Adhyaya 307

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे त्रैलोक्यमोहनमन्त्रो नाम षष्ठाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथ सप्ताधिकत्रिशततमो ऽध्यायः त्रैलोक्यमोहनीलक्ष्म्यादिपूजा अग्निर् उवाच वक्षः सवह्निर्यामाक्षौ दण्डीः श्रीः सर्वसिद्धिदा महाश्रिये महासिद्धे महाविद्युत्प्रभे नमः

ಇಂತೆ ಅಗ್ನಿ ಮಹಾಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ‘ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಮೋಹನ ಮಂತ್ರ’ ಎಂಬ ಮೂರು ನೂರು ಏಳನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು. ಈಗ ಮೂರು ನೂರು ಎಂಟನೇ ಅಧ್ಯಾಯ—‘ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಮೋಹಿನೀ ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಮೊದಲಾದ ದೇವತೆಗಳ ಪೂಜೆ’—ಆರಂಭ. ಅಗ್ನಿ ಹೇಳಿದರು: ವಕ್ಷಃ-ರೂಪಿಣಿ, ವಹ್ನಿಯೊಡನೆ ಸಹಿತ, ಯಾಮಾಕ್ಷಿ, ದಂಡೀ ಹಾಗೂ ಸರ್ವಸಿದ್ಧಿದಾಯಿನಿ ಮಹಾಶ್ರೀಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಮಹಾಸಿದ್ಧೇ, ಮಹಾವಿದ್ಯುತ್-ಪ್ರಭೇ ನಮಃ.

Verse 2

श्रिये देवि विजये नमः गौरि महाबले बन्ध नमः हूं महाकाये पद्महस्ते हूं फट् श्रियै नमः श्रियै फट् श्रियै नमः श्रियै फट् श्रीं नमः श्रिये श्रीद नमः स्वाहा स्वाहा श्रीफट् अस्याङ्गानि नवोक्तानि तेष्वेकञ्च समाश्रयेत् त्रिलक्षमेकलक्षं वा जप्त्वाक्षाब्जैश् च भूतिदः

“ಶ್ರೀಗೆ, ದೇವಿಗೆ, ವಿಜಯರೂಪಿಣಿಗೆ ನಮಃ; ಗೌರಿಗೆ, ಮಹಾಬಲೆಗೆ ನಮಃ—ಬಂಧ (ಬಂಧಿಸು/ನಿಯಂತ್ರಿಸು)!” “ಹೂಂ—ಮಹಾಕಾಯೆಗೆ ನಮಃ; ಪದ್ಮಹಸ್ತೆಗೆ—ಹೂಂ ಫಟ್!” “ಶ್ರೀಗೆ ನಮಃ; ಶ್ರೀಗೆ ಫಟ್; ಶ್ರೀಗೆ ನಮಃ; ಶ್ರೀಗೆ ಫಟ್; ಶ್ರೀಂ—ಶ್ರೀಗೆ ನಮಃ; ಶ್ರೀದಾಯಿನಿ ಶ್ರೀಗೆ ನಮಃ; ಸ್ವಾಹಾ, ಸ್ವಾಹಾ—ಶ್ರೀಫಟ್।” ಇವು ಒಂಬತ್ತು ಅಂಗಮಂತ್ರಗಳು; ಪ್ರತಿಯೊಂದರಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು. ಕಮಲಬೀಜಗಳ ಜಪಮಾಲೆಯಿಂದ ಎಣಿಸಿ ಮೂರು ಲಕ್ಷ ಅಥವಾ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ಜಪ ಮಾಡಿದರೆ ಐಶ್ವರ್ಯ ಮತ್ತು ಮಂಗಳ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

Verse 3

श्रीगेहे विष्णुगेहे वा श्रियं पूज्य धनं लभेत् आज्याक्तैस्तण्डुलैर् लक्षं जुहुयात् खादिरानले

ಶ್ರೀ (ಲಕ್ಷ್ಮೀ) ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಾಗಲಿ ಅಥವಾ ವಿಷ್ಣು ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಾಗಲಿ ಶ್ರೀಯನ್ನು ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿದರೆ ಧನಸಂಪತ್ತು ಲಭಿಸುತ್ತದೆ. ತುಪ್ಪದಿಂದ ಲೇಪಿತ ಅಕ್ಕಿದಾಣ್ಯಗಳ ಲಕ್ಷ ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ಖದಿರಕಾಷ್ಠಾಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಮಿಸಬೇಕು.

Verse 4

राजा वश्यो भवेद्वृद्धिः श्रीश् च स्यादुत्तरोत्तरं सर्षपाम्भोभिषेकेण नश्यन्ते सकला ग्रहाः

ಸಾಸಿವೆ ಬೆರೆಸಿದ ನೀರಿನಿಂದ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿದರೆ ರಾಜನು ಅನುಕೂಲ (ವಶ)ನಾಗುತ್ತಾನೆ, ವೃದ್ಧಿ/ಸಮೃದ್ಧಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ, ಶ್ರೀ (ಭಾಗ್ಯ) ಕ್ರಮೇಣ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಗ್ರಹಪೀಡೆಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ.

Verse 5

बिल्वलक्षहुता लक्ष्मीर्वित्तवृद्धिश् च जायते शक्रवेश्म चतुर्द्वारं हृदये चिन्तयेदथ

ಬಿಲ್ವದಿಂದ ಲಕ್ಷ ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಪ್ರಾದುರ್ಭವಿಸಿ ಧನವೃದ್ಧಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ನಂತರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ದ್ವಾರಗಳಿರುವ ಶಕ್ರ (ಇಂದ್ರ)ನ ಮಂದಿರವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

Verse 6

बलाकां वामनां श्यामां श्वेतपङ्कजधारिणीम् ऊर्ध्ववाहुद्वयं ध्यायेत्क्रीडन्तीं द्वारि पूर्ववत्

ಹಿಂದಿನಂತೆ ದ್ವಾರದಲ್ಲಿ ಕ್ರೀಡಿಸುತ್ತಿರುವ—ಬಲಾಕಾ (ಕೊಕ್ಕರೆ)ಯಂತೆ ನಾಜೂಕಾದ ರೂಪ, ವಾಮನ (ಚಿಕ್ಕ ದೇಹ), ಶ್ಯಾಮವರ್ಣ, ಶ್ವೇತ ಪದ್ಮಧಾರಿಣಿ, ಎರಡೂ ಭುಜಗಳನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿದ—ಅಂತಹ ದೇವಿಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

Verse 7

उर्ध्वीकृतेन हस्तेन रक्तपङ्कजधारिणीं श्वेताङ्गीं दक्षिणे द्वारि चिन्तयेद्वनमालिनीम्

ಕೈಯನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿ, ರಕ್ತಪದ್ಮವನ್ನು ಧರಿಸಿದ, ಶ್ವೇತಾಂಗೀ, ವನಮಾಲಿನೀ ದೇವಿಯನ್ನು ದಕ್ಷಿಣ ದ್ವಾರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತಳಾಗಿ ಭಾವಿಸಿ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

Verse 8

हरितां दोर्द्वयेनोर्धमुद्वहन्तीं सिताम्बुजम् ध्यायेद्विभीषिकां नाम श्रीदूतीं द्वारि पश्चिमे

ಪಶ್ಚಿಮ ದ್ವಾರದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀದೂತಿ ‘ವಿಭೀಷಿಕಾ’ಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು—ಅವಳು ಹರಿತವರ್ಣಳಾಗಿ, ಎರಡೂ ಭುಜಗಳಿಂದ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಶ್ವೇತ ಪದ್ಮವನ್ನು ಎತ್ತಿ ಧರಿಸುತ್ತಾಳೆ.

Verse 9

शाङ्करीमुक्क्तरे द्वारि तन्मध्ये ऽष्टदलपङ्कजं वासुदेवः सङ्कर्षणः प्रद्युम्नश्चानिरुद्धकः

ಶಾಂಕరీ (ಶೈವ) ದ್ವಾರದಲ್ಲಿ ಮುಕ್ತ-ತರ (ಮುತ್ತಿನಂತೆ ಶ್ವೇತ) ಚಿಹ್ನವಿದೆ; ಅದರ ಮಧ್ಯದ ಅಷ್ಟದಲ ಪದ್ಮದಲ್ಲಿ ವಾಸುದೇವ, ಸಂಕರ್ಷಣ, ಪ್ರದ್ಯುಮ್ನ ಮತ್ತು ಅನಿರುದ್ಧರನ್ನು ವಿನ್ಯಾಸಿಸಬೇಕು.

Verse 10

ध्येयास्ते पद्मपत्रेषु शङ्खचक्रगदाधराः अञ्जनक्षीरकाश्मीरहेमाभास्ते सुवाससः

ಅವರನ್ನು ಪದ್ಮಪತ್ರಗಳ ಮೇಲೆ ನಿಂತು ಶಂಖ-ಚಕ್ರ-ಗದೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿದವರಾಗಿ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು; ಅವರ ಕಾಂತಿ ಅಂಜನ-ಶ್ಯಾಮ, ಕ್ಷೀರ-ಶ್ವೇತ, ಕಾಶ್ಮೀರ (ಕುಂಕುಮ)-ವರ್ಣ ಮತ್ತು ಹೇಮ-ದೀಪ್ತಿಯಂತೆ, ಅವರು ಸುಂದರ ವಸ್ತ್ರಧಾರಿಗಳು.

Verse 11

आग्नेयादिषु पत्रेषु गुग्गुलुश् च कुरुण्टकः दमकः सलिलश्चेति हस्तिनी रजतप्रभाः

ಆಗ್ನೇಯಾ ಮೊದಲಾದ ಪತ್ರಸಮೂಹದಲ್ಲಿ ಗುಗ್ಗುಲು, ಕುರುಣ್ಟಕ, ದಮಕ, ಸಲಿಲ ಎಂಬುವೂ ಇವೆ; ಇವುಗಳನ್ನು ‘ಹಸ್ತಿನೀ’ ಮತ್ತು ‘ರಜತಪ್ರಭಾ’ ಎಂದೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

Verse 12

हेमकुम्भधराश् चैते कर्णिकायां श्रियं स्मरेत् चतुर्भुजां सुवर्णाभां सपद्मोर्ध्वभुजद्वयां

ಇವರು ಹೇಮಕುಂಬಧಾರಿಗಳು. ಪದ್ಮಕರ್ಣಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೀ (ಲಕ್ಷ್ಮೀ)ಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು—ಚತುರ್ಭುಜಳಾಗಿ, ಸುವರ್ಣಪ್ರಭೆಯಿಂದ ದೀಪ್ತಳಾಗಿ, ಮೇಲಿನ ಎರಡು ಭುಜಗಳಲ್ಲಿ ಪದ್ಮಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದವಳಾಗಿ.

Verse 13

दक्षिणाभयहस्ताभां वामहस्तवरप्रदां श्वेतगन्धांशुकामेकरौम्यमालास्त्रधारिणीं

ಅವಳ ಬಲಗೈಗಳು ಅಭಯಮುದ್ರೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತವೆ; ಎಡಗೈ ವರಪ್ರದಾನ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಶ್ವೇತ ಸುಗಂಧ ವಸ್ತ್ರಧಾರಿಣಿಯಾಗಿ, ಒಂದು ಮಂಗಲಮಾಲೆ ಮತ್ತು ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದಾಳೆ.

Verse 14

ध्यात्वा सपरिवारान्तामभ्यर्च्य सकलं लभेत् द्रोणाब्जपुष्पश्रीवृक्षपर्णं मूर्ध्नि न धारयेत्

ದೇವಿಯನ್ನು ಅವಳ ಪರಿವಾರದೊಡನೆ ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅರ್ಚಿಸಿದರೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಿದ್ಧಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ದ್ರೋಣ-ಪದ್ಮಪುಷ್ಪವನ್ನಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಶ್ರೀವೃಕ್ಷ (ಬಿಲ್ವ) ಎಲೆಯನ್ನಾಗಲಿ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಧರಿಸಬಾರದು.

Verse 15

लवणामलकं वर्ज्यं नागादित्यतिथौ क्रमात् पायसाशी जपेत् सूक्तं श्रियस्तेनाभिषेचयेत्

ನಾಗ ಮತ್ತು ಆದಿತ್ಯ ತಿಥಿಗಳ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಉಪ್ಪು ಹಾಗೂ ಆಮಲಕವನ್ನು ವರ್ಜಿಸಬೇಕು. ಪಾಯಸವನ್ನು ಸೇವಿಸಿ ಸೂಕ್ತವನ್ನು ಜಪಿಸಿ, ಆ ಜಪದಿಂದ ಶ್ರೀ (ಲಕ್ಷ್ಮೀ)ಗೆ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 16

आवाहादिविसर्गान्तां मूर्ध्नि ध्यात्वार्चयेत् श्रियम् विल्वाज्याब्जपायसेन पृथक् योगः श्रिये भवेत्

ಆವಾಹನದಿಂದ ವಿಸರ್ಗದವರೆಗೆ, ಶಿರೋಮಣಿಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೀ (ಲಕ್ಷ್ಮೀ)ಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು. ಬಿಲ್ವಪತ್ರ, ತುಪ್ಪ, ಪದ್ಮಾರ್ಪಣೆ ಮತ್ತು ಪಾಯಸ—ಇವನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ ಶ್ರೀಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ವಿಶೇಷ ಯೋಗ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 17

विषं महिषकान्ताग्निरुद्रिज्योतिर्वकद्वयम् ॐ ह्रीं महामहिषमर्दिनि ठ ठ मूलमन्त्रं भहिषहिंसके नमः महिषशत्रुं भ्रामय हूं फट् ठ ठ महिषं हेषय हूं महिषं हन२ देवि हूं महिषनिसूदनि फट् दुर्गाहृदयमित्युक्तं साङ्गं सर्वार्थसाधकम्

“ವಿಷ; ಮಹಿಷಕಾಂತಾಗ್ನಿ; ಉದ್ರಿ-ಜ್ಯೋತಿ (ಊರ್ಧ್ವಗಾಮಿ ಪ್ರಕಾಶ); ಮತ್ತು ಬೀಜಾಕ್ಷರದ ದ್ವಯ”—ಇವು ಪೂರ್ವಾಂಗಗಳು. “ಓಂ ಹ್ರೀಂ ಮಹಾಮಹಿಷಮರ್ದಿನಿ ಠ ಠ”—ಇದೇ ಮೂಲಮಂತ್ರ; ಜೊತೆಗೆ “ಮಹಿಷಹಿಂಸಕೆ ನಮಃ”. ಪ್ರಯೋಗಕ್ಕೆ—“ಮಹಿಷಶತ್ರುಂ ಭ್ರಾಮಯ ಹೂಂ ಫಟ್ ಠ ಠ”; “ಮಹಿಷಂ ಹೇಷಯ ಹೂಂ”; “ಮಹಿಷಂ ಹನ ಹನ ದೇವಿ ಹೂಂ”; “ಮಹಿಷನಿಸೂದನಿ ಫಟ್”. ಇದನ್ನು ‘ದುರ್ಗಾಹೃದಯ’ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ; ಅಂಗಗಳೊಡನೆ ಸರ್ವಾರ್ಥಸಾಧಕ.

Verse 18

यजेद्यथोक्तं तां देवीं पीठञ्चैवाङ्गमध्यगम् ॐ ह्रीं दुर्गे रक्षणि स्वाहा चेति दुर्गायै नमः वरवर्ण्यै नमः आर्यायै कनकप्रभायै कृत्तिकायै अभयप्रदायै कन्यकायै सुरूपायै पत्रस्थाः पूजयेदेता मूर्तीराद्यैः स्वरैः क्रमात्

ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತ ವಿಧಿಯಂತೆ ಆ ದೇವಿಯನ್ನು ಯಜಿಸಿ, ಅಂಗಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವಾದ ಪೀಠವನ್ನೂ (ನ್ಯಾಸದಿಂದ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ) ಪೂಜಿಸಬೇಕು. “ಓಂ ಹ್ರೀಂ ದುರ್ಗೇ ರಕ್ಷಣಿ ಸ್ವಾಹಾ” ಎಂದು ಜಪಿಸಿ—“ದುರ್ಗಾಯೈ ನಮಃ, ವರವರ್ಣ್ಯಾಯೈ ನಮಃ, ಕನಕಪ್ರಭಾ ಆರ್ಯಾಯೈ ನಮಃ, ಕೃತ್ತಿಕಾಯೈ ನಮಃ, ಅಭಯಪ್ರದಾಯೈ ನಮಃ, ಕನ್ಯಕಾಯೈ ನಮಃ, ಸುರೂಪಾಯೈ ನಮಃ”—ಎಂದು ನಮಸ್ಕರಿಸಬೇಕು. ಎಲೆಗಳ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಾಪಿತವಾದ ಈ ಮೂರ್ತಿಗಳನ್ನು ‘ಅ’ ಆದಿ ಸ್ವರಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

Verse 19

चक्राय शङ्खाय गदायै खड्गाय धनुषे वाणाय अष्टम्याद्यैर् इमां दुर्गां लोकेशान्तां यजेदिति दुर्गायोगः समायुःश्रीस्वामिरक्ताजयादिकृत्

ಚಕ್ರಕ್ಕೆ, ಶಂಖಕ್ಕೆ, ಗದೆಗೆ, ಖಡ್ಗಕ್ಕೆ, ಧನುಸ್ಸಿಗೆ ಮತ್ತು ಬಾಣಕ್ಕೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ; ಅಷ್ಟಮೀ ಮೊದಲಾದ ನಿಯತ ತಿಥಿಗಳಲ್ಲಿ ಲೋಕಶಾಂತಿದಾಯಕಿಯಾದ ಈ ದುರ್ಗೆಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಇದುವೇ ದುರ್ಗಾಯೋಗ (ಅನುಷ್ಠಾನ-ವಿಧಿ); ಇದು ಆಯುಷ್ಯ, ಶ್ರೀ, ಸ್ವಾಮ್ಯ, ಶತ್ರುಜಯ/ವಶೀಕರಣ, ವಿಜಯ ಮೊದಲಾದ ಫಲಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.

Verse 20

समाध्येशानमन्त्रेण तिलहोमो वशीकरः जयः पद्मैस्तु दुर्वाभिः शान्तिः कामः पलाशजैः

ಸಮಾಧಿ-ಈಶಾನ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಎಳ್ಳಿನ ಹೋಮವು ವಶೀಕರಣ ಫಲ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಪದ್ಮಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಹೋಮ ಮಾಡಿದರೆ ಜಯ, ದುರ್ವಾ ಹುಲ್ಲಿನಿಂದ ಶಾಂತಿ, ಪಲಾಶ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಹೋಮ ಮಾಡಿದರೆ ಕಾಮಸಿದ್ಧಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 21

पुष्टिः स्यात् काकपक्षेण मृतिद्वेषादिकं भवेत् ब्रह्मक्षुद्रभयापत्तिं सर्वमेव मनुर्हरेत्

ಕಾಕಪಕ್ಷ ಚಿಹ್ನೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಮಂತ್ರಕ್ರಿಯೆಯಿಂದ ಪುಷ್ಟಿ ಹಾಗೂ ಪೋಷಣೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; (ವಿಪರೀತವಾದರೆ) ಮರಣ, ದ್ವೇಷ ಇತ್ಯಾದಿಯೂ ಸಂಭವಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಮಂತ್ರವು ಬ್ರಹ್ಮಬಲಗಳಿಂದ, ಕ್ಷುದ್ರ/ದುಷ್ಟ ಸತ್ತ್ವಗಳಿಂದ, ಭಯ ಮತ್ತು ಆಪತ್ತಿನಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಎಲ್ಲ ವಿಘ್ನಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿವಾರಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 22

ॐ दुर्गे दुर्गे रक्षणि स्वाहा रक्षाकरीयमुदिता जयदुर्गाङ्गसंयुता श्यामां त्रिलिचनां देवीं ध्यात्वात्मानं चतुर्भुजम्

“ಓಂ ದುರ್ಗೇ ದುರ್ಗೇ ರಕ್ಷಣಿ ಸ್ವಾಹಾ” —ಇದು ರಕ್ಷಾಕರ್ಮವೆಂದು ಪ್ರಕಟಿಸಲಾಗಿದೆ. ಜಯದುರ್ಗೆಯ ಅಂಗಶಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಯುಕ್ತವಾದ ಶ್ಯಾಮವರ್ಣ ತ್ರಿನೇತ್ರಿ ದೇವಿಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ನಂತರ ತನ್ನನ್ನು ಚತುರ್ಭುಜ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಭಾವಿಸಬೇಕು.

Verse 23

शङ्खचक्राब्जशूलादित्रिशूलां रौद्ररूपिणीं युद्धादौ सञ्जयेदेतां यजेत् खड्गादिके जये

ಯುದ್ಧದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಶಂಖ, ಚಕ್ರ, ಪದ್ಮ, ಶೂಲ ಮೊದಲಾದವುಗಳನ್ನೂ ತ್ರಿಶೂಲವನ್ನೂ ಧರಿಸಿದ ರೌದ್ರರೂಪಿಣಿ ದೇವಿಯನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆವಾಹಿಸಿ ಶಕ್ತಿಗೊಳಿಸಬೇಕು. ಖಡ್ಗಾದಿ ಆಯುಧಗಳಲ್ಲಿ ಜಯಕ್ಕಾಗಿ ಅವಳನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.