Adhyaya 314

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे त्वरिताज्ञानं नाम त्रयोदशाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथ चतुर्दशाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः स्तम्भनादिमन्त्राः अग्निर् उवाच स्तम्भनं मोहनं वश्यं विद्वेषोच्चाटनं वदे विषव्याधिमरोगञ्च मारणं शमनं पुनः

ಇಂತೆ ಆಗ್ನೇಯ ಮಹಾಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ‘ತ್ವರಿತಾಜ್ಞಾನ’ ಎಂಬ ಮೂರುನೂರ ಹದಿನಾಲ್ಕನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು. ಈಗ ಮೂರುನೂರ ಹದಿನೈದನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ‘ಸ್ತಂಭನಾದಿ ಮಂತ್ರಗಳು’ ಆರಂಭ. ಅಗ್ನಿ ಹೇಳಿದರು—ಸ್ತಂಭನ, ಮೋಹನ, ವಶ್ಯ, ವಿದ್ವೇಷ ಮತ್ತು ಉಚ್ಚಾಟನ, ವಿಷನಿವಾರಣ, ವ್ಯಾಧಿ-ರೋಗಹರಣ, ಹಾಗೆಯೇ ಮಾರಣ ಮತ್ತು ಶಮನ—ಇವೆಲ್ಲವನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

Verse 2

भूर्जे कूर्मं समालिख्य ताडनेन षड्ङ्गुलम् मुखपादचतुर्ष्केषु ततो मन्त्रं न्यसेद्द्विजः

ಭೂರ್ಜಪತ್ರದ ಮೇಲೆ ಕೂರ್ಮದ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಬರೆಯಿಸಿ, ತಾಡನೆಯಿಂದ ಆರು ಅಂಗುಲ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ನಿಗದಿಪಡಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ದ್ವಿಜನು ಅದರ ಮುಖ ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕು ಪಾದಗಳ ಚತುಷ್ಟಯದಲ್ಲಿ ಮಂತ್ರನ್ಯಾಸವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

Verse 3

चतुष्पादेषु क्रीं कारं ह्रीं कारं मुखमध्यतः गर्भे विद्यां ततो लिख्य साधकं पृष्ठतो लिखेत्

ನಾಲ್ಕು ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ‘ಕ್ರೀಂ’ಕಾರವನ್ನು ಬರೆಯಬೇಕು; ಮುಖದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಹ್ರೀಂ’ಕಾರವನ್ನು ಬರೆಯಬೇಕು. ನಂತರ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ (ಮಧ್ಯಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿ) ವಿದ್ಯಾಮಂತ್ರವನ್ನು ಲಿಖಿಸಿ, ಹಿಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ‘ಸಾಧಕ’ ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಬರೆಯಬೇಕು.

Verse 4

मालामन्त्रैस्तु संवेष्ट्य इष्टकोपरि सन्न्यमेत् विधाय कूर्मपृष्ठेन करालेनाभिसम्पठेनत्

ಮಾಲಾಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಅದನ್ನು ಸುತ್ತಿ ಇಷ್ಟಕೆಯ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಕೂರ್ಮಪೃಷ್ಠ ವಿನ್ಯಾಸವನ್ನು ಮಾಡಿ, ‘ಕರಾಲ’ ಮೂಲಕ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅಭಿಸಂಪಾಠ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 5

महाकूर्मं पूजयित्वा पादप्रोक्षन्तु निक्षिपेत् ताडयेद्वामपादेन स्मृत्वा शत्रुञ्च सप्तधा

ಮಹಾಕೂರ್ಮನನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿ, ಪಾದೋದಕದಿಂದ ಪ್ರೋಕ್ಷಿಸಿ ಆ ವಸ್ತುವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಶತ್ರುವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ ಎಡಪಾದದಿಂದ ಏಳು ಬಾರಿ ಪ್ರಹಾರ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 6

ततः सञ्जायते शत्रोस्तम्भनं मुखरागतः कृत्वा तु भैरवं रूपं मालामन्त्रं समालिखेत्

ನಂತರ ಬಾಯಿಂದ ಉಚ್ಚರಿಸಿದ ಕರ್ಮದಿಂದ ಶತ್ರುವಿನ ಸ್ತಂಭನ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಭೈರವ ರೂಪವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ, ಬಳಿಕ ಮಾಲಾ-ಮಂತ್ರವನ್ನು ಲಿಖಿಸಬೇಕು.

Verse 7

ॐ शत्रुसुखस्तम्भनी कामरूपा आलीढकरी ह्रीं फें फेत्कारिणी मम शत्रूणां देवदत्तानां मुखं स्तम्भय मम सर्वविद्वेषिणां मुखस्तम्भनं कुरु ॐ हूं फें फेत्कारिणि स्वाहा फट् हेतुञ्च समालिख्य तज्जपान्तं महाबलं वामेनैव नगं शूलं संलिखेद्दक्षिणे करे

“ಓಂ. ಶತ್ರುಸুখವನ್ನು ಸ್ತಂಭಿಸುವವಳೇ, ಇಚ್ಛಾರೂಪಧಾರಿಣೀ, ಆಲೀಢ ಸ್ಥಿತಿಯವಳೇ, ಹ್ರೀಂ, ಫೇಂ—ಹೇ ಫೇತ್ಕಾರಿಣೀ! ನನ್ನ ಶತ್ರುಗಳ, ದೇವದತ್ತರ ಮುಖವನ್ನು (ವಾಕನ್ನು) ಸ್ತಂಭಿಸು; ನನ್ನನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುವ ಎಲ್ಲರ ಮುಖಸ್ತಂಭನವನ್ನು ಮಾಡು. ಓಂ ಹೂಂ ಫೇಂ, ಹೇ ಫೇತ್ಕಾರಿಣೀ—ಸ್ವಾಹಾ; ಫಟ್।” ‘ಹೇತು’ ಚಿಹ್ನೆ/ಬೀಜವನ್ನೂ ಲಿಖಿಸಿ, ಆ ಮಂತ್ರಜಪವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಬೇಕು—ಅದು ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ. ಎಡಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪರ್ವತ ಮತ್ತು ತ್ರಿಶೂಲವನ್ನು ಬರೆಯಿ; ಬಲಗೈ ಮೇಲೂ ಲಿಖಿಸಬೇಕು.

Verse 8

लिखेन्मन्त्रमघोरस्य संग्रामे स्तम्भयेदरीन् ॐ नमो भगवत्यै भगमालिनि विस्फुर स्पन्द नित्यक्लिन्ने द्रव हूं सः क्रीं काराक्षरे स्वाहा एतेन रोचनाद्यैस्तु तिलकाम्मोहयेज्जगत्

ಅಘೋರ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಲಿಖಿಸಬೇಕು; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಇದರಿಂದ ಶತ್ರುಗಳು ಸ್ತಂಭಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ—“ಓಂ ನಮೋ ಭಗವತ್ಯೈ ಭಗಮಾಲಿನಿ, ವಿಸ್ಫುರ, ಸ್ಪಂದ; ನಿತ್ಯಕ್ಲಿನ್ನೇ, ದ್ರವ; ಹೂಂ ಸಃ ಕ್ರೀಂ, ಕಾರಾಕ್ಷರೇ, ಸ್ವಾಹಾ।” ಈ ಮಂತ್ರದಿಂದ ರೋಚನಾ ಮುಂತಾದ ವರ್ಣದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ತಿಲಕ ಮಾಡಿ ಜಗತ್ತನ್ನು ಮೋಹಿಸಬೇಕು.

Verse 9

ॐ फें हूं फट् फेत्कारिणि ह्रीं ज्वल त्रैलोक्यं मोहय गुह्यकालिके स्वाहा अनेन तिलकं कृत्वा राजादीनां वशीकरं गर्धभस्य रजो गृह्य कुसुमं सूतकस्य च

“ಓಂ ಫೇಂ ಹೂಂ ಫಟ್—ಹೇ ಫೇತ್ಕಾರಿಣೀ! ಹ್ರೀಂ! ಜ್ವಲಿಸು; ತ್ರೈಲೋಕ್ಯವನ್ನು ಮೋಹಿಸು; ಹೇ ಗುಹ್ಯಕಾಲಿಕೇ—ಸ್ವಾಹಾ।” ಈ ಮಂತ್ರದಿಂದ ತಿಲಕ ಮಾಡಿ ರಾಜರು ಮುಂತಾದವರನ್ನು ವಶಪಡಿಸಬಹುದು. (ಈ ಕರ್ಮಕ್ಕೆ) ಕತ್ತೆಯ ಧೂಳನ್ನು ಹಾಗೂ ಸೂತಕ ಸಸ್ಯದ ಹೂವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

Verse 10

नारीरजः क्षिपेद्रात्रौ शय्यादौ द्वेषकृद्भवेत् गोखुरञ्च तथा शृङ्गमश्वस्य च खुरं तथा

ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಶಯ್ಯಾದಿಗಳ ಮೇಲೆ ಸ್ತ್ರೀಯ ರಜಸ್ಸು (ಮಾಸಿಕ ರಕ್ತ) ಬಿದ್ದರೆ ಅದು ಅಪವಿತ್ರವಾಗಿ ದ್ವೇಷ/ವಿರಕ್ತಿ ಉಂಟುಮಾಡುವುದೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಅದನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಲು ಗೋಖುರ, ಶೃಂಗ ಮತ್ತು ಅಶ್ವಖುರದಿಂದ ಕೆರೆದು ಶುದ್ಧಿ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 11

शिरः सर्पस्य संक्षिप्तं हृहेषूच्चाटनं भवेत् करवीरशिफा पीता ससिद्धार्था च मरणे

ಸರ್ಪದ ತಲೆಯನ್ನು ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಕಟ್ಟಿದರೆ/ಒತ್ತಿದರೆ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಉಚ್ಚಾಟನ (ಹೊಡೆದುಹಾಕುವುದು/ತೊಲಗಿಸುವುದು) ಫಲಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಹಳದಿ ಕರವೀರ ಮೊಗ್ಗು ಮತ್ತು ಸಿದ್ಧಾರ್ಥ (ಬಿಳಿ ಸಾಸಿವೆ) ಮಾರಣ (ಘಾತಕ) ಕರ್ಮಕ್ಕೆ ವಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ.

Verse 12

व्यालछुच्छुन्दरीरक्तं करवीरं तदर्थकृत् सरटं षट्पदञ्चापि तथा कर्कटवृश्चिकम्

ಅದೇ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ (ಪ್ರತಿಕಾರವಾಗಿ) ಚುಚ್ಚುಂದರಿ (ಮೂಷಕ) ರಕ್ತ, ಕರವೀರ, ಸರಟ (ಹಾವುಹೋಗುವ ಕೀಟ), ಷಟ್ಪದ (ಜೇನುನೊಣ) ಮತ್ತು ಕರ್ಕಟ ಹಾಗೂ ವೃಶ್ಚಿಕ ಸಂಬಂಧಿತ ದ್ರವ್ಯಗಳನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಬೇಕು.

Verse 13

चूर्णीकृत्य क्षिपेत्तैले तदभ्यङ्गश् च कुष्ठकृत् ॐ नवरहाय सर्वशत्रून् मम साधय मारय ॐ सों मं वुं चुं ॐ शं वां कें ॐ स्वहा अनेनार्कशतैर् अर्च्य श्मशाने तु निधापयेत्

ಇದನ್ನು ಪುಡಿಮಾಡಿ ಎಣ್ಣೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಬೇಕು; ಆ ಎಣ್ಣೆಯಿಂದ ಅಭ್ಯಂಗ ಮಾಡಿದರೆ ಕುಷ್ಠ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. (ಮಂತ್ರ:) “ಓಂ ನವರಹಾಯ ಸರ್ವಶತ್ರೂನ್ ಮಮ ಸಾಧಯ ಮಾರಯ। ಓಂ ಸೋಂ ಮಂ ವುಂ ಚುಂ; ಓಂ ಶಂ ವಾಂ ಕೇಂ; ಓಂ ಸ್ವಾಹಾ।” ಈ ಮಂತ್ರದಿಂದ ನೂರು ಬಾರಿ ಅರ್ಕಾರ್ಚನೆ ಮಾಡಿ, ನಂತರ ಶ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ನಿಕ್ಷೇಪಿಸಬೇಕು.

Verse 14

भूर्जे वा प्रतिमायां वा मारणाय रिपोर्ग्रहाः ॐ कुञ्जरी ब्रह्माणी ॐ मञ्जरी माहेश्वरी ॐ वेताली कौमारी ॐ काली वैष्णवी ॐ अघोरा वाराहि ॐ वेताली इन्त्राणी उर्वशी ॐ जयानी यक्षिणी नवमातरो हे मम शत्रुं गृह्णत भूर्जे नाम रिपोर्लिख्य श्मशाने पूजिते म्रियेत्

ಶತ್ರುವಿನ ಮಾರಣಾರ್ಥವಾಗಿ ಭೂರ್ಜಪತ್ರದಲ್ಲಾಗಲಿ ಪ್ರತಿಮೆಯಲ್ಲಾಗಲಿ ಈ ಗ್ರಹಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ನಿಯೋಜಿಸಬೇಕು—“ಓಂ ಕುಞ್ಜರೀ ಬ್ರಹ್ಮಾಣೀ, ಓಂ ಮಞ್ಜರೀ ಮಾಹೇಶ್ವರೀ, ಓಂ ವೇತಾಳೀ ಕೌಮಾರೀ, ಓಂ ಕಾಳೀ ವೈಷ್ಣವೀ, ಓಂ ಅಘೋರಾ ವಾರಾಹೀ, ಓಂ ವೇತಾಳೀ ಇಂದ್ರಾಣೀ, ಓಂ ಉರ್ವಶೀ, ಓಂ ಜಯಾನೀ ಯಕ್ಷಿಣೀ। ಹೇ ನವಮಾತೃಗಳೇ, ನನ್ನ ಶತ್ರುವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಿರಿ।” ಭೂರ್ಜಪತ್ರದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುವಿನ ಹೆಸರನ್ನು ಬರೆದು ಶ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸಿದರೆ ಅವನು ಸಾಯುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.