
Chapter 301 — सूर्यार्चनं (Sūryārcana) / Sun-worship (closing colophon only)
ಈ ಭಾಗವು ಹಿಂದಿನ ಘಟಕದ ಸಮಾಪನ-ಕೊಲೊಫೋನ್ ಅನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡು, ಅಧ್ಯಾಯ 301 ಅನ್ನು ‘ಸೂರ್ಯಾರ್ಚನ’ (ಸೂರ್ಯಪೂಜೆ) ಎಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ಆಗ್ನೇಯ ಬೋಧನಾ ಪ್ರವಾಹದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯೋಪಾಸನೆ ಋತ/ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಕರ್ಮಸಿದ್ಧಿಯ ನಡುವಿನ ಸೇತುವೆ; ಸೂರ್ಯನು ಕಾಲನಿಯಂತ, ಪ್ರಾಣಶಕ್ತಿ ಹಾಗೂ ಪ್ರಜ್ಞಾ-ಪ್ರಕಾಶದ ದಾತನಾಗಿ ಆವಾಹಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಈ ಸಂಕ್ರಮಣವು ಸಾಧಕನನ್ನು ಮುಂದಿನ ಅಧ್ಯಾಯದ ಹೆಚ್ಚು ತಾಂತ್ರಿಕ ಮಂತ್ರಪ್ರಯೋಗಗಳು, ಹೋಮ ವಿಧಾನಗಳಿಗಾಗಿ ಶುದ್ಧಿ, ಅಧಿಕಾರ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿ-ಸಮನ್ವಯದಿಂದ ಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ; ಪುರಾಣದ ಸಂದೇಶ—ಭಕ್ತಿ ಅನ್ವಯಿತ ತಂತ್ರಕರ್ಮದಿಂದ ಬೇರ್ಪಟ್ಟುದಲ್ಲ, ಅದಕ್ಕೆ ಆಧಾರವೇ।
Verse 1
इत्य् आग्नेये महापुराणे सूर्यार्चनं नाम त्रिशततमो ऽध्यायः अथैकाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः नानामन्त्राः अग्निर् उवाच वाक्कर्मपार्श्वयुक्शुक्रतोककृते मतो प्लवः हुतान्ता देशवर्णेयं विद्या मुख्या सरस्वती
ಇಂತೆ ಆಗ್ನೇಯ ಮಹಾಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ‘ಸೂರ್ಯಾರ್ಚನ’ ಎಂಬ ತ್ರಿಶತಮ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು. ಈಗ ಮುಂದಿನ (ಏಕಾಧಿಕ ತ್ರಿಶತಮ) ಅಧ್ಯಾಯ ‘ನಾನಾಮಂತ್ರಗಳು’ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಅಗ್ನಿ ಹೇಳಿದರು—ವಾಣಿ ಮತ್ತು ಕರ್ಮಗಳ ಸಿದ್ಧಿಗೆ, ಉಪಸಹಾಯಗಳೊಂದಿಗೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಶುಕ್ರ-ತೋಕ (ಸಂತಾನ) ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣಬಲಕ್ಕಾಗಿ ‘ಪ್ಲವ’ ಎಂಬ ರಕ್ಷಕ ಮಂತ್ರಪ್ರಯೋಗವನ್ನು ವಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ. ಹೋಮಾಂತವರೆಗೆ ವರ್ಣಿಸಲ್ಪಡುವ ಈ ವಿದ್ಯೆ ಮುಖ್ಯ; ಅದೇ ಸರಸ್ವತಿ.
Verse 2
धार्य चेति ख विद्युत्पातविधाविति घ , ज , ञ , ट च अक्षाराशी वर्णलक्षं जपेत् समतिमान् भवेत् अत्रिः सवह्निर्वामाक्षिविन्दुरिन्द्राय हृत्परः
ವಿದ್ಯುತ್ಪಾತ ವಿಧಿಯಲ್ಲಿ ‘ಧಾರ್ಯ’ ಸಹಿತ ‘ಖ’ ಮತ್ತು ‘ಘ, ಜ, ಞ, ಟ’ ಅಕ್ಷರರಾಶಿಯನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು. ಈ ಅಕ್ಷರಸಂಗ್ರಹವನ್ನು ಒಂದು ಲಕ್ಷ ಬಾರಿ ಜಪಿಸಿದರೆ ಮನಸ್ಸು ಸಮತ್ವ ಪಡೆದು ಬುದ್ಧಿ ಸ್ಥಿರವಾಗುತ್ತದೆ. ಋಷಿ ಅತ್ರಿ, ಶಕ್ತಿ ಅಗ್ನಿ, ಲಕ್ಷಣ ಎಡ ಕಣ್ಣಿನ ಬಿಂದು, ದೇವತೆ ಇಂದ್ರ, ವಿನಿಯೋಗ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ.
Verse 3
वज्रपद्मधरं शक्रं पीतमावाह्य पूजयेत् नियुतं होमयेदाज्यतिलांस्तेनाभिषेचयेत्
ವಜ್ರ ಮತ್ತು ಪದ್ಮ ಧರಿಸಿದ ಪೀತವರ್ಣ ಶಕ್ರ (ಇಂದ್ರ)ನನ್ನು ಆವಾಹನ ಮಾಡಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ತುಪ್ಪ ಮತ್ತು ಎಳ್ಳಿನಿಂದ ನಿಯುತ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಹೋಮ ಮಾಡಿ; ಅದರಿಂದ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಬೇಕು.
Verse 4
नृपादिर्भ्रष्टरज्यादीन्राज्यपुत्रादिमाप्नुयात् हृल्लेखा शक्तिदेवाख्या दोषाग्निर्दण्डिदण्डवान्
ರಾಜ್ಯದಿಂದ ಭ್ರಷ್ಟನಾದ ರಾಜನು ಮೊದಲಾದವರು ಮತ್ತೆ ರಾಜ್ಯ, ರಾಜಪುತ್ರರು ಮೊದಲಾದವುಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು. (ಇವು) ‘ಹೃಲ್ಲೇಖಾ, ಶಕ್ತಿ, ದೇವಾಖ್ಯಾ, ದೋಷಾಗ್ನಿ, ದಂಡಿನ್/ದಂಡವಾನ್’ ಎಂಬ ಲಕ್ಷಣನಾಮಗಳಿಂದ ಸೂಚಿತವಾಗಿವೆ.
Verse 5
शिवमिष्ट्वा जपेच्छक्तिमष्टम्यादिचतुर्दशीं चक्रपाशाङ्कुशधरां साभयां वरदायिकां
ಮೊದಲು ಶಿವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ ಅಷ್ಟಮಿ ಮತ್ತು ಚತುರ್ದಶಿ ತಿಥಿಗಳಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿಯ ಜಪ ಮಾಡಬೇಕು; ಅವಳನ್ನು ಚಕ್ರ, ಪಾಶ, ಅಂಕುಶ ಧರಿಸಿದವಳಾಗಿ, ಅಭಯಪ್ರದಾಯಿನಿಯಾಗಿ, ವರದಾಯಿನಿಯಾಗಿ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.
Verse 6
होमादिना च सौभाग्यं कवित्वं पुरवान् भवेत् ॐ ह्रीं ॐ नमः कामाय सर्वजनहिताय सर्वजनमोहनाय प्रज्वलिताय सर्वजनहृदयं ममात्मगतं कुरु ॐ एतज्जपादिना मन्त्रओ वशयेत् सकलं जगत्
ಹೋಮಾದಿ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಸೌಭಾಗ್ಯ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ; ಕವಿತ್ವ ಪ್ರಾಪ್ತವಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಪುರಸಂಪತ್ತು (ನಗರಸಮೃದ್ಧಿ) ಕೂಡ ಸಿದ್ಧಿಸುತ್ತದೆ. ಮಂತ್ರ: “ಓಂ ಹ್ರೀಂ। ಓಂ ನಮಃ ಕಾಮಾಯ ಸರ್ವಜನಹಿತಾಯ ಸರ್ವಜನಮೋಹನಾಯ ಪ್ರಜ್ವಲಿತಾಯ ಸರ್ವಜನಹೃದಯಂ ಮಮಾತ್ಮಗತಂ ಕುರು। ಓಂ।” ಈ ಮಂತ್ರದ ಜಪಾದಿಗಳಿಂದ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತನ್ನು ವಶಪಡಿಸಬಹುದು.
Verse 7
ॐ ह्रीं चामुण्डे अमुकन्दह पच मम वशमानय ठ वशीकरणकृन्मन्त्रश्चामुण्डायाः प्रकीर्तितः फलत्रयकषायेण वराङ्गं क्षालयेद्वशे
ॐ ಹ್ರೀಂ—ಹೇ ಚಾಮುಂಡೇ! ‘ಅಮುಕ’ನನ್ನು ದಹಿಸು, ಪಚಿಸು, ನನ್ನ ವಶಕ್ಕೆ ತರು—‘ಠ’! ಇದು ಚಾಮುಂಡಾದೇವಿಯ ವಶೀಕರಣಮಂತ್ರವೆಂದು ಪ್ರಖ್ಯಾತ. ವಶೀಕರಣಾರ್ಥ ತ್ರಿಫಲ ಕಷಾಯದಿಂದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಅಂಗ/ದೇಹವನ್ನು ತೊಳೆಯಬೇಕು.
Verse 8
अश्वगन्धायवैः स्त्री तु निशाकर्पूरकादिना पिप्पलीतण्डुलान्यष्टौ मरिचानि च विंशतिः
ಸ್ತ್ರೀಯಿಗಾಗಿ ಅಶ್ವಗಂಧಾ ಮತ್ತು ಯವಗಳೊಂದಿಗೆ ನಿಶಾ (ಅರಿಶಿನ) ಹಾಗೂ ಕರ್ಪೂರ ಮೊದಲಾದವುಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ; ಪಿಪ್ಪಲಿಯ ಎಂಟು ಕಣಗಳು ಮತ್ತು ಮರಿಚ (ಕಪ್ಪು ಮೆಣಸು) ಇಪ್ಪತ್ತು ಕಣಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಬೇಕು.
Verse 9
वृहतीरसलेपश् च वशे स्यान्मरणान्तिकं कटीरमूलत्रिकटुक्षौद्रलेपस् तथा भवेत्
ವೃಹತಿ ಮತ್ತು ರಸದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಲೇಪವು ವಶೀಕರಣ ಮಾಡುತ್ತದೆ, ಮರಣಾಂತಿಕವರೆಗೂ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಕಟೀರಮೂಲ, ತ್ರಿಕಟು ಮತ್ತು ಕ್ಷೌದ್ರ (ಜೇನು)ಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಲೇಪವೂ ವಿಧೇಯವಾಗಿದೆ.
Verse 10
हिमं कपित्थकरभं मागधी मधुकं मधु तेषां लेपः प्रयुक्तस्तु दम्पत्योः स्वस्तिमावहेत्
ಹಿಮ, ಕಪಿತ್ಥ, ಕರಭ, ಮಾಗಧೀ, ಮಧುಕ ಮತ್ತು ಮಧು (ಜೇನು)ಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಲೇಪವನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದರೆ ದಂಪತಿಗಳಿಗೆ ಸ್ವಸ್ತಿ ಮತ್ತು ಶುಭವನ್ನು ತರುತ್ತದೆ.
Verse 11
सशर्करयोनिलेपात् कदम्बरसको मधु सहदेवी महालक्ष्मीः पुत्रजीवी कृताञ्जलिः
ಸಶರ್ಕರ-ಯೋನಿಲೇಪ, ಕದಂಬ-ರಸಕ, ಮಧು (ಜೇನು), ಸಹದೇವೀ, ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮೀ, ಪುತ್ರಜೀವಿ, ಕೃತಾಂಜಲಿ—ಇವುಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಔಷಧನಾಮಗಳು/ದ್ರವ್ಯಗಳಾಗಿ ಸೂಚಿಸಲಾಗಿದೆ.
Verse 12
एतच्चूर्णं शिरःक्षिप्तं लिकस्य वशमुत्तमम् त्रिफलाचन्दनक्वाथप्रस्था द्विकुडवम् पृथक्
ಈ ಚೂರ್ಣವನ್ನು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಚಿಮ್ಮಿದರೆ ಪ್ರಿಯರನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಉಪಾಯವಾಗುತ್ತದೆ. ತ್ರಿಫಲಾ ಮತ್ತು ಚಂದನದ ಕಷಾಯವನ್ನು ತಯಾರಿಸಬೇಕು—ಪ್ರಸ್ಥ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ, ಎರಡನ್ನೂ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಎರಡು ಕುಡವ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು।
Verse 13
भृङ्गहेमरसन्दोषातावती चुञ्चुकं मधु घृतैः पक्वा निशा छाया शुष्का लिप्या तु रञ्जनी
ಭೃಂಗ, ಹೇಮ-ರಸ, ಸಂದೋಷಾ ಜೊತೆಗೆ ತಾವತೀ ಮತ್ತು ಚುಂಚುಕವನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಜೇನು ಮತ್ತು ತುಪ್ಪದಲ್ಲಿ ಬೇಯಿಸಿ ಒಂದು ಯೋಗ ತಯಾರಾಗುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ನಿಶಾ ಮತ್ತು ಛಾಯಾವನ್ನು ಒಣಗಿಸಿ ಲೇಪವಾಗಿ ಮಾಡಿ ರಂಜನೆ (ಬಣ್ಣ ಹಚ್ಚುವ) ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಬಳಸುಬೇಕು।
Verse 14
विदारीं सोच्चटामाषचूर्णीभ्ह्तां सशर्करां गथितां यः विपेत् क्षीरैर् नित्यं स्त्रीशतकं व्रजेत्
ವಿದಾರಿಯನ್ನು ಉಚ್ಚಟಾ ಸಹಿತ, ಮಾಷ (ಉದ್ದಿನಬೇಳೆ) ಪುಡಿ ಮತ್ತು ಸಕ್ಕರೆಯೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆಸಿ ಗುಳಿ/ಪಿಂಡವಾಗಿ ಮಾಡಿ, ಅದನ್ನು ಹಾಲಿನೊಂದಿಗೆ ನಿತ್ಯ ಕುಡಿಯುವವನು ನೂರು ಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನು ಸಮೀಪಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ (ಅತಿವೀರ್ಯ) ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।
Verse 15
गुल्ममाषतिलव्रीहिचूर्णक्षीरसितान्वितं अश्वत्थवंशदर्भाणां मूलं वै वैष्णवीश्नियोः
ಗುಲ್ಮ (ಉದರಗಡ್ಡೆ/ಊತ) ಚಿಕಿತ್ಸೆಗೆ ಮಾಷ, ಎಳ್ಳು, ವ್ರೀಹಿ (ಅಕ್ಕಿ) ಪುಡಿಯನ್ನು ಹಾಲು ಮತ್ತು ಸಕ್ಕರೆಯೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಸಿ ಬಳಸಬೇಕು. ಜೊತೆಗೆ ಅಶ್ವತ್ಥ, ವಂಶ (ಬಿದಿರು), ದರ್ಭ ಹುಲ್ಲಿನ ಬೇರುಗಳು ಹಾಗೂ ವೈಷ್ಣವೀ ಮತ್ತು ಶ್ನೀ ಎಂಬ ಔಷಧಿಗಳನ್ನೂ ಉಪಯೋಗಿಸಬೇಕು।
Verse 16
मूलं दूर्वाश्वगन्धोत्थं पिवेत् क्षीरैः सुतार्थिनी कौन्तीलक्ष्म्याः शिफा धात्री वज्रं लोघ्नं वटाङ्कुरम्
ಪುತ್ರಾರ್ಥಿನಿ ಸ್ತ್ರೀ ದೂರ್ವಾ ಮತ್ತು ಅಶ್ವಗಂಧಾ ಬೇರುಗಳನ್ನು ಹಾಲಿನೊಂದಿಗೆ ಕುಡಿಯಬೇಕು. ಜೊತೆಗೆ ಕೌಂತೀ-ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಶಿಫಾ (ಶಿಖೆ/ತುಪ್ಪು), ಧಾತ್ರೀ (ನೆಲ್ಲಿಕಾಯಿ), ವಜ್ರ, ಲೋಘ್ನ ಮತ್ತು ವಟ (ಆಲ) ಮೊಗ್ಗು—ಈ ಔಷಧಿಗಳನ್ನೂ ಸೇವಿಸಬೇಕು।
Verse 17
आज्यक्षीरमृतौ पेयं पुत्रार्थं त्रिदिवं स्त्रिया पुत्रार्थिनी पिवेत् क्षीरं श्रीमूलं सवटाङ्कुरम्
ಪುತ್ರಲಾಭಾರ್ಥವಾಗಿ ಸ್ತ್ರೀಯು ಋತುಕಾಲದ ಮೂರು ರಾತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ ತುಪ್ಪ–ಹಾಲಿನ ಮಿಶ್ರಣವನ್ನು ಪಾನಮಾಡಬೇಕು. ಪುತ್ರಕಾಮಿನಿಯು ಶ್ರೀಮೂಲ ಮತ್ತು ಆಲದ ಮೊಗ್ಗುಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಿದ್ಧವಾದ ಹಾಲನ್ನು ಕುಡಿಯಬೇಕು.
Verse 18
श्रीवडाङ्कुरदेवीनां रसं नस्ये विपेच्च सा श्रीपद्ममूलमुत्क्षीरमश्वत्थोत्तरमूलयुक्
ಅವಳು ಶ್ರೀವಡಾಂಕುರ-ದೇವೀ ಸಸ್ಯಗಳ ಪಿಳಿದ ರಸವನ್ನು ನಸ್ಯವಾಗಿ ಮೂಗಿನಲ್ಲಿ ಹಾಕಬೇಕು. ಅದು ಶ್ರೀಪದ್ಮ (ಕಮಲ) ಮೂಲ, ಹಾಲು ಮತ್ತು ಅಶ್ವತ್ಥ (ಅರಳಿ) ಮೇಲ್ಮೂಲದೊಂದಿಗೆ ಸಂಯೋಜಿತವಾಗಿರಬೇಕು.
Verse 19
तरलं पयसा युक्तं कार्पासफलपल्ल्वं अपामार्गस्य पुष्पाग्रं नवं समहिषीपयः
ಆ ತಯಾರಿಕೆಯನ್ನು ಹಾಲಿನಿಂದ ತೆಳ್ಳಗಾಗಿಸಿ, ಹತ್ತಿ-ಹಣ್ಣು ಸಸ್ಯದ কোমಲ ಪಲ್ಲವ, ಅಪಾಮಾರ್ಗದ ಹೊಸ ಹೂವಿನ ತುದಿಗಳು ಮತ್ತು ಜೊತೆಗೆ ಹೊಸ ಎಮ್ಮೆಹಾಲನ್ನು ಸೇರಿಸಬೇಕು.
Verse 20
पुत्रार्थञ्चार्धषट्शाकैर् योगाश् चत्वार ईरिताः शर्करोत्पलपुष्पाक्षलोध्रचन्दनसारिवाः
ಪುತ್ರಲಾಭಕ್ಕಾಗಿ ಅರ್ಧ-ಷಟ್-ಶಾಕ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಔಷಧಯೋಗಗಳನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಶರ್ಕರ, ಉತ್ಪಲ (ನೀಲಕಮಲ), ಪುಷ್ಪಾಕ್ಷ, ಲೋಧ್ರ, ಚಂದನ ಮತ್ತು ಸಾರಿವಾ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತವೆ.
Verse 21
स्रवमाणे स्त्रिया गर्भे दातव्यास्तण्डुलाम्भसा लाजा यष्टिसिताद्राक्षाक्षौद्रसर्पींषि वा लिहेत्
ಗರ್ಭಿಣಿ ಸ್ತ್ರೀಯಲ್ಲಿ ಸ್ರಾವ (ರಕ್ತ/ಊರುವುದು) ಆಗುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಅಕ್ಕಿನೀರು (ತಂಡುಲಾಂಭಸ) ಜೊತೆಗೆ ಲಾಜಾ (ಹುರಿದ ಧಾನ್ಯ) ಕೊಡಬೇಕು. ಅಥವಾ ಯಷ್ಟಿಮಧು, ಸಕ್ಕರೆ, ದ್ರಾಕ್ಷೆ, ಜೇನು ಮತ್ತು ತುಪ್ಪದ ಮಿಶ್ರಣವನ್ನು ಲೇಹ್ಯವಾಗಿ ಸೇವಿಸಬಹುದು.
Verse 22
अटरुषकलाङ्गुल्यः काकमाच्याः शिफा पृथक् नाभेरधः समालिप्य प्रसूते प्रमदा सुखम्
ಅಟರುಷ, ಕಲಾಂಗುಲೀ ಮತ್ತು ಕಾಕಮಾಚಿಯ ಫಲ/ಶಿಫಾವನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಅರೆದು ನಾಭಿಯ ಕೆಳಗೆ ಲೇಪಿಸಿದರೆ ಸ್ತ್ರೀ ಸುಖವಾಗಿ ಪ್ರಸವಿಸುತ್ತಾಳೆ।
Verse 23
रक्तं शुक्लं जावापुष्पं रक्तशुक्लस्त्रुतौ पिवेत् केशरं वृहतीमूलं गोपीयष्टितृणोत्पलम्
ರಕ್ತ ಅಥವಾ ಶ್ವೇತ ಸ್ರಾವದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಂಪು ಮತ್ತು ಬಿಳಿ—ಎರಡೂ ಜಾತಿಯ ಜಾವಾ ಪುಷ್ಪಗಳ ಕಷಾಯ/ನಿಷ್ಕರ್ಷವನ್ನು ಕೇಸರ, ವೃಹತೀಮೂಲ, ಗೋಪೀ-ಯಷ್ಟಿ, ತೃಣ (ಔಷಧಿ ಹುಲ್ಲು) ಮತ್ತು ಉತ್ಪಲದೊಂದಿಗೆ ಕುಡಿಯಬೇಕು।
Verse 24
साजक्षीरं सतैलं तद्भक्षणं रोमजन्मकृत् शीर्यमाणेषु केशेषु स्थापनञ्च भवेदिदम्
ಮೇಕೆಯ ಹಾಲು ಮತ್ತು ಎಣ್ಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಇದನ್ನು ಸೇವಿಸಿದರೆ ದೇಹರೋಮಗಳ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಆಗುತ್ತದೆ; ಕೂದಲು ಉದುರುತ್ತಿದ್ದರೆ ಇದು ಕೂದಲನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ ಪುನಃ ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತದೆ।
Verse 25
धात्रीभृङ्गरसप्रस्थतैलञ्च क्षिरमाढकम् ॐ नमो भगवते त्र्यम्बकाय उपशमय चुलु मिलि भिद गोमानिनि चक्रिणि ह्रूं फट् अस्मिन् ग्रामे गोकुलस्य रक्षां कुरु शान्तिं कुरु घण्डाकर्णो महासेनो वीरः प्रोक्तो महाबलः
ಧಾತ್ರೀ (ಆಮಲಕಿ) ಮತ್ತು ಭೃಂಗರಾಜದ ರಸ ಮಿಶ್ರಿತ ಒಂದು ಪ್ರಸ್ಥ ಎಣ್ಣೆ ಹಾಗೂ ಒಂದು ಆಢಕ ಹಾಲನ್ನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಜಪಿಸಬೇಕು—“ಓಂ ನಮೋ ಭಗವತೇ ತ್ರ್ಯಂಬಕಾಯ, ಉಪಶಮಯ; ಚುಲು ಮಿಲಿ ಭಿದ; ಓ ಗೋಮಾನಿನಿ, ಓ ಚಕ್ರಿಣಿ; ಹ್ರೂಂ ಫಟ್; ಈ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಗೋಕುಲವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು, ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಮಾಡು।” ಘಂಡಾಕರ್ಣ, ಮಹಾಸೇನ—ಮಹಾಬಲ ವೀರ—ಎಂದು ಕೂಡ ಆವಾಹನೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ।
Verse 26
मारीनिर्नाशनकरः स मां पातु जगत्पतिः श्लोकौ चैव न्यसेदेतौ मन्त्रौ गोरक्षकौ पृथक्
ಮಾರಿ (ಮಹಾಮಾರಿ)ಯನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಜಗತ್ಪತಿ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ. ಈ ಎರಡು ಶ್ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ನ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು—ಇವು ಗೋ-ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಎರಡು ವಿಭಿನ್ನ ಮಂತ್ರಗಳು।
Sūrya symbolizes regulated time, vitality, and clarity; Sun-worship frames the practitioner’s discipline before entering specialized mantra and homa procedures.
It reinforces devotion and alignment with cosmic order, making worldly ritual aims subordinate to dharma and supportive of inner purification.