Adhyaya 313

Verse 1

ं फट् स्वाहा इत्य् आग्नेये महापुराणे नानामन्त्रा नाम द्वादशाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथ त्रयोदशाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः त्वरिताज्ञानम् अग्निर् उवाच ॐ ह्रीं हूं खे छे क्षः स्त्रीं ह्रूं क्षे ह्रीं फट् त्वरितायैनमः त्वरितां पूजयेन्न्यस्य द्विभुजाञ्चाष्टवाहुकां आधारशक्तिं पद्मञ्च सिंहे देवीं हृदादिकम्

“...ಂ ಫಟ್ ಸ್ವಾಹಾ”—ಇಂತೆ ಅಗ್ನಿ ಮಹಾಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ‘ನಾನಾಮಂತ್ರ’ ಎಂಬ 312+ (ಅಂದರೆ 313ನೇ) ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು. ಈಗ 313+ (ಅಂದರೆ 314ನೇ) ‘ತ್ವರಿತಾಜ್ಞಾನ’ ಅಧ್ಯಾಯ ಆರಂಭ. ಅಗ್ನಿ ಹೇಳಿದರು—“ಓಂ ಹ್ರೀಂ ಹೂಂ ಖೇ ಛೇ ಕ್ಷಃ ಸ್ತ್ರೀಂ ಹ್ರೂಂ ಕ್ಷೇ ಹ್ರೀಂ ಫಟ್—ತ್ವರಿತಾಯೈ ನಮಃ।” ನ್ಯಾಸ ಮಾಡಿ ತ್ವರಿತೆಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು—ಅವಳನ್ನು ದ್ವಿಭುಜಾ ಹಾಗೂ ಅಷ್ಟಬಾಹು ರೂಪದಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು; ಆಧಾರಶಕ್ತಿ, ಪದ್ಮ, ಸಿಂಹಾಸನ ನ್ಯಾಸ ಮಾಡಿ ದೇವಿಯನ್ನು ಹೃದಯಾದಿ ಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು।

Verse 2

पूर्वादौ गायत्रीं यजेन्मण्डले वै प्रणीतया हुंकारां खेचरीं चण्डां छेदनीं क्षेपणींस्त्रियाः

ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ, ನಿಯಮಿತ ವಿಧಾನದಂತೆ ಮಂಡಲದಲ್ಲಿ ಗಾಯತ್ರಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಹುಂಕಾರಾ, ಖೇಚರೀ, ಚಂಡಾ, ಛೇದನೀ ಮತ್ತು ಕ್ಷೇಪಣೀ ಎಂಬ ಸ್ತ್ರೀ-ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನೂ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 3

हुंकारां क्षेमकारीञ्च फट्कारीं मध्यतो यजेत् जयाञ्च विजयां द्वारि किङ्करञ्च तदग्रतः

ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹುಂಕಾರಾ, ಕ್ಷೇಮಕಾರೀ, ಫಟ್ಕಾರೀ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ದ್ವಾರದಲ್ಲಿ ಜಯಾ-ವಿಜಯರನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಪೂಜಿಸಿ, ಅದರ ಮುಂದೆ ಕಿಂಕರನನ್ನೂ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 4

लिलैहीमैश् च सर्वाप्त्यै नामव्याहृतिभिस् तथा अनन्ताय नमः स्वाहा कुलिकाय नमः स्वधा

ಮೃದು (ಮನೋಹರ) ಉಚ್ಚಾರಣೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಹಾಗೂ ‘ಹೀಂ’ ಬೀಜದೊಂದಿಗೆ, ಸರ್ವಾರ್ಥಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ನಾಮ-ವ್ಯಾಹೃತಿಗಳನ್ನು ಹೀಗೆ ಪ್ರಯೋಗಿಸಬೇಕು— “ಅನಂತಾಯ ನಮಃ ಸ್ವಾಹಾ”; “ಕುಲಿಕಾಯ ನಮಃ ಸ್ವಧಾ” ಎಂದು.

Verse 5

स्वाहा वासुकिराजाय शङ्खपालाय वौषट् तक्षकाय वषन्नित्यं महापद्माय वै नमः

ವಾಸುಕಿರಾಜನಿಗೆ ಸ್ವಾಹಾ; ಶಂಖಪಾಲನಿಗೆ ವೌಷಟ್; ತಕ್ಷಕನಿಗೆ ನಿತ್ಯ ವಷಟ್ (ಆಹುತಿ); ಮತ್ತು ಮಹಾಪದ್ಮನಿಗೆ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನಮಸ್ಕಾರ.

Verse 6

स्वाहा कर्कोटनागाय फट् पद्माय च वै नमः लिखेन्निग्रहचक्रन्तु एकाशीतिपदैर् नरः

“ಕರ್ಕೋಟ ನಾಗಾಯ ಸ್ವಾಹಾ; ಫಟ್; ಮತ್ತು ಪದ್ಮಾಯ ವೈ ನಮಃ”—ಎಂಬ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಬರೆಯಬೇಕು. ಮನುಷ್ಯನು ಎಂಭತ್ತೊಂದು ಪದಗಳಿಂದ (ಅಕ್ಷರಘಟಕಗಳಿಂದ) ನಿಗ್ರಹಚಕ್ರವನ್ನು ಲಿಖಿಸಬೇಕು.

Verse 7

वस्ते पटे तरौ भूर्जे शिलायां यष्टिकासु च मध्ये कोष्ठे साध्यनाम पूर्वादौ पट्टिकासु च

ವಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ, ಪಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ, ಮರದಲ್ಲಿ, ಭೂರ್ಜಪತ್ರದಲ್ಲಿ, ಶಿಲೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಸಣ್ಣ ದಂಡಗಳಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಬರೆಯಬೇಕು. ಯಂತ್ರದ ಮಧ್ಯ ಕೋಷ್ಠದಲ್ಲಿ ಸಾಧ್ಯದ ಹೆಸರನ್ನು ಬರೆಯಬೇಕು; ಮತ್ತು ಪೂರ್ವದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಪಟ್ಟಿಕೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಬರೆಯಬೇಕು.

Verse 8

ॐ ह्रीं क्षूं छन्द छन्द चतुरः कण्ठकान् कालरात्रिकां ऐशादावम्बुपादौ च यमराज्यञ्च वाह्यतः कालीनारवमाली कालीनामाक्षमालिनी

ಓಂ—ಹ್ರೀಂ ಮತ್ತು ಕ್ಷೂಂ ಬೀಜಗಳೊಂದಿಗೆ—ನಾಲ್ಕು ಛಂದಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಪುನಃಪುನಃ ಆವಾಹಿಸಬೇಕು; ಕಂಠರಕ್ಷಕ ನ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು; ಕಾಲರಾತ್ರಿಕೆಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು. ಈಶಾನ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಜಲಪಾದ (ಶುದ್ಧಿಯ ಆಧಾರ) ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಹೊರಭಾಗದಲ್ಲಿ ಯಮರಾಜ್ಯವನ್ನು ಆವರಿಸಬೇಕು. ಹೀಗೆ ಕಾಳಿ ನಾದಮಾಲೆಯಿಂದ ಅಲಂಕೃತಳಾಗಿ, ಅಕ್ಷರಮಾಲೆ (ಅಕ್ಷಮಾಲೆ) ಧಾರಿಣಿಯಾಗುತ್ತಾಳೆ।

Verse 9

मामोदेतत्तदोमोमा रक्षत स्वस्व भक्षवा यमपाटटयामय मटमो टट मोटमा

ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿರಿ—ಈ ಮಂತ್ರವು ವಿಫಲವಾಗದಿರಲಿ. ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ಕಾಪಾಡಿರಿ. ಓ ನಿಮ್ಮ ನಿಮ್ಮ ಭಾಗವನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸುವವರೇ, ದೂರ ಸರಿಯಿರಿ. ಯಮನ ಮಾರ್ಗ/ದೂತರನ್ನು ತಡೆಯಿರಿ ಮತ್ತು ರೋಗಪೀಡೆಯನ್ನು ದೂರಮಾಡಿರಿ—ಹಾನಿಕರ ಶಕ್ತಿಗಳು ಪ್ರತಿಹತವಾಗಲಿ।

Verse 10

वामो भूरिविभूमेया टट रीश्व श्वरी टट यमराजाद्वाह्यतो वं तं तोयं मारणात्मकं

ಇದು ವಾಮಾಚಾರ (ವಾಮಕ್ರಿಯೆ)—‘ಭೂರಿವಿಭೂಮೇಯಾ ಟಟ್ ರೀಶ್ವ ಶ್ವರೀ ಟಟ್’ ಹಾಗೂ ‘ವಂ ತಂ’. ಹೀಗೆ ಸಂಸ್ಕೃತವಾದ ಜಲವು ಯಮರಾಜನಿಂದ ಹೊರತೆಗೆದಂತೆಯೇ, ಮಾರಣಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತದೆ।

Verse 11

कज्जलं निम्बनिर्यासमज्जासृग्विषसंयुतम् काकपक्षस्य लेखन्या श्मशाने वा चतुष्पथे

ಕಾಜಲವನ್ನು ಬೇವು ನಿರ್ಯಾಸ, ಮಜ್ಜೆ, ರಕ್ತ ಮತ್ತು ವಿಷದೊಂದಿಗೆ ಮಿಶ್ರ ಮಾಡಿ, ಕಾಗೆಯ ರೆಕ್ಕೆಯಿಂದ 만든 ಲೇಖನಿಯಿಂದ, ಶ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ನಾಲ್ಕು ದಾರಿಗಳ ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ ಬರೆಯಬೇಕು।

Verse 12

निधापयेत् कुम्भाधस्ताद्वल्मीके वाथ निक्षिपेत् विभीतद्रुमशास्वाधो यन्त्रं सर्वारिमर्दनम्

ಯಂತ್ರವನ್ನು ಕುಂಭ (ಕಲಶ)ದ ಕೆಳಗೆ ನಿಡಬೇಕು, ಅಥವಾ ವಲ್ಮೀಕದಲ್ಲಿ (ಎರಳಿನ ಗುಡ್ಡ) ಇಡಬೇಕು; ಇಲ್ಲವೇ ವಿಭೀತಕ ಮರದ ಕೊಂಬೆಗಳ ಕೆಳಗೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ಈ ಯಂತ್ರವು ‘ಸರ್ವಾರಿಮರ್ದನ’—ಎಲ್ಲ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸುವುದು ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ।

Verse 13

लिखेच्चानुग्रहञ्चक्रं शुक्लपत्रे ऽथ भूर्जके लाक्षया कुङ्कुमेनाथ स्फटिकाचन्दनेन वा

ಬಿಳಿ ಪತ್ರದ ಮೇಲೆ ಅಥವಾ ಭೂರ್ಜಪತ್ರದ ಮೇಲೆ ಲಾಕ್ಷಾ, ಕುಂಕುಮ ಅಥವಾ ಸ್ಫಟಿಕ-ಚಂದನ ಲೇಪದಿಂದ ‘ಅನುಗ್ರಹ-ಚಕ್ರ’ವನ್ನು ಬರೆಯಬೇಕು।

Verse 14

भुवि भित्तौ पूर्वदले नाम मध्यमकोष्ठके खण्डे तु वारिमध्यस्थं ॐ हंसो वापि पट्टिशम्

ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಅಥವಾ ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ—ಪೂರ್ವದಳದಲ್ಲಿ ನಾಮವನ್ನು ಬರೆಯಬೇಕು ಮತ್ತು ಮಧ್ಯಕೋಷ್ಟಕದಲ್ಲಿಯೂ; ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಖಂಡದಲ್ಲಿ ಜಲಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಓಂ ಹಂಸಃ’ ಅಥವಾ ‘ಪಟ್ಟಿಶ’ (ಯುದ್ಧ-ಕೊಡಲಿ) ಎಂದು ಲಿಖಿಸಬೇಕು।

Verse 15

लक्ष्मीश्लोकं शिवादौ च राक्षसादिक्रमाल्लिखेत् श्रीःसाममोमा सा श्रीः सानौ याज्ञे ज्ञेया नौसा

‘ಶಿವ’ದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ಲಕ್ಷ್ಮೀ-ಶ್ಲೋಕವನ್ನು ‘ರಾಕ್ಷಸ’ ಮೊದಲಾದ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಬರೆಯಬೇಕು। ಈ ಸೂತ್ರದಲ್ಲಿ ‘ಶ್ರೀಃ’ ಅನ್ನು ‘ಸಾಮ’ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ‘ಓಮಾ’ ಅದೇ ‘ಶ್ರೀಃ’; ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಅದು ‘ಸಾನೌ’ (ಅಥವಾ ‘ನೌಸಾ’) ಎಂದು ಜ್ಞೇಯ।

Verse 16

माया लीला लाली यामा याज्ञे ज्ञेया नौसा माया यत्र ज्ञेया वहिः शीघ्रा दिक्षुरं कलसं वहिः

‘ಮಾಯಾ, ಲೀಲಾ, ಲಾಲೀ, ಯಾಮಾ’—ಇವು ಯಜ್ಞವಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಜ್ಞೇಯ. ‘ನೌಸಾ’ ಮಾಯೆ; ಅದು ಜ್ಞೇಯವಾಗುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಅದು ಬಾಹ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ. ‘ಶೀಘ್ರಾ’ ಕೂಡ ಬಾಹ್ಯ; ಹಾಗೆಯೇ ‘ದಿಕ್ಷುರಂ’ ಮತ್ತು ‘ಕಲಸಂ’ ಕೂಡ ಬಾಹ್ಯವಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಬೇಕು।

Verse 17

पद्मस्थं पद्मचक्रञ्च भृत्युजित् स्वर्गगन्धृतिं शान्तीनां परमा सान्तिः सौभाग्यादिप्रदायकम्

ಪದ್ಮಾಸನಸ್ಥ, ಪದ್ಮಚಕ್ರಧಾರಿ, ದಾಸ್ಯವನ್ನು ಜಯಿಸಿದವನು, ಸ್ವರ್ಗಸುಗಂಧವನ್ನು ಧರಿಸುವವನು—ಇದು ಶಾಂತಿಗಳಲ್ಲಿ ಪರಮ ಶಾಂತಿ; ಸೌಭಾಗ್ಯಾದಿ ಶುಭಫಲಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ।

Verse 18

रुद्रे रुद्रसमाः कार्याः कोष्ठकास्तत्र ता लिखेत् ओमाद्याह्रूंफडन्ता च आदिवर्णमथानुतः

ರುದ್ರಪೂಜಾರ್ಥವಾಗಿ ರುದ್ರಸಮಾನ ಕೋಷ್ಠಕಗಳನ್ನು (ಮಂತ್ರ-ಗ್ರಿಡ್) ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು. ಅಲ್ಲಿ ‘ಓಂ’ದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ‘ಹ್ರೂಂ ಫಡ್’ ಅಂತ್ಯವಾಗುವಂತೆ ಬರೆಯಲಿ; ನಂತರ ಆದಿವರ್ಣಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಮುಂದುವರೆಸಿ ಬರೆಯಲಿ.

Verse 19

विद्यावर्णक्रमेनेव संज्ञाञ्च वषडन्तिकां पूर्वपदे इति ञ अधस्थात् प्रत्यङ्गिरैषा सर्वकामार्थसाधिका

ವಿದ್ಯಾಮಂತ್ರದ ವರ್ಣಕ್ರಮದಂತೆ ‘ವಷಟ್’ ಅಂತ್ಯವಿರುವ ಸಂಜ್ಞೆ (ನಾಮ-ಚಿಹ್ನ)ಯನ್ನೂ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು; ಮತ್ತು ಪೂರ್ವಪದದಲ್ಲಿ ‘ಞ’ ಅಕ್ಷರವನ್ನು ಸೇರಿಸಬೇಕು. ಅಧಃಸ್ಥಾನ ನ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ ಇದೇ ಪ್ರತ್ಯಂಗಿರಾ—ಸರ್ವಕಾಮಾರ್ಥಸಾಧಿಕಾ.

Verse 20

एकाशीतिपदे सर्वामादिवर्णक्रमेण तु आदिमं यावदन्तं स्याद्वषडन्तञ्च नाम वै

ಎಂಭತ್ತೊಂದನೇ ಪದದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ನಾಮಗಳನ್ನು ಆದಿವರ್ಣಕ್ರಮದಲ್ಲೇ ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಬೇಕು. ಆದಿಯಿಂದ ಅಂತ್ಯವರೆಗೆ ಇರುವ ನಾಮವು ನಿಜವಾಗಿ ‘ವಷಟ್’ ಅಂತ್ಯವಾಗಿರುವ ನಾಮವೇ ಆಗುತ್ತದೆ.

Verse 21

एषा प्रत्यङ्गिरा चान्या सर्वकार्यादिसाधनी निग्रहानुग्रहञ्चक्रञ्चतुःषष्टिपदैर् लिखेत्

ಇದು ಪ್ರತ್ಯಂಗಿರೆಯ ಇನ್ನೊಂದು ರೂಪ; ಇದು ಎಲ್ಲಾ ಕಾರ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಸಾಧಿಸುವುದು. ‘ನಿಗ್ರಹ–ಅನುಗ್ರಹ ಚಕ್ರ’ವನ್ನು ಅರವತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ಪದ/ಕೋಷ್ಠಕಗಳಿಂದ ಬರೆಯಬೇಕು.

Verse 22

अमृती सा च विद्या च क्रीं सः हूं नामाथ मध्यतः फट्काराद्यां पत्रगतां त्रिह्रींकारेण वेष्टयेत्

ಅದು ‘ಅಮೃತೀ’ಯೂ ‘ವಿದ್ಯಾ’ಯೂ ಆಗಿದೆ. ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ‘ಕ್ರೀಂ’ ಬೀಜದೊಂದಿಗೆ ‘ಸಃ’ ಮತ್ತು ‘ಹೂಂ’ ಅನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ‘ಫಟ್’ದಿಂದ ಆರಂಭವಾದ, ಎಲೆಯ ಮೇಲೆ ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಲಿಖಿತವನ್ನು ‘ಹ್ರೀಂ’ ಅನ್ನು ಮೂರ ಬಾರಿ ಉಚ್ಚರಿಸಿ ಸುತ್ತುವರೆಯಬೇಕು.

Verse 23

कुम्भववद्धारिता सर्वशत्रुहृत् सर्वदायिका विषन्नश्येत् कर्णजपादक्षराद्यैश् च दण्डकैः

ಇದನ್ನು ಕುಂಭದಂತೆ ದೃಢವಾಗಿ ಧಾರಣೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಅದು ಸರ್ವ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಹರಣ ಮಾಡುವುದೂ ಸರ್ವ ದಾನಗಳನ್ನು ನೀಡುವುದೂ ಆಗುತ್ತದೆ. ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಗುಪ್ತಜಪ ಮಾಡಿದರೆ ವಿಷಾದ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ; ಅಕ್ಷರಾದಿ ಛಂದೋಮಂತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ದಂಡಕಪಾಠದಿಂದಲೂ ಅದೇ ಫಲ ಸಿದ್ಧಿಸುತ್ತದೆ.