲ್ಲಿಯೂ; ಸರ್ವಸಾನ್ನಿಧ್ಯಕರ, ಬ್ರಹ್ಮ-ವಿಷ್ಣು-ರುದ್ರಪರ; ಅನರ್ಚಿತನಾದರೂ ಸ್ತುತ್ಯ; ಸಾಕ್ಷಿ; ತುರು, ಪತಂಗ, ಪಿಂಗ; ಜ್ಞಾನ, ಶಬ್ದ, ಸೂಕ್ಷ್ಮ; ಶಿವ, ಸರ್ವಪ್ರದ। ‘ಓಂ ನಮಃ ಶಿವಾಯ; ಓಂ ನಮೋ ನಮಃ ಶಿವಾಯ; ಓಂ ನಮೋ ನಮಃ ಈಶಾನೆ।’ ಈಶಾನನ ಪ್ರಾಕೃತ ತತ್ತ್ವದಲ್ಲಿ ಇದರಿಂದ ಪೂಜೆ, ಹವನ, ಜಪ ಮಾಡಬೇಕು—ಇದು ಗ್ರಹ, ರೋಗಾದಿ ಮತ್ತು ಮಾಯಾಜನ್ಯ ಆರ್ತಿಗಳನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸಿ ಸರ್ವಸಿದ್ಧಿಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.”