Adhyaya 173
Prāyaścitta — Definitions of Killing, Brahmahatyā, and Graded Expiations
ಭಗವಾನ್ ಅಗ್ನಿ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವಾಗಿ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಪ್ರಕರಣವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿ, ಈ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವ್ಯವಸ್ಥೆ ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಪ್ರವರ್ತಿತವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ‘ವಧ’ ಎಂದರೆ ಪ್ರಾಣವಿಯೋಗ (ಮರಣ) ಉಂಟುಮಾಡುವ ಯಾವುದೇ ಕರ್ಮವೆಂದು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅಪರಾಧಭಾರ ಕೇವಲ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ಹತ್ಯೆಗೆ ಸೀಮಿತವಲ್ಲ—ಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಸುವುದು, ಸಂಯುಕ್ತ ಶಸ್ತ್ರಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಗುಂಪಾಗಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವುದು, ಹಾಗೂ ಪರೋಕ್ಷ ಕಾರಣವಾಗುವುದು (ಹಿಂಸೆ/ಬಲವಂತದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಸಹಿತ) ಕೂಡ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆಯಾಗಿ, ಮಹಾಪಾತಕವೆಂದು ಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ನಂತರ ದೇಶ, ಕಾಲ, ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಮತ್ತು ಅಪರಾಧಸ್ವಭಾವಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ನಿರ್ಣಯದ ತತ್ತ್ವಗಳನ್ನು ಹೇಳಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣವಧಕ್ಕೆ ಮಹಾಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಗಳು—ಆತ್ಮತ್ಯಾಗ, ದೀರ್ಘ ತಪಸ್ಸು-ಚಿಹ್ನಧಾರಣೆ ಮತ್ತು ಭಿಕ್ಷಾಜೀವನ, ಹಾಗೂ ಆಚರಣಾಧಾರಿತ ಕಡಿತಗಳು—ಎಂದು ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಮುಂದಾಗಿ ವರ್ಣ ಮತ್ತು ದುರ್ಬಲತೆ (ವೃದ್ಧರು, ಮಹಿಳೆಯರು, ಮಕ್ಕಳು, ರೋಗಿಗಳು) ಪ್ರಕಾರ ದಂಡಕ್ರಮ, ಗೋವಧ, ಗಾಯ, ಉಪಕರಣಗಳಿಂದ ಆಕಸ್ಮಿಕ ಮರಣ ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿಗೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ, ಶೌಚ-ಅಶೌಚ/ಆಹಾರದ ದೂಷಣ, ಮದ್ಯಾದಿ ನಿಷಿದ್ಧ ಸೇವನೆ, ಕಳ್ಳತನದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿದಾನ-ರಾಜದಂಡ ನ್ಯಾಯ, ಮತ್ತು ಗುರುತಲ್ಪಾದಿ ಲೈಂಗಿಕ ದೋಷಗಳಿಗೆ ಮರಣಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಅಥವಾ ಬಹುಮಾಸ ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ವಿಧಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಸಮಗ್ರವಾಗಿ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವು ಧರ್ಮವನ್ನು ಹೊರಗೆ ಪುನಃಸ್ಥಾಪಿಸುವ ನ್ಯಾಯಮಾಪನ ಮತ್ತು ಒಳಗಿನ ಶುದ್ಧಿಗೆ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಔಷಧವೆಂದು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತದೆ.
Shlokas
Verse 1
इत्य् आग्नेये महापुराणे सर्वपापप्रायश्चित्ते पापनाशनस्तोत्रं नाम द्विसप्तत्यधिकशततमो ऽध्यायः अथ त्रिसप्तत्यधिकशततमो ऽध्यायः प्रायश्चित्तं अग्निर् उवाच प्रायश्चित्तं ब्रह्णोक्तं वक्ष्ये पापोपशान्तिदं स्यात् प्राणवियोगफलो व्यापारो हननं स्मृतं
ಇಂತೆ ಅಗ್ನಿ ಮಹಾಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಸರ್ವಪಾಪ-ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಪ್ರಕರಣದೊಳಗಿನ ‘ಪಾಪನಾಶನ ಸ್ತೋತ್ರ’ ಎಂಬ ನೂರ ಎಪ್ಪತ್ತೆರಡನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಸಮಾಪ್ತವಾಯಿತು. ಈಗ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ವಿಷಯಕ ನೂರ ಎಪ್ಪತ್ತಮೂರನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಅಗ್ನಿ ಹೇಳಿದರು—ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದ, ಪಾಪಶಾಂತಿಯನ್ನು ನೀಡುವ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ನಾನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಪ್ರಾಣವಿಯೋಗ (ಮರಣ) ಫಲವಾಗುವ ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ‘ಹನನ’ (ವಧ) ಎಂದು ಸ್ಮೃತಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತವೆ.
Verse 2
रागाद् द्वेषात् प्रमादाच्च स्वतः परत एव वा ब्राह्मणं घातयेद्यस्तु स भवेद्ब्रह्मघातकः
ರಾಗ, ದ್ವೇಷ ಅಥವಾ ಪ್ರಮಾದದಿಂದ—ತಾನೇ ಅಥವಾ ಮತ್ತೊಬ್ಬನ ಮೂಲಕ—ಯಾರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮಘಾತಕನಾಗುತ್ತಾನೆ.
Verse 3
बहूनामेककार्याणां सर्वेषां शस्त्रधारिणां यद्येको घातकस्तत्र सर्वे ते घातकाः स्मृताः
ಅನೇಕ ಶಸ್ತ್ರಧಾರಿಗಳು ಒಂದೇ ಸಂಯುಕ್ತ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವಾಗ, ಅವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನೇ ಅಲ್ಲಿ ಘಾತಕನಾದರೂ, ಎಲ್ಲರೂ ಘಾತಕರು ಎಂದು ಸ್ಮೃತಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತವೆ.
Verse 4
आक्रोशितस्ताडितो वा धनैव्वा परिपीडितः ततः कर्माणीति ख , ग , घ , छ च यमुद्दिश्य त्यजेत् प्राणांस्तमाहुर्ब्रह्मघातकं
ಯಾರಾದರೂ ನಿಂದನೆ, ಹೊಡೆತ ಅಥವಾ ಧನಬಲದ ದಮನದಿಂದ—ಮುನ್ಸೂಚಿಸಿದ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಕಾರಣಮಾಡಿಕೊಂಡು—ತನ್ನ ಪ್ರಾಣ ತ್ಯಜಿಸಿದರೆ, ಆ ಮರಣಕ್ಕೆ ಕಾರಣನಾದವನನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮಘಾತಕನೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
Verse 5
औषधाद्युपकारे तु न पापं स्यात् कृते मृते पुत्रं शिष्यन्तथा भार्यां शासते न मृते ह्य् अघं
ಔಷಧಿ ಮುಂತಾದ ಉಪಕಾರಾರ್ಥವಾಗಿ ಮಾಡಿದ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ, ಅದರಿಂದ ಮರಣವಾದರೂ ಪಾಪವಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆಯೇ ಪುತ್ರ, ಶಿಷ್ಯ ಹಾಗೂ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಶಿಸ್ತುಪಡಿಸುವ ವೇಳೆ ಅನಾಯಾಸವಾಗಿ ಮರಣ ಸಂಭವಿಸಿದರೂ ದೋಷವೆನ್ನಲಾಗದು.
Verse 6
देशं कालञ्च यः शक्तिं पापञ्चावेक्ष्य यत्नतः प्रायश्चित्तं प्रकल्प्यं स्याद्यत्र चोक्ता ब निष्कृतिः
ದೇಶ, ಕಾಲ, ತನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಮತ್ತು ಪಾಪದ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಿ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ವಿಧಿಸಬೇಕು; ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿ ಯಾವ ನಿಷ್ಕೃತಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆಯೋ ಅದನ್ನೇ ಯೋಗ್ಯ ವಿಮೋಚನೆಯಾಗಿ ಅನುಸರಿಸಬೇಕು।
Verse 7
गवार्थे ब्राह्मणार्थे वा सद्यः प्राणान् परित्यजेत् प्रास्येदात्मानमग्नौ वा मुच्यते ब्रह्महत्यया
ಗೋವಿನ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಅಥವಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ತಕ್ಷಣವೇ ಪ್ರಾಣತ್ಯಾಗ ಮಾಡಬೇಕು; ಇಲ್ಲವೇ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು—ಇಂತಹ ಆತ್ಮತ್ಯಾಗದಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾ ಪಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ।
Verse 8
शिरःकपाली ध्वजवान् भैक्षाशी कर्म वेदयन् ब्रह्महा द्वादशाब्दानि मितभुक् शुद्धिमाप्नुयात्
ಬ್ರಹ್ಮಹಂತಕನು ಕಪಾಲವನ್ನು (ತಲೆಬುರುಡೆ ಗುರುತು) ಧರಿಸಿ, ಧ್ವಜವನ್ನು ಹೊತ್ತು, ಭಿಕ್ಷೆಯಿಂದ ಜೀವನ ನಡೆಸಿ, ತನ್ನ ಕೃತ್ಯವನ್ನು ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ತಿಳಿಸುತ್ತಾ, ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷ ಮಿತಾಹಾರಿಯಾಗಿದ್ದರೆ ಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ।
Verse 9
षड्भिर्वर्षैः शुद्धचारी ब्रह्महा पूयते नरः विहितं यदकामा मां कामात्तु द्विगुणं स्मृतं
ಶುದ್ಧಾಚಾರವನ್ನು ಪಾಲಿಸುವ ಬ್ರಹ್ಮಹಂತಕನು ಆರು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ. ನಿಷ್ಕಾಮವಾಗಿ ಮಾಡಿದದ್ದು ವಿಧಿಯೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಆದರೆ ಕಾಮದಿಂದ ಮಾಡಿದರೆ ಅದರ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವು ದ್ವಿಗುಣವೆಂದು ಸ್ಮೃತಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ।
Verse 10
प्रायश्चित्तं प्रवृत्तस्य बधे स्यात्तु त्रिवार्षिकं ब्रह्मघ्नि क्षत्रे द्विगुणं विट्च्छूद्रे द्विगुणं त्रिधा
ಹತ್ಯೆಗೆ ಪ್ರವೃತ್ತನಾದವನಿಗೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವು ಮೂರು ವರ್ಷದ ವ್ರತವೆಂದು ವಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣವಧದಲ್ಲಿ ಅದು ದ್ವಿಗುಣ; ಕ್ಷತ್ರಿಯವಧದಲ್ಲಿಯೂ ದ್ವಿಗುಣ; ವೈಶ್ಯ ಮತ್ತು ಶೂದ್ರ ವಧಗಳಲ್ಲಿ ಅದು ದ್ವಿಗುಣವಾಗಿ ತ್ರಿಧಾ—ಅಂದರೆ ಹೇಳಿದ ಕ್ರಮಾನುಸಾರ ಗುಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟದೆಂದು ಕೀರ್ತಿಸಲಾಗಿದೆ।
Verse 11
अन्यत्र विप्रे सकलं पादोनं क्षत्रिये मतं वैश्ये ऽर्धपादं क्षत्रे स्याद्वृद्धस्त्रीबालरोगिषु
ಇತರ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ/ದಂಡದ ಪೂರ್ಣ ಪ್ರಮಾಣ ವಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ; ಕ್ಷತ್ರಿಯನಿಗೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪಾದ (ಚತುರ್ಥಾಂಶ) ಕಡಿಮೆ, ವೈಶ್ಯನಿಗೆ ಅರ್ಧ; ಶೂದ್ರನಿಗೂ ಹಾಗೂ ವೃದ್ಧರು, ಮಹಿಳೆಯರು, ಮಕ್ಕಳು, ರೋಗಿಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಯಥೋಚಿತವಾಗಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಸಡಿಲಗೊಳಿಸಬೇಕು।
Verse 12
तुरीयो ब्रह्महत्यायाः क्षत्रियस्य बधे स्मृतं वैश्ये ऽष्टमांशो वृत्तस्थे शूद्रे ज्ञेयस्तु षोडशः
ಕ್ಷತ್ರಿಯನ ವಧದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾ ಪಾಪದ ಚತುರ್ಥಾಂಶವೆಂದು ಸ್ಮೃತಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ; ವೈಶ್ಯನ ವಧದಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟಮಾಂಶ; ಮತ್ತು ತನ್ನ ಯೋಗ್ಯ ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಶೂದ್ರನ ವಧದಲ್ಲಿ ಷೋಡಶಾಂಶವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು।
Verse 13
अप्रदुष्टां स्त्रियं हत्वा शूद्रहत्याव्रतं चरेत् पञ्चगव्यं पिवेद्गोघ्नो मासमासीत संयतः
ನಿರ್ದೋಷ (ಅಪ್ರದುಷ್ಟ) ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿದವನು ಶೂದ್ರಹತ್ಯೆಗೆ ವಿಧಿಸಿದ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಗೋಹಂತನು ಪಂಚಗವ್ಯವನ್ನು ಕುಡಿ, ಸಂಯಮದಿಂದ, ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತದಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕು।
Verse 14
गोष्ठे शयो गो ऽनुगामी गोप्रदानेन शुद्ध्यति कृच्छ्रञ्चैवातिकृच्छ्रं वा पादह्रासो नृपादिषु
ಗೋಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗುವವನು ಅಥವಾ ಗೋವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವ/ಅನಧಿಕೃತವಾಗಿ ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸುವವನು ಗೋಪ್ರದಾನದಿಂದ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ರಾಜಾದಿಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಕೃಚ್ಛ್ರ ಅಥವಾ ಅತಿಕೃಚ್ಛ್ರ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವಿದ್ದು, ಜೊತೆಗೆ ಪಾದಹ್ರಾಸ (ಸ್ಥಾನ/ಮಾನಹಾನಿ)ವೂ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ।
Verse 15
अतिवृद्धामतिकृशामतिबालाञ्च रोगिणीं न संस्कृतिरिति छ बधे ऽस्य तु इति छ हत्वा पूर्वविधानेन चरेदर्धव्रतं द्विजः
ಅತಿವೃದ್ಧ, ಅತಿಕೃಶ, ಅತಿಬಾಲ ಅಥವಾ ರೋಗಿಯ ಕುರಿತು ಪೂರ್ಣ ಸಂಸ್ಕಾರಕರ್ಮವಿಲ್ಲವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಆದರೆ ದ್ವಿಜನು ಇಂತಹ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ವಧಿಸಿದರೆ, ಪೂರ್ವವಿಧಾನದಂತೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವಾಗಿ ಅರ್ಧವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು।
Verse 16
ब्राह्मणान् भोजयेच्छक्त्या दद्याद्धेमतिलदिकं मुष्टिचपेटकीलेन तथा शृङ्गादिमोटने
ಯಥಾಶಕ್ತಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು; ಮತ್ತು ಮುಷ್ಟಿ, ಚಪೇಟೆ, ಕೀಲು/ಖೂಂಟಿಯ ಪ್ರಹಾರದಿಂದಾದ ಗಾಯಕ್ಕೂ, ಹಾಗೆಯೇ ಕೊಂಬು ಮೊದಲಾದವು ಮುರಿದ ದೋಷಕ್ಕೂ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವಾಗಿ ಸ್ವರ್ಣ, ಎಳ್ಳು ಮೊದಲಾದವುಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು।
Verse 17
लगुडादिप्रहारेण गोबधं तत्र निर्दिशेत् दमेन दामने चैव शकटादौ च योजने
ಅಲ್ಲಿ ಲಗುಡ ಮೊದಲಾದವುಗಳಿಂದ ಹೊಡೆಯುವುದನ್ನು ‘ಗೋವಧ’ ಸಮಾನ ದಂಡನೀಯವೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಬೇಕು; ಹಾಗೆಯೇ ‘ದಮ’ ಎಂಬ ದಂಡದಲ್ಲಿ, ಹಸುವನ್ನು ಕಟ್ಟುವಲ್ಲಿ, ಮತ್ತು ಗಾಡಿ ಮೊದಲಾದವುಗಳಿಗೆ ಜೋಡಿಸುವಲ್ಲಿಯೂ ಇದೇ ನಿಯಮ।
Verse 18
स्तम्भशृङ्खलपाशैर् वा मृते पादोनमाचरेत् काष्ठे शान्तपनं कुर्यात् प्राजापत्यन्तु लोष्ठके
ಸ್ತಂಭ, ಶೃಂಖಲೆ ಅಥವಾ ಪಾಶದಿಂದ (ಜೀವಿ) ಸತ್ತರೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಪಾದೋನವಾಗಿ, ಅಂದರೆ ನಾಲ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಭಾಗ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿ ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಮರದ ತುಂಡಿನಿಂದಾದರೆ ಶಾಂತಪನ ವ್ರತ; ಲೋಷ್ಠ/ಇಟ್ಟಿಗೆ ತುಂಡಿನಿಂದಾದರೆ ಪ್ರಾಜಾಪತ್ಯ ವ್ರತ।
Verse 19
तप्तकृच्छ्रन्तु पाषाणे शस्त्रे चाप्यतिकृच्छ्रकं मार्जारगोधानकुलमण्डूकश्वपतत्रिणः
ಬೆಕ್ಕು, ಗೋಧಾ, ನಕುಲ, ಮಂಡೂಕ, ನಾಯಿ, ಪಕ್ಷಿ—ಇವುಗಳ ವಧದಲ್ಲಿ, ಕಲ್ಲಿನಿಂದಾದರೆ ತಪ್ತಕೃಚ್ಛ್ರ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ; ಶಸ್ತ್ರದಿಂದಾದರೆ ಅತಿಕೃಚ್ಛ್ರ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಮಾಡಬೇಕು।
Verse 20
हत्वा त्र्यहं पिवेत् क्षीरं कृच्छ्रं चान्द्रायणं चरेत् व्रतं रहस्ये रहसि प्रकाशे ऽपि प्रकाशकं
ಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿದವನು ಮೂರು ದಿನ ಹಾಲು ಕುಡಿಯಬೇಕು; ಮತ್ತು ಕೃಚ್ಛ್ರ ಹಾಗೂ ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ವ್ರತಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು—ಇದು ಗುಪ್ತ ದೋಷಗಳನ್ನು ಗುಪ್ತವಾಗಿ, ಪ್ರಕಟ ದೋಷಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟವಾಗಿಯೂ ಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸುವ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ವ್ರತ।
Verse 21
प्राणायामशतं कार्यं सर्वपापापनुत्तये पानकं द्राक्षमधुकं खार्जरन्तालमैक्षवं
ಸರ್ವಪಾಪನಿವಾರಣಾರ್ಥವಾಗಿ ನೂರು ಪ್ರಾಣಾಯಾಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ನಂತರ ದ್ರಾಕ್ಷೆ, ಮಧೂಕ, ಖರ್ಜೂರ, ತಾಳಫಲ ಮತ್ತು ಇಕ್ಷುರಸದಿಂದ ತಯಾರಿಸಿದ ಮಧುರ ಪಾನಕವನ್ನು ಪಾನಮಾಡಬೇಕು.
Verse 22
मध्वीकं टङ्कमाध्वीकं मैरेयं नारिकेलजं न मद्यान्यपि मद्यानि पैष्टी मुख्या सुरा स्मृता
ಮಧ್ವೀಕ, ಟಙ್ಕ-ಮಾಧ್ವೀಕ, ಮೈರೇಯ ಮತ್ತು ನಾರಿಕೇಳಜ—ಇವು ಹಾಗೂ ಇತರ ಮದ್ಯಪಾನೀಯಗಳು ನಿಜಕ್ಕೂ ಮದ್ಯವೇ; ಆದರೆ ಮುಖ್ಯ ‘ಸುರಾ’ ಧಾನ್ಯದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಪೈಷ್ಟೀ ಮದ್ಯವೆಂದು ಸ್ಮೃತಿಯಾಗಿದೆ.
Verse 23
त्रैवर्णस्य निषिद्धानि पीत्वा तप्त्वाप्यपः शुचिः कणान् वा भक्षयेदब्दं पिण्याकं वा सकृन्निशि
ತ್ರೈವರ್ಣ್ಯ (ದ್ವಿಜ) ನಿಷಿದ್ಧವನ್ನು ಕುಡಿದರೆ, ಕುದಿಸಿದ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿದು ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಅಥವಾ ಒಂದು ವರ್ಷ ಧಾನ್ಯಕಣಗಳನ್ನಷ್ಟೇ ಭಕ್ಷಿಸಬೇಕು, ಇಲ್ಲವೇ ರಾತ್ರಿ ಒಂದೇ ಬಾರಿ ಪಿಣ್ಯಾಕ (ಎಣ್ಣೆಕೇಕ್) ಸೇವಿಸಬೇಕು.
Verse 24
सुरापाणापनुत्यर्थं बालवामा जटी ध्वजी अज्ञानात् प्राश्य विण्मूत्रं सुरासंस्पृष्टमेव च
ಸುರಾಪಾನದ ಪಾಪನಿವಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಬಾಲವ್ರತಿಯಾಗಿ (ಮಗುವಿನಂತೆ) ಇದ್ದು, ವಾಮನಿಯಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ಜಟೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿ ಧ್ವಜವನ್ನು ಹೊತ್ತು ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಮಾಡಬೇಕು; ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಸುರಾಸಂಸ್ಪೃಷ್ಟವಾದ ವಿಣ್ಮೂತ್ರವನ್ನು ಸೇವಿಸಿದರೂ ಇದೇ ವಿಧಿ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ.
Verse 25
पुनः संस्कारमर्हन्ति त्रयो वर्णा द्विजातयः मद्यमाण्डस्थिता आपः पीत्वा सप्तदिनं व्रती
ಮೂರು ದ್ವಿಜವರ್ಣಗಳು ಪುನಃ ಸಂಸ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಅರ್ಹರು. ಮದ್ಯಮಾಂಡ (ತಳಹರಿವು/ಕಿಣ್ವ) ಇರುವ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿದು, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಏಳು ದಿನ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು.
Verse 26
चाण्डालस्य तु पानीयं पीत्वा स्यात् षड्दिनं व्रती चण्डालकूपभाण्डेषु पीत्वा शान्तपनं चरेत्
ಚಾಂಡಾಲನ ಕುಡಿಯುವ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿದರೆ ಆರು ದಿನಗಳ ವ್ರತ ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಚಾಂಡಾಲನ ಬಾವಿಯ ನೀರು ಅಥವಾ ಅವನ ಪಾತ್ರಗಳ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿದರೆ ಶಾಂತಪನ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಮಾಡಬೇಕು.
Verse 27
पञ्चगव्यं त्रिरान्ते पीत्वा चान्त्यजलं द्विजः मत्स्यकण्टकशम्बूकशङ्खशुक्तिकपर्दकान्
ದ್ವಿಜನು ನಿಯತಾವಧಿಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಬಾರಿ ಪಂಚಗವ್ಯವನ್ನು ಕುಡಿದು, ಅಂತ್ಯಜಸಂಬಂಧಿತ ನೀರನ್ನೂ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಮೀನು ಎಲುಬು/ಮುಳ್ಳು, ಶಂಬೂಕ, ಶಂಖ, ಶುಕ್ತಿಕಾ (ಒಯ್ಸ್ಟರ್ ಶೆಲ್) ಮತ್ತು ಕಪರ್ದಕ (ಕೌರಿ)ಗಳ (ಭಕ್ಷಣ/ಸ್ಪರ್ಶ) ದೋಷಕ್ಕೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.
Verse 28
पीत्वा नवोदकं चैव पञ्चगव्येन शुद्ध्यति शवकूपोदकं पीत्वा त्रिरात्रेण विशुद्ध्यति
ನವೋದಕ (ತಾಜಾ ನೀರು) ಕುಡಿದ ಬಳಿಕ ಪಂಚಗವ್ಯ ಸೇವನೆಯಿಂದ ಶುದ್ಧಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಶವಕೂಪದ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿದರೆ ಮೂರು ರಾತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಶುದ್ಧಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.
Verse 29
अन्त्यावसायिनामन्नं भुक्त्वा चान्द्रायणं चरेत् आपत्काले शूद्रगृहे मनस्तापेन शुद्ध्यति
ಅಂತ್ಯಾವಸಾಯಿಗಳ ಅನ್ನವನ್ನು ಭುಜಿಸಿದರೆ ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಆದರೆ ಆಪತ್ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಶೂದ್ರನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ (ಭೋಜನ ಮಾಡಿದರೆ) ಮನಸ್ತಾಪದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಶುದ್ಧಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.
Verse 30
शूद्रभाजनभुक् विप्रः पञ्चगव्यादुपोषितः कन्दुपक्वं स्नेहपक्वं स्नेहं च दधिशक्तवः
ಶೂದ್ರನ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಭೋಜನ ಮಾಡಿದ ವಿಪ್ರನು ಪಂಚಗವ್ಯವನ್ನು ಆಧಾರವಾಗಿ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಬೇಕು. (ಅನುಮತ ಆಹಾರ) ನೀರಲ್ಲಿ ಬೇಯಿಸಿದ ಕಂದಮೂಲ, ತುಪ್ಪದಲ್ಲಿ ಬೇಯಿಸಿದ ಆಹಾರ, ತುಪ್ಪವೇ, ಮತ್ತು ಮೊಸರಿನೊಂದಿಗೆ ಕಲಿಸಿದ ಸತ್ತು/ಯವಾಗೂ ಸೇವಿಸಬಹುದು.
Verse 31
शूद्रादनिन्द्यान्येतानि गुडक्षीररसादिकं अस्नातभुक् चोपवासी दिनान्ते तु जपाच्छुचिः
ಶೂದ್ರನಿಂದ ಬೆಲ್ಲ, ಹಾಲು, ಹಣ್ಣು-ರಸ ಮೊದಲಾದವುಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದು ನಿಂದನೀಯವಲ್ಲ. ಸ್ನಾನವಿಲ್ಲದೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿದವನು ಉಪವಾಸವಿಟ್ಟು, ದಿನಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಜಪದಿಂದ ಶುದ್ಧನಾಗಬೇಕು.
Verse 32
मूत्रोच्चार्यशुचिर्भुक्त्वा त्रिरात्रेण विशुद्ध्यति केशकीटावपन्नं च पादस्पृष्टञ्च कामतः
ಮೂತ್ರವಿಸರ್ಜನೆಯ ನಂತರ ಶುದ್ಧಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿದರೆ, ಮೂರು ರಾತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಕೂದಲು ಅಥವಾ ಕೀಟಗಳಿಂದ ಕಲುಷಿತವಾದುದು ಮತ್ತು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪಾದಸ್ಪರ್ಶವಾದ ಆಹಾರವೂ ದೋಷಕರ.
Verse 33
भ्रूणघ्नावेक्षित्तं चैव सस्पृष्टं वाप्युदक्यया काकाद्यैर् अवलीढं च शुनासंस्पृष्टमेव च
ಭ್ರೂಣಹಂತಕನು ನೋಡಿದುದು, ರಜಸ್ವಲೆಯು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದುದು, ಕಾಗೆ ಮೊದಲಾದವುಗಳು ನಕ್ಕುದು, ಅಥವಾ ನಾಯಿಯ ಸಂಪರ್ಕವಾದ ಆಹಾರ/ನೈವೇದ್ಯ—ಇವೆಲ್ಲ ಅಶುದ್ಧವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.
Verse 34
गवाद्यैर् अन्नमाघ्रातं भुक्त्वा त्र्यहमुपावसेत् रेतोविण्मूत्रभक्षी तु प्राजापत्यं समाचरेत्
ಹಸು ಮೊದಲಾದವುಗಳು ವಾಸನೆ ಮಾಡಿದ ಅನ್ನವನ್ನು ತಿಂದರೆ ಮೂರು ದಿನ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಬೇಕು. ಆದರೆ ವೀರ್ಯ, ಮಲ ಅಥವಾ ಮೂತ್ರವನ್ನು ಸೇವಿಸಿದವನು ಪ್ರಾಜಾಪತ್ಯ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು.
Verse 35
चान्द्रायण नवश्राद्धे पराको मासिके मतः पक्षत्रये ऽतिकृच्छ्रं स्यात् षण्मासे कृच्छ्रमेव च
ನವಶ್ರಾದ್ಧಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ದೋಷಕ್ಕೆ ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ವ್ರತವೇ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಮಾಸಿಕ ಕರ್ಮದೋಷಕ್ಕೆ ಪರಾಕ. ಮೂರು ಪಕ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಮುಂದುವರಿದರೆ ಅತಿಕೃಚ್ಛ್ರ, ಆರು ತಿಂಗಳುಗಳಾದರೆ ಕೃಚ್ಛ್ರ ಮಾತ್ರ.
Verse 36
आब्दिके पादकृच्छ्रं स्यादेकाहः पुनराव्दिके पूर्वेद्युर्वार्षिकं श्राद्धं परेद्युः पुनराव्दिकं
ಆಬ್ದಿಕ ಶ್ರಾದ್ಧಕ್ಕೆ ‘ಪಾದಕೃಚ್ಛ್ರ’ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ವಿಧಿಸಲಾಗಿದೆ; ಪುನರಾಬ್ದಿಕಕ್ಕೆ ಒಂದು ದಿನದ ಉಪವಾಸ. ಹಿಂದಿನ ದಿನ ವಾರ್ಷಿಕ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡಿ, ಮುಂದಿನ ದಿನ ಮತ್ತೆ ಪುನರಾಬ್ದಿಕ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡಬೇಕು।
Verse 37
निषिद्धभक्षणे भुक्ते प्रायश्चित्तमुपोषणं भूस्तृणं लशुनं भुक्त्वा शिशुकं कृच्छ्रमाचरेत्
ನಿಷಿದ್ಧವಾದುದನ್ನು ತಿಂದರೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಉಪವಾಸ. ಮಣ್ಣು, ಹುಲ್ಲು ಅಥವಾ ಬೆಳ್ಳುಳ್ಳಿ ತಿಂದವನು ‘ಶಿಶುಕ’ ಕೃಚ್ಛ್ರವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು।
Verse 38
लशुनं गृञ्जनं भुक्त्वेति ङ शिशुकृच्छ्रं समाचरेदिति ख अभोज्यानान्तु भुक्त्वान्नं स्त्रीशूद्रोच्छिष्टमेव च जग्ध्वा मांसमभक्ष्यञ्च सप्तरात्रं पयः पिवेत्
ಬೆಳ್ಳುಳ್ಳಿ ಅಥವಾ ಈರುಳ್ಳಿ ತಿಂದವನು ‘ಶಿಶು-ಕೃಚ್ಛ್ರ’ ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಆದರೆ ಅಭೋಜ್ಯ ಅನ್ನ, ಸ್ತ್ರೀ ಅಥವಾ ಶೂದ್ರನ ಉಚ್ಛಿಷ್ಟ, ಅಥವಾ ನಿಷಿದ್ಧ ಮಾಂಸ ತಿಂದವನು ಏಳು ರಾತ್ರಿ ಕೇವಲ ಹಾಲನ್ನೇ ಕುಡಿಯಬೇಕು।
Verse 39
मधु मांसञ्च यो ऽश्नीयाच्छावं सूतकमेव वा प्राजापत्यं चरेत् कृच्छ्रं ब्रह्मचारी यतिर्व्रती
ಯಾರು ಜೇನು ಮತ್ತು ಮಾಂಸ ತಿನ್ನುವನೋ, ಅಥವಾ ಶಾವ/ಸೂತಕ ಅಶೌಚದಲ್ಲಿ (ಭೋಜನ) ಮಾಡುವನೋ, ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ-ಯತಿಯಂತೆ ವ್ರತಧಾರಿಯಾಗಿ ‘ಪ್ರಾಜಾಪತ್ಯ ಕೃಚ್ಛ್ರ’ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಆಚರಿಸಬೇಕು।
Verse 40
अन्ययेन परस्वापहरणं स्तेयमुच्यते मुसलेन हतो राज्ञा स्वर्णस्तेयी विशुद्ध्यति
ಅನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ಸ್ವತ್ತನ್ನು ಅಪಹರಿಸುವುದನ್ನು ‘ಸ್ತೇಯ’ (ಕಳ್ಳತನ) ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಚಿನ್ನದ ಕಳ್ಳನನ್ನು ರಾಜನು ಮುಸಲಿನಿಂದ ಕೊಂದರೆ, ಅವನು (ಆ ಪಾಪದಿಂದ) ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ।
Verse 41
अधःशायी जटाधारी पर्णमूलफलाशनः एककालं समश्नानो द्वादशाब्दे विशुद्ध्यति
ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಶಯನ ಮಾಡಿ, ಜಟಾಧಾರಿಯಾಗಿ, ಎಲೆ‑ಬೇರು‑ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಆಹಾರವಾಗಿ ತೆಗೆದು, ದಿನಕ್ಕೆ ಒಮ್ಮೆ ಮಿತವಾಗಿ ಭೋಜನ ಮಾಡಿದರೆ—ಅಂತಹ ನಿಯಮದಿಂದ ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ.
Verse 42
रुक्मस्तेयी सुरापश् च ब्रह्महा गुरुतल्पगः स्तेयं कृत्वा सुरां पीत्वा कृच्छ्रञ्चाब्दं चरेन्नरः
ಚಿನ್ನ ಕದ್ದವನು, ಮದ್ಯಪಾನಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣಹಂತಕ, ಗುರುಶಯ್ಯಾ ಲಂಘಕ—ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡಿ ಸುರಾ ಕುಡಿದ ಪಾಪಕ್ಕೆ, ಮನುಷ್ಯನು ಒಂದು ವರ್ಷ ‘ಕೃಚ್ಛ್ರ’ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಆಚರಿಸಬೇಕು.
Verse 43
मणिमुक्ताप्रवालानां ताम्रस्य रजतस्य च अयस्कांस्योपलानाञ्च द्वादशाहं कणान्नभुक्
ಮಣಿ, ಮುತ್ತು, ಪ್ರವಾಳ, ತಾಮ್ರ, ಬೆಳ್ಳಿ, ಕಬ್ಬಿಣ, ಕಂಚು ಮತ್ತು ಕಲ್ಲುಗಳು—ಇವುಗಳ (ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಕ್ಕೆ) ಹನ್ನೆರಡು ದಿನ ‘ಕಣಾನ್ನ’ ಎಂಬ ಸರಳ ಧಾನ್ಯಾಹಾರವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಸೇವಿಸಬೇಕು.
Verse 44
मनुष्याणान्तु हरणे स्त्रीणां क्षेत्रगृहस्य च वापीकूपतडागानां शुद्धिश्चान्द्रायणं स्मृतं
ಮನುಷ್ಯರ ಅಪಹರಣೆ, ಸ್ತ್ರೀಯರ ಹರಣ, ಹೊಲ ಅಥವಾ ಮನೆಯ ಕಳವು, ಹಾಗೆಯೇ ಬಾವಿ‑ವಾಪಿ‑ಕೆರೆ/ತಡಾಗಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ‘ಚಾಂದ್ರಾಯಣ’ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವೆಂದು ಸ್ಮೃತಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ.
Verse 45
भक्ष्यभोज्यापहरणे यानशय्यासनस्य च पुष्पमूलफलानाञ्च पञ्चगव्यं विशोधनं
ತಿನ್ನಬಹುದಾದ ಆಹಾರ ಮತ್ತು ಪಾಕಭೋಜ್ಯವನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿದಾಗ (ಅಥವಾ ಅಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಿದಾಗ), ಹಾಗೆಯೇ ವಾಹನ, ಹಾಸಿಗೆ, ಆಸನ ಮತ್ತು ಹೂ‑ಬೇರು‑ಹಣ್ಣುಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ—ಶುದ್ಧೀಕರಣವನ್ನು ‘ಪಂಚಗವ್ಯ’ದಿಂದ ಮಾಡಬೇಕು.
Verse 47
तृणकाष्ठद्रुमाणाञ्च शुष्कान्नस्य गुडस्य च चेलचर्मामिषाणाञ्च त्रिरात्रं स्यादभोजनं
ಯಾರಾದರೂ ತೃಣ, ಕಾಷ್ಠ, ವೃಕ್ಷಾದಿ (ಅಶುದ್ಧ ಪದಾರ್ಥಗಳು), ಹಾಗೆಯೇ ಶುಷ್ಕ ಅನ್ನ, ಬೆಲ್ಲ, ಮತ್ತು ವಸ್ತ್ರ, ಚರ್ಮ, ಮಾಂಸಗಳಿಂದ ದೋಷಗ್ರಸ್ತನಾಗಿದ್ದರೆ ಅಥವಾ ಅವನ್ನು ಸೇವಿಸಿದ್ದರೆ, ಅವನು ಮೂರು ರಾತ್ರಿಗಳು ಅಭೋಜನ (ಉಪವಾಸ) ಮಾಡಬೇಕು।
Verse 48
पितुः पत्नीञ्च भगिनीमाचार्यतनयान्तथा आचार्याणीं सुतां स्वाञ्च गच्छंश् च गुरुतल्पगः
ತಂದೆಯ ಪತ್ನಿ, ತನ್ನ ಸಹೋದರಿ, ಆಚಾರ್ಯನ ಪುತ್ರಿ, ಆಚಾರ್ಯನ ಪತ್ನಿ, ತನ್ನ ಪುತ್ರಿ ಅಥವಾ ತನ್ನ ತಾಯಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಭೋಗ ಮಾಡುವವನು ‘ಗುರುತಲ್ಪಗ’ (ಗುರುಶಯ್ಯಾ-ಲಂಘಕ) ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ।
Verse 49
गुरुतल्पे ऽभिभाष्यैनस्तप्ते पच्यादयोमये शूमीं ज्वलन्तीञ्चाश्लिष्य मृतुना स विशुद्ध्यति
ಗುರುತಲ್ಪ-ಲಂಘನದ ಪಾಪಕ್ಕೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಕೆಂಪಾಗಿ ಕಾದ ಕಬ್ಬಿಣದ ಮೇಲೆ ದಹಿಸಬೇಕು; ಮತ್ತು ಜ್ವಲಂತ ಕಬ್ಬಿಣದ ಸ್ತ್ರೀ-ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಅವನು ಮರಣದ ಮೂಲಕವೇ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ।
Verse 50
चान्द्रायणान् वा त्रीन्मासानभ्यस्य गुरुतल्पगः एवमेव विधिं कुर्याद् योषित्सु पतितास्वपि
ಅಥವಾ ಗುರುತಲ್ಪಗನು ಮೂರು ತಿಂಗಳು ಮೂರು ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ವ್ರತಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು; ಮತ್ತು ಪತಿತ ಸ್ತ್ರೀಯರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿಯೂ ಇದೇ ವಿಧಿ (ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ) ಅನುಸರಿಸಬೇಕು।
Verse 51
यत् पुंसः परदारेषु तच्चैनां कारयेद्व्रतं रेतः सिक्त्वा कुमारीषु चाण्डालीषु सुतासु च
ಪರದಾರಗಮನದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಪುರುಷನಿಗೆ ಯಾವ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ವ್ರತ ವಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆಯೋ, ಅದನ್ನೇ ಅವಳಿಗೂ ವಿಧಿಸಬೇಕು—ಅವಳು ಕುಮಾರಿಯರಲ್ಲಿ, ಚಾಂಡಾಲಿ ಸ್ತ್ರೀಯರಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಪುತ್ರಿಯರಲ್ಲಿ ರೇತಸ್ (ವೀರ್ಯ) ಸಿಂಚನವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಿದರೆ।
Verse 52
सपिण्डापत्यदारेषु प्राणत्यागो विधीयते यत् करोत्येकरात्रेण वृषलीसेवनं द्विजः
ಸಪಿಂಡ ಸ್ತ್ರೀಯೊಡನೆ, ಪುತ್ರನ ಪತ್ನಿಯೊಡನೆ ಅಥವಾ ಸೊಸೆಯೊಡನೆ ಅಕ್ರಮ ಸಂಗಮ ಮಾಡಿದರೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವಾಗಿ ಪ್ರಾಣತ್ಯಾಗವೇ ವಿಧಿಯಾಗಿದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ದ್ವಿಜನು ಒಂದೇ ರಾತ್ರಿಯೂ ವೃಷಲೀಸೇವನೆ ಮಾಡಿದರೂ ಮಹಾಪಾತಕಸಮಾನ ಪಾಪಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಾನೆ।
Verse 53
तद्भैक्ष्यभुग् जपन्नित्यं त्रिभिर्वर्षैर् व्यपोहति पितृव्यदारगमने भ्रातृभार्यागमे तथा
ಅವನು ಭಿಕ್ಷೆಯಿಂದ ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಾ ನಿತ್ಯ ಜಪ ಮಾಡುತ್ತಾ ಮೂರು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಆ ಪಾಪವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ—ಪಿತೃವ್ಯನ ಪತ್ನಿಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗುವುದರಿಂದ ಹಾಗೂ ಸಹೋದರನ ಪತ್ನಿಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗುವುದರಿಂದ ಉಂಟಾದ ಪಾಪವನ್ನು।
Verse 54
चाण्डालीं पुक्कसीं वापि स्नुषाञ्च भगिनीं सखीं मातुः पितुः स्वसारञ्च निक्षिप्तां शरणागतां
ಚಾಂಡಾಲಿ ಆಗಲಿ ಪುಕ್ಕಸೀ ಆಗಲಿ, ಅಥವಾ ಸೊಸೆ, ಸಹೋದರಿ, ಸಖಿ, ಹಾಗೆಯೇ ತಾಯಿಯ ಅಥವಾ ತಂದೆಯ ಸಹೋದರಿ—ತ್ಯಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಶರಣಾಗತಳಾಗಿ ಬಂದ ಮಹಿಳೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು।
Verse 55
मातुलानीं स्वसारञ्च सगोत्रामन्यमिच्छतीं शिष्यभार्यां गुरोर्भार्यां गत्वा चान्द्रायणञ्चरेत्
ಮಾತುಲಾನಿ (ಮಾಮನ ಪತ್ನಿ), ಸ್ವಸಹೋದರಿ, ಸಗೋತ್ರ ಸ್ತ್ರೀ, ಶಿಷ್ಯನ ಪತ್ನಿ ಅಥವಾ ಗುರುವಿನ ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಗಮ ಮಾಡಿದವನು ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು।
Frequently Asked Questions
It defines killing as any act whose result is prāṇa-viyoga—separation of the life-breath—emphasizing outcome-based culpability alongside agency (direct or indirect).
The expiation should be prescribed after assessing deśa (place), kāla (time), śakti (capacity), and the specific nature/weight of the sin, selecting the stated niṣkṛti appropriate to that case.
The chapter repeatedly deploys Kṛcchra/Ati-kṛcchra/Tapta-kṛcchra, Prājāpatya, Parāka, and Cāndrāyaṇa, along with pañcagavya, fasting, japa, and prāṇāyāma as modular tools.