Adhyaya 311

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे त्वरितामूलमन्त्रो नाम दशाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथैकादशाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः त्वरिताविद्या अग्निर् उवाच विद्याप्रस्तावमाख्यास्ये धर्मकामादिसिद्धिदम् नवकोष्ठविभागेन विद्याभेदञ्च विन्दति

ಇಂತೆ ಅಗ್ನಿ ಮಹಾಪುರಾಣದಲ್ಲಿ “ತ್ವರಿತಾ ಮೂಲಮಂತ್ರ” ಎಂಬ ಮೂರುನೂರು ಹನ್ನೊಂದನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು. ಈಗ ಮೂರುನೂರು ಹನ್ನೆರಡನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯ “ತ್ವರಿತಾ ವಿದ್ಯೆ” ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಅಗ್ನಿ ಹೇಳಿದರು—ಧರ್ಮ, ಕಾಮಾದಿ ಸಿದ್ಧಿಗಳನ್ನು ನೀಡುವ ಈ ವಿದ್ಯೆಯ ಪ್ರಸ್ತಾವವನ್ನು ನಾನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಮತ್ತು ಒಂಬತ್ತು ಕೋಷ್ಠಗಳ ವಿಭಾಗದಿಂದ ಈ ವಿದ್ಯೆಯ ಭೇದಗಳೂ ತಿಳಿಯುತ್ತವೆ.

Verse 2

अनुलोमविलोमेन समस्तव्यस्तयोगतः कर्णाविकर्णयोगेन अत ऊर्ध्वं विभागशः

ಇಲ್ಲಿಂದ ಮುಂದೆ ವಿಭಾಗಗಳನ್ನು ಕ್ರಮಬದ್ಧವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು—ಅನುಲೋಮ-ವಿಲೋಮ ಕ್ರಮದಿಂದ, ಸಮಸ್ತ-ವ್ಯಸ್ತ ಯೋಗದಿಂದ, ಹಾಗೆಯೇ ಕರ್ಣ-ಅವಿಕರ್ಣ ಸಂಯೋಗ ವಿಧಾನದಿಂದ।

Verse 3

त्रित्रिकेण च योगेन देव्या सन्नद्धविग्रहः जानाति सिद्धिदान्मन्त्रान् प्रस्तावान्निर्गतान् बहून्

ತ್ರಿತ್ರಿಕ ಸಾಧನೆ ಮತ್ತು ಈ ಯೋಗದಿಂದ—ದೇವಿಯಿಂದ ಸನ್ನದ್ಧ (ರಕ್ಷಿತ/ಸಜ್ಜಿತ) ದೇಹ ಹೊಂದಿದ ಸಾಧಕನು—ಸಿದ್ಧಿ ನೀಡುವ ಅನೇಕ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು, ಹಾಗೂ ಅವುಗಳ ಯೋಗ್ಯ ಪ್ರಸ್ತಾವ-ಪ್ರಯೋಗ ಸಂದರ್ಭಗಳೊಂದಿಗೆ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

Verse 4

शास्त्रे शास्त्रे स्मृता मन्त्राः प्रयोगास्तत्र दुर्लभाः गुरुः स्यात् प्रथमो वर्णः पूर्वेद्युर्न च वर्ण्यते

ಪ್ರತಿ ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿಯೂ ಮಂತ್ರಗಳು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ; ಆದರೆ ಅವುಗಳ ಪ್ರಯೋಗಗಳು ಅಲ್ಲಿ ದುರ್ಲಭ. ಮೊದಲನೆಯ ಮತ್ತು ಪ್ರಧಾನ ತತ್ತ್ವ ಗುರುವೇ; ಮತ್ತು ಹಿಂದಿನ ದಿನ ಹೇಳಿದುದನ್ನು ಮತ್ತೆ ವಿವರವಾಗಿ ವರ್ಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 5

प्रस्तावे तत्र चैकार्णा द्व्यर्णास्त्र्यर्णादयो ऽभवन् तिर्यगूर्ध्वगता रेखाश् चतुरश् चतुरो भजेत्

ಆ ಪ್ರಸ್ತಾವ-ರಚನೆಯಲ್ಲಿ ಏಕಾಕ್ಷರ, ದ್ವ್ಯಾಕ್ಷರ, ತ್ರ್ಯಾಕ್ಷರ ಮೊದಲಾದ ಗುಂಪುಗಳು ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ; ಮತ್ತು ಅಡ್ಡ ಹಾಗೂ ಮೇಲ್ಮುಖವಾಗಿ ಸಾಗುವ ರೇಖೆಗಳು—ನಾಲ್ಕು—ಅವುಗಳನ್ನು ನಾಲ್ಕು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಬೇಕು.

Verse 6

नव कोष्ठा भवन्त्येवं मध्यदेशे तथा इमान् प्रदक्षिणेन संस्थाप्य प्रस्तावं भेदयेत्ततः

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಮಧ್ಯದೇಶದಲ್ಲಿ ಒಂಬತ್ತು ಕೋಷ್ಠಗಳು (ಖಂಡಗಳು) ಇರುತ್ತವೆ. ಅವನ್ನು ದಕ್ಷಿಣಾವರ್ತ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ನಂತರ ಪ್ರವೇಶಮಾರ್ಗ (ಪ್ರಸ್ತಾವ)ವನ್ನು ವಿಭಜಿಸಿ ಗುರುತಿಸಬೇಕು.

Verse 7

प्रस्तावक्रमयोगेन प्रस्तावं यस्तु विन्दति करमुष्टिस्थितास्तस्य साधकस्य हि सिद्धयः

ಪ್ರಸ್ತಾವ (ಆರಂಭಭಾಗ)ದ ಯುಕ್ತ ಕ್ರಮಯೋಗದಿಂದ ಪ್ರಸ್ತಾವವನ್ನು ಪಡೆಯುವ/ರಚಿಸುವವನು—ಆ ಸಾಧಕನಿಗೆ ಸಿದ್ಧಿಗಳು ಕೈಮುತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವಂತೆಯೇ ಲಭಿಸುತ್ತವೆ.

Verse 8

त्रैलोक्यं पादमूले स्यान्नवखण्डां भुवं लभेत् कपाले तु समालिख्य शिवतत्त्वं समन्ततः

ಪಾದಮೂಲದಲ್ಲಿ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು; ಭೂಮಿಯನ್ನು ಒಂಬತ್ತು ಖಂಡಗಳಾಗಿ ನಿರೂಪಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಕಪಾಲದ ಮೇಲೆ ಜಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಲಿಖಿಸಿ, ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಶಿವತತ್ತ್ವವನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸಬೇಕು.

Verse 9

श्मशानकर्पटे वाथ वाह्यं निष्क्रम्य मन्त्रवित् तस्य मध्ये लिखेन्नाम कर्णिकोपरि संस्थितम्

ಅಥವಾ ಶ್ಮಶಾನದಿಂದ ಪಡೆದ ಬಟ್ಟೆಯ ಮೇಲೆ, ಮಂತ್ರವಿದನು ಹೊರಗಿನ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಅದರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಕರ್ಣಿಕೆಯ ಮೇಲಿರುವ ನಾಮವನ್ನು ಬರೆಯಬೇಕು.

Verse 10

तापयेत्खादिराङ्गारैर् भूर्जमाक्रम्य पादयोः सप्ताहादानयेत् सर्वं त्रेलोक्यं सचराचरम्

ಪಾದಗಳ ಕೆಳಗೆ ಭೂರ್ಜಪತ್ರವನ್ನು ಇಟ್ಟು, ಖದಿರಕಾಷ್ಠದ ಅಂಗಾರಗಳಿಂದ ಅದನ್ನು ತಾಪಿಸಬೇಕು. ಏಳು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಸಮಸ್ತ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯವನ್ನು—ಚರಾಚರ ಸಹಿತ—ಆಕರ್ಷಿಸಿ ವಶಪಡಿಸಬಹುದು.

Verse 11

वज्रसम्पुटगर्भे तु द्वादशारे तु लेखयेत् मध्ये गर्भगतं नाम सदाशिवविदर्भितम्

ವಜ್ರ-ಸಂಪುಟದ ಅಂತರ್ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ದ್ವಾದಶಾರ (ಹನ್ನೆರಡು ಕಿರಣಗಳ) ಚಕ್ರದ ಮೇಲೆ ಇದನ್ನು ಲಿಖಿಸಬೇಕು. ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಗರ್ಭಸ್ಥ ನಾಮವನ್ನು ಬರೆದು, ಅದನ್ನು ಸದಾಶಿವ-ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದು/ಪೂರಿಸಬೇಕು.

Verse 12

कुड्ये फलकके वाथ शिलापट्टे हरिद्रया मुखस्तम्भं गतिस्तम्भं सैन्यस्तम्भन्तु जायते

ಗೋಡೆ, ಮರದ ಫಲಕ ಅಥವಾ ಶಿಲಾಪಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ಅರಿಶಿನದಿಂದ ಲೇಪನ/ಚಿಹ್ನನ ಮಾಡಿದರೆ ‘ಮುಖ-ಸ್ತಂಭ’, ‘ಗತಿ-ಸ್ತಂಭ’, ‘ಸೈನ್ಯ-ಸ್ತಂಭ’—ಅಂದರೆ ವಾಣಿ/ಮುಖಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡಿ, ಚಲನೆಗೆ ಅಡ್ಡಿ, ಸೇನೆಯನ್ನು ಸ್ಥಂಭಿಸುವುದು—ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 13

विषरक्तेन संलिख्य श्मशाने कर्परे बुधः षट्कोणं दण्डमाक्रान्तं समन्ताच्छक्तियोजितम्

ಬುದ್ಧಿವಂತ ಸಾಧಕನು ಶ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ಕರ್ಪರದ ಮೇಲೆ (ಪಾತ್ರಖಂಡದ ಮೇಲೆ) ವಿಷಮಿಶ್ರಿತ ರಕ್ತದಿಂದ ಲಿಖಿಸಬೇಕು—ದಂಡಚಿಹ್ನೆಯಿಂದ ಆಕ್ರಾಂತ/ಅಧಿಷ್ಠಿತ ಷಟ್ಕೋಣವನ್ನು, ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಯುಕ್ತವಾಗಿ.

Verse 14

मारयेदचिरादेष श्मशाने निहतं रिपुं छेदं करोति राष्ट्रस्य चक्रमध्ये न्यसेद्रिपुं

ಈ ವಿಧಿಯಿಂದ ಅವನು ಶೀಘ್ರವೇ ಶ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುವನ್ನು ಹತಮಾಡುವನು; ಇದು ಶತ್ರು-ರಾಜ್ಯದ ‘ಛೇದ’ (ವಿಚ್ಛೇದ/ವಿಘಟನೆ) ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಶತ್ರುವನ್ನು ಚಕ್ರದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 15

चक्रधाराङ्गतां शक्तिं रिपुनाम्ना रिपुं हरेत् तार्क्ष्येणैव तु वीजेन खड्गमध्ये तु लेखयेत्

ಚಕ್ರಧಾರಿ ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ಅಂತರ್ನಿಹಿತವಾದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು, ಶತ್ರುನಾಮವನ್ನು ಬರೆದು ಶತ್ರುವನ್ನು ವಶ/ನಿವಾರಣ ಮಾಡಬೇಕು; ಮತ್ತು ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ-ಬೀಜ (ಗರುಡ ಬೀಜ)ದಿಂದ ಅದನ್ನು ಖಡ್ಗದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಲಿಖಿಸಬೇಕು.

Verse 16

विदर्भरिपुनामाथ श्मशानाङ्गारलेखितम् सप्ताहात्साधयेद्देशं ताडयेत् प्रेतभस्मना

ನಂತರ ವಿದರ್ಭ ಶತ್ರುವಿನ ಹೆಸರನ್ನು ಶ್ಮಶಾನದ ಅಂಗಾರದಿಂದ ಬರೆದು, ಏಳು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಆ ದೇಶವನ್ನು ವಶಪಡಿಸಬೇಕು; ಪ್ರೇತಭಸ್ಮದಿಂದ ಗುರಿ (ಅಥವಾ ಪ್ರತಿಮೆ) ಯನ್ನು ತಾಡಿಸಬೇಕು।

Verse 17

भेदने छेदने चैव मारणेषु शिवो भवेत् तारकं नेत्रमुद्दिष्टं शान्तिपुष्टौ नियोजयेत्

ಭೇದನ, ಛೇದನ ಹಾಗೂ ಮಾರಣಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಶಿವರೂಪವನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಬೇಕು. ‘ತಾರಕ ನೇತ್ರ’ ಮಂತ್ರವು ಸೂಚಿತವಾಗಿದೆ; ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಪುಷ್ಟಿ (ಸಮೃದ್ಧಿ-ಪೋಷಣ)ಗಾಗಿ ಅದನ್ನು ನಿಯೋಜಿಸಬೇಕು।

Verse 18

दहनादिप्रयोगोयं शाकिनीञ्चैव कर्पयेत् मध्यादिवारुणीं यावद्वक्रतुण्डसमन्वितः

ಇದು ದಹನಾದಿಯಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ಪ್ರಯೋಗ; ಶಾಕಿನಿಯನ್ನು ಕೂಡ ಕರ್ಪಿತ (ವಶಪಡಿಸಿ/ದೂರಮಾಡಿ) ಮಾಡಬೇಕು. ಮಧ್ಯದಿಂದ ಮುಂದಾಗಿ ವಾರುಣೀ-ಪ್ರಯೋಗವನ್ನು ವಕ್ರತುಂಡ-ಸಮನ್ವಿತವಾಗುವವರೆಗೆ ಮುಂದುವರಿಸಬೇಕು।

Verse 19

कुण्ड इति क वज्रतुण्दसमन्वित इति ट कुष्टाद्या व्याधयो ये तु नाशयेत्तान्न संशयः मध्यादिउत्तरान्तन्तु करालीबन्धनाज्जपेत्

‘ಕುಣ್ಡ’ ಎಂಬುದನ್ನು ‘ಕ’ಕಾರದಿಂದ, ‘ವಜ್ರತುಂಡಸಮನ್ವಿತ’ ಎಂಬುದನ್ನು ‘ಟ’ಕಾರದಿಂದ ಪಠಿಸಬೇಕು. ಇದರಿಂದ ಕುಷ್ಠಾದಿ ರೋಗಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ—ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ. ಕರಾಳೀ-ಬಂಧನಾನುಸಾರ ಮಧ್ಯದಿಂದ ಅಂತ್ಯವರೆಗೆ ಜಪಿಸಬೇಕು।

Verse 20

रक्षयेदात्मनो विद्यां प्रतिवादी यदा शिवः वारुण्यादि ततो न्यस्य ज्वरकाशविनाशनम्

ತನ್ನ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು (ಮಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು) ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು. ಪ್ರತಿವಾದಿ ಶಿವನಾಗಿ (ಶಾಂತ/ಅನುಕೂಲ) ಆದಾಗ, ವಾರುಣೀ ಮೊದಲಾದವುಗಳ ನ್ಯಾಸ ಮಾಡಿ ಜ್ವರ ಹಾಗೂ ಕಾಸ (ಕೆಮ್ಮು) ನಾಶವನ್ನು ಸಾಧಿಸಬೇಕು।

Verse 21

सौम्यादि मध्यमान्तन्तु गुरुत्वं जायते वटे पूर्वादि मध्यमान्तन्तु लघुत्वं कुरुते क्षणात्

‘ಸೌಮ್ಯ-’ ಮೊದಲಾದ ಗಣದಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯ ಹಾಗೂ ಅಂತ್ಯ ಅಕ್ಷರಗಳು ಛಂದಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಗುರುವಾಗುತ್ತವೆ; ಆದರೆ ‘ಪೂರ್ವ-’ ಮೊದಲಾದ ಗಣದಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯ ಹಾಗೂ ಅಂತ್ಯ ಅಕ್ಷರಗಳು ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಲಘುವಾಗುತ್ತವೆ।

Verse 22

भूर्जे रोचनया लिख्य एतद्वज्राकुलं पुरम् क्रमस्थैर् मन्त्रवीजैस्तु रक्षां देहेषु कारयेत्

ಭೂರ್ಜಪತ್ರದ ಮೇಲೆ ಗೋರೋಚನದಿಂದ ಈ ‘ವಜ್ರಾಕುಲ’ ರಕ್ಷಾಯಂತ್ರ-ಪುರವನ್ನು ಬರೆದು, ಕ್ರಮಸ್ಥಿರ ಮಂತ್ರಬೀಜಗಳಿಂದ ದೇಹಗಳಲ್ಲಿ ರಕ್ಷಾಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಮಾಡಿಸಬೇಕು।

Verse 23

वेष्टिता भावहेम्ना च रक्षेयं मृत्युनाशिनी विघ्नपापारिदमनी सौभाग्यायुःप्रदा धृता

ಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ ಶಕ್ತಿಗೊಂಡ ‘ಭಾವ-ಹೇಮ’ದಿಂದ ಸುತ್ತಲ್ಪಟ್ಟ ಈ ರಕ್ಷೆಯನ್ನು ಧರಿಸಬೇಕು; ಇದು ಮರಣನಾಶಿನಿ, ವಿಘ್ನ–ಪಾಪ–ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ದಮನಿಸುವುದು, ಮತ್ತು ಧರಿಸಿದವರಿಗೆ ಸೌಭಾಗ್ಯ ಹಾಗೂ ದೀರ್ಘಾಯು ನೀಡುವುದು।

Verse 24

द्यूते रेणे च जयदा शक्रसैन्ये न संशयः बन्ध्यानां पुत्रदा ह्य् एषा चिन्तामणिरिवापरा

ಇದು ಜೂಜಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಜಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ; ಶಕ್ರಸೈನ್ಯದ ಮೇಲೆಯೂ—ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ. ವಂಧ್ಯ ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೆ ಪುತ್ರಪ್ರದಾಯಿನಿ; ನಿಜಕ್ಕೂ ಇದು ಮತ್ತೊಂದು ಚಿಂತಾಮಣಿಯಂತಿದೆ।

Verse 25

साधयेत् परराष्ट्राणि राज्यञ्च पृथिवीं जयेत् फट् स्त्रीं क्षें हूं लक्षजप्याद्यक्षादिर्वशगो भवेत्

ಈ ಸಾಧನೆಯಿಂದ ಪರರಾಷ್ಟ್ರಗಳನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿ, ರಾಜ್ಯವನ್ನೂ ಭೂಮಿಯನ್ನೂ ಜಯಿಸಬಹುದು. ‘ಫಟ್’, ‘ಸ್ತ್ರೀಂ’, ‘ಕ್ಷೇಂ’, ‘ಹೂಂ’ ಎಂಬ ಬೀಜಾಕ್ಷರಗಳೊಂದಿಗೆ ಲಕ್ಷಜಪ ಮಾಡಿದರೆ ಯಕ್ಷಾದಿಗಳೂ ವಶಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ।