Adhyaya 302

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे नानामन्त्रा नामैकाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथ द्व्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अङ्गाक्षरार्चनम् अग्निर् उवाच यदा जन्मर्क्षगश् चन्द्रो भानुः सप्तसराशिगः पौष्णः कालः स विज्ञेयस्तदा ग्रासं परीक्षयेत्

ಇಂತೆ ಅಗ್ನಿ ಮಹಾಪುರಾಣದಲ್ಲಿ “ನಾನಾಮಂತ್ರ” ಎಂಬ ಏಕಾಧಿಕ ತ್ರಿಶತತಮ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು. ಈಗ ತ್ರಿಶತ-ದ್ವಿತೀಯ ಅಧ್ಯಾಯ “ಅಂಗಾಕ್ಷರಾರ್ಚನ” ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಅಗ್ನಿ ಹೇಳಿದರು—ಚಂದ್ರನು ಜನ್ಮನಕ್ಷತ್ರದಲ್ಲಿದ್ದು, ಸೂರ್ಯನು ಸಪ್ತಮ ರಾಶಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದು, ಕಾಲವು ಪೌಷ್ಣ (ಪುಷ್ಯ-ಸಂಬಂಧ) ಶುಭವಾಗಿರುವಾಗ ಆ ಸಮಯವನ್ನು ಅನುಕೂಲವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ನಂತರ ‘ಗ್ರಾಸ’ (ಗ್ರಹಣದ ಪ್ರಮಾಣ/ಅವಸ್ಥೆ) ಪರಿಶೀಲಿಸಿ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಪ್ರವೃತ್ತನಾಗಬೇಕು।

Verse 2

कण्टोष्ठौ चलतःस्थानाद्यस्य वक्रा च नासिका कृष्णा च जिह्वा सप्ताहं जीवितं तस्य वै भवेत्

ಯಾರ ಕಂಠ ಮತ್ತು ತುಟಿಗಳು ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನದಿಂದ ಸರಿಯುತ್ತವೋ, ಮೂಗು ವಕ್ರವಾಗುತ್ತದೋ, ನಾಲಿಗೆ ಕಪ್ಪಾಗುತ್ತದೋ—ಅವನ ಆಯುಷ್ಯ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ (ಮಾತ್ರ) ಒಂದು ವಾರವೇ ಇರುತ್ತದೆ।

Verse 3

तारो मेषो विषं दन्ती नरो दीर्घो वणा रसः क्रूद्धोल्काय महोल्काय वीरोल्काय शिखा भवेत्

‘ತಾರ’, ‘ಮೇಷ’, ‘ವಿಷ’, ‘ದಂತೀ’, ‘ನರ’, ‘ದೀರ್ಘ’, ‘ವಣಾ’, ‘ರಸ’—ಕ್ರುದ್ಧೋಲ್ಕಾ, ಮಹೋಲ್ಕಾ ಮತ್ತು ವೀರೋಲ್ಕಾ ಎಂಬ ಶಕ್ತಿಗಳಿಗಾಗಿ ಶಿಖಾ-ರೂಪ (ರಕ್ಷಣ) ಮಂತ್ರವು ಇಂತೆ ಇರಲಿ/ಜಪಿಸಲ್ಪಡಲಿ।

Verse 4

ह्यल्काय राहसोल्काय वैष्णवोष्टाक्षरो मनुः कनिष्ठादितदष्टानामङ्गुलीनाञ्च पर्वसु

‘ಹ್ಯಲ್ಕಾಯ’ ಮತ್ತು ‘ರಾಹಸೋಲ್ಕಾಯ’ ನ್ಯಾಸಕ್ಕಾಗಿ ವೈಷ್ಣವ ಅಷ್ಟಾಕ್ಷರ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಕನಿಷ್ಠಿಕೆಯಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಬೆರಳುಗಳ ಪರ್ವಗಳಲ್ಲಿ (ಸಂಧಿಗಳಲ್ಲಿ)—ಆ ಎಂಟು ಅಕ್ಷರಗಳ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ—ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು।

Verse 5

ज्येष्ठाग्रेण क्रमात्तावन् मूर्धन्यष्टाक्षरं न्यसेत् तर्जन्यान्तारमङ्गुष्ठे लग्ने मध्यमया च तत्

ನಂತರ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಉಂಗುರ ಬೆರಳಿನ ತುದಿಯಿಂದ ಮೂರ್ಧನ್ಯ ಅಷ್ಟಾಕ್ಷರ ಮಂತ್ರದ ನ್ಯಾಸವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ಅಂಗುಠು ತರ್ಜನಿಯ ಒಳಭಾಗದ ಅಂತರಕ್ಕೆ ಸೇರುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯಮ ಬೆರಳಿನಿಂದಲೂ ಅದೇ ನ್ಯಾಸವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 6

तलेङ्गुष्ठे तदुत्तारं वीजोत्तारं ततो न्यसेत् रक्तगौरधूम्रहरिज्जातरूपाः सितास्त्रयः

ಕೈತಳದಲ್ಲಿ ಅಂಗುಷ್ಠಮೂಲದಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ಆ (ಮಂತ್ರದ) ‘ಉತ್ತಾರ’ವನ್ನು ನ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು; ನಂತರ ಬೀಜಾಕ್ಷರದ ‘ಉತ್ತಾರ’ವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ಸಂಬಂಧಿತ ರೂಪ/ವರ್ಣಗಳು—ರಕ್ತ, ಗೌರ, ಧೂಮ್ರ, ಹರಿತ, ಸ್ವರ್ಣವರ್ಣ, ಹಾಗೂ ಮೂರು ಶ್ವೇತಗಳು.

Verse 7

एवं रूपानिमान् वर्णान् भावबुद्धान्न्यसेत् क्रमात् हृदास्यनेत्रमूर्धाङ्घ्रितालुगुह्यकरादिषु

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಈ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಅವುಗಳ ರೂಪಗಳೊಂದಿಗೆ ಭಾವಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಹೃದಯ, ಮುಖ, ನೇತ್ರಗಳು, ಶಿರಸ್ಸು, ಪಾದಗಳು, ತಾಲು, ಗುಹ್ಯಸ್ಥಾನ, ಕೈಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ದೇಹಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 8

अङ्गानि च न्यसेद्वीजान्न्यस्याथ करदेहयोः यथात्मनि तथा देवे न्यासः कार्यः करं विना

ಅಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಬೀಜಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ನ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು. ಕೈಗಳಲ್ಲೂ ದೇಹದಲ್ಲೂ ನ್ಯಾಸ ಮಾಡಿದ ಬಳಿಕ, ತನ್ನಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದಂತೆ ದೇವತೆಯಲ್ಲಿಯೂ ನ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು—ಕೈಗಳನ್ನು ಬಿಡದೆ.

Verse 9

हृदादिस्थानगान् वर्णान् गन्धपुष्पै समर्चयेत् धर्माद्यग्न्याद्यधर्मादि गात्रे पीठे ऽम्बुजे न्यसेत्

ಹೃದಯಾದಿ ಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವ ವರ್ಣಗಳನ್ನು ಸುಗಂಧ ಮತ್ತು ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ ಸಮ್ಯಕ್‌ವಾಗಿ ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಧರ್ಮಾದಿ, ಅಗ್ನ್ಯಾದಿ, ಅಧರ್ಮಾದಿ ಇವುಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ದೇಹದಲ್ಲಿ, ಪೀಠದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಪದ್ಮದಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 10

यत्र केशरकिञ्जल्कव्यापिसूर्येन्दुदाहिनां मण्डलन्त्रितयन्तावद् भेदैस्तत्र न्यसेत् क्रमात्

ಕೇಸರ ಮತ್ತು ಪರಾಗವು ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಸೂರ್ಯ, ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ದಾಹಿನೀ ಎಂಬ ತ್ರಿಮಂಡಲದ ಪರ್ಯಂತ ಅವರ ವಿಭಾಗಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ನ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು.

Verse 11

गुणाश् च तन्त्रसत्वाद्याः केशरस्थाश् च शक्तयः विमलोत्कर्षणीज्ञानक्रियायोगाश् च वै क्रमात्

ತಾಂತ್ರಿಕ ಸತ್ತ್ವಾದಿ ಗುಣಗಳು ಹಾಗೂ ಪದ್ಮಕೇಶರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತ ಶಕ್ತಿಗಳು—ವಿಮಲಾ, ಉತ್ಕರ್ಷಿಣೀ, ಜ್ಞಾನಾ, ಕ್ರಿಯಾ, ಯೋಗಾ—ಇವನ್ನೆಲ್ಲ ಕ್ರಮವಾಗಿ ವಿನ್ಯಾಸಿಸಿ/ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು।

Verse 12

प्रह्वी सत्या तथेशानानुग्रहा मध्यतस्ततः योगपीठं समभ्यर्च्य समावह्य हरिं यजेत्

ನಂತರ ಪ್ರಹ್ವೀ, ಸತ್ಯಾ ಹಾಗೂ ಈಶಾನಾನುಗ್ರಹಾ ಇವರನ್ನು ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಯೋಗಪೀಠವನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ಪೂಜಿಸಿ, ಹರಿಯನ್ನು ಆವಾಹನ ಮಾಡಿ ಆರಾಧಿಸಬೇಕು।

Verse 13

पाद्यार्घ्याचमनीयञ्च पीतवस्त्रविभूषणं एतत् पञ्चोपचारञ्च सर्वं मूलेन दीयते

ಪಾದ್ಯ, ಅರ್ಘ್ಯ, ಆಚಮನೀಯ, ಪೀತವಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ವಿಭೂಷಣ—ಇವುಗಳೂ ಹಾಗೂ ಪಂಚೋಪಚಾರದ ಸಮಸ್ತ ಉಪಚಾರಗಳೂ—ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮೂಲಮಂತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು।

Verse 14

वासुदेवादयः पूज्याश् चत्वारो दिक्षु मूर्तयः विदिक्षु श्रीसरस्वत्यै रतिशान्त्यै च पूजयेत्

ವಾಸುದೇವಾದಿ ನಾಲ್ಕು ಮೂರ್ತಿಗಳು ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತವೆಂದು ಪೂಜ್ಯ; ಹಾಗೆಯೇ ವಿದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೀ, ಸರಸ್ವತಿ, ರತಿ ಮತ್ತು ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಕೂಡ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 15

हृदास्यनेत्रमूर्धाङ्घ्रिजानुगुह्यकरादिष्विति ख शङ्खं चक्रं गदां पद्मं मुषलं खड्गशार्ङ्गिके वनमालान्वितं दिक्षु विदिक्षु च यजेत् क्रमात्

ಹೃದಯ, ಮುಖ, ನೇತ್ರ, ಶಿರಸ್ಸು, ಪಾದ, ಜಾನು, ಗುಹ್ಯ, ಕೈಗಳು ಮೊದಲಾದ ಅಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ರಮವಾಗಿ—ಶಂಖ, ಚಕ್ರ, ಗದೆ, ಪದ್ಮ, ಮುಷಲ, ಖಡ್ಗ ಮತ್ತು ಶಾರ್ಙ್ಗ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಧರಿಸಿ, ವನಮಾಲೆಯಿಂದ ಅಲಂಕರಿತನಾದ ಪ್ರಭುವನ್ನು—ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ವಿದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು।

Verse 16

अभ्यर्च्य च वहिस्तार्क्ष्यं देवस्य पुरतो ऽर्चयेत् विश्वक्सेनञ्च सोमेशं मध्ये आवरणाद्वहिः इन्द्रादिपरिचारेण पूज्य सर्वमवाप्नुयात्

ಮೊದಲು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿ, ದೇವರ ಮುಂದೆಯೇ ಹೊರಗೆ ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ (ಗರುಡ)ನನ್ನು ಅರ್ಚಿಸಬೇಕು. ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಕ್ಸೇನ ಮತ್ತು ಸೋಮೇಶರನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ನಂತರ ಆವರಣದ ಹೊರಗೆ ಇಂದ್ರಾದಿ ಪರಿಚಾರಕ ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಪೂಜಿಸಿದರೆ ಎಲ್ಲ ಇಷ್ಟಫಲಗಳು ಲಭಿಸುತ್ತವೆ.