Adhyaya 310

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे त्वरितामन्त्रादिर्नाम नवाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथ दशाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः त्वरितामूलमन्त्रादिः अग्निर् उवाच दीक्षादि वक्ष्ये विन्यस्य सिंहवज्राकुले ऽब्जके हे हुति वज्रदन्त पुरु लुलु गर्ज इह सिंहासनाय नमः तिर्यगूर्ध्वगता रेखाश् चत्वारश् चत्वारश् चतुरो भवेत्

ಇಂತೆ ಆಗ್ನೇಯ ಮಹಾಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ‘ತ್ವರಿತಾ-ಮಂತ್ರಾದಿ’ ಎಂಬ ಮೂರುನೂರ ಹತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು. ಈಗ ಮೂರುನೂರ ಹನ್ನೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯ—‘ತ್ವರಿತಾ-ಮೂಲಮಂತ್ರಾದಿ’ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಅಗ್ನಿ ಹೇಳಿದರು: “ದೀಕ್ಷೆ ಮೊದಲಾದವುಗಳನ್ನು ನಾನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಸಿಂಹ–ವಜ್ರ ಕುಲದ ಪದ್ಮ-ಯಂತ್ರದಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಸ ಮಾಡಿ (ಜಪಿಸಬೇಕು): ‘ಹೇ, ಹುತಿ, ವಜ್ರದಂತ, ಪುರು, ಲುಲು, ಗರ್ಜ; ಇಹ—ಸಿಂಹಾಸನಾಯ ನಮಃ।’ ಅಡ್ಡವಾಗಿ ನಾಲ್ಕು ಮತ್ತು ಮೇಲಕ್ಕೆ ನಾಲ್ಕು ರೇಖೆಗಳನ್ನು ಎಳೆಯಬೇಕು; ಆಗ ನಾಲ್ಕು ವಿಭಾಗಗಳು ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ।”

Verse 2

नवभागविभागेन कोष्ठकान् कारयेद्बुधः ग्राह्या दिशागताः कोष्ठा विदिशासु विनाशयेत्

ಸ್ಥಳವನ್ನು ಒಂಬತ್ತು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಿ ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಕೋಷ್ಟಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು. ಪ್ರಧಾನ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವ ಕೋಷ್ಟಗಳು ಗ್ರಾಹ್ಯ; ವಿದಿಶೆಗಳಲ್ಲಿ (ಉಪದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ) ಬಿದ್ದ ಕೋಷ್ಟಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಬೇಕು.

Verse 3

वाह्ये वै कोष्ठकोणेषु वाह्यरेखाष्टकं स्मृतम् वाह्यकोष्ठस्य वाह्ये तु मध्ये यावत् समानयेत्

ಬಾಹ್ಯ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಕೋಷ್ಟಗಳ ಮೂಲೆಗಳಲ್ಲಿ ‘ಬಾಹ್ಯ ಅಷ್ಟರೇಖೆಗಳು’ ವಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಹೊರಗಿನ ಕೋಷ್ಟದ ಹೊರಭಾಗದಿಂದ ರೇಖೆಗಳನ್ನು ಎಳೆದು ಅವನ್ನು ಒಳಗೆ ಮಧ್ಯವರೆಗೆ ತರಬೇಕು.

Verse 4

वज्रस्य मध्यमं शृङ्गं वाह्यरेखा द्विधार्धतः वाह्यरेखा भवेद्वक्रा द्विभङ्गा कारयेद्बुधः

ವಜ್ರದಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯ ಶೃಂಗವನ್ನು ಹೊರರೇಖೆಯನ್ನು ಎರಡು ಅರ್ಧಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಿ ರೂಪಿಸಬೇಕು. ಆ ಹೊರರೇಖೆ ವಕ್ರವಾಗಿರಲಿ; ನಿಪುಣನು ಅದಕ್ಕೆ ದ್ವಿಭಂಗ—ಎರಡು ಮಡಿತಗಳನ್ನು ನೀಡಿ ರೂಪಿಸಲಿ.

Verse 5

मध्यकोष्ठं भवेत्पद्मं पीतकर्णिकमुज्ज्वलम् कृष्णेन रजसा लिख्य कुलिशासिशितोर्धता

ಮಧ್ಯ ಕೋಷ್ಟದಲ್ಲಿ ಹಳದಿ ಕರ್ಣಿಕೆಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಪದ್ಮ ಇರಬೇಕು. ಅದನ್ನು ಕಪ್ಪು ರಜ/ಪುಡಿಯಿಂದ ಚಿತ್ರಿಸಿ, ರೇಖೆಗಳನ್ನು ವಜ್ರ ಅಥವಾ ಖಡ್ಗದ ಧಾರೆಯಂತೆ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾಗಿಯೂ ಉನ್ನತವಾಗಿಯೂ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 6

वाह्यतश् चतुरस्रन्तु वज्रसम्पुटलाञ्छितम् द्वारे प्रदापयेन्मन्त्री चतुरो वज्रसम्पुटान्

ಹೊರಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಚತುರಸ್ರವಾಗಿ ಮಾಡಿ ವಜ್ರ-ಸಂಪುಟ ಲಾಂಛನದಿಂದ ಗುರುತಿಸಬೇಕು. ದ್ವಾರದಲ್ಲಿ ಮಂತ್ರಜ್ಞನು ನಾಲ್ಕು ವಜ್ರ-ಸಂಪುಟಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಬೇಕು.

Verse 7

पद्मनाम भवेद्वामवीथी चैव समा भवेत् गर्भं रक्तं केशराणि मण्डले दीक्षिताः स्त्रियः

ಇದನ್ನು “ಪದ್ಮ” ಎಂದು ನಾಮಕರಣ ಮಾಡಬೇಕು; ಮತ್ತು ವಾಮವೀಥಿ (ಎಡದಾರಿ) ಸಮವಾಗಿಯೂ ಸಮಮಿತವಾಗಿಯೂ ಇರಬೇಕು. ಗರ್ಭ (ಮಧ್ಯಕೋರ್) ರಕ್ತವರ್ಣವಾಗಿರಲಿ; ಮಂಡಲದಲ್ಲಿ ಕೇಸರ-ತಂತುಗಳನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಲಿ; ಮತ್ತು ಸ್ತ್ರೀಯರು ವಿಧಿವತ್ ದೀಕ್ಷಿತರಾಗಿರಲಿ।

Verse 8

जयेच्च परराष्ट्राणि क्षिप्रं राज्यमवाप्नुयात् मूर्तिं प्रणवसन्दीप्तां हूंकारेण नियोजयेत्

ಅವನು ಪರರಾಜ್ಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿ ಶೀಘ್ರವೇ ರಾಜ್ಯಾಧಿಕಾರವನ್ನು ಪಡೆಯುವನು. ಪ್ರಣವ (ಓಂ)ದಿಂದ ದೀಪ್ತವಾಗಿರುವ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ‘ಹೂಂ’ ಬೀಜಾಕ್ಷರದಿಂದ ವಿಧಿವತ್ ನಿಯೋಜಿಸಿ/ಪ್ರತಿಷ್ಠಿಸಬೇಕು।

Verse 9

मूलविद्यां समुच्चार्य मरुद्व्योमगतां द्विज प्रथमेन पुनश् चैव कर्णिकायां प्रपूजयेत्

ಹೇ ದ್ವಿಜನೇ! ಮೂಲವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಉಚ್ಚರಿಸಿ, ವಾಯು ಮತ್ತು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾದ ಆ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಮೊದಲ ವಿಧಾನದಿಂದ ಮತ್ತೆ ಪದ್ಮದ ಕರ್ಣಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಸಮ್ಯಕ್ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 10

एवं प्रदक्षिणं पूज्य एकैकं वीजमादितः दलमध्ये तु विद्याङ्गा आग्नेय्यां पञ्च नैरृतम्

ಈ ರೀತಿ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸಿ, ಆರಂಭದಿಂದ ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಬೀಜಾಕ್ಷರಗಳ ನ್ಯಾಸ/ಪಠಣ ಮಾಡಬೇಕು. ದಳದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾಂಗಗಳು ಇರಲಿ; ಆಗ್ನೇಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಐದನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಿ, ಮತ್ತು ನೈಋತ್ಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ನೈಋತ ನಿಯೋಗವನ್ನು ವಿಧಿವತ್ ಮಾಡಲಿ।

Verse 11

मध्ये नेत्रं दिशास्त्रञ्च गुह्यकाङ्गे तु रक्षणम् हुतयः केशरस्थास्तु वामदक्षिणपार्श्वतः

ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನೇತ್ರವನ್ನು ನ್ಯಾಸಿಸಬೇಕು; ದಿಕ್ಕುಗಳ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ದಿಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ಗುಹ್ಯಕಾಂಗದಲ್ಲಿ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಇರಿಸಬೇಕು. ಹುತಿಗಳು ಕೇಸರಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ, ಎಡ ಮತ್ತು ಬಲ ಪಾರ್ಶ್ವಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾಗಿರಲಿ।

Verse 12

पञ्च पञ्च प्रपूज्यास्तु स्वैः स्वैर् मन्त्रैः प्रपूजयेत् लोकपालान्न्यसेदष्टौ वाह्यतो गर्भमण्डले

ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಐದು-ಐದು ಗುಂಪುಗಳಾಗಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಪ್ರತಿಯೊಂದನ್ನೂ ಅದರದೇ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಗರ್ಭಮಂಡಲದ ಹೊರಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟ ಲೋಕಪಾಲರನ್ನು ನ್ಯಾಸವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.

Verse 13

वर्णान्तमग्निमारूटं षष्ठस्वरविभेदितं पञ्चदशेन चाक्रान्तं स्वैः स्वैर् नामभि योजयेत्

ವರ್ಣಗಳ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಆರನೆಯ ಸ್ವರಭೇದದಿಂದ ವಿಭಜಿತವಾಗಿದ್ದು ಹದಿನೈದನೆಯಿಂದ ಆಕ್ರಮಿತವಾದ ಅಕ್ಷರಸಮೂಹವನ್ನು ಅದರ ಅದರ ನಾಮಗಳ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ಯೋಜಿಸಬೇಕು.

Verse 14

शीघ्रं सिंहे कर्णिकायां यजेद् गन्धादिभिः श्रिये आग्नेयावन्नैरृतमिति ञ ज्येष्ठस्वरविभूषितमिति ख , छ च नामभिर्योजयेदित्ययं पाठः समीचीनो भवितुमर्हति नीलेति ञ श्रियमिति ञ अष्टाभिर् वेष्टयेत् कुम्मैर् मन्त्राष्टशतमन्त्रितैः

ಸಿಂಹಾಸನಸ್ಥ ಕರ್ಣಿಕೆಯಲ್ಲಿ (ಮಧ್ಯಪದ್ಮದಲ್ಲಿ) ಶ್ರೀ (ಲಕ್ಷ್ಮೀ)ಯನ್ನು ಗಂಧಾದಿ ಉಪಚಾರಗಳಿಂದ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಆಗ್ನೇಯದಿಂದ ನೈಋತವರೆಗೆ ಪಾಠಾನುಸಾರ ನಾಮಗಳನ್ನು ಯೋಜಿಸಿ, ‘ಜ್ಯೇಷ್ಠ’ ಸ್ವರಚಿಹ್ನೆಯಿಂದ ಭೂಷಿತ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಪ್ರತಿಯೊಂದನ್ನೂ ನೂರು ಮಂತ್ರಜಪದಿಂದ ಅಭಿಮಂತ್ರಿತ ಮಾಡಿದ ಎಂಟು ಕುಂಭಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರೆಯಬೇಕು.

Verse 15

मन्त्रमष्टसहस्रन्तु जप्त्वाङ्गानां दशांशकम् तोमं कुर्यादग्निकुण्डे वह्निमन्त्रेण चालयेत्

ಮಂತ್ರವನ್ನು ಎಂಟು ಸಾವಿರ ಬಾರಿ ಜಪಿಸಿ, ಅಂಗಮಂತ್ರಗಳಿಗಾಗಿ ಅದರ ದಶಾಂಶ ಪ್ರಮಾಣದ ಹೋಮವನ್ನು ಅಗ್ನಿಕುಂಡದಲ್ಲಿ ಮಾಡಬೇಕು; ಮತ್ತು ವಹ್ನಿ (ಅಗ್ನಿ) ಮಂತ್ರದಿಂದ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಪ್ರಜ್ವಲಿಸಿ/ಸಕ್ರಿಯಗೊಳಿಸಬೇಕು.

Verse 16

निक्षिपेद् हृदयेनाग्निं शक्तिं मध्ये ऽग्निगां स्मरेत् गर्भाधानं पुंसवनं जातकर्म च होमयेत्

ಹೃದಯಭಾವದಿಂದ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು; ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಯೊಳಗೆ ಸಂಚರಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಗರ್ಭಾಧಾನ, ಪುಂಸವನ ಮತ್ತು ಜಾತಕರ್ಮ ಎಂಬ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳಿಗಾಗಿ ಹೋಮವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 17

हृदयेन शतं ह्य् एकं गुह्येकं गुह्याङ्गे जनयेच्छिखिम् पूर्णाहुत्या तु विद्यायाः शिवाग्निर्ज्वलितो भवेत्

ಹೃದಯ ಮಂತ್ರದಿಂದ ನೂರು ಬಾರಿ ಜಪ/ಆಹುತಿ ಮಾಡಬೇಕು; ಗುಹ್ಯ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಒಂದು ಬಾರಿ; ಗುಹ್ಯಾಂಗ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಅಗ್ನಿಶಿಖೆಯನ್ನು ಉತ್ಪನ್ನಗೊಳಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಈ ವಿದ್ಯೆಯ ಪೂರ್ಣಾಹುತಿಯಿಂದ ಶುಭ ಶಿವಾಗ್ನಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 18

होमयेम्मूलमन्त्रेण शतञ्चाङ्गं दशांशतः निवेदयेत्ततो देव्यास्ततः शिष्यं प्रवेशयेत्

ಮೂಲಮಂತ್ರದಿಂದ ನೂರು ಆಹುತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು; ನಂತರ ಅಂಗಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ದಶಾಂಶವಾಗಿ (ಪ್ರತಿ ಮಂತ್ರಕ್ಕೆ ಹತ್ತು) ಆಹುತಿ ನೀಡಬೇಕು. ಬಳಿಕ ದೇವಿಗೆ ನಿವೇದನ ಮಾಡಬೇಕು; ನಂತರ ಶಿಷ್ಯನನ್ನು ಪ್ರವೇಶ/ದೀಕ್ಷೆಗೆ ಸೇರಿಸಬೇಕು.

Verse 19

अस्त्रेण ताडनं कृत्वा गुह्याङ्गानि ततो न्यसेत् विद्याङ्गैश् चैव सन्नद्धं विद्याङ्गेषु नियोजयेत्

ಅಸ್ತ್ರಮಂತ್ರದಿಂದ ತಾಡನ (ಆಘಾತ-ಕ್ರಿಯೆ) ಮಾಡಿ, ನಂತರ ಗುಹ್ಯಾಂಗಗಳಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಸವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ವಿದ್ಯಾಂಗಗಳಿಂದ ಸನ್ನದ್ಧನಾಗಿ (ರಕ್ಷಿತನಾಗಿ), ಆ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ವಿದ್ಯಾಂಗಗಳ ಮೇಲೆಯೇ ನಿಯೋಜಿಸಬೇಕು.

Verse 20

पुष्पं क्षिपाययेच्छिष्यमानयेदग्निकुण्डकम् यवैर् द्वान्यैस्तिलैर् आज्यैर् मूलविद्याशतं हुनेत्

ಪುಷ್ಪಕ್ಷೇಪ ಮಾಡಿಸಿ, ಶಿಷ್ಯನಿಂದ ಅಗ್ನಿಕುಂಡವನ್ನು ತರಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಯವ, ಧಾನ್ಯ, ಎಳ್ಳು ಮತ್ತು ತುಪ್ಪದಿಂದ ಮೂಲವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ನೂರು ಬಾರಿ ಜಪಿಸುತ್ತ ನೂರು ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

Verse 21

स्थावरत्वं पुरा होमं सरीसृपमतः परं पक्षिमृगपशुत्वञ्च मानुषं ब्राह्ममेव च

ಮೊದಲು ಸ್ಥಾವರತ್ವ (ಅಚಲ/ವೃಕ್ಷಾದಿ ಸ್ಥಿತಿ); ನಂತರ ಸರೀಸೃಪತ್ವ. ಆಮೇಲೆ ಪಕ್ಷಿತ್ವ, ಮೃಗತ್ವ ಮತ್ತು ಪಶುತ್ವ; ನಂತರ ಮಾನವತ್ವ; ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮ ಪದ (ಉನ್ನತ ಸ್ಥಿತಿ) ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 22

विष्णुत्वञ्चैव रुद्रत्वमन्ते पूर्णाहुतिर्भवेत् एकया चैव ह्य् आह्त्या शिष्यः स्याद्दीक्षितो भवेत्

ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುತ್ವ ಮತ್ತು ರುದ್ರತ್ವವನ್ನು ಆವಾಹಿಸಿ ಪೂರ್ಣಾಹುತಿ ಮಾಡಬೇಕು. ಒಂದೇ ಆಹುತಿಯಿಂದಲೇ ಶಿಷ್ಯನು ದೀಕ್ಷಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 23

अधिकारो भवेदेवं शृणु मोक्षमतः परम् सुमेरुस्थो यदा मन्त्री सदाशिवपदे स्थितः

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಅರ್ಹತೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಈಗ ಪರಮ ಮೋಕ್ಷತತ್ತ್ವವನ್ನು ಕೇಳು. ಮಂತ್ರಸಾಧಕನು ಸುಮೇರುದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿ ಸದಾಶಿವಪದದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತನಾಗುವಾಗ.

Verse 24

परे च होमयेत् स्वस्थो ऽकर्मकर्मशतान् दश पूर्णाहुत्या तु तद्योगी धर्माधर्मैर् न लिप्यते

ನಂತರ ಆರೋಗ್ಯದಿಂದ ಸಮಾಹಿತನಾಗಿ ಅಕರ್ಮಸ್ವರೂಪವಾದ ಕರ್ಮದ ದಶಶತ (ಅಂದರೆ ಸಾವಿರ) ಆಹುತಿಗಳಿಂದ ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು. ಆ ಪೂರ್ಣಾಹುತಿಯಿಂದ ಯೋಗಿ ಧರ್ಮಾಧರ್ಮಗಳಿಂದ ಲಿಪ್ತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

Verse 25

मोक्षं याति परंस्थानं यद्गत्वा न निवर्तते यथा जले जलं क्षिप्तं जलं देही शिरस् तथा

ಅವನು ಮೋಕ್ಷವೆಂಬ ಪರಮಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಅಲ್ಲಿ ಹೋದವನು ಮರಳಿ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಸುರಿದ ನೀರು ನೀರೇ ಆಗುವಂತೆ, ದೇಹಿಯೂ ಲಯವಾಗಿ ಅದೇ ಪರಮತತ್ತ್ವವಾಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 26

कुम्भैः कुर्याच्चाभिषेकं जयराज्यादिसर्वभाक् कुमारी ब्राह्मणी पूज्या गुर्वादेर्दक्षिणां ददेत्

ಕುಂಭಗಳಿಂದ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಬೇಕು; ಇದರಿಂದ ಜಯ, ರಾಜ್ಯಾದಿ ಎಲ್ಲ ಫಲಗಳ ಪಾಲುದಾರನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಕುಮಾರಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಗುರು ಮೊದಲಾದವರಿಗೆ ಯಥೋಚಿತ ದಕ್ಷಿಣೆ ನೀಡಬೇಕು.

Verse 27

यजेत् सहस्रमेकन्तु पूजां कृत्वा दिने दिने तिलाज्यपुरहोमेन देवी श्रीः कामदा भवेत्

ಪ್ರತಿದಿನ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ ಈ ವಿಧಿಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಾವಿರ ಬಾರಿ ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು. ಎಳ್ಳು, ತುಪ್ಪ ಮತ್ತು ಪುರ (ಸಿಹಿ ಕೇಕ್) ಆಹುತಿಗಳ ಹೋಮದಿಂದ ದೇವಿ ಶ್ರೀ ಇಷ್ಟಾರ್ಥಗಳನ್ನು ನೀಡುವಳು.

Verse 28

ददाति विपुलान् भोगान् यदन्यच्च समीहते जप्त्वा ह्य् अक्षरलक्षन्तु निधानाधिपतिर्भवेत्

ಇದು ಅಪಾರ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಹಾಗೂ ಸಾಧಕನು ಬಯಸುವ ಇನ್ನಿತರೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೀಡುತ್ತದೆ. ನಿಜವಾಗಿ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ಅಕ್ಷರಗಳ ಜಪ ಮಾಡಿದವನು ನಿಧಿಗಳ ಅಧಿಪತಿ, ಅಂದರೆ ಧನಸ್ವಾಮಿ ಆಗುತ್ತಾನೆ.

Verse 29

द्विगुणेन भवेद्राज्यं त्रिगुणेन च यक्षिणी चतुर्गुणेन ब्रह्मत्वं ततो विष्णुपदं भवेत्

ದ್ವಿಗುಣ ಪುಣ್ಯದಿಂದ ರಾಜ್ಯಸಿದ್ಧಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ತ್ರಿಗುಣದಿಂದ ಯಕ್ಷಿಣೀ ಪದ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ; ಚತುರ್ಗುಣದಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮತ್ವ ಪ್ರಾಪ್ತವಾಗುತ್ತದೆ; ಅದರ ನಂತರ ವಿಷ್ಣುಪದ, ಅಂದರೆ ಪರಮಧಾಮ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 30

षड्गुणेन महासिद्धिर् लक्षेणैकेन पापहा दश जप्त्वा देहशुद्ध्यै तीर्थस्नानफलं शतात्

ಷಡ್ಗುಣ ಜಪದಿಂದ ಮಹಾಸಿದ್ಧಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಒಂದು ಲಕ್ಷ ಜಪದಿಂದ ಇದು ಪಾಪಹರವಾಗುತ್ತದೆ. ದೇಹಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ಹತ್ತು ಬಾರಿ ಜಪಿಸಿದರೆ ನೂರು ತೀರ್ಥಸ್ನಾನಗಳ ಫಲ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 31

पटे वा प्रतिमायां वा शीघ्रां वै स्थण्डिले यजेत् शतं सहस्रमयुतं जपे होमे प्रकीर्तितम्

ಪಟ (ಚಿತ್ರಿತ ದೇವರೂಪ) ಅಥವಾ ಪ್ರತಿಮೆಯ ಮುಂದೆ, ಇಲ್ಲವೇ ಸ್ಥಂಡಿಲ (ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ಯಜ್ಞಭೂಮಿ) ಮೇಲೆ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಜಪ ಮತ್ತು ಹೋಮಕ್ಕೆ ಸಂಖ್ಯೆಗಳು—ನೂರು, ಸಾವಿರ, ಹತ್ತು ಸಾವಿರ—ಎಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದೆ.

Verse 32

एवं विधानतो जप्त्वा लक्षमेकन्तु होमयेत् महिषाजमेषमांसेन नरजेन पुरेण वा

ಈ ರೀತಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಜಪ ಮಾಡಿ ನಂತರ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ಆಹುತಿಗಳ ಹೋಮವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು—ಮಹಿಷ, ಆಡು ಅಥವಾ ಮೇಷದ ಮಾಂಸದಿಂದ, ಅಥವಾ ನರಜ (ಮಾನವೋತ್ಪನ್ನ) ದ್ರವ್ಯದಿಂದ, ಇಲ್ಲವೆ ತುಪ್ಪದಿಂದ।

Verse 33

तिलैर् यवैस् तथा लाजैर् व्रीहिगोधूमकाम्रकैः श्रीफलैर् आज्यसंयुक्तैर् होमयित्वा व्रतञ्चरेत्

ಎಳ್ಳು, ಯವ, ಲಾಜ, ಅಕ್ಕಿ, ಗೋಧಿ, ಮಾವು ಮುಂತಾದವುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಶ್ರೀಫಲ (ತೆಂಗಿನಕಾಯಿ) ಯನ್ನು ತುಪ್ಪದೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಸಿ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಆಹುತಿ ಅರ್ಪಿಸಿ, ನಂತರ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು।

Verse 34

अर्धरात्रेषु सन्नद्धः खड्गचापशरादिमान् एकवासा विचित्रेण रक्तपीतासितेन वा

ಅರ್ಧರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸನ್ನದ್ಧನಾಗಿ—ಖಡ್ಗ, ಧನುಸ್ಸು, ಬಾಣಗಳು ಮುಂತಾದವುಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ—ಒಂದು ಮಾತ್ರ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಧರಿಸಬೇಕು; ಅದು ವಿಚಿತ್ರವರ್ಣವಾಗಿರಲಿ, ಅಥವಾ ಕೆಂಪು, ಹಳದಿ, ಕಪ್ಪಾಗಿರಲಿ।

Verse 35

नीलेन वाथ वस्त्रेण देवीं तैर् एव चार्चयेत् व्रजेद्दक्षिणदिग्भागं द्वारे दद्याद्बलिं बुधः

ನೀಲಿ ವಸ್ತ್ರದಿಂದ (ಅಥವಾ ನೀಲಿ ವೇಷದಲ್ಲಿ) ಅದೇ ದ್ರವ್ಯಗಳಿಂದ ದೇವಿಯನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು। ನಂತರ ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿನ ಭಾಗಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಸಾಧಕನು ಬಲಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 36

तिलाज्यप्लवहोमेनेति ख , छ च प्लवेनेति ख , छ च दूतीमन्त्रेण द्वारादौ एकवृक्षे श्मशानके एवञ्च सर्वकामाप्तिर्भुङ्क्ते सर्वां महीं नृपः

ಕೆಲವು ಪಾಠಗಳಲ್ಲಿ “ಎಳ್ಳು-ತುಪ್ಪದ ಪ್ಲವ (ತೇಲುವ) ದ್ರವ್ಯದಿಂದ ಹೋಮ” ಎಂದು, ಇನ್ನೊಂದರಲ್ಲಿ ಕೇವಲ “ಪ್ಲವದಿಂದ” ಎಂದು ಇದೆ. ದೂತೀ-ಮಂತ್ರವನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿ ಬಾಗಿಲು ಮುಂತಾದ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ, ಒಂಟಿ ಮರದ ಬಳಿ ಹಾಗೂ ಶ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ಕರ್ಮ ಮಾಡಿದರೆ ಸರ್ವಕಾಮಸಿದ್ಧಿ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ; ರಾಜನು ಸಮಸ್ತ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಭೋಗಿಸುವಂತೆ (ಆಧಿಪತ್ಯ) ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।